Magandang umaga.
Kumusta tulog mo?
Pabiling-biling.
Sa amin ako mag-aalmusal.
-Pero darating ang nanay ko. -Hahayaan ko kayong mapag-isa.
-Hindi mo kailangang umalis. -Gusto ko.
Ma'am, may bisita po kayo sa tanggapan.
Bigyan mo ng tsaa. Di pa ako gayak.
Magandang umaga, Mama.
-Cressida. -Magandang umaga.
Masaya ba ang gabi ng iyong kasal?
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Bumisita lang ako
sa kagalang-galang na Ginang Whistledown.
Alam ko ang sikreto mo.
Anuman 'yang alam mo ay mali. Umalis ka na rito.
Alam mo, habang binabalikan ko ang lahat, may katwiran nga ito.
Walang maghihinala sa iyo dahil hindi ka kapansin-pansin.
Nakakaaliw ang itsura mo. Sayang, hindi ako magtatagal dito,
dahil nakakulong ako hanggang sunduin ako ng tiya ko sa probinsiya.
-Aalis ka ng bayan? -Oo, pero hindi kay Tiya Joanna.
Kasi, babayaran mo ako nang doble sa pabuya ng reyna
para makapamuhay ako sa ibang bansa,
o sasabihin ko sa lahat kung sino ka talaga.
Walang maniniwala sa 'yo, Cressida.
Wala nang isasama pa ang reputasyon mo ngayon.
Binibining Cowper.
Ginang Featherington.
Pinag-uusapin lang namin kung ako ba'y kapani-paniwala o hindi.
Alamin natin.
Isipin mo na mahilig sa panunulat ang anak mo.
At kung gaano siya di kapansin-pansin,
kaya't nagagawa niyang maglaho nang maraming oras.
At kung paanong ang mga kaaway niya ay ipinapahiya sa pahayagan.
Tanungin mo ang sarili mo, kung gaano katagal bago mo napagtanto,
siya ang tunay na Ginang Whistledown.
Babayaran mo ang hinihingi kong halaga, o ibubunyag ko ang totoo sa buong bayan.
Masayang umaga sa inyo.
Penelope.
Sabihin mong hindi ito totoo.
Hindi nagsisinungaling si Cressida.
Sa bawat sayawan, palaging may isang oras kung saan nawawala ka.
Inakala ko na baka nainip ka lang sa isang punto,
pero naging hangal pala ako.
Mama…
Ang masasamang isinulat mo tungkol sa mga kapatid mo,
sa akin, sa sarili mo.
Ginawa ko ang lahat para iahon tayo mula sa pagkawasak nang paulit-ulit,
pero sa sarili kong tahanan, at kadugo nagmumula pala ang pagkasira natin.
Paano mo 'yon nagawa, Penelope?
Alam ba ng asawa mo?
Hindi niya pwedeng malaman itong bagong iskandalo.
Kapag nalaman niyang nauwi sa pangingikil ang mga gawain mo,
may basehan na siya para ipawalang-bisa ang kasal ninyo.
Ayaw ko nang magsinungaling.
Sasabihin ko kay Colin.
Hindi ko ito mapapayagan.
Pero malinaw na di mo ako sinusunod.
Magbibihis na ako.
Pabaya kang maglaro ngayon, Ginang Danbury.
Hindi magtatagal ang laro.
Maagap ang Kanyang Kamahalan sa pagbibitaw ng mga akusasyon kamakailan.
Iniisip ko kung paano natin 'yan sisimulan.
Paborito mo ang mga Bridgerton.
Pero hindi, hindi iyon paratang. Iyon ang katotohanan.
Napakalapit ko nang mahanap si Ginang Whistledown.
At ano'ng gagawin mo kapag nailantad mo na siya?
Mananalo na ako, siyempre.
Tapos?
Uutusan mo ba siyang tumigil sa pagsusulat?
Ikukulong siya sa bartolina?
Ano'ng gusto mong sabihin?
Noong nagsimulang magsulat si Whistledown,
inakala ko na makapangyarihang tao siya sa lipunan.
Pero sa pinakabagong edisyon niya, isang kahinaan ang nakikita,
isang tiyak na paghahangad na mahanap ang kanyang sarili.
Alam mo ba kung sino si Whistledown?
Kaya pilit mong pinoprotektahan ang mga Bridgerton?
May natuklasan ako, tama?
Gusto ko lang sabihin,
na baka di ka talaga sinusubukang talunin ni Ginang Whistledown sa sarili mong laro.
Baka sinusubukan lang niyang manatili sa laro.
Bilang isang mahinang manlalaro.
Isang pakiramdam na marahil ay naiintindihan mo?
Marahil noon.
Natalo mo na sana ako, Ginang Danbury.
Alam ko na 'yan.
Pero pag nagkataon, maagang matatapos ang laro.
Nasaan ang kasiyahan doon?
Ihanda na natin ang taglagas na kasuotan.
Kaya ba hindi ka na bumabahing, Alby?
-Dahil sa init ng panahon? -Di ito dahil sa panahon.
Kinakabahang bahing ito na napahupa ng ating masayang pagsasama.
Nilalabanan ko na ang lamig. Pati ba naman ang mga palabas ninyo?
Gusto mo na bang umuwi, mahal ko?
Wala ngang makakapansin.
Ngayong kasal na si Penelope sa Bridgerton niya, balewala na tayo.
Pahahalagahan ang pagsisikap natin habang lumalaki ang mga tiyan natin.
Nakakita ka na ba ng buntis sa isang sayawan, Philippa?
Buweno, hindi.
Kasi, pag nagbuntis ang isang babae, inaasahan siyang magpahinga sa lipunan.
Ako man ay ayaw lumabas at magmukmok.
Gagawin ko ang lahat para di mo 'yon maranasan.
Mabuti.
Dahil kami ni Philippa ay magdaraos ng sayawan
na nakasentro sa kulay lila.
At kahel!
Magkakaroon ng kristal, at ginto, at daan-daang mga bulaklak.
At may mga insekto!
Pag-uusapan ba natin ang halagang gugugulin?
Oo naman. Dapat ay napakalaki nito.
Dapat ba tayong nasa publiko?
Alam na ng reyna na ikakasal kayo. Ano pang itatago?
Iniisip niyang isa sa atin si Whistledown.
Alam ko bilang matriyarka ng pamilya na hindi siya isa sa atin.
Ang pinakamagandang magagawa natin ngayon ay lumabas
para hindi mag-isip ang mga tao na may itinatago tayo.
Baka makumbinsi ang reyna ng kawalang-interes natin,
na mali ang mga paratang niya. Sana.
Sige na, kumain na kayo.
Kita n'yo?
Lumalabas tayo, tulad ng ibang pamilya,
kumakain ng sorbetes at nagpaplano ng isang kasalan.
May kasalan pa rin, di ba?
Oo naman.
Kaya lang, kukuha kami ni John ng espesyal na permiso
para sa isang simple, maliit na seremonya sa bahay lamang,
pagkatapos, pupunta kami sa bahay ng pamilya ni John.
Para maiwasan ang alingasngas mula sa reyna.
Oo, siguro nga tama 'yan.
At ang bahay n'yo sa Oxfordshire ay hindi hihigit sa isang araw na biyahe?
Ang totoo po, gusto naming manirahan
sa pangunahing tirahan ni John.
Sa Scotland?
Nasaan ba 'yon mismo? Malapit sa hangganan?
Hindi. Sa kabundukan.
Pero hindi ito malayo sa Glasgow.
Siguro mga dalawang linggong biyahe ito.
Kaya nga masaya akong manatili roon.
Lumilikha ang distansiya nito ng tunay na kapayapaan.
Sabik na ako sa katahimikan.
Kumusta ka?
Sinusubukang hindi isipin ang kahapon.
Sa tingin ko, natuwa pa si Mama na dumating ang reyna.
Alam mong magiging maayos ang pamilya.
Sa tingin mo?
Inakusahan na ako ng Kamahalan, at nakaligtas ako.
Bagama't may iniwan itong pilat.
Wag mong hayaang maging pilat ang pagsasama ninyo.
-Hindi. -Malulutas mo ang mga bagay kasama ni…
Penelope. Ano'ng ginagawa mo rito?
Mamayang hapon pa kita inaasahang makikita.
Alam niya, Colin. Wag mo na itago ang galit mo.
Hindi tayo dapat nag-uusap sa harap ni Binibining Bridgerton.
Alam niya rin ang lahat.
Magaling.
Alam na ng buong Mayfair bago pa ang nanay mo.
Bakit alam na nating lahat ito?
Natuklasan ni Cressida ang sikreto ko.
Humihingi siya ng £10,000 para itago ito.
-Seryoso ka ba? -Paano ka niya nadiskubre?
-Hindi ako sigurado. -Di mahalaga kung paano.
Dapat mapigilan siya sa pagsisiwalat.
Di ako humihingi ng tulong. Magiging tapat ako.
Di ka magdedesisyon sa gagawin natin.
Kapag ipinagkalat ni Bb. Cowper ang tsismis na ito,
masisira ang pangalang Bridgerton. Ang buong pamilya.
Di ako papayag sa pangingikil sa asawa ko.
-Nakakagaan ng loob pakinggan. -Mabait ka, Colin, pero…
Kaya ko siyang bayaran.
Malaki ang kinita mo?
Medyo higit pa, sa totoo lang.
Mula noon?
-Hindi ka magbabayad. -Pero Colin, ito ang…
-Kung gayon, ikaw ang magbabayad? -Hindi pwede.
-Walang magbabayad sa kanya. -Ano'ng gagawin natin?
-Hayaan n'yo akong… -Di ako takot kay Bb. Cowper.
Bibisitahin ko siya bukas.
Ipakikita ko na ang kanyang mga kilos ay makakasira sa ating lahat.
Ito lang ang paraan.
Ginoong Bridgerton.
Ginang Cowper.
Nais ko sanang mapag-isa kami ng inyong anak.
Ano man ang sasabihin ng lipunan,
iniinsulto mo ako kung sa tingin mo di ito kagalang-galang na tahanan.
Mama, iwan mo kami.
Hindi na iyon mahalaga pa. Umalis ka na.
Bibigyan kita ng limang minuto.
Di yata alam ng nanay mo ang pangingikil mo sa asawa ko?
Sarili ko na lang ang pinagkakatiwalaan ko.
Tiyak nakakalungkot 'yan.
Alam ko ang pakiramdam na mag-isa,
kapag nasa biyahe ako.
Kawawa ka naman.
Nilalakbay ang kontinente upang makita ang magagandang tanawin sa mundo,
na lalaki lang ang nakakagawa.
Para kang si Eloise.
Tama ka. Isang pribilehiyo ang maglakbay.
Pero nitong nakaraang taon,
hinahanap-hanap kong makibalita sa pinagmulan ko.
Mula kay Penelope. Pero wala akong naging balita sa kanya.
O mula sa kahit sino.
Pakiramdam ko, lahat ay abala sa buhay nila,
at hindi na ako kailangan.
Kaya sinubukan kong baguhin ang sarili ko
na maging walang pangangailangan.
Hindi ito ang landas na irerekomenda ko.
Ginoong Bridgerton, nalilito ako.
Pinuntahan mo yata ako para hingan ng simpatiya,
gayong ako itong dapat bayaran.
Hindi simpatiya ang ipinunta ko.
Naparito ako para sa awa mo.
Hindi masama si Penelope.
Maniwala ka, naiintindihan ko kung bakit ayaw mo kay Whistledown.
Nakakasakit at matalas ang pananalita niya,
pero handa pa ring magbayad ang mga mambabasa niya linggo-linggo.
Parang di mo kinasusuklam si Whistledown.
Parang naiinggit ka sa kanya.
Hindi.
Ang punto ko, nariyan si Whistledown at nariyan si Penelope,
na nakaranas ng kalungkutan na hindi natin kayang unawain.
Isipin mo, hindi ka pinapansin, pakiramdam mo hindi ka nakikita.
Hindi ito katwiran para sa mga ginawa niya,
pero siguro mauunawaan na, minsan,
naipakita ng kolum niya ang kalupitan sa paligid niya.
Isang kalupitan na tila naramdaman mo rin.
Nagsisisi si Penelope sa mga naidulot na gulo.
At hindi ka niya siniraan sa kanyang huling isyu.
Kung kahit si Penelope ay pinakitaan ka ng kabutihan,
di mo ba nakikita, mapapatawad ka rin ng lipunan?
At pababalikin ka rito ng ama mo kapag natapos na ang lahat ng ito.
Walang hanggan ang pagmamahal ng pamilya.
Iyan ang pagkakaiba nating dalawa.
Binabalewala mo na laging sumusuporta sa 'yo ang pamilya mo.
Hndi tayo pareho, Ginoong Bridgerton,
at hindi kailanman.
Binibining Cowper.
Binibining Cowper!
Sasabihin naming nagsisinungaling ka. Wala kang katunayan!
May tauhan ang tagalimbag na handang magpatunay,
makilala lang ang totoong Ginang Whistledown.
Magbayad kayo hanggang sa Sayawan ng Dankworth at Finch,
o sa susunod na umaga, sasabihin ko sa lahat.
Sa katunayan, dahil wala akong magiging suporta sa hinaharap,
marahil maliit pa ang hinihingi ko.
Dagdag na pera lang para ayusin ang sayawan ng taon.
Isipin n'yo, maliliit na nilalang na maraming binti.
May utang ka sa amin. Mas mahal ang kasal ni Penelope kaysa sa amin.
Dahil walang titulo ang mga pinakasalan ninyo,
si Penelope ay nagpakasal sa isang mayamang Bridgerton.
Na siguradong aalagaan ka sa pagtanda mo.
Para saan pa ang pera mo ngayon?
Papasukin mo kami.
Hindi tamang oras ngayon. May inaasahan akong bisita.
Sino?
Huwag kayong mag-alala.
Sa lahat ng mga tauhan, kaya kong gumawa ng mas marami sa kaunting halaga.
Matutuwa ang mga kapatid ko sa pagkawasak ko.
Siguro dapat maging mas positibo tayo?
-Magaling mangumbinsi si Colin. -Hindi siya ang inaalala ko.
Minsan makatwiran si Cressida. Sana ngayon ay isa sa mga araw na iyon.
Nagustuhan mo ba talaga siya? O kinaibigan mo siya para parusahan ako?
Hindi ako ganoon kakitid.
Sa simula, nasiyahan ako na kasama siya.
Pero siguro ang pinakaunang pakikipagkaibigan
ay may bahid ng kaunting kakitidan.
Ano'ng binabasa mo?
Mukhang nabigo ako.
At ngayon, doble pa ang gusto niya.
£20,000.
-Baliw siya. -Wala akong ganoong halaga.
Mayroon pa. Nais niyang gamitin mo ang kolum mo
para ibalik ang reputasyon niya.
Patawad. Ako'y…
Mukhang pinalala ko pa ang lahat.
Ako ang may kasalanan.
Ano'ng gagawin natin?
Baka tama si Penelope. Mas mabuting bayaran na lang siya.
May pera ako.
Kailangan kong tanungin si Benedict para pumirma sa malaking gastos.
-Sasabihin mo ang sikreto ni Penelope? -Hindi. Kailangan kong magsinungaling.
Itatago natin ang sikreto niya.
Buweno,
tiyak na gusto lang ni Bb. Cowper na magsulat ka
ng ilang salita tungkol sa hitsura at kagandahan niya.
Hindi ito masaya.
Hindi na ako dapat umasa pa kay Cressida.
Nagpapasalamat ako
sa lahat ng mga payo.
Mukha bang susuko ang Kamahalan sa kanyang misyon?
Umaasa ako na makahahanap siya ng ibang pagkakaabalahan.
Isa na rito ang…
Medyo matapang ito.
Mga Scottish lang ang makakaisip ng ganitong alak.
Panlaban sa matinding lamig doon.
Huwag mo na akong lalong takutin, Agatha.
Hindi ako mag-aalala.
Mukhang nakahanap ng tapang ng loob si Francesca.
Oo, nagawa niya.
At ginagamit niya ito ngayon para makalayo sa nanay niya.
Binili ko ito noong pumunta ako sa Scotland ilang taon nang nakalipas.
Noong una, medyo matapang sa panlasa.
Pero pagtagal, magugustuhan mo na rin.
Matapang pa rin.
Sasamahan kita kapag nawala na si Francesca.
At pati ang kapatid ko,
kung gusto mo.
Hindi natin 'yan kailangang pag-usapan.
Pero dapat siguro?
Si Ginoong Anderson ay isang huwarang ginoo.
At kung ibibigay mo sa kanya ang iyong basbas…
Wala ako sa posisyon para magbigay o magkait ng basbas sa bagay na ito.
Matanda na kayo. Gawin n'yo ang gusto n'yo.
Tutal, para namang humingi ako ng permiso sa 'yo.
Biglang naging banayad itong inumin.
Alam mo.
Di ba?
Alam kong mabuting tao ang ama ko.
At naging mabuti kang kaibigan.
Iyon lang ang dapat kong malaman.
At mabuting tao ang kapatid ko.
At mabuti kang kaibigan.
Iyon lang din ang dapat kong malaman.
Pero kung mag-aaway kayo, pipiliin kita kaysa sa kanya.
Ayaw kong mawala ka dahil sa katangahan niya.
Walang sinuman ang may ganoong kapangyarihan.
Tayong tatlo sa isang sayawan?
Paano tayo magpapaliwanag kay Dowager na Ginang Cheltenham?
Kailangan nating linawin ang kuwento.
-Hindi ka naman dumadalo sa sayawan. -Totoo.
Paano kayo nakakatagal sa mga kaganapang panlipunan?
Marami naman akong nagugustuhan doon.
Gusto ko ng kaunting kwentuhan.
Gusto ko ang masayang handaan.
Lalo na kung grupo ng tatlo.
Magandang gabi.
Kailangan ko lang ng kumot sa sofa.
Oo naman.
Magtsa-tsaa kami ni Mama bago ang kasal ng kapatid mo.
Mabuti nang solo ka sa karwahe.
BINIBINING BRIDGERTON
COLIN BRIDGERTON PARIS, FRANCE
MARSEILLE, FRANCE
SUMASAIYO, PENELOPE
Ma'am.
-Narito na si Penelope? -Di ko na siya maaantala pa, ma'am.
Ang abogadong iyon. Narito siya.
Siguro papasukin mo na siya.
-Gng. Featherington. Walter D… -Walter Dundas, Esquire. Tanda ko.
Marahil narito ka para batiin kami sa kasal ng anak ko
sa isa sa mga iginagalang at respetadong pamilya ng lipunan?
Sa kasamaang palad, hindi. Hindi ito masayang pagbisita.
Pero may nagsabi sa akin masarap sa pakiramdam pag nakatakas sa panlilinlang.
Sana may sapat kang ebidensiya
para sa lahat ng akusasyong gagawing mo.
Hindi ang ebidensiyang hinahanap ko, pero lahat ng kakailanganin ko.
Ang perang minana mo mula sa Tiya Petunia mo.
Nakapagtatakang nakatanggap ka ng yaman
matapos tangayin ni Jack Featherington ang sa iyo.
At tila sang-ayon sa akin ang mga kapitbahay ni Tiya Petunia sa Cornwall.
Sa narinig ko, siya ay napakahirap.
Sino'ng makapagsasabing di siya mahusay mag-impok,
namuhay nang matipid para makinabang ang iba balang araw?
Ang mga pinagkakautangan niya.
Ginang Featherington.
Alam kong galing ang pera mo sa panloloko ni Jack Featherington.
Sasang-ayon ang Korona na ang titulong Featherington ay dapat ilipat
sa mas eskrupulosong pamilya.
Isusumite ko ang mga natuklasan ko sa maharlikang awtoridad ngayong linggo.
Magandang araw.
Penelope.
Totoo ba?
Ang pera mo ay ang perang kinuha ni Pinsan Jack sa lipunan?
Di nila kailangan ng pera tulad natin.
Ninakawan mo sila!
At ipinahiya mo sila.
Ninakaw mo ang dignidad nila.
Ang ginawa natin ay hindi naiiba.
Ang ginawa mo ay isang krimen!
Ginawa ko ang dapat kong gawin para protektahan ang pamilyang ito.
Sino ang pinoprotektahan mo sa kolum mo?
-Sarili ko! -Ah, mula kanino?
Gano'n pala.
Alam mo,
hindi madaling maging magulang.
Paano ako magpapalaki ng mga anak kung buong buhay ko,
tinuruan ako na lahat ng kapangyarihan ay galing sa lalaki?
Lahat ng ginawa mo, ikaw mismo ang gumawa.
Kahit hindi ko gusto ang mga isinulat mo sa mga nagdaang taon,
nagsisisi ako na napakatagal kitang nabalewala.
Ikaw at ako, ginawa natin ang ating makakaya
sa mga oportunidad na ibinigay sa atin ng lipunan.
Oo na.
Marahil may ibang paraan. Pero hindi ko sila nakita noon.
Paano isusulat ni Ginang Whistledown ang kahihiyan natin kapag nalantad ako?
Isusulat niya ang anumang gusto ko.
Dakilang kapangyarihan 'yan.
Kahanga-hanga ang nagawa mo.
Salamat.
Baka mas magkatulad tayo kaysa sa inaamin ko.
Kung malalampasan natin ito…
maging mas mabuti na tayo.
Ang aking anak.
Mama.
Magdadala ka ng sobra-sobrang liwanag sa Scotland.
-Galit ka sa pag-alis ko? -Hindi, siyempre hindi.
Pero hindi ko inaasahan na maninirahan ka sa malayo.
-Papuntang India sina Anthony at Kate. -Oo.
Pero matagal ka nang napalayo sa amin,
sa Bath kasama ng tiya mo,
o mag-isa kapag nasa bahay ka.
Baka tuluyan ka nang mawala sa akin.
Mama, kabaligtaran ito.
Kung minsan, ang hirap marinig ang boses ko sa ingay sa bahay na ito.
Samantalang, kasama si John, mas naririnig ko ang sarili ko.
Umaasa ako na, sa katahimikan at kagandahan ng Scotland
mas makikilala ko ang sarili ko
para mas makilala n'yo ring lahat ako.
Dahil gusto kong mapalapit sa inyo.
Di mo mahahanap ang katahimikan at kagandahan sa Oxfordshire?
Masyado akong matutukso na palaging umuwi.
Pero babalik ka?
Oo naman.
Ang matapang at matalino kong anak.
Alam mo, noong una kong makilala ang ama mo,
halos di ko masabi ang pangalan ko.
Nabighani ako sa kanya. Nabubulol ako…
Mama, napag-usapan na natin ito. Si John…
Ay isang mabuting lalaki at mabuting pagpili.
Ang sasabihin ko sana ay, sa mahabang panahon,
akala ko ganoon dapat ang pag-ibig para sa lahat.
Nakakagulat, matindi, mabilis.
Pero ipinakita mong may ibang paraan.
May kagandahan sa mabagal na paglalapit.
Napakatalino mo na higit pa sa edad mo.
Sa tingin ko, magiging mahusay ka sa Scotland.
Tinatanggap kita bilang aking legal na asawa,
upang makasama ngayon at magpakailanman,
sa hirap at sa ginhawa, sa sakit at sa kalusugan,
hanggang sa kamatayan.
Tinatanggap kita bilang aking legal na asawa,
upang makasama ngayon at magpakailanman,
sa hirap at sa ginhawa, sa sakit at sa kalusugan,
hanggang sa kamatayan.
Mamuhay nawa kayo nang magkasama sa banal na matrimonya hanggang kamatayan.
Amen.
Ang anak ko.
Binabati kita.
-Di na ako makapaghintay sa kasal ko. -Nasiyahan ka ba?
Masyado ba akong nadala sa talumpati ng ministro,
o tila may gusto si G. Anderson kay Mama?
Mukhang masaya si Mama, sino tayo para manghusga?
Mukhang maginoo siya, masuwerte siya nakaalis na si Anthony.
Pasalamat ka kay G. Anderson.
Ngayong kasal na ako, nasa iyo na naman ang atensiyon ni Mama,
maliban kung abala siya.
Paumanhin. Babatiin ko muna si Gng. Mondrich.
Kumusta?
-Napakaganda ng seremonya. -Oo nga.
Pangalawa lang sa ganda ng may-anyaya nito.
Binobola mo ako.
Tapat ako.
At tapat sa pagtatanong kung mamarapatin mong
makipagsayaw sa akin sa susunod na sayawan.
Ang Sayawan ng Dankworth at Finch?
Buweno, ako'y…
Sige.
Magiging masaya 'yon.
Mabuti.
Magaling.
Isang brindis, kung maaari.
Sa maganda kong asawa,
walang salita para maipahayag ang aking paghanga.
Isang katotohanang ipinagpapasalamat mo,
dahil alam kong ayaw mong maging sentro ng atensiyon.
Kaya, sa halip, ilalaan ko ang ilang salita ko sa pamilya mo.
Lalo na sa iyong ina.
Ginang Bridgerton, nakikita ko ang pagiging bukas mo kay Benedict,
ang karisma mo kay Colin,
ang karunungan mo kay Eloise,
at ang iyong ningning kina Gregory at Hyacinth.
Ngayon, pag nakaramdam ako ng pasasalamat para sa bago kong asawa,
nararamdaman ko rin ito sa kahanga-hangang babaeng nagpalaki sa kanya.
Mama.
Salamat,
sa inyong lahat, mula sa kaibuturan ng aking puso.
Naku naman.
Kalma.
Patawad. Ang magpaiyak ang huling nais ko.
-Kanina pa umiiyak si Hyacinth. -Balang araw, magkakaroon ka rin ng puso.
Mama, sabayan mo akong tumugtog?
Ano? Ngayon? Wala na akong ensayo.
Huling pinaiyak kita ay noong una akong tumugtog.
Hindi lang siya. Umiyak ako sa sama ng kombinasyon mo.
Mabuti na lang at hindi ako iniwan ni Mama.
At hindi kita iiwan ngayon.
Banta ba 'yan?
-Galingan n'yo. -Salamat.
-Salamat.
Ang galing!
Magaling.
Isa pa!
Mag-usap tayo?
Napakagandang presentasyon.
Kung nag-aalala ka sa pera ni Bb. Cowper, plano kong kausapin si Benedict.
-Hinihintay ko lang matapos ang kasal. -Mabuti.
-Ayaw kong kausapin mo siya. -Pero nauubusan na tayo ng oras.
Wag kang magsinungaling para sa akin.
Ang pamilya mo, na magiliw mong ibinahagi sa akin,
napakabuti nila.
Mababait at kahanga-hanga sila para lokohin.
Di ko hahayaang kumalat pa ang kasinungalingan ko.
-Paano kita matutulungan? -Sa pagmamahal sa akin.
Ang dami mo nang naibigay sa akin.
Tinuruan mo akong magpakatatag,
pinakitaan mo ako ng lubos na kaligayahan.
Pero hindi ang mga ginagawa mo para sa akin kung kaya minamahal kita.
Dahil sa kabaitan mo.
Sa pakikiramay mo.
Sa pag-aalala mo.
Sapat na ang pagiging ikaw, Colin.
Hindi mo ako kailangang iligtas. Samahan mo lang ako.
Hawakan ako.
Halikan ako.
Gustong-gusto kong gawin ang mga iyon.
E, ano'ng pumipigil sa 'yo?
Hindi ko alam.
Pero ito ang alam ko. Isang banta pa rin si Bb. Cowper.
At hangga't namumuhay ka sa lihim na ito…
laging may mamamagitan sa atin.
Alam ko.
Marahil iyon ang susi.
Ano'ng sinasabi mo?
Sulat para sa inyo, Kamahalan.
Colin.
Nakatanggap ako ng sulat mula sa asawa mo.
Mabuting maupo muna tayo.
Di na nakapagtatakang naging ganito siya.
Masyadong mainit dito.
Tama ka, Kapatid. Kagagawan ito ng asawa ko.
Nakalimutan ko na napakasamang babae niya.
-Hindi ako sasama sa kanya. -Wala kang pagpipilian, Cressida.
Hahayaan mong tanggapin ko na lang ito?
Halika, iha.
Ipakilala mo ang sarili mo para makita ko ang kailangan kong gawin.
Opo, Tiya Joanna.
Pagkatapos ng gabing ito, wala na itong saysay.
Pinaakyat na ako ng katulong mo.
Nagugustuhan ko na ang ganitong pagtanggap.
Ang guwapo mo, tulad ng palagi.
Makikipagkita ba si Paul?
May iba siyang kasama ngayong gabi.
Oo naman.
Mag-iimbita rin ba tayo ng iba?
Tatapatin na kita.
Nasisiyahan man ako na magkasama tayong tatlo,
nais ko sana, tayong dalawa lang ngayong gabi.
Di ka ba masaya na kasama natin si Paul?
Masaya.
Sobra. Pero ang relasyon ko kay Paul ay palakaibigan,
at pakiramdam ko,
napapamahal na ako sa 'yo.
Higit pa sa kaibigan.
Ang pagiging bukas mo,
pagiging mapagmahal mo.
Wala pa akong nakilalang sobrang katulad ko.
At nais kong malaman,
ano kaya kung maging seryoso tayo sa isa't-isa?
Tilley, ikaw ay hindi pangkaraniwan.
Pero…
hindi ako sigurado kung gusto ko ng seryoso.
Dahil ba kay Paul?
Hindi. Si Paul ay pwedeng si Patricia, Polly, o Peter, o silang tatlo.
Ang nangyari sa ating tatlo, ang nangyari mula nang makilala kita,
ay nagpamulat sa akin kung gaano kasarap maging malaya.
Binuksan mo ang mundo ko.
At sa ngayon, hindi pa ako handa para isara itong muli.
Akala ko pareho ang gusto natin.
Oo.
Hanggang sa nakita ko ang pakiramdam na ibahagi ka.
Nagulat din ako kagaya mo.
Sinsuportahan ko ang gusto mo.
Masasabi ko na nakakapagod din ang kasiyahan.
Ang sarap palang magnais na makipagrelasyon sa isang tao.
Salamat sa pagpapaalala na posible 'yon.
Aba, narito ka rin pala.
Karaniwan na sa aking mahanap dito ang sarili ko,
idinuduyan, di gumagalaw sa isang partikular na direksiyon.
Saan mo ba nais pumunta?
Sa ngayon, kasama ng pamilya ko,
hanggang matapos ang gusot sa reyna.
At mangyayari 'yon. Pagkatapos, ano na?
Kahit saan.
Halos buong buhay ko, nasa Mayfair o sa Aubrey Hall lang ako.
Kung gagawa ako ng pagbabago sa mundo, kailangan ko muna itong makita.
Makakilala ng mga hindi ko kapamilya o kapwa debutante.
Gusto mo na ulit baguhin ang mundo?
Akala ko mas interesado kang makibagay.
Tapos na ako sa mga 'yan.
Ayan na siya.
Tila may alam kang hindi ko alam?
Wala. Wala talaga.
Lalong mas marami akong natututunan, mas lalong kakaunti ang alam ko.
Pakiramdam ko…
ang susunod kong matututunan ngayon ang magpapabago sa akin nang lubos.
Sang-ayon ako sa lahat ng sinabi mo, bagaman wala akong naintindihan.
May isang bagay akong alam.
Huwag nating hayaan na matagal tayong
hindi magkita sa mga duyang ito para malito nang magkasama.
Ang ganda mo.
Masasayang lang ang pagsisikap ko, kabiguan ang naghihintay sa atin diyan.
Siguradong ginawa ni Varley ang lahat.
-Nakuha niya ang mga balahibo ng ostrich! -At ang mga lilang orchid!
Philippa, mayroong isa, dalawa, tatlo, apat.
Walong manunugtog!
Nakuha ba natin?
Nakuha natin.
Philippa, tumitili ka na parang batang unang pinatikim ng keyk.
Mama, salamat!
Ano'ng ibig sabihin nito?
Ikaw siguro ang nagbayad ng lahat ng ito.
Hiling ni Mama na magkaroon kayo ng pinakamagarbong sayawan.
Walang anuman.
Salamat.
Ang ganda.
Ipinagmamalaki ko kayo.
SAYAWAN NG DANKWORTH AT FINCH
Magsaya kayo.
Ideya ko ang lila.
Kung ito ang huling gabi natin sa lipunan,
kahit paano, naging masaya sina Prudence at Philippa.
Kamahalan!
Patawad, Kamahalan.
Di kami nakapaghanda, di namin inaasahan na tatanggapin n'yo ang aming imbitasyon.
Hindi imbitasyon n'yo ang nagdala sa akin dito.
Tumigil kayo.
Bilang resulta ng aking paghahanap,
at paglalagay sa kanya sa imposibleng sitwasyon,
nakatanggap ako ng sulat kamakailan lang
mula kay Ginang Whistledown.
Hinihingi niya ang awa ko,
para kausapin kayong lahat.
Ipagtanggol ang kaso niya sa publiko bago ko ibigay ang aking hatol.
Kaya ipinauubaya ko ang entablado ngayon
sa mismong may-akda.
Hindi siya.
Paumanhin.
Siya.
Kumusta sa lahat.
O dapat ko bang sabihin, "Mga giliw kong mambabasa"?
Alam kong hindi isang katatawanan
ang nagawa ko.
Noong una, hindi ko naisip na may taong seseryosohin ang pagsusulat ko.
Bakit nga naman?
E, wala pang sumeryoso sa anumang bahagi ko.
Ngayon ko lang napagtanto, na karaniwan ang pakiramdam na iyon.
Ang maging dalaga na hindi pinakikinggan.
Nagsulat ako tungkol sa inyong lahat dahil naakit ninyo ako,
namumuhay sa mata ng publiko.
At sa pagsusulat ko, para akong nagkaroon ng buhay.
Ng kapangyarihan.
At para sa sinuman sa silid na ito na nakatikim no'n,
alam ninyong nakakalasing ito.
Pero naging pabaya ako sa kapangyarihang iyon.
Madaling manira mula sa dilim kung saan di ako mahahanap.
Pero nakikita ko na ngayon, kailangan ng tapang para mamuhay sa publiko.
Hayagang igalang ang kahinaan ng iba para makita ng lahat.
At para malaman,
anuman ang kalalabasan, may halaga ang bawat isa.
Lahat tayo nag-uusap.
Nagtsitsismisan.
Ang tsismis ay impormasyon.
Bumubuo ng ugnayan.
Lalo na sa amin na sinasabihan lang ng kaunti.
Pero di ko na maitatago ang pinakamahalagang impormasyon ko.
Ang pagkakakilanlan ko.
Kaya nga nagpapasalamat ako sa ating reyna
sa kanyang pinakatusong pakana para mapalabas ako.
Kung hahayaan niya akong magpatuloy,
magiging mas responsable ako sa pagsusulat.
Iyan ang aking pagbabayad
at pakiusap.
Mukhang nagpapakumbaba na siya.
Pero babantayan natin na manatili siyang ganoon.
Ano ang buhay kung walang kaunting tsismis?
Talaga?
Ngayon na, Varley! Ang mga insekto!
Di ko alam na may mga paru-paro.
Sabi ko nga mga insekto.
Isa kang… henyo.
Alam ko.
Sumayaw tayo?
"Hindi mo matitiis ang kasinungalingan"?
Ginang Danbury.
Ang huling kolum mo.
Malapit na ang Kamahalan noon nang inakala niyang
si Whistledown ay isang Bridgerton na pinoprotektahan ang kanila.
Pero kilala ko ang pamilya para malaman na hindi isa sa kanila.
Isang tao lang ang mas mahal ang mga Bridgerton kaysa sa akin.
Alam mong ako iyon.
Naghinala ako.
Hindi lang ikaw ang babae sa lipunan na kayang magtago ng sikreto.
Aabangan ko ang susunod mong edisyon.
Kahanga-hanga ka.
Di ko magagawa nang walang suporta mo.
At nang reyna.
Oo, at pwede na nating sabihin sa abogado na galing sa pagsusulat ko ang pera mo.
Wala na siyang magagawa.
Maging mas mabuti na tayo.
Ang anak ko.
Magandang gabi.
Salamat sa sulat mo.
Di ko pa nakita si Mama na sobrang nabigla.
At mabilis ding humanga.
Ipinagmamalaki ka niya.
May hindi ako nasabi sa sulat.
Handa akong ipawalang-bisa ang kasal kung nais mo.
Hindi ko gustong mapahamak ka o ang pamilya mo bilang resulta nito.
Tinanggap ka na mismo ng reyna.
Sa ngayon.
Gaya ng iba sa publiko.
Maraming ginalit si Whistledown na di agad makakalimot.
Baka maging magulo ang hinaharap.
Pen, mula nang malaman kong ikaw si Whistledown,
ginawa ko ang lahat para ihiwalay ka sa kanya.
Pero noong isang araw, binasa ko ang mga lumang sulat mo sa akin.
Ang mga sulat mo ang pinakagusto kong basahin.
At napagtanto ko,
ikaw siya.
Iisa lang ang boses ninyo.
Hindi kita maihihiwalay kay Whistledown.
At matapos ang pagsasalita mo ngayon, hindi ko na 'yon gugustuhin.
Dahil patawarin mo ako, pero napakahusay no'n.
Sa tingin ko, ang totoo ay…
naiinggit ako sa 'yo.
Sa tagumpay mo.
Sa katapangan mo.
At hindi ako makapaniwala
na mahal ako ng isang babaeng may ganoong tapang.
Napakasuwerte ko na tumayo sa tabi mo
at tumanggap ng kahit kaunting liwanag mo.
Kung ang tanging layunin ko sa buhay ay magmahal ng babaeng kagaya mo,
talagang makokontento na ako.
Mahal kita.
Napakabuti mong tao, G. Bridgerton.
Mahal kita.
Ngayon,
ikararangal ko kung sasamahan mo akong sumayaw, Ginang Bridgerton?
Mukhang masaya sila.
Oo.
At ikaw?
Tuwang-tuwa ako dahil may naisip akong magandang ideya.
-O sa halip, isang kahilingan. -Ano'ng kahilingan?
Pasama ako sa Scotland? Magugustuhan ni Mama na binabantayan kita.
Pero ang totoo, nais kong mamuhay saglit sa labas ng ating munting bula.
Makipagsapalaran.
Di ko mababago ang mundo nang di ito nakikita.
Pangako ko bibigyan kita ng espasyo.
Ano sa tingin mo?
Basta manatili ka sa bahagi mo ng kastilyo.
Titira tayo sa tunay na kastilyo?
"Tayo"?
Hiniling ni Eloise na samahan tayo.
-Kung di kaabalahan, ginoo. -Siyempre hindi.
Magandang balita 'yan.
Buti na lang dumating ang pinsan ko para makumpleto tayo.
Ikinagagalak kong ipakilala…
Michaela Stirling.
Babala, kasinungalingan ang anumang sinabi ni John tungkol sa akin.
Mas malala ang katotohanan.
At ikaw siguro si…
Ako ay… Buweno, ako ay…
Francesca Bridgerton. Kilmartin.
Kilmartin na ang pangalan ko.
Ikinagagalak kitang makilala.
Mga giliw kong mambabasa,
tila bigla akong naubusan ng salitang sasabihin.
Ang pag-aatubili ko ay hindi dahil
para protektahan ang sinumang matapang na mag-asawa.
Bagaman may mga narinig akong bulungan.
Ang pagpipigil ko ay mula sa lugar ng kagalakan.
Sa lahat ng nakakaramdam
na inapi sila nitong hamak na manunulat,
taos-puso akong humihingi ng paumanhin.
Hangad ko ang pinakamabuti para sa inyo.
Hahanap-hanapin kita.
Isang taon lang naman.
Di papayag si Mama na mawala ako sa kanyang sayawan.
Hindi nga.
Naroon ako, nagtatago sa maskara, umiiwas sa mga babae na parang salot.
Pupuntahan kita sa pinagtataguan mo.
Panahon na para tingnan ang hinaharap,
anuman ang dala nito.
Alam nitong may-akda na maling gumawa ng anumang prediksiyon
tungkol sa hinaharap.
Pero sa bawat huling kabanata,
siguradong mas lumalawak at mas lumalalim ang kuwento.
Isang mahabang paglalakbay ang ating pinagsaluhan.
Kung kaya't mabigat man sa aking loob,
isinusulat ko itong huling di kapani-paniwalang maikling pangungusap
bilang Ginang Whistledown.
Paalam.
-Sino ang pinakaguwapo sa lahat? -Oo.
Ikaw.
-Cooee. -Napakaguwapo mo.
Oo, ikaw na. Oo, halika.
Hindi pa rin ako makapaniwala na lalaki ang anak mo.
At siyempre, ang tagapagmana.
Napakaguwapo ng bagong Ginoong Featherington.
Mana sa kanyang ama.
Ginagamit ng iyong ama ang kanyang tusong salita at mapang-akit na ngiti.
Tingin mo nakakaakit ang ngiti ko?
Buti mga babae anak natin.
Tiyak na pareho silang mahusay na makapag-aasawa.
Ang munting Philomena ay magiging isang mahusay na manunulat
na hindi kailangan ng asawa.
Tiyak na tumatakbo ito sa pamilya.
Hindi ko maiisulat ang libro ko
nang walang tulong ng Tiya Penelope ni Philomena.
MAGLAKBAY NA KASAMA AKO
Higit pa sa inaasahan ko.
Matanda ka na ba para basahin 'yan?
-Oo. -Narito na!
Kumuha ako para sa lahat.
-Salamat. -Akin na ang sanggol.
Sa pagreretiro ng aking pampanitikang katauhan,
hayaan akong pormal na magpakilala.
Dating di kapansin-pansin,
kasalukuyang kolumnista,
tagamasid,
may hawak ng panulat.
Hindi kakaiba, pero may mga sandali ako.
At umaasa, mahal na mambabasa,
na masiyahan kayong samahan ako
sa pagsisimula ng susunod na bahagi ng ating paglalakbay.
Sumasainyo,
Penelope Bridgerton.
Nagsalin ng Subtitle: Mildred Matematico