อรุณสวัสดิ์ค่ะ
เมื่อคืนหลับสบายไหม
หลับๆ ตื่นๆ
ผมจะไปรับมื้อเช้าที่บ้านบริดเจอร์ตัน
แต่คุณแม่ฉันกำลังจะมาหา
ผมจะให้คุณกับคุณแม่ได้คุยกันตามลำพัง
- ไม่นะ คุณไม่ต้องไป - ผมอยากไป
คุณผู้หญิง มีคนมาเยี่ยมที่ห้องนั่งเล่นค่ะ
ยกชาไปให้ดื่มก่อน ฉันยังไม่พร้อม
อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณแม่
- เครสซิด้า - อรุณสวัสดิ์
คืนวิวาห์คงแสนสุขดีนะ
มาทำอะไรที่นี่
ฉันเพียงแค่อยากมาเยี่ยม… เลดี้วิสเซิลดาวน์ผู้ทรงเกียรติ
ฉันรู้ความลับของเธอแล้ว
ไม่ว่าเธอคิดว่ารู้อะไรมา เธอคิดผิด ช่วยกลับไปทีเถอะ
จะว่าไป เมื่อคิดย้อนไปแล้ว ทุกอย่างก็สมเหตุสมผลดี
ไม่มีใครสงสัยเธอหรอก เพราะเธอเป็นคนที่ใครๆ ก็ลืม
เห็นสีหน้าเธอแล้วสาแก่ใจนัก
เสียดายที่ฉันอยู่ดื่มด่ำนานๆ ไม่ได้ เพราะตอนนี้ถูกกักขัง
จนกว่าคุณป้าจะมาพาตัวไปอยู่ชนบท
- เธอจะไปจากเมืองนี้รึ - ใช่ แต่ไม่ไปอยู่บ้านป้าโจแอนนา
คืออย่างนี้ เธอจะต้องจ่ายให้ฉัน เป็นสองเท่าของรางวัลที่พระราชินีตั้งไว้
ฉันจะได้ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ต่างประเทศ
มิฉะนั้นฉันจะกระชากหน้ากากเธอ ให้ทุกคนได้รู้ธาตุแท้
ไม่มีใครเชื่อเธอหรอก เครสซิด้า
ตอนนี้ชื่อเสียงของเธอตกต่ำถึงที่สุด
มิสคาวเปอร์
เลดี้เฟทเธอริงตัน
เพเนโลปี้กับฉันกำลังคุยกันอยู่ทีเดียว ว่าคนอย่างฉันเชื่อได้หรือไม่
มาลองดูกันไหม
คิดถึงความรักที่ลูกสาวคุณมีต่อการเขียนดูสิ
และคิดดูว่าปกติแล้วคนมองข้ามหล่อน
ทำให้หล่อนหายตัวไปได้เป็นเวลานานๆ
คิดสิว่าคนที่หล่อนมองเป็นศัตรูทั้งหลาย
สุดท้ายต้องอับอายขายหน้าในจุลสาร
แล้วถามตัวเองเถิด
ทำไมจึงใช้เวลานานปานนี้กว่าจะรู้
หล่อนนี่เอง คือเลดี้วิสเซิลดาวน์ตัวจริง
เธอจะต้องจ่ายเงินให้ฉัน
ไม่อย่างนั้นฉันจะเผยความจริงให้วงสังคมได้รับรู้
ขอให้ทานมื้อเช้าอย่างสงบสุขนะคะ
เพเนโลปี้
(บริดเจอร์ตัน: วังวนรัก เกมไฮโซ)
บอกแม่ทีว่าไม่จริง
นี่เป็นครั้งเดียวที่เครสซิด้าไม่ได้โกหกค่ะ
ในงานราตรีสโมสรทุกครั้ง จะมีชั่วโมงที่เธอหายตัวไปเสมอ
นึกว่าเป็นเพราะยืนนานจึงเพลียกับการเข้าสังคม
แต่ตอนนี้เพิ่งนึกได้ว่าเรานี่โง่เขลาเหลือเกิน
คุณแม่…
เรื่องเลวร้ายที่เธอเขียนถึงพี่ๆ
เขียนถึงฉัน เขียนถึงตัวเอง
ฉันต่อสู้ดิ้นรนทุกวิถีทาง
เพื่อลากเราขึ้นจากหลุมเรื่องฉาว ครั้งแล้วครั้งเล่า
แต่ทว่า คนที่อยู่ใต้หลังคาบ้านฉัน
เลือดเนื้อเชื้อไขของฉันเอง กลับหว่านเมล็ดทำลายชื่อเสียงเรามาตลอด
ทำลงไปได้อย่างไร เพเนโลปี้
นี่สามีเธอรู้หรือเปล่า
เราให้เขารู้เรื่องฉาวรอบล่าสุดนี้ไม่ได้
สุภาพบุรุษอย่างมิสเตอร์บริดเจอร์ตัน
ถ้ารู้เข้าว่าการกระทำของเธอ นำมาซึ่งการข่มขู่แบล็กเมล
จะมีเหตุขอให้การสมรสเป็นโมฆะ แม้แต่บาทหลวงที่เคร่งที่สุดยังจะยอม
คุณแม่ ลูกไม่อยากโกหกอีกต่อไปแล้ว
ลูกต้องบอกคอลิน
งั้นฉันก็จะห้าม
แต่เห็นๆ อยู่ว่าเธอไม่คิดจะทำตาม
ขอไปแต่งตัวก่อนค่ะ
วันนี้เดินหมากเลินเล่ออยู่นะ เลดี้แดนเบอรี่
เล่นแบบนี้อีกเดี๋ยวก็จบแล้ว
พักหลังมานี้สมเด็จฯ ทรงกล่าวหาอะไรๆ อย่างตรงไปตรงมาผิดวิสัย
กำลังคิดอยู่ที่เดียวว่าเมื่อใดจะเข้าเรื่องนั้น
บ้านบริดเจอร์ตันเป็นครอบครัวที่ใกล้ใจคุณมาก
แต่ไม่ใช่ นั่นไม่ใช่ข้อกล่าวหา
นั่นคือความจริง
เราใกล้จะพบตัวเลดี้วิสเซิลดาวน์ยิ่งกว่าครั้งใด
เมื่อพบตัวจริงแล้วจะทรงทำอย่างไร
เราก็จะชนะน่ะสิ
แล้วอย่างไรต่อเพคะ
จะรับสั่งให้หล่อนหยุดเขียน
หรือจับไปขังไว้ในคุกใต้ดิน
ตั้งใจจะสื่ออะไรกันแน่ เลดี้แดนเบอรี่
ตอนที่วิสเซิลดาวน์เริ่มเขียนใหม่ๆ
หม่อมฉันเดาว่าหล่อนเป็นผู้มีอิทธิพลในสังคมผู้ดี
แต่จากฉบับล่าสุดของหล่อน กลับเห็นได้ชัดว่า
มีความอ่อนไหวแฝงอยู่
มีความตะเกียกตะกายค้นหาตัวตน
คุณรู้แล้วหรือว่าจริงๆ วิสเซิลดาวน์เป็นใคร
ด้วยเหตุนั้นจึงพยายามปกป้อง บ้านบริดเจอร์ตันรึเปล่า
เราสืบไปถูกทางใช่ไหมล่ะ
หม่อมฉันเพียงจะบอกว่า
เลดี้วิสเซิลดาวน์อาจไม่ได้
พยายามเอาชนะพระองค์ในเกมนี้แต่อย่างใด
หล่อนอาจแค่พยายามจะอยู่ในกระดาน
โดยเป็นเพียงผู้เล่นที่สถานะสั่นคลอน
น่าจะเข้าพระทัยความรู้สึกนั้นนะเพคะ
สมัยก่อนนานมาแล้วอาจเคยคิด
คุณรุกฆาตเราได้เลยนี่ เลดี้แดนเบอรี่
หม่อมฉันทราบดี
แต่ถ้าเช่นนั้น เกมนี้จะจบลงเร็วเกินไป
มันจะสนุกตรงไหนล่ะเพคะ
เราควรเตรียมชุดต้อนรับฤดูใบไม้ร่วงกันแล้วนะ
เพราะอย่างนี้เลยไม่จามแล้วสินะ อัลบี้
เพราะอากาศอุ่นขึ้นแบบนี้
อาการไม่ได้เป็นตามฤดู
แต่เป็นการจามเพราะหวั่นใจ และหายได้ด้วยความสุขในชีวิตสมรส
ฉันทำใจรับลมเย็นขนลุกแล้ว ยังต้องทำใจกับการพลอดรักของพวกเธอด้วยรึ
กลับบ้านกันก่อนดีไหมที่รัก
กลับตอนนี้ก็คงไม่มีใครสังเกต
ในเมื่อเพเนโลปี้ได้ตบแต่งกับ พ่อบริดเจอร์ตันของหล่อนแล้ว
พวกเรากลายเป็นข่าวเก่าของวันวาน
ยิ่งท้องเราโตขึ้น สังคมผู้ดีก็จะ ชื่นชมกับความพยายามของเราเอง
เธอเคยเห็นกุลสตรีตั้งครรภ์ ในงานราตรีด้วยรึ ฟิลิปป้า
เอ่อ ไม่เคย
นั่นก็เพราะเมื่อท้องเริ่มโต ผู้หญิงควรจะต้องถอนตัวจากงานสังคม
ฉันคนหนึ่งละไม่อยากหายไปเงียบๆ
ผมยอมทำทุกอย่าง เพื่อช่วยคุณเลี่ยงชะตานั้นนะครับ
ดี
เพราะฟิลิปป้ากับฉัน จะเป็นเจ้าภาพงานราตรีสโมสร
โดยตกแต่งด้วยสีม่วง
กับสีส้ม
จะต้องมีคริสตัล ทอง ดอกไม้เป็นร้อยๆ
ต้องมีแมงด้วย!
แล้วต้องคุยเรื่องงบประมาณไหม
คุยสิ เราจะใช้งบมหาศาลเลย
แน่ใจรึคะว่าควรออกมาให้ใครพบเห็น
พระราชินีรู้เรื่องการหมั้นของลูกแล้ว ไม่จำเป็นต้องหลบซ่อนอีก
ทรงคิดว่าพวกเราคนใดคนหนึ่งเป็นวิสเซิลดาวน์
และในฐานะเสาหลักของบ้าน แม่รู้ดีว่าพวกเราไม่มีใครเป็นหล่อนได้
เรื่องควรทำที่สุดตอนนี้คือออกมาเผชิญโลก
วงสังคมจะได้ไม่คิดว่าเรามีอะไรต้องหลบซ่อน
ความไม่สะดุ้งสะเทือนของเรา อาจโน้มน้าวพระราชินี
ให้ทรงคิดได้ว่า คำกล่าวหานั้นไม่ถูกต้อง ให้ตายเถิด
เอ้า เร็วจ้ะ กินเข้าไป
เห็นไหม
เราออกมาสังสรรค์เหมือนครอบครัวทั่วไป
รับประทานไอศกรีมและวางแผนงานวิวาห์
ยังจะมีงานวิวาห์อยู่ใช่ไหม
แน่นอนสิครับ
เพียงแต่ว่าจอห์นกับลูก อยากยื่นขอใบอนุญาตพิเศษ
เพื่อจะได้จัดงานแต่งแบบง่ายๆ ที่บ้าน
หลังจากนั้นเราจะไปอยู่ที่ บ้านประจำตระกูลของจอห์น
เพื่อหลีกเลี่ยงคำกล่าวหาใดๆ จากพระราชินี
จ้ะ ทำแบบนั้นก็อาจจะดี
คฤหาสน์ที่อ็อกซฟอร์ดเชอร์ นั่งรถม้าจากที่นี่ไปได้ในวันเดียวใช่ไหม
อันที่จริง เราอยากไปอาศัยที่
บ้านใหญ่ของจอห์นค่ะ
ที่สก็อตแลนด์น่ะนะ
ว่าแต่นั่นอยู่ที่ไหนแน่นะคะ ใกล้ๆ กับพรมแดนหรือเปล่า
ไม่ครับ อยู่บนที่ราบสูงไฮแลนด์
แต่ไม่ไกลจากกลาสโกว์เท่าใด
นั่นต้องนั่งรถม้าอย่างน้อยปักษ์หนึ่ง
นั่นเป็นสาเหตุที่ผมชอบอยู่ที่นั่นมาก
ระยะทางที่ห่างไกลทำให้ใจสงบได้จริงๆ
ฉันอดใจรอความสงบเช่นนั้นแทบไม่ไหว
คุณพี่เป็นอย่างไรบ้าง
พยายามไม่คิดเรื่องเมื่อวานอยู่
น้องว่าคุณแม่ก็แค่ดีใจมาก ที่พระราชินีเสด็จมางานเลี้ยงสมรสเช้าของคุณพี่
คุณพี่ก็รู้ว่าตระกูลเราไม่เป็นไรหรอก
เชื่ออย่างนั้นจริงหรือ
พระราชินีเคยกล่าวหาว่าน้อง เป็นวิสเซิลดาวน์ แต่ก็ยังรอดมาได้
แม้จะทิ้งแผลเอาไว้บ้าง
อย่าให้ชีวิตคู่ของพี่ต้องเป็นแผลเลยค่ะ
- อย่าเชียว - คุณพี่รู้นี่ว่าจะต้องปรับความเข้าใจกับ…
เพเนโลปี้ มาทำอะไรที่นี่
ผม… ไม่นึกว่าจะเจอคุณก่อนช่วงบ่ายวันนี้
คุณแม่รู้แล้วค่ะคอลิน ไม่ต้องซ่อนความหงุดหงิดแล้ว
แต่เราไม่ควรถกเรื่องนี้กันต่อหน้ามิสบริดเจอร์ตัน
เธอก็รู้เรื่องทั้งหมดเหมือนกันค่ะ
เลิศมาก
ดีจริงที่ได้เห็นว่าทั้งเมย์แฟร์รู้เรื่องนี้ก่อนแม่แท้ๆ
แล้วทำไมจู่ๆ เราทุกคนก็รู้เรื่องนี้
เพราะเครสซิด้ารู้ความลับของฉันแล้ว
และเรียกร้องเงินหมื่นปอนด์เพื่อเก็บความลับ
- ไม่ได้พูดจริงใช่ไหม - หล่อนรู้ความลับได้ยังไง
- ฉันก็ไม่แน่ใจ - รู้ได้อย่างไรไม่สำคัญ
ถ้าหล่อนรู้ เราต้องป้องกัน อย่าให้เผยเรื่องนี้ออกไป
ฉันไม่ได้มาขอให้คุณช่วย ฉันแค่อยากเปิดเผยกับคุณ
เรื่องที่เราจะทำนั้นไม่เกี่ยวกับคุณ
ถ้ามิสคาวเปอร์นำข่าวนี้ไปแพร่
จะทำให้ชื่อเสียงบริดเจอร์ตัน แปดเปื้อนกันทั้งตระกูล
และผมจะไม่ยอมให้ใครข่มขู่ แบล็กเมลภรรยาผมได้
ได้ยินอย่างนั้นค่อยโล่งใจหน่อย
ขอบคุณมากค่ะคอลิน แต่ว่า…
ฉันมีเงินจ่ายได้
ได้เงินมามากขนาดนั้นเชียว
ให้พูดตรงๆ ก็มีมากกว่านั้นนิดหน่อยด้วย
ตลอดที่ผ่านมานี้น่ะนะ
คุณต้องไม่จ่ายให้มิสคาวเปอร์แม้แต่เพนนีเดียว
- แต่คอลิน นี่เป็น… - งั้นคุณจะจ่ายหรือคะ มิสเตอร์บริดเจอร์ตัน
- ไม่ได้นะคะ - ไม่มีใครต้องจ่าย
- คุณพี่จะให้เราทำยังไงกัน - ขอที ถ้าทุกคนให้ฉัน…
พี่จะไม่ยอมสยบต่อมิสคาวเปอร์ พรุ่งนี้พี่จะไปหาหล่อน
พูดให้เข้าใจว่าถ้าทำเช่นนี้ จะทำลายชีวิตทุกคนที่เกี่ยวข้อง
นี่เป็นทางเดียวที่ทำได้
มิสเตอร์บริดเจอร์ตัน
เลดี้คาวเปอร์
ผมอยากขอคุยกับลูกสาวของคุณตามลำพัง
ไม่ว่าวงสังคมจะว่าอย่างไร
คุณหยามหน้าฉันมากหากคิดว่า ที่นี่ไม่ใช่บ้านตระกูลมีเกียรติมีศักดิ์ศรี
คุณแม่ ออกไปค่ะ
ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว ออกไปเถอะ
ฉันจะให้เวลาห้านาที
แบบนี้คุณแม่คงไม่รู้สินะ ว่าคุณกำลังแบล็กเมลภรรยาผม
ตอนนี้ฉันไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น นอกจากตัวเอง
นั่นคงทำให้เดียวดายอย่างที่สุด
ผมเข้าใจความรู้สึกโดดเดี่ยวเดียวดาย
ยามออกเดินทางไกล
มิสเตอร์บริดเจอร์ตันผู้น่าสงสาร
ท่องไปทั่วทวีปยุโรป ชมสิ่งมหัศจรรย์ของโลก
แบบที่มีแต่บุรุษเท่านั้นถึงทำได้
คุณพูดเหมือนเอโลอีส
คุณพูดถูก การมีโอกาสได้เดินทางนับเป็นอภิสิทธิ์
แต่ช่วงปีที่ผ่านมา
ผมกลับพบว่าตัวเองโหยหาข่าวจากทางบ้าน
พูดตรงๆ คือจากเพเนโลปี้
แต่ผมไม่ได้รับจดหมายตอบจากเธอ
หรือได้รับจดหมายจากใครทั้งนั้น
รู้สึกราวกับทุกคนวุ่นวายกับชีวิตตัวเอง
โดยไม่จำเป็นต้องมีผมในชีวิต
ผมจึงพยายามปิดกั้นตนเอง
ให้กลายเป็นคนซึ่งไม่จำเป็นต้องมีใคร
นั่นไม่ใช่เส้นทางที่ผมอยากแนะนำ
มิสเตอร์บริดเจอร์ตัน ฉันสับสนแล้วค่ะ
ดูราวกับคุณมาเพื่อขอให้ฉันมอบความเห็นใจ
แต่ฉันต่างหากที่ควรได้รับ
ผมไม่ได้มาขอความเห็นใจจากคุณ
ผมมาเพื่อขอความกรุณา
เพเนโลปี้ไม่ใช่คนเลวร้าย
เชื่อผมเถอะ
ผมเข้าใจสาเหตุที่คุณจะเกลียดวิสเซิลดาวน์
คำของเธอนั้นคมปลาบบาดลึก
แต่ถึงกระนั้น ผู้อ่านก็พร้อมจ่าย และคอยติดตามสิ่งที่เธอเขียนทุกสัปดาห์
ฟังดูไม่เหมือนกับคุณเกลียดวิสเซิลดาวน์
แต่ฟังแล้วเหมือนคุณอิจฉาหล่อนมากกว่า
ผมไม่ได้อิจฉา
ประเด็นคือ ทางหนึ่งเรามีวิสเซิลดาวน์ แต่อีกทางก็มีเพเนโลปี้
ผู้ต้องเผชิญกับความเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย แบบที่เราทั้งสองคนไม่อาจเข้าใจได้
ลองคิดถึงการถูกเมินซ้ำๆ จนรู้สึกราวกับล่องหน
นั่นไม่ใช่ข้อแก้ตัวให้กับการกระทำของเธอ
แต่ไม่แน่ เมื่อเวลาผ่านไปเราอาจจะพอเข้าใจ
เพราะบทความที่เธอเขียน สะท้อนความโหดร้ายที่รายล้อมเธอ
ความโหดร้ายที่ตัวคุณเองก็คงจะรู้สึกเช่นกัน
เรื่องที่เธอทำให้คุณเดือดร้อนนั้น ผมรู้แน่ว่าเพเนโลปี้ก็เสียใจ
และเธอก็ไม่ได้เหยียบย่ำซ้ำเติมคุณ ในจุลสารฉบับล่าสุด
ถ้าแม้แต่เพเนโลปี้ยังปรานีคุณได้
คุณมองไม่ออกหรือว่าสักวันวงสังคมก็จะอภัยให้คุณ
และแน่นอน คุณพ่อจะพร้อมต้อนรับคุณ กลับสู่ลอนดอนเมื่อเรื่องทั้งหมดผ่านพ้นไป
ความรักจากครอบครัวนั้นไม่มีวันจาง
นั่นคือความแตกต่างระหว่างคุณกับฉัน
คุณคิดเหมาเอาเองว่า ครอบครัวจะคอยหนุนหลังตลอดไป
เราสองคนไม่เหมือนกัน มิสเตอร์บริดเจอร์ตัน
และจะไม่มีทางเหมือนได้
มิสคาวเปอร์
หากเรายืนยันว่าคุณโกหก จะไม่มีใครเชื่อคุณ
คุณไม่มีหลักฐาน
ฉันมีเด็กฝึกในโรงพิมพ์ ที่พร้อมจะให้การตามความจริง
เพียงเพื่อได้พบกับเลดี้วิสเซิลดาวน์ตัวจริง
ฉันให้เวลาคุณจนถึงงานราตรีแดงก์เวิร์ธ-ฟินช์
มิฉะนั้นเช้าวันต่อมาฉันจะป่าวประกาศกับทุกคน
อันที่จริงเมื่อคิดไปว่าในอนาคต ฉันจะไร้เงินสนับสนุน
ฉันอาจเรียกจากคุณน้อยไปด้วยซ้ำ
แค่ขอทุนเพิ่มนิดหน่อย เพื่อจัดงานราตรีสโมสรสุดเลิศของฤดูกาลนี้
คิดถึงสัตว์โลกจิ๋วๆ หลายขาสิ
เราควรจะต้องได้อยู่แล้ว ค่างานแต่งเพเนโลปี้ มากกว่างานของเราสองคนตั้งเยอะ
เพราะเธอทั้งคู่แต่งงานกับมิสเตอร์ไร้ยศ
แต่เพเนโลปี้แต่งกับคนบ้านบริดเจอร์ตันที่รวยมาก
ที่แน่ใจได้ว่าจะคอยดูแลคุณแม่ยามแก่เฒ่า
ตอนนี้จะงกเงินไว้กับตัวทำไมอีก
ให้เราเข้าไปเถอะ
ตอนนี้จังหวะไม่ดี แม่กำลังรอแขกอยู่
ใคร
ไม่ต้องกลัวค่ะสาวๆ
ในบรรดาคนรับใช้บ้านผู้ดีในลอนดอน
ฉันน่าจะมีประสบการณ์ เสกงานอลังการจากงบน้อยนิดที่สุดแล้ว
อย่างน้อยพวกพี่ๆ ก็คงพอใจ ที่พฤติกรรมของฉันทำลายตัวเอง
เราควรจะพยายามคิดในแง่ดีให้มากกว่านี้รึเปล่า
พี่คอลินพูดกล่อมคนเก่งนะเวลาพี่ตั้งใจ
ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องเขา
บางครั้งเครสซิด้าก็ทำตัวมีเหตุผล หวังว่าวันนี้จะเป็นครั้งนั้น
เธอชอบหล่อนจริงๆ รึ
หรือตั้งใจผูกมิตรทางนั้นเป็นการลงโทษฉัน
ฉันไม่ใช่คนช่างน้อยอกน้อยใจนัก
ทีแรกฉันก็คุยกับหล่อนได้เพลินจริงๆ
ถึงแม้ว่าเดิมทีที่ผูกมิตรด้วย ก็เพราะมีความน้อยอกน้อยใจปนอยู่นิดๆ
บอกหน่อยว่าอ่านอะไรอยู่
เกรงว่าจะล้มเหลว
และตอนนี้หล่อนต้องการเงินเป็นสองเท่า
สองหมื่นปอนด์เชียว
- เสียสติไปแล้ว - ฉันมีไม่มากขนาดนั้น
ยังมีอีกนะ หล่อนเรียกร้องให้คุณเขียนบทความ
กอบกู้ชื่อเสียงของหล่อนคืนมา
ผมต้องขอโทษจริงๆ ผม…
ดูเหมือนผมยิ่งทำให้ทุกอย่างแย่ลง
นี่เป็นความผิดของฉันคนเดียว
แล้วจะทำยังไงกันต่อดี
เพเนโลปี้อาจพูดถูกตั้งแต่แรก จ่ายให้หล่อนไปเสียอาจจะดีกว่า
ผมมีเงิน
ผมต้องให้พี่เบเนดิกต์ลงนามรับรอง หากจะเบิกเงินก้อนใหญ่
คุณจะบอกพี่ชายให้รู้ตัวตนของเพเนโลปี้ด้วยรึ
ไม่ ผมต้องคิดหาข้ออ้างโกหกอะไรสักเรื่อง
เราจะปิดบังตัวตนของเธอเอาไว้
อ้อ
แม่ว่าแม่สาวคาวเปอร์นั้นคงอยากให้ลูกเขียน
คำชื่นชมรูปลักษณ์และเสน่ห์ของหล่อน
ผลลัพธ์ไม่น่าชื่นใจเอาเสียเลย
ฉันก็ไม่ควรจะหวังสูงกับเครสซิด้าแต่แรก
ขอบคุณมากค่ะ
ที่ทุกคนช่วยให้คำปรึกษา
พระราชินีมีทีท่าจะผ่อนการตามล่าหาตัวบ้างไหม
ฉันหวังใจว่าจะทรงหันไปสนใจเรื่องอื่นในไม่ช้า
อ้อ พูดไปแล้ว…
แรงเหมือนกันนะคะ
มีแต่พวกสก็อตจึงจะคิดเครื่องดื่มแบบนี้ขึ้นมาได้
จำเป็นต้องมี เพื่อจะสู้กับความหนาวเหน็บที่นั่น
โอ๊ย อย่าขู่ให้ฉันกลัวมากกว่านี้เลยค่ะอกาธ่า
ฉันไม่ห่วงหรอก
ดูเหมือนฟรานเชสก้าจะค้นพบความกล้าในใจ
ใช่ จริงด้วยค่ะ
และก็พยายามใช้ความกล้า
เพื่อหนีให้ไกลจากแม่ที่สุดเท่าที่ทำได้
ฉันซื้อสุรานี้ครั้งที่เดินทางไปสก็อตแลนด์ เมื่อหลายปีก่อน
ตอนแรกมันก็แรงบาดลิ้น
แต่ดื่มไปสักพักก็เริ่มถูกใจ
แต่ยังคงแรงไม่แผ่ว
ถึงฟรานเชสก้าไม่อยู่แล้ว ฉันจะยังอยู่ข้างคุณ
น้องชายฉันก็จะอยู่เช่นกัน
หากคุณต้องการ
เราไม่ต้องคุยเรื่องนั้นก็ได้ค่ะ
แต่ควรจะคุยไม่ใช่รึ
ลอร์ดแอนเดอร์สันเป็นสุภาพบุรุษอย่างที่สุด
ถ้าคุณจะกรุณาให้อนุญาต…
ไม่ใช่เรื่องของฉันที่ต้องอนุญาตใดๆ เลย
คุณทั้งคู่โตแล้ว
คุณทำตามใจปรารถนาได้
เพราะที่จริง สมัยนั้นฉันเองก็ไม่ได้ขออนุญาตคุณ
จู่ๆ เหล้าก็ลื่นคอขึ้นมา
คุณทราบ
ใช่ไหม
ฉันรู้ว่าคุณพ่อเป็นคนดี
และคุณก็เป็นมิตรที่ดีมาโดยตลอด
ฉันจำเป็นต้องรู้แค่นั้นพอค่ะ
น้องชายฉันก็เป็นคนดี
และคุณก็เป็นมิตรที่ดี
ฉันก็จำเป็นต้องรู้แค่นั้นเช่นกัน
แต่ถ้าเขาทำให้เรื่องระหว่างคุณเกิดขมขื่นขึ้นมา
ฉันจะเลือกข้างคุณ ไม่ใช่เขาแน่ๆ
ฉันไม่ยอมเสียคุณไปเพราะเขาโง่เขลาเบาปัญญา
ไม่มีชายใดทำแบบนั้นได้แน่ๆ ค่ะ
ลองนึกภาพเราสามคนในงานราตรีสโมสรสิ
เราจะอธิบายอย่างไรกับ สมมตินะ เลดี้วิธวาเชลต์นัม
เราต้องนัดแนะให้พูดตรงกันก่อน
อย่างกับคุณจะยอมไปงานราตรีสโมสร
ก็จริง
พวกคุณทนกับงานสังคมกันได้ยังไง
ผมคงรู้สึกว่ามีรักพร้อมจะมอบให้คนมากมาย
รักการพูดคุยเรื่องเบ็ดเตล็ด
และรักงานสังสรรค์ครื้นเครง
โดยเฉพาะถ้าสังสรรค์สามคน
ราตรีสวัสดิ์เจ้าค่ะ
ผมแค่มาหยิบผ้าห่มไปนอนที่ม้านั่ง
ได้สิคะ
ฉันจะไปดื่มชากับคุณแม่ก่อนงานแต่งน้องสาวคุณ
คุณจะได้ไม่ต้องอึดอัด กับการขึ้นรถม้าไปด้วยกันนะคะ
(มิสบริดเจอร์ตัน)
(คอลิน บริดเจอร์ตัน ปารีส ฝรั่งเศส)
(มิสเตอร์คอลิน บริดเจอร์ตัน มาร์เซย ฝรั่งเศส)
(จากใจจริง เพเนโลปี้)
คุณผู้หญิง
อ้าว เพเนโลปี้มาแล้วรึ
ฉันรั้งเขาไว้ไม่ได้แล้วค่ะคุณผู้หญิง
ทนายคนนั้นมาถึงบ้านแล้ว
งั้นคงต้องให้เขาเข้ามาล่ะมั้ง
- เลดี้เฟทเธอริงตัน ผมวอลเตอร์… - วอลเตอร์ ดันดาส เอสไควร์ ฉันจำได้ค่ะ
คุณคงมาแสดงความยินดีกับเราสินะคะ
เพราะลูกสาวฉันเพิ่งสมรสกับหนึ่งในวงศ์ตระกูล
ที่น่านับหน้าถือตาที่สุดในสังคม
เกรงว่าจะไม่ใช่ ผมไม่ได้มาด้วยเรื่องดี
แต่มีคนเคยกล่าวไว้ว่า การไม่ต้องสร้างภาพหลอกใครอีก
เป็นความรู้สึกปลอดโปร่งสบายใจนัก
หวังว่าคุณจะมีหลักฐานเพียงพอ
ต่อข้อกล่าวหาทั้งหลายที่คุณตั้งใจมาพูด
ไม่ใช่หลักฐานที่ตามหาหรอกครับ แต่เป็นหลักฐานเท่าที่จำเป็น
เงินที่คุณได้รับเป็นมรดกมาจากคุณป้าเพทูเนีย
ผมว่ามันน่าประหลาดใจที่ได้รับเงินก้อนโต
ในจังหวะที่แจ็ค เฟทเธอริงตัน หอบเงินของคุณหนีไปพอดี
อันที่จริงเพื่อนบ้านป้าเพทูเนียที่คอร์นวอลล์ ก็เห็นด้วยกับผม
เท่าที่ทราบมา สตรีท่านนั้นอยู่อย่างยากไร้มาตลอด
ใครจะบอกได้ ท่านอาจเก็บออมเงินเก่งมากก็ได้
อยู่อย่างกระเบียดกระเสียร เพื่อให้เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นสักวัน
เจ้าหนี้บอกได้
โธ่ เลดี้เฟทเธอริงตัน
ผมรู้ว่าเงินก้อนของคุณ
มาจากพฤติกรรมหลอกลวงต้มตุ๋น ของแจ็ค เฟทเธอริงตัน
และเชื่อว่าหลวงก็จะเห็นด้วย
ให้ริบบรรดาศักดิ์เฟทเธอริงตันและถ่ายโอนไป
ยังครอบครัวที่ดีงามไร้ด่างพร้อยกว่านี้
ผมจะส่งหลักฐานให้ทางการภายในสัปดาห์นี้
สวัสดีครับ
เพเนโลปี้
จริงหรือเปล่า
เงินที่คุณแม่ได้มา คือเงินที่คุณพี่แจ็คหลอกลวงคนในสังคม
ใช่ว่าพวกนั้นจำเป็นต้องใช้เงินเท่าเรา
แม่ขโมยเงินพวกเขา
ส่วนเธอก็ทำพวกเขาอับอาย
เธอขโมยศักดิ์ศรีของพวกนั้น
เธอกับฉันก็ไม่ได้ทำต่างกันนักหรอก
สิ่งที่คุณแม่ทำนั้นผิดกฎหมาย
ฉันทำสิ่งที่จำเป็นเพื่อปกป้องครอบครัวนี้
เธอเขียนบทความเพื่อปกป้องใครกันล่ะ
- ตัวเอง! - อ้อ จากใครไม่ทราบ
เข้าใจละ
คือว่านะ…
การเป็นพ่อแม่ไม่ใช่เรื่องง่าย
จะให้แม่เลี้ยงลูกสาวอย่างไรในเมื่อทั้งชีวิต
แม่ถูกสอนมาว่าอำนาจทั้งหมดมาจากผู้ชาย
สิ่งที่ลูกทำไป ลูกทำได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงตนเอง
ต่อให้แม่จะไม่ชอบสิ่งที่ลูกเขียนตลอดหลายปีมานี้
แต่แม่เจ็บใจตัวเองเหลือเกินที่มองข้ามลูกมานาน
เราแม่ลูกต่างพยายามสุดความสามารถ
ด้วยโอกาสเท่าที่สังคมเปิดให้เรา
ก็จริง
อาจมีหนทางอื่น แต่ในจังหวะนั้นแม่มืดแปดด้าน
เลดี้วิสเซิลดาวน์จะเขียนอย่างไร
เมื่อแม่ถูกเปิดโปงและบ้านเราต้องตกต่ำ
เธอจะเขียนตามที่ลูกอยากให้เขียน
นั่นเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ทีเดียว
ลูกทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่เพื่อตัวเองแล้ว
ขอบคุณค่ะ
เราอาจเหมือนกันจริงๆ มากกว่าที่ลูกอยากจะยอมรับ
ถ้าเรารอดจากครั้งนี้ไปได้…
เราต้องทำให้ดีขึ้น
โอ้โฮ ลูกแม่
คุณแม่
ลูกจะนำความสดใสไปเยือนสก็อตแลนด์แน่ๆ
- คุณแม่เคืองที่ลูกจะไปรึเปล่าคะ - ไม่จ้ะ ไม่อยู่แล้ว
แม่เพียงแค่… ไม่คิดว่าลูกจะไป ลงหลักปักฐานที่ห่างไกลขนาดนั้น
- พี่แอนโทนี่กับพี่เคทกำลังจะไปอินเดียนะ - ใช่
แต่ลูกเคยอยู่ไกลบ้านนานๆ มาแล้ว
ไปอยู่ที่บาธกับคุณป้า
หรือเวลาอยู่ตามลำพังในบ้าน
ตอนนี้แม่เลยกลัวว่าจะเสียลูกไปตลอดกาล
คุณแม่คะ ตรงกันข้าม
บางครั้งมันยากนะคะ
ที่จะได้ยินเสียงในใจตัวเอง ท่ามกลางเสียงเอะอะโกลาหลในบ้านนี้
ขณะที่เวลาอยู่กับจอห์น
ลูกได้ยินเสียงตัวเองดังขึ้นทุกที
ลูกหวังอย่างยิ่งว่าความเงียบสงบ งดงามของสก็อตแลนด์
จะทำให้ลูกได้รู้จักตัวเองมากขึ้น
ครอบครัวจะได้รู้จักลูกมากขึ้นเช่นกัน
เพราะลูกก็อยากใกล้ชิดกับทุกคนค่ะ
แล้วไปหาความเงียบสงบงดงาม ในอ็อกซฟอร์ดเชอร์ไม่ได้รึ
ใจลูกคงอยากจะแล่นกลับบ้านบ่อยเกินไป
แต่จะกลับมาใช่ไหม
แน่นอนค่ะ
ลูกคนกล้าแสนฉลาดของแม่
รู้ไหม ตอนแม่พบกับคุณพ่อครั้งแรก
แม่แทบเปิดปากบอกชื่อตัวเองไม่ได้ แม่ถูกใจเขาอย่างมาก
- แม้แต่คำง่ายๆ ยังติดอ่าง… - คุณแม่ ลูก…
ลูกนึกว่าเราคุยเรื่องนี้กันไปแล้ว จอห์น…
เป็นสุภาพบุรุษที่ดีและเป็นตัวเลือกที่ดี
แม่อยากจะบอกว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา
แม่นึกว่าความรักของทุกคนจะเป็นเช่นเดียวกัน
รุนแรง รวดเร็ว ไม่ทันตั้งตัว
แต่ลูกทำให้แม่เห็นว่ามีทางอื่น
รักที่ค่อยเป็นค่อยไปก็งดงาม
แค่นี้ลูกแม่ก็ฉลาดเกินวัยไปมาก
แม่ว่าลูกจะอยู่สบายในสก็อตแลนด์แน่จ้ะ
ผมขอรับคุณเป็นภรรยาตามสมรส
ครองคู่กันไปนับจากวันนี้
ไม่ว่าจะรวยหรือจน จะแข็งแรงหรือป่วยไข้
จนกว่าความตายจะพรากเราจากกัน
ฉันขอรับคุณเป็นสามีตามสมรส
ครองคู่กันไปนับจากวันนี้
ไม่ว่าจะรวยหรือจน จะแข็งแรงหรือป่วยไข้
จนกว่าความตายจะพรากเราจากกัน
ขอให้ทั้งสองใช้ชีวิตร่วมกัน ในชีวิตวิวาห์ศักดิ์สิทธิ์ตราบลมหายใจสุดท้าย
อาเมน
ลูกแม่
ยินดีด้วย
- อยากให้ถึงงานแต่งของตัวเองแล้ว - ชอบหรือเปล่า
นี่ฉันเมาคำเทศน์หวานๆ ของบาทหลวง
หรือลอร์ดแอนเดอร์สันดูติดใจคุณแม่เป็นพิเศษ
คุณแม่ดูมีความสุขนะ ถ้าคุณแม่ถูกใจ เราจะว่าอะไรได้
แล้วเขาก็ดูพอใช้ได้
ซึ่งโชคดีมากที่พี่แอนโทนี่ออกเดินทางไปแล้ว
พี่น่าจะดีใจนะที่มีลอร์ดแอนเดอร์สัน
เพราะน้องออกเรือนไปแล้ว ทีนี้คุณแม่จะกลับมาสนใจพี่อีก
เว้นแต่จะไปสนใจเรื่องอื่น
ขอตัวสักครู่ รู้สึกควรไปทักมิสซิสมอนด์ริชเสียหน่อย
สวัสดีจ้ะ
พิธีงดงามมากครับ
ฉันก็คิดเช่นนั้น
เป็นรองเพียงแต่ความงามของเจ้าภาพ
ยอกันเกินไปแล้ว
ผมพูดจากใจจริงครับ
และสงสัยจริงๆ ว่าคุณจะพอมีน้ำใจ…
แบ่งเวลามาเต้นกับผมในงานเลี้ยงหน้าไหม
งานแดงก์เวิร์ธ-ฟินช์น่ะหรือคะ
ฉัน… เอ่อ…
ได้ค่ะ
นั่นก็จะเหมาะสมที่สุด
ดีครับ
ดีมากทีเดียว
ขออนุญาตเชิญดื่ม
แด่ภรรยาคนสวยของผม
ผมไม่มีคำจะบรรยายถึงความชื่นชมต่อเธอ
นั่นเป็นเรื่องที่ผมมั่นใจว่าคุณจะพอใจ
เพราะผมรู้ว่าคุณไม่ชอบเป็นที่สนใจนานๆ
ดังนั้น แทนคำรัก ผมจึงขออนุญาต กล่าวคำต่อครอบครัวของคุณ
โดยเฉพาะคุณแม่ครับ
เลดี้บริดเจอร์ตัน ผมเห็นความเปิดเผยของคุณ สะท้อนอยู่ในเบเนดิกต์
เสน่ห์ของคุณฉายอยู่ในคอลิน
ความหลักแหลมของเอโลอีส
และความสดใสที่คุณมอบไว้ให้ กับทั้งเกรกอรี่และไฮยาซินธ์
ในจังหวะนี้ที่ผมซาบซึ้งเหลือเกินกับภรรยาคนงาม
ผมก็รู้สึกซาบซึ้งเช่นกัน กับสตรีแสนวิเศษที่เลี้ยงดูกล่อมเกลาเธอมา
คุณแม่
ผมขอขอบคุณ
ขอบคุณทุกท่านจากใจครับ
ตายจริง
ใจเย็นๆ
ขออภัย ผมไม่ได้ตั้งใจจะเรียกน้ำตา
ไฮยาซินธ์ร้องไห้มาทั้งงาน
สักวันนายก็จะหัดมีหัวใจบ้างน่ะ
คุณแม่คะ เล่นเพลงดูเอ็ตกับลูกสักเพลงได้ไหม
ตายจริง เดี๋ยวนี้รึ แม่ไม่ได้ซ้อมมานานมาก
จำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่ลูกทำคุณแม่ร้องไห้ คือตอนเริ่มเล่นเปียโนใหม่ๆ
ไม่ใช่แค่คุณแม่ พี่ก็น้ำตาร่วงอยู่ในห้อง เพราะเธอเล่นคอร์ดอะไรไม่เข้ากันเลย
ขำจังเลย
โชคดีที่คุณแม่ไม่ได้ทอดทิ้งฉัน
และวันนี้ลูกก็จะไม่ทิ้งคุณแม่
นั่นขู่กันรึ
- โชคดีนะ - ขอบใจจ้ะ
- ขอบใจ - ขอบคุณค่ะ
บราโว่!
บราโว่
เอาอีก
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมคะ
เล่นได้ไพเราะจับใจ
ถ้าคุณเป็นห่วงเรื่องเงินที่จะให้มิสคาวเปอร์
ผมตั้งใจจะคุยกับพี่เบเนดิกต์คืนนี้
แค่อยากรอให้จบงานแต่งไปก่อน
ดีค่ะ
ฉันไม่อยากให้คุณไปคุยกับคุณพี่
แต่ใกล้หมดเวลาแล้ว
ฉันไม่อาจขอให้คุณโกหกพี่ชายเพื่อฉันได้
ครอบครัวคุณ… ครอบครัวที่คุณเปิดใจ ให้ฉันเข้ามาอยู่ร่วมด้วยนั้น เป็นคนดีเกินไป
อบอุ่นและเยี่ยมยอดเกินกว่าจะไปลวง หรือหลอกไม่ว่าในทางใด
ฉันจะไม่ยอมให้เรื่องโกหกของฉัน แพร่สะพัดไปมากกว่านี้
ถ้าเช่นนั้นผมจะช่วยคุณได้อย่างไร
ด้วยการรักฉัน
คุณมอบอะไรให้ฉันมามากมายแล้ว
คุณสอนให้ฉันยืนหยัดอย่างเข้มแข็ง
คุณทำให้ฉันรู้ว่าฉันสามารถสุขสมได้ เกินกว่าที่เคยจินตนาการถึง
แต่สิ่งที่ทำให้ฉันรักคุณ ไม่ใช่แค่เรื่องที่คุณทำให้ฉัน
แต่เป็นน้ำใจการุณย์
ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น
ความเอาใจใส่อย่างลึกซึ้งของคุณ
แค่เป็นตัวคุณเองก็เพียงพอแล้ว คอลิน
ฉันไม่จำเป็นต้องให้คุณมากอบกู้ชีวิต ฉันแค่อยากให้คุณยืนเคียงข้างฉัน
กอดฉัน
จูบฉัน
ผมก็อยากทำเช่นนั้นมากเหลือเกิน
แล้วอะไรรั้งคุณไว้ล่ะคะ
ผมก็ไม่รู้
แต่ผมรู้แน่ว่ามิสคาวเปอร์ยังเป็นภัยต่อเรา
ตราบใดที่คุณยังอยู่กับความลับนี้…
จะยังมีสิ่งที่กั้นขวางระหว่างเราเสมอ
ฉันเข้าใจค่ะ
นั่นอาจเป็นกุญแจไขทุกอย่าง
หมายความว่าอย่างไร
มีจดหมายมาพ่ะย่ะค่ะ
คอลิน
แม่ได้จดหมายจากภรรยาของลูก
เราไปนั่งกันก่อนดีกว่าครับ
ไม่ประหลาดใจที่โตมาเป็นแบบนี้
บ้านหลังนี้อบอุ่นเกินไป
จริงครับคุณพี่ ความผิดเมียผมคนเดียว
แม่ลืมไปแล้วว่าหล่อนเป็นคนร้ายกาจแค่ไหน
ลูกจะไม่ไปไหนกับหล่อนทั้งนั้น
ลูกไม่มีทางเลือกแล้ว เครสซิด้า
แม่จะปล่อยให้ลูกต้องผจญกับชะตานี้จริงๆ รึ
มานี่ นางหนู
ขอดูตัวหน่อย จะได้เห็นว่าต้องแก้ตรงไหนบ้าง
ได้สิคะคุณป้าโจแอนนา
หลังจากคืนนี้ทุกอย่างจะหมดความหมาย
สาวใช้ให้ผมขึ้นมาเลย
ผมเริ่มจะติดใจการเข้าถึงแบบนี้แล้วนะ
คืนนี้คุณหล่อเหลามากเช่นเคย
พอลจะมาเจอเราด้วยไหม
คืนนี้เขาน่าจะอยู่กับคนอื่น
แน่สินะ
แล้วเราควรจะเชิญคนอื่นมาร่วมวงด้วยบ้างไหม
ฉันต้องยอมรับกับคุณตรงๆ
แม้ฉันจะพอใจกับการที่เราสามคนเสพสุขด้วยกัน
คืนนี้ฉันหวังอยู่ว่าจะมีแค่เราสองคน
คุณไม่ชอบให้พอลอยู่กับเราด้วยรึ
ฉันชอบ
ชอบมากด้วย แต่ฉันกับพอลมีความสัมพันธ์ฉันมิตร
และฉันเริ่มรู้ตัวว่า…
ฉันเริ่มจะมีใจให้คุณจริงๆ เบเนดิกต์
มีให้มากกว่าแค่มิตรภาพ
ความเปิดกว้างของคุณ
ความรักที่มีให้อย่างล้นเหลือ
ฉันไม่เคยพบใครที่คล้ายกับฉันเท่านี้มาก่อน
จนเริ่มอยากรู้
จะเป็นอย่างไรหากเรายอมให้ สัมพันธ์ของเราจริงจังมากขึ้น
ทิลลี่ คุณน่าทึ่งเหลือเกิน
แต่…
ผมไม่ค่อยแน่ใจว่าผมต้องการความจริงจัง
นี่… เป็นเพราะพอลรึเปล่า
ไม่ พอลอาจเป็นแพทริเชียหรือพอลลี่ หรือปีเตอร์ หรือทั้งสามคนพร้อมกันก็ได้
เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเราสามคน
เรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแต่ผมพบคุณ
ทำให้ผมตระหนักว่ารู้สึกดีเพียงใดเมื่อเป็นอิสระ
คุณช่วยเปิดโลกให้ผม
ผมยังไม่พร้อมจะปิดโลกนั้นกลับไปอีกครั้ง
ผมนึกว่าคุณก็ต้องการสิ่งเดียวกัน
เคยต้องการ
จนได้เห็นว่าตนเองรู้สึกอย่างไร เมื่อต้องแบ่งคุณให้คนอื่น
ฉันก็ประหลาดใจพอๆ กับคุณ
ฉันจะทำตามความปรารถนาของคุณ
แต่ต้องบอกคุณไว้ ความบันเทิงเริงรมย์ยังอาจน่าเบื่อเข้าสักวัน
การอยากผูกพันกับใครสักคน สุดท้ายกลับรู้สึกดี
ขอบคุณที่ทำให้ฉันนึกได้ว่ายังมีเรื่องแบบนั้นในโลก
อ้าว บังเอิญเจอกันอีกแล้ว
น้องว่ามันก็ปกติดีที่จะพบว่าตัวเอง
ลอยไปลอยมา แต่ไม่ได้ขยับไปในทิศใดทิศหนึ่งอีกครั้ง
แล้วอยากจะไปที่ใดกันล่ะ
ตอนนี้ก็อยากอยู่กับครอบครัว
จนกว่าเจ้าเรื่องวิสเซิลดาวน์กับพระราชินีจะจบ
แล้วมันจะต้องจบ
แล้วจากนั้นล่ะ
ไปที่ไหนก็ได้นะ อันที่จริง
น้องใช้เวลาเกือบทั้งชีวิต ถ้าไม่อยู่ในเมย์แฟร์ก็ที่ออบรีย์ ฮอลล์
ถ้าคิดจะสร้างความเปลี่ยนแปลงในโลก อย่างน้อยก็ควรได้เห็นโลกกว้างก่อน
ได้เจอคนที่ไม่ใช่ครอบครัว หรือสาวใสดรุณีในตลาดหาคู่
กลับมาอยากเปลี่ยนโลกอีกแล้วรึนี่
นึกว่าปีนี้อยากจะเข้ากับคนอื่นให้ได้
น้องว่าน้องเลิกพยายามเรื่องนั้นแล้วค่ะ
นั่นไงน้องพี่
นั่นคือการยอมรับเงียบๆ ว่า รู้อะไรที่น้องไม่รู้รึเปล่า
ไม่ ไม่ใช่แน่ๆ
เชื่อเถอะ ยิ่งได้รู้จักโลก เราก็ยิ่งรู้ตัวว่าเรานั้นช่างรู้น้อย
รู้สึกเหมือน…
รู้สึกเหมือนว่าบทเรียนใหม่ที่จะได้ต่อจากนี้
จะเปลี่ยนชีวิตพี่ไปตลอดกาล
น้องเห็นด้วยทุกประการกับทุกอย่างที่พี่พูด
เพราะไม่รู้เลยว่าพูดเรื่องอะไรของพี่
แต่มีเรื่องหนึ่งที่พี่รู้
เราไม่ควรปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไปนานนัก
ก่อนที่เราจะมานั่งชิงช้า และสับสนงงโลกพร้อมกันเช่นนี้อีก
พี่สวยมาก
พยายามไปก็ไร้ประโยชน์
รู้ทั้งรู้ว่าเปิดประตูเข้าไปจะต้องผิดหวัง
ผมแน่ใจว่าวาร์ลีย์คงทำสุดฝีมือแล้ว
ได้ขนนกกระจอกเทศมาจริงด้วย
กล้วยไม้ม่วงก็มา
ฟิลิปป้า นั่น… หนึ่ง สอง สาม สี่
วงดนตรีตั้งแปดชิ้น
ได้มารึเปล่า
ได้ค่ะ
ฟิลิปป้า โหวกเหวกโวยวาย เป็นเด็กได้กินเค้กคำแรกไปได้
คุณแม่ ขอบคุณค่ะ!
ขอบคุณเรื่องอะไรกัน
ก็ต้องเป็นคุณแม่สิที่จ่ายค่าจัดงานทั้งหมดนี่
แม่บอกว่าอยากให้พี่ๆ ได้งานราตรีสโมสรสวยสุดที่เมย์แฟร์เคยมี
ยินดีจ้ะ
ขอบคุณค่ะ
มันก็สวยจริงๆ
แม่ภูมิใจในตัวลูกนะ
(งานราตรีสโมสรแดงก์เวิร์ธ-ฟินช์)
ขอให้สนุกนะคะ
ฉันเป็นคนคิดว่าจะเอาสีม่วง
นี่เป็นคืนสุดท้ายในสังคมผู้ดีของเรา
อย่างน้อยพรูเดนซ์กับฟิลิปป้าก็สนุกสุดชีวิต
สมเด็จพระราชินี
ขอพระราชทานอภัยเพคะ
เรามิได้ตั้งยกพื้นไว้
เพราะไม่คิดว่าจะทรงรับคำเชิญ
เราไม่ได้มาเพราะคำเชิญของเธอ
หยุดเล่น
ผลจากการค้นหาโดยไม่หยุดหย่อนของเรา
ทำให้หล่อนผู้นั้นตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก
จนเราได้รับจดหมายเมื่อต้นสัปดาห์
จากเลดี้วิสเซิลดาวน์
หล่อนขอให้เราปรานี
ขอโอกาสกล่าวกับทุกคนด้วยตนเอง
เพื่อแก้ต่างกับสาธารณชนก่อนที่เราจะตัดสิน
ดังนั้นจังหวะนี้เราขอยกเวที
ให้กับผู้เขียนคนนั้น
ไม่ใช่เขา
ขออภัยครับ
หล่อน
สวัสดีทุกท่าน
หรือควรจะพูดว่า "ท่านผู้อ่านที่รัก"
ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องตลกขบขัน
สิ่งที่ฉันทำลงไป
แรกเริ่มเดิมที
ฉันไม่นึกว่าจะมีใครสนใจงานเขียนของฉันจริงจัง
เขาจะสนใจกันทำไม
ไม่เคยมีใครสนใจฉันอย่างจริงจัง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใด
ฉันเพิ่งรู้ว่าคนเรารู้สึกเช่นนั้นกันมากมาย
กับการเป็นกุลสตรีที่พูดไปไม่เคยมีใครฟัง
ฉันเขียนเรื่องของทุกคน เพราะฉันไม่อาจละสายตาจากพวกคุณได้
พวกคุณซึ่งใช้ชีวิตอย่างเปิดเผย
และเมื่อเขียนเรื่องของทุกคนไป ฉันจึงได้รู้สึกเหมือนตนเองมีชีวิตขึ้นมาบ้าง
มีพลังอำนาจขึ้นมาบ้าง
และใครก็ตามในห้องนี้ซึ่งเคยลิ้มรสสิ่งนั้น
ย่อมรู้ว่าอำนาจเป็นสิ่งหอมหวานชวนเสพติด
แต่ฉันกลับใช้อำนาจที่มีอย่างบุ่มบ่ามลำพองใจ
ใส่ร้ายโจมตีจากเงามืดนั้นช่างง่ายดาย เมื่อไม่มีใครหาเราพบได้
แต่ฉันเข้าใจแล้วว่าต้องใช้ความกล้าเพียงใด ในการใช้ชีวิตท่ามกลางสายตาสังคม
การยอมเผยด้านบกพร่องของตน
ให้สาธารณชนได้เห็น
และการรับรู้แก่ใจ
ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร เราทุกคนมีคุณค่าในตัวเองเสมอ
เราทุกคนคุยกัน
ซุบซิบนินทากัน
เรื่องซุบซิบคือข้อมูล
สร้างความผูกพันระหว่างกัน
โดยเฉพาะในหมู่พวกเรา ที่แทบไม่มีใครบอกอะไรเลย
แต่ฉันไม่อาจปิดบังข้อมูลชิ้นใหญ่ที่สุดที่มีได้อีกต่อไป
ตัวตนของฉัน
ดังนั้นหม่อมฉันจึงซาบซึ้ง ในพระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระราชินี
ผู้ทรงบีบให้หม่อมฉันต้องออกจากเงามืด ด้วยแผนอันแยบยลที่สุด
หากทรงมีพระกรุณาให้หม่อมฉันดำเนินการต่อ
หม่อมฉันจะเล็งจรดปากกาให้เป็นประโยชน์ยิ่งขึ้น
นี่คือวิธีไถ่บาปของหม่อมฉัน
และคำอ้อนวอน
ดูหล่อนรู้จักถ่อมตน
แต่เราจะจับตาดูให้เป็นเช่นนั้นต่อไป
ถ้าไม่มีเรื่องซุบซิบบ้าง ชีวิตจะสนุกอะไร
เอาจริง
ตอนนี้เลย วาร์ลีย์! ปล่อยแมง!
ฉันไม่เห็นรู้ว่าจะมีผีเสื้อด้วย
ก็บอกแล้วไง แมง!
เธอมัน… ฉลาดล้ำ
ฉันรู้
เต้นรำกันไหมครับ
เธอ "ไม่อาจทนกับคำโกหก"
เลดี้แดนเบอรี่
บทความฉบับล่าสุด
พระราชินีทรงตามมาถูกทางจริงๆ ตอนคิดว่า
วิสเซิลดาวน์เป็นคนบ้านบริดเจอร์ตัน ที่อยากปกป้องครอบครัวตัวเอง
แต่ฉันรู้จักบ้านนั้นดีจนรู้ว่าไม่ใช่หนึ่งในนั้นแน่
มีเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่รักบ้านบริดเจอร์ตันมากกว่าฉัน
คุณรู้อยู่แล้วว่าเป็นฉัน
ฉันแค่คาดเดาเอาไว้
เธอไม่ใช่สาวสังคมผู้ดีคนเดียวที่เก็บความลับเก่ง
ฉันจะตั้งตารออ่านฉบับต่อไปนะ
ช่างน่าทึ่งเหลือเกิน
ลูกคงทำไม่สำเร็จถ้าคุณแม่ไม่สนับสนุน
พระราชินีด้วย
ค่ะ และเมื่อทรงยอมรับแล้ว
เราก็ไปบอกทนายได้ว่า เงินของแม่มาจากงานเขียนของลูก
เขาจะค้านอะไรไม่ได้
ถึงเวลาที่เราต้องทำให้ดีกว่าเก่าแล้ว
ลูกแม่
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
ขอบคุณที่ส่งจดหมายมา
ตั้งแต่เกิดผมไม่เคยเห็นคุณแม่ตกใจอย่างหนัก
ขณะเดียวกันก็ประทับใจอย่างไวด้วย
ผมว่าคุณแม่ผมภูมิใจในตัวคุณ
มีเรื่องหนึ่งที่ฉันไม่ได้เขียนไว้ในจดหมาย
ฉันจะไม่คัดค้าน หากคุณขอให้การสมรสของเราเป็นโมฆะ
ฉันไม่ต้องการให้ผลร้ายใดๆ เกิดแก่คุณ
หรือครอบครัวคุณหลังจากคืนนี้
พระราชินีเองยังทรงยอมรับในตัวคุณแล้ว
แค่ตอนนี้
ดังนั้นคนอื่นจึงต้องยอมรับไปด้วย
แต่วิสเซิลดาวน์สร้างความขุ่นเคืองใจ ให้กับหลายคนซึ่งคงไม่ลืมกันง่ายๆ
อนาคตอาจไม่มีวันชื่นคืนสุขแบบนั้น
เพน ตั้งแต่ผมไปรู้เข้าว่าคุณคือวิสเซิลดาวน์
ผมทำทุกทางที่จะแยกคุณออกจากหล่อน
แต่เมื่อวันก่อน ผมกลับไปอ่านจดหมาย ทุกฉบับที่คุณเคยเขียนถึงผม
ผมตั้งตารออ่านจดหมายจากคุณที่สุดเสมอ
แล้วผมจึงได้รู้ว่า…
คุณคือหล่อน
พวกคุณพูดด้วยเสียงเดียวกันมาโดยตลอด
เราไม่อาจแยกคุณออกจากวิสเซิลดาวน์ได้
ยิ่งเมื่อเห็นคุณขึ้นพูดในวันนี้ ผม…
ผมก็ไม่อยากแยกแล้ว
เพราะขออภัยนะ แต่เมื่อครู่นี้คมชะมัด
ผมว่า อันที่จริง ผม…
ผมคงจะอิจฉาคุณ
อิจฉาความสำเร็จ
อิจฉาความกล้าหาญ
และตอนนี้ผมไม่อยากเชื่อเลยว่า
ผู้หญิงที่กล้าหาญขนาดนี้จะเลือกรักผม
ผมโชคดีเหลือเกินที่ได้ยืนเคียงข้างคุณ
และได้อาบแสงที่สะท้อนจากคุณ แม้เพียงสักนิดก็ยังดี
หากเป้าหมายในชีวิตของผม มีเพียงการเกิดมาเพื่อรักยอดหญิงเช่นคุณ…
ผมก็เป็นชายที่พึงพอใจในชีวิตนี้อย่างยิ่งแล้ว
ฉันรักคุณ
คุณเป็นคนดีมากนะคะ มิสเตอร์บริดเจอร์ตัน
ผมก็รักคุณ
ทีนี้
ช่วยให้เกียรติ เต้นรำกับผมหน่อยได้ไหมครับ มิสซิสบริดเจอร์ตัน
ทุกคนดูมีความสุขกันดีนะ
จริงจ้ะ
แล้วพี่ล่ะ
พี่ก็กำลังตื่นเต้นดีใจที่สุด เพราะในที่สุด
พี่ก็เกิดความคิดบรรเจิด หรือเรียกว่าเป็นคำขอก็แล้วกัน
ขออะไรกัน
ให้พี่ตามไปสก็อตแลนด์ด้วยคนได้ไหม
คุณแม่จะชอบใจเมื่อคิดว่าพี่ตามไปช่วยดูแลน้อง
แต่แท้จริงแล้วพี่แค่อยากลองใช้ชีวิต
นอกวงสังคมเล็กๆ ของเรา
อยากลองไปผจญภัย
ถ้าไม่เคยเห็นโลกก็คงไม่อาจเปลี่ยนมันได้
พี่สัญญาจะเว้นระยะห่างให้เธอมีที่ส่วนตัว
คิดอย่างไรล่ะ
ตราบใดที่พี่อยู่ปีกปราสาทของตัวเอง
เราจะไปอยู่ในปราสาทจริงๆ เลยรึ
"เรา" ไหน
เอโลอีสขอร่วมเดินทางไปกับเราด้วยค่ะ
- ถ้าไม่เป็นภาระเกินไปนะคะท่านลอร์ด - ไม่เลย
นั่นเป็นข่าวดีมาก
แถมโชคดีที่ลูกพี่ลูกน้องผมมาถึง ทันร่วมเดินทางกับเราพอดี
ยินดีมากที่จะได้แนะนำให้รู้จัก…
ไมเคล่า สเตอร์ลิงค่ะ
ขอเตือนไว้ เรื่องร้ายกาจใดๆ ที่จอห์นพาดพิงถึงฉันล้วนโกหกพกลม
ของจริงร้ายกว่านั้นมาก
แล้วคุณคือ…
ฉันคือ… เอ่อ ฉัน…
ฟรานเชสก้า บริดเจอร์ตัน เอ๊ย คิลมาร์ตินค่ะ
ตอนนี้เป็นคิลมาร์ตินแล้ว
ยินดีที่ได้ทำความรู้จัก
ท่านผู้อ่านที่รัก
จู่ๆ ดิฉันก็อับจนไร้คำจะพูด
การสงวนคำนั้นหาได้มาจากความปรารถนา
ต้องการปกป้องการลอบรักฉาวของคู่ใด
แม้จะได้ยินเสียงกระซิบลอยมาตามลมหลายคู่
แค่ดิฉันยั้งปากกาเพราะความยินดีปรีดา
เรียนทุกท่านที่รู้สึกว่า ผู้เขียนต่ำต้อยคนนี้กระทำการให้เจ็บช้ำน้ำใจ
ดิฉันขออภัยเป็นอย่างสูง
และขอให้โชคดีจากนี้ต่อไป
พี่จะคิดถึงเธอ
ไปแค่ถึงปีหน้าเองค่ะ
คิดว่าคุณแม่จะยอมให้พลาด งานเต้นรำสวมหน้ากากของแม่หรือคะ
ก็คงพลาดไม่ได้
พี่ไปงานแน่ หลบหลังหน้ากากตามเคย
จะเลี่ยงเหล่าสาวโสดราวกับระวังโรคระบาด
งั้นน้องจะไปอยู่ในที่ซ่อนเป็นเพื่อน
ถึงเวลาชะเง้อมองอนาคต
ไม่ว่าอนาคตนั้นจะเป็นเช่นไร
ผู้เขียนเองได้บทเรียนชั้นดีเกินกว่าจะทำนาย
ถึงสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นในภายภาคหน้า
แต่ทุกครั้งที่จบไปบทหนึ่ง
เรื่องราวจะยิ่งลึกล้ำเข้มข้นขึ้นเสมอ
เราได้ร่วมเดินทางกันมานานไม่ใช่น้อย
ดังนั้น ด้วยความหนักใจอย่างยิ่งยวด
ดิฉันจำเป็นต้องเขียนประโยคแสนสั้นท่อนสุดท้ายนี้
ในฐานะของเลดี้วิสเซิลดาวน์
ลาก่อนค่ะ
- คนไหนหล่อสุดจ๊ะ - ใช่
หนูไง
- งุ้ย - หนูแหละหล่อที่สุด
ใช่จ้ะ มา มามะ
พี่ยังไม่อยากเชื่อว่าเธอได้ลูกชาย
แถมยังเป็นทายาทตระกูลเลยด้วย
ลอร์ดเฟทเธอริงตันคนใหม่หล่อมากทีเดียว
ได้จากพ่อไปเต็มๆ ครับ
คุณพ่อของลูกพยายามเบี่ยงความสนใจ ด้วยการใช้คำเลี่ยงและรอยยิ้มพิมพ์ใจ
คุณคิดว่ารอยยิ้มผมพิมพ์ใจรึ
ฉันดีใจนะที่เราได้ลูกสาว
แม่แน่ใจว่าทั้งสองคนจะได้คู่ที่ดีมาก
ลูกว่าสักวันฟิโลมีน่าน้อยจะเป็นนักเขียนใหญ่
โดยไม่จำเป็นต้องมีสามีก็ได้
นั่นก็อยู่ในสายเลือดนะ
น้าคงไม่มีวันเขียนหนังสือจบ
ถ้าไม่ได้น้าเพเนโลปี้ของฟิโลมีน่าช่วย
(ท่องเที่ยวเดียวดาย คอลิน บริดเจอร์ตัน)
เขียนได้ดีกว่าที่คิดอีก
โตพอจะอ่านได้แล้วรึ
- ใช่สิ - มาแล้ว
ซื้อมาเกือบจะพอให้ทุกคน
- ขอบคุณจ้ะ - มา แม่อุ้มหลานให้
และเมื่อจะเลิกใช้นามปากกาในงานเขียน
ดิฉันจึงควรจะแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ
อดีตไม้ประดับ
ปัจจุบันเป็นนักเขียน
นักสังเกต
ผู้มีฝีปากกาฉวัดเฉวียน
ไม่ใช่คนโดดเด่นอะไร แต่ดิฉันเคยมีจังหวะเด่นอยู่บ้าง
และท่านผู้อ่านที่รัก
หวังว่าทุกท่านจะติดตามทุกช่วงจังหวะไปด้วยกัน
ขณะที่เราเริ่มการเดินทางช่วงต่อไป
ด้วยความนับถือ
เพเนโลปี้ บริดเจอร์ตัน
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม