SERIAL NETFLIX
ODCINEK 2
Cholera, tego się obawiałam!
Nie mogę na niego wpaść, kiedy tak wyglądam!
Co robisz?
Ja…
No…
- Muszę ci coś powiedzieć. - O co chodzi?
Daj mi chwilę…
Mówiłaś, że nie chcesz mnie widzieć, ani za mnie wyjść.
Więc co ty robisz?
Właśnie.
Nie chcę już cię więcej widzieć
i nie chcę wychodzić za ciebie za mąż.
Przyszłam powiedzieć, żebyś się ze mną nie kontaktował. Pójdę już.
I tak za ciebie wyjdę.
Co?
Czemu nie chcesz za mnie wyjść?
Nie lubię w tobie wszystkiego.
Nie podobają mi się twoje kiczowate teksty
i to, że wyglądasz jak archeopteryks.
Archeopteryks?
Pójdę już.
Mam zielone światło.
Archeopteryks?
Jak to wygląda?
Mniej więcej tak.
I ja mam przypominać to coś?
Jego ogólny wygląd, zwłaszcza nos.
Co?
Podobieństwo jest uderzające.
Co? Jak możesz się z tego śmiać?
Ta sytuacja jest przezabawna.
Chcesz powiedzieć, że wskoczyłaś do auta i powiedziałaś:
„Nie wyjdę za ciebie”?
Nie miałam wyboru. Min-woo nie mógł zobaczyć mnie w takim wydaniu.
Co teraz zrobimy?
Będzie forsował ten ślub, jeśli nic nie zrobimy.
Masz rację.
Czemu on w ogóle chce się żenić?
Mówiłam ci. Pewnie chodzi mu o twoją rodzinę.
Chce, by jego rodzina się wzbogaciła.
Nawet jeśli te dwie firmy się połączą, to wciąż za mało kapitału.
Może się w tobie zakochał.
To niemożliwe.
Raczej to Jin Young-seo z Marine Group go interesuje.
Spotkaj się z nim i wyjaśnij sprawę.
Dobrze.
Jestem zmęczona. Chodźmy.
Wypijmy jeszcze jedną kolejkę.
- Co? - Mój tata wraca.
Jak się dowie, że schrzaniłam randkę, będzie po mnie.
Jeszcze jeden drink. Uznaj to za mój ostatni posiłek przed śmiercią, dobrze?
Dobrze. Jeszcze jedna kolejka.
Świetnie!
Young-seo!
Chodź, Ha-ri.
Co robisz?
Pamiętasz faceta, o którym ci mówiłam?
Tam się poznaliśmy.
Co?
Był w moim typie.
Chyba pracuje gdzieś w pobliżu. Zaczekajmy chwilę.
To dla niego tu przyszłyśmy, prawda?
Masz rację.
Nigdy wcześniej nie czułam, że to to.
Poczekajmy jeszcze godzinę. Co ty na to?
- No dobra. - Tak!
Tylko godzinę! Ja zapłacę.
Czy ty to widzisz?
Wróciły wczoraj pijane do domu i wypiły jeszcze więcej.
Powinnam je…
Obudźcie się!
- Nie musicie iść do pracy? - Boli mnie głowa.
Pani Han.
Dlaczego tu zasnęłam?
- Co ty tu robisz? - Nie wiem.
Nie pamiętacie, co się wczoraj stało?
Wczoraj?
Czy ty to widzisz? Twoja siostra znów nie odbiera.
Mała smarkula. Już po niej.
Tadam!
Przynoszę dary.
To dla taty, mamy i Ha-mina.
A ten jest dla mnie!
Jak ty wyglądasz? Biłaś się?
A właśnie. Potknęłam się tam.
Spójrz na siebie!
Przywieźli nas mili policjanci. Tak zium! Szybciutko.
Nie dość, że się schlałaś, to jeszcze policja?
Nie wierzę!
Do domu!
Ona też tu jest!
Ile trzeba wypić, żeby tak chodzić?
Dobry wieczór.
- Rety. - Proszę pani.
Jest już pani w domu.
Nie prosiłam o pomoc w znalezieniu domu.
Chodziło mi o znalezienie mężczyzny, który jest mi przeznaczony.
Chwila.
Tyle razy wam mówiłam.
Jest tego wzrostu, a oczy mu błyszczą jak u szczeniaczka.
Miał ramiona szerokie jak Pacyfik. O takie.
- To boli! - Young-seo, nie możesz tak robić.
Narobisz sobie tylko kłopotów.
Chodź tu. Bardzo przepraszamy.
Hej! Przez całą noc nie słuchałaś tego, co próbowałam ci powiedzieć.
To źle, że jeszcze raz chcę spotkać mężczyznę, który jest mi przeznaczony?
Wygadujesz te bzdury od kilku godzin.
Rozedrę ci tę buzię.
Young-seo!
Co z twoją buzią?
Masz rozdartą buzię!
- Rozdartą? - Pokaż!
- Jest rozdarta. - Podarła się!
Nie! Mamo, pali się, krew, igła!
Powiedz: „Aaa”.
Wybacz, Young-seo!
Boli. Boli mnie serce.
- Przepraszam. - Chyba zwymiotuję.
To nie brzmi dobrze. Nie rzygaj.
Przez całe życie nie rozrabiała, a teraz proszę.
Wbija nam sztylet w serca.
- Przepraszam. - Nic się nie stało.
Wezmę to.
Proszę mi to dać.
Dziękuję za waszą ciężką pracę.
Zajmę się nimi i dopilnuję, by tego pożałowały.
Możecie już iść.
- Dobrze. - Do widzenia.
Dobranoc.
- Nie rzygaj. - Przepraszam.
Spokojnej nocy.
Young-seo, nie możesz wymiotować.
Jeszcze jedna rundka.
Na górę, już!
Wczoraj chyba… No tak. Może darujemy sobie to picie?
Możemy.
To dobrze.
Kocham cię, mamo.
Kocham panią, pani Han.
- Smacznego. - Dziękuję.
Powinniśmy urządzić ślub w naszym hotelu, prawda?
Co? Ślub?
Tak. Chciałem o tym porozmawiać z dyrektorem Jinem,
ale wyjechał w delegację za granicę i wraca w przyszłym tygodniu.
Czy on nie rozumie, że liczy się czas?
Już myślisz o miejscu na ślub?
Nie tracisz czasu.
Małżeństwo jest już w menu. Im szybciej to załatwimy,
tym szybciej zobaczę prawnuki.
Rzecz w tym, że…
Ta dziewczyna zwykła robić sceny na randkach w ciemno.
Ale w moim wnuku to chyba zakochała się od pierwszego wejrzenia.
Jesteście sobie pisani.
O rany.
- Pański telefon ciągle dzwoni. - Co?
NOWA WIADOMOŚĆ OD YOUNG-SEO
Wygląda na to, że się zakochała. Chce się spotkać.
Naprawdę? Pokaż.
Pokaż mi.
Jedzmy.
Dyrektor Kang do mnie napisał.
„Spotkamy się później”.
Nie nawal. Nie palnij żadnej głupoty i nie wydaj mnie.
Kto znowu przyszedł na randkę w ciemno?
Zatrudniłam kogoś przez agencję. Zupełnie obcą dziewczynę.
- Zadowolona? - Powiedz mu to, dobrze?
- Dobrze. Chodźmy. - Chodźmy.
Wreszcie koniec.
Dlaczego chce się spotkać?
Myślałem, że wczoraj z panem zerwała.
- Czy to nie oczywiste? - Co?
Zrozumiała, że nie odrzuca się
takiej partii, by zbuntować się przeciw ojcu.
Nie sądzę.
Mówi, że pan jest kiczowaty.
Nie podoba jej się pańska twarz, bo wygląda pan jak archeopteryks.
- To po co chce się spotkać? - Nie mam pojęcia.
Pani Jin naprawdę ma dobre oko.
Wygląda pan jak archeopteryks.
Przestań to powtarzać.
- Wyglądają identycznie! - Co powiedziałeś?
Cha, zaczekaj!
Wygląda dobrze.
Co do makreli, jak idzie marynowanie?
- Dziś je usmażę. - Dobrze.
Znowu będę śmierdziała.
Gdybym wiedziała, że będę to robiła cały dzień, nie podjęłabym tu pracy.
Co nie?
Pani Shin, przecież pani nie narzeka na pracę.
Zawsze jest pani nią podekscytowana.
- Ja? Naprawdę? - Tak.
Nie wierzę.
Im więcej wiem o dyrektorze Kangu, tym bardziej wydajemy się podobni.
Co macie wspólnego?
Chodzą plotki,
że dyrektor Kang był najlepszy na roku na Harvardzie.
Ja też byłem najlepszy na roku w jednym semestrze.
Zdobył złoty medal na krajowych amatorskich mistrzostwach lekkoatletów.
Wiecie o tym, prawda?
A ja jestem Gye Bin, zwycięzca sztafety zakładowego dnia sportu.
Jak to się nazywa?
Światy równoległe.
Ależ jesteśmy podobni.
W takim razie ja mam wiele wspólnego z Gianną Jun.
Obie mamy dwoje oczu, jeden nos, jedne usta i jesteśmy kobietami.
Jak pani śmie porównywać się do mojej Gianny?
To po co mnie wkurzasz?
Wiem, że jest pani mizoginistką.
Znowu zaczynają.
Dla innych pracownic to bardzo przydatna informacja.
To może być szansa na awans.
Co?
Jasne.
Jakim cudem zawsze potrafisz mnie wkurzyć?
- Chcesz dostać w twarz? - Co?
Nie mów o pracownicach, tylko o pracownikach.
To seksistowskie.
Chcesz odnieść sukces?
Póki co udało ci się tylko podnieść mi ciśnienie.
Przestań i wyślij wreszcie te faktury.
Dlatego ciągle jest sama.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE MIN-WOO
Cześć, Min-woo.
Dobrze.
- Pani Yeo? - Tak?
Mogę na chwilę wyjść?
Kto dzwonił? Taka jesteś wesoła.
To taki…
flircik.
Co za głośny szept.
Dobrze.
Co? Flircik z Min-woo?
Coś takiego.
Pani Kim.
Pytam z ciekawości, czym jest „flircik”?
Tak nazywa się fazę przed randką?
Przepraszam.
Powinienem spytać kogoś, kto wie.
Bardzo przepraszam.
O co ci chodzi? Mam doświadczenie w tej dziedzinie.
Możesz mnie zapytać.
Przepraszam, że pytam.
Co? Oni naprawdę są parą?
Niemożliwe.
Spotkali się tylko kilka razy podczas firmowych kolacji.
Tak.
Co to za dotykanie?
Są na tyle blisko, by dawać sobie prezenty?
Wychodzi?
Nie!
Co mam robić?
Ha-ri, jesteś żałosna.
Co ty wyprawiasz?
Załatwiłeś to, o czym wczoraj rozmawialiśmy?
Tak jest. Zająłem się tym.
Przepraszam.
Nic panu nie jest?
Kto to był?
Kto rzucił mi tym w twarz?
Krwawi pan z nosa.
Leci mi krew z nosa?
Ta kobieta w fartuchu.
Szybko!
Dyrektorze Kang!
Proszę to otworzyć.
Brak mi tchu.
Co? Jak?
Zatrzymaj się!
Cholera!
Ta mała…
Cholera!
Cholera.
Dyrektorze Kang!
Wszyscy to widzą.
O nie!
Co tu robisz?
To pewnie jedna z analityczek.
Dział rozwoju jest na górze.
Nie, poszła tędy.
To twój klapek?
Dlaczego nim we mnie rzuciłaś?
Nie chciałam. To był przypadek, potknęłam się.
STARSZA ANALITYK SHIN HA-RI
Shin Ha-ri, nie rozumiem, co mówisz.
Nie chciałam. To był przypadek. Poślizgnęłam się. Przepraszam.
To czemu uciekałaś?
Nie mogę powiedzieć, że bałam się, że mnie rozpoznasz!
Byłam w szoku. Krwawił panu nos. Przepraszam.
Włóż z powrotem.
Dziękuję.
Bucket Fish List to twoja robota, tak?
Tak.
I kampania wegetariańskich pierogów?
Tak.
Ale… pomysł został odrzucony. Skąd pan…?
Pamiętam, bo pomysł był niezły.
Prawda?
Te pomysły wyprzedzały swoje czasy.
Teraz byłyby jak znalazł.
Weganizm jest na topie. Kluski warzywne bez kalorii!
To stałoby się popularne wśród wegetarian.
I wśród ludzi na diecie. Wielka szkoda.
Moja makrela! Już pewnie zamarynowana!
Pójdę już.
Dziwnie się zachowuje, ale podoba mi się, jak pracuje.
Co jest? Co cię trapi?
Co? Nic takiego.
Nie ma czasu na pracę. Wiecie, co się stało?
Jakiś pracownik rzucił klapkiem w dyrektora Kanga
w holu na parterze.
Aż mu krew poleciała z nosa!
Pani Kim. Była pani na parterze, prawda?
Widziała pani coś?
Nic nie widziałam.
Miałaś się z kimś tam spotkać. Co to za walenie głową?
Od dziś nie ma już flirciku.
Chodziło o szefa kuchni, Lee Min-woo.
Och, Min-woo?
Mówisz o znajomym pani Shin, który był w restauracji,
kiedy jedliśmy firmową kolację? To ten przystojniak?
To o nim mowa?
Ledwo go pani zna.
Jest w moim typie, więc napisałam do niego.
Zostawiłam mu prezent w restauracji.
To czemu już po wszystkim? Dostał przecież prezent.
Tak.
Powiedział, że źle się z tym czuje.
Rozumiem.
Pójdę wyjąć makrelę.
Nie umiesz czytać między wierszami.
Co? Co ja zrobiłam?
Nie wiesz, że szef kuchni Lee jest zajęty?
Niemożliwe.
Pani Yeo, nie ma pani wstydu?
Mógłby być pani siostrzeńcem.
Proszę nawet o tym nie myśleć!
Nie strasz mnie tymi szczypcami!
Nie chodzi o mnie.
Parzy!
Może tutaj?
Co jest?
Kto tak parkuje?
A niech to.
Czemu ostatnio wszystko jest takie trudne?
Czy to nie ty byłeś w tym sklepie?
Cześć. Pamiętasz mnie?
Trudno zapomnieć kogoś tak pięknego jak ty.
Mam pamięć do twarzy.
Przepraszam, bardzo się spieszę.
Zadzwoń.
Proszę. Zadzwoń.
Szefowa zespołu Jin Young-seo, Marine Group?
- Jin Young-seo? Tak. -Tak.
Jakiś problem?
I to poważny.
Pani fałszywa Jin Young-seo.
Nie wie pani, że podszywanie się pod kogoś jest przestępstwem?
Co? Jakie podszywanie się?
Kim pan w ogóle jest?
Kilka dni temu byłem na randce z prawdziwą Jin Young-seo.
Pan to Kang Tae-moo?
Czemu mój jedyny musi mnie widzieć w takiej sytuacji?
Co?
Nie, nic.
Kim jest ta fałszywa Jin Young-seo, która była ze mną na randce?
Nie wiem. Zatrudniłam do tego agencję.
Nie widziałam jej ani nie wiem, jak się nazywa.
Więc to obca osoba?
Tak.
Torebka, którą ta kobieta przyniosła na randkę, wyglądała dokładnie tak samo.
Co?
Niemożliwe.
Miała Coconel, a to Laurent. To dwie zupełnie różne torebki.
Nie zna się pan.
Coconel i Laurent? Myślałem, że to ktoś obcy.
Skąd pani wiedziała, jaką miała torbę?
No właśnie, skąd?
Nasze rodziny będą na panią złe,
gdy dowiedzą się, co pani zrobiła.
Jest pani gotowa?
Chce pan im powiedzieć całą prawdę?
Nie może pan powiedzieć, że po prostu się nie dogadaliśmy?
Że postanowiliśmy nie brać ślubu?
Zanim to nastąpi,
proszę ją tu przyprowadzić.
Kogo?
Kobietę,
z którą niemal się ożeniłem.
Czemu ona mi nie odpisuje?
Wszystko w porządku. Nie martw się.
Co za ulga.
Zaraz oszaleję. Co mam zrobić?
AKADEMIA SZTUKI JOY
Pąk jest tutaj, a tu są liście.
Nie szkodzi. I tak pomazałam więcej niż on. Proszę.
To była Jin Young-seo, tak?
Już?
Zostaw mój dom w spokoju.
Jak mam go zostawić?
Czemu zawsze robisz taki bałagan, Sung-hoon?
- Kupiłeś to, o co prosiłem? - Tak.
Powiem jeszcze raz.
To nie bałagan. Po prostu robię wszystko po swojemu.
Rozpakuj to.
Sprzątanie i gotowanie.
- To cię odstresowuje? - Tak.
Dziwny sposób na odstresowanie.
Dlaczego dziwny?
Wkładam w to czas i wysiłek, a efekty to odzwierciedlają.
To produktywne zajęcie.
Skoro ta Jin Young-seo, która przyszła na randkę w ciemno, to oszustka,
małżeństwo jest chyba odwołane.
A miałoby ono jakiś sens?
Ośmieliła się marnować mój czas.
Przez nią mówiłem różne rzeczy.
Ostatnie, czego chciała pani Jin,
to zaaranżowane małżeństwo.
Nie ma się o co wściekać.
Mówię o tej fałszywej pani Jin, nie o prawdziwej.
Co ona takiego mówiła?
Tandetny? Wygląda jak archeopteryks?
Twoja złość idzie w dziwnym kierunku.
Nie wybaczę jej.
Wkrótce się zemszczę.
Kiedy przyszłaś?
Przed chwilą.
Czy dyrektor Kang był zły, że próbowałaś go oszukać?
Co?
Chodziły plotki, że to straszny gość.
Zwolnił tych, którzy go zdradzili.
Nie mówmy już o tym, co było.
Odreagujmy stres i chodźmy na spacer.
Gdzie?
Przymierz, co chcesz.
To?
Następna.
To wygląda najlepiej.
Co w ciebie wstąpiło? Kupiłaś mi tyle ubrań.
Wiem, że przeze mnie jesteś ostatnio zestresowana.
Czy to dlatego, że poszłam za ciebie na randkę w ciemno?
Chwila, czy ty…?
Co ja?
Nie pójdę na kolejną randkę w ciemno.
Już nigdy tego nie zrobię!
Spokojnie, już cię o to nie poproszę.
Zadbajcie o nią, proszę! Ma lśnić!
Tutaj.
Uśmiech!
Do dzieła!
Jesteś pewna, że ten salon piękności obsługuje gwiazdy?
Patrz, jaki mam mocny makijaż.
Ja im tak kazałam.
Co to ma znaczyć?
Ha-ri, posłuchaj mnie uważnie.
- Dyrektor Kang zaraz tu będzie. - Co? Kto będzie?
Nie miałam wyboru!
Chce się z tobą spotkać.
Mogłaś udawać, że mnie nie znasz!
Powiedział, że sam się dowie!
A jeśli się dowie, że jesteś jego pracownicą?
Mogłaś mnie ostrzec.
Nie przyszłabyś wtedy.
Uważa, że powinnaś go przeprosić.
- Po prostu to zrób. - Co?
Co się może stać? Dobra, idę.
- Wychodzisz? - No tak!
Pamiętaj, żeby zawsze mieć perukę.
Przepraszam.
- Perukę? Young-seo, zaczekaj! - Przepraszam!
Young-seo!
Moje przeczucie mnie nie myliło!
Cholera.
Co teraz?
Co mam robić?
Nie wiem!
Cholera.
Musiało się rozsypać akurat teraz?
Dziękuję.
O rety.
Znów się spotykamy, fałszywa Jin Young-seo.
Pracujesz w smażalni kurczaków?
Co?
A, to.
Zadzwonię i sprawdzę.
Moja rodzina prowadzi bar… ze smażonym kurczakiem.
Zdradziłam mu też, gdzie mieszkam.
Ile?
Zwykły za 15 000 wonów, a ostry za 17 000 wonów.
Nie mówiłem o…
O kurczaku.
Ile ci zapłacili za udawanie Jin Young-seo?
To…
No…
Po prostu powiedz szczerze.
Powtarzałam jej, że nie dam rady,
a ona ciągle powtarzała, że zapłaci 800 000 wonów.
I tak było.
Próbowałaś mnie oszukać za marne 800 000 wonów?
Bycie zamienniczką to w sumie nie jest oszustwo, prawda?
Podszyłaś się pod kogoś innego.
Celowo zmarnowałaś czyjś cenny czas dla własnej korzyści.
Jeśli to nie oszustwo, to co?
Przepraszam.
Pilnie potrzebowałam pieniędzy,
a w pracy nie zarabiam wystarczająco dużo.
Sądziłem, że jesteś zwykłą oszustką, a ty jednak pracujesz?
Masz różne zdolności, co?
To taka mała, nieznana firma.
Bardzo mała.
Ta firma należy do ciebie.
Ciekawe, czy przyszedł z tym przystojnym sekretarzem.
Nie ma czasu myśleć o facetach,
gdy rzucasz przyjaciółkę wilkom na pożarcie.
Przykro mi, przyjaciółko.
Uważa, że powinnaś go przeprosić. Po prostu go przeproś.
Nie zrobiłam nic złego
poza zatajaniem, że dla niego pracuję.
Gorzko tego pożałuję, jeśli się dowie, kim jestem.
Wiem, że zwykłe przeprosiny nie wystarczą.
Chciałabym ci to wynagrodzić.
Zmarnowany czas i zranione uczucia.
Ale tak się nie da.
Nie wynagrodzę ci tego pieniędzmi czy prezentami,
ty i tak masz o wiele więcej niż ja.
Ale obiecuję, że zrobię wszystko, co w mojej mocy, żeby ci pomóc,
gdybyś czegoś potrzebował.
Nadal się gniewasz?
W pewnym sensie.
Wyglądam jak archeopteryks?
Słucham?
Dlatego się złościsz?
Nie złoszczę się.
Po prostu nigdy wcześniej nie słyszałem takich bzdur.
Nie spodziewałem się tego.
No tak.
Palnęłam, co mi przyszło do głowy,
żebyś tylko nie prosił mnie o rękę.
Coś takiego przyszło ci do głowy?
Ale widzę podobieństwo.
Twoją małą buźkę, ostre spojrzenie i chude kończyny.
Nikt ci tego nie mówił?
Mówiłem, że nigdy wcześniej nie słyszałem taki bzdur.
No tak.
Przepraszam.
Dlatego się wkurzył?
Aż tak go to zabolało?
Cóż,
jeśli nie mamy już o czym rozmawiać,
może moglibyśmy zakończyć tę sprawę?
Moja rodzina wciąż szuka pracowników,
dlatego wieczorami im pomagam.
Chyba lepiej będzie, jeśli już…
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE ODRZUĆ
Zapisz moje imię. I odbieraj, gdy dzwonię.
Jeśli nie odbierzesz albo spróbujesz zniknąć,
znajdę cię.
Dobrze.
Jak masz naprawdę na imię?
Ja?
Shin…
Jeśli podam mu swoje nazwisko, może mnie później rozpoznać.
Geum… hui.
Geum-hui,
SHIN GEUM-HUI
Archeopteryks.
Ciekawe, czy pani Geum-hui zdoła się dziś uśmiechnąć.
Poproszę kotlet serowy.
Tak jest.
Jaki bogacz spotykałby się z teściami
w barze z kotletami wieprzowymi?
I tak im zazdroszczę.
Chciałbym poznać teściów w barze z kotletami wieprzowymi.
Wróciłem.
Już?
Jak poszło z panią Jin?
Co z weselem?
Nasze rodziny powinny się spotkać.
Postanowiłem nie żenić się z panią Jin Young-seo.
Co? Jak to?
Po prostu, więc już o niej nie wspominaj.
Ten mały…
Nie zgodzę się na to małżeństwo.
Nie zgadzam się.
Naprawdę kocham Geum-hui.
- Shin Geum-hui. - Gwang-bok!
Ośmielasz się ją obrażać przez jakąś dziewczynę z restauracji?
Pewnie zabolało. Panierka na tym kotlecie musiała być bardzo chrupiąca.
Nieważne, czy to w życiu, czy w telewizji,
czemu w dzisiejszych czasach tak trudno o ślub?
Shin Geum-hui.
BĄDŹ SILNA, GEUM-HUI
Shin Geum-hui.
Czemu nagle przyszło mi to do głowy?
Jakbym gdzieś to słyszała. Shin Geum-hui.
Tu poczta głosowa…
Wyłączyła telefon?
Poczekaj, aż cię znajdę, Young-seo. Zniszczę cię.
Ha-ri, wróciłaś!
Jin Young-seo!
Uspokój się.
Jesteś podła!
Co robisz?
Proszę!
Przepraszam.
Nie wiedziałam, że mam wyłączony telefon.
Przysięgam, że nie ignorowałam cię specjalnie.
Daruj sobie!
Dobrze, że podałam mu fałszywe imię.
Mógł mnie zwolnić na miejscu!
Dlaczego mnie tam zabrałaś?
Bardzo mi przykro.
Widziałaś, jaką on ma charyzmę!
Nie miałam wyboru.
Nie wie, że jesteś jego pracownicą, więc…
Ale wie, że moja rodzina prowadzi ten bar!
Co? Jak to?
Było mi głupio, że nie przyszłam wtedy na tę moją imprezę urodzinową,
więc chciałam dać im kupony, ale je upuściłam.
Po co wzięłaś je ze sobą? Ty lekkomyślna idiotko!
Nie masz prawa na mnie krzyczeć!
To twoja wina!
Ten fartuch niczego nie zmieni.
Ha-ri!
Co robisz? Czemu łapiesz Young-seo za kołnierz?
- Nie, to… - Nic mi nie jest, pani Han.
Proszę nie krzyczeć na Ha-ri.
To moja wina, zasłużyłam sobie.
Nie mogło być aż tak źle.
Nie możesz tak łapać przyjaciółki za kołnierz.
Ty i ten twój temperament! Puszczaj!
- Puść ją, no już! - Co?
Mamo, o niczym nie wiesz!
Jeśli tak ci zależy na Young-seo, to może ją wychowuj, a nie mnie?
- Naprawdę… - Ale ma charakterek.
Czemu jesteś taka wredna?
Pani Han! To moja wina, przepraszam!
- No proszę. - Co?
Przestańcie obie!
Po kim ona w ogóle jest taka nerwowa? Naprawdę!
Naprawdę nie wie, po kim to ma?
Czemu nie potrafi się przyjaźnić?
Masz szczęście, że Young-seo jest przy tobie.
Gdybym miała córkę jak Young-seo, bardzo bym się cieszyła!
Prawda?
Mamo, nie chciałabyś mieć córki jak Young-seo?
Mam ją uwieść?
Mieć „córkę” za żonę. Byłoby miło.
Myślisz, że coś z tego by wyszło?
Jak to „córkę” za żonę?
Mówi się synową! Złóż to pranie.
Skorzystaj i kup sobie to kimchi.
Tak wcześnie rano?
Mówiłem im, żeby pilnowali harmonogramu.
Zadzwoń, by…
Archeopteryksa uważa się za przodka wszystkich współczesnych ptaków.
Skamienieliny znaleziono w wapieniu w Solnhofen w Bawarii.
Archeopteryks żył pod koniec
okresu jurajskiego w południowej części Niemiec.
Cholerna jura.
Długość jego ciała wynosiła między 30 a 50 centymetrów.
Był wielkości kruka.
Miał małą głowę i duże oczy.
Halo?
Pani Geum-hui?
Co on mówi?
Czemu ktoś robi żarty o tej porze?
To nie jest żart. Jeszcze się pani nie obudziła, pani Geum?
To nie Geum…
Zaskoczyłeś mnie.
Po co dzwonisz?
Dzwonię, żeby sprawdzić,
czy nie zmieniłaś numeru. To wszystko.
Dobrze.
Halo?
Co?
Jest czwarta rano. Czy on zwariował?
Co jest? Rozbudziłam się. Czy on oszalał?
Ale on jest wkurzający! Naprawdę!
Jest taki wkurzający.
Tu widać zęby.
Archeopteryks?
Trzy palce ze szponami…
Oby się nie wyspała.
Na ogonie miał od 20 do 21…
Czemu tak ziewasz z samego rana?
Nie wyspałaś się?
Rozbudziłam się w środku nocy i nie mogłam zasnąć.
Słyszałyście? Jeszcze nie, prawda?
Znowu tylko ja o tym wiem, tak?
Uwaga. Skupcie się.
Dyrektor Kang poszedł na randkę w ciemno.
Rany, o co tyle krzyku? Co nas to obchodzi?
Znowu to samo. Spójrzcie na to z szerszej perspektywy.
Tu chodzi o nas!
Bogacze trzymają się razem.
Może dojść do fuzji.
To bardzo wpłynie na ceny akcji.
Masz zaledwie kilkadziesiąt akcji firmy.
Czemu robisz z igły widły jak jakiś ważny udziałowiec?
Mam ich w sumie aż…
pięćdziesiąt. Tak właśnie.
I przestań już o nim mówić.
To jest dyrektor naszej firmy,
ale możemy go nigdy nie zobaczyć.
Jest pani wrestlerką? Skąd ma pani tyle siły?
Właśnie.
Żebym już nie musiała spotykać tego człowieka, Buddo,
dobry Boże.
Wzywał mnie pan?
Tak. Mamy fabrykę w Ilsan.
Kiedy wystartujemy z drugą linią produkcyjną?
Montaż ma potrwać co najmniej tydzień.
Dziś jest pierwszy dzień pracy pana Hwanga, prawda?
Zastępcy pana Parka? Zjedzmy z nim dziś lunch.
Od dzisiaj zmienia się pański harmonogram.
Co? Jak to? I ja nic o tym nie wiem?
To polecenie samego prezesa.
Ustalam nowe daty.
Co?
Więc tak to ma być?
Han Min-hui. Przedsiębiorstwo Daemang.
Uczyła się gry na fortepianie w Szkole Juilliarda.
Pracuje nad doktoratem na Uniwersytecie Seulskim.
Taka kariera,
a muszę wyjść za mąż.
Ale dziecko, które ma moje dobre geny,
jest warte wychowania.
Córka ministra sprawiedliwości. Absolwentka Harvardu.
Powinniście mieć wiele wspólnego.
Zna pan profesora Alberta, prawda?
Tak, był moim doradcą.
Prowadził kurs biznesu, który wybrałam jako dodatkowy.
Bardzo dobrze o panu mówił.
Pańska praca dyplomowa…
Dużo o panu słyszałam, panie Kang.
Jest pan przystojniejszy, niż słyszałam.
Ależ pan jest wysoki.
Wygląda pan tak spokojnie.
Jest pan w moim typie.
Jak powiedziałam o panu rodzinie…
Starsi byli zachwyceni.
Po raz pierwszy czuję coś takiego.
Serce mi łomocze.
Gadam bez sensu.
Myślisz, że gdzieś jeszcze ktoś odbył dziesięć randek w ciemno jednego dnia?
Pewnie nie.
Ustanowi pan rekord randek w ciemno w jak najkrótszym czasie.
Nie ten przycisk. Dlaczego jedziemy na dach?
Wcisnąłem ten, co trzeba.
Bo to jeszcze nie koniec.
Co?
To Yoko Hitori. W Korei nazywa się Oh Eun-ji.
Imigrantka, druga w kolejce do Hitori Foods.
Któraś z pań wpadła panu w oko?
- Żadna. - Co?
Wszystkie wydawały się lepsze niż ta fałszywa Jin Young-seo,
którą zdecydował się pan poślubić.
Fałszywa Jin Young-seo nie była przynajmniej nudna.
Jakim cudem one mówią to samo?
To prawda.
Ona wydaje się inna.
Dyrektorze, krew panu leci z nosa.
Krew?
Cholera.
Durny krwotok.
Spóźniłeś się.
Jak poszły randki w ciemno?
Chyba trochę przesadzasz.
Wiesz, na ilu randkach w ciemno byłem?
Poleciałeś nawet do Japonii, by zobaczyć numer 11.
Jak było? Któraś ci się spodobała?
Nie wierzę.
Nie przesadzaj.
To ty mi dałeś nadzieję, mówiąc, że ożenisz się z Jin Young-seo.
A potem co? Zrezygnowałeś.
- Bawisz się z dziadkiem? - Nie o to chodzi.
Przestań się tłumaczyć i dotrzymaj obietnicy!
Z resztą zobacz się jutro do 20.
I jeśli nadal żadna ci się nie spodoba,
znajdę ci tyle nowych, że cały rok będziesz chodził na randki.
LISTA KANDYDATEK NA RANDKĘ W CIEMNO
Chciałbym poślubić pewną kobietę.
Co?
Ty masz kogoś na oku?
Tak.
Zawsze jesteś zajęty pracą. Kiedy miałeś czas…?
Nieważne, jak jestem zajęty, zawsze mam czas, żeby kogoś poznać.
Trzeba było tak od razu.
To po co chodziłeś na randki w ciemno?
Czemu mówiłeś takie bzdury o ślubie z panią Young-seo?
Prawda jest taka, że na jakiś czas zerwaliśmy, bo się pokłóciliśmy.
Zrobiłem to w gniewie.
Mówi prawdę?
Podziękuj panu Cha.
To dzięki niemu do siebie wróciliśmy.
Tak jest. Bardzo się starałem.
Kiedy mi ją przedstawisz?
Zorganizuję spotkanie niedługo.
Ustalcie datę.
Muszę ją o to zapytać.
Czyli koniec z randkami, tak?
Jasne.
Gdybyś powiedział mi wcześniej,
nie układałbym tak wielkiego planu.
Wiesz, że to było przytłaczające?
Dobra, rób, co musisz.
Pójdę już.
Bądź grzeczny.
Dyrektorze Kang?
Jak mógł pan tak kłamać,
gdy właściwie nie ma pan kandydatki na żonę?
Jak pan się z tego wywinie?
A jak myślisz?
Pomoże mi ta osoba, która jest za to odpowiedzialna.
DZWONI ARCHEOPTERYKS
Co jest? Przecież przeprosiłam już i wszystko załatwione.
Wkurza mnie.
- Halo? - Spotkajmy się po pracy.
Co? Dlaczego?
Jestem zajęta.
- Mam pójść do ciebie do domu? - Co? Nie!
Wrócę późno.
Pracuję po godzinach, więc będę w pracy.
Gdzie pracujesz?
Gdzie pracuję?
Dość daleko od Seulu.
Jak daleko? Doleciałem dziś do Japonii.
Dalej niż tam?
Co?
Co? Do Ilsan.
Skąd nagle ten Ilsan?
Nie wiem. Jakoś tak chlapnęłam.
Rany, serio? Co zamierzasz zrobić?
Umówiliśmy się w kawiarni niedaleko metra.
Jestem prawie na miejscu. Zadzwonię później. Pa!
Co? Jest na miejscu?
Halo?
Jestem w kawiarni. Jesteś pewna, że to tu często bywasz?
- Oczywiście, a co? - Nic. To po prostu dziwne.
Tęczowa Kawiarnia? To tam.
Wczoraj też piłam tam kawę.
Dziękuję.
Jestem. Zaczekaj chwilę.
Gdzie jest ta Tęczowa Kawiarnia?
Często tu bywasz?
Tak. Podoba mi się tu.
Mamo, a on mnie popchnął!
Ja nie jestem twoją mamą.
Tak mi przykro.
CAFÉ BAREK
Podoba ci się ta atmosfera?
No wiem, wiem, ale mają tu dobrą kawę.
Możesz się pospieszyć?
Niedługo muszę wracać do domu.
To nie miejsce na takie propozycje,
ale zacznijmy ze sobą chodzić. Z myślą o małżeństwie.
Co?
Zakochałeś się od pierwszego wejrzenia czy coś?
Tego nie planowałam.
Zagalopowałaś się.
Nie mówię, że naprawdę mamy ze sobą chodzić. Tylko udawać.
Co?
Nie zrobię tego. Nazwałeś mnie oszustką,
a teraz mam zrobić to jeszcze raz?
A co mam zrobić? Jesteś najlepszą kandydatką.
Najlepszą kandydatką?
Dowiodłaś już umiejętności aktorskich.
Znasz moją sytuację,
więc się nie tłumacz.
Tajemnica jest u ciebie bezpieczna.
Co ważniejsze, mówiłaś, że chcesz spłacić swój dług.
Zaoszczędzę mnóstwo cennego czasu.
Podwójne zwycięstwo.
Nieważne, kto co wygra.
Nie chcę więcej okłamywać ludzi.
Zapomnę o tej rozmowie.
Otrzymałaś 800 000 wonów?
Dam dwa razy tyle.
Dwa razy tyle?
Za każde spotkanie z moim dziadkiem.
To podejrzliwy człowiek. Jedno spotkanie nie wystarczy.
Patrząc na życie, jakie wiodłam do tej pory,
miałam więcej długów niż szczęścia.
Mamo, tato.
Nie mamy ci nic do powiedzenia.
POŻYCZKI STUDENCKIE, KARTY KREDYTOWE, DEBETY
DŁUG
WYPŁATA Z RESTAURACJI KBBQ
SALDO ZADŁUŻENIA – 2,89 MLN WONÓW
WYPŁATA Z BARU
SALDO ZADŁUŻENIA – 2 MLN WONÓW
WYPŁATA ZA ROZŁADUNKI
Pa, długu!
Mamo, tato.
Dostałam się do dużej firmy!
Przepraszam, Ha-ri.
Ha-ri?
PRZEMYSŁ DROBIARSKI ZAGROŻONY
EPICKA PORAŻKA
Może uda mi się spłacić długi.
To co, zaczynamy?
Mimo że pieniądze są ważne, nie mogę mieć nic wspólnego z dyrektorem.
Podjęłaś decyzję?
Chyba nie dam rady. Przepraszam.
Kiedy przepraszałaś za oszustwo,
mówiłaś, że zrobisz wszystko, by mi pomóc.
Czy to były puste słowa?
- Co? Nie, mówiłam poważnie. - Więc zrób to dla mnie.
Tylko w ten sposób możesz mi pomóc.
Możesz to zrobić.
No…
Dobrze się odżywiajcie.
Wróciłaś, skarbie?
To szaleństwo.
Pani Shin!
Odświeżające piwo!
Jak śmiesz odbierać mojej córce partię?
Przepraszam. Nie mam nic do powiedzenia…
To nic nie mów!
Zamknij się!
Nie masz wstydu.
O rety. Tydzień temu Gwang-boka spoliczkowano kotletem wieprzowym,
a teraz Geum-hui dostaje po buzi udkiem kurczaka?
Jak mogła to zrobić takiej miłej dziewczynie?
Myślisz, że bogata rodzina zaakceptuje taką Geum-hui?
Jej rodzina prowadzi lokalną smażalnię.
O rety.
Co w tym złego?
Nie mówiłam o Ha-ri. Rozmawiamy o serialu.
Precz z tymi gównianymi serialami!
Historia, w której biedna dziewczyna zakochuje się w bogaczu?
Zero realizmu.
Mamo. Ta nierealistyczna historia miłosna
dzieje się w tej chwili.
Co? To znowu ten drań, Tae-moo?
Cześć, Min-woo.
Zapomnę, jak wyglądasz. Czemu nie wpadłaś?
Byłam zajęta w pracy.
Co z twoim głosem? Coś się stało?
Mam trochę stresu w pracy.
Tak.
Dobrze, niedługo wpadnę.
Dobrze.
Pa.
Kang Tae-moo, ten drań.
Stresuję się tym archeopteryksem. Nie mogę się na niczym skupić.
Coś mi się mogło stać!
Boże. Oni myślą, że bogaci to nie ludzie?
Dlaczego oni zawsze wrzeszczą? Zawsze robią z nich tych złych.
Wróciłem.
Hej! Czy…
umówiłeś nas ze swoją dziewczyną?
Słucham?
Czemu robisz taką minę? Coś się stało?
Nie martw się. Poznasz ją.
Naprawdę?
Co znowu?
Halo?
Gdzie jesteś?
Gdzie mam być o tej porze? W domu, oczywiście.
To zejdź na chwilę. Jestem przed twoim domem.
Przed moim domem? Teraz?
Chwila. Dlaczego?
Czemu przyszedłeś tak późno, nic mi nie mówiąc? Miałam już iść spać.
W barze dalej palą się światła.
No tak.
- Mam wejść? - Nie! Już wychodzę!
Nie ruszaj się stamtąd.
Co za uparty typ!
Co ja mam teraz…?
Zacznę od tego.
Widzisz cokolwiek?
Myślałem, że idziesz spać.
Nikt nie może zobaczyć mnie bez makijażu.
Takie są kobiece zasady.
Sądząc po twoim ubraniu, ta zasada nie jest chyba czymś stałym.
Nieważne. Po co przyjechałeś aż tutaj?
Przygotowałem kontrakt. Przeczytaj.
Zapamiętaj mój profil, zanim poznasz dziadka.
Nie powiedziałam, że to zrobię.
Jesteś moją jedyną opcją.
Obiecałaś się odwdzięczyć.
- Zróbmy to. Związek na umowę. - Nie.
Znajdź sobie inną.
Cholera.
Shin Geum-hui.
Naprawdę chcesz się tak wycofać?
Nie o to mi chodzi.
Ja mam poważny powód, by tego nie robić.
Kogo ja chcę oszukać?
Dyrektora i prezesa firmy, w której pracuję?
Jaki to powód? Powiedz.
A niech to.
- Ale najpierw… - Co robisz?
Porozmawiamy jutro!
Napisy: Robert Prusakowski