SERIAL NETFLIX
ODCINEK 3
Przepraszam.
- Co tu robisz? - Tato.
„Tato”?
- Załatwiam coś dla mamy. - Naprawdę? Chodź do środka.
Ale zimno. Wejdźmy.
Poszli.
Panie Kang. Proszę wstać…
Szybko. Panie Kang!
Panie Kang!
Panie Kang.
Umowa zawarta między A i B określa zasady
symulowanego romantycznego związku między stronami
oraz spotkań z dziadkiem strony A.
W przypadku naruszenia umowy
kara wyniesie stokrotność jej kwoty… Stokrotność?
To niedorzeczne.
Tak mi przywaliłaś, że musiałem odwołać spotkania.
Straciłem ważny kontrakt. Wiesz, ile mnie to kosztowało?
Tak nie można!
Ktoś zamawia u was kurczaka, ale go nie dostaje.
- Co się stanie z waszą reputacją? - To…
Wymyślę coś…
W tym świecie nie ma „drugiej szansy”.
Straciłaś zaufanie. Ono jest bezcenne.
Tak nie można.
Przyjmij moją ofertę.
Wtedy cię nie pozwę,
tylko zapłacę tyle, ile obiecałem.
Panie Cha? Proszę dać znać działowi prawnemu, by wnieśli pozew.
Już dobrze! Zrobię to!
Jesteś bardzo niecierpliwy.
Podsumowałem wszystko, co powinna pani wiedzieć,
by zrealizować tę umowę.
Proszę to zapamiętać.
„Urodzony w 1993 roku, grupa krwi B”.
„Uczęszczał do prywatnej podstawówki i liceum Hyunil”.
„W wieku 18 lat przyjęty na Harvard”.
W wieku 18 lat?
UR. 1993, GRUPA KRWI B
„Ukończył Harvard z wyróżnieniem”.
„Thomas…”
Jak to się czyta?
Nagroda Thomasa Hoopesa za najlepszą pracę dyplomową.
- Co? - Taka nagroda.
Dobrze.
Na studiach byłeś lekkoatletą?
Miałeś dobre oceny i byłeś sportowcem? Imponujące.
Moją jedyną wadą jest to, że we wszystkim jestem dobry.
Projekty, nad którymi pracowałem, odniosły sukces.
NOWOCZESNA TECHNOLOGIA ZAMRAŻAREK
Co to?
„Zakochałeś się, studiując w Nowym Jorku”.
- Nowy Jork? - Tak.
Przez ostatnie dwa lata pan Kang mieszkał w Nowym Jorku,
więc to będzie wyglądało naturalnie.
Nie studiowałam w Nowym Jorku.
Dlatego też napisaliśmy także pani historię.
TYPOWY PRAWNIK, TYPOWA LEKARKA TYPOWY STUDENT MEDYCYNY
Typowi?
To typowa rodzina?
Pani rodzina musi być akceptowalna dla prezesa Kanga.
Zemdlałby, gdyby wiedział, że moja rodzina prowadzi lokalną knajpę.
Spotkanie z prezesem jest w przyszłą niedzielę.
Do tego czasu musisz zapamiętać naszą historię.
Dobrze.
Nie chcę żadnych błędów, zrozumiano?
SVA…
Shin Geum-hui, chodziłaś do dobrej szkoły.
Czemu to oglądasz?
Zostaw.
Czemu nie umiesz nic zrobić sam?
Zostaw to.
Biedak musi znać swoje miejsce w społeczeństwie.
Ramy tej…
Podstawówka, gimnazjum i liceum Hyunil. Studia na Harvardzie.
LIDERZY MAGAZYNU TIME
Geum-hui, zdobyłaś świetnego chłopaka.
- Geum-hui? Pani Shin! - Tak?
Tato?
O czym marzysz?
Zatraciłaś się w tej nowej tożsamości, Shin Geum-hui.
Czy to naprawdę jest warte zachodu?
Co mogę zrobić?
Inaczej będę musiała zapłacić mu sto razy tyle.
Sto razy?
Sto razy, akurat.
Ha-ri znowu przestraszyła się jakiegoś absurdalnego kłamstwa?
Chciał wnieść oskarżenie.
Poznałby moje prawdziwe imię,
dowiedziałby się, że pracuję dla niego.
Co wtedy? Wyrzuciłby mnie…
To wszystko, co mogę zrobić.
Jak idzie nauka o twoim udawanym chłopaku?
Im więcej wiem, tym bardziej jest niewiarygodny.
Nie dość, że urodził się z diamentową łyżką w ustach,
to jest też bystry i wysportowany. Niezłe ciacho.
Jego rodzice zginęli w wypadku, gdy był mały.
Słyszałam o tym.
Dlatego w spółkach zależnych nie ma rodziny.
- Naprawdę? Dlaczego? - Nie chcesz wiedzieć.
Mówi się, że ktoś stał za wypadkiem, w którym zginęli jego rodzice.
Naprawdę?
Znaczy nie wiem, czy to prawda.
Ale prezes Kang zwolnił wszystkich swoich krewnych, by go chronić.
Tak!
Co tym razem?
- Halo? - Gdzie jesteś?
Gdzie mogłabym być o tej porze? W domu.
O co chodzi?
Uznałem, że porozmawiamy na osobności.
Dobrze.
Zapamiętałaś wszystko?
Tak.
Ukończyłeś Hyunil. W 2010 roku dostałeś się na Harvard.
To mój wnuk!
Po studiach dołączyłeś do firmy.
Po sukcesie bulionów Woorigo szybko awansowałeś
i przeniosłeś się do oddziału w Nowym Jorku. Twoje hobby…
Dość!
Co robisz?
Podobno prezes jest bardzo wnikliwy.
Zapamiętałam twój profil na wszelki wypadek.
Chcesz mu wszystko wyrecytować?
Jestem pod wrażeniem, pani Shin.
Nikt nie przegrywa, przestrzegając zasad.
Pytaj. Znam każdą odpowiedź.
Czyżby?
Dziadek chce się spotkać w sobotę za dwa tygodnie.
Jak powinnaś zareagować?
Nie ma powodu odmawiać, jeśli twój dziadek chce się spotkać.
- Więc powiem tak. - Źle!
- Powinnaś powiedzieć nie. - Dlaczego?
To nasza pierwsza rocznica.
Zwykle pary
w takie dni spędzają czas razem.
- Na pewno dobrze się uczyłaś? - To było podchwytliwe pytanie.
Dlatego pamięciówka nie zawsze się sprawdza.
Też chcę cię o coś zapytać.
Co miałam na sobie, gdy się poznaliśmy?
- Skąd miałbym to wiedzieć? - Źle!
No pewnie, że pamiętasz. W końcu wtedy się poznaliśmy.
Gdy się poznaliśmy, w Nowym Jorku padało.
Musisz wiedzieć, że sprawdziłam pogodę.
Grał pan tak pięknie jak ten muzyk w Lincoln Center. Dziękuję.
Przepraszam.
Nic się nie stało. W porządku?
Tak.
Jego ubrania wyglądają na drogie.
A jeśli każe mi zapłacić za pralnię?
Jest pani Koreanką?
Tak.
Pan też?
Tak po prostu się zakochaliśmy?
Mało prawdopodobne.
Dlaczego? Myślę, że twój dziadek się nabierze
dzięki tym szczegółom o pogodzie.
Nie lubię deszczu.
Zmieńmy datę.
Naprawdę nie musisz mnie odwozić.
Jest późno. Nie narzekaj.
Tak, nie można puścić kobiety samej o tej porze.
Dobrze.
Bardzo dziękuję.
Pewnie jesteśmy już blisko.
Słucham? Nie, jeszcze trochę.
Chyba się pomyliłam.
To bolało.
Widzimy się w weekend.
Czy pani Shin nie wydaje się panu dziwnie ujmująca?
Czy egzaltacja i niezdarność są ujmujące?
Czemu się pan uśmiecha?
To nic takiego.
Randka w ciemno w przyszłym tygodniu.
Udajesz, że nie wiesz? Czy naprawdę nie wiesz?
Nie słyszałeś o moich randkach w ciemno?
Słyszałem.
I nadal chcesz, bym na nie chodziła?
Tym razem nie w kraju, tylko za granicą.
Tato!
Chcesz, by za granicą też mówili, że oszalałam?
Nie chcę się z nikim umawiać.
Nie możesz robić tylko tego, czego sama chcesz.
Jako moja dziedziczka masz obowiązki…
I mam zaaranżować małżeństwo tak jak ty?
Nie byliście szczęśliwi, więc się rozwiedliście.
Chcesz, żeby ze mną było tak samo?
My…
- Bo twoja mama była ekscentryczna. - Jestem tak ekscentryczna jak ona.
Nie wyjdę za mąż, jeśli się nie zakocham.
Nie wtrącaj się do mojego życia.
Ty bezczelna…
Jeśli masz zamiar robić, co chcesz, to się wyprowadź!
Dobrze.
Wiem, że słyniesz z tego, bo nie cofasz swoich słów.
Zrobię dokładnie to, co kazałeś.
Ale…
Czekaj!
Czekaj.
Siłą cię tu nie zatrzymam.
- Ale… - Ale co?
- Zostaw moją kartę kredytową. - Co?
Nie wiesz, co znaczy niezależność?
Prawdziwa niezależność to zarabianie na siebie.
Od teraz będziesz jadał posiłki sam.
A zabieranie karty to marny ruch.
W trzy lata nasze pierożki stały się najpopularniejsze
na rynku krajowym.
Co więcej, jesteśmy o krok od osiągnięcia globalnych przychodów
w wysokości bilionów wonów, z samych Stanów to aż 400 miliardów.
Proszę o brawa!
Wystarczy!
Nasze zagraniczne przychody wciąż nie dorównały Chinom,
a pan uważa, że to powód do oklasków?
Przepraszam.
Jakie są środki zaradcze?
Słucham? Środki zaradcze?
A więc…
Środkiem zaradczym…
Jeśli chce pan przeczytać to, co napisali panu podwładni,
nie musi pan już przychodzić na te spotkania.
Przechodzimy do kolejnego tematu.
Projekt „Współpraca z szefem kuchni” Działu Rozwoju Produktów.
Dział Rozwoju Produktów, Zespół 3…
będzie pod nadzorem kuchmistrza Jang Michelle'a.
- Michelle? - To ten słynny kucharz?
Najsłynniejszy we Francji.
Jak postępy w Zespole 1?
No cóż…
Opracowywaliśmy danie włoskiej kuchni z kuchmistrzem Parkiem Chunem, ale…
AROGANCJA KUCHMISTRZA PARKA WSZELKIE DZIAŁANIA WSTRZYMANE
Zdobył sławę i okazał się tyranem?
Wiedziałam, że coś z nim nie tak,
gdy zgniótł czosnek w rękach.
A co z daniem, nad którym pracowaliśmy?
To już nieaktualne.
- Jak poszło? - A jak myślisz?
Był zły, bo nie wnikam w życie prywatne szefa kuchni.
Powiedziałam im, że poszukamy innego.
Znalazłam już nawet kilku.
Ten jest znany z owoców morza.
HA JAE-WON
LEE JONG-JAE
Ten był w telewizji, więc już jest znany.
Ale wszyscy w branży wiedzą, że szukamy
następcy Parka. Damy radę?
Zaczekaj.
Może szef kuchni Lee Min-woo?
- Min-woo? - Tak.
Jest nowy i dobrze gotuje. Nie nadawałby się?
Oczywiście. Dlatego go poleciłam.
Jest w porządku?
Wygląda na kobieciarza. A jeśli zatrudnimy go i narobi skandalu?
Nie mów źle o niewinnym, kiedy nie mamy innego wyjścia.
Nie obmawiam go.
Dziewczyny go uwielbiają.
Nie widziałeś, jak odrzucił Hye-ji?
Ma pani rację.
Odrzucił mnie, więc nie powinno być problemu.
Poza tym jest przystojny i świetnie gotuje.
Myślę, że mamy szansę!
O tym mówię.
Przygotuj wszystko do jutrzejszej rekomendacji.
- Tak jest. - Świetnie.
Podoba mi się imię twojej przyszłej żony.
Hin Geum-hui.
Nazywa się jak bohaterka mojego ulubionego serialu.
Chcę to usłyszeć.
Gwang-bok i Geum-hui w końcu są razem!
BĄDŹ SILNA, GEO-HUI
Co to za serial, w którym postacie są razem po jednym pocałunku?
To najgorszy chłam.
Nie oglądaj takich rzeczy.
Jak to chłam?
Ten serial ogląda 27% Koreańczyków.
Trzeba się w to tylko wczuć.
Hej.
- Skup się na dodatkach. - Dobrze.
- Rety, ale dobre. - Hej!
Coś ty taka głodna? Powinnaś jeść wolniej.
Cały dzień nie jadłam, bo szukałam mieszkania.
Czemu się wyprowadziłaś?
Masz w ogóle pieniądze na mieszkanie?
Wszyscy myślicie, że żyję z pieniędzy taty.
Ale trochę odkładałam.
Jasne. Wiem, że masz dużo oszczędności.
Min-woo, a co z ravioli z białym kimchi?
Nazwałem to ravioli,
ale wykorzystałem to, co miałem pod ręką. Nie ma tego w menu.
To będzie idealny produkt.
Ravioli po koreańsku.
- To coś nowego. - Nie wiem. Myślisz, że się uda?
Nie ufasz moim kubkom smakowym?
Nie bez powodu lubię twoje jedzenie. Idź i je przyrządź.
Dobrze.
„Lubię twoje jedzenie”.
„Też cię lubię”.
Pewnie nie chcesz zostać na noc u mnie.
„Będę dziś spała na ulicy”.
- Przepraszam. - Widzisz?
Idź jeść.
Co to za kaucja?
To mieszkanie jest o połowę mniejsze od mojej sypialni.
Mówiłaś, że odłożyłaś pieniądze.
Więc trochę wyolbrzymiłaś.
Oprócz czynszu muszę kupić meble,
a moje wydatki też będą duże.
No tak.
Tak sobie myślę. Może zamieszkam z tobą?
Tutaj.
Tak tylko pomyślałam. Będę miała własne mieszkanie!
Jesteś podła.
REKOMENDACJA LEE MIN-WOO
Co tak głośno.
Wyłącz ten alarm.
„Wyłącz alarm”? Wstawajcie. Spóźnicie się.
Ha-ri?
Spałaś tu? Będą cię boleć plecy.
Ha-ri, wstawaj! Obudź się! Idź do pracy.
Która godzina?
A jak sądzisz?
O Boże!
Nie skończyłam! Co teraz?
Wstańcie i chodźcie jeść.
Co? Jedzenie?
Racja, muszę coś zjeść.
Jak mogłam zasnąć? Jeszcze list polecający.
Chwila, chyba napisałam już o mediach społecznościowych…
- Pani Yeo? - Tak?
Stworzyłam profil kuchmistrza Lee, o który pani prosiła,
razem z naszą ofertą współpracy.
I to wszystko w jeden dzień?
Myślałam o tym przy ostatniej rekomendacji,
więc nie zajęło mi to dużo czasu.
Ravioli z białym kimchi?
Danie adresowane do koreańskich kubków smakowych
z farszem z białego kimchi.
Pierożki można produkować masowo.
Co to?
Pomyślałam, że dyrektor Kang i pozostali
niewiele wiedzą o Min-woo i jego kuchni,
więc zrobiłam listę jego potraw z portali społecznościowych.
RAVIOLI JEST NAJLEPSZE!
PYSZNE, A SZEF KUCHNI PRZYSTOJNY
Ma powodzenie u kobiet.
Tak. To będzie zaleta,
szczególnie u klientów w wieku 20 do 30 lat.
Ale ravioli z białym kimchi?
To trochę ryzykowne.
Naprawdę to przemyślałam.
Mogą być różne warianty.
Na przykład pierożki z mięsem albo z kimchi.
Farsz składa się z sera ricotta,
ale jest też wersja z włoską kiełbasą.
Nie mogę tego zaprezentować dyrektorowi.
Dlaczego?
Musisz tylko zrobić to, co przed chwilą.
Lepiej będzie, jak pani zrobi prezentację.
Nie jadłam ravioli szefa Lee,
a poza tym nie potrafię tego wyjaśnić tak dobrze jak ty.
- Chodźmy. - Proszę zaczekać.
Szefowa ma rację.
Wczoraj dyrektor Kang nakrzyczał na dyrektora Go za błąd,
który popełnił odczytując to, co napisał mu podwładny.
W takim razie ty zrób prezentację.
Nie wiesz, że on się tremuje?
- Musisz to zrobić. - Chwileczkę.
Zaczynam się denerwować.
To dobra okazja, żeby przykuć uwagę prezydenta Kanga.
Nie powinnam teraz przykuwać jego uwagi.
Czy chcesz mnie zawstydzić przed wszystkimi?
Chodźmy!
Udało się.
Powodzenia!
WSPÓŁPRACA Z SZEFEM KUCHNI REKOMENDACJE
Zespół 1.
Czy lista kucharzy jest gotowa?
Tak.
Pani Shin miała dokonać prezentacji.
Jest jakiś problem?
Chodzi o to, że…
Przepraszam za spóźnienie.
Nazywam się Shin Ha-ri, pracuję w Dziale Rozwoju Produktów, Zespół 1.
Nasza rekomendacja na kuchmistrza…
Tak chce pani prezentować?
- Słucham? - Proszę zdjąć maseczkę. Nic nie słyszę.
Maseczkę…
Co ja teraz zrobię?
Jestem przeziębiona.
Proszę kontynuować.
Tak jest.
Polecamy szefa kuchni Lee Min-woo z M Kitchen.
Jego głównym menu jest ravioli z białym kimchi.
Polecamy tego kucharza ze względu na styl gotowania.
To mieszkanie jest w centrum Seulu, blisko stacji metra.
Świetna lokalizacja.
To wszystko jest do wynajęcia z mieszkaniem, tak?
Oczywiście, wszystko!
Tu jest pokój.
Ale duży.
W ciągu 20 lat pracy w nieruchomościach
nikogo nie udało mi się tak łatwo zadowolić.
Już taka jestem.
Zjedźmy na dół i spiszmy umowę.
Dobrze.
Winda przyjechała.
Drukowanie składników zajęło mi sporo czasu. Jestem spóźniona.
Muszę szybko powiedzieć Min-woo!
Myślałam, że już zamknięte.
Wciąż są klienci?
Chodź.
Nie możesz tak robić. Zobacz, jak narozlewałam!
Ha-ri?
Kopę lat, Ha-ri.
Tak. Miło cię widzieć, Yoo-ra.
Przyjechałaś z ofertą, prawda?
Mam was zostawić?
Nie trzeba.
Nie, pogadamy później. Nie ma sprawy.
- Pa. - Zaczekaj.
Przepraszam. Zaskoczyłem cię? Miałem ci powiedzieć.
Cały czas obchodziła cię tylko Yoo-ra.
Ale ja chciałam być przy tobie nawet jako przyjaciółka.
Bo myślałam, że kiedyś spojrzysz na mnie tak samo.
Że może zauważysz,
jak bardzo cię lubię.
Yoo-ra chce się rozstać.
Byłam tego pewna.
To mój autobus.
Przepraszam!
ARCHEOPTERYKS
Halo?
Jesteś tam?
Halo?
O rety.
Proszę.
ARCHEOPTERYKS
Dziękuję.
Musiało boleć. Proszę uważać.
Faktycznie boli.
Sądziłam, że nie będzie,
ale to boli.
Tak bardzo boli.
Ciekawe, co się stało.
Dziewięćdziesiąt dziewięć…
Sto.
Nikt nie zauważy, że płakałam?
Dobrze.
Peruka.
Makijaż.
MELOMANCE
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO OD MIN-WOO
Koncert jest dzisiaj?
Coś taka przestraszona? Mama woła cię na obiad.
Muszę wyjść. Jestem dziś umówiona.
Hej! Ja też lubię ten zespół.
Koncert jest dzisiaj.
Jeśli się nie wybierasz, mogę je wziąć?
OSTATNIE POŁĄCZENIA ARCHEOPTERYKS
Co?
Nie rozmawiałam z nim wczoraj.
Co jest?
Niemożliwe. Wczoraj…
- Cześć. - Wsiadaj.
- Sam przyjechałeś? - To sprawa osobista.
Dzwoniłeś do mnie wczoraj?
Widziałam połączenie od ciebie.
Dzwoniłem w sprawie spotkania, ale nic nie słyszałem. A co?
Nic.
Ładna dziś pogoda.
Może powinnam wziąć coś na uspokojenie.
Denerwujesz się? Mówiłaś, że dasz radę.
Pan Cha powiedział, że twój dziadek jest strasznym i surowym człowiekiem.
Jeśli zorientuje się, że go okłamujemy…
Jeśli się boisz, postaraj się naprawdę mnie kochać.
Co?
Chodźmy.
Dobrze.
Jesteśmy.
Cześć.
Shin Geum-hui! Jesteś tak piękna, jak sobie wyobrażałem.
To nie ona.
Co?
O rety.
Miło mi.
Dzień dobry.
Mówiłaś, że studiowałaś sztukę w Nowym Jorku?
Zgadza się.
Pewnie dlatego jesteś taka wyjątkowa.
Na spotkanie z prezesem
nałożyłam mocny makijaż, żeby mnie nie rozpoznali. Może przesadziłam?
Proszę spróbować tego.
Podobno ziemniaki są dobre na ciśnienie.
Tae-moo mówił mi o pańskim nadciśnieniu.
Mam też cukrzycę.
Niektóre warzywa, jak te, są pewnie lepsze
niż wszystko, co słodkie i słone.
Zaiste. Zdrowa dieta jest ważna,
ale lepiej połączyć ją z ćwiczeniami.
Słyszałam, że lubi pan spacery.
Tak.
Ty też lubisz wędrówki?
Tak, bardzo.
Tae-moo, pamiętasz?
Góra Brunni w Szwajcarii.
Podziwialiśmy razem gwiazdy. Jak tam było pięknie.
- Powiedz mi… - Tak?
Kochasz Tae-moo?
Oczywiście! Spotykam się z nim, bo go kocham.
To czemu zerwaliście?
Bo…
Dziadku. Nie można pytać o takie sprawy tak bez ogródek.
Pytam, bo powinienem, łobuzie.
Dalej, odpowiedz.
No cóż.
Myślałam, że bardziej zależy mu na pracy niż na mnie.
Tae-moo jest bardzo oddany pracy.
W przyszłości to się nie zmieni. Nie przeszkadza ci to?
Bo będziecie się o to nie raz kłócić.
Bez obaw.
Po rozmowie z Tae-moo uznałam,
że zrozumiem, że on zawsze stawia interesy ponad wszystko inne.
Tak zatopił się w pracy,
że po zerwaniu ignorowałam wszystkie jego telefony.
Ale odwołał ważne spotkanie i do mnie przybiegł.
Ten chłopak
odwołał spotkanie, by się z tobą zobaczyć?
Tak.
Poza tym Tae-moo nie znosi deszczu.
Tego dnia padało, a on i tak przyszedł.
To prawda, Tae-moo?
Najpierw zjedzmy, a potem porozmawiamy. Jedzenie stygnie.
Co? No tak.
- Naprawdę? - Tak.
Hasło znajduje się na routerze.
Dobrze. Dziękuję.
- To ja już pójdę. - Bardzo dziękuję.
- Sofa przyjechała. - Już idę!
- Dzień dobry. - Dzień dobry. Jest sofa. Chwileczkę.
Gdzie ją postawić?
W salonie.
- Ostrożnie. - Przywiozłem jajangmyeon.
Dobrze. Wszyscy przyjeżdżają naraz.
Może pan poczekać, aż ustawią mi sofę?
- Jasne. - Możecie postawić ją tutaj.
Dobrze.
Ktoś chyba w końcu wprowadził się do mieszkania obok.
- Przesyłka. - Już.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dziękuję.
Uważajcie na nią.
Dużo za nią zapłaciłam.
- Przesyłka! - Proszę zostawić ją przy drzwiach.
Dobrze.
Ostrożnie.
- Ile płacę? - Należy się 6000 wonów.
Nowa sąsiadka strasznie hałasuje.
- Dzięki. - Proszę.
- W porządku. - Dobrze.
Smacznego. Dziękuję.
Wszędzie cię szukam!
Czułam się niezręcznie, kiedy zostawiłeś mnie samą z dziadkiem.
Dobrze mi poszło, prawda?
Na początku chyba mnie nie lubił,
ale gdy powiedziałam o tym deszczu,
chyba mi uwierzył…
Dlaczego to powiedziałaś?
Słucham?
Że przybiegłem do ciebie
w deszczowy dzień.
Mówiłeś, że nie lubisz deszczu.
Dzięki temu historia była wiarygodniejsza.
Pobiegłeś do ukochanej, mimo że nie cierpisz deszczu.
- Romantyczne, prawda? - Mylisz się.
Nasz związek to kontraktowa wymiana pieniędzy.
Tak, jasne.
Nie jesteśmy razem.
Po prostu odpowiadaj na pytania i nie dodawaj zbędnych szczegółów.
Jasne?
Dobrze.
Geum-hui?
Słucham?
Czy lubisz może
bułeczki na parze?
Dziadku, dziś jest…
Nie pytam ciebie.
Lubisz bułeczki na parze?
Bułeczki na parze…
Tak, lubię je.
Zjedzmy je na deser.
Pojedziemy moim autem.
Cholerne bułeczki na parze.
Co mu zrobił deszcz? Czemu on jest taki drażliwy?
Zaczekaj, Tae-moo!
AGENCJA NIERUCHOMOŚCI SUNRISE SKLEP SPOŻYWCZY IBO
Prezes Kang!
Jak się pan miewa?
Świetnie, dzięki panu.
Wejdźmy.
Pan przodem.
Jechaliśmy taki kawał na bułeczki?
Nie narzekaj. Sama jesteś sobie winna.
Co takiego zrobiłam?
Odpowiedziałam na jego pytania, jak prosiłeś.
Co? Powiedziałam coś nie tak?
Zrobiłam, co mogłam…
- Co ty wyprawiasz? - Twój dziadek patrzy.
Szybko.
Chodźmy, Tae-moo.
Proszę, jedz.
Dobrze.
Zobaczmy.
Smaczne.
Naprawdę.
Bardzo dobrze sfermentowane ciasto. Farsz z czerwonej fasoli jest miękki.
Warto było tu przyjechać!
Masz fasolę na zębach.
O rety!
Jakie były warunki?
Tak.
Napij się.
Dobrze.
Proszę.
Dziękuję.
Doskonale.
Przepraszam za dzisiaj.
Nie rozumiem.
Za to, że byłem taki sztywny.
Moje pierwsze wrażenie o tobie nie było najlepsze.
Przepraszam.
W porządku, rozumiem.
Sama jestem zaskoczona moim wyglądem.
Jeszcze coś.
Dziękuję.
Za co?
Za wszystko.
Tae-moo bardzo na tobie zależy.
Proszę, dbaj o niego dalej.
Jasne.
Dobrze.
O rety.
- Wszystko w porządku? - O rety. Tak. Pozbieram to.
- Dziękuję. - Proszę.
Boże.
MELOMANCE
Wracajmy do Seulu. Mam coś do załatwienia.
Jakieś interesy?
Zawsze tak jest.
A ona nawet nie ma jak cię o to spytać.
O co chodzi?
- Co to? - Bilety na koncert.
Sądząc po dzisiejszym dniu, pewnie kupiła je dla was.
Prawda, Geum-hui?
- Co? - Do roboty!
Dalej!
Weź to!
Idziemy.
Tak.
Ale fajnie.
Po zakupie sofy jestem spłukana.
Powinnam była kupić tańszą?
Nie.
Chciałam uczcić to, że w końcu się wyprowadziłam.
Dobra robota, Young-seo.
Jak dobrze!
Umieram z głodu.
Przeprowadzki zawsze są takie trudne?
Skąd ten przeciąg?
Co?
Karaluchu!
Nienawidzę karaluchów!
Nienawidzę ich!
Co się dzieje?
Przepraszam, w moim domu jest karaluch.
To ty…
Co ty tu robisz?
To długa historia.
Przepraszam, ale…
Mogę prosić o przysługę?
Jest pod tym kubkiem.
Tak.
Przepraszam. Nie boję się niczego oprócz owadów.
Jasne.
Umrze, jeśli spryska się kubek od zewnątrz?
Nie wiem. Ale sądzę, że takiej ilości nie przeżył.
Masz drugą puszkę?
Boisz się robali?
Nie o to chodzi. One mnie obrzydzają.
To nie to samo?
- O Boże! - Przestraszyłem się.
Jest ok, a u ciebie?
Też.
Wykończę go. Schowaj się za mną.
Zużywa bardzo dużo sprayu.
Bez obaw, spuściłem go w toalecie.
Dziękuję za pomoc.
To nic takiego.
Do widzenia.
Czekaj.
Kolejne spotkanie to chyba przeznaczenie.
Zostańmy przyjaciółmi i poznajmy się bliżej.
Przykro mi, ale to się nie uda.
Jak chcesz.
Postawiłaś szefa w trudnej sytuacji,
wysyłając na randkę kogoś na zastępstwo.
To byłoby nie w porządku, gdybym cię poznał prywatnie.
Rany.
Czy właśnie dostałam kosza jako sąsiadka?
CENTRUM SZTUKI
Mówiłem, że możemy jechać sami, ale musiał nas podrzucić na miejsce.
Za dobrze cię znam.
Najpierw udawałbyś, że wchodzisz, a potem wróciłbyś do pracy.
Uważajcie tam na siebie.
Pa.
Wejdziemy i wyjdziemy, gdy tylko dziadek odejdzie.
Śmiało.
Do widzenia.
Pewnie będzie tu stał, aż koncert się nie zacznie.
Daj spokój.
Otworzyłaś oczy
Gdy zaczęło widnieć
Jesteś darem
Przygotowanym dla mnie
Wszystkie drobne sprawy Stają się większe
W tej chwili nawet moje zwykłe Codzienne życie
Staje się też wyjątkowe
MELOMANCE A DAY TO SKETCH
Jesteśmy duetem, nazywamy się Melomance. Dziękuję za przybycie.
Witamy wszystkich.
MELOMANCE SĄ DLA NAS WSZYSTKIM
Specjalnie dla naszej publiczności
zebraliśmy wasze prośby o piosenki wraz z waszymi historiami.
Oni też to robią!
„Od dawna jestem waszym fanem.
Kupiłem bilety na dzisiejszy występ i dałem je na urodziny przyjaciółce.
Jesteśmy przyjaciółmi od siedmiu lat.
Kupowała mi drinki, pocieszała mnie,
kiedy zerwałem z dziewczyną i poszedłem do wojska.
Ale ona jeszcze nie ma chłopaka.
Mam nadzieję, że pójdzie na koncert ze swoim chłopakiem.
Proszę, podarujcie jej waszą wspaniałą piosenkę”.
Rząd B, miejsca 42 i 43! Jesteś tu?
Przyszłaś z mężczyzną!
- Nie, to… - Ale ciacho!
Nie.
Marzenie twojego przyjaciela się spełniło!
Na pewno się ucieszy.
Gratulujemy wieloletniej przyjaciółce,
że jest tu dzisiaj z chłopakiem.
- Dziękuję. - Zaśpiewamy „Love, Maybe”,
wedle życzenia.
Moje dni są pełne marzeń
O tym, co chcę z tobą zrobić
Gdy widzę, że jesteś szczęśliwa
Mogę tylko uśmiechać się
Cokolwiek robisz Moje serce zaczyna szybciej bić
I nie śpię po nocach
Myśląc o wszystkim, co robisz
Znasz tę piosenkę?
Jasne. Bardzo ją lubię.
Naprawdę? Jeszcze nie jest taka popularna.
- Zaśpiewaj ją kiedyś dla mnie. - Co?
Dobrze śpiewasz.
Byłem pod wrażeniem twojego głosu.
Jasne.
- Przystanek: Uniwersytet Seoun. - Min-woo…
Następny przystanek: liceum Donggyo Arts.
Przystanek: Uniwersytet Seoun.
Następny przystanek…
Spędzam coraz więcej dni
Myśląc o tym wszystkim Co chciałabym z tobą zrobić
To musi być miłość
Miałabyś mnie dość Gdybyśmy spędzali ze sobą cały czas
A gdy się odwrócę Widzę tylko ciebie
To musi być miłość
Dziękuję, do widzenia!
Patrz, gdzie idziesz.
Dzięki.
Wypiorę ją i ci oddam.
Zawsze tak płaczesz?
Wczoraj też płakałaś.
Ale mówiłeś, że nie słyszałeś.
Wolałaś, żebym nie słyszał, więc…
Dziękuję za dzisiaj. Za wszystko.
Za udawanie, że nie zauważyłeś, że płakałam.
I za to, że poszedłeś ze mną na koncert.
To nie wszystko.
Wyglądałem żałośnie,
kiedy tak płakałaś na koncercie.
O czym ty mówisz?
Kobiety obok mnie mówiły o tym dość głośno.
Że zastępuję ci kumpla.
Przepraszam.
Nie ma za co.
Przecież nie jestem twoim chłopakiem.
Naprawdę podkochiwałaś się w nim przez siedem lat?
Naprawdę to było widać?
Płacz przy słuchaniu wiadomości od przyjaciela jest jednoznaczny.
Chyba udało ci się zamknąć ten rozdział.
Tak.
Pogodzę się z tym, że mnie odrzucił. Trzeba z tym skończyć.
Mój przyjaciel wrócił do swojej byłej dziewczyny.
Ale nie żałuję.
Byłam naprawdę szczęśliwa
przez te siedem lat.
Ktoś, kto nie lubi marnować czasu, nie rozumie tego, prawda?
Nie zawsze tak jest.
Co?
Są sprawy, które szybko przynoszą rezultaty.
I takie, w których ryzykuje się straty i działa długo.
Nie da się wtedy zobaczyć od razu, czy to coś dobrego, czy złego.
Z czego się śmiejesz? Nie ma w tym nic śmiesznego.
Wiem, ale…
Zabawne, że nawet taką sytuację porównujesz do pracy.
Przepraszam. Nigdy wcześniej nikogo nie pocieszałem.
To mi wystarczy.
I przepraszam za to popołudnie.
Byłam trochę przybita i by to ukryć, chyba przesadziłam.
Dlatego powiedziałam parę słów za dużo.
Nie, też byłem przewrażliwiony.
Dokąd my teraz idziemy?
Ja szedłem za tobą.
A ja za tobą.
TTEOKBOKKI, WARZYWA, LODY
Poproszę dwa tteokbokki, deser lodowy i porcję warzyw.
Chcesz jajka na twardo?
Nie, dzięki.
Dlaczego? Stać mnie na przekąskę. Jedz, ile chcesz.
Niemożliwe!
Nie powiesz, jak jakiś bogacz w filmach:
„Nigdy nie próbowałem tteokbokki”?
Za kogo ty mnie masz?
„Ostre Tteokbokki” to jeden z naszych produktów.
Sam to wymyśliłem.
Byłem w każdym dobrym barze z tteokbokki
w całym kraju.
- Proszę. - Wygląda pysznie.
Dziękuję.
Przepraszam.
Hej. Jestem przed domem.
Kolacja?
Zjem na mieście.
Uwaga!
Geum-hui! Uważaj!
Wszystko w porządku?
Przyłóż to.
Dziękuję.
Nie jest ci zimno? Daj znać, jeśli tak.
Posłuchaj.
Mogę coś zasugerować?
Jasne. O co chodzi?
Zamiast udawać, że jesteś w związku,
spróbuj naprawdę w nim być.
Możesz myśleć, że bycie w związku to strata czasu,
ale na dłuższą metę tak jest lepiej.
Mógłbyś się nawet ożenić.
- Ożenić? - Tak.
W takim udawanym związku nie ma przyszłości.
To zwykła strata czasu.
Przyjechała taksówka.
No dobrze. Pojadę już.
Jeszcze raz dziękuję.
Uważaj na siebie.
W zamian dam ci to.
Dostałam to w prezencie.
Nie wiem, co to jest,
ale ponoć poprawia humor, kiedy jest smutno.
Pa!
Rany.
ARCHEOPTERYKS
Dziś było bardzo nieefektywnie, ale świetnie się bawiłem. Archeopteryks.
MÓW DO MNIE, GDY JEST CI ŹLE.
Mów do mnie, gdy jest ci źle. Będę przy tobie.
Być w prawdziwym związku
zamiast w udawanym?
Co myślicie?
Co ja robię?
- Co się dzieje? - O co chodzi?
Co się stało?
Nie wiem. Może dostała ataku we śnie?
Co ja teraz zrobię?
Co z twoją twarzą? Przestraszyłaś mnie.
Źle wyglądam, prawda?
Boże. Wiedziałem, że siniak będzie tylko większy.
Kto bawi się piłką na ulicy w nocy?
Powinnaś była go znaleźć, żebym mogła dać mu nauczkę.
Przecież nie zrobił tego celowo.
- Spójrz na to. - Ha-ri, tak mniej więcej wyglądasz.
Wszyscy walczyli kung-fu!
Chcesz zginąć?
Potrzyj trochę oko.
Za późno. Po prostu zrób mi jajko sadzone.
- Dobrze. - Usmaż je.
Pójdziesz tak do pracy?
Muszę iść. Przecież nie umieram.
Co robisz? Daj mi to.
- Weź rękawiczki i dokończ sprzątanie. - Spadaj.
O nie.
Pan Kang nie rozpozna mnie po siniaku, prawda?
Prawie się spóźniłam.
To wystarczy na siniaka?
- Zrozumiałem… - Dyrektor Kang!
Nic nie wiem o Shin Geum-hui.
To ta pracownica, prawda? Ha-ri!
Wydaje się oschły…
Użyj tego.
…ale ma też czułą stronę.
Ty i ten twój udawany związek…
Zakochałaś się w nim?
Napisy: Robert Prusakowski