‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เดี๋ยว
‪คะ
‪ทำอะไรครับ
‪นี่ไม่ใช่เวลานะ คุณชินฮารี
‪เมื่อกี้คุณเรียกฉันว่าอะไรนะคะ
‪ไม่สิ
‪คุณรู้…
‪ผมรู้หมดแล้วครับ
‪ว่าคุณคือชินฮารี
‪เพราะงั้นก่อนอื่น
‪ไปโรงพักกันครับ
‪เธอชื่อคุณชินฮารีใช่ไหมครับ
‪ค่ะ
‪แล้วจะมาถึงตอนไหน
‪เอ่อ เห็นว่าใกล้จะถึงแล้วนะคะ
‪อ้าว ฮารี
‪ไม่สิ คึมฮี
‪มานี่เร็ว
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เฮ้อ ไม่รู้สิ
‪คนที่ถูกถ่ายติดในคลิปวิดีโอ ‪คือคุณชินฮารีกับคุณจินยองซอ
‪ใช่คุณไหมคะ
‪ก็สวยดีไม่ใช่เหรอ
‪อือ สวยแหละมั้ง
‪ค่ะ เราสองคนเอง
‪ได้ไงเนี่ย
‪เอ๊ะ
‪ยังโชคดีนะคะที่ถ่ายติดถึงแค่นี้
‪ค่อยยังชั่ว
‪แล้วไงต่อคะ ‪ไอ้คนที่แอบถ่ายจะโดนอะไรบ้าง
‪จะโดนจับใช่ไหม
‪ความผิดระดับนี้ ‪มีโอกาสสูงว่าจะจบแค่จับปรับค่ะ
‪อะไรนะคะ
‪ได้ยังไงกัน
‪คนร้ายตีสนิทฉันแบบประสงค์ร้าย ‪เพื่อตั้งกล้องแอบถ่ายนะ
‪แค่จับปรับงั้นเหรอคะ
‪เราเองก็หัวเสียค่ะ
‪- แต่กฎหมายบัญญัติไว้แบบนี้ ‪- แต่มันก็…
‪ถามจริง โดนปรับเฉยๆ เนี่ยนะ
‪พวกเธอไปโน่นแล้วครับ
‪ก็ใช่ไง ยิ่งฟังยิ่งงงในงง
‪ไอ้โรคจิตแอบถ่ายน่ะ
‪ไปขุดประวัติมันมาที
‪โรคจิตแอบถ่ายน่ะเหรอครับ
‪พอมาคิดดูแล้ว ‪ผมไม่รู้เรื่องคุณคึมฮีเลย
‪คุณปู่อาจจะถามได้นะครับ
‪จะว่าไปแล้ว ตั้งแต่ตอนนั้น…
‪รักษาสมดุลโภชนาการให้ไร้ที่ติ ‪ไปทำมาใหม่ให้ผลิตภัณฑ์ขายดีในตลาดครับ
‪ไปทำมาใหม่ครับ
‪ไปทำมาใหม่
‪ตานั่นรู้แล้วว่าฉันคือชินคึมฮี แต่จงใจ…
‪งั้นที่ชวนไปพิธีฉลองครบรอบก่อตั้งบริษัท ‪ก็จงใจงั้นเหรอ
‪อย่าบอกนะ
‪คุณ
‪ถูกไล่ออกครับ
‪คุณเป็นเจ้าของบริษัทหรือไง
‪มีสิทธิ์อะไรมาไล่ผมออกเนี่ย
‪เจ้าของบริษัทน่ะใช่
‪เท่าที่สืบมา คุณเป็นลูกจ้างของยูเคย์
‪ซึ่งผมกำลังจะซื้อกิจการที่นั่นครับ
‪โดยมีเงื่อนไขข้อเดียว
‪คือไล่ชินจองอู ‪โรคจิตแอบถ่ายออกจากงาน
‪เดี๋ยว อะไรนะครับ
‪เท่าที่ผมดู คุณ…
‪ไม่ได้ก่อเหตุครั้งแรกนะ
‪จะให้ฉันพูดอะไรล่ะคะ
‪ฉันก็ตกเป็นเหยื่อของชินจองอูเหมือนกัน
‪เขาติดตั้งกล้องแอบถ่าย ‪และแอบถ่ายคลิปโดยที่ฉันไม่รู้ตัว
‪ฉันอยากให้ผู้ชายคนนั้นได้รับโทษค่ะ
‪ได้ยินว่าเหยื่อที่คุณแอบถ่ายไปทั่ว ‪ไม่ได้มีแค่คนสองคน
‪ผมจะตามหาเหยื่อทั้งหมด ‪และยื่นฟ้องเป็นคดีความครับ
‪นอกจากนี้ ถ้าโดนโทษสถานหนักเพิ่ม ‪เพราะพยายามทำลายหลักฐานละก็
‪คุณคงต้องนอนในคุกไปยาวๆ นะ
‪เดี๋ยวนะ
‪รู้ได้ยังไง…
‪คุณอาจซิกแซกซ้ายขวาเหมือนปลาไหล ‪จนหลบเลี่ยงการจับกุมได้
‪แต่ถึงคราวซวยแล้วล่ะ
‪ที่ดันมาเจอผม
‪ก็อย่างที่เห็น ผมเงินหนาและกัดไม่ปล่อย
‪แถมฉลาดเป็นกรด
‪ผมขอโทษครับ
‪ปล่อยผมไปสักครั้งนะ เมตตาผมเถอะครับ
‪ผมยังมีอนาคตรออยู่อีกตั้งมากมาย
‪จะติดคุกได้ยังไง
‪หน้าไม่อาย
‪แล้วคุณเคยคิดในมุมนี้บ้างไหมครับ ‪ว่าเหยื่อที่โดนแอบถ่ายจะมีแผลฝังใจ
‪ไปตลอดชีวิต
‪ถึงพ้นโทษออกมา ‪คุณก็หาที่ยืนได้ยากอยู่ดีครับ
‪เมตตาผมเถอะครับ ได้โปรด
‪โธ่เว้ย
‪คุณทำขนาดนี้ ‪ทั้งๆ ที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองทำไม
‪เพราะคุณ
‪คุณไปหาเรื่องคนที่ไม่ควรหาเรื่องเข้าแล้ว
‪ไอ้เดนสังคม
‪อือ ยองซอ ถึงที่ทำงานหรือยัง
‪เปล่า กังวลอะไรกันล่ะ
‪ฉันรู้ว่าเธอมันสาวสตรอง
‪ถ้าไม่อยากอยู่คนเดียวตอนกลางคืนก็โทรมานะ
‪- ไอ้ชาติชั่ว ‪- ไอ้สารเลว
‪ค่อยโล่งใจหน่อยนะครับ
‪นั่นสิ หัวหน้าชาก็ดูฟิวส์ขาดอยู่นะ
‪อะไรนะครับ
‪ท่านดูของขึ้นกว่าผมอีกครับ
‪อะไรนะ
‪ไม่ไง เจอแบบนี้ใครจะไม่เม้งแตกบ้าง
‪- จริงครับ ‪- จริง
‪นักวิจัยอาวุโสชิน
‪สวัสดีค่ะ
‪- เพิ่งมาถึงเหรอคะ คุณฮเยจี ‪- ค่ะ
‪โอ๊ะ ท่านประธานนี่นา
‪ความหล่อของท่านประธาน ‪คือสวัสดิการพนักงานที่แท้
‪ผู้ชายแบบนั้นจะควงสาวคนไหนมา…
‪นักวิจัยอาวุโสชินคะ
‪นักวิจัยอาวุโสชิน
‪สวัสดีค่ะ
‪สวัสดี อุ๊ย ลาล่ะค่ะ
‪- ขึ้นไปก่อนเลย ‪- ว่าไงนะครับ
‪สวัสดี
‪สวัสดีจ้ะ
‪นักวิจัยอาวุโสชินยังไม่มาเหรอคะ
‪อือ ยังไม่มาเลย
‪- คะ ‪- ทำไมเหรอ
‪วันนี้ฉันมาพร้อมนักวิจัยอาวุโสชิน ‪เจอกันที่ชั้นหนึ่งอยู่เลย
‪แล้วทำไมยังไม่มาล่ะ
‪ฉันนึกว่ามาถึงแล้วนะ
‪อ้อ จริงสิ ‪ผมขอข้อมูลเธอไปเมื่อวาน
‪บ้าเอ๊ย
‪ลุ้นจนใจจะวาย
‪เรามีเรื่องต้องคุยกันไม่ใช่เหรอ ‪เจอกันหลังเลิกงานนะครับ
‪เอ๊ะ คุณชินฮารียังไงนะครับ
‪ไม่ได้ยินเหรอ ฉันชอบคุณชินฮารีเข้าแล้ว
‪ว่าแล้วเชียว
‪อีท่าไหนล่ะครับ
‪ล่าสุดยังตามจองเวรกันหยกๆ
‪เพิ่งโมโหควันออกหูไปไม่เท่าไร ‪ทำไมปุบปับงั้นล่ะครับ
‪พอมาคิดดู ฉันคงโดนยัยนั่นตกตั้งแต่แรก
‪เพราะงั้นเลยคิดถึงขั้นแต่งงาน
‪ผู้หญิงที่ท่านจะแต่งด้วย ‪คือคุณชินคึมฮีนี่ครับ
‪แล้วคนละคนเหรอ
‪ว่าไงนะครับ
‪ไม่นับการปลอมตัวกากๆ ‪กับปูมหลังที่ฉันสร้างขึ้นมา
‪ยังไงทั้งคู่ก็คือชินฮารี
‪และฉันชอบบทบาทนักวิจัยที่ทุ่มเทกับงานด้วย
‪แล้วท่านคิดจะทำยังไงต่อครับ
‪จะยังไงได้
‪ก็สารภาพรักน่ะสิ
‪อะไรนะครับ
‪เป็นไง เส้นนี้พอจะเข้าตาชินฮารีไหม
‪ท่านประธานใจร้อนไปไหมครับ
‪การสารภาพรักแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย…
‪คนอย่างฉันมีใจให้ทั้งที ‪สาวที่ไหนจะปฏิเสธลง
‪ผมชื่นชมความมั่นของท่าน แต่…
‪- ผมรับเส้นนี้ครับ ‪- ได้ค่ะ
‪คุณฮารี เรามาเริ่มคบหาดูใจกัน
‪ถึงขั้นแต่งงานกันดีไหมครับ
‪บอกแล้วไงครับว่าผมเก่งรอบด้าน
‪แบบนี้ได้ไหมครับ
‪ครับ
‪ผมจะส่งสัญญาณด้วยการแตะหน้าผากแบบนี้ ‪ฝากด้วยนะครับ
‪ได้ครับ
‪(สกาย เลาจน์ ‪ภัตตาคารอาหารอิตาเลียน)
‪ท่านประธานคะ
‪เชิญนั่งครับ
‪ทานอาหารก่อนดีกว่า
‪ไม่ค่ะ ฉันไม่หิว
‪ฉันขอโทษจริงๆ นะคะ ‪ที่หลอกท่านประธานมาโดยตลอด
‪ฉันไม่ได้มีเจตนา ‪จะเข้าหาท่านตั้งแต่แรกนะคะ
‪ถ้ารู้ว่าท่านประธานคือคู่ดูตัวละก็
‪ฉันคงไม่ไปแน่นอนค่ะ
‪ส่วนหลังจากนั้น ‪ก็จับพลัดจับผลูโดนสัญญามัดตัว…
‪ช่างเถอะครับ
‪ผมไม่ได้นัดคุณมาเพื่อฟังอะไรแบบนี้
‪ที่ผมตั้งใจจะบอกคือ…
‪ไม่ค่ะ ไม่ ฟังฉันก่อนนะคะ
‪(จดหมายลาออก)
‪ลาออก…
‪นี่คุณกำลังยื่นใบลาออกเหรอครับ
‪ทั้งหมดที่คุณทำกับฉันหลังรู้ว่าฉันคือชินคึมฮี
‪ก็เพื่อไล่ฉันออกนี่คะ
‪ค่ะ ฉันเข้าใจที่คุณโกรธ
‪แต่ฉันคิดว่า ‪ถึงฉันจะทำผิดในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง
‪แต่ไม่เคยทำผิดในฐานะพนักงานค่ะ
‪เพราะฉะนั้น
‪ให้โอกาสฉันสักครั้งนะคะ
‪- โอกาสเหรอครับ ‪- ลองฟังฉันนำเสนองานก่อน
‪จากนั้นท่านค่อยพิจารณาอีกทีว่า ‪จะอนุมัติการลาออกของฉันไหม
‪นำเสนอเหรอ
‪ฉันรวบรวมผลงานที่อุทิศตนเพื่อบริษัท ‪หลังเข้ามาทำงานค่ะ
‪ท่านประธานมีสองตัวเลือกค่ะ
‪ข้อหนึ่ง ไล่พนักงานที่เก่ง ‪และทุ่มเทให้บริษัทอย่างฉันออก
‪เนื่องด้วยเหตุผลส่วนตัว ‪และมานั่งเสียดายทีหลังไปอีกนาน
‪หรือไม่ก็ ข้อสอง
‪รีดเค้นความสามารถของฉันออกมา ‪และตักตวงผลประโยชน์โดยใช้งานฉันไปอีกนาน
‪จนกว่าจะเกษียณค่ะ
‪ไม่ได้นัดมาเพื่อการนี้นะ
‪อะไรเนี่ย
‪อันนี้คือพินแดต็อกที่ฉันคิดค้น ‪หลังเข้ามาทำงานใหม่ๆ ค่ะ
‪ได้คำชมว่าอร่อยชนะพินแดต็อกเจ้าดัง ‪ในตลาดแถวบ้านด้วย
‪และรายชื่อแซนด์วิชชีวิตนี้ต้องลอง ‪ซึ่งเป็นไอเดียของฉัน
‪หรือแซนด์วิชรายการเพลง
‪แล้วก็รายชื่อปลาที่ดีที่สุดในชีวิต ‪ซึ่งครองอันดับหนึ่งในตลาด
‪เป็นผลิตภัณฑ์ที่ฉันคิดค้นค่ะ
‪ฉันคือพนักงานดีเด่น ‪ผู้คิดค้นผลิตภัณฑ์มากมายซึ่งผ่านการอนุมัติ
‪รวมถึงเป็นผู้ชนะรางวัลเมกะฮิตที่อายุน้อยที่สุดค่ะ
‪ท่านประธานจะขับไล่ไสส่งฉัน
‪เพราะความแค้นชั่ววูบเหรอ
‪ว่าไงนะครับ นำเสนอเหรอ
‪หยุดเลย
‪แล้วคุณตอบไปว่ายังไงครับ
‪จะยังไงซะอีก
‪ก็บอกว่าขอคิดดูก่อนไง
‪ไม่ไง ทำไม…
‪ยัยนั่นไม่พิศวาสฉันล่ะ
‪หน้าตาผ่าน ส่วนสูงได้ ความรวยไม่เป็นรอง ‪ขาดอะไรว่ามา
‪ขาดสิครับ
‪เสน่ห์ชวนใจเต้นแรง
‪คุณชินฮารีใจเต้นแรงกับผู้ชายคนอื่นอยู่นี่ครับ
‪ไอ้ตำนานแอบรักข้างเดียวนั่น ‪ปิดแผงไปแล้วเว้ย
‪แต่การจะเปิดใจรับคนใหม่ต้องใช้เวลานะครับ
‪แล้วค่ากำหนดความสัมพันธ์ ‪ระหว่างท่านกับคุณชินฮารีก็
‪ติดลบขั้นสุด เพราะเงื่อนไขสัญญา
‪ว่าไงนะ ได้ยังไง…
‪เพราะสำหรับคุณชินฮารี ‪ท่านเป็นแค่เจ้านายใจดำที่คิดจะไล่เธอออกครับ
‪บ้า ไม่ถึงขั้นนั้นมั้ง
‪ไม่ไง ฉันก็มีโมเมนต์โรแมนติกอยู่
‪นั่นอยู่ในเดตปลอมๆ ‪ระหว่างเป็นแฟนกำมะลอกันไงครับ
‪จากนี้ไป ท่านต้องสร้างสถานการณ์จริงครับ
‪สถานการณ์จริงเหรอ
‪(บันทึกการวิจัยสูตรอาหาร)
‪เฮ้อ ไหนว่าจะติดต่อกลับมา ‪แล้วทำไมเงียบหาย
‪โธ่เอ๊ย
‪รู้งี้อ้อนวอนไม่ให้เขาไล่ออกดีกว่าไหม
‪ท่านประธานเหรอ เย่
‪(สายเรียกเข้า ‪ยูรา)
‪นางโทรหาฉันทำไมเนี่ย
‪ยินดีด้วยจ้ะ
‪- ยินดีด้วย ‪- ยินดีด้วยนะ
‪ยินดีด้วยจ้า
‪(ข้อเสนอพิเศษจำนวนจำกัด ‪ซื้อมือถือเครื่องใหม่)
‪ไปออกทีวีเพราะเปิดตัวสินค้าที่มีชื่อตัวเอง
‪เลี้ยงข้าวมื้อเดียวจิ๊บๆ ใช่ไหม
‪นี่ อียองจุน อย่ามาเยอะสิ่ง
‪เป็นเพราะฮารีแนะนำมินอูหรอกย่ะ
‪ถ้าจะเลี้ยงก็ต้องเลี้ยงฮารี
‪ไม่หรอก เล็กน้อยน่า ‪เพราะมินอูตั้งใจทำเป็นอย่างดี
‪เพราะเธอน่ะถูกแล้ว ในโฆษณาทีวีนี้
‪เธอดันให้ฉันเด่นกว่าเชฟคนอื่นที่ร่วมแคมเปญ ‪ทั้งๆ ที่ดังน้อยสุด
‪แต่ก็อย่างฮารีว่า ถ้าตัวเชฟเองไม่เก่ง ‪ก็มาไกลถึงจุดนี้ไม่ได้หรอก
‪ยังไงก็ขอบใจนะ ฮารี
‪กินกันไปนะ ฉันจะไปยกกับแกล้มมา
‪อ้อ ฉันไปหยิบไวน์อีกขวดดีกว่า
‪คู่นี้เยี่ยมไปนะ ว่าไม่ได้
‪รักๆ เลิกๆ กันกี่รอบแล้วเนี่ย
‪ไม่ว่าจะยัยยูราที่อยากกลับมาคืนดี ‪ทั้งที่เป็นฝ่ายขอเลิก
‪หรือมินอูที่ยอมคืนดี ฉันล่ะเพลีย
‪อย่าสิ
‪ที่จริงฉันนึกว่ามินอูจะขอฮารีเป็นแฟนซะอีก
‪บวกหนึ่ง เธอกับมันไม่ได้กิ๊กกันเหรอ
‪ฮะ
‪ไม่ใช่สักหน่อย
‪"กิ๊ก" อะไรยะ ‪อย่ามาปากเปราะไปเรื่อย
‪นายสองคน ระวังปากไว้บ้างก็ดีนะ
‪คุยอะไรกันน่าสนุกเชียว
‪อ๋อ ไม่มีอะไร แค่พูดไปเรื่อยน่ะ
‪จริงสิ ยองซอกับฮารี ‪เสาร์อาทิตย์นี้มีแพลนทำอะไรกัน
‪- ไปเที่ยวด้วยกันไหม ‪- ไปเที่ยวเหรอ
‪อ๋อ พอดีว่ารายการที่มินอูไปออก ‪ครั้งนี้ถ่ายทำที่ปูซานน่ะ
‪ดาฮเย จีมิน และฉันเลยว่าจะตามไปด้วย
‪โทษที ทำไงดีล่ะ เสาร์อาทิตย์นี้ฉันยุ่ง
‪เธอก็ติดนัดใช่ไหม
‪- หือ ฉันเหรอ ‪- อือ
‪อ๋อ เออๆ ใช่แล้ว
‪ว่าแต่ฮารี เธอมัวไถมือถืออะไรตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
‪- มีแฟนแล้วเหรอ ‪- หือ
‪บ้าน่า ฮารีจะมีแฟนได้ยังไง
‪ฮารี เธอตั้งสเปกสูงไปนะ ลดได้ก็ลดจ้ะ
‪- เนอะ ‪- ทุกคน
‪ฮารีมีแฟนแล้วเหอะจ้า
‪- ถามจริง ‪- อะไรนะ
‪ยองซอ ทำอะไรของเธอ นั่งลง
‪แฟนนางหล่อเกินคำว่าหล่อ ‪ดูแลฮารีดีประดุจเจ้าหญิง แถมสูงยาวเข่าดีอีก
‪เป็นลูกชายมหาเศรษฐีอภิมหารวย
‪ได้ยินว่าสุดสัปดาห์นี้ก็จะไปเดตกันใช่ไหม
‪- ฉันเหรอ ‪- จ้ะ
‪เดี๋ยวนะ มินอู
‪ยองซอบอกว่าฮารีมีแฟนแล้ว ‪นายรู้หรือเปล่า
‪เธอคบกับผู้ชาย ‪ที่ไปดูคอนเสิร์ตด้วยกันตอนนั้นเหรอ
‪ฮะ
‪อ๋อใช่
‪- ไปดูคอนเสิร์ตมาเหรอ ‪- อะไรกัน คนไหน
‪แกงหรือเปล่า ไหนดูรูปหน่อย
‪ขอดูตอนนี้เลย มา
‪ไว้ก่อนนะ ไว้ก่อน
‪ใช่แล้ว เพื่อนจ๋า ไว้คราวหน้ารอดูตัวจริง ‪รับรองว่าหล่อตรงปก
‪ทำไมทำหน้าไม่เชื่อล่ะ
‪ฉันเกือบตายกลางวงเพราะเธอแล้ว ‪ไปโกหกเพื่อนทำไม
‪เปล่า ก็หมั่นไส้ยัยยูราไง
‪ไหนยะ ผู้ชายที่เป็นแฟนฉัน ‪ที่ว่าสูงๆ หล่อๆ รวยๆ ลูกคุณน่ะ
‪แฟนรวยๆ อยู่ไหนล่ะ
‪ทำไมล่ะ ก็มีอยู่แล้วไง
‪- คุณแฟนกำมะลอ คังแทมู ‪- อะไรนะ
‪ไม่ใช่อะไร ลึกๆ แล้ว ‪ฉันอยากให้เธอเป็นแฟนคังแทมูจริงๆ
‪จะได้ไปเย้ยหน้ายัยยูราไง
‪พูดบ้าอะไรของเธอเนี่ย
‪ฉันจะโดนประธานคังแทมูไล่ออกอยู่แล้ว
‪อย่าเครียดไป ต่อให้โดนเด้ง ‪ฉันก็จะไปอ้อนวอนพ่อให้ช่วยหางานให้เธอเอง
‪ว่าแต่ฉันกินไวน์เยอะไปเหรอ ปวดท้องจัง
‪ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ
‪โอ๊ย ปวดท้อง
‪เฮ้อ จะบ้าตาย
‪โธ่เอ๊ย เก็บไว้ไปปล่อยที่บ้านแล้วกัน
‪เฮ้อ ประสาทจะกิน
‪มาพบผมที่ห้องครับ
‪นอนไม่หลับเหรอครับ
‪คะ
‪ค่ะ ประมาณนั้น
‪คุณออกจะเป็นสาวมั่นเกินร้อย
‪แต่ลึกๆ คงกังวลว่าจะโดนไล่ออกสินะ
‪ไม่ว่าผลสุดท้ายเป็นยังไง ฉันก็จะยอมรับค่ะ
‪ผมชอบจุดยืนของคุณครับ
‪(จดหมายลาออก)
‪อย่างที่คุณชินฮารีว่า การไล่พนักงาน ‪ที่ใช้ประโยชน์ได้ออกโดยใช้อารมณ์ส่วนตัว
‪ผมมีแต่เสียครับ
‪คะ ขอบคุณนะคะ ขอบคุณค่ะ
‪ฉันจะทำงานหนักจนร่างพังไปข้างเลยค่ะ ‪ขอบคุณนะคะ
‪เลิกงานแล้วเจอกันครับ
‪เพราะผมกำลังเตรียมโปรเจกต์ลับ ‪เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ใหม่อยู่
‪หลังเลิกงานเหรอคะ
‪มีปัญหาเหรอครับ
‪พนักงานที่ว่าจะทำงานหนักจนร่างพังคนนั้น
‪หายไปไหนครับ
‪เอ่อ ไม่ได้หายค่ะๆ อยู่นี่ค่ะ
‪งั้นไว้เจอกันนะคะ ขอบคุณค่ะ ท่าน
‪ว่าแต่มีเรื่องอะไรถึงนัดเจอหลังเลิกงาน
‪โธ่ ฮารีจ๋า มันใช่ประเด็นหรือไง
‪แกไม่โดนไล่ออกแล้วนะ
‪อ๋อ แบบนี้ดีกว่านะคะ
‪ค่ะ เราปิดจ๊อบกับสินค้าตัวนี้
‪ส่วนสินค้าตัวต่อไป ‪เราค่อยเริ่มหลังพักนะคะ
‪- ครับ ‪- ไปห้องน้ำแป๊บนะคะ
‪ได้ค่ะ
‪ว่าแต่ ห้องน้ำมันชวนอี๋ไปไหม
‪นั่นสิ ไม่แยกชายหญิงได้ไง ‪ทะแม่งๆ เนอะ
‪ถ้าไม่อยากไปห้องน้ำ ก็ต้องงดกินน้ำสินะ
‪ไงจ๊ะ เบบี๋ทั้งหลาย
‪ทุกคนจ๋า มาจิบกาแฟกันเร็ว
‪กาแฟจากร้านดังแพงระยับจับใจ…
‪แม่เจ้า
‪อ้าว โชคดีนะคะ
‪คุณพระคุณเจ้า
‪แบบนั้นน่าจะได้นะคะ
‪โอ้แม่เจ้า
‪แม่เจ้า
‪หัวหน้าทีมจิน ฉันนี่พูดไม่ออกเลย
‪ทำไมคุณขยันใส่ชุดตามชาวบ้านเขาจัง
‪คนที่ใส่ชุดตามชาวบ้าน ‪ไม่ใช่ฉันแต่เป็นท่านต่างหากค่ะ
‪ตรรกะพังเว่อร์ มันฟังขึ้นเหรอยะ
‪ฉันมั่นใจย่ะ ‪พนักงานยืนยันเองว่าเหลือตัวนี้ตัวเดียว
‪- พูดอย่างนั้นจริงเหรอคะ ‪- ย่ะ
‪ยังไงล่ะทีนี้
‪ตอนฉันไปซื้อ ‪พนักงานบอกว่าชุดนี้เหลือแค่สองตัวในร้าน
‪งั้นแปลว่า ฉันสอยมาก่อนใช่ไหมคะ
‪ว่าแต่โปรเจกต์ผลิตภัณฑ์ใหม่แบบไหนเหรอคะ ‪ท่านประธานถึงนัดเจอที่โรงหนัง
‪ยังไม่เป็นรูปเป็นร่างหรอกครับ
‪ผมเลยชวนมาเคลียร์พื้นที่สมอง
‪งั้นเราควรจัดประชุมก่อนไม่ใช่เหรอคะ
‪คุณคิดว่าผมชวนมาเคลียร์สมอง ‪ที่โรงหนังเฉยๆ เหรอครับ
‪ตัวเอกของหนังเรื่องนี้ ‪เป็นนักวิจัยบริษัทผลิตภัณฑ์อาหารครับ
‪ผมเตรียมประยุกต์สินค้าในอเมริกาอยู่
‪การได้รู้ว่านักวิจัยอเมริกาทำอะไรบ้าง
‪มันช่วยได้ไม่ใช่เหรอ
‪อ๋อ ท่านประธานจะสื่อว่า
‪เนื่องจากฉันบินไปดูเองที่เมืองนอกไม่ได้
‪การเปิดประสบการณ์ทางอ้อม ‪ผ่านภาพยนตร์แบบนี้จะช่วยได้ใช่ไหมคะ
‪ถูกต้องครับ
‪จริงค่ะ ดูเหมือนจะช่วยได้นะ
‪โรงหนังแบบนี้ เคยเห็นแต่ในทีวีแฮะ
‪จะรับเมนูไหนครับ
‪น่ากินไปซะทุกอย่าง
‪งั้นสั่งให้หมดเลยครับ
‪ว่าแต่ ที่นี่ไม่มีคนเลยนะคะ
‪แน่นอนครับ เพราะผมเหมาทั้งโรง
‪คะ เหมาทั้งโรงเหรอ ทำไมล่ะคะ
‪เพราะผมเกลียดสถานที่ที่คนพลุกพล่านครับ
‪อุ๊ต๊ะ
‪จิบไวน์ไหมครับ
‪เก้าอี้มันปรับไม่ได้น่ะค่ะ
‪ผมดูให้ครับ
‪สักครู่นะคะ
‪ขอไปห้องน้ำ
‪เฮ้อ ใจเต้นกับอะไรก็ไม่รู้ บ้าบอ
‪เรื่องรักเธออ่อนหัดมาก ชินฮารี
‪ห่างหายนานเกิน
‪ก็ได้
‪นักวิจัยอาวุโสชิน
‪อ้าว คุณสองคนมาด้วยกันได้ยังไงคะ
‪จะอะไรซะอีก มาโรงหนังก็มาดูหนังสิจ๊ะ
‪เพราะรองหัวหน้าฝ่ายกเย ‪ได้ตั๋ววีไอพีมาหรืออะไรนี่แหละ
‪- อ๋อ ‪- อือ พอดีว่าเป็นตั๋วรอบของวันนี้น่ะ
‪จะทิ้งไปก็เสียดาย
‪แต่คนที่ชวนง่ายสุดทันทีเดี๋ยวนั้น ‪มีแต่หัวหน้าฝ่ายยอ
‪ผมก็เลยพามาด้วยน่ะ
‪ประมาณนั้นแหละ
‪อ๋อ ค่ะ
‪"ง่าย" เหรอ
‪เห็นขอร้องก็เลยยอมมาด้วย งั้นกลับล่ะ
‪อ้าวๆ คนเรานี่ก็ มาถึงที่แล้วนะ
‪ว่าแต่มาคนเดียวเหรอ
‪ค่ะ
‪ฉันก็ไม่ได้มีแฟนสักหน่อย
‪ดูหนังคนเดียวนี่แหละ วิถีของฉัน
‪งั้นฉันขอตัวเข้าไปดูหนังนะคะ
‪เจอกันที่บริษัทพรุ่งนี้ค่ะ
‪เราก็เข้าไปกันเลยไหมครับ
‪ท่านประธาน
‪เธอเข้าโรงนั้นเหรอ
‪โธ่ โรงนั้นแพงนะครับ ‪จะเข้าไปคนเดียวได้ยังไง
‪เข้าไปในนั้นเหรอ
‪ท่านประธาน งานเข้าค่ะ งานเข้า
‪- มีอะไรครับ ‪- ตอนออกเราต้องระวังนะคะ
‪- ฉันเจอใครหน้าโรงรู้ไหม หัวหน้าฝ่ายยอ… ‪- นักวิจัยอาวุโสชินคะ
‪ทำไมคะ หัวหน้า
‪นักวิจัยอาวุโสชิน ทำไมเข้ามา…
‪โอ้โฮ
‪อะไรเนี่ย
‪ที่นี่ปังนะเนี่ย
‪ใช่ไหมคะ
‪ไหนว่ามาคนเดียว เดี๋ยวมีมาแจมเหรอ
‪เปล่าค่ะ
‪ฉันอยากดูหนังสบายๆ คนเดียว ‪ก็เลยจองตั๋วไว้สองที่น่ะค่ะ
‪- สายเปย์ ‪- สายเปย์ ใช่ค่ะ
‪บางทีการเปย์ตัวเองนิดๆ หน่อยๆ แบบนี้ ‪ก็แก้เครียดได้ดีนะคะ ใช่
‪ว้าว เบาะนั่ง…
‪เอ๊ะ หนังน่าจะใกล้ฉายแล้วนะคะ
‪เข้าโรงของคุณดีกว่าค่ะ
‪กินคนเดียวยังไงไหวเนี่ย
‪เราดูไปกินไปด้วยกันสามคนก็ดีนะ
‪ไม่ดีค่ะ มันจะ…
‪- ไปเถอะ ‪- ฉายแล้ว
‪แต่ว่า ฉัน…
‪อย่าหาทำ อายเขาบ้าง
‪เชิญไปดูคนเดียวเถอะ
‪ยอมใจ
‪- ฉายแล้วเนี่ย ‪- ค่ะ
‪- อุ๊ย เอนหลังสิ ‪- อ๋อ จริงเหรอคะ
‪ป๊อบคอร์นนัวดีนะ
‪กวาดพื้นได้สะอาดมากเลยครับ
‪เฮ้อ ทำงานนอกสถานที่ทั้งวัน ‪ห้องน้ำก็ไม่กล้าเข้าเพราะหลอนไปหมด
‪นี่ฉันทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย ให้ตายสิ
‪เฮ้อ ปวดจนจะราดแล้ว
‪รถเมล์จะมาเมื่อไรเนี่ย
‪พ่อแก้วแม่แก้วช่วยลูกด้วย
‪โอ๊ะ
‪ขอบคุณจริงๆ นะคะ ‪ที่คราวก่อนคุณช่วยจับโรคจิตแอบถ่าย
‪ฉันมัวแต่วุ่นจนไม่ทันได้ขอบคุณเลย
‪ไม่เป็นไรครับ
‪มันเป็นเรื่องที่ต้องช่วยอยู่แล้ว
‪โอเคใช่ไหมครับ
‪คะ
‪อ๋อ โอเคสิคะ เรื่องแค่นี้เอง
‪ได้เวลาหนังเลิกแล้วนะ
‪ไหนโฆษณาว่าดูแล้ว ‪จะปลุกชีพเซลล์ความรักที่ตายด้านได้
‪แกงหม้อใหญ่ ว่าไหมคะ
‪- ร้องไห้เหรอคะ ‪- ก็นางเอกตายนี่ครับ
‪หนำซ้ำ นางเอกยังชื่อเหมือน ‪น้องสาวของผมที่ไปสวรรค์แล้วด้วย
‪ซูจองจ๋า
‪น้องสาวรองหัวหน้าฝ่ายคงเสียแล้วล่ะค่ะ
‪น้องสาวที่ไหนล่ะ น้องหมาต่างหากที่ชื่อซูจอง
‪ซูจองผู้น่าสงสาร
‪ไม่ทันได้ดูใจด้วยซ้ำ
‪ขอโทษนะ
‪ถ้าหมามันอายุยืนถึง 20 ปี ‪จนออกลูกออกหลานมาให้ชม
‪งั้นก็ชีวิตดีกว่าคุณน่ะสิ
‪ใครสงสารใครกันแน่คะ
‪ทำไมไม่รีบแยกย้าย
‪สุดๆ ไปเลย
‪ค่ะ ท่าน
‪หนังจบหรือยังครับ
‪ค่ะ แต่ว่ารองหัวหน้าฝ่ายกเยชวนไปดื่มต่อ ‪ฉันก็เลยกำลังจะไปกับพวกเขา
‪ถึงบ้านหรือยังคะ
‪ถึงแล้วสิครับ
‪คิดว่าผมจะรอคุณชินฮารีอยู่หน้าโรงหรือไง
‪รอเฉยๆ เนี่ยนะ
‪นักวิจัยอาวุโส มัวทำอะไรอยู่
‪ไปแล้วค่ะ
‪ส่วนเรื่องรายงาน ‪เดี๋ยวส่งแล้วฉันจะติดต่อไปนะคะ
‪รายงานอะไรเล่า
‪รถไม่ขยับเลย
‪- ร้อนเหรอครับ ‪- คะ
‪อ๋อค่ะ นิดหนึ่ง
‪ขอเปิดหน้าต่างหน่อยได้ไหมคะ
‪ได้ครับ
‪จินยองซอ อั้นไว้ก่อนนะ
‪คิดเรื่องอื่น อย่าไปคิดถึงห้องน้ำ
‪วันนี้วันจันทร์ปวดสมอง ‪พรุ่งนี้วันอังคารปวด…
‪เอ๊ะ ไม่ๆ
‪คิดเรื่องอื่น
‪ขอโทษนะคะ
‪ช่วยเปิดเพลงฟังได้ไหมเอ่ย
‪เพลงเหรอครับ
‪การยืนอยู่ข้างทาง
‪ซึ่งเงาวิ่งตามแสงไป ‪และฝนโปรยปรายไล่หลังฤดูร้อน
‪การเฝ้ารอ
‪และเฝ้ามองเช่นนี้คือความเจริญใจของฉัน
‪ฉันขอลงตรงนี้ค่ะ
‪อะไรนะครับ ตรงนี้น่ะเหรอ
‪ค่ะ
‪ฉันคงต้องลงแล้ว
‪เดี๋ยวครับ ทำไมลงกลางถนน…
‪เพราะฉะนั้น…
‪เป็นอะไรไหมครับ
‪ถ้าฉันอยู่ต่ออีกนิด
‪ฉันคงจะปล่อยราดในรถน่ะค่ะ
‪ว่าไงนะครับ
‪ถ้างั้น ลาล่ะค่ะ
‪เดี๋ยวครับ คุณจินยองซอ
‪ห้องน้ำๆ
‪โอ๊ย จินยองซอทนไว้นะ เธอทนได้
‪อายผู้ชายแทบแทรกแผ่นดินหนี
‪ห้องน้ำ
‪จะราดแล้วแม่ ไม่มีอะไรมากั้น
‪โอ๊ย บ้าบอ
‪อะไรเนี่ย
‪พระผู้เป็นเจ้า พระพุทธเจ้า
‪ลูกช้างทำบาปทำกรรมอะไรไว้
‪วิ่งตามฉันมาถึงนี่ทำไมคะ
‪ก็ผมเป็นห่วง ‪แล้วทำไมไม่เข้าไปครับ
‪ประตูมันล็อก
‪รีบไปเถอะค่ะ ‪ฉันปล่อยให้ราดตรงนี้ได้จริงๆ นะ
‪รอเดี๋ยวครับ
‪โอ๊ะ
‪- เข้ามาเร็วครับ ‪- อย่าเร่งๆ ช้าๆ
‪คุณซองฮุนไปก่อนเลยค่ะ
‪กะอีแค่ไปเดต ทำไมมันยากเย็นนัก
‪คราวหน้าจะอ้างอะไรดีล่ะ
‪(ชินฮารี)
‪ทำไมชื่อชินฮารีเยอะจัง
‪แผนธุรกิจสำหรับครึ่งปีหลังมีดังต่อไปนี้ครับ
‪ขยายขนาดธุรกิจออนไลน์ 300 เปอร์เซ็นต์ ‪จากขนาดในปัจจุบัน
‪ฉะนั้นแล้ว ค่าที่คาดการณ์ไว้สำหรับผลกำไร ‪คือราวๆ 80,000 ล้านวอนครับ
‪หลังหารือในการประชุมกับบริษัทที่ปรึกษาแล้ว
‪ตอนเด็กก็น่ารักนะ
‪ระบบจัดจำหน่ายออนไลน์…
‪ใช้งานไม่สะดวกเมื่อเทียบกับเจ้าอื่น
‪อีกทั้ง จากความเห็นของผู้บริโภค…
‪หน้าเว็บของเราไม่มีคำอธิบายสินค้าโดยละเอียด
‪และมีความไม่สะดวกสบายหลายด้าน
‪ดังนั้นเราควรปรับปรุงครับ
‪คุณชินฮารี คุณต้องไปดูงานนอกสถานที่กับผม
‪เตรียมตัวด้วยครับ
‪(จังหวัดคังวอน)
‪หนึ่ง สอง สาม
‪ยินดีด้วยครับ
‪ยินดีด้วยนะครับ
‪และห้องสุดท้ายคือแกรนด์บอลรูมครับ
‪ว้าว สร้างไว้ครบครันจังครับ
‪ท่านประธานใหญ่ ขอบคุณนะครับ ‪ที่อยู่จนจบงานแม้ว่าจะเดินทางมาไกล
‪ยินดีครับ
‪แขกเหรื่อคงรออยู่เยอะ กลับเข้างานเถอะครับ
‪- งั้นเชิญตามสบายนะครับ ‪- ครับผม ขอบคุณครับ
‪ไปกันครับ
‪- ซองฮุน ‪- ครับ
‪- ตารางงานวันนี้หมดแล้วใช่ไหม ‪- ครับ ท่าน
‪อือ นานทีปีหนจะได้มาถึงซกโช
‪ไปตกปลาที่ทะเลกัน
‪คุณปู่ไปตกปลากับซองฮุนนะครับ ‪วันนี้ผมมีตารางต่อ
‪อะไรวะ
‪ทำไมแกสรรหา…
‪จริงเหรอ
‪ก็ได้ ไปทำงานต่อให้ดีล่ะ
‪แล้วเจอกันที่โซล
‪เออ พรุ่งนี้ค่อยตีรถกลับนะ
‪เข้าใจไหม พรุ่งนี้
‪- พรุ่งนี้เหรอครับ ‪- ใช่
‪รับทราบครับ
‪อือๆ
‪เจอกันที่โซลครับ
‪เฮ้ยๆ ซองฮุน มานี่ซิ
‪นี่
‪ไอ้ "ตาราง" ที่เจ้าแทมูมันว่าน่ะ ‪คือพาหนูคึมฮีไปเดตใช่ไหมล่ะ
‪- อะไรนะครับ ‪- บอกมันให้เดตจนหนำใจนะ
‪เออใช่ ไหนๆ แล้ว ถ้าเจ้าแทมูกลับมา ‪พร้อมมีเหลนตัวน้อยๆ มาฝากฉันก็ยิ่งเยี่ยมเลย
‪ฮั่นแน่ ไปดีกว่า ไปตกปลากัน
‪ไปเร็ว
‪ไม่อยากนึกภาพวันที่รู้ว่า ‪คุณชินคึมฮีคือคุณชินฮารี…
‪เสาร์อาทิตย์อันมีค่าของฉัน
‪จะหมดไปกับการไปดูงาน
‪แกหาเหาใส่หัวเอง ชินฮารี
‪โง่หลายตายซะ
‪เรากำลังไปจ้า
‪ฮารี ยองซอ อยากให้มาด้วยกันจัง
‪ฮารีบอกว่ามีเดตกับแฟนนะ
‪เดตให้สนุกๆ นะ
‪จ้า ไปเที่ยวให้สนุก เดินทางปลอดภัย
‪ค่ะ ท่านประธาน ‪ฉันถึงแล้วนะคะ อยู่ตรงไหนคะ
‪ผมเห็นคุณแล้วนะ
‪เห็นแล้วเหรอคะ
‪ว้าว หล่อทะลุแว่น
‪มาทำงานเว้ย งาน ฮารี ตั้งสติ
‪ทำไมอยู่ๆ ให้มาซกโชล่ะคะ
‪อ๋อ หรือว่าจะมาล่าไอเดีย ‪สำหรับโปรเจกต์ผลิตภัณฑ์ใหม่ที่ว่า
‪ที่ซกโชมีของดีของเด็ดเยอะ
‪พอได้ชิมแล้ว ไอเดียน่าจะกระฉูดนะครับ
‪ที่จริง ฉันเสิร์ชหาร้านเด็ดในซกโช ‪เตรียมไว้เพียบเลยค่ะ
‪ไปร้านที่ผมหาไว้ก่อนนะครับ
‪อ๋อ ได้ค่ะ
‪ส่งมาครับ แล้วไปนั่งรอในรถ
‪อุ๊ย ไม่ต้องก็ได้ค่ะ
‪อีกทั้ง จากความเห็นของผู้บริโภค
‪หน้าเว็บของเราไม่มีคำอธิบายสินค้าโดยละเอียด
‪และมีความไม่สะดวกสบายหลายด้าน
‪ดังนั้นเราควรปรับปรุงครับ
‪(ฮารีฮารี_เอส2 ‪อยากไปกินแหลกที่ซกโช)
‪ทำอะไรครับนั่น
‪อ๋อ เดี๋ยวฉันขับเองค่ะ
‪- แต่หน้าที่ขับ… ‪- ไม่หรอกค่ะ จะให้ฉันนั่งรถที่ท่านขับได้ยังไง
‪ฉันขับรถเก่งนะ ไม่ต้องห่วงค่ะ
‪ลุยค่ะ
‪ไปไหนดีคะ ท่านประธาน
‪(มักกุกซู ซกโช)
‪ระบบกำลังค้นหาเส้นทาง
‪- ฉันก็อยากไปร้านนี้มาก ‪- ที่ใช้เวลาน้อยที่สุด
‪- จริงเหรอครับ ‪- ค่ะ
‪งั้นเราขับรถกินลมชมวิวทะเล ‪แบบไม่รีบร้อนดีไหมครับ
‪กินลมชมวิวเหรอคะ
‪เราไม่มีเวลามาชิลนะคะ ท่าน
‪- คาดเข็มขัดค่ะ ‪- หือ
‪รีบคาดเข็มขัดให้แน่นเลยค่ะ
‪เอาล่ะ ล้อหมุนแล้วนะคะ
‪ไม่ อย่าเพิ่ง…
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ครับ ขอบคุณที่อุดหนุน
‪(หยุดให้บริหารมื้อเที่ยง ‪เนื่องจากวัตถุดิบหมด)
‪เถ้าแก่คะ
‪ตรงนี้ สองคน
‪ไม่ได้เหรอคะ
‪(ต้นตำรับ 60 ปี ‪มักกุกซู ซกโช)
‪เราน่าจะมาให้ไวกว่านี้อีกนิดค่ะ
‪งั้นรอก่อน แล้วค่อยกลับมามื้อเย็นครับ
‪โธ่ ไม่ได้สิคะ
‪ไม่งั้นของว่าง มื้อเย็น มื้อดึก ผิดแผนหมด
‪เรามากินอย่างเดียวหรือไงครับ
‪ใช่ค่ะ เรามาถึงที่นี่เพื่อกิน ‪เพื่อจะพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ไง
‪ก็จริงครับ
‪โชคดีนะคะที่ร้านปลาย่างรับจองโต๊ะ ‪ฉันก็เลยจองเผื่อไว้
‪แต่มันไกลจากที่นี่ค่ะ เพราะงั้น
‪ฉันจะลองหาในแผนที่ก่อน
‪ฮัลโหลครับ
‪ครับผม ผมมาถึงชายหาดแล้ว
‪ถึงแล้วเหรอ
‪ดีเลยครับ เราจะไปเดี๋ยวนี้
‪- คือว่า… ‪- เอ่อ ร้านปลาย่าง
‪อยู่ห่างจากที่นี่ไป 40 นาที
‪พอไหวไหมคะ
‪ไม่ไหวครับ หาอะไรกินง่ายๆ แถวนี้ไหม
‪แถวนี้เหรอ
‪ไม่เห็นมีที่กิน…
‪เลียบชายหาดไปน่าจะมีอะไรนะครับ
‪เลียบชายหาดเหรอ
‪ท่านประธาน ฉันว่าร้านอาหารอยู่ทางโน้นนะคะ
‪มาแล้วก็ชมทะเลหน่อยสิครับ
‪ตารางของเราแน่นเอี๊ยด ‪จนไม่ได้ดื่มด่ำกับทะเลเลย
‪อ๋อ
‪โอ๊ะ
‪(แฮมเบอร์เกอร์ ‪ว่าที่ของดีประจำคังวอน)
‪ฉันรู้จักรถคันนั้นค่ะ
‪คันนี้วิ่งไปมาระหว่างซกโชกับยางยาง ‪เพราะเจ้าของร้านติสต์
‪นักท่องเที่ยวยังบอกว่าหากินยากเลย
‪เหรอครับ
‪เราดวงดีจังที่มาก็เจอเลย
‪ก็ใช่น่ะสิคะ
‪สวัสดีค่ะ
‪ครับ สวัสดีครับ มาแล้วเหรอ
‪โอ้โฮ ทำไมเถ้าแก่มาเปิดร้าน ‪ห่างไกลผู้คนแบบนี้ล่ะคะ
‪อ๋อครับ เอ่อ ผมรู้สึกเหมือนว่า
‪คู่รักหนุ่มหล่อสาวสวยแบบพวกคุณ ‪กำลังรอให้ผมมาที่นี่
‪ผมเลยมาครับ
‪เราไม่ใช่คู่รักนะ
‪อะไรอร่อยสุดครับ
‪โอ๊ย อร่อยทุกเมนู ‪ตามป้ายตรงนี้เลยครับ
‪ลองเลือกดูครับ
‪น่าอร่อยจัง
‪ฉันขอไข่ ไม่ อย่าเพิ่งนะคะ
‪ย่าง…
‪อร่อยหมดใช่ไหมคะ เลือกไม่ถูกเลย
‪ได้แล้วครับ เบอร์เกอร์โฮมเมดพิเศษของเรา ‪เสิร์ฟพร้อมบลูเบอร์รี่โซดาทำเอง
‪ขอบคุณครับ
‪ทีแรกผมนึกว่าโทรมาป่วนครับ
‪คุณเล่นพูดว่าถ้าขายเบอร์เกอร์ให้สองที่
‪แล้วจะเหมาจ่ายเป็นยอดขายรายวัน
‪ผมอยากทำเซอร์ไพรส์ครับ
‪ถ้าคุณบอกไปว่าเรียกผมมาที่นี่ ‪ผู้หญิงคนนั้นน่าจะดีใจนะครับ
‪ถ้าอวดสาว
‪ก็เสียรสสิครับ
‪เบอร์เกอร์ได้แล้วเหรอคะ
‪- ขอบคุณนะคะ ‪- ไม่เป็นไรครับ ผมยินดี
‪ขอให้วันนี้เป็นวันที่สนุก ‪และน่าประทับใจสำหรับคุณสองคนนะครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ไปกินตรงนั้นกันไหมครับ
‪ได้ค่ะ
‪อร่อยไหมครับ
‪ค่ะ ที่เคยขอไว้เป็นจริงสักที
‪ไม่ยักรู้ว่าคุณชอบเบอร์เกอร์ขนาดนั้น
‪เพราะสมัยเด็กไม่ค่อยได้กินน่ะค่ะ
‪ทำไมล่ะครับ
‪สมัยประถม ที่บ้านเราเปิดร้านเบเกอรี่ค่ะ
‪ถ้าลูกสาวร้านเบเกอรี่เดินกินเบอร์เกอร์
‪แล้วใครจะมาซื้อขนมปังที่กินล่ะ ไม่มีหรอกค่ะ
‪เพราะงั้นเวลาแอบไปซื้อมากินที ‪ก็สุดจะลำบากลำบน
‪อุ๊ย ขอโทษค่ะ
‪เล่าออกทะเลไปไกลเลย ‪ท่านประธานคงไม่สนใจฟัง
‪ไม่นะครับ
‪ผมออกจะสนใจคุณชินฮารี
‪คะ
‪ประธานบริษัทมีหน้าที่สนใจพนักงานไงครับ
‪อ๋อ
‪เห็นว่าคุณจบคณะศิลปะการประกอบอาหาร
‪แล้วอยากเป็นนักวิจัยตอนไหนครับ
‪ตอนเด็กๆ
‪ฉันไม่มีความฝันเลยค่ะ
‪แค่เป็นคนชอบของกิน
‪เลยคิดว่าเรียนคณะศิลปะการประกอบอาหาร ‪หรือเป็นเชฟดีไหม
‪พอเข้ามหาลัยก็ค้นพบว่า ‪มีอาชีพที่เรียกว่านักวิจัยผลิตภัณฑ์อาหาร
‪และแล้วก็กลายมาเป็นแบบนี้ค่ะ
‪งั้นตอนนี้มีความฝันหรือยังครับ
‪มีแล้วค่ะ
‪อะไรเหรอครับ
‪ฟังดูอาจจะเบียวๆ นะคะ ‪ฉันเล่าให้ฟังตรงนี้ได้ไหมเนี่ย
‪ผมถามในฐานะประธานบริษัทครับ ‪คุณก็ตอบในฐานะพนักงาน
‪ไม่ใช่สัมภาษณ์งานสักหน่อย
‪ยอมแล้วค่ะ
‪ฉันซื้อกับข้าวกินเป็นประจำตั้งแต่เด็กน่ะค่ะ ‪เพราะว่าพ่อแม่ทำงานยุ่ง
‪อาหารแช่แข็งที่ผลิตโดยบริษัทยักษ์ใหญ่ ‪จึงเปรียบเหมือนสุดยอดอาหารในวัยเด็กน่ะค่ะ
‪ฉันอยากแบ่งปันความสุขในวัยเด็กที่สัมผัสได้
‪ระหว่างกินอาหารแช่แข็ง ‪ให้ผู้คนรู้สึกได้เช่นกัน
‪เพราะเอาตรงๆ นะคะ ‪ใช่ว่าทุกคนจะมีกำลังกินร้านมิชลินได้ทุกวัน
‪ตอนที่ท่านประธานเล่าว่า ‪กำลังพัฒนากิมจิสำหรับต่างชาติ
‪ไว้หลากหลายเวอร์ชัน พอได้ฟังแล้ว
‪ฉันเห็นด้วยอย่างยิ่งเลยค่ะ ในฐานะนักวิจัย
‪งั้นเหรอครับ
‪คุณคงคิดว่าประธานบริษัทไม่ค่อยทำงานล่ะสิ
‪เปล่านะคะ เปล่า ฉันหมายถึง…
‪โธ่เอ๊ย ขุดหลุมฝังตัวเองซะแล้วเรา
‪วันนั้นมีแต่เรื่อง
‪แต่คุณกลับจำได้แค่นี้เหรอ
‪ไม่ใช่สักหน่อยค่ะ
‪ฉันเข้าช็อปแบรนด์เนมครั้งแรกในชีวิต
‪และได้ไปเหยียบภัตตาคารหรูครั้งแรกด้วยค่ะ
‪ลืมไม่ลงหรอกค่ะ จะลืมได้ยังไง
‪วันนั้นก็เป็นแบบนี้เหรอ
‪จะตอนเป็นคุณชินคึมฮี ‪หรือตอนเป็นคุณชินฮารี
‪ก็เป็นแบบนี้ทั้งคู่ครับ
‪เฮ้อ เหนื่อยจริงๆ ที่ต้องคอยหลบหน้าเขา
‪จะย้ายบ้านหนีก็ไม่ได้
‪เชิญครับ
‪ครับ นั่งมุมนี้ได้ไหมครับ ‪พอดีตรงนั้นมีคนจอง
‪กินอิ่มพอดี กลับบ้านดีกว่า
‪นี่ครับ จัมปงทะเลที่สั่งไว้มาแล้ว ‪ทานให้อร่อยนะครับ
‪ถ้าคุณอึดอัดเพราะผม ผมจะออกไปเอง ‪ทานต่อเถอะครับ
‪ไม่ค่ะ เชิญนั่งเลย ไม่ต้องไปหรอก
‪ใช่แล้ว ฉันไม่ได้ทำผิดกฎหมายสักหน่อย
‪เอาล่ะ
‪- มาค่ะ ‪- ไม่ต้องครับ
‪คราวนี้ผมจะเป็นคนขับให้เอง ‪คุณนั่งเฉยๆ ก็พอครับ
‪ไม่ได้ค่ะ ฉันขับเองจะสบายใจกว่า
‪แต่ผมไม่สบายใจครับ ‪คุณนั่งเบาะข้างคนขับสบายๆ ดีกว่า
‪โธ่ แต่จะให้ประธานบริษัทมาขับรถ…
‪ทำไมครับ ตอนเป็นชินคึมฮี ‪เห็นนั่งเบาะข้างๆ สบายใจเฉิบ
‪ตอนนั้นผมก็เป็นเจ้านายของคุณนี่นา
‪คือว่า มันก็ใช่ค่ะ แต่…
‪รีบขึ้นรถครับ
‪ค่ะ
‪เชิญด้านในค่ะ
‪ลื่นคอดีจริงๆ
‪หือ
‪ทำไมไม่ออกล่ะ
‪ขอโทษนะคะ ‪ขอเหล้ากับเบียร์เพิ่มอย่างละขวดค่ะ
‪ครับ รอสักครู่นะครับ
‪นี่ผมถามเพราะอยากรู้จริงๆ นะ ‪คุณหลบหน้าผมทำไมครับ
‪ฉันต่างหากที่อยากรู้
‪ที่ถามเพราะไม่รู้จริงๆ หรือจงใจถามทั้งที่รู้คะ
‪ก็เพราะไม่รู้สิครับ
‪ฉันก็…
‪หลบหน้าเพราะอายไงคะ
‪ผู้ชายที่ชอบ…
‪ต่อหน้าผู้ชาย
‪ฉันขายขำไปซีนใหญ่เบอร์นั้น ‪เป็นใครก็หลบหน้าไหมล่ะคะ
‪เดี๋ยวนะ
‪อายทำไมครับ มันเป็นธรรมชาติของร่างกาย
‪อกอีแป้นจะแตก
‪เพราะงั้นอย่าหลบหน้าอีกนะครับ เข้าใจไหม
‪ครับ เลขาคิม วันหยุดทั้งทีมีอะไรครับ
‪ผู้หญิงที่นั่งตรงนี้ไปไหนแล้วครับ
‪เพิ่งออกไปเมื่อกี้ครับ
‪จินยองซอ ห้ามล้ำเส้นสิ
‪อย่าล้ำเส้น ดึงสติกลับมา
‪สติจ๋า โอม สติจงมา
‪ไถสกูตเตอร์บนทางเท้าได้ไง
‪เป็นอะไรไหมครับ ‪เจ็บตรงไหนหรือเปล่า
‪หือ
‪มาได้ยังไงคะ
‪ผมตามมาเพราะเป็นห่วงไงครับ
‪อย่ามา เห็นตั้งกำแพงสูงลิ่วใส่ฉันอยู่หยกๆ
‪ทำไมมาทำดีกับฉันล่ะคะ
‪สารภาพตามตรง
‪ตั้งแต่เห็นคุณครั้งแรกที่ร้านสะดวกซื้อ ‪ฉันก็ปิ๊งคุณทันทีค่ะ
‪แต่คุณดันเป็นเลขาของคังแทมูซะได้
‪แล้วคุณก็ขีดเส้นแบ่งอย่างนี้ ‪ไม่ให้ฉันล้ำเข้าไปไง
‪เพราะไอ้โรคจิตแอบถ่ายนั่นคนเดียวเลย
‪ฉันถึงไม่กล้าเข้าห้องน้ำ
‪ยังไม่รวมที่ขายโก๊ะขายเปิ่นต่อหน้าคุณ
‪ได้
‪ก็ดีแล้วล่ะ
‪ฉันว่าจะตัดใจจากคุณ…
‪บอกว่าอย่ามาทำดีด้วยไง
‪ปล่อยค่ะ
‪ปล่อยก็ล้มสิครับ
‪ฉันจะล้มจนหงายหลังหรือไม่ ‪แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณไม่ทราบ
‪นับถึงสามแล้วปล่อยนะคะ
‪ไม่งั้นนะ ฉันจะ…
‪ล้ำเส้นแล้วจริงๆ นะ
‪หนึ่ง
‪สอง
‪สาม
‪ฉันคงกินเยอะไป เบอร์เกอร์เอย เกี๊ยวเอย
‪ตอนนี้ยังอิ่มอยู่เลยค่ะ
‪ถือว่าโชคดีที่วันนี้ชุดไม่ปรินะครับ
‪ไม่ใช่ ตอนนั้นชุดที่ใส่มันตัวเล็กจริงๆ
‪ขอโทษนะคะ ชุดแพงซะด้วย
‪ผมไม่อยากได้ยินคำขอโทษของคุณชินฮารีแล้วนะ
‪คะ
‪นอกจากขอโทษ ‪ยังมีคำอื่นที่น่าฟังกว่าเยอะครับ
‪เช่น เท่จัง อยู่ด้วยแล้วสนุกจัง
‪ตลกดีจัง
‪ไม่เหนื่อยเหรอครับ ‪ถ้าเหนื่อยก็หลับได้นะ
‪อุ๊ย ไม่หรอกค่ะ ‪ท่านประธานขับรถเหนื่อยกว่า
‪อะไรกัน
‪อ้าว ฝนตกเฉย
‪อันนี้ผิดแผนแฮะ
‪ไม่ทันนึกถึงฝนเลยนะเนี่ย
‪ร่มก็ไม่ได้พกมา ตายจริง
‪แม่ครับ พ่อครับ
‪พ่อ
‪ลงไปครับ
‪คะ
‪ผมลืมไปว่าวันนี้มีประชุมสำคัญที่นี่
‪กลับโซลเองนะครับ
‪แต่ว่าจะให้ฉันกลับยังไงล่ะ ตรงนี้…
‪ไม่ได้ยินเหรอ บอกให้ลงไง
‪ได้ค่ะ
‪กระเป๋า
‪ท่านประธาน กระเป๋าฉันล่ะคะ
‪กระเป๋า
‪แย่แล้ว
‪นี่มันอะไรกัน
‪ฝนก็ตกอย่างนี้
‪อะไรอีกล่ะเนี่ย
‪แม่ครับ พ่อครับ
‪พ่อ
‪- อย่าไปมอง ‪- แม่
‪แม่ พ่อ
‪อย่ามอง
‪แม่ครับ
‪- แม่ ‪- โธ่ แทมู
‪พ่อ
‪คนทั้งคนยังกล้าทิ้งไว้ข้างทางได้ลงคอ ‪กลางสายฝนอีก
‪ประธานแล้วไง ใหญ่นักเหรอ
‪อย่าเดี้ยงนะ อย่าเดี้ยง
‪เวรกรรม
‪บ้าเอ๊ย
‪พอเขาผูกเชือกรองเท้าให้หน่อยก็ใจเต้น
‪ฉันมันบ้าเอง
‪หนูลูก เป็นอะไรอีก
‪เลขหมายที่ท่านเรียก ‪ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
‪หายไปไหนนะ
‪เล่นใหญ่เพื่อแก้เผ็ดฉันหรือเปล่าเนี่ย
‪ไม่หรอก
‪เขาไม่ได้มีเวลาว่างเบอร์นั้น
‪ไม่สิ ถ้างั้นจะทิ้งคนอื่นไว้กลางทาง ‪ตอนฝนตกอย่างนี้ทำไม
‪ผมเกลียดวันที่ฝนตก
‪มาเปลี่ยนวันดีกว่าครับ
‪คือว่า เมื่อกี้ฉันฝากชาร์จมือถือไว้น่ะค่ะ
‪ตรงนั้น
‪นี่ค่ะ
‪ขอบคุณนะคะ
‪ฮารี
‪อะไรเนี่ย
‪ทำไมอยู่ที่นี่กันล่ะ
‪ไม่ได้ไปปูซานเหรอ
‪สถานที่ถ่ายทำของมินอูเปลี่ยนมาเป็นที่นี่ ‪ไม่เห็นแชตเหรอ
‪อ้าว ไม่เห็น
‪ว่าแต่เธอเถอะ เห็นว่าวันนี้มีเดต ‪มาเที่ยวกับแฟนเหรอ
‪เอ่อ คือว่า
‪แหม เพื่อนกันจะปิดทำไม
‪ไหนๆ เจอแล้ว ‪ขอยลโฉมแฟนเศรษฐีของเธอหน่อยสิ
‪ใช่ แนะนำทีนะ ฮารี
‪- ไหนโชว์ตัวซิ ‪- โชว์ตัวสิ
‪ที่จริง ฉันไม่ได้มากับแฟน…
‪ตัวเอง
‪รอนานไหม
‪ฮารีจ๊ะ
‪ใครเหรอ
‪อ๋อ
‪ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‪ผมชื่อคังแทมู เป็นแฟนของคุณฮารีครับ
‪ถ้าจะฉุดอีโก้ของเพื่อนๆ คุณลงมา
‪ความรักที่ผมมีให้ตัวเองกับบัตรเครดิต ‪เหมือนกันยังไงรู้ไหม
‪มันไม่มีจำกัดยังไงล่ะ
‪บ้าไปแล้ว จริงๆ เลย
‪คบกันได้ยังไงครับ
‪ผมไม่เคยเจอใครเพี้ยนเท่าคุณฮารี ‪แปลกใหม่ดีครับ
‪ทำไมคนที่เกลียดการเสียเวลาเข้าไส้อย่างผม
‪ถึงแอ๊บเป็นแฟนคุณชินฮารีทั้งอาทิตย์
‪คุณไม่รู้จริงเหรอครับ
‪คำบรรยายโดย: จุฑาทิพ แวงสูงเนิน