‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตอน 10)
‪ไปเดินเล่นให้สร่างเมาไหมครับ
‪ก็ได้ค่ะ ไปก็ไป
‪ยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้น
‪ท่านประธานใหญ่
‪ทำไมมาแอบนัดเจอกันสองคนดึกๆ ดื่นๆ
‪คือว่า
‪ผมกับนักวิจัยชินคุยงาน…
‪หยุดเลย ไม่ต้องพูด
‪นักวิจัยอาวุโสชินฮารี
‪ไหนคุณลองอธิบายมาเองซิ
‪ว่าตกลงมันงานอะไรกันแน่
‪ประธานบริษัทกับลูกน้องปลายแถวถึงได้
‪มาแอบเจอกันในที่ลับตาคนแบบนี้
‪คืออย่างนี้ค่ะ คือ
‪มีพิรุธนะ
‪เจอหน้ากันทีไร
‪คุณก็ทำผมเผ้าปิดหน้าปิดตาเหมือนผีสาวชุดขาว ‪ไหนว่ามาซิ
‪เอ่อ ท่านประธานใหญ่
‪- ขอโทษนะคะ ‪- โธ่เอ๊ย
‪ดูทำเข้า เอาอีกแล้ว
‪นักวิจัยอาวุโสชินคะ
‪อ้าว ท่านประธานใหญ่
‪สวัสดีครับ
‪เอ๊ะ กะจะหนีเราไปต่อก๊อกสอง
‪กับท่านประธานใหญ่ใช่ไหม
‪ถูกไหมล่ะคะ
‪ผู้หญิงคนนี้พูดถึงอะไรน่ะ
‪อ๋อ วันนี้เราเชิญท่านประธาน ‪มากินข้าวทีมด้วยครับ
‪เดี๋ยวนะ ไปกินข้าวทีมด้วยกันหมดน่ะเหรอ
‪ค่ะ ช่วงนี้นักวิจัยทำงานหนัก ‪เพราะโปรเจกต์พัฒนา
‪ท่านประธานก็เลยเลี้ยงข้าวเย็นพวกเรา ‪เพื่อเป็นการสร้างขวัญกำลังใจ
‪แต่น้องเล็กในทีมของเรา ‪ลืมโทรศัพท์มือถือไว้ในร้าน
‪เหรอครับ
‪ถ้าอย่างนั้นแกก็ควรบอกฉันตั้งแต่แรกสิ
‪ใช่ไหมล่ะครับ
‪ทำไมไม่บอกไปล่ะครับ ‪คุณชิน เอ๊ย นักวิจัยอาวุโสชิน
‪คะ
‪นั่นสิคะ
‪ว่าแต่ข่าวลือนั้นเป็นความจริงหรือเปล่าคะ ‪ที่ท่านประธานใหญ่ใส่วิกไว้บนหัว…
‪ระเบิด ทิ้งระเบิด
‪งั้นเรากลับก่อนนะคะ
‪- เชิญครับ ‪- กลับดีๆ นะครับ
‪กลับบ้าน
‪- โทรศัพท์มือถือ ‪- อะไรนะ
‪โทรศัพท์
‪งั้นฉันขอตัวอีกคนนะคะ
‪ได้สิ ดึกแล้วกลับเถอะครับ
‪ลาก่อนนะคะ
‪เชิญครับ
‪ดูสิดู แม่ตัวดี
‪เรากลับกันเถอะครับ ท่านประธานใหญ่
‪เออ กลับสิ
‪ฝันดีครับ
‪จะปิดเป็นความลับถึงเมื่อไหร่
‪ความลับเหรอ
‪ฉันได้ยินจากกรรมการผู้จัดการโกแล้ว ‪อย่าได้คิดจะฉีกหน้ากันเชียว
‪แกมีคู่ควงอยู่แล้ว
‪ถึงขั้นว่าสั่งให้ฝ่ายเลขาส่งรองเท้า ‪ไปให้สาวคนนั้นเลยใช่ไหม
‪ใช่แม่สาวที่ควงไปซกโชหรือเปล่า
‪เพราะแบบนั้นแกถึงได้เบี้ยว ‪ไม่ไปดูตัวกับหนูยูจองด้วยใช่ไหม
‪ฝ่ายหญิงเป็นใคร แกถึงขยันซ่อนนัก
‪ไม่ได้ซ่อนนะครับ
‪กลัวฉันจะคัดค้านหรือไง
‪แกไม่รู้จักปู่ขนาดนั้นเชียว
‪ที่ฉันไฟเขียวให้หนูคึมฮี ‪เพราะเห็นว่าแกชอบคนนี้หรอกนะ
‪ลืมไปแล้วหรือไง
‪ไว้ผมจะพามาให้รู้จัก
‪เพราะงั้นคุณปู่เชื่อใจผมและรออีกนิดนะครับ
‪ฝันดีครับ
‪ว่าไง ซองฮุน
‪รายงานทีเอฟทีเหรอ
‪เดี๋ยวฉันดูให้
‪ตกลงว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันแน่
‪ไม่ต้องหรอก พวกแกสนุกกันไปเถอะ ‪ฉันไม่มีเงินเว้ย
‪อะไรนะ เยจินก็มาเหรอ
‪เข้าใจแล้ว ไว้ทักไปนะ
‪ไม่ไง เดือนก่อนที่งานแต่งของวอนชิก ‪ก็เห็นว่าท่านยังแข็งแรงดีอยู่นะ
‪คนแก่ก็อย่างนี้แหละครับ ‪สภาพร่างกายเปลี่ยนไปทุกวัน
‪อีกอย่างท่านก็ 90 กว่าแล้ว ‪อายุกำลังจะเฉียด 100 ปีนะ
‪จะไปงานศพคุณปู่ของพี่วอนชิกเหรอ
‪ใช่ พ่อกับแม่จะไปมาซานน่ะ
‪พรุ่งนี้ถึงจะกลับ อยู่ดูแลบ้านดีๆ ล่ะ
‪- แล้วร้านล่ะครับ ‪- เราก็ปิดร้านสักวันไง
‪ล็อกบ้านล็อกช่องให้ดี มีอะไรก็โทรมาแล้วกัน
‪ผมจะเก็บเอง ไม่ต้องห่วงครับ
‪แม่ครับ ผมขอตังค์ไว้ใช้หน่อยสิ นะ
‪ฮารี เราไปแล้วนะ
‪พี่ออกไปข้างนอกครับ แม่
‪ผมมีเรื่องต้องใช้เงินนะ
‪ต้องใช้จริงๆ เหรอ
‪ใช่ไง
‪ใช้ที่ไหน จะใช้ที่ไหน
‪ทำไมพักนี้ใช้เงินเปลืองนักล่ะ ไอ้ลูกบ้า
‪เผลอไม่ได้ ชอบใช้กำลัง
‪ดีกว่าเผลอแป๊บๆ ก็แบมือขอตังค์แล้วกัน
‪หนวกหู แล้วพี่สาวแกไปไหนแต่เช้า
‪ทำไมมานั่งจ๋องอยู่ข้างนอก หาเรื่องลำบาก
‪ฉันอยู่ในห้องคนเดียวไม่ได้
‪อย่าห่วงนะ ฉันจะจัดการให้
‪ไอ้เลว ตายคามือฉันแน่
‪อยู่ไหน ไอ้เลวนั่นมันอยู่ไหน
‪นี่ไงๆ
‪แต่มันตัวใหญ่เท่านี่เลยนะ ใหญ่จริงไม่จกตา
‪ตัวบักเอ้บ
‪แล้วไง ก็แค่แมลงสาบ
‪แมลงสาบมันน่ากลัวตรงไหน
‪ถึงโทรตามเพื่อนแต่เช้าในวันหยุด
‪ถ้ากลัวน้องปีเตอร์เบอร์นั้น ‪ทำไมไม่ไปอ้อนคุณแฟนขาให้มาช่วยจับล่ะ
‪ฉันมีแฟนที่ไหนล่ะ
‪อะไร จู่ๆ ไหงพูดงั้นล่ะ
‪หา ท่านประธานส่งหัวหน้าชาไปดูตัวแทนเหรอ
‪ไม่อะไรหรอก คังแทมูก็ส่วนคังแทมู ‪แต่ชาซองฮุนแย่กว่าอีก
‪ตัวเองเป็นฝ่ายผิดแท้ๆ ‪แต่จนป่านนี้ก็ไม่ติดต่อมาสักครั้ง
‪คงรู้สึกผิดจนไม่กล้าล่ะมั้ง ‪นี่ อย่าไปอะไรนักเลย ปล่อยไป…
‪พอเลย จะเป็นแฟนหรืออะไรใดๆ ‪ก็เป็นอันจบแล้ว จบข่าว
‪ขืนฉันคบผู้ชายใจโลเลต่อไป ‪ฉันนี่แหละที่มีแต่จะหัวร้อน เหมือนตอนนี้ไง
‪เบาก่อน
‪เออ พูดถึงเรื่องหัวร้อน ‪แล้วเปรี้ยวปากอยากกินเกี๊ยวเนอะ
‪อะไรนะ
‪- เกี๊ยว เกี๊ยวจ๋า เกี๊ยว ‪- เกี๊ยว
‪นี่ เลี้ยวทางนี้ก็เจอแล้ว
‪หิวจังเลย
‪มีอะไร
‪- ชาซองฮุนเหรอ ‪- เป่ายิ้งฉุบ
‪- ทำไมสองคนนั้นถึง… ‪- เป่ายิ้งฉุบกันอยู่เหรอ
‪นี่ครับ
‪เรียกดีไหม
‪ไม่ ไม่ต้อง ไปแล้ว
‪ไปแล้วๆ ขับไปแล้ว
‪- ถ้าไปแล้ว จะทำไม… ‪- แท็กซี่
‪- ให้ไวจ้ะ เพื่อน ‪- ให้ขึ้นไปด้วยเหรอ
‪- ขึ้นสิ ขึ้น ‪- รอก่อน นี่
‪คุณโชเฟอร์ รีบตามรถคันสีน้ำเงินข้างหน้าไปค่ะ
‪- ไวๆ เลย ‪- ครับ
‪จะตามไปเหรอ อย่าเลย
‪- เร็ว รีบขึ้นมาสิ ‪- ขึ้นเหรอ
‪ในสภาพที่จะเลิกกับฉันอยู่รอมร่อ
‪แต่ตานั่นกลับไปขับรถเล่นหัวเราะคิกคักๆ ‪กับคังแทมูเหรอ
‪วันนี้ได้ตายหมู่แน่
‪ท่านประธานเกี่ยวอะไร
‪โดนเรียกมาเพราะหัวหน้าชา ‪กำลังจ๋องอยู่น่ะสิ เหมือนฉัน
‪ลืมแล้วเหรอว่าต้นเหตุคือใคร
‪ใครกันล่ะที่ส่งคุณซองฮุนไปดูตัวแทน
‪ก็จริงเนอะ ลุยเลย
‪(สถานสงเคราะห์เด็กแสงธรรม)
‪ขอบคุณนะคะ
‪ไปไหนกันแล้ว
‪ขับเข้าไปในนี้ไม่ใช่เหรอ
‪อือ
‪- เข้าไปก่อนแล้วกัน ‪- นี่ จะเข้าไปเหรอ
‪- มาเร็ว ‪- นี่…
‪สบายดีใช่ไหมครับ
‪จ้ะ สบายดีสิ
‪ตายจริง นานแค่ไหนแล้ว
‪- ดีใจที่ได้เจอจริงๆ จ้ะ ‪- ที่นี่คือที่ไหน
‪- เด็กๆ สบายดีนะครับ ‪- สบายดี
‪คุณยองซอ
‪คุณมาที่นี่…
‪หัวหน้าชาคะ ความจริงก็คือ…
‪เอ่อ ไม่ทราบว่าคุณคือ…
‪แฟนผมเองครับ
‪อ๋อ งั้นเหรอ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‪ดีใจนะที่หนูมา
‪สวัสดีสิครับ คุณแม่ผมเอง
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดีนะคะ
‪จ้ะ สวัสดีจ้ะ
‪แปลว่าเมื่อวานคุณแม่มาที่ร้านอาหารนั้นเหรอคะ
‪ซองฮุนบอกว่าอยากแนะนำแฟนให้รู้จักน่ะ
‪ขอโทษนะคะ เมื่อวานหนูไม่รู้ว่าคุณแม่มา
‪จิบชาก่อนสิคะ
‪ไม่รู้ว่าจะถูกปากไหม
‪ค่ะ ขอบคุณนะคะ
‪ถ่ายตอนซองฮุนห้าขวบน่ะ
‪วันที่มาที่นี่ครั้งแรก
‪อย่างนั้นนี่เอง
‪คุณพ่อคุณแม่ของประธานคังแทมูน่ะค่ะ
‪สมัยยังมีชีวิตอยู่ ‪ทั้งคู่สนับสนุนสถานสงเคราะห์ของเรามานาน
‪เพราะโชคชะตานั้น
‪ซองฮุนถึงได้ย้ายมาอยู่ที่บ้านของผม ‪ตั้งแต่เรียนม.ต้นครับ
‪ก็ว่าอยู่ค่ะ ความสัมพันธ์ของคุณสองคน ‪ดูไม่เหมือนประธานบริษัทกับเลขานุการทั่วไป
‪งั้นเหรอครับ
‪- คุณอา สวัสดีครับ ‪- สวัสดีค่ะ
‪แทอู เยรี มินกยู สบายดีกันไหม
‪- ครับ ‪- สูงขึ้นเยอะนะเรา
‪พักนี้กินข้าวเก่งใช่ไหม
‪ครับ
‪แล้วอันนี้อะไรครับ แล็ปท็อปเหรอ
‪ใช่
‪ของขวัญสำหรับพี่ๆ ที่เข้าเรียนม.ปลาย
‪ว้าว ดีจัง
‪- เจ๋งเนอะ ‪- อิจฉาจัง
‪ไว้เข้าโรงเรียนแล้วพี่จะซื้อให้
‪มาดูกัน
‪เปิดดูไหม
‪ซองฮุนเล่าเรื่องคุณยองซอให้ฟังเยอะเลยค่ะ
‪ฉันไม่รู้ว่าคุณซองฮุนมีความหลังแบบนี้ค่ะ
‪ซองฮุนเป็นเด็กที่ไม่ค่อยเปิดใจ ‪เล่าอะไรให้ใครฟัง
‪แต่หนูรู้ไหมว่าแม่ประหลาดใจแค่ไหน ‪ที่ซองฮุนอยากแนะนำแฟนให้รู้จักน่ะ
‪ขอโทษค่ะ เจอตัวจริงแล้วผิดหวังใช่ไหม
‪ผิดหวังอะไรกัน
‪เจ้าซองฮุนต่างหากที่ทำผิด
‪พอมาตอนนี้ เจ้านั่นก็คิดไม่ตกว่า ‪จะขอโทษหนูยังไงดี
‪หงุดหงิดใช่ไหมจ๊ะ
‪จริงค่ะ
‪ได้ไงกัน ทำไมรู้ดีจังล่ะคะ
‪คุณแม่ไม่ใช่แม่หมอร่างทรงสักหน่อย
‪ขอโทษค่ะ หนูขอโทษ
‪นิสัยอย่างนั้นล่ะจ้ะ
‪บางครั้งเจ้านั่นก็ชอบทำตัวน่าหงุดหงิด
‪แต่ไม่ใช่เด็กเกเรอะไร ‪เพราะงั้นคุณยองซอเข้าใจซองฮุนหน่อยนะคะ
‪หนูเองก็รู้ค่ะ ‪ว่าคุณซองฮุนช่างใส่ใจและพึ่งพาได้
‪ครั้งต่อไป ถ้าซองฮุนทำให้หัวร้อนอีก ‪หนูโทรมาหาแม่นะคะ
‪แม่จะเลี้ยงเหล้าเอง
‪พูดจริงนะคะ
‪หนูคอทองแดงนะ ขอบอก ‪อย่าเสียใจที่รับปากหนูแล้วกันนะคะ
‪คุณแม่
‪จริงสิ ถ้าคุณแม่ไม่ว่าอะไร ‪หนูขอรูปถ่ายคุณซองฮุนสักใบได้ไหมคะ
‪น่ารักน่าชังเกิน
‪เด็กๆ คุณซองฮุนก็ยิ้มสวยนะคะ
‪- ตอนนี้ก็เหมือนเดิมใช่ไหม ‪- ค่ะ
‪น่ารักจัง
‪ผมขอโทษครับ
‪ที่ไม่ได้เล่าให้ฟังเอง
‪คุณมีบัญชีติดลบไหมคะ
‪ว่าไงนะครับ
‪ฉันเพิ่งเคยเปิดใช้เป็นครั้งแรก
‪ฉันไม่อยากยอมแพ้ให้พ่อ
‪แต่ค่ากินค่าอยู่มันบานเบอะกว่าที่คิด
‪ฉันก็เลยเปิดไว้บัญชีหนึ่ง
‪เป็นหนี้ราวๆ 20 ล้านวอนได้แล้วมั้ง
‪แล้วฉันก็กรุ๊ปเลือดบีอาร์เอชลบค่ะ
‪เวลาเกิดอุบัติเหตุ ‪ก็จะรับถ่ายเลือดได้ยากกว่าชาวบ้าน
‪พ่อแม่หย่ากันตั้งแต่ฉันอยู่ม.ปลายค่ะ
‪เท่าที่ได้ยินข่าวคือแม่บินไปเยอรมัน
‪แต่ไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่และมีความเป็นอยู่ยังไง
‪มีอะไรที่ยังไม่ได้เล่าอีกนะ
‪- คุณยองซอ ‪- ที่ฉันจะบอกก็คือ
‪ฉันก็ยังไม่ได้เล่าให้คุณฟังอีกเยอะ
‪สักวันหนึ่ง
‪เราคงจะเล่าเรื่องสัพเพเหระแบบนี้ ‪ให้กันฟังได้นะคะ
‪พอเวลาผ่านไปและใจเราใกล้กัน
‪เรื่องที่คุณซองฮุนควรขอโทษฉัน ‪ไม่ใช่เรื่องที่คุณไม่ได้บอกฉันล่วงหน้าค่ะ
‪แต่เป็น
‪เรื่องที่ทำให้ฉันใส่ชุดนี้มาเจอคุณแม่
‪ไม่ไง พอทะเลาะกันแล้ว ‪คุณควรขอโทษและอ้อนวอนฉันสิคะ
‪และชวนฉันไปพบคุณแม่ด้วยกัน
‪นี่นะ ถ้าฉันได้แต่งตัวก็คงจะสวยเช้ง
‪วันนี้สภาพคือดูไม่จืด
‪ตอนนี้ก็สวยครับ
‪ผมมองว่าสวยที่สุดในโลก
‪ถ้างั้นกอดฉันแทนได้ไหม ‪จับมงจับมืออะไรไม่เอา
‪พี่ มาเล่นด้วยกันครับ
‪อือ ได้
‪พี่ของพวกเธออยู่นี่
‪คุณจินยองซอจะหายโมโหหรือยังนะ
‪เดิมทีเป็นเพราะท่าน…
‪คุณแทมูทำไม่ถูกนะคะ
‪ทำไมส่งหัวหน้าชาไปดูตัวแทนแบบนั้นล่ะคะ ‪ตามมีตามเกิดเว่อร์
‪หือ แล้วที่ผมทำไปเพราะใครรู้ไหม
‪จะบอกว่าเพราะฉันเหรอคะ
‪แล้วใครกันที่เหาะมาหาผม ‪เพราะร้อนใจกระวนกระวาย
‪ว่าผมจะไปดูตัวกับสาวคนอื่น
‪กระวนกระวายเหรอ
‪กระวนกระวายอะไร
‪ใครคะ ฉันเหรอ
‪นั่นเป็นเพราะคุณแทมูชอบฉันมาก ‪เป็นทุนเดิมอยู่แล้วไง
‪แล้วคุณก็พูดว่าจะสารภาพรักซ้ำๆ ย้ำๆ ‪จนกว่าฉันจะรับรัก
‪ฉันก็เลยแบบ
‪"ฉันควรทำใจให้กว้างและเปิดใจรับไว้นะ"
‪วันนั้นฉันบึ่งไปหาเพราะคิดแบบนั้นค่ะ
‪งั้นเหรอครับ
‪ผมไม่ยักรู้
‪ตอนนี้รู้แล้วก็จบไหมคะ
‪ขอบคุณที่รับรักนะครับ ‪ทั้งที่ผมเป็นคนแบบนี้
‪ถ้าใครมาเห็นเข้าล่ะคะ
‪แล้วไงล่ะครับ ผมแค่กอดแฟนผม
‪ผมอยากให้คนทั้งโลกรู้เร็วๆ จัง ‪ว่าเราเป็นอะไรกัน
‪คุณรู้สึกผิดต่อคุณปู่เรื่องที่โกหกใช่ไหมล่ะคะ
‪จริงๆ วันนั้น ฉัน…
‪ไว้คุณฮารีกล้าพอเมื่อไหร่
‪เราค่อยบอกตอนนั้นนะ
‪ฮารีจ๋า มาเล่นด้วยกันเร็วเข้า
‪- สู้ๆ ‪- สู้ๆ
‪ส่งมาทางนี้ ส่งมา
‪- มินกยู ทางโน้น ‪- ทางนี้ๆ
‪แทอู
‪ไม่ได้นะครับ
‪- นั่นแหละ ‪- ทางนี้
‪ลุย
‪- อย่างนั้นล่ะ ‪- ชู้ตๆ
‪นั่นแหละ
‪นานๆ ทีได้เล่นกับเด็กๆ ก็สนุกดีนะ
‪สดชื่นดี
‪จริงด้วยครับ
‪เพราะเล่นกับเด็กๆ มั้ง
‪แขนขายังแข็งอยู่เลย
‪ก็นั่นน่ะสิ
‪ไม่น่าใช่มั้ง คุณสองคนวิ่งขาขวิด ‪มีแรงเท่าไรใส่เต็มสูบเลยนี่นา
‪นั่นสิ ขนาดวิ่งแทบตาย ‪เด็กๆ ก็ยังพลังล้นเหลือ
‪ไง ฮยองจุน มีอะไร
‪หือ อะไรนะ ฮามินน่ะเหรอ
‪ฮามิน ทำอะไรน่ะ
‪อือ กำลังดูอยู่
‪เฮ้อ ฮามินไม่รับสาย ปิดเครื่องใส่
‪รู้แล้วจ้ะ อือ
‪ชินฮามิน ไอ้น้อง…
‪ไอ้ตัวแสบ มันน่านัก
‪ขอโทษค่ะ ทุกคน เพราะฉันแท้ๆ
‪ไม่หรอกน่า
‪เด็กๆ คุณฮารีก็น่ารักนะเนี่ย
‪อ้าว ส่องอะไรอยู่ได้คะ
‪ขอรูปตอนเด็กสักใบได้ไหมครับ อยากพกติดตัว
‪แหม คลั่งรักไม่มีสติพอๆ กับฉันเลย
‪เฮ้อ ไม่ชินเลยแฮะ
‪ไม่หิวกันเหรอคะ ไปหาของอร่อยกินไหม
‪จริงครับ แอบหิวอยู่
‪ที่นี่รับลูกค้าไหมคะ
‪สักครู่นะคะ
‪ฉันเพิ่งกลับมาจากปีนเขา ท้องก็หิวขาก็ปวด
‪ทุกร้านพักปิดร้านกันหมด ไม่รับลูกค้าสักร้าน
‪ขอกินไก่ทอดหน่อยได้ไหมคะ
‪เอ่อ แต่เรา…
‪ไก่ทอด
‪คุณน้าดูจะหิวมาก ‪รีบทำมาเสิร์ฟจะได้ไปกันครับ
‪ใช่ ตามนั้นแหละ
‪จานเล็กสุดของร้านคือครึ่งตัวนะคะ ‪ฉันจะไปทอดแบบ…
‪ครึ่งตัวจะไปพอยาไส้อะไรล่ะคะ รอเดี๋ยวนะ
‪รีบเข้ามาสิ ร้านนี้เปิดอยู่
‪เข้ามาๆ
‪อุ๊ยตาย เจ้าของร้านหล่อบอกต่อด้วย
‪เห็นด้วยจ้ะ
‪หนู ไปทำมาสักสิบตัวก่อนได้ไหมจ๊ะ ‪เอาแบบละตัว
‪- พ่อคุณพ่อขนุนหนัง ‪- สิบตัวเหรอ
‪ตายๆ ขอเบียร์จ้ะ ขอเบียร์สดให้โต๊ะนี้ก่อน
‪ฉันขอโซจู
‪เชิญนั่งกันก่อนค่ะ
‪ค่ะ เบียร์สดนะคะ
‪น่าจะอร่อยอยู่นะ
‪เบียร์สดแปดแก้วครับ
‪- อุ๊ยๆ วางเลย ‪- พ่อหนุ่มนี่แข็งแรงจัง
‪- ขอบใจนะจ๊ะ ‪- ขอบใจนะ
‪- พิซซ่าร้อนๆ ก็มาเสิร์ฟแล้วค่ะ ‪- ขอบใจนะ หนู
‪- น่าอร่อยจัง ‪- ทานให้อร่อยนะคะ
‪ร้านนี้อร่อยเด็ดของแท้
‪ฟังทางนี้ๆ ชนแก้วกันไหม
‪มาเร็วๆ ยกแก้วมา
‪- ชนจ้า ‪- ชน
‪น่ากินจัง
‪เคยทำพาร์ตไทม์เป็นพนักงานเสิร์ฟเหรอคะ ‪ทำไมคล่องจัง
‪ทำแป๊บเดียวครับ สมัยเรียนนิวยอร์ก
‪ประธานคังแทมูบังคับให้หาเงิน ‪ที่นิวยอร์กด้วยเหรอคะ
‪ใช่ที่ไหนครับ
‪ท่านประธานก็ทำด้วย
‪ถามจริง
‪โอ้โฮ ผิดคาด
‪(ขยำๆ คลุกๆ )
‪ผงอะไรครับ
‪นี่เหรอคะ ผงข้าวกล้องน่ะ
‪เวลาโรยผงข้าวกล้องลงไป ‪ไก่จะกรอบกรุบๆ ค่ะ
‪- จริงเหรอครับ ‪- จริง
‪อยากรู้จังว่ารสชาติยังไง
‪อยากรู้เหรอคะ
‪(เสร็จ)
‪- อ้ำ ‪- หือ
‪อ้าปาก
‪อร่อยใช่ไหมคะ กรอบสะใจ
‪ว่าแต่อันนี้ของลูกค้า…
‪ฉันทอดไว้เยอะพอให้เรากินอยู่
‪จิ้มซอสนี้จะยิ่งรสชาติดีค่ะ
‪ซอสแกงกะหรี่เข้ากับไก่ดีนะครับ
‪ใช่ไหมล่ะ
‪ยังอีกนานเหรอ ลูกค้ารอจนรากงอกแล้ว
‪อือ เดี๋ยวพร้อมเสิร์ฟแล้ว
‪เร่งมือจ้ะ เร่งมือ
‪มาๆ
‪มาเร็ว ให้ไว
‪ทำอะไรน่ะ
‪เมาแล้วนั่น เมาแล้ว
‪ค่ะๆ เดินดูทางด้วยนะ
‪ไปไหน ยองซุก
‪ตกใจหมด
‪ผมขอโทษ
‪อย่างเป็นทางการครับ
‪ขอโทษครับที่ให้ซองฮุนไปดูตัวแทนผม
‪รับรองว่าจะไม่มีอีก
‪คำขอโทษดูขาดความจริงใจไปหน่อยไหมคะ
‪- ว่าไงนะครับ ‪- พูดแบบไม่ไว้หน้านะ ถ้าจะขอโทษกันละก็
‪คุณควรพูดให้มีชีวิตจิตใจ ‪หรือไม่ก็ติดสินบนฉันไม่ใช่เหรอคะ
‪สินบนเหรอ
‪แค่นี้พอไหมครับ
‪ดูอะไรอยู่ครับ
‪คะ ไม่มีอะไรสักหน่อย
‪ก็แค่สินบน
‪เฮ้อ ขอโทษนะคะที่ทุกคนอดกินข้าว ‪เพราะฉันแท้ๆ
‪ทานเยอะๆ ค่ะ
‪ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ
‪อะไรเนี่ย
‪ตายล่ะหว่า ทำไงดี
‪เสื้อแพงๆ เลอะเป็นดวงหมด
‪- ไม่เป็นไรครับ ‪- ทิชชูๆ
‪มีเสื้อให้เปลี่ยนไหม
‪ชินฮารี งามไส้
‪สักครู่นะคะ
‪ใส่ตัวนี้นะคะ
‪ปล่อยให้แห้งก็ได้
‪ดูแล้วคราบน่าจะทิ้งรอยนะ
‪เดี๋ยวยัดลงเครื่องซักให้ด่วนๆ ‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪ถอดสิคะ จะได้ใส่
‪จะดูผมถอดเหรอครับ
‪อยากดูก็ดูได้นะ
‪ใช่ที่ไหนคะ ใครเขาจะอยากดู ‪เข้าไปในห้องฮามิน…
‪ไม่ ผมจะให้ดู
‪รีบไปถอดในห้องฮามินเลยค่ะ ไปเลย
‪บอกให้ค้างสักคืนแล้วค่อยกลับไง
‪คุณน่ะ จะอยากนอนค้าง ‪ที่บ้านมันชิกทำไม
‪คนทั้งหมู่บ้านรู้แล้วว่าไอ้มันชิก ‪มันเคยตามจีบคุณเพราะเคยชอบคุณน่ะ
‪อ้าว ยองซอ
‪ทำไมคุณพ่อคุณแม่กลับแล้วล่ะ
‪ว่าแต่หนูน่ะ ดึกป่านนี้แล้ว ‪ทำไมมาอยู่ในร้าน
‪แล้วพ่อหนุ่มคนนี้เป็นใคร
‪แฟนหนูค่ะ คุณพ่อ
‪คุณพ่อฮารีน่ะค่ะ
‪จริงเหรอเนี่ย
‪หนูกับแฟนก็เลยนั่งดื่มกันสินะ
‪ใช่ค่ะ
‪ยินดีที่รู้จัก
‪ผมคือพ่อของยัยฮารีครับ
‪ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมชาซองฮุนครับ
‪ปัดโธ่เอ๊ย ถ้าโดนจับได้ตายแน่
‪ว่าแต่ผมยืมเสื้อน้องชายคุณได้เหรอ
‪ไม่เป็นไรค่ะ ฮามินไม่รู้หรอกว่าอะไรหายไป
‪ขำอะไรนักครับ
‪- ก็แค่… ‪- คุณแม่
‪แม่
‪วันนี้เรียกอะไรฉันนัก
‪แม่คะ
‪ฮารี แม่กับพ่อกลับมาแล้วนะ
‪แม่มาแล้ว
‪เดี๋ยว ผม…
‪- รองเท้า ‪- รองเท้าเหรอ
‪แม่ขา คุณแม่ คุณแม่คะ
‪อือ คุณแม่เองจ้ะ
‪คือ…
‪หนูจะแนะนำแฟนให้รู้จักค่ะ
‪- แฟนเหรอ ‪- ค่ะ
‪มีแฟนแล้วเหรอ ลูก
‪ไหนล่ะ ไหน ว่าไง
‪ที่ร้านค่ะ ที่ร้าน อยู่ที่ร้าน
‪ที่ร้านเหรอ
‪- ลงไปที่ร้านกันค่ะ ไปร้าน ‪- จริงเหรอ
‪- ไปค่ะ ‪- จ้ะ
‪เจ้าฮามินไปไหน แม่จะ…
‪นี่นะ กินอีกแก้วครับ
‪โธ่ เพราะเราแท้ๆ ‪คุณกับยองซอเลยอดไปเดตกัน
‪ไม่หรอกครับ
‪ผมรินให้ครับ คุณลุง
‪อ๋อ เอางั้นเหรอ
‪- แฟนหล่อนะ ยองซอ ‪- ใช่ไหมคะ
‪คุณซองฮุน คุณชาซองฮุนเหรอ
‪ครับ ชาซองฮุน
‪แค่เห็นหน้าก็อิ่มใจแล้ว
‪ใช่ไหมคะ คุณซองฮุนของหนูหล่อเว่อร์
‪แล้วเจอกันได้ยังไง ที่ไหน
‪ฮารีเป็นแม่สื่อให้เหรอ
‪เปล่า อยู่ห้องข้างๆ กัน เป็นเพื่อนบ้าน
‪ใช่ค่ะ
‪แม่คะ พ่อคะ วันนี้เดินทางไกลมา ‪เหนื่อยใช่ไหม เราพอแค่นี้เนอะ
‪ไม่เหนื่อย คุณเหนื่อยเหรอ ที่รัก
‪- อะไร ‪- พ่อไม่เหนื่อย
‪- ใช่ ‪- ไม่เหนื่อยสักนิด
‪ถ้าแกเหนื่อยก็ไปนอนก่อนสิ
‪- พ่อน่าจะเหนื่อย ‪- ไม่เหนื่อย ไม่หรอก
‪ว่าแต่ทำงานเป็นเลขาใช่ไหม
‪ไม่เหนื่อยเหรอจ๊ะ
‪ประธานบริษัทนั้นจุกจิกจู้จี้ยิ่งกว่าไก่ ‪แถมนิสัยเสียอีกนะ เท่าที่ได้ยินคนลือกันมา
‪แม่ เบาๆ ค่ะ
‪ท่านไม่ใช่คนแบบนั้นครับ
‪เป็นคนช่างใส่ใจและสุภาพมาก
‪- รินให้ฉันบ้างค่ะ ‪- ครับ
‪หลังแก้วนี้ ฉันจะพูดแบบกันเองแล้ว
‪ตามสะดวกเลยครับ
‪แหม ได้แฟนของลูกสาวคนที่สอง ‪มารินเหล้าให้ ดีงามที่สุด
‪จะว่าไปแล้ว นึกถึงตอนที่ยองซอมาเที่ยวเล่น ‪ที่บ้านของเราครั้งแรกนะ ว่าไหม
‪ยัยหนูยองซอผอมแห้งสุดๆ ‪เหมือนอดข้าวอดปลามาหลายวัน
‪ยองซอย้ายโรงเรียนตอนม.ปลายค่ะ
‪แต่ช่วงพักกลางวัน ยัยยองซอ
‪ไม่ยอมกินข้าวสักเม็ด เอาแต่งีบ
‪เพราะงั้นฮารีก็เลยพายองซอมาที่บ้าน ‪หลังเลิกเรียน พามากินข้าวน่ะ
‪กับข้าวที่คุณแม่ทำสมัยนั้นอร่อยจริงๆ
‪หลังจากนั้นหนูก็แวะมาฝากท้องเรื่อยๆ
‪แวะมาเรื่อยๆ นะ ‪มาฝากท้องที่นี่ไปอีกนานๆ ได้ไหม
‪พอแต่งงานมีลูกแล้ว หนูก็ต้องแวะมานะ
‪นี่จ้ะ
‪- คะ ‪- ใครกินหมด เหล้าหมดแล้ว
‪อุ๊ยตาย ในเมื่อเหล้าหมดแล้ว ‪งานเลี้ยงก็เลิกราเท่านี้เนอะ
‪ใช่ค่ะ คุณแม่ ‪ไว้เราจะมาสวัสดีเป็นทางการอีกที
‪- ใช่ครับ ใช่ ‪- ไม่เอา เครื่องเพิ่งติดเอง
‪ทำไมเล่า ฮารี ตอนได้รางวัลที่บริษัท ‪แกได้เหล้าพื้นบ้านมาด้วยไม่ใช่เหรอ
‪หายไปไหนล่ะ
‪หนูวางไว้ไหน
‪จะหายไปไหนได้ ผมหยิบไปวางไว้ในห้องฮารี ‪พร้อมประกาศนียบัตรไง
‪เออ กินขวดนั้นก็ได้
‪ห้องหนูเหรอ อย่าเพิ่งไปค่ะ
‪- เดี๋ยว ไม่นะ ‪- พ่อ เดี๋ยวหนูไปหยิบให้
‪เหลืออยู่นิดหนึ่ง
‪ใครไปหยิบก็ไม่ต่างหรอก
‪พ่อเข้าไปแล้วค่ะ
‪อยู่ไหนนะ
‪โอ๊ยตายๆ
‪ดีนะที่เรากินประหยัดๆ
‪จริงค่ะ
‪นี่แน่ะ
‪ที่รัก
‪ท่านประธาน
‪ท่านประธานคะ
‪คุณฮารีๆ
‪เอ้า ตายล่ะ
‪เป็นอะไรไหมคะ ตกใจมากใช่หรือเปล่า
‪ดูเหมือนจะไม่เสร็จง่ายๆ นะครับ
‪- หรือจะ… ‪- หือ
‪กระโดดหน้าต่างลงไปดีคะ
‪คุณฮารี ผมจะตายนะ
‪- จริงด้วยค่ะ ‪- ครับ
‪คือฉันล่กไปหมด
‪ฮารีเอ๊ย ทำอะไรทำไมไม่ออกมา
‪ค่ะ เดี๋ยวออกไป
‪- งั้นผม… ‪- กลับเข้าไปก่อนค่ะ เดี๋ยวฉันแวบมา
‪อย่ารื้อของนะคะ
‪หือ ครับ
‪ตอนนี้ ตอนนี้เลย
‪ตอนนี้เหรอ
‪โอ๊ย ทำไมอยู่สูงจัง
‪ลูกเขยชา มาช่วยหยิบของให้แม่ที
‪อ๋อ ครับๆ ได้ครับ
‪- ครับ ‪- ตรงนี้
‪- ใบไหนครับ ใบนั้นเหรอ ‪- จ้ะ
‪- แป๊บนะ ‪- หรือใบโน้น
‪ใบนี้ดีไหม
‪ใบไหนดีล่ะทีนี้
‪เอ่อ ใบไหนครับ
‪- นี่ ใบนี้ ‪- ใบนี้เหรอ
‪ใบนี้เหรอ ใบนั้นก็สวยนะ
‪- หยิบใบนี้จ้ะ ‪- ใบนี้เหรอครับ
‪ฮารี ออกไปไหนดึกๆ
‪อ๋อ ฮารีเดินลงไปหยิบเบียร์ที่ร้าน ‪แป๊บหนึ่งน่ะค่ะ
‪คุณพ่อมานั่งด้วยกันนะคะ ‪หนูจะรินให้อีกแก้ว
‪เอางั้นเหรอ
‪โอ๊ย เสียวไส้
‪ตกใจแทบแย่แน่ะ โชคดีไปนะคะ
‪คิดอะไรอยู่คะ
‪อะไรนะครับ
‪ผมคิดอยู่ว่าเราจะต้องปิดเป็นความลับแบบนี้ ‪ไปอีกนานแค่ไหนน่ะ
‪ดูจากที่พวกท่านชอบซองฮุน
‪ผมก็อยากแนะนำตัวเร็วๆ บ้าง
‪เยจิน ถึงบ้านหรือยัง
‪อ๋อ ฉันอยู่แถวบ้านแล้ว
‪หือ
‪ได้ ไว้จะทักไป เดี๋ยวเลี้ยงหนัง
‪- ไม่ อย่าส่อง ‪- ฝันดีนะ
‪โอ้ว้าว
‪รถอย่างเท่
‪เมื่อไหร่จะมีบุญได้ขับ
‪จะมีปัญญาซื้อชาติไหนหนอ
‪ชินฮารี
‪เฮ้ยพี่
‪เดี๋ยว
‪- ใครเนี่ย ‪- ผมคือ…
‪ฮามิน เดี๋ยวอธิบาย ขอเวลาแป๊บ
‪เฮ้ย นี่เสื้อของผมไม่ใช่เหรอ
‪พี่ คบผู้ชายเตะฝุ่นเหรอ
‪ไม่มีเงินซื้อเสื้อหรือไง
‪- เอ่อ เงิน… ‪- เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น
‪เฮ้ย เอ็งทำงานทำการอะไร ‪ทำไมมาอยู่กับพี่สาวฉัน
‪นี่ เรียกท่านประธานว่า "เอ็ง" ได้ยังไง
‪ประธานเหรอ
‪ประธานอะไร
‪ขอโทษครับ
‪ผมเป็นใคร ทำงานอะไรน่ะเหรอ
‪ผมเป็นแฟนคุณฮารี ‪และเป็นประธานกรรมการจีโอฟู้ด ชื่อคังแทมูครับ
‪ประธานกรรมการจีโอฟู้ด คังแทมูเหรอ
‪ขอโทษครับ ผมเสียมารยาทไปหน่อย
‪ไม่หรอกครับ ผมต่างหาก
‪ว่าแต่ ทำไมมาเป็นแฟนพี่ผมล่ะครับ
‪หรือว่าพี่ผมไปรู้ความลับอะไรเข้า
‪คบเพราะโดนแบล็กเมล์เหรอครับ
‪ฮามิน
‪ถ้าโดนแบบนี้ละก็ ผมก็อยากโดนไปตลอด ‪จะได้อยู่กับคุณฮารีไปทั้งชีวิต
‪พูดอะไรคะ
‪ตรงๆ ไม่อ้อมค้อมดีครับ คุณพี่เขย
‪พี่เขยเหรอ
‪ครับ
‪เอาบัตรไปรูดเสื้อที่ชอบนะ น้องภรรยา
‪สุดจัด ขอบคุณครับ พี่เขย
‪อย่าค่ะ เดี๋ยวมันนิสัยเสีย
‪ฮามิน
‪งั้นแวะมาที่บริษัทนะ พี่จะชดเชยค่าเสื้อวันนี้ให้
‪จริงเหรอครับ ผมจะแวะไปเลยนะ พี่เขย
‪ได้สิครับ
‪กลับบ้านดีๆ นะ
‪- เข้าบ้านครับ คุณฮารี ‪- กลับดีๆ ค่ะ
‪ลาล่ะครับ พี่เขย ไว้เจอกันครับ
‪ติดต่อผมมานะ
‪บ๊ายบายค่ะ
‪เท่วุ้ย
‪ฮามิน ตามมา
‪โอ๊ย พี่
‪แกน่ะ
‪- อะไร ‪- เฮ้ย
‪พี่สองคนมาคบกันได้ยังไง
‪นี่ ช่างเถอะ
‪- เรื่องที่ร้าน ฉันจะบอก… ‪- พี่จะไม่บอกใช่ไหม
‪ผมจะได้ช่วยปิดเรื่องพี่เขย โอเคไหม
‪โอเค
‪รักษาสัญญาด้วยล่ะ
‪แหงอยู่แล้ว
‪ว่าแต่บ้านพี่เขยรู้ไหมว่าพี่เป็นแฟนกัน
‪อยากรู้ทำไม
‪เปล่า แค่ห่วงว่าบ้านมหาเศรษฐี ‪จะไม่ปลื้มและไม่อยากลดตัว
‪มารู้จักครอบครัวธรรมดาแบบเราไง
‪ถ้าพี่จะแต่งกับหนุ่มบ้านนั้น ‪แค่ขายร้านไก่ทอดของเรายังไม่พอเลย
‪ผมไปเดบิวต์เป็นไอดอลเพื่อหาเงินดีไหม
‪เป็นไอดอล คิดว่าง่ายเหรอ
‪เลิกเพ้อเจ้อ ไม่ต้องมาคิดเผื่อ
‪กลับบ้านกัน
‪รอด้วย พี่
‪หนูลูก น่าเอ็นดู
‪คุณยองซอ…
‪คิดถึงนะครับ
‪- พี่ ทำอะไรสักอย่างสิ ‪- คลิปอะไรครับ
‪มาตอนไหนคะ
‪อ๋อ อันนี้น่ะเหรอ ‪คุณคังแทมูติดสินบนฉันด้วยไอ้นี่ค่ะ
‪- ลบทิ้งสิครับ เร็วเข้า ‪- ทำไมคะ น่ารักจะตาย
‪ลบเถอะครับ
‪"คุณยองซอ ผมเลิกกับคุณไม่ได้"
‪เดี๋ยวครับ เดี๋ยว เดี๋ยวสิ
‪"ผมไม่รู้จะพูดกับคุณยังไง"
‪- ลบครับ ลบ ‪- ไม่ค่ะ อย่าลบนะ
‪โอ๊ย อย่าดิ้นครับ
‪เดี๋ยวครับ เจ็บนะ อย่าเพิ่ง…
‪ชื่อชาซองฮุน อายุ 29 ปี
‪ปัจจุบันทำงานเป็นเลขาที่จีโอฟู้ดครับ
‪โอเค ไปได้แล้ว
‪ครับ
‪ฉันบอกให้มันสานต่อกับคังแทมู
‪แต่ไปคบกับไอ้เลขาเหรอ
‪(สู้สุดใจ ยัยคึมฮี)
‪วันนี้ผมไปจดทะเบียนกับคุณคึมฮีมาครับ
‪อะไรนะ
‪- แกว่าไงนะ ‪- ดังนั้นอนุญาตให้เราอยู่ด้วยกันนะครับ
‪แล้วเยรีล่ะ
‪ขอโทษครับ
‪ผู้หญิงที่ผมรัก
‪คือคุณคึมฮีคนเดียว
‪เยรีของเราทำเพื่อแกไปตั้งมากมายเท่าไร
‪อย่างแกน่ะ จับฉีกทั้งร่างก็ไม่สาแก่ใจ
‪ไอ้สารเลวเอ๊ย
‪การควบรวมกิจการใกล้เข้ามาแล้ว
‪แกยังกล้าทำแบบนี้อีก
‪ท่านประธานใหญ่ ‪ฉันขอยกเลิกการควบรวมกิจการนี้ทั้งหมดค่ะ
‪คุณนายโอ
‪- คุณพ่อ ‪- ท่านคะ
‪คุณพ่อครับ คุณพ่อ ‪เลขาคิมโทรเรียก 119 ด่วน เลขาคิม
‪- แม่แหก ‪- คุณพ่อ
‪เวรกรรมแท้ๆ
‪ตายจริงแล้วเหรอ
‪พ่อควังบกน่ะ
‪มันใช่ไหมเนี่ย
‪ช็อกตายเพราะลูกชายแต่งงาน ‪กับสาวบ้านๆ เนี่ยนะ
‪หัวอกพ่อแม่ก็อย่างนี้แหละ ทำไม
‪ตามธรรมชาติของคน ถ้าฉันเป็นมหาเศรษฐี ‪ก็ต้องอยากได้สะใภ้เศรษฐีไหมล่ะ
‪เงินต่อเงิน คนระดับเดียวกัน
‪ย่อมสบายใจกว่าอยู่แล้วล่ะ
‪หวังว่าบ้านพี่เขยจะไม่เป็นนะ
‪อะไร
‪เปล่าครับ ไม่มีอะไร
‪- สวัสดีครับ ‪- อ้าว พี่
‪มินอู ลูก
‪อ้าว มินอู มาทำอะไรป่านนี้
‪ที่ร้านมีเป๋าฮื้อเกรดดีเข้ามา ‪คุณลุงชอบนี่ครับ ผมก็เลยแบ่งมาให้ครับ
‪แหม ของแพงนะเนี่ย
‪มินอู ยังไม่ได้กินข้าวเย็นใช่ไหม
‪เรากำลังจะกินก๋วยเตี๋ยวกันพอดีน่ะ
‪ไม่ครับ ผมกินแล้ว
‪ว่าแต่ฮารีล่ะครับ
‪พี่ฮารีออกไปเจอพี่ยูรานะ
‪- ยูราเหรอ ‪- ใช่
‪พี่เขาแวะมาแถวนี้ก็เลยชวนพี่ฮารีไปกินเหล้า ‪นึกว่าพี่ไปด้วยนะเนี่ย
‪นึกยังไงถึงอยากเจอเนี่ย
‪กินสักแก้วไหม
‪ขอแก้วอีกใบค่ะ
‪ที่บอกว่ามีอะไรจะคุย
‪ไม่ใช่เรื่องด่วนหรอกเหรอ
‪ชินฮารี
‪เธอ
‪ช่วยไปให้ห่างๆ มินอูจะได้ไหม
‪จะเอาคืนแบบต่ำๆ เพราะเรื่องในอดีตเหรอ
‪ว่าไงนะ
‪เจ็ดปีก่อนเธอบอกกับฉันแบบนั้นนี่ ‪ว่าเธอชอบมินอู
‪และบอกว่าจะหลีกทางให้ ถ้าฉันรู้สึกเหมือนกัน
‪ใช่ ทีแรกฉันไม่ได้สนใจมินอูหรอก
‪แต่พอเธอบอกว่าชอบมินอู
‪ฉันก็ไปสารภาพรัก ‪เพราะไม่อยากให้เธอได้มินอูไป
‪แต่ตอนนี้มาทำให้มินอูหวั่นไหว ‪เพราะเรื่องนั้นเหรอ เล่นต่ำๆ
‪ยูรา เธอเมาหนักแล้ว
‪- ไว้คุยกันใหม่ ‪- ทำไมไม่ฟ้องมินอูไปล่ะ
‪ว่าฉันกิ๊กกับพี่ซองกยูลับหลังมินอู
‪ก่อนจะไปเรียนเมืองนอก
‪ถ้าเธอบอกเรื่องนั้นกับมินอูไป
‪ฉันกับมินอูก็คงเลิกกัน
‪ส่วนเธอสองคนก็อาจจะคบกันก็ได้
‪ทำไมไม่บอกล่ะ
‪เพราะนั่นมันโหดร้ายไป
‪ฉันจะบอกได้ยังไง ลำพังแค่โดนเธอทิ้ง ‪โลกทั้งใบของมินอูก็พังทลายแล้ว
‪แต่ว่านะ ยูรา
‪มาตอนนี้ ฉันโคตรเสียใจเลย
‪ฉันน่าจะบอกมินอูไปแต่แรก
‪มินอู
‪ฮารี
‪หมายความว่าไง
‪ที่เธอพูดน่ะ
‪ที่ทำแบบนี้ใส่ฉันอยู่ ‪นายกำลังทำผิดครั้งใหญ่นะ
‪กับฉัน กับยูรา
‪อือ
‪ฉันขอโทษ ฮารี
‪อย่ามาขอโทษฉัน ไปขอโทษยูราซะ
‪ดูจากท่าทีของนายตอนนี้
‪ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมยูราเป็นแบบนั้น
‪ฮัลโหล นึกยังไงครับโทรมาตอนนี้
‪ฉันก็แค่…
‪ออกมานอกบ้านแป๊บหนึ่ง
‪แล้วก็เบื่อๆ เซ็งๆ ด้วย
‪ผมก็คิดถึงคุณครับ
‪คุณบอกคิดถึงผมได้แปลกดีนะ
‪ให้ผมไปหาไหม
‪ไม่ต้องค่ะ ไม่เป็นไร
‪ดึกมากแล้ว
‪เรามา…
‪เดตกันดีๆ สักครั้ง หลังเลิกงานพรุ่งนี้นะคะ
‪ไปที่เลิศๆ กันค่ะ ตกลงไหมเอ่ย
‪สวัสดีค่ะ มาทำงานเร็วทั้งคู่เลย
‪จ้ะ มาแล้วเหรอ
‪ฉันลองทำคุกกี้มินต์ช็อกโก ‪มาหลายๆ เวอร์ชันน่ะค่ะ
‪ช่วยดูฉลากแสดงส่วนประกอบ ‪และเลือกทีค่ะว่าอันไหนดีสุด
‪จ้ะ
‪รองหัวหน้าฝ่ายกเย
‪ไหนว่าจะปรับสูตรผสมไอศกรีมแท่ง ‪รสมินต์ช็อกโกใหม่ไม่ใช่เหรอคะ
‪รองหัวหน้าฝ่ายกเยคะ
‪คุณฮเยจี ฝากบอกหัวหน้าฝ่ายยอ
‪ว่าผมจะส่งตารางสูตรให้ช่วงบ่ายนี้ทีนะ
‪- คะ ‪- ทำไมฝากคุณฮเยจี…
‪รองหัวหน้าฝ่ายกเย
‪ฉันขอภายในก่อนเที่ยงนะคะ
‪รองหัวหน้าฝ่ายกเย
‪คุณฮเยจี ฝากบอกหัวหน้าฝ่ายยอ
‪ว่าผมจะไปคิดสูตรมาให้เดี๋ยวนี้ อย่าลืมล่ะ
‪กาแฟ
‪- ตาบ้านั่น ‪- ทะเลาะกันเหรอคะ
‪เมื่อสุดสัปดาห์ ‪มีนัดรวมตัวเพื่อนร่วมงานรุ่นเดียวกันน่ะ
‪แต่ตานั่นอยากประกาศตรงนั้น ‪ให้คนรู้ว่าเราคบกัน
‪ฉันเซย์โนไป ตานั่นก็เลยงอนอย่างที่เห็น
‪หัวหน้าฝ่ายยอเป็นฝ่ายผิดนะคะ
‪เพราะคุณทั้งคู่อายุอานามเยอะแล้ว
‪คบกันมันก็เลยดูแปลกๆ
‪แต่แล้วยังไงเอ่ย
‪ไม่รู้ก็อย่าพูดค่ะ
‪การประกาศให้คนรู้ว่าคบกับคนในบริษัท ‪ไม่มีอะไรดีหรอก
‪ถ้าเราคนใดคนหนึ่งทำงานพลาดเล็กน้อย
‪คนจะด่าลับหลังว่ามัวแต่พลอดรักกัน ‪จนไม่เป็นอันทำงาน
‪แล้วถ้าเลิกกันละก็
‪คนก็จะซุบซิบอีกว่าใครผิด ‪ฝ่ายนี้หรือฝ่ายนั้น
‪แค่คิดก็สยองแล้ว
‪ทำไมคนเราชอบเผือกเรื่องชาวบ้านจัง
‪ได้ข่าวหรือยัง ‪ผู้ช่วยโจทีมบริหารงานคบกับเด็กใหม่
‪ใครเหรอ
‪ทีมบริหารงานไง
‪ผู้ช่วยโจ หนุ่มหล่อที่คล้ายๆ จองกุกเหรอ
‪ใครโดนตกเอ่ย
‪ถามในห้องแชตกลุ่มดีกว่า
‪ตรงนี้มีอีกหนึ่งอัตรา
‪คนที่ชอบกินเผือกเป็นชีวิตจิตใจไง
‪นั่นสิคะ
‪ตารางวิเคราะห์จุลินทรีย์ได้แล้วค่ะ
‪ฉันลงไปก่อนนะคะ
‪จ้ะ
‪ไม่มีปัญหาครับ
‪เป็นหน้าที่ของเด็กสองคนนั้นอยู่แล้ว ซิสเตอร์
‪หลายวันก่อนแทมูไปเยี่ยมเหรอครับ
‪เอ๊ะ
‪มากับใครนะครับ
‪ฉันบอกว่าจะมาเร็วแท้ๆ รอนานไหมคะ
‪ไม่นานครับ เราจะกินอะไรดี
‪เกาหลี ญี่ปุ่น จีน ตะวันตก ‪อยากกินอะไรบอกครับ
‪ทุกร้านในโซล ผมโทรจองกริ๊งเดียวก็ได้แล้ว
‪ถ้าอย่างนั้น ‪เริ่มจากอาหารตะวันตกเลี่ยนๆ ไหมคะ
‪และตบท้ายด้วยอาหารเกาหลีเผ็ดๆ
‪จัดไปครับ
‪ฉันเคยอยากลองไปเดตในสภาพอากาศแบบนี้ดู
‪ถ้าเกิดว่ามีแฟนเมื่อไหร่น่ะค่ะ
‪ฉันอยากลอง
‪นะๆ
‪เวลาฝนตก รถไฟใต้ดินเจ๋งที่สุดค่ะ
‪ไม่มีรถติดให้กวนใจ
‪สถานีต่อไป สถานีทังซาน
‪ท่านผู้โดยสารที่จะลง ประตูอยู่ทางขวาค่ะ
‪ท่านผู้โดยสารที่ประสงค์จะไป ‪แคฮวาหรือชินนนฮยอน
‪กรุณาเปลี่ยนสาย…
‪คุณฮารี
‪สถานีนี้ สถานีทังซาน
‪ทังซาน
‪ประตูอยู่ทางขวาค่ะ
‪หากท่านเปลี่ยนสายไปยังสายเก้า…
‪ขอบใจนะคะ
‪เคยขึ้นรถไฟใต้ดินที่เกาหลีไหมคะ
‪ครั้งแรกที่เกาหลีครับ
‪ครั้งแรกเหรอคะ กับฉันตอนนี้เหรอ
‪อะไรเนี่ย
‪จริงหรืออำ
‪รถไฟใต้ดินเกาหลียืนหนึ่งนะ
‪รถไฟใต้ดินนี้คือสายที่ฉันเคยนั่งสมัยมหาลัยค่ะ
‪บ้านอยู่สุดฝั่งตะวันออก ‪มหาลัยอยู่สุดฝั่งตะวันตก
‪วันหนึ่ง ฉันมาขึ้นกับยองซอสองคน
‪และหลับกันทั้งคู่ค่ะ
‪เราควรตื่นกลางทาง
‪แต่ทั้งฉันทั้งยองซอดันนั่งสัปหงก ‪ไปจนสถานีสุดท้ายน่ะสิ
‪แล้วร้านที่อยากไปอยู่แถวนี้เหรอครับ
‪ก่อนไปร้าน เราต้องแวะไปที่ที่หนึ่ง
‪ตามมาค่ะ
‪สวยจัง
‪ชอบดอกไม้เหรอครับ
‪มีผู้หญิงที่ไม่ชอบดอกไม้ด้วยเหรอ
‪ฉันมีความฝันว่าถ้ามีแฟน ‪ก็อยากพาแฟนมาที่แบบนี้
‪ฝันเองเออเองค่ะ
‪ฝันเป็นจริงแล้วครับ
‪จริงด้วย
‪ดอกคาร์เนชั่นก็สวยเนอะ สีสันเยอะดี
‪ดูสิคะ มีคาร์เนชั่นสีม่วงด้วย
‪ไม่ใช่คาร์เนชั่น น่าจะไลเซนทัสนะครับ
‪ค่ะ ถูกต้อง ไลเซนอะไรนั่น ใช่
‪ดอกนี้ก็สวย
‪น้องคนนี้
‪ก็ไม่ใช่คาร์เนชั่นมั้ง
‪โบตั๋นนี่ครับ
‪โบตั๋นเหรอ
‪ผิดค่ะ ดอกพีโอนี
‪โบตั๋นคือพีโอนีครับ
‪แหม ชื่อดอกไม้สำคัญตรงไหนคะ ‪อย่าไปยึดติดกับพิธีรีตองอย่างนั้น
‪ที่ฉันอยากบอกคือ
‪เรามาโฟกัสที่ความงามของดอกไม้เถอะ
‪ก็จริงนะ จะชินคึมฮีหรือชินฮารี
‪คุณก็เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก ‪ไม่เปลี่ยนแปลง
‪บ้า วันนี้มีอะไรพิเศษคะเนี่ย
‪รับดอกไม้อะไรดีคะ
‪เอ่อ
‪เรียบร้อยแล้วค่ะ
‪ใช่แน่เหรอคะ
‪ดูดอกไม้สิ อิจฉาไม่ไหว
‪เกือบลืมแน่ะ
‪วันที่ฝนพรำแบบนี้ มีเมนูหนึ่งที่พลาดไม่ได้ค่ะ
‪ไปกันค่ะ
‪ขอบคุณครับ
‪ทานให้อร่อยค่ะ
‪อร่อยแสงพุ่งเลยค่ะ
‪ขนาดนั้นเลยเหรอ
‪โดยปกติเวลาที่อากาศชื้นๆ และอึมครึมอย่างนี้
‪เราต้องได้กินจอนกรอบๆ น้ำมันเยิ้มๆ แบบนี้ ‪ถึงจะฟินสุดยอดค่ะ
‪รีบกินดูสิคะ
‪รสสัมผัสไม่เหมือนใคร
‪ทอดยังไงให้กรอบอย่างนี้นะ
‪ผิดค่ะ ปี๊ดๆ
‪มาเดตกันนะคะ เรื่องงานไว้คุยทีหลัง
‪ปิดโหมดงานก่อน
‪แบบนี้ค่ะ ลิ้มรสชาติ
‪เคี้ยวง่ำๆ ต้องกินอย่างนี้ค่ะ
‪อย่างงี้เหรอ
‪ใช่ นั่นแหละ
‪ท่านประธานมากับพนักงานที่บริษัทนี่คะ
‪ชื่อชินฮารีใช่ไหมนะ
‪พอมองในมุมนี้
‪หน้าก็ดูคล้ายอยู่นะ
‪แต่จะว่าไม่คล้ายก็ไม่คล้าย
‪เลขาคิม
‪นักวิจัยอาวุโสคนนั้น ที่ชื่อชินฮารี
‪ทีมพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารหนึ่งน่ะ
‪จานนี้ก็น่ากิน
‪สักครู่ครับ
‪ตกมาไม่เป็นใจอีกแล้ว
‪ค่ะ กำลังลงไป
‪ได้ค่ะ
‪เออ ประธานคังแทมูน่ะ
‪ยิ่งดูยิ่งเหมือนประธานคนก่อน ว่าไหม
‪เห็นด้วยอย่างแรง
‪บางทีก็สะดุ้งโหยงอยู่นะ ‪เหมือนเห็นประธานคนก่อนสมัยหนุ่มๆ
‪ใช่ไหมล่ะ
‪ทายาทกรุ๊ปแล้วไง
‪ในเมื่อเห็นพ่อแม่เกิดอุบัติเหตุรถชน ‪สมัยตัวเองยังเล็ก
‪อุบัติเหตุฝนตกถนนลื่นใช่ไหม
‪ใช่ ประธานคังแทมูถึงขับรถไม่ได้ในวันที่ฝนตกไง
‪ประตูกำลังปิดค่ะ
‪อะไรครับ
‪ฉันอยากนั่งข้างๆ ค่ะ
‪ขอบใจค่ะ
‪วันนี้หัวหน้าฝ่ายยอกับรองหัวหน้าฝ่ายกเย ‪ตีกันจนแผนกแทบแตกค่ะ
‪บรรยากาศจัดว่าเดือดสุดอะไรสุด
‪ท่านประธานคะ ต่อไปนี้เวลาที่อารมณ์เสีย ‪อย่าแผ่รังสีอำมหิตออกมานะคะ
‪พนักงานจะเลิ่กลั่กทำตัวไม่ถูก
‪ว่าก็ว่าเถอะค่ะ เฮ้อ
‪เข้าข้างฝ่ายไหนก็ไม่ได้
‪ฉันนั่งกุมขมับกับคุณฮเยจีอยู่นานว่าควรทำยังไง
‪แต่เราปล่อยให้ทั้งคู่เคลียร์กันค่ะ ‪ดีกว่าเข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเยอะ
‪เพราะงั้นอยากให้ทั้งคู่…
‪อือ ฝนยังตกหนักอยู่เลย แม่
‪แล้วร้านที่อยากไปอยู่แถวนี้เหรอครับ
‪ก่อนไปร้าน เราต้องแวะไปที่ที่หนึ่ง ‪ตามมาค่ะ
‪เรียบร้อยแล้วค่ะ
‪ใช่แน่เหรอคะ
‪ดูดอกไม้สิ อิจฉาไม่ไหว
‪- จริงสิ ฝนหยุดแล้ว รีบไปๆ ‪- อือ ไปกัน
‪เกือบลืมไปแน่ะ
‪วันที่ฝนพรำแบบนี้ มีเมนูหนึ่งที่พลาดไม่ได้ค่ะ
‪- ไปกันไหมครับ ‪- ไปกันค่ะ
‪รู้ไหมคะว่าฉันพยายามเค้นคำพูดแค่ไหน ‪ฉันเกลียดสถานการณ์แบบนั้นสุดๆ
‪จริงๆ ฉันคิดอยู่ว่าพอทำนู่นนี่จนหมดวันแล้ว
‪จะชวนไปนั่งกรึ๊บเหล้ากันสักหน่อย
‪แต่เพราะเราขับรถมา
‪ฉันจึงตั้งมั่นว่าครั้งหน้าที่ไม่ขับรถมา
‪เราจะไปนั่งดื่มกันค่ะ
‪ที่จริงฉันกับยองซอกินเหล้า…
‪อะไร
‪ได้เดินแบบนี้แล้วดีต่อใจจัง
‪ครั้งหน้าทิ้งรถไว้อีกนะคะ
‪คุณรู้ตอนไหนครับ
‪มีแค่ผมสินะที่ไม่กล้าพอ
‪ผมอยากบอกคุณฮารี
‪ให้หมดทุกเรื่องสักวัน
‪แต่ก็ยังไม่สบโอกาส
‪ขอโทษค่ะ ฉันพยายาม
‪ทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้ว
‪ถ้าคุณรู้สึกแย่ ฉันขอโทษอีกทีนะคะ
‪ไม่ใช่อย่างนั้น
‪ต่อหน้าผู้หญิงที่ผมอยากดูดีในสายตา
‪ผมนึกอยู่ว่าจะอธิบายความอ่อนแอยังไงดี ‪เพื่อให้ตัวเองดูงี่เง่าน้อยลง
‪คุณฮารี
‪ผม
‪จะถึงแล้วเหรอครับ
‪ได้ครับ
‪รอแป๊บนะครับ ผมเรียกรถให้แล้ว
‪วันนี้ฉันจะกลับเองค่ะ
‪ยองซออยากเจอฉันน่ะค่ะ คงต้องไปแล้ว
‪จริงเหรอครับ
‪งั้นผมจะขับรถไปส่ง
‪ไม่เป็นไรค่ะ เรานัดเจอกันข้างหน้าตรงโน้น
‪ไว้จะโทรหานะคะ
‪กลับดีๆ นะคะ
‪สวัสดีค่ะ ท่านประธานใหญ่
‪นั่งสิครับ หนูชินคึมฮี…
‪ไม่ใช่สิ
‪หนูชินฮารี
‪ตกลงว่าคุณเป็นใครกันแน่ครับ
‪เข้าหาเจ้าแทมูของผมด้วยจุดประสงค์อะไรกันแน่
‪ว่ายังไงนะ
‪ที่ไหน
‪เข้าใจแล้ว ไว้จะโทรหานะ
‪ทำไมไม่รับสายล่ะ
‪จากนี้ไป อย่ามาเจอหน้าเจ้าแทมูอีกนะครับ
‪เพราะการสร้างความเข้าใจผิดให้คนรอบข้าง
‪ไม่ใช่เรื่องดีเท่าไรครับ
‪ท่านประธานใหญ่ ฉันมีอะไรจะ…
‪ว่าไง ซองฮุน
‪อะไรนะ
‪แทมูน่ะเหรอ
‪คำบรรยายโดย: จุฑาทิพ แวงสูงเนิน