1
00:00:17,767 --> 00:00:22,439
น้อยคนนักที่จะรู้ว่ามันต้องเสียอะไรไปบ้าง
เพื่อจะทำพาสต้าให้เก่ง

2
00:00:25,483 --> 00:00:27,193
คุณต้องใช้ร่างกายหนักมาก

3
00:00:30,113 --> 00:00:32,323
คุณยืนอยู่ในที่ที่หนึ่ง

4
00:00:33,616 --> 00:00:36,995
ต้องใช้มือคุณทำสิ่งต่างๆ

5
00:00:37,078 --> 00:00:40,874
ซ้ำๆ นับพันๆ ครั้ง

6
00:00:46,337 --> 00:00:48,006
ข้อต่อบนร่างกายคุณต้องรับภาระหนัก

7
00:00:49,215 --> 00:00:50,258
มันยาก

8
00:00:52,093 --> 00:00:53,678
แต่นั่นคือเหตุผลที่ผมเลือกมัน

9
00:01:00,685 --> 00:01:03,980
มีคนน้อยลงเรื่อยๆ ที่ยอมทุ่มเทเวลา

10
00:01:04,814 --> 00:01:06,941
เพื่อเป็นเจ้าแห่งอะไรสักอย่าง

11
00:01:18,078 --> 00:01:20,955
ผมอยากทำอะไรที่เขาว่ายาก

12
00:01:26,544 --> 00:01:27,462
ผมได้เจอแล้ว

13
00:01:29,214 --> 00:01:30,131
และ…

14
00:01:31,549 --> 00:01:33,093
ผมไม่เคยเสียใจ

15
00:02:31,651 --> 00:02:34,904
(เชฟส์ เทเบิ้ล: เมนูเส้น)

16
00:02:39,742 --> 00:02:44,581
(ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย)

17
00:02:46,207 --> 00:02:49,878
ลอสแอนเจลิสเป็นหนึ่งในเมืองอาหาร
ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก

18
00:02:50,920 --> 00:02:55,049
แต่ขอบอกเลยนะ
พวกเขาไม่กินพาสต้า พวกเขาไม่กินกลูเตน

19
00:02:55,133 --> 00:02:56,509
พวกเขาคลั่งเรื่องนั้นมาก

20
00:02:57,760 --> 00:03:02,473
ดังนั้นมันจึงคาดไม่ถึง
ที่เมืองหลวงแห่งการไม่เอากลูเตน

21
00:03:02,557 --> 00:03:05,185
กลับมีหนึ่งในนักทำพาสต้าที่เก่งที่สุดในโลก

22
00:03:09,564 --> 00:03:11,983
สิ่งที่ต้องเข้าใจเกี่ยวกับเอแวน ฟังค์กี้

23
00:03:12,066 --> 00:03:14,777
คือเขาเลือกเส้นทางที่ยากที่สุด

24
00:03:15,695 --> 00:03:20,700
เขาเลือกที่จะทำพาสต้าด้วยมือ
โดยไม่ใช้เครื่องจักรเลย

25
00:03:21,201 --> 00:03:23,536
คุณต้องกลิ้งพาสต้าเองทุกแผ่น

26
00:03:24,662 --> 00:03:26,289
และมันต้องการความสมบูรณ์แบบ

27
00:03:27,540 --> 00:03:29,584
(ฟังค์กี้)

28
00:03:29,667 --> 00:03:32,754
เมื่อคุณไปที่ฟังค์กี้
ร้านอาหารของเขาที่เบเวอร์ลีฮิลส์

29
00:03:33,254 --> 00:03:36,466
เขาคือกลาดิเอเตอร์ที่อยู่กลางร้านนั้นเลย

30
00:03:36,549 --> 00:03:37,884
กำลังกลิ้งแผ่นแป้งอยู่

31
00:03:38,885 --> 00:03:42,096
มันทำให้เกิดความรู้สึกเคารพนับถือในสิ่งที่เขาทำ

32
00:03:43,598 --> 00:03:49,145
เขากำลังทำพาสต้าอยู่ ณ ขณะนั้น
พาสต้าที่อีกเดี๋ยวคุณจะได้กิน

33
00:03:49,646 --> 00:03:51,272
ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ไม่ธรรมดา

34
00:03:52,774 --> 00:03:53,650
ลาซานญ่า

35
00:03:55,109 --> 00:03:57,111
ทาญเลียเตลเล่โบโลเญเซ

36
00:03:58,238 --> 00:03:59,530
ทอร์เทลลินีในน้ำซุป

37
00:04:00,740 --> 00:04:02,951
ความหมกมุ่นของเขาหยั่งรากลึกมาก

38
00:04:03,785 --> 00:04:05,995
และเขาหลงใหลในการแบ่งความดีความชอบ

39
00:04:06,079 --> 00:04:08,665
ให้กับคนที่สอนเขาเรียนรู้การทำอาหารพวกนี้

40
00:04:09,624 --> 00:04:15,922
เขาเข้าใจว่าพาสต้าทำมือ
เป็นประเพณีที่สืบทอดกันมา

41
00:04:16,005 --> 00:04:20,551
และเขาเป็นหนึ่งในผู้สืบทอดคนล่าสุด
ที่จะนำพาประเพณีสืบต่อไป

42
00:04:21,761 --> 00:04:23,388
เป็นภาพที่ดูแล้วงดงาม

43
00:04:24,681 --> 00:04:26,140
เป็นสิ่งที่กินแล้วอร่อย

44
00:04:35,191 --> 00:04:40,113
(ตราตตอเรีย ดา อเมริโก คาเฟ่ วีนี)

45
00:04:46,119 --> 00:04:49,289
คนหนุ่มสาวไม่ทำแป้งโดด้วยตัวเองแล้ว

46
00:04:51,082 --> 00:04:53,626
ตอนนี้ทุกคนใช้เครื่องนวดแป้ง

47
00:04:54,877 --> 00:04:57,505
มันเลยเปลี่ยนไป

48
00:04:58,006 --> 00:05:00,550
ใช่ พาสต้าทำมือมันไม่เหมือนกัน

49
00:05:02,510 --> 00:05:04,971
เมื่อคุณเริ่มจากแป้งและไข่

50
00:05:06,723 --> 00:05:08,516
และคุณรวมมันเข้าด้วยกัน

51
00:05:11,477 --> 00:05:13,271
มันไม่ใช่แค่พาสต้า

52
00:05:15,898 --> 00:05:17,233
นี่คือศาสนา

53
00:05:30,496 --> 00:05:35,168
ทุกรูปทรงที่คุณเห็นในร้านขายของ
มีรูปทรงที่เหมือนต้นกำเนิด

54
00:05:36,586 --> 00:05:40,340
ซึ่งครั้งหนึ่งเคยทำขึ้นด้วยมือ

55
00:05:41,924 --> 00:05:44,719
จากแป้งและน้ำ โดยผู้หญิงคนหนึ่ง

56
00:05:46,637 --> 00:05:48,681
คุณกำลังกินประวัติศาสตร์

57
00:05:52,226 --> 00:05:56,981
ทุกวันนี้ พาสต้าที่ปั้นด้วยมือ
กำลังจะตายไปพร้อมกับปรมาจารย์ที่แท้

58
00:06:00,109 --> 00:06:04,364
มีคนหนุ่มสาวน้อยลงเรื่อยๆ
ที่เต็มใจจะทุ่มเทเพื่อเป็นเจ้าแห่งสิ่งนี้

59
00:06:09,077 --> 00:06:10,620
ผมอยากเป็นผู้พิทักษ์

60
00:06:12,038 --> 00:06:14,582
สายใยเชื่อมต่อเล็กๆ เส้นหนึ่ง

61
00:06:15,083 --> 00:06:17,585
ในประเพณีที่ยาวนานนับพันปีนี้

62
00:06:20,088 --> 00:06:25,426
ผมอยากเสนอตัวเองเป็นลูกทูนหัวของคนเหล่านี้

63
00:06:26,928 --> 00:06:30,807
เพราะพวกเขาให้บางอย่างที่พิเศษสุดๆ แก่ผม

64
00:06:32,892 --> 00:06:38,981
(ทอร์เทลลินีในน้ำซุป)

65
00:06:52,078 --> 00:06:53,746
ผมเติบโตมาที่ลอสแอนเจลิส

66
00:06:54,539 --> 00:06:56,999
พ่อผมทำงานวงการหนัง

67
00:06:57,500 --> 00:07:02,713
ส่วนแม่ผมก็เป็นแหล่งความรักที่ไม่มีวันหมด

68
00:07:05,133 --> 00:07:07,802
พ่อแม่ผมบอกว่า "อยากทำอะไรทำเลย"

69
00:07:08,845 --> 00:07:10,430
"ทำตามแรงบันดาลใจ"

70
00:07:11,222 --> 00:07:14,142
พวกเขาพูดว่า "เราไม่สนว่าลูกจะทำอะไร

71
00:07:14,225 --> 00:07:17,186
แต่เมื่อคิดจะทำแล้วต้องทำให้ดี"

72
00:07:20,606 --> 00:07:23,609
ในบ้านมีเสียงดนตรี และมีศิลปะอยู่ตลอด

73
00:07:24,527 --> 00:07:27,697
มันเป็นบ้านที่สร้างสรรค์มาก

74
00:07:30,241 --> 00:07:34,328
เจนส์ พี่ชายผมเล่นเครื่องดนตรีเป็น
สัก 13 ชิ้นได้มั้ง เรียนเองทั้งหมด

75
00:07:35,663 --> 00:07:38,458
พี่สาวผมร้องเพลงเพราะมาก

76
00:07:39,417 --> 00:07:43,671
ผมอยากเป็นแบบนั้นบ้าง
แต่ผมไม่เคยเก่งอะไรเลย

77
00:07:45,381 --> 00:07:49,427
มัธยมปลายเรียกว่าเป็นหายนะสำหรับผม

78
00:07:50,261 --> 00:07:56,267
ผมน้ำหนักตัวเกิน ขี้ประหม่า
และรู้สึกไม่ดีมากๆ กับตัวเอง

79
00:08:00,438 --> 00:08:02,440
ผมไม่รู้ว่าผมอยากทำอะไร

80
00:08:06,486 --> 00:08:08,613
ผมขายวิตามินที่จีเอ็นซี

81
00:08:09,405 --> 00:08:11,574
ผมเคยเป็นหมอนวด

82
00:08:12,325 --> 00:08:14,452
ผมทำงานที่ยิม

83
00:08:15,745 --> 00:08:17,455
ผมลองทำหลายอย่างมาก

84
00:08:17,955 --> 00:08:21,042
เฝ้าค้นหาทางออกแบบเบ็ดเสร็จ

85
00:08:24,712 --> 00:08:27,048
ผมหลงทางสุดๆ

86
00:08:37,642 --> 00:08:39,852
ฉันว่าโทรฟิเอได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น

87
00:08:40,603 --> 00:08:43,731
เพราะรูปทรงที่สมบูรณ์แบบของมัน

88
00:08:44,357 --> 00:08:49,278
และรูปทรงนี้ช่วยกักเพสโต้ไว้ข้างในได้ดี
ทำให้ปรุงออกมาสมบูรณ์แบบ

89
00:08:50,196 --> 00:08:52,740
แป้งโอเคไหม หรือคุณทำให้นุ่มขึ้น

90
00:08:52,823 --> 00:08:54,242
เปล่าครับ กำลังดีแล้ว

91
00:08:54,325 --> 00:08:56,077
- กำลังดีแล้วนะ โอเค
- ใช่

92
00:08:56,160 --> 00:08:57,119
เพราะมันแล้วแต่คน

93
00:08:57,203 --> 00:08:59,163
จะทำให้มันแข็งขึ้นหรือนุ่มลงก็ได้

94
00:08:59,247 --> 00:09:00,081
ไม่ต้องนะ

95
00:09:00,873 --> 00:09:03,084
ทีนี้ก็กลิ้งบนรางนวดแป้ง

96
00:09:03,584 --> 00:09:06,754
แล้วตอนมันกลับมาก็กดให้ดี โอเคนะ

97
00:09:08,089 --> 00:09:10,550
ทุกคนทำไม่เหมือนกัน

98
00:09:10,633 --> 00:09:13,344
อย่างตัวฉันจะใช้ส่วนนี้ของมือ

99
00:09:13,427 --> 00:09:16,222
ส่วนคุณ กุยซี่ ใช้ตรงนี้ใช่ไหม
แถวๆ สันมือเหมือนกันเนอะ

100
00:09:19,684 --> 00:09:21,811
รูปร่างพาสต้าขึ้นอยู่กับแต่ละคนมาก

101
00:09:22,728 --> 00:09:24,146
มันเหมือนลายนิ้วมือคุณ

102
00:09:25,731 --> 00:09:29,819
โซเฟีย เธอทำโทรฟิเอมาทั้งชีวิต

103
00:09:30,903 --> 00:09:35,783
และพาสต้าที่สวยที่สุด

104
00:09:35,866 --> 00:09:40,496
ที่ผมเคยเห็นคนทำมา เป็นเธอที่ทำ

105
00:09:54,927 --> 00:10:00,308
ก่อนจะถึงตอนที่ผมได้พบกับโซเฟีย
โทรฟิเอสำหรับผมมันยากมาก

106
00:10:01,350 --> 00:10:05,730
คุณจะปั้นมันเป็นรูปเกลียว
ที่ปลายสองข้างเรียวแหลมได้ยังไง

107
00:10:10,443 --> 00:10:12,862
การได้ดูเธอทำโทรฟิเอ

108
00:10:13,779 --> 00:10:19,702
ผมพบว่าเธอใช้ส่วนหลังมือทั้งหมดอย่างเต็มที่

109
00:10:24,040 --> 00:10:27,960
เริ่มจากตรงโคนฝ่ามือมาจบที่ปลายนิ้ว

110
00:10:28,461 --> 00:10:30,296
ในระยะทางที่สั้นมาก

111
00:10:37,011 --> 00:10:41,474
สง่างามมาก แต่ก็ดูติดจะรุนแรง…

112
00:10:44,018 --> 00:10:46,187
เหมือนพายุไซโคลนที่ถูกจับไว้

113
00:10:49,482 --> 00:10:54,987
ถ้าคุณมองผมแบบผิวเผิน
ผมคิดว่าคงมีไม่กี่คนที่จะพูดว่า

114
00:10:55,071 --> 00:10:57,031
"เขาทำอะไรที่ละเอียดอ่อนได้อยู่หรอก"

115
00:10:59,075 --> 00:11:03,412
แต่พอได้เห็นเธอทำพาสต้า
ทัศนะผมก็เปลี่ยนไป

116
00:11:04,580 --> 00:11:06,290
และมันก็ไม่เคยกลับไปเหมือนเดิมอีกเลย

117
00:11:16,676 --> 00:11:21,222
โซเฟียเปลี่ยนความคิดผม
ที่มีต่อโทรฟิเอไปโดยสิ้นเชิง

118
00:11:24,767 --> 00:11:30,064
ตอนนี้มันคือส่วนต่อขยายของเธอ
ที่มาอยู่ในแต่ละชิ้นน้อยๆ นี่

119
00:11:35,861 --> 00:11:42,743
(โทรฟิเอ อัล เพสโต้ เจโนเวเซ)

120
00:12:03,097 --> 00:12:04,390
หลังจบมัธยมปลาย

121
00:12:04,473 --> 00:12:08,394
ผมไม่พอใจกับทิศทาง
ที่ชีวิตผมกำลังดำเนินไปจริงๆ

122
00:12:11,772 --> 00:12:15,401
แฟนผมตอนนั้น เธอทำอาหารเก่งมาก

123
00:12:15,901 --> 00:12:17,445
และผมมักจะทำอาหารกับเธอ

124
00:12:18,571 --> 00:12:22,491
เธอบอกว่า "คุณนี่มีพรสวรรค์เรื่องทำอาหารนะ"

125
00:12:22,575 --> 00:12:26,078
"ทำไมไม่ไปเรียนที่โรงเรียนสอนทำอาหารล่ะ"
แล้วผมก็แบบ "อ้อ"

126
00:12:27,037 --> 00:12:28,414
"เป็นความคิดที่เยี่ยมมาก"

127
00:12:37,590 --> 00:12:39,133
- มายกด้วย
- ครับ เชฟ

128
00:12:39,216 --> 00:12:40,551
- บูซาหนึ่ง
- บูซา

129
00:12:40,634 --> 00:12:41,719
- เลมอนหนึ่ง
- เลมอน

130
00:12:41,802 --> 00:12:43,345
- แท็กหนึ่ง
- แท็ก

131
00:12:43,429 --> 00:12:45,347
ขอริบอายสุกปานกลาง

132
00:12:46,390 --> 00:12:51,687
เรียนโรงเรียนสอนทำอาหารสามเดือน
ผมก็ได้งานกับโวล์ฟกัง พัคที่สปาโก

133
00:12:52,980 --> 00:12:54,064
และห้องครัวนั่น

134
00:12:54,148 --> 00:12:57,109
ผลิตเหล่าเชฟฝีมือดีที่สุดที่แคลิฟอร์เนียเคยเจอมา

135
00:13:03,699 --> 00:13:05,534
ตอนที่ผมเดินเข้าไปในครัวนั้น

136
00:13:05,618 --> 00:13:11,540
มันอัดแน่นไปด้วยประจุพลังงานจลน์
ความหลงใหล และความกลัว

137
00:13:15,169 --> 00:13:19,423
ทุกคนขับเคลื่อนด้วยความเร็วสูงสุดทุกวัน

138
00:13:22,134 --> 00:13:23,928
ผมกลัวจนขี้หดเลย

139
00:13:26,514 --> 00:13:28,891
ผมไม่พูด ผมฟัง

140
00:13:30,100 --> 00:13:31,727
ผมจดบันทึกไว้เพียบ

141
00:13:33,187 --> 00:13:34,188
และผมเรียนรู้

142
00:13:35,606 --> 00:13:40,486
ผมทุ่มทั้งกายทั้งใจและจิตวิญญาณ
ให้กับการทำงานให้โวล์ฟกัง

143
00:13:42,780 --> 00:13:43,864
มันบ้ามาก

144
00:13:43,948 --> 00:13:45,074
แค่ลุยไป

145
00:13:45,991 --> 00:13:50,496
ลุยให้หนักที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทุกๆ วัน

146
00:13:50,579 --> 00:13:51,539
ลุยให้หนัก

147
00:13:53,165 --> 00:13:54,166
ซึ่งผมชอบมาก

148
00:14:07,847 --> 00:14:09,807
ผมออกจากสปาโกตอนเป็นซูส์เชฟ

149
00:14:10,891 --> 00:14:14,061
ผมคุยจนได้เข้าไปเป็นหัวหน้าเชฟ

150
00:14:14,144 --> 00:14:16,105
ที่โรงแรมแห่งหนึ่งในเบเวอร์ลีฮิลส์

151
00:14:17,606 --> 00:14:20,651
ที่นี่บริหารโดยเชฟคนหนึ่ง
ซึ่งครอบครัวมาจากโบโลญญา

152
00:14:22,862 --> 00:14:24,947
เชฟทำพาสต้าได้

153
00:14:27,283 --> 00:14:29,785
แต่เขาไม่ยอมสอนอะไรผมเลย
ซึ่งทำให้ผมโมโห

154
00:14:31,495 --> 00:14:35,207
ผมก็เลยแบบ "ก็ได้ ช่างมัน
ฉันจะไปเรียนจากแหล่งกำเนิดล่ะ"

155
00:14:38,878 --> 00:14:44,925
ผมเริ่มมองหาว่าจะเรียนทำพาสต้า
ที่ไหนในอิตาลีได้บ้าง

156
00:14:45,426 --> 00:14:48,262
แล้วผมก็เจอเข้ากับ
ลา เวคเคีย สกูโอลา โบโลเญเซ

157
00:14:48,762 --> 00:14:52,224
ที่บริหารงานโดยอเลสซานดรา สปิสนี

158
00:14:52,308 --> 00:14:57,062
ผู้เป็นหนึ่งในสโฟก์ญีนีที่เก่งที่สุดในโลก

159
00:14:57,146 --> 00:15:01,734
พาสต้าสดคือระบบ
ที่เป็นสิ่งประดิษฐ์ของยายทวดของเรา

160
00:15:01,817 --> 00:15:04,904
ที่จะเสิร์ฟอาหารลงบนโต๊ะ
ทำให้คนมีความสุขด้วยเงินเพียงเล็กน้อย

161
00:15:06,113 --> 00:15:09,617
ผมยกหูโทรศัพท์และได้คุยกับอเลสซานดรา

162
00:15:10,117 --> 00:15:12,703
เธอบอกว่า "โอเค ไว้เจอกันเมื่อคุณมาถึงที่นี่"

163
00:15:13,579 --> 00:15:14,413
"เยี่ยม"

164
00:15:20,669 --> 00:15:25,090
(โบโลญญา อิตาลี)

165
00:15:29,053 --> 00:15:32,431
ผมมาถึงโบโลญญา ผมพูดภาษาที่นี่ไม่ได้

166
00:15:33,307 --> 00:15:35,935
ผมกดกริ่งประตูที่ลา เวคเคีย สกูโอลา

167
00:15:36,018 --> 00:15:39,438
อเลสซานดรา เธอเปิดประตู
แล้วเธอก็พูดว่า "บองจิออร์โน"

168
00:15:39,521 --> 00:15:43,525
แบบต้อนรับอย่างอึกทึกมาก

169
00:15:43,609 --> 00:15:45,945
ผมก็แบบ "นี่แหละ"

170
00:15:46,028 --> 00:15:49,657
เริ่มจากแป้งโดก่อน โอเคนะ

171
00:15:49,740 --> 00:15:54,620
ให้ทำแอ่งขึ้นมา ทำหลุมไว้ใส่ไข่

172
00:15:56,997 --> 00:16:02,127
อเลสซานดราสอนเราด้วยความอบอุ่นที่มากล้น

173
00:16:03,545 --> 00:16:04,672
ทำผิดก็ช่าง

174
00:16:05,172 --> 00:16:07,132
ม้วนสิ สนุกกับมัน เต้นสิ

175
00:16:07,216 --> 00:16:08,634
พวกเขาทำโอเคอยู่นะ เอแวน

176
00:16:08,717 --> 00:16:10,177
- ครับ
- พวกเขากำลังทำได้ดี

177
00:16:10,260 --> 00:16:13,472
ถ้าทำไม่ถูก เราก็ไล่ตะเพิดไปเลย

178
00:16:13,973 --> 00:16:16,600
เพราะพวกเขาต้องเรียนรู้ให้ไว

179
00:16:16,684 --> 00:16:19,853
ไม่งั้นความผิดพลาดก็จะเริ่มทวีคูณขึ้นในชีวิต

180
00:16:21,438 --> 00:16:24,191
แป้งต้องใช้มือทำ ไม่ใช่ใช้โลหะ

181
00:16:24,274 --> 00:16:26,402
เราต้องใส่หัวใจเข้าไปด้วย

182
00:16:26,485 --> 00:16:28,237
เราต้องรู้สึกถึงตัวแป้ง

183
00:16:29,071 --> 00:16:30,531
เพราะแบบนี้เราถึงต้องการหัวใจ

184
00:16:30,614 --> 00:16:34,785
ตรงนี้มีแป้ง ไข่ และอากาศ
แต่คุณต้องการหัวใจ

185
00:16:42,876 --> 00:16:49,508
อเลสซานดราคือบ่อเกิดของทุกอย่างที่ผมอยากรู้

186
00:16:51,760 --> 00:16:57,307
เธอตระหนักได้ว่าผมสนใจ
ในกระบวนการทำอาหารมาก

187
00:16:57,391 --> 00:16:59,768
แล้วจู่ๆ เธอก็เริ่มมอบหมายงานให้ผม

188
00:16:59,852 --> 00:17:02,229
ให้ช่วยเธอในครัว แล้วผมก็แบบ "จริงดิ"

189
00:17:04,189 --> 00:17:07,276
ทุกคนได้รับคำสั่ง

190
00:17:07,776 --> 00:17:12,531
แต่ผมได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นมา

191
00:17:12,614 --> 00:17:15,576
ซึ่งมากกว่าที่ผมคิดไว้

192
00:17:17,995 --> 00:17:21,206
แล้วผมก็ทุ่มเทให้หมดจิตหมดใจ

193
00:17:43,645 --> 00:17:45,981
ผมอยากให้ทักษะการทำพาสต้าด้วยมือ

194
00:17:46,065 --> 00:17:49,735
เป็นจุดศูนย์รวมของทุกสิ่งที่ผมทำต่อจากนี้ไป

195
00:17:55,783 --> 00:18:00,162
แต่การกลิ้งสโฟก์ญา
เป็นอะไรที่งุ่มง่ามมากสำหรับผม

196
00:18:01,455 --> 00:18:05,584
และผมก็เอาแต่ทำแบบนี้ จับแบบนี้
กลิ้งไปโดนนิ้วตัวเองตลอด

197
00:18:10,839 --> 00:18:12,382
แล้วผมก็ไม่มีมัตตาเรลโล

198
00:18:12,883 --> 00:18:15,302
และผมอยากได้สักอันมากสุดๆ

199
00:18:17,930 --> 00:18:21,475
อเลสซานดราให้ที่อยู่มา
ให้ผมไปซื้อมัตตาเรลโล

200
00:18:22,768 --> 00:18:26,396
ผมเข้าไปข้างใน
และได้กลิ่นของไม้ที่เพิ่งตัดใหม่ๆ

201
00:18:27,272 --> 00:18:28,440
และฝุ่น

202
00:18:28,941 --> 00:18:30,567
และเครื่องจักร

203
00:18:31,443 --> 00:18:32,736
และน้ำมัน

204
00:18:33,737 --> 00:18:37,491
แล้วมาเอสโตรออคคีก็เดินออกมา

205
00:18:38,033 --> 00:18:39,034
แล้วเขาก็แบบ…

206
00:18:58,846 --> 00:19:00,180
ผมเลือกมาหนึ่งแท่ง

207
00:19:00,681 --> 00:19:02,307
ผมมองไปที่ไม้แท่งนั้น…

208
00:19:04,143 --> 00:19:06,937
และลายไม้ก็สวยงามมาก

209
00:19:09,898 --> 00:19:12,609
ผมรู้เลยว่านี่ไม่ใช่แค่แท่งไม้

210
00:19:15,612 --> 00:19:17,739
นี่เป็นอะไรที่พิเศษ

211
00:19:42,764 --> 00:19:46,476
ผมเข้าสู่จังหวะชีวิตของการตื่นนอน

212
00:19:47,477 --> 00:19:50,606
ทำพาสต้าให้ได้มากที่สุด

213
00:19:51,106 --> 00:19:54,610
และผมก็ทำแป้งก้อนใหม่ขึ้นมาเรื่อยๆ

214
00:19:56,028 --> 00:19:58,405
หาจังหวะของวิธีการทำ

215
00:20:00,490 --> 00:20:04,745
วันหนึ่ง ผมเริ่มทำสโฟก์ญา

216
00:20:05,913 --> 00:20:07,915
และผมไม่ลังเลเลย

217
00:20:09,750 --> 00:20:12,294
เป็นครั้งแรกที่รู้สึกเป็นธรรมชาติ

218
00:20:22,512 --> 00:20:27,142
มันกำลังพูดกับผม ในแบบที่ผมเข้าใจได้ในที่สุด

219
00:20:31,146 --> 00:20:33,523
เรากำลังคุยกันอยู่

220
00:20:36,526 --> 00:20:39,112
ผมตะลึงกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น

221
00:20:42,991 --> 00:20:45,535
แบบ "โอเค มันคืออย่างนี้สินะ"

222
00:20:52,501 --> 00:20:54,294
มันทั้งสดและบาง

223
00:20:57,297 --> 00:20:59,841
แข็งแรงและสมดุล

224
00:21:02,761 --> 00:21:06,306
และในที่สุด มันก็สมบูรณ์แบบ

225
00:21:09,810 --> 00:21:11,895
มันเป็นช่วงเวลาที่รู้แจ้ง

226
00:21:13,897 --> 00:21:16,316
"นี่แหละสิ่งที่ฉันอยากเป็น"

227
00:21:43,260 --> 00:21:47,848
รากูโบโลเญเซคือเสาหลักของคูชินาโบโลเญเซ

228
00:21:48,348 --> 00:21:52,728
และสำหรับผม
มันคือภาพที่แท้จริงของอเลสซานดรา

229
00:22:05,282 --> 00:22:07,159
ผมอยากจับสิ่งนั้นไว้…

230
00:22:10,037 --> 00:22:13,415
ผมจึงเริ่มคิดค้นโบโลเญเซ

231
00:22:13,498 --> 00:22:17,377
ที่กลายเป็นฉบับสำเนาของรากูของเธอ

232
00:22:19,212 --> 00:22:24,092
ด้วยความหนักแน่นเหมือนเสียงเบสแห่งรสอูมามิ

233
00:22:27,721 --> 00:22:28,764
ผมทำไม่ได้

234
00:22:30,015 --> 00:22:33,560
เนื้อวัวจากวัวที่เลี้ยงในแคลิฟอร์เนีย
รสชาติเหมือนหญ้าแห้ง

235
00:22:34,853 --> 00:22:39,483
ผมเลยใส่ไขกระดูกเพิ่มไป
เพื่อให้ได้รากฐานแบบเดียวกัน

236
00:22:41,860 --> 00:22:44,571
ผมใส่ไขกระดูกลงในไขมันหมู

237
00:22:47,949 --> 00:22:50,952
ผมเอาโซฟริโตมา แล้วก็ใส่ลงไปในไขมันหมู

238
00:22:52,579 --> 00:22:55,165
ผมใส่เนื้อบริสเก็ตบดลงไป

239
00:22:56,166 --> 00:22:59,086
และทันทีที่มันเริ่มมีน้ำซึมออกมา

240
00:23:00,045 --> 00:23:01,171
ก็ใส่ไวน์ลงไป

241
00:23:02,714 --> 00:23:03,632
ใส่มะเขือเทศลงไป

242
00:23:05,926 --> 00:23:06,843
ใส่หัวน้ำซุปเข้าไป

243
00:23:07,677 --> 00:23:10,263
แล้วก็ค่อยๆ เร่งไฟขึ้นให้ช้ามากๆ

244
00:23:13,183 --> 00:23:16,853
อเลสซานดราสอนผมว่า
ทำรากูจะเร่งมันไม่ได้เด็ดขาด

245
00:23:17,771 --> 00:23:18,772
กล้าดียังไง

246
00:23:20,023 --> 00:23:21,733
คุณแค่ต้องเฝ้าดูมัน

247
00:23:23,318 --> 00:23:25,529
คุณต้องรักมัน

248
00:23:27,030 --> 00:23:28,490
นี่คือสิ่งที่ผมชอบทำที่สุด

249
00:23:32,285 --> 00:23:36,998
แล้วหลังผ่านมา 17 หรือ 18 ปี
ผมว่าผมพอจะทำใช้ได้แล้วมั้ง

250
00:23:53,640 --> 00:23:58,979
(ทาญเลียเตลเล่ อัล รากู)

251
00:24:01,565 --> 00:24:02,441
เอ้า

252
00:24:03,150 --> 00:24:04,025
ขอบคุณครับ

253
00:24:08,947 --> 00:24:11,700
คุณจำครั้งแรกได้มั้ย

254
00:24:11,783 --> 00:24:15,120
ฉันจำทุกอย่างเกี่ยวกับนักเรียนทุกคนของฉันได้

255
00:24:15,954 --> 00:24:19,291
รู้ใช่ไหมว่าคุณเป็นคนเดียว
ที่เคยได้เข้าครัวของฉัน

256
00:24:19,374 --> 00:24:20,208
ครับ

257
00:24:20,709 --> 00:24:24,546
คุณเป็นคนเดียวที่ได้เข้าครัวฉันในรอบ 35 ปี

258
00:24:26,423 --> 00:24:28,341
อยู่อิตาลีสามเดือน

259
00:24:29,009 --> 00:24:30,427
หกวันต่อสัปดาห์

260
00:24:30,510 --> 00:24:33,680
อยู่ที่โรงเรียนนานที่สุดเท่าที่เขายอมให้ผมอยู่

261
00:24:38,143 --> 00:24:43,565
ผมรู้สึกเหมือนตัวเอง
กำลังเบ่งบานขึ้นในฐานะมนุษย์

262
00:24:47,277 --> 00:24:50,489
วันหนึ่งอเลสซานดราพูดว่า
"เราจะทำลาซานญ่ากัน"

263
00:24:51,490 --> 00:24:52,991
"ฉันจะสอนคุณ"

264
00:24:54,826 --> 00:24:57,120
เสียงนี้ไพเราะเหมือนบทเพลงเลย

265
00:24:59,414 --> 00:25:01,500
ไม้นวดแป้งควรมีชื่อนะ

266
00:25:01,583 --> 00:25:02,417
อเลสซานดราไง

267
00:25:02,501 --> 00:25:06,254
คงมีแต่คุณแล้วล่ะที่มีไม้นวดแป้งชื่อผู้หญิง

268
00:25:06,338 --> 00:25:07,547
ใช่ อยู่แล้ว

269
00:25:07,631 --> 00:25:09,424
งั้นเราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไปล่ะสิ

270
00:25:22,062 --> 00:25:25,565
วิธีที่เธอทำมันช่างงดงามเหลือเกิน

271
00:25:27,317 --> 00:25:30,570
การผสมผสานของซอสเบชาเมลและซอสซูโก

272
00:25:31,988 --> 00:25:35,659
วิธีการนี้ ไม่มีการชั่งตวงวัด

273
00:25:37,661 --> 00:25:40,038
ถึงแม้ว่าเธอจะทำมาไม่รู้กี่ครั้งแล้ว

274
00:25:40,121 --> 00:25:42,499
แต่เธอรู้ดีว่านี่เป็นครั้งแรกของผม

275
00:25:44,251 --> 00:25:47,212
เธอระวังมากที่จะทำให้ผมดูว่าต้องทำยังไง

276
00:25:50,966 --> 00:25:52,884
เธออยากมอบสิ่งนั้นให้ผม

277
00:25:56,012 --> 00:25:58,557
ก่อนไปอิตาลี ผมไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร

278
00:26:01,309 --> 00:26:06,022
แล้วผมก็ได้พบบางสิ่ง
ที่ผมสามารถนำมากำหนดชีวิตตัวเองได้

279
00:26:07,440 --> 00:26:09,359
นี่คือผม ผมคือคนทำพาสต้า

280
00:26:09,442 --> 00:26:10,610
สมบูรณ์แบบ

281
00:26:10,694 --> 00:26:13,196
ฉันต้องยอมรับเลยว่าเราเก่ง เราทำได้ดี

282
00:26:14,322 --> 00:26:16,032
ผมไม่อยากจากไปเลย

283
00:26:16,116 --> 00:26:21,705
ผมอยากถอนรากถอนโคนจากอเมริกา
แล้วเอาไปหยั่งลงในโบโลญญาแทน

284
00:26:33,216 --> 00:26:34,593
แต่ผมถังแตก

285
00:26:49,316 --> 00:26:51,401
ผมกลับมาจากโบโลญญา

286
00:26:51,901 --> 00:26:58,033
ลอสแอนเจลิสดูจะแบบ
น่าเบื่อและน่าหดหู่อย่างไม่น่าเชื่อ

287
00:26:59,534 --> 00:27:01,119
และผมต้องหางานทำ

288
00:27:02,537 --> 00:27:04,998
ผมเจอจอชที่รัสติก แคนยอน

289
00:27:05,081 --> 00:27:07,584
มันคือร้านอาหารสุดเจ๋งในซานตาโมนิกา

290
00:27:07,667 --> 00:27:09,252
ร้านกำลังลำบาก

291
00:27:10,378 --> 00:27:14,132
แต่จอชแน่วแน่มากที่จะเป็นร้านอาหารแถวบ้าน

292
00:27:15,342 --> 00:27:16,843
และจำเป็นจะต้องมีเบอร์เกอร์

293
00:27:22,932 --> 00:27:26,519
สิ่งสุดท้ายที่ผมอยากทำก็คือเบอร์เกอร์

294
00:27:29,397 --> 00:27:30,357
แต่ผมจำเป็นต้องทำ

295
00:27:34,235 --> 00:27:37,864
ตอนที่ผมรับช่วงต่อมา มันมีแต่พวกบลูชีส

296
00:27:38,531 --> 00:27:39,783
กงฟีเบคอน

297
00:27:40,617 --> 00:27:43,536
ไส้เบอร์เกอร์สำเร็จรูปห่วยๆ จากซิสโก้

298
00:27:43,620 --> 00:27:47,290
ปรุงบนตะแกรงเหล็ก และรสชาติก็เหมือนโลหะ

299
00:27:51,127 --> 00:27:54,255
ถ้าผมจะต้องทำเบอร์เกอร์
ผมก็จะทำในแบบของผม

300
00:27:56,549 --> 00:27:58,677
ผมเลยเริ่มทดลองกับมัน

301
00:28:00,428 --> 00:28:01,721
ใส่ชีสที่ดีขึ้น

302
00:28:02,305 --> 00:28:03,640
ใช้เนื้อที่ดีขึ้น

303
00:28:04,224 --> 00:28:05,517
หาขนมปังที่ดีขึ้น

304
00:28:05,600 --> 00:28:08,478
ปรุงหัวหอมนานเป็นชาติ

305
00:28:11,731 --> 00:28:14,109
แล้วมันก็กลายร่างเป็นเจ้าสัตว์ร้ายนี่

306
00:28:20,740 --> 00:28:23,076
มันกลายเป็นของฮิต

307
00:28:23,660 --> 00:28:26,538
เป็นตัวทำเงินของร้านนั้น

308
00:28:28,248 --> 00:28:31,418
เยี่ยม ประสบความสำเร็จ
สุดยอด ทำเงินได้ ดี

309
00:28:31,501 --> 00:28:35,839
แต่มันไม่ใช่ความทะเยอทะยาน
หรือความฝันของผม

310
00:28:40,927 --> 00:28:42,762
นี่มันแค่เบอร์เกอร์

311
00:28:44,514 --> 00:28:48,977
มันไม่ได้เติมเต็มความปรารถนาที่อยากทำพาสต้า

312
00:28:49,644 --> 00:28:50,895
นั่นต่างหากที่ผมอยากทำ

313
00:28:51,479 --> 00:28:58,236
ผมจำเป็นต้องสร้างชื่อให้ตัวเอง
ด้วยมือผม ด้วยไม้นวด แป้ง และน้ำ

314
00:29:05,118 --> 00:29:06,745
ผมไม่แน่ใจว่าต้องทำยังไง

315
00:29:07,912 --> 00:29:10,623
ร้านอาหารที่ผมต้องการมันไม่มีอยู่

316
00:29:12,709 --> 00:29:17,380
ตอนที่ผมเจอหุ้นส่วนธุรกิจของผม
ผมเจอทางให้ไปต่อแล้ว

317
00:29:19,007 --> 00:29:23,344
ผมอยากได้สถานที่ศักดิ์สิทธิ์
ที่อุทิศให้แก่พาสต้าทำมือ

318
00:29:23,428 --> 00:29:26,765
ไม่มีเครื่องจักร ใช้แรงงานล้วนๆ

319
00:29:30,351 --> 00:29:32,771
ผมติดต่อกับโคซากุ

320
00:29:33,730 --> 00:29:38,735
โคเป็นผู้ช่วยสอนของอเลสซานดรา

321
00:29:40,236 --> 00:29:44,491
โคซากุน่าจะหนึ่งในคนทำพาสต้าที่เก่งที่สุดที่มีอยู่

322
00:29:46,201 --> 00:29:48,703
เป็นคนที่มีสมาธิสุดๆ

323
00:29:49,204 --> 00:29:50,789
เหมือนพระก็ว่าได้

324
00:30:00,757 --> 00:30:02,091
แล้วตอนที่ผมบอกเขา

325
00:30:02,175 --> 00:30:06,471
ว่าผมจะเปิดร้านอาหาร
ที่ขายพาสต้าทำมือเป็นหลัก

326
00:30:06,554 --> 00:30:10,183
เขาบอกว่า
"ฉันจะไปที่นั่น และเราจะเป็นที่หนึ่ง"

327
00:30:10,767 --> 00:30:12,685
ผมก็แบบ "เออ ใช่ มาลุยกันเลย"

328
00:30:20,902 --> 00:30:24,614
เราทำพาสต้ากันทุกวัน

329
00:30:24,697 --> 00:30:27,867
ตั้งแต่หกโมงเช้าจนดึกดื่นสี่ทุ่ม

330
00:30:28,743 --> 00:30:30,620
เราทำแบบฟรีสไตล์

331
00:30:31,204 --> 00:30:32,580
ตั้งแต่คอร์เซ็ตติ

332
00:30:32,664 --> 00:30:34,457
ไปจนถึงบูซา

333
00:30:34,541 --> 00:30:35,625
ไปจนถึงทอร์เทลโลนี

334
00:30:35,708 --> 00:30:38,044
ถึงอัญโญลอตตี ถึงกีตาร์รา

335
00:30:38,920 --> 00:30:40,338
มีแต่พาสต้าล้วนๆ

336
00:30:41,464 --> 00:30:43,383
ผมไม่อยากให้คนพูดคุยกันด้วยซ้ำ

337
00:30:43,466 --> 00:30:46,386
ผมอยากให้พวกเขาตั้งใจกินมัน

338
00:30:47,345 --> 00:30:48,555
"กินสิ!"

339
00:30:51,641 --> 00:30:53,142
"แล้วผมจะได้เอาอีกอย่างมาให้"

340
00:31:01,192 --> 00:31:07,532
ร้านบูคาโตคือช่วงเวลาที่ดีที่สุด… ในชีวิตผมเลย

341
00:31:13,788 --> 00:31:16,207
- ทุกคนพร้อมจะเข้าโบสถ์หรือยัง
- ครับ เชฟ

342
00:31:16,291 --> 00:31:19,669
โอริกับเนื้อลูกแกะ โต๊ะเจ็ดสองที่

343
00:31:21,337 --> 00:31:23,047
เตรียมทำอะราบิอาต้า มาร์ค

344
00:31:23,131 --> 00:31:23,965
ครับ

345
00:31:24,465 --> 00:31:26,301
โจ นายกำลังเอาอะไรมาให้ฉัน

346
00:31:27,677 --> 00:31:28,678
รับทราบ

347
00:31:31,848 --> 00:31:36,394
วันหนึ่งโคมาหาผมแล้วพูดว่า
"ฉันทำงานกับหุ้นส่วนนายไม่ได้แล้ว"

348
00:31:36,895 --> 00:31:38,354
"ฉันจะกลับโตเกียว"

349
00:31:38,855 --> 00:31:40,732
"นายควรระวังไว้"

350
00:31:42,025 --> 00:31:45,153
ผมก็แบบ "โว้ว อะไรนะ"

351
00:31:45,236 --> 00:31:49,115
"ฉันจะทำงานนี้โดยไม่มีนายได้ยังไง"

352
00:31:51,117 --> 00:31:53,620
ตอนนั้นผมยังคิดถึงแค่เรื่องพาสต้า

353
00:31:53,703 --> 00:31:56,080
คิดถึงแต่การผลิตพาสต้าอย่างเดียวเลย

354
00:31:56,164 --> 00:31:57,874
ยกซิโป้ไป โต๊ะห้าสองที่

355
00:31:57,957 --> 00:31:59,500
แล้วผมก็เริ่มดู

356
00:32:02,003 --> 00:32:04,005
เช็คเงินเดือนเด้ง

357
00:32:04,589 --> 00:32:06,633
คนส่งของก็แบบว่า "เราไม่ได้เงินเลย

358
00:32:06,716 --> 00:32:08,259
เลยกำหนด 90 วันมาแล้ว"

359
00:32:08,343 --> 00:32:10,345
ผมก็แบบ "พระเจ้าช่วย"

360
00:32:13,806 --> 00:32:16,726
ผมเซ็นค้ำประกันเป็นการส่วนตัว

361
00:32:16,809 --> 00:32:22,065
ในทุกแอปเครดิตที่ร้านอาหารนั่นใช้อยู่

362
00:32:22,148 --> 00:32:27,654
ทุกอย่างตั้งแต่จานชาม แก้ว
ช้อนส้อม เหล้า อาหาร ของแห้ง

363
00:32:27,737 --> 00:32:30,615
ทุกอย่างมีลายเซ็นผมอยู่บนนั้น

364
00:32:31,908 --> 00:32:34,494
ผมไปประชุมกับนักลงทุนคนหนึ่ง

365
00:32:34,994 --> 00:32:40,959
เขาบอกผมว่า "คุณต้องแยกตัว
ออกมาจากคนคนนี้เดี๋ยวนี้เลย"

366
00:32:42,210 --> 00:32:43,544
"เดี๋ยวนี้"

367
00:32:44,545 --> 00:32:47,090
เราร่างจดหมายแจ้งขอถอนหุ้นส่วน

368
00:32:47,590 --> 00:32:52,553
เราจ้างคนส่งของไปส่งจดหมาย
และทันใดนั้นก็นรกแตก

369
00:32:52,637 --> 00:32:54,514
โทรศัพท์เริ่มดังไม่หยุด

370
00:32:55,390 --> 00:32:58,059
"เกิดอะไรขึ้น เราหาทางออกได้ เราแก้ไขได้"

371
00:33:00,019 --> 00:33:01,646
แล้วมันก็เริ่มอุบาทว์ขึ้น

372
00:33:06,734 --> 00:33:08,861
ผมหมกมุ่นมากไป…

373
00:33:11,531 --> 00:33:14,951
วันทั้งวันทำแต่พาสต้า

374
00:33:17,245 --> 00:33:20,957
ตามืดบอดเพราะทำแต่งานนี้

375
00:33:23,084 --> 00:33:27,630
จนไม่ได้ไปใส่ใจดูเลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับธุรกิจ

376
00:33:28,506 --> 00:33:33,678
จนตอนนี้ผมตกที่นั่งซวยสุดๆ

377
00:33:34,721 --> 00:33:36,806
เราติดต่อกับทนายด้านล้มละลาย

378
00:33:36,889 --> 00:33:42,645
เขาบอกว่า "คือว่านะเอแวน…
ทั้งหมดก็ราวๆ สามล้านห้าแสนเหรียญ"

379
00:33:44,188 --> 00:33:46,357
การขอล้มละลายเป็นทางเลือกเดียว

380
00:34:01,789 --> 00:34:05,543
บูคาโตควรจะได้เป็นร้านอาหารในฝันของเขา

381
00:34:06,627 --> 00:34:09,756
อารามของพาสต้าทำมือ

382
00:34:11,299 --> 00:34:13,051
ร้านอาหารเจ๊ง

383
00:34:14,385 --> 00:34:15,970
เขาประกาศล้มละลาย

384
00:34:17,346 --> 00:34:18,931
และเขาก็ลี้ภัยไป

385
00:34:29,317 --> 00:34:30,735
ผมไม่รู้จะทำยังไง

386
00:34:36,407 --> 00:34:37,950
และผมดื่มหนักมาก

387
00:34:42,330 --> 00:34:44,582
สภาพผมตอนนั้นไม่ดีเลย

388
00:34:47,794 --> 00:34:52,673
ผมโมโหมากที่ผมล้มเหลวเพราะผมไม่ได้ใส่ใจ

389
00:34:54,634 --> 00:34:56,636
ใครจะไว้ใจผมอีก

390
00:34:59,889 --> 00:35:03,851
เพื่อเอาชนะความกลัว

391
00:35:04,727 --> 00:35:08,231
ผมต้องทำสิ่งที่ผมกลัวที่สุด

392
00:35:09,941 --> 00:35:13,611
ผมต้องยอมรับความจริง

393
00:35:13,694 --> 00:35:17,865
ว่าผมไม่รู้อะไรเลยเรื่องการบริหารร้านอาหาร

394
00:35:28,876 --> 00:35:31,629
ผมติดต่อริช เมลแมน

395
00:35:31,712 --> 00:35:33,923
เขาเป็นเจ้าของร้านเลตตุซ เอนเตอร์เทน ยู

396
00:35:34,882 --> 00:35:37,552
หนึ่งกลุ่มภัตตาคารที่ประสบความสำเร็จที่สุด

397
00:35:39,554 --> 00:35:42,807
ผมต้องเริ่มเรียนรู้ธุรกิจจากศูนย์

398
00:35:46,644 --> 00:35:49,230
ริชเคยไปบูคาโต

399
00:35:49,313 --> 00:35:52,024
เขาจึงรู้เรื่องของผมแล้ว

400
00:35:53,151 --> 00:35:57,071
เขาบอกว่า "เอฟ มาชิคาโกสิ"

401
00:35:57,155 --> 00:36:00,324
"แล้วดูซิว่าเราจะหาอะไรให้คุณทำได้ไหม"

402
00:36:06,372 --> 00:36:08,374
ริชคือสุดยอดนักปฏิบัติการ

403
00:36:10,751 --> 00:36:17,633
พอได้ทำงานกับเขา
ผมก็เริ่มเข้าใจศาสตร์และศิลป์ของธุรกิจนี้

404
00:36:18,217 --> 00:36:23,431
บัญชี ประกัน
ต้นทุนค่าอาหาร ค่าแรง สินค้าคงคลัง

405
00:36:23,514 --> 00:36:29,061
แต่บทเรียนที่สำคัญที่สุด
คือวิธีที่เขาปฏิบัติต่อผู้คน

406
00:36:29,645 --> 00:36:34,442
การที่เขาบ่มเพาะคน…
ที่ทำให้เห็นแล้วว่าบ่มเพาะได้

407
00:36:37,111 --> 00:36:42,658
การทำงานที่ชิคาโก
กลายเป็นสิ่งทำให้อีกด้านของตัวผม

408
00:36:42,742 --> 00:36:44,493
ที่ผมไม่เคยรู้ว่ามีอยู่ตื่นขึ้นมา

409
00:36:46,495 --> 00:36:49,624
ทุกสิ่งที่เราต้องการในการจะเป็นผู้นำ

410
00:36:50,917 --> 00:36:52,460
ผมแบบ "ให้ตาย"

411
00:36:53,044 --> 00:36:54,253
"ฉันยังรู้ไม่หมด"

412
00:37:06,224 --> 00:37:08,226
วันหนึ่งผมได้รับอีเมล

413
00:37:08,309 --> 00:37:12,647
"เฮ้ เอแวน
ผมกำลังจะเปิดร้านอาหารที่แอบบ็อตคินนีย์"

414
00:37:12,730 --> 00:37:15,399
"ไม่รู้ว่าคุณสนใจจะลองมาคุยไหม"

415
00:37:15,483 --> 00:37:17,735
ผมก็แบบ "สนใจสิ"

416
00:37:17,818 --> 00:37:19,654
(ฟีลิกซ์)

417
00:37:19,737 --> 00:37:26,410
ฟีลิกซ์กลายเป็นที่ที่ผมจะแสดง
ให้ลอสแอนเจลิสเห็นว่าผมประสบความสำเร็จได้

418
00:37:29,080 --> 00:37:30,915
แนวทางใหม่

419
00:37:30,998 --> 00:37:35,211
ในการทำรูปทรงของทอร์เทลลินี
ทอร์เทลโลนี ทอร์เทลลาชชี

420
00:37:35,294 --> 00:37:40,508
คือการปิดผนึกตรงจุดที่จำเป็นจริงๆ เท่านั้น

421
00:37:42,385 --> 00:37:45,680
ขั้นตอนแรกคือการสร้างทีม

422
00:37:47,348 --> 00:37:52,019
การนำนักทำพาสต้าห้าคน
ที่มีขนาดมือที่ต่างกันมา

423
00:37:53,938 --> 00:37:58,234
คุณจะทำให้ทุกคนทำออกมา
ให้ขนาดและรูปทรงเหมือนและเท่ากันได้ยังไง

424
00:37:59,318 --> 00:38:01,862
ผมชอบการสอนคน

425
00:38:02,363 --> 00:38:04,949
แล้วเราก็ติดลมบนทันที

426
00:38:08,369 --> 00:38:12,290
ตอนผมไปที่นั่นครั้งแรก ผมเห็นเอแวน ฟังค์กี้

427
00:38:12,999 --> 00:38:18,212
และเขาอยู่ในแบบว่าคอกกระจกกลางร้านอาหาร

428
00:38:20,298 --> 00:38:24,385
และเขากำลังทำพาสต้าด้วยความดุเดือดมาก

429
00:38:24,885 --> 00:38:26,095
ผมนี่แบบ "โอเค ว้าว"

430
00:38:28,055 --> 00:38:30,516
อาหารยกออกมาเป็นระลอก

431
00:38:31,267 --> 00:38:36,147
พาสต้ามันวิจิตรมากจนทำเอาผมเพ้อไปเลย

432
00:38:38,524 --> 00:38:40,860
ตอนนั้นผมกำลังช่วยรวบรวม

433
00:38:40,943 --> 00:38:44,113
รายชื่อร้านอาหารเปิดใหม่
ที่ดีที่สุดในอเมริกาให้นิตยสารเอสไควร์

434
00:38:44,739 --> 00:38:46,866
ผมก็แบบ "นี่คือเบอร์หนึ่งของฉัน"

435
00:38:47,825 --> 00:38:52,163
เอสไควร์ยกให้เราเป็น
"ร้านอาหารใหม่ที่ดีที่สุดในอเมริกา" ในปี 2017

436
00:38:52,246 --> 00:38:54,874
ตามด้วยการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเจมส์ เบียร์ด

437
00:38:54,957 --> 00:38:57,209
"ร้านอาหารใหม่ที่ดีที่สุดในอเมริกา"

438
00:38:59,670 --> 00:39:02,631
ฟีลิกซ์คือวิทยานิพนธ์ของผม

439
00:39:03,215 --> 00:39:06,719
ของทุกอย่างที่ผมได้เรียนรู้เกี่ยวกับตัวผม

440
00:39:06,802 --> 00:39:10,639
และสิ่งที่ผมอยากมอบให้มากๆ

441
00:39:15,144 --> 00:39:15,978
มันได้ผล

442
00:39:17,772 --> 00:39:18,773
มันได้ผล

443
00:39:22,485 --> 00:39:23,319
บัวนา เซรา!

444
00:39:23,402 --> 00:39:24,820
บัวนา เซรา!

445
00:39:24,904 --> 00:39:27,823
ขอต้อนรับสู่วันศุกร์นะทุกคน
ทุกคนรู้สึกยังไงบ้าง

446
00:39:27,907 --> 00:39:28,949
เยี่ยมเลย เชฟ

447
00:39:29,033 --> 00:39:29,909
วิเศษมาก

448
00:39:29,992 --> 00:39:31,702
ด้วยความสำเร็จของฟีลิกซ์

449
00:39:31,786 --> 00:39:34,538
ผมจึงได้รับข้อเสนอ
ให้ไปเปิดร้านอาหารในเบเวอร์ลีฮิลส์

450
00:39:35,706 --> 00:39:37,958
พวกเขาบอกว่า "ลุยแล้วฝันให้เต็มที่"

451
00:39:38,459 --> 00:39:42,421
"บอกมาเลยว่าต้องการอะไร
ส่วนศิลปินก็สร้างงานศิลปะไป"

452
00:39:45,257 --> 00:39:49,678
ตอนนั้นผมจะกลับอิตาลีบ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

453
00:39:51,097 --> 00:39:52,640
เที่ยวตามหารูปทรง

454
00:39:54,225 --> 00:39:56,977
และหาคนที่จะสอนผมให้ทำรูปทรงแบบนั้น

455
00:40:03,818 --> 00:40:06,362
ผมอยากให้เกียรติแก่ผู้หญิงเหล่านี้

456
00:40:09,115 --> 00:40:11,617
ดังนั้นพอผมเปิดฟังค์กี้

457
00:40:12,201 --> 00:40:15,079
ผมจึงทำรายการรูปทรงพาสต้า
แล้วใส่แหล่งกำเนิดไว้ด้วย

458
00:40:17,123 --> 00:40:18,082
บอกภูมิภาค…

459
00:40:19,792 --> 00:40:20,793
เมือง…

460
00:40:22,044 --> 00:40:23,754
และผู้หญิงที่สอนผม

461
00:40:27,800 --> 00:40:31,887
ฮีโร่ตัวจริงของการทำพาสต้าทำมือคือพวกผู้หญิง

462
00:40:33,556 --> 00:40:35,266
และเขายืนหยัดเพื่อพวกเธอ

463
00:40:36,267 --> 00:40:40,563
การอุทิศตนให้แก่พวกเธอ
การมุ่งมั่นที่จะเอ่ยนามพวกเธอ

464
00:40:40,646 --> 00:40:42,523
มันเป็นสิ่งที่ไม่ธรรมดาเลย

465
00:40:46,318 --> 00:40:49,071
เรากำลังยกย่องประวัติศาสตร์ของพวกเธอ

466
00:40:50,823 --> 00:40:53,242
ให้เครดิตแก่ผู้ที่สมควรได้รับ

467
00:40:56,537 --> 00:40:59,874
ตอนนี้เรื่องราวของพวกเธอ
จะคงอยู่ตลอดไปที่ฟังค์กี้

468
00:41:16,682 --> 00:41:20,603
(โทรฟิเอ อัล เพสโต้ เจโนเวเซ
โซเฟีย, ลิกูเรีย)

469
00:41:28,027 --> 00:41:32,031
(ทอร์เทลลินีในน้ำซุป
อเลสซานดรา, เอมิเลีย-โรมาญญ่า)

470
00:41:39,330 --> 00:41:43,417
(ทาญเลียเตลเล่ อัล รากู โบโลเญเซ
อเลสซานดรา, เอมิเลีย-โรมาญญ่า)

471
00:41:50,799 --> 00:41:54,720
(ทอร์เทลลาชชี เบอร์โร อี ซัลเวีย
อเลสซานดรา, เอมิเลีย-โรมาญญ่า)

472
00:41:59,808 --> 00:42:03,729
(โอเรกกีเอเต คอน ซัลซิคชา
บร็อคโคลีตี เอ เอ็นดูย่า, นุนเซีย, พูเลีย)

473
00:42:11,153 --> 00:42:15,074
(อัญโญลอตตี ดัล พลิน
เจมม่า, ปิเอมอนเต)

474
00:42:22,581 --> 00:42:26,585
(เมอแรงกาตา
แทงเจอรีน กรานิต้า, ฟิน็อคคิโอ แคนดิโต้ )

475
00:42:49,733 --> 00:42:56,073
(ลาซานญ่า แวร์เด อัลลา โบโลเญเซ
อเลสซานดรา, เอมิเลีย-โรมาญญ่า)

476
00:43:01,120 --> 00:43:07,960
(แอสโซซิโอเน เดล สโฟก์ญิเน
วีเอสบี โบโลญญา)

477
00:43:13,173 --> 00:43:14,383
อรุณสวัสดิ์

478
00:43:17,761 --> 00:43:19,054
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน!

479
00:43:22,141 --> 00:43:22,975
เชา

480
00:43:25,269 --> 00:43:26,520
ลูกรัก

481
00:43:30,190 --> 00:43:34,862
ทุกคน เขาจะแสดงวิธีกลิ้งแป้งให้เราดูนะ

482
00:43:34,945 --> 00:43:36,989
แล้วพวกคุณก็ทำตาม

483
00:43:37,072 --> 00:43:40,534
การกลิ้งแป้งก็คือการเต้นรำ

484
00:43:41,702 --> 00:43:43,746
ด้วยความรู้สึก

485
00:43:45,247 --> 00:43:46,373
ด้วยพลัง

486
00:43:47,416 --> 00:43:48,792
ด้วยหัวใจ ใช่ไหม

487
00:43:48,876 --> 00:43:49,960
คือชีวิต

488
00:44:08,103 --> 00:44:10,522
พาสต้าเป็นเรื่องของความรัก

489
00:44:13,400 --> 00:44:14,818
มันคือแสงนำทางของผม

490
00:44:17,029 --> 00:44:21,492
มันสำคัญต่อผมมากที่ต้องสานต่อประเพณีนี้

491
00:44:22,910 --> 00:44:24,286
ผมไม่อยากให้มันตายไป

492
00:44:24,870 --> 00:44:27,039
ผมไม่อยากให้มีอันไหนต้องตายไป

493
00:44:38,634 --> 00:44:41,679
ผมเป็นเหมือนซี่ล้อน้อยๆ บนกงล้อขนาดมหึมา

494
00:44:42,805 --> 00:44:46,767
และทุกสโฟก์ญาที่ผมรีดออกมา
คือส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์

495
00:44:49,228 --> 00:44:51,063
ผมพบว่ามันงดงามมาก

496
00:44:54,274 --> 00:44:55,734
นี่คือสิ่งที่ผมเกิดมาเพื่อทำ

497
00:44:57,778 --> 00:44:59,238
เพื่อทำพาสต้า

498
00:45:02,074 --> 00:45:03,409
ทำพาสต้า

499
00:45:06,620 --> 00:45:08,205
ทำพาสต้า

500
00:45:12,042 --> 00:45:14,128
(แด่ เกรซ คิม ฟังค์กี้)

501
00:47:19,378 --> 00:47:24,383
คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์