NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
PRZEDSTAWIONE POSTACI, ORGANIZACJE ORAZ WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE
Kim pani jest?
Pytam, kim pani jest.
Jest pani niemową?
Dlaczego ukrywacie się w piwniczce kapitana Ri?
Wystarczy.
Nawet niemowy odezwą się w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego.
- Rety. - Co to za dźwięk?
Co takiego?
- Z drogi. - Co to?
- Czy to numer 729? - Naprawdę?
- Kto przyjechał? - Ten pojazd...
Co wyprawiacie z moją narzeczoną?
- Narzeczoną? - Co takiego?
Coście powiedzieli?
Byłoby dobrze, gdybyście odłożyli broń, którą celujecie
w moją narzeczoną.
Nie wiedziałem o niej.
Wybaczcie.
Więc jesteście jego narzeczoną...
Z Pjongjangu?
Postępujemy zgodnie z zasadami, więc współpracujcie.
Będzie nam potrzebna
karta mieszkańca Pjongjangu i wstępu do pogranicza.
Nic się nie stanie?
Jeżeli kapitan Ri zdąży wrócić,
to da radę rozwiązać sprawę.
Ten niezdara miałby ją rozwiązać?
Dobrze by było, gdyby nie wyjawił całej prawdy.
Karta mieszańca i wstępu.
Nie macie tych kart?
Obywatelu komandorze.
Moja narzeczona...
Pochodzi z Południa.
Z Korei Południowej?
Czy on zwariował?
O czym wy mówicie?
Należy do 11 Dywizji.
- Do 11 Dywizji? - Do 11 Dywizji?
- Poważnie? - Rety.
Czyli zdobyła medal od Partii Pracy Korei?
Ciekawe jaką misję musiała wykonać na Południu?
Jak dobrze wiecie,
informacje o osobach z 11 Dywizji są ściśle tajne,
więc nie mogę nic zdradzić.
Martwi mnie, że kapitan Ri to taki lojalista.
Nie skłamie, choćby mu nożem grozili.
- Jest zbyt uczciwy. - No właśnie.
A przecież czasem trzeba skłamać.
Narzeczona dopiero niedawno wróciła
i źle się czuje wśród tłumu.
Możemy wrócić do środka?
Czyli wy dwoje
spędzicie noc pod jednym dachem?
Jest wyczerpana.
- Och! - No proszę.
- A to ci. - Coś takiego?
- Przecież są zaręczeni. - Wiem, ale...
ODCINEK 3
Już nikt nie patrzy.
Tak mnie pan nagle nazwał narzeczoną,
chyba za bardzo się wczułam.
Nie miałem wyboru.
Rozumiem.
Nieźle wyszło jak na improwizację.
Te wszystkie kobiety wydawały się bardzo zaskoczone.
Pewnie myślały, że słodko wyglądamy i...
A czym jest ta cała 11 Dywizja?
Dlaczego tak nagle umilkli, kiedy wspomniał pan
o tej 11 Dywizji?
To jakaś potężna organizacja?
Proszę się napić i uspokoić.
Czasem dochodzi do kontroli domów,
ale przepraszam, bo nie spodziewałem się jej dzisiaj.
Pan też musiał być mocno zaskoczony.
Ale w porę pan wrócił, więc nie szkodzi.
Nie zranili pani?
Nic pani nie jest?
Nic mi nie jest.
Ta 11 Dywizja...
Właśnie, co to?
Zajmuje się agentami pracującymi na Południu oraz ich rodzinami.
Agentami?
Znaczy szpiegami?
Informacje o nich są ściśle tajne.
Stąd mój pomysł.
Ale jak pan mógł im powiedzieć, że jestem szpiegiem?
A jak inaczej wyjaśnić pani wygląd i styl wypowiedzi?
No dobrze, tylko co dalej?
Jak się dowiedzą prawdy?
Jutro pani wyjeżdża,
więc wystarczy nam jeden dzień.
Ale nie chcę być szpiegiem.
Kapitanie Ri, jest pan w domu?
Kapitanie Ri.
- Może nie wrócił. - Gdzie tam.
Jest w środku z tą całą narzeczoną.
- We dwoje. - Myśli pan,
że możemy im nie otworzyć?
Kapitanie Ri!
Przepraszamy za tak późną wizytę.
Nie szkodzi. Co was sprowadza?
Pewnie po powrocie do domu
nie ma pan nic do jedzenia.
Powinnam była już wcześniej przyjść.
Przepraszam, że tak późno.
Nie szkodzi.
Niech pan nie odmawia. Sama zrobiłam to wino kasztanowe.
To placki ziemniaczane.
Mamy też kukurydzę, wciąż ciepłą.
Co nam strzeliło do głowy, przecież on sam tego nie wniesie.
Może wejdziemy do środka i pomożemy?
- Co nie? - Zaraz.
Poradzę sobie sam.
Chyba jednak nie sam.
Słyszałyśmy o pani.
Jest pani narzeczoną kapitana?
Tak.
Miło panią poznać.
- Wzajemnie. - Podobno z 11 Dywizji.
Jakie misje i gdzie?
Nie mogę tego zdradzić.
Nic o misjach ani nic o tym, gdzie byłam.
Wszystko musi pozostać ściśle...
tajne.
Z pewnością rozumiecie.
Ach, no oczywiście, że tak.
Tak głupio pytam.
Dobranoc.
- Dobranoc. - Miło było poznać.
Nie jest taka ładna.
Pewnie małżeństwo aranżowane.
Przecież kapitan Ri wygląda tak, jakby nic do niej nie czuł.
- Chyba tak jest, co nie? - Przecież widziałyście ich.
Kapitan Ri wydawał się zdenerwowany, kiedy stała obok.
Pewnie jej nie znosi.
A widziałyście jej włosy?
Zupełnie rozczochrane.
- Co one... - Jakby była duchem.
Szkoda mi kapitana Ri.
Następnym razem poszukajmy u niej lisiego ogona.
Super.
Pańska narzeczona to szpieg.
Wszystko super.
Ale co teraz?
Z czym?
Będą o mnie pytać, jak już wyjadę.
Szczególnie ta z okrągłymi oczami.
„Dlaczego zerwaliście?”
Nie będą pytać.
Będą i nie będą dawać panu spokoju.
Będą plotkować całymi dniami.
Nikt mnie ot tak nie pyta o życie osobiste.
Ale będą.
Widziałam przed chwilą,
że nie może pan przed nimi zgrywać twardziela z niskim głosem.
Wpadły tu tak nagle, bo mają pana za pośmiewisko.
Myślą, że można panem pomiatać.
Co takiego? Ja przecież...
Panie Ri.
Co jest najważniejsze,
gdy rozmowa schodzi na związki?
„Dlaczego zerwali? Kto rzucił kogo?”
Te pytania są najważniejsze.
Co chce pani powiedzieć?
Wszyscy pewnie i tak się domyślą,
ale niech pan to usłyszy.
Jak będą pytać, kto z kim zerwał...
to ja pana rzuciłam.
Nie widzę różnicy, ale dobrze.
A rzuciłam pana, bo...
Mieliśmy różne charaktery.
- Dobrze. - A jak wyjadę, to pół roku
nie będzie się pan z nikim spotykał.
Taki czas na żałowanie, że z panem zerwałam, dobrze?
Właśnie tak. Niech pan tak wzdycha.
Mało je i się nie uśmiecha.
Będzie pan taką chodzącą mizerotą.
„Tak mu było z nią dobrze, ale ona go rzuciła”.
Będzie po panu widać.
Śmieszy to pana?
Nie zgadza się pan?
- Może zostanę. - Umowa stoi.
Boi się pan, że mogę zostać.
- Niech pani odpocznie. - Idzie pan?
A jak znowu ktoś tu wparuje, bo przecież do pana wolno każdemu?
Co mam wtedy zrobić? Niech pan tu zostanie.
Zajmę pana łóżko. A pan w salonie.
Boże.
Po prostu wspaniale.
Boże mój.
Ale twarda podłoga.
Całe życie traktują mnie jak księżniczkę,
więc to nowe doświadczenie.
Dziękuję bardzo.
Wystarczy tego gadania, proszę spać.
Chciałabym usnąć,
ale jak słychać nie mogę.
Przecież dosłownie spadłam z nieba
i wylądowałam w Korei Północnej.
Dwa razy o mało co mnie nie zastrzelili.
A dzisiaj się zaręczyłam.
Jestem zbyt spięta, żeby usnąć.
A czy był pan w Szwajcarii?
Nie chciałabym być wścibska,
ale przypadkiem przejrzałam pana książki.
Książki człowieka
zazwyczaj dużo mówią o jego osobowości,
jego charakterze, gustach i tak dalej.
Ale muszę przyznać, że ma pan dużo książek o smutnych rzeczach.
No i...
znalazłam też coś, co do pana nie pasuje.
Nuty na pianino.
I broszurę z koncertu.
I co tam było?
Bazylejska Akademia Muzyczna?
FORMULARZ ZGŁOSZENIOWY
Sama też całkiem nieźle gram na pianinie.
Nie potrzebuję nut, żeby zagrać „Dla Elizy”.
Też pan gra na pianinie?
A może
ma pan dziewczynę, która gra na pianinie?
Co jest?
Może ma dziewczynę.
AIR KORYO
PJONGJANG
PORT LOTNICZY PJONGJANG-SUNAN
PRZYLOTY MIĘDZYNARODOWE
Koreanki z Północy są przepiękne.
Proszę uważać, co pan mówi.
A jak ktoś się dowie?
Panie Cheon, renegocjujmy kontrakt.
Dam panu 10 000 dolarów więcej.
Ale jak znowu będzie mi pan zrzędził, to pan mi je odda.
No tak...
Dokąd pan idzie? Tędy.
Tędy?
Dan, pewnie w Rosji nic tylko się uczyłaś.
Schudłaś i to bardzo.
Odchudzam się.
No daj spokój, nie powinnaś już więcej zrzucać.
- Ej, w nogi! - Gnojki.
- Weź nową. - Tak jest.
Nie ma co winić złodziei.
Głupcem ten, kto nie chroni własności.
A przy okazji, wujku.
Gdzie samochód?
Pożyczyłem komuś.
Wolno ci pożyczać innym?
Kto by w ogóle śmiał o to prosić?
Jeong Hyeok.
Mówił, że to pilne.
Naprawdę? I co teraz zrobisz?
Jak to?
Czy przywiezie samochód z powrotem?
Czy ty masz po niego pojechać?
Każę komuś pojechać i go odebrać...
- Dobrze. - Co? Jak to?
Sama do niego pojadę.
Po moim jutrzejszym recitalu.
Ty pojedziesz?
On pewnie już wie, że wróciłam,
więc dziwne, gdybym nie pojechała.
On wie?
- A nie wie? - Nie mówiłem mu.
Bo w ogóle nie pytał.
Nigdy o ciebie nie pyta, więc nawet nie wspominałem.
A poznałabyś go w ogóle?
Szmat czasu.
Co za kobieta nie rozpoznaje swojego narzeczonego?
Mówi się, że czas zmienia nawet góry i rzeki.
Ale nie tę zadziorną dziewczynę.
Mam. Idziemy.
Jedźmy już.
Korea Północna.
Wszystko dobrze.
Nawet i niebo nad Pjongjangiem chce mnie przywitać.
Co się dzieje?
Gdzie są wycieraczki?
Tyle wam zapłaciłem, a wy mi tu taki szrot zapewniacie?
Śpieszyłem się, żeby pana odebrać
i zapomniałem zdjąć wycieraczki.
Pewnie ktoś ukradł.
Dobra, ale co teraz? Nic nie widać.
Widzę dobrze.
Nawet teraz?
Owszem, wszystko widzę.
To jakieś supermoce czy co?
Bez obaw, takie rzeczy często się zdarzają.
Możemy nawet jechać szybko.
- Zgadza się. - To jakieś jaja?
Jedziemy dziesięć na godzinę.
Nie do wiary.
Panie Cheon, wcześniej mówił pan o zaufaniu,
ale zapomniał pan o wycieraczkach.
Pan się nie martwi. Takie zadania to dla mnie codzienność.
A chcesz pan dostać w twarz?
Wzrok na drogę.
KOPALNIA WĘGLA
POKÓJ, DOBROBYT I ZJEDNOCZENIE PÓŁWYSPU KOREAŃSKIEGO
KOREAŃSKA REPUBLIKA LUDOWO-DEMOKRATYCZNA
POKÓJ KOMUNIKACYJNY
Wszyscy ciężko pracują.
DOBROBYT GOSPODARCZY DZIĘKI GÓRNICTWU WĘGLOWEMU
Komandorze, co pana tu sprowadza?
Brat Ri Mu Hyeoka jest w jednostce.
Kapitan Ri Jeong Hyeok.
Okazuje się,
że to brat Ri Mu Hyeoka.
Naprawdę? Wie pan coś więcej?
Dowiedzieć się więcej jest waszym zadaniem.
Ten człowiek jest bardzo cwany,
więc musicie uważać.
Mamy nowy mikrofon kierunkowy.
Nie musimy go instalować w domu.
Wystarczy, że będzie w pobliżu, a usłyszymy wszystko.
- Zainstalujcie. - Tak jest.
Mieszka u niego kobieta.
- Kobieta? - Wydaje się podejrzana.
Mówi, że ta kobieta jest z 11 Dywizji,
ale przeczucie nie daje mi spokoju.
Przyjrzyjcie się.
- Tak jest. - Nawet przez drobny kamyk
ludzie mogą spaść ze szczytu.
Jeśli dobrze to rozegramy,
być może uda się ją wykorzystać, żeby zniszczyć jego rodzinę. O to mi chodzi.
Może powinniście skończyć pracować przy tych drutach
i znaleźć coś lepszego?
Wasz syn dobrze się uczy.
Może pójdzie na studia. Powinien zamieszkać w Pjongjangu.
Właśnie minęli drugi posterunek.
7 LAT TEMU
Pojazd zbliża się do zakrętu Bongdeok.
Mija dziewiąty próg.
Mój brat
uczy się teraz w Szwajcarii.
Poważnie?
To geniusz muzyczny.
Dostał stypendium.
Na ostatnim recitalu dostał też owacje na stojąco.
Ale zawsze gdy dzwoni, to mnie przeprasza.
Jeden z nas musiał pójść w ślady ojca do wojska,
a on uważa, że to przez jego fortepian tutaj wylądowałem.
Też chcieliście grać na fortepianie?
Podobało mi się,
ale Jeong Hyeok był znacznie lepszy.
Mówi, że napisał dla mnie piosenkę.
Ma ją zagrać, jak wróci do domu.
Cieszycie się?
Oczywiście.
Zawsze się cieszę,
gdy o nim pomyślę.
Mija ostatni próg.
Dojedzie za pięć sekund.
- Niesamowite. - Narysowali tu tygrysa.
Ten czarny samochód jest świetny.
- I jak się świeci. - Ale fajne auto.
- Rety, to przecież... - Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
- Ja też. - Takie auto u nas?
Co to takiego?
Kapitan Ri z tego domu
przyjechał nim wczoraj.
Słyszałem o takich autach, ale pierwszy raz na oczy widzę.
Dzieciaki, ręce precz.
- Co pani robi? - Boże.
Co to za auto,
że wszyscy chcą zobaczyć?
Jakiś zwykły sedan.
Proszę nie wychodzić z domu.
Chwila.
Wyjdźmy razem. Odprowadzę pana.
Nie trzeba.
Wczoraj panie chyba nie widziały mojej twarzy, bo było ciemno.
Pewnie dlatego tak gadały.
A co za różnica? I tak ich już pani nie zobaczy.
Właśnie dlatego takie to ważne.
To wrażenie zostanie z nimi na zawsze.
Co jest?
- Niech pani je zwiąże. - Co?
- Rozczochrane włosy. - „Rozczochrane”?
Wie pan w ogóle, co to znaczy?
Tylko dwa typy ludzi chodzą tu z taką fryzurą.
Obcokrajowcy i szaleńcy.
Ach, tak? A więc będę szaloną kobietą.
Rety.
Co ty, małe dziecko? Masz coś na ramieniu.
Nic nie mam.
Pan się nie rusza, będę delikatna.
Dobrze. Niech pan dotknie moich włosów.
- Że co? - Moich włosów.
Nie umie pan pogłaskać po głowie?
Nie umiem.
Niech pan dotknie.
Jak pan tego nie zrobi, to zamieszkam tu na stałe.
Jesteśmy zaręczeni, to się pobierzemy.
Mówiłam panu, że jest w moim typie.
Rety, kotku.
Pójdę już.
Niech pan mi pomacha.
Podobno fizjonomika to nauka.
A ona taka zdzira z twarzy jest.
Ma oryginalną urodę. To coś złego?
Wrzuciłaś swoje maniery do kapusty i je zjadłaś czy co?
Przepraszam.
Pewnie to ona zjadła mięso z gara z solą.
Nie zasługuje na niego. Szkoda.
Są zaręczeni, co nie?
Przecież my z nim nie zamieszkamy.
Ale dlaczego ona nam nie pomaga?
Wszystkie okoliczne kobiety zbierają się dzisiaj i walczą na kimchi.
Obrzucacie się kimchi?
To była taka przenośnia.
Będziemy ciężko pracowały, jakbyśmy walczyły.
Po co się tak tłumaczysz?
Pani pójdzie nam pomóc.
Nie, nie pójdę.
Rety.
Czy ta rodzina nie będzie zimą jadła kimchi?
Nie lubię kimchi. Weźmie pani rękę?
Do widzenia.
MARSZ KU WIELKIEMU ZWYCIĘSTWU
Uwaga!
Kapitanie Ri, piąta kompania gotowa do ćwiczeń.
- Oficer Hwang Yeong Beom. - Spocznij.
Spocznij!
- Chorąży Pyo Chi Su. - Tak jest.
- Kapral Park Gwang Beom. - Tak jest.
- Sierżant Kim Ju Meok. - Tak jest.
- Szeregowy Geum Eun Dong. - Tak jest.
Poza tą czwórką wszyscy na strzelnicę.
Tak jest! Kompania, uwaga!
Kompania, naprzód marsz!
- Rankiem o wschodzie słońca - Rankiem o wschodzie słońca
- Żołnierze maszerują - Żołnierze maszerują
- Przed siebie ruszają - Przed siebie ruszają
- W drogę długą i trudną - W drogę długą i trudną
- Pod wielką złotą gwiazdą - Pod wielką złotą gwiazdą
To co pan tam powiedział?
Przecież kontrola złapała ją u pana w domu.
Jak pan wybrnął?
Przedstawiłem im ją,
a on na to: „Jasne, przepraszam”.
Potem powiedziałem, że idę spać.
Tak było.
Ale przedstawił ją pan jako kogo?
Chorąży sztabowy Pyo, czy wy na mnie krzyczycie?
Przepraszam.
Po prostu nie rozumiem. Co mógł im pan powiedzieć, że...
Że jest moją narzeczoną.
Poważnie?
Nie miałem wyjścia.
Można to nazwać ruchem taktycznym.
A my się niepotrzebnie martwiliśmy.
Nie wiedzieliśmy, że tak dobrze pan kłamie.
To nieprawda.
To jak scena z południowokoreańskiego serialu.
Kiedy ludzie się ukrywają i już prawie mają ich złapać...
I co?
Kobieta z mężczyzną się przytulają albo całują.
A niby po co?
Taki południowokoreański sposób, żeby się wywinąć z tarapatów.
A jak już się wywiną?
To serial robi się interesujący.
Bo oni spędzają razem noc.
Nie wrócił pan wczoraj, bo wy dwoje...
Tak naprawdę nie nocowaliśmy razem.
Ja spałem u siebie, ona na podłodze. Czyli nie razem...
Tak właśnie oni się zakochują.
Na sto procent.
Po czymś takim bohaterowie zawsze się zakochują.
Sierżancie Kim.
Czy wy się chwalicie, że oglądacie nielegalne seriale?
Przepraszam.
Dzisiaj w nocy wszystko się skończy.
Przygotujcie się dobrze.
Macie łódź, którą ona wypłynie?
Tak, ale koszt to karta do telefonu za 20 000 wonów.
- Aż tyle? - Drogo.
Ustaliliście czas i miejsce spotkania?
Tak, będzie tam czekał dokładnie przez pięć minut po 23,00.
Chcę, żebyście skończyli naprawy u mnie.
Mieszkańcy wsi interesują się mieszkającą tam kobietą,
więc trzymajcie ją z daleka.
A pan, kapitanie?
Muszę coś zrobić.
- Witamy. - Witamy.
- Jesteście. - Tak.
- Powodzenia. - Dziękujemy.
- Dzień dobry. - Dobry.
Pokonałem wtedy 17 gości.
- Z łatwością. - Serio?
Członkowie kompanii wchodzą do domu kapitana.
Jak z zasięgiem?
Słychać mnie?
- Dzień dobry. - Witajcie.
Chodźcie. Nudziłam się.
- Jedliście coś? - Co się pani śmieje?
Chi Su, znowu bzdury pleciesz. Wchodźcie.
Zasięg jest dobry.
Zamontuj go tam.
Tak jest.
Trzymaj.
Towarzyszko, chciałbym z wami zamienić słowo.
Ze mną?
Czy to ma jakiś sens?
Kwon Sang-woo i Choi Ji-woo zostali parą...
Rozumiem.
Ale dlaczego Shin Hyun-joon musi umrzeć?
Słuchaj, maniaku Stairway to Heaven.
Nic tylko mnie męczysz jakimś serialem
sprzed ponad dekady.
No to mówię ci,
że według mnie jego śmierć miała sens.
Jak to?
Niby dlaczego?
Całe życie kochał Choi Ji-woo.
Dlaczego musiał...
Załóżmy, że nie umarł.
Musiałby wtedy patrzeć, jak ukochana
żyje z innym.
Tak o tym pomyśl.
Ale...
to niesprawiedliwe, że umarł.
Przecież nie ja go zabiłam.
To koniec. Nie męcz mnie.
Zapewnia, że nie ona go zabiła.
Masz fioła. Kobiety tego nie lubią.
„To koniec. Ma fioła”.
Irytujesz mnie.
O czym oni mówią?
POLICJA MINISTERSTWA LUDOWYCH SIŁ ZBROJNYCH, POSTERUNEK 10
Proszę okazać przepustkę.
Kapitan piątej kompanii Policji Obywatelskiej.
Czy dowódca tu jest?
Tak. Koło 23,00 dnia 16
trzy kamazy przejeżdżały tędy.
Tylko 10 posterunek jest tu po drodze?
Zgadza się.
Zdarzyło się coś podejrzanego?
Trzy duże ciężarówki, które mogą załadować po dziesięć ton,
przyjechały tam i z powrotem bez ładunku.
Taka jazda to tylko marnowanie paliwa.
Jak tutaj przyjechali, to pomyślałem,
że jadą po wodę.
Ale nie mieli ładunku po powrocie.
Proszę okazać przepustkę.
PRZEPUSTKA WYDZIAŁU INŻYNIERII
Naprawdę byli z Wydziału Inżynierii?
Nie sprawdziłem.
Ale te pojazdy były z tego wydziału.
Zidentyfikowaliście tamtą kobietę?
Zmarła była z Sinuiju.
Handlowała tutaj daleko od domu.
Znaleźliśmy znak autostopu i wszystko wskazuje na to,
że do wypadku doszło, gdy ta kobieta
próbowała dostać się do Kaesongu.
Stała przy drodze w nocy, więc...
Mogła być świadkiem.
Ciemno było, więc nie widziałem dokładnie, ale...
Opancerzenie frontu ciężarówek
nie było takie jak zwykle.
Wyglądało na wykonane z innego metalu.
Pierwszy raz takie coś widziałem.
Żaden pojazd nie przetrwałby zderzenia z tym.
To chyba nie jest standardowe wyposażenie.
Zakładają je pewnie w razie potrzeby.
Może sprawdzi pan pojazdy w bazie?
Gdyby ktoś was pytał o ten wypadek,
lepiej mówić, że nic nie wiecie.
Nie chciałbym, żebyście mieli kłopoty.
Tak jest.
WSTĘP TYLKO DLA UPOWAŻNIONYCH
Otworzyć bramę.
Dziękuję, że pan przybył.
Cho Cheol Gang.
Wie pan,
mnóstwo osób na Południu chce mnie zabić.
A jednak dałem radę im uciec
i dostać się tutaj.
A prawie bym umarł
przez zwykły deszcz podczas jazdy w Korei Północnej.
Co pan o tym powie?
Bo nie było cholernych wycieraczek.
Wydawałbym tyle pieniędzy za takie coś?
Macie mnie za głupka?
Towarzyszu Gu Seung-jun...
„Towarzyszu”?
Nie jestem twoim towarzyszem.
Nawet się nie znamy.
Jestem biznesmenem w mundurze.
Płacą mi za ochronę klienta,
ale mogę też wypowiedzieć swoją umowę.
Jest pan biznesmenem.
Czyli potrzebuje pieniędzy?
Twierdzi pan, że w Korei Południowej chcą pana zabić.
Gdybym im pana przekazał,
tobym zarobił.
Dostaję, co chcę, nieważne jak.
Podobno jesteśmy towarzyszami.
Nieładnie tak żartować z towarzysza, prawda?
Do dzieła, towarzyszu.
Nie jest na Filipinach?
Szukaliście wszędzie?
Wyjechał? Kiedy?
Sprawdźcie Hongkong i Makau.
Coś mi mówi, że jest w Makau.
Nie sądzę, żeby tam był.
- Nie? - Dlaczego go gonisz?
Niech on goni ciebie.
To jakiś quiz czy co?
Powiedz mi wprost, o co chodzi.
Jego zaufany menedżer Oh
to chiński informator.
O to ci chodziło?
Pekin, Szanghaj, Yanbian i Shenyang.
Myślisz, że on nie wie o moich wpływach w Chinach?
Nie będzie się tam zapędzał.
A myślisz, że on nie wie, że ty tak uważasz?
Na pewno jest tam,
gdzie najmniej byś się go spodziewał.
Makau odpada.
Lećcie do Shenyangu.
Dlaczego go gonimy? Niech on nas goni.
Ten dupek na pewno jest tam, gdzie bym się go
najmniej spodziewał.
Powiedz mu, żeby myślał też o firmie.
Rzuć jakąś dobrą radą.
- Niedługo zgromadzenie udziałowców. - Wiem o tym.
I co z tego? Jestem młodszy.
Takie sytuacje mi nie sprzyjają.
Grasz takimi kartami, jakimi dysponujesz.
Czyli tymi, których twój brat nie ma.
Mam coś takiego?
Mnie. Przecież masz mnie.
Tato, zgromadzenie udziałowców...
Już niedługo.
Musisz myśleć też o firmie.
Jeżeli wyjdzie na jaw, że Se-ri miała ją przejąć,
ale zaginęła...
Czy to nie będzie poważny kłopot?
Ceny akcji pójdą w dół.
Jest wyraźna różnica między zaginioną córką, która mało kogo obchodzi,
a zaginioną przyszłą prezes Grupy Queens.
Jedno to czołówka,
a drugie artykuł z piątej strony.
Tak bardzo się różnią.
Taki artykuł można powstrzymać przed drukiem.
Ale czołówki już nie da rady.
Nie można. Nawet prezydent nie da rady.
Niemożliwe.
Oczywiście to,
co spotkało Se-ri, złamało mi serce.
To prawda, tato.
W ogóle nie śpi po nocach.
Ledwo cokolwiek je.
Wczoraj prawie nie ruszył duszonego leszcza,
którego tak bardzo uwielbia.
Wszyscy jesteśmy zasmuceni.
Nie trzeba mówić.
Tato, żeby przejść przez ten kryzys, potrzebujemy standardowej...
Zgadzam się.
Standardowa taktyka.
Chociaż to największy kryzys od początku istnienia spółki.
Czy powinniśmy działać sami,
czy może skorzystać z pomocy partnera, na którym można polegać?
Z pewnością pamiętasz,
że ceny akcji wzrastały przez cztery dni po naszym ślubie.
Bo ja, syn Grupy Queens,
zostałem też zięciem Grupy Sambok.
Dzięki mnie Sambok pomoże Queens
pokonać ten kryzys.
Jeżeli ogłosisz nowego następcę
na zgromadzeniu udziałowców,
wszyscy zapomną o zniknięciu Se-ri.
Ty.
Ale jak ty chcesz nadrobić te 100 miliardów wonów, które straciłeś?
Udziałowcy zgodzą się na ciebie?
Skoro o tym mowa,
może pora pozbyć się Wyboru Se-ri?
Moglibyśmy dzięki temu skorzystać z potrzebnych środków.
Właścicielki firmy
i tak już nie ma.
Skoro jeszcze jej nie znaleźli, czarno to widzę.
Pracownicy ciągle o nią pytają. Ile jeszcze mamy ją kryć?
Właśnie. Jakby ukrywanie mogło ożywiać martwych.
Kto umarł?
A to kto?
Mój przyjaciel. Od ubezpieczenia pani prezes.
Dziesięć miliardów...
Co tu robisz?
Znalazłem coś bardzo ważnego.
PARALOTNIARKA W BURZY
Wiesz, o kogo chodzi?
To była Ewa Wiśnierska.
Ewa co?
Przeżyła podobny wypadek jak ten pani prezes.
Su-chan, co ty...
W 2007 roku latała paralotnią w Australii,
nagle zerwała się burza i ją porwała.
Napisali, że większa od tego tornado. Zobacz.
Nie, weź to.
Ewę Wiśnierską wyniosło na dziewięć kilometrów w górę.
Spędziła godzinę w minus 40 stopniach.
Wylądowała daleko od miejsca startu i ją uratowali.
Rozumiesz? Uratowali ją.
A czy ta Ewa zaginęła na całe dni,
zanim ją uratowali?
Nie, ale...
- No widzisz? - Ale
Ewa Wiśnierska
i pani prezes Yoon używały tej samej paralotni.
Jeden z najlepszych modeli,
który przetrwa wszystko.
Mała szansa, że burza ją zniszczyła.
Czyli pani prezes Yoon mogła gdzieś wylądować
i czeka na nas...
Nie zamierzam się poddawać tak szybko.
Jej rodzina już prawie dała sobie spokój. Za kogo ty się masz?
Dość szukaliśmy...
Przeszukajmy większy teren.
Dobrze, załóżmy, że gdzieś wylądowała. Dlaczego się nie odzywa?
Telefony działają w całej Korei.
- Bezludna wyspa. - Zwariował.
Tornado kierowało się na północny zachód.
- Zobacz. - Nie chcę.
Na Morzu Żółtym jest wiele bezludnych wysp. Dangnamri, Deolgeomeori,
- Maebak, Wisaeri. - Jasne.
- Jest nawet wyspa o nazwie Seri. - Dobra.
- Posłuchaj chwilę... - Nie trzeba.
Chcecie ziemniaki?
- Chętnie. - Czekajcie.
Kopcie dalej.
Patrzcie.
Ej, kradną ze sznurka!
Brać go!
Kradną ze sznurka?
Rety.
Stać!
Stój, żebraku!
Ej!
Puszczaj mnie!
Ty...
Wiem, że was żebraków nic nie obchodzi,
ale jak śmiesz kraść z domu kapitana?
Przepraszam. Najmocniej przepraszam.
Co to jest?
Tego nie ukradłem.
Znalazłem na rynku.
Nie kłamię.
Dam to mojej siostrze.
Od trzech dni nic nie je.
Już oczu nie otwiera.
Przecież to nie pani dom.
To nie pani rzeczy.
Zabiera pani jedzenie kapitana,
żeby nakarmić jakieś dziecko.
Nie on jeden tu żebrze za jedzeniem.
Niech się pani nie wtrąca.
Nie słyszy mnie pani?
Niewyraźnie mówię?
Ten żebrak panią oszukuje.
Kapitanie, powiedziałem jej,
że te dzieci ciągle coś kradną i bez przerwy kłamią.
No co? Siostra nic nie je?
Gada bzdury, żeby mu współczuć.
To nieprawda. Ja nie kłamię.
Chcę ją nakarmić, żeby nie umarła.
- Zamknij się! - Ty się zamknij.
Chyba serca nie masz.
Co pani tam wie.
Kapitanie.
Jak praca skończona, to idźcie pompować.
Tak jest.
Umyj twarz i dłonie.
Dzięki czystym rękom nie zachorujesz.
Na co pani czeka?
Niech mu pani da, co trzeba. Musimy już iść.
Kapitanie!
Ta piosenka, którą śpiewaliśmy razem
Czy pamiętasz tę piosenkę?
Ta pora, gdy chodziliśmy razem
Czy tęsknisz za tą porą?
Te gwiazdy na niebie, na które razem
Patrzyliśmy
Spóźniony jestem.
- Pewnej smutnej nocy - Mam mnóstwo jedzenia.
Płatki tej pory
Trzymane w małych dłoniach
Przez czas jakiś
Ta piosenka, którą śpiewaliśmy razem
- Czy pamiętasz... - Jedz.
...tę piosenkę?
Ta pora, gdy chodziliśmy razem
Czy tęsknisz za tą porą?
Czy mnie słuchasz?
Czy tęsknisz za tymi dniami?
Dobra. Wszyscy są?
Przyszła pora, bym wręczyła wam nagrody.
- Nagrody? - Pani jakiś generał czy co?
Kim pani jest, żeby nagrody...
Najpierw nagroda dla numeru jeden.
Rety, trochę się denerwuję.
Nagroda idzie do Geum Eun Donga!
- Ja? - Tak, jesteś numerem jeden.
Otrzymujesz Nagrodę Życzliwości.
Geum Eun Dong otrzymuje dyplom za to,
że był miły i dobrze mnie tutaj traktował.
Możesz wybrać nagrodę.
Czyli coś dostanę?
A co to za dyplom bez nagrody?
Jedna nagroda po zjednoczeniu lub jedna teraz.
Po zjednoczeniu otrzymasz 100 milionów wonów.
- Znaczy co? - Znaczy 100 milionów.
Jeśli po zjednoczeniu przyniesiesz mi
ten dyplom, dam ci 100 milionów. A co do tego, co teraz...
Teraz możesz otrzymać
osiem kilogramów kukurydzy.
Czyli tak.
Bierz te 100 milionów.
Biorę kukurydzę.
Jasne, kukurydza zamiast kasy.
Proszę.
Weź sobie z podwórka.
Wiedziałem. Przecież ona nie jest pani!
Kapitanie Ri,
pan spojrzy, jak ona się panoszy.
Pora na drugiego zwycięzcę.
Kim Ju Meok!
Poważnie?
Tak. Jesteś drugim zwycięzcą.
Otrzymujesz dyplom za miłość do koreańskiej fali.
Niniejszym przekazuję
ten dyplom Kim Ju Meokowi, gdyż chwalebne jest,
iż pokochał koreańskie seriale na Północy.
Jako nagrodę możesz wybrać
obiad z Choi Ji-woo po zjednoczeniu.
Albo możesz teraz otrzymać...
ten telewizor.
Zaraz, chwila.
Bez obaw.
Wybieram obiad z Choi Ji-woo.
Widzi pan? On taki już jest.
Trzymam panią za słowo.
Oczywiście.
Gratuluję.
Trzeci zwycięzca otrzyma...
bardzo ważny dyplom.
Park Gwang Beom.
Jako dar dla ludzkości.
Niniejszym przekazuję ci dyplom,
gdyż jesteś tu najprzystojniejszy.
Nie no, gdzie tam.
Chyba według jakichś chorych standardów?
Ty nie jesteś według żadnych standardów.
Nie no, co to jest.
Kapitanie Ri.
Możesz wybrać randkę z Miss Korei po zjednoczeniu
albo pożegnalne przytulenie ze mną.
Chyba nie rozumiem, ale podziękuję za oba.
Ale się dumą unosisz.
W obu Koreach przystojni mężczyźni są tacy dumni.
Weź swój dyplom.
To już koniec wręczania...
Zaraz!
Co? Też chcesz dyplom?
Nie zużyłam zbyt dużo.
Dam ci, żebyś mógł się umyć.
„Szampon i odżywka”. Co to jest?
Do mycia włosów.
„Żel do ciała”.
Kapitanie Ri, pan jej to kupił?
Twierdziła, że musi je mieć.
Szampon, odżywka, żel...
Po co takie coś do mycia włosów?
To nie do końca tak.
Żel nie jest do włosów.
On ma rację. Żel jest do ciała.
Naprawdę?
Teraz to już naprawdę koniec
wręczania dyplomów.
Dziękuję.
Coś nie tak?
Nic takiego.
O co tu chodzi?
- Chodźmy. - Niech mnie pani puści.
Proszę.
Oto moje podziękowanie dla pana.
Ktoś tu dzisiaj był.
Taki ktoś, kto puka do ludzi i sprzedaje rzeczy.
- Domokrążca? - Tak.
Był tu dziś domokrążca.
Miał kiepskie rzeczy,
ale dorwałam ten krzaczek pomidorowy.
Pusto było w ogródku.
A że nie mam pieniędzy,
wymieniłam krzak za pół wora ziemniaków.
Nie pomyślała pani, że to słaby interes?
Słaby, tak?
Gość mnie oszukał.
Ale dzisiaj mój ostatni dzień.
Jestem panu bardzo wdzięczna,
więc musiałam coś wymyślić.
Nie wiem, dlaczego pani mi dziękuje,
zabierając pół wora ziemniaków.
Będzie pan tych słów żałował,
jak już spróbuje pomidorów.
Będzie mi pan wdzięczny,
ale ja będę daleko stąd.
Po pierwsze,
to nie lubię pomidorów.
Po drugie, nie chcę ani nie umiem
opiekować się rośliną.
Niech pan pomyśli, że to zwierzę wymagające miłości.
Podobno cebule dobrze rosną, jak się z nimi miło rozmawia,
a jak się krzyczy, to więdną.
Czytałam w gazecie.
Niech pani nie przesadza.
Dobrze? Niech go pan podlewa
i mówi mu dziesięć miłych słów dziennie.
Cebule więdną, kiedy się na nie krzyczy?
Komandorze podporuczniku.
Narzeczona kapitana Ri
chyba nie jest zdrowa psychicznie.
Ale nie zachowuje się podejrzanie.
Ona wraca dzisiaj do Pjongjangu.
Tak.
Po tylu problemach w końcu nas opuści.
Kamień z serca.
A mi to tam trochę smutno.
Niby dlaczego?
Oby mi się nie śniła!
Trzeba przyznać,
że ta kobieta ma dobry gust.
Ciekawe czy już pojechali.
Dziękuję za wszystko.
Mówię szczerze.
Już się nie zobaczymy, prawda?
Zapewne nie.
Mogę lecieć do Afryki,
nawet na Antarktydę, ale tu nie.
Szkoda,
że pan tu mieszka.
Szkoda, że pani mieszka tam.
Karta telefoniczna?
- To ona? - Tak.
Sama?
Dwie osoby.
- Pan też? - Jak wejdzie na pokład, ja wrócę.
A więc jedna karta to za mało.
Pośpieszmy się. Nie będą czekać dłużej niż pięć minut.
Na pokład.
Choć minęło ledwo kilka dni,
to czuję, jakbym wracała po latach.
Zapewne tak samo czują pani bliscy.
Sekunda to wieczność,
kiedy obawiamy się o życie bliskich.
Bo ja wiem.
Raczej wątpię.
Jak już wrócę to zobaczę,
czy mój powrót
był dla nich powodem do radości czy zdenerwowania.
Chyba za dużo gadam.
Ale mówię tak, bo się już nie zobaczymy.
Skoro już się nie zobaczymy, powiem jedno.
Niech pani nie twierdzi, że dobrze gra na fortepianie, bo potrafi „Dla Elizy”.
Niech pani tego nie powtarza.
Skoro już się nie zobaczymy, powiem jedno.
Nazywam się Yoon Se-ri.
Ja jestem Ri Jeong Hyeok.
Jestem z klanu Yoon z Haeju. Haeju jest w Korei Północnej, tak?
A ja z klanu Ri z Jeonju.
Co za ironia!
Trawler 1004.
Zatrzymać się.
Zgasić silnik.
O co im chodzi?
Schowajcie się. Poradzę sobie z nimi.
Trawler 1004.
Zatrzymać się.
Zgasić silnik.
O co chodzi?
Obywatelu.
Nie otrzymaliście informacji o kontroli morza?
Nikt mnie nie informował.
Skąd ta nagła kontrola?
Chodzi pewnie o to,
że ludzie nielegalnie przekraczają granicę.
Kto się ośmiela?
Dziękuję wam. Wrócę do portu.
Zajrzyjmy pod pokład.
Co? Ale dlaczego?
Sprawdzę, czy uczciwie handlujecie,
czy może przemycacie towar i ludzi.
Towarzyszu kapitanie.
Jest pan tu pewnie nowy.
Miałem bardzo dobre stosunki z poprzednim kapitanem.
Tamten wasz kapitan
został wywalony za łapówki.
- Otwierać. - Co teraz?
Trzeba coś zrobić.
Żołnierze na pewno mają jakieś metody,
żeby pokonać wrogów.
Przecież na pewno coś możemy zrobić.
W serialach z Południa...
Co? To nie czas, żeby myśleć o serialach.
Bohaterowie robią taką sztuczkę,
kiedy ktoś ich goni.
Jaką?
Pani na pewno wie.
Wszyscy z niej korzystają.
Nie wiem. Jaką sztuczkę?
Jaka jest ta sztuczka?
Kiedy o niej usłyszałem, to pomyślałem,
że nie ma żadnego sensu.
Ale w obecnej sytuacji
chyba nie mamy innego wyjścia.
Ej! Dość gadania, do rzeczy!
Otwierać.
Na co czekacie? Otwierać.
Teraz coś zrobię.
Niech się pani nie przestraszy.
Wzrok na mnie.
Cebule więdną, kiedy się na nie krzyczy?
Komandorze podporuczniku.
Narzeczona kapitana Ri
chyba nie jest zdrowa psychicznie.
Ale nie zachowuje się podejrzanie.
Ona wraca dzisiaj do Pjongjangu.
Tak
Morze.
Proszę zaczekać, komandorze.
Ri Jeong Hyeok o czymś mówi.
Słońce.
Azalia.
Rosa.
Chmura wałowa.
Pstrokaty kot.
SŁOŃCE, AZALIA, ROSA, CHMURA WAŁOWA, PSTROKATY KOT
Co takiego mówi?
Nie jestem pewien.
Wydaje mi się, że to kod.
Latawiec.
A może nie.
Cofam tego latawca.
WYCOFAŁ LATAWCA
Róża.
Bryza.
Pierwszy śnieg.
Fortepian.
- Jest za niski stopniem. - Kazał nam panią chronić.
Nie jestem dzieckiem.
- Kazał nam uważać. - Trochę przesadza.
Przecież kapitan Ri by czegoś takiego nie zrobił,
gdyby był już zaręczony z kim innym.
Zrób, co trzeba, żeby ją zniszczyć.
Dam radę bez względu na ubranie.
Powinienem sprawdzić, czy ona naprawdę jest w 11 Dywizji.
Mówi Se-ri, odbiór.
Mamy podejrzaną transmisję z góry Janam.
O czym pan myśli? Co pan zamierza?