NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
PRZEDSTAWIONE POSTACI, ORGANIZACJE ORAZ WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE
YOON SE-RI ZAGINĘŁA
ZAGINĘŁA PO WYPADKU NA PARALOTNI
Odpowiedz.
Czy wiedziałeś,
kim ona jest?
Wiedziałem.
Co, do cholery, robi tutaj kobieta z Południa?
Trafiła tu z powodu wypadku.
Tak się poznaliśmy.
- Wkrótce wyjedzie. - Ukrywasz ją?
Tak.
Jak cię złapią, możesz wszystko stracić.
Chodzi o to, że...
możesz przez nią zginąć.
A ty i tak
coś do niej czujesz?
Tak naprawdę
to nie chcę umierać.
Bo kto by chciał?
Ale...
Nie mam innego wyboru.
Co to znaczy?
Już raz
nie udało mi się ochronić osoby, na której mi zależało najbardziej.
Ten cholerny wypadek...
Lepiej byłoby umrzeć.
I co dalej?
Muszę
odesłać ją do domu.
Choćby i coś złego mnie spotkało.
Nic na to nie poradzę.
Nie przeszkadza ci,
że możesz zginąć?
Nie przeszkadza ci?
Że coś złego może go przez ciebie spotkać?
Już został postrzelony.
A dzisiaj wparowało wojsko, prawda?
Broń, żołnierze...
Nie wiesz, co jeszcze go czeka.
Nie obchodzi cię to?
Czy ty mi grozisz?
Stwierdzam tylko fakt.
Jesteś mądrą kobietą, Se-ri.
Więc pomyśl.
Jeżeli jesteś mu wdzięczna albo żal ci go,
albo jeżeli ci na nim zależy,
powinnaś
teraz zniknąć.
Wiesz o tym.
Chcesz utrzymywać kontakt po powrocie?
Pogarszać sytuację?
Pomyśl tylko.
Poszczęściło ci się.
Ale jeżeli coś pójdzie nie tak,
wszyscy, którzy udzielili ci pomocy,
mogą mieć kłopoty.
Odsuń się, proszę.
Muszę już iść.
Czyli będziesz jej bronił bez względu na wszystko?
To zupełnie jak ja.
Bo ja też
zrobię wszystko, by ochronić narzeczonego.
Nie puszczę cię tam.
Nie pozwolę ci zginąć.
Ostrzegam cię.
Możesz żałować tej decyzji.
Cześć, kochanie.
Wyjście z pracy nie jest teraz najważniejsze.
Po prostu nie wiem, kiedy syn dyrektora będzie chciał znowu skorzystać z telefonu.
Zawsze chciałaś pojechać do Pjongjangu.
Drugiej takiej szansy, żeby mnie zauważył, już nie będzie.
Kto tam?
- Czym mogę służyć? - Powiedział pan,
że mogę czuć się w szpitalu jak w domu.
Oczywiście. Niech pan bierze i używa, czego tylko chce.
Do zobaczenia.
Szerokiej drogi.
POGOTOWIE
RATOWNICTWO MEDYCZNE
WYSZUKAJ TRASĘ
Jak tylko się pojawiłaś, wywróciłaś jego życie do góry nogami.
MINISTERSTWO BEZP. PUBLICZNEGO 110
Teraz już pewnie legło w gruzach.
To dla niego nowa sytuacja.
Jak to się skończy?
Co będzie na końcu?
Nie boisz się?
ODCINEK 8
A jeśli porwali panią Se-ri?
Przecież sama tam wsiadła.
Skoro się znają z Korei Południowej,
czy to znaczy,
że to jej chłopak?
To nie tak.
Kiedy przyszli tu wczoraj ludzie z Ministerstwa,
zapewne chciała się ukryć.
No to powinna zadzwonić,
żeby wszystko wyjaśnić.
Kapitanie Ri,
pański telefon już działa.
PJONGJANG
Kto to? Pani Se-ri?
To ona?
To ja.
Spodziewał się pan kogoś innego?
Może Se-ri?
Mówi Gu Seung-jun.
Wiem, że Se-ri jest z panem.
Gdzie jesteście? Przyjadę tam.
Przykuty do łóżka, a i tak chce się pan nią zająć.
Po to dzwonię.
Skoro pan wie, to niepotrzebnie dzwoniłem.
Spytałem, gdzie jesteście.
Se-ri jest ze mną i dobrze jej tu.
Jest cała i zdrowa.
Niech pan jej nie szuka.
Ja się nią zajmę.
Tego właśnie chce Se-ri.
Dobrze.
Chcę z nią porozmawiać, żeby się upewnić.
Halo?
Coś nie tak?
- Rzucił słuchawką. - Z kim ona jest?
Jeszcze nie wiesz? Ze swoim chłopakiem z Południa.
Osoba, do której dzwonisz, jest poza zasięgiem.
Wyłączył telefon?
No przecież słychać.
Ale dlaczego pani Se-ri sama do pana nie dzwoni?
Wstydzi się sama zadzwonić,
więc poprosiła chłopaka, żeby zrobił to za nią.
Mam spróbować jeszcze raz?
Po co?
Wróciła już do chłopaka,
więc chce zapomnieć o przeszłości.
Zgniła dziewucha.
- Wspaniała wiadomość! - To nie jest jej chłopak.
To nieprawda.
Niczego nie wiesz.
I nie powinieneś mówić, co ci ślina na język przyniesie.
- Ale w Korei Południowej oni... - To nieprawda.
Zerwali ze sobą. To nie jest jej chłopak.
Zerwali ze sobą? Znaczy co, byli narzeczonymi?
Wiedziałem.
Wiedziałem, że coś ich łączy.
To nieprawda. Nic ich w ogóle nie łączy.
Nie rozumiesz, co znaczy: „zerwali ze sobą”? Nie są razem.
Są dla siebie obcy.
Dlaczego pan tak na mnie krzyczy?
Przecież nie krzyczę.
Zawsze irytowało mnie, że tak często obgadujesz innych.
Mówię tylko, żebyś przestał.
Że ja niby krzyczę?
Kto tam?
Leżę obok. Za bardzo krzyczycie.
Możecie być ciszej?
Ach, tak, przepraszam.
RI JEONG HYEOK
Ri Jeong Hyeok?
Miło mi poznać.
Znasz mnie?
A gdzie ta śliczna dziewczyna z Korei Południowej?
Mówiła, że Ri Jeong Hyeok to jej NU.
- Podobno to niezły magnes na laski. - Co to „NU” i „magnes na laski”?
Ju Meok, przetłumacz.
Najnowszy slang z Południa.
„N” to „najważniejszy”.
„U” to „ulubieniec”.
Jak więc ktoś mówi, że ma NU, to znaczy,
że ma swojego najważniejszego ulubieńca.
Zaraz.
Blagujesz nam tu, bo się nie znamy?
Nie.
To właśnie znaczy NU.
A magnes na laski, cóż, to znaczy,
że ona się nie może od pańskiego uroku oderwać.
Nie da rady też uciec, bo ma nogi jak z waty.
Jak kapusta kiszona.
O to chodzi.
Bardzo cię chciałam zobaczyć.
Teraz już wiem, o co jej chodziło.
I się zgadzam.
Ej, nie masz prawa się zgadzać czy nie.
Gadajcie, co chcecie.
Skoro jesteś jej NU, to wybaczam.
Co takiego?
Uśmiecha się pan?
Nieprawda.
Przyjrzę się sprawie Se-ri.
Możecie wracać do obowiązków.
Dziękuję za odwiedziny.
- Oczywiście. - No tak.
- Pewnie. - Do zobaczenia.
W głowę go postrzelili czy co?
Krzyczy i się uśmiecha. Co z nim?
Może ma chorobę dwubiegunową?
Zaawansowaną.
Rany od kuli to nie przelewki.
NAJWIĘKSZE SZCZĘŚCIE W ŻYCIU
Postawcie obok okna.
- Dobrze. - Obróćcie.
- Postawcie tam. - Dawaj szybciej.
Jejku.
Po prostu obróćcie.
Promienie słońca tędy wpadają.
- Rety. - Proszę.
W sumie nie jest źle.
Co ty taka smutna w dzień przeprowadzki?
Nic mi nie jest.
Tak się zdarza.
Przed ślubem ludzie myślą o wielu rzeczach.
O to chodzi?
Ja przed ślubem tak nie myślałam.
Za to moja żona już tak.
Miesiąc przed ślubem zaczęła mieć wątpliwości.
Co? Dlaczego?
Bo się zakochała w innym.
Tak było?
Do głowy wpadały mi różne pomysły.
Pójść do jej rodziców i błagać na kolanach?
Czy może znaleźć tego gnoja
i połamać mu nogi?
Aż tak mną trzęsło.
I wiecie co?
Seriali z Południa się naoglądałeś?
Dlaczego przerywasz?
No ale mów, co dalej?
„Idź.
Idź do niego, skoro się zakochałaś.
Życzę ci szczęścia”. Tak jej powiedziałem.
I co dalej?
Trzy dni później wróciła, przepraszając.
No i się pobraliśmy.
Powinna cię była wtedy zostawić.
Mi Hyang tylko sobie kłopotów narobiła.
Wiem. Pech jej nie opuszcza.
To znaczy, no wiesz co!
Głowa mnie boli. Wyjdę na zewnątrz.
Coś się stało?
Pokłócili się?
Podobno jutro ma padać śnieg.
Czuć zimę w powietrzu...
- Kto to? - No cóż...
Taki lokaj, który zarządza tym domem i obwozi po okolicy.
Panie Cheon.
Lokaj, Cheon.
Co pan zamierza?
Po co ją tutaj sprowadzać?
Sam pan mówił, że jestem oszustem, żebym nie zgrywał uczciwego.
To chyba prawda.
Cholera no, od kiedy pan mnie słucha?
Wie pan co?
Może i działamy nielegalnie, ale jakieś zasady muszą być.
Obiecał pan coś komandorowi podporucznikowi Cho.
Panie Cheon.
Komandor Cho zgarnia połowę kasy dla siebie.
Bez niego miałby pan całość.
Co pan na to?
Mówię tylko...
że powinien pan mnie wtajemniczyć.
Co mam dla pana zrobić?
Na początek musimy...
oddzielić Se-ri od tego Ri Jeong Hyeoka.
Jeżeli go nie powstrzymamy,
w końcu odeśle Se-ri na Południe.
Czyli trzeba działać.
SEO DAN
WYPADEK
Zna ją pan?
Widziałam was razem w hotelu przy kawie.
Nie musi pan kłamać.
Dlaczego bym miał?
Znam ją. I to bardzo dobrze.
Ona nie jest w 11 Dywizji.
Zakradła się tu z Południa.
Czy to prawda?
Nie do końca. Doszło do wypadku...
To bez znaczenia.
Doniosę na nią.
Doniesie pani na nią...
a ucierpi też narzeczony.
Myśli pan, że to mnie powstrzyma?
Nie obchodzi mnie jego los.
Skoro już się upewniłam, to na mnie pora.
Chwila.
Wiem, o co pani chodzi.
Ale powinniśmy działać razem.
Zapewne chce pani oddzielić Yoon Se-ri od Ri Jeong Hyeoka.
- Też tego chcę, towarzyszko... - Sądzi pan,
że jesteśmy towarzyszami, bo tak mówi?
Nie powinniśmy działać pod wpływem emocji.
Trzeba myśleć racjonalnie.
Jest pewien sposób.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Jaki sposób?
Słucham pana.
Sam pan to zawiezie?
Może dzięki temu mnie polubi.
Od jutra zaczynam planować wyjazd do Pjongjangu.
A mogę jechać z panem?
Ja też.
Dobra, pojedziemy wszyscy.
- Tak jest! - Super!
Jeszcze pan nie jadł, prawda?
- Gdzie on jest? - Nie wie pan?
Właśnie się wypisał.
Ponoć ma się leczyć w szpitalu wojskowym.
- Dyrektorze. - Rety.
- Co z Pjongjangiem? - Mniejsza z tym.
STACJA ELEKTROENERGETYCZNA W JANAMIE
Kapitanie Ri.
Co was tu sprowadza?
Jak mówiłem przez telefon,
przychodzę tu z prośbą.
Oczywiście. Cokolwiek.
Gdyby nie kapitan,
moje najmłodsze dziecko zmarłoby przed operacją.
Muszę się odwdzięczyć.
Dziękuję.
W regionie góry Janam podobno znajduje się tajna rezydencja.
Sam nie dam rady jej odnaleźć.
Więc chcecie tam dotrzeć po zużytej energii elektrycznej.
Tak jest.
Budynki tego typu mają dodatkową linię energetyczną,
oddzielną od tej głównej.
To zabezpieczenie przed brakami prądu.
Na tym terenie znajdują się
trzy takie specjalnie linie o numerach 12, 13 i 30.
Jeśli jedna jest połączona z tajną rezydencją,
to zapewne numer 30, gdyż prowadzi w las.
Czy to podsłuchy?
Takie urządzenia są we wszystkich pokojach.
Nie wiedzieliście?
Ja nie.
Co to jest?
To podsłuchy.
Widziałam takie w hotelu w Pjongjangu.
Musimy uważać.
Ten dom to też jakby hotel.
- Jak jakiś kurort. - Racja.
Mam też sprawdzić twój pokój?
Nie trzeba.
Skąd o tym wiedziałaś, Se-ri?
Ja?
Ktoś mi pokazał.
Może chcesz odpocząć?
Nie.
Skoro wszyscy są, to porozmawiajmy.
Powiedzcie mi o swoich planach.
Jak zamierzacie mnie odesłać do domu?
Rodzina mówi,
że spróbują mnie zabrać stąd po cichu.
Musi być jakiś plan.
Myślicie o jakiejś drodze?
Lądem, morzem, powietrzem?
Tak, panie Cheon, proszę mówić.
Jest takie coś, tajna sprawa.
Nazywa się łódź do łodzi.
- Co? - Łódź do łodzi.
Spotkanie na wodach międzynarodowych.
Mała łódź podpływa do większej.
Chwilowo ta metoda odpada.
Dlaczego?
Nie wie pan?
Na morzu odbywają się kontrole.
Nowy kapitan to bardzo surowy człowiek.
Nie bierze nawet kart telefonicznych.
Nie bierze?
I co?
Brak opcji?
- Nie macie nic nowego. - Se-ri.
Nie narażę cię na takie niebezpieczeństwo.
- No to co? - Odeślę cię
w komfortowych warunkach klasy biznesowej.
Zero ryzyka.
Ale jak?
Chyba zapomniałaś, że nazywam się też Alberto Gu.
Obcokrajowiec z brytyjskim paszportem.
- No i? - Też taka będziesz.
Tylko jak?
Weźmiemy ślub.
Alberto.
Zwariowałeś?
Najpierw zarejestrujemy nasz związek.
Potem dostaniesz paszport z ambasady.
Nie będziesz Yoon Se-ri z Korei Południowej.
Wsiądziesz do samolotu jako żona Alberto Gu.
To ma sens.
Nie ma.
Fałszywe małżeństwo z tobą?
Po to dzisiaj wychodziłem.
Dokumenty
są prawie gotowe.
I tego właśnie
chce twoja rodzina.
Przepraszam.
Zobaczyłam dym z komina.
Kim jesteście?
Podwładni kapitana Ri?
Jedzcie do syta.
I napijcie się też.
Nie wolno nam.
Przygotowują dom dla kapitana Ri
pod moim dowództwem.
No i co?
Jestem jego przyszłą teściową.
Nie martw się.
Rety, ale nam nie wolno.
Dobra tam, pijcie.
To nic takiego.
- Ja wypiję to. - No dobra.
Wiem, że kapitan Ri jest trochę rygorystyczny i sztywny.
Skoro pani o tym wspomina,
to powiem, jak jest.
On czasami tak ma.
Właśnie.
Kieruje się w życiu zasadami, przez co jest taki atrakcyjny.
Pewnie nie może odgonić się od kobiet.
On chyba zdaje sobie z tego sprawę.
Dlatego udaje takiego nieczułego.
Chorąży sztabowy Pyo.
Tak?
Przecież nie zmyślam.
Nie lubię pić w tłumie.
Chorąży sztabowy Pyo, może zostaniemy kompanami od kieliszka?
Właściwie to nie powinienem.
ZAŚWIADCZENIE O ZDOLNOŚCI DO ZAWARCIA ZWIĄZKU MAŁŻEŃSKIEGO
Tak.
Dzisiaj Wigilia. Powinniśmy świętować.
Zejdź za godzinę.
Dobra.
Dzisiaj Wigilia.
Pada śnieg.
Se-ri, lubisz bouillabaisse, prawda?
Oraz sauvignon blanc.
Jeśli chodzi o małże,
to jem tylko bouillabaisse.
I jeszcze trochę soju.
Trudna sprawa.
Z owocami morza piję tylko sauvignon blanc.
Dałeś tu cukier, Ju Meok?
Zapraszam.
Dzięki.
Napijmy się.
I jak?
Niezłe, chociaż trochę gorzkie.
Tak?
Kazałem im przynieść dobre.
Może otworzę nowe?
Nie musisz. Nie mam ochoty.
A wracając do naszej rozmowy...
To nie prawdziwy ślub,
ale powinno być jak trzeba.
Chyba sukni ślubnej ani zdjęć ślubnych nie załatwię,
ale co to za ślub
bez pierścionka?
Co ty robisz?
Wiem, że to zabawne.
Ale mamy wino i świece.
Właśnie się oświadczam.
Siedem lat temu nie wyszło,
ale teraz wróciliśmy do siebie.
Już nie przesadzaj.
Mówisz tak, jakbyśmy się pobierali naprawdę.
A nie możemy?
Wiem, że darzysz uczuciem kogoś innego.
W takim miejscu i takiej sytuacji to dosyć normalne.
Byłaś sama i wystraszona.
Nikogo obok.
Ale to nieprawdziwe uczucie.
Zniknie, jak stąd wyjedziesz.
To ułuda.
Powinnaś zapomnieć
i wyjść za mnie.
SKRZYNKA ROZDZIELCZA
Co to było?
Podobno tu nie może zabraknąć prądu.
Co się dzieje?
Panie Cheon.
Panie Cheon?
Dzwoń do stacji.
Sprawdzę, czy nie ma problemu ze słupami.
Tak jest.
Co on tu robi?
Zwariował.
Powinien leżeć w szpitalu.
I po co tam wychodzisz?
Co? Wrócisz z nim?
Będziecie mieszkać w Korei Północnej?
Albo...
sprowadzisz go do Seulu?
Co zamierzasz?
Głupio zadawać pytania, na które nie ma odpowiedzi.
Tak nie można, Se-ri.
Nie wychodź.
Naprawdę uważasz, że dzięki niemu wrócisz do domu?
Nic mu nie wychodzi.
Nie mów tak o nim.
Robił, co w jego mocy.
To ja się wycofałam.
Wymyślimy inny sposób.
Dobra.
Powiedzmy, że macie jakiś plan.
A co z konsekwencjami?
Kto je poniesie?
Jakie konsekwencje?
To Korea Północna.
Twój powrót na Południe oznacza,
że Ri Jeong Hyeoka czeka niebezpieczeństwo.
Dlaczego tak uważasz?
Na pewno znasz Seo Dan, narzeczoną Ri Jeong Hyeoka.
A ty skąd ją znasz?
Ona już wie.
Wie, kim jesteś, Se-ri.
I nie pozwoli Ri Jeong Hyeokowi
dalej się narażać, by cię chronić.
Chce na ciebie donieść, a wtedy on...
Czeka go śmierć.
Umrze.
Ale wszystko będzie dobrze, jeśli pozwolisz mu odejść.
Wszystko się ułoży.
Wrócisz do siebie.
A on do siebie.
Co ty...
tu w ogóle robisz?
Nic ci nie jest?
To nie ty...
powinieneś się o mnie martwić.
To jakiś obłęd.
Taki postrzał to dla ciebie nic? Nie słyszałeś lekarza?
Miałeś uważać na siebie przez kilka tygodni.
Co tu robisz
o tej godzinie, na tym mrozie? Co ty w ogóle sobie myślisz?
Jeszcze pytasz?
Jestem tu po ciebie.
Myślałem, że na mnie czekasz.
Wybacz,
ale nie czekam.
Pozwól mi wrócić do Seulu.
Muszę dalej żyć własnym życiem.
- Znajdę sposób. - Ale nie znalazłeś.
Do tej pory się nie udało. Jak mam ci ufać?
Seung-jun ma plan.
Weźmiemy ślub.
Dostanę zagraniczny paszport.
Wrócę bezpiecznie do domu.
Właśnie mi się oświadczył.
Tak zrobię.
Więc...
lepiej, żebyśmy się już nie spotkali.
„My”...
Powiedziałam coś głupiego.
Nie ma „nas”.
Nic nie znaczymy.
Nawet przez takie spotkanie łamiemy prawo.
Mam szczerze dość tego miejsca.
Muszę stąd uciec.
Nie próbuj mnie zatrzymać.
Przyszedłeś tu i chcesz mnie zabrać.
Nie odpowiada mi twoje zachowanie.
Mówisz szczerze?
Mówię szczerze.
Zrozumiałem.
Już wiem.
Nie musisz płakać.
Nie trzeba.
Wracajcie na miejsca.
Chodźmy do środka.
Idź beze mnie.
Chcę zostać sama.
Dobra.
Ale zimno tu, wróć za chwilę.
Strasznie tu zimno.
Przeraźliwie zimno.
A on jest sam.
Co jeżeli straci przytomność po drodze?
Co wtedy?
Zaraz chyba zwariuję.
Co mam robić?
Se-ri!
Co do...
Gdzie on jest?
Nie mógł odejść za daleko. Gdzie jest?
Wsiadaj do samochodu.
Podwiozę cię.
Puść mnie już. Nie po to tu przyjechałam.
Se-ri, ty...
Jak ona mogła zabrać samochód?
Taki dumny był pan ze swojego planu.
A ona pana zdradziła?
Co zrobiła?
Mamy kolejny problem.
Jaki problem?
Pojechałam za tobą,
bo bałam się, że tu zamarzniesz,
biorąc pod uwagę twój stan.
Tylko dlatego tu przyjechałam.
W porządku.
Odwiozę cię do domu i pojadę.
Nic się nie zmienia.
Wszystko mówiłam na serio.
Od teraz każdy idzie w swoją stronę.
Samochód, który zabrała,
ma mało paliwa.
Kazałem ludziom przywieźć paliwo z innymi zapasami.
Ale ona wzięła prawie pusty samochód.
Nic tylko zamarzną w tej śnieżycy.
Chyba szybko nie przestanie padać.
To co teraz?
W pobliżu nie ma domów.
Ale jest tu szkoła.
Możemy tam rozpalić ogień.
Chodźmy.
Trudno było załatwić to spotkanie.
Dzięki moim wpływom
spotkacie się z komisarzem ds. wojska z Komitetu Centralnego.
Wydaje mi się,
że komisarz ds. wojska z Komitetu Centralnego
dysponuje władzą równą dyrektorowi Biura Politycznego, prawda?
Słuchajcie no.
Dyrektor Biura Politycznego się kończy.
Komisarz dopiero zaczyna.
Ale jeżeli chcecie wejść między nich,
to lepiej uważajcie, jasne?
Bez obaw.
Jak sądzicie, dlaczego komisarz zgodził się z wami spotkać?
Dyrektor musi wkrótce odejść,
choć nie ma na to ochoty.
Co oczywiście nie podoba się komisarzowi.
Szuka okazji, by pozbyć się
dyrektora Biura Politycznego.
Jeżeli dostarczycie mu odpowiedniej wiedzy,
karta może się odwrócić.
A jeżeli wam się uda,
nie zapominajcie, kto wam pomógł, jasne?
Mówiąc krótko,
syn dyrektora Biura Politycznego
chroni niezidentyfikowaną kobietę z Korei Południowej?
Zgadza się.
Kobieta ta rzekomo należy do 11 Dywizji
i podlega specjalnemu nadzorowi. Ale to nie potwierdzone?
Rzecz nie w tym, że to nie potwierdzone. Nie można tego potwierdzić.
Potwierdzić może
jedynie Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego
w rezultacie oficjalnego sprawdzenia osoby z 11 Dywizji.
To jedynie przypuszczenie.
Nie możemy tego potwierdzić.
Co więcej,
mamy tu powiązanie z dyrektorem Biura Politycznego,
co utrudnia sprawę.
Dlaczego przyszliście do mnie?
Jeżeli uzyskacie zgodę generała,
wszystko pójdzie gładko.
Łatwo będzie zrobić z niej szpiega z Korei Południowej.
Nawet dyrektor Biura Politycznego
by tego nie przetrwał.
Mam pytanie.
Czy chcecie mi powiedzieć, że ten stary lis nie wie,
co wyprawia jego syn?
Gdyby wiedział,
na pewno coś by z tym zrobił.
Najciemniej jest pod latarnią.
Nawet najmądrzejszy człowiek
może nie zauważyć, że okłamuje go własny syn.
Jeżeli poproszę generała o zgodę,
postawię na szali własną karierę.
Jeśli mam więc tak postąpić, muszę mieć co do tej kobiety pewność.
Przyprowadźcie mi natychmiast tę Koreankę z Południa.
Tak jest.
Tak, komandorze podporuczniku Cho. Kapitan Ri jeszcze nie wrócił.
Tak, jego podwładni przyszli do domu wieczorem.
Naprawdę?
Opuścił szpital już jakiś czas temu.
Dlaczego nie wrócił? Gdzie jest?
Dobrze.
Jeżeli kapitan Ri lub ta kobieta wrócą,
dajcie mi znać.
Tak jest.
Tutaj. To jest ten moment.
Kapitan Ri zechciał wczoraj obejrzeć nagrania z kamer.
Spisał ten numer rejestracyjny.
Gnojek jeden.
Mamy taką pogodę, że nie możemy ich szukać.
Widziałem ich razem.
To nie będzie łatwa sprawa.
Słyszy mnie pani, pani Seo?
Słucham.
Teraz pora na pani ruch.
Naprawdę to zrobisz?
Co takiego?
Poślubisz go.
Tylko na papierze. Dlaczego nie?
Małżeństwo to nie przelewki.
Jak nasza obecna sytuacja.
Według mnie nie powinno się brać takiego ślubu.
I kto to mówi.
Podobno twoja przyszła żona dowiedziała się o mnie.
Wiedziałeś?
Tak.
A jak na nas doniesie? Co wtedy?
Czy to znaczy, że będziecie musieli zerwać zaręczyny?
Martwisz się o moje zaręczyny?
Martwię się o twoją przyszłość.
Twoje życie tutaj
może zostać zniszczone z mojego powodu.
Nie chcę tego.
Czy ta Seo Dan to twoja pierwsza miłość?
Chodziliście razem do szkoły?
Nie.
Wtedy się jeszcze nie znaliśmy.
To kto?
Pytam o twoją pierwszą miłość.
Kim była?
Nic dziwnego.
Wydajesz się typem wiecznego kawalera.
Nie do końca wiem, co masz na myśli,
ale to chyba było obraźliwe.
Tak.
Pewnie masz rację.
Cóż, to było...
nieco obraźliwe.
Man Bok.
Dlaczego pijesz tu tak późno w nocy?
Obudziłem cię?
Wracaj spać.
Czy martwisz się
o kapitana Ri?
Skąd wiesz?
Jestem twoją żoną od dziesięciu lat.
Miałabym nie wiedzieć?
A więc to tak?
Man Bok, ty po prostu służysz państwu, wypełniając swoje obowiązki.
Choćby i coś mu się stało,
to nie będzie twoja wina.
Kochanie.
Pamiętasz kapitana Ri Mu Hyeoka?
Oczywiście.
Był dla nas bardzo dobry.
On zginął...
przeze mnie.
Miałeś misję i...
A jeszcze...
kapitan Ri Jeong Hyeok to jego młodszy brat.
Naprawdę?
Gdyby i jego coś spotkało...
nigdy bym sobie tego nie wybaczył.
Tego dobrego dla mnie człowieka wysłałem na śmierć,
a temu złemu muszę być lojalny.
Jeżeli tak mam służyć państwu...
Jeżeli tak mam żyć...
nie sądzisz, że to okrutne?
Jesteś rozpalony.
Śpi w takiej pozycji.
Typowy żołnierz.
Dbaj o siebie.
Ty też.
Dobra, idź, bo się spóźnisz.
To dla ciebie.
Co takiego? Skąd miałeś na to pieniądze?
Kupiłem za nagrodę w tym konkursie.
Trzeba było kupić coś dla siebie.
Ponoć drzewa na placówce są tak grube,
że nie ma słońca.
Przyda ci się jakiś zegarek.
Ale nie muszę mieć takiego drogiego.
Dawaj, załóż.
No dalej.
Wygląda dobrze, nie ma co.
Dzięki, Jeong Hyeok.
Nie trzeba.
To ja ci dziękuję.
Idź, bo naprawdę się spóźnisz.
Mu Hyeok.
Mu Hyeok!
Nic ci nie jest?
Nic z tego.
Musimy wrócić do domu albo szpitala.
Wyszło słońce i śnieg już nie pada. Chodźmy, dobra?
Witaj.
Usiądź, proszę.
O co chodzi, Dan?
Muszę panu o czymś powiedzieć.
Dlaczego ich tu jeszcze nie ma?
Poprosiłem o samochód,
ale chyba po tych opadach trudno im się przebić.
Cholera.
Jest, przyjechali.
Chyba nie.
Co to?
Kim są ci ludzie?
Co tu robią?
Przeszukajcie.
- Tak jest! - Tak jest!
- Zaraz. - Co się dzieje?
- Co jest? - Chwileczkę.
O co chodzi?
Czy to przez Se-ri?
Nie ma jej tu.
Nie powinieneś mnie tak traktować.
Jestem tu gościem.
Powinieneś znać swoje miejsce!
Dobra, jak tam chcesz.
Mam więcej zapłacić, co?
Ale nie zapłacę.
Słuchaj no, ty południowokoreański psie. Nie interesują mnie pieniądze.
Interesują mnie tylko rzeczy, które można kupić.
Jak na przykład
władza, która pozwala mi
zabić każdego, kiedy chcę.
Ale niczego takiego nie potrzebuję, żeby zabić ciebie.
Na Południu mają cię za zmarłego.
Mógłbym cię teraz zabić.
Ot tak.
Gdzie jest Yoon Se-ri?
Niemożliwe, żebym tak powiedział.
Nic nie pamiętasz?
A o czym...
jej powiedziałem?
Powiedziałeś jej o wszystkim.
Co teraz z kapitanem Ri?
Obie rodziny go znienawidzą.
Nici ze ślubu.
Czy przez to pani Se-ri nie będzie miała kłopotów?
Odurzyła mnie alkoholem i się poddałem.
No, akurat cię „odurzyła”.
Prosiłeś ją nawet, by to spisała!
Taki byłeś chętny i entuzjastyczny.
Naprawdę nic nie pamiętasz?
Wystarczył jej rzut oka na mnie, żeby pomyślała:
„Ten tu jest najwyższy stopniem,
musi wiedzieć najwięcej”.
Obrała mnie za cel,
to co mogłem zrobić?
Byłeś po prostu najłatwiejszym celem.
Dajcie spokój.
Co było, a nie jest, nie pisze się w rejestr.
Lepiej pomyśl, jak rozwiązać ten problem.
Racja.
Tak sobie właśnie myślę.
Wczoraj zostałem odurzony
i się trochę wygadałem,
tak tylko trochę.
Ale jeżeli kapitan Ri się nie dowie,
to chyba nie szkodzi.
Co ty gadasz?
Weźcie nic mu nie mówcie, proszę.
Towarzysze.
Nie jesteśmy towarzyszami?
Ju Meok, Eun Dong.
Gdzie ty tak wcześnie rano wybyłaś?
Mamo, gdzie ty się wczoraj tak spiłaś?
Mówiąc szczerze, to wyczułam,
że coś jest nie tak między tobą a Jeong Hyeokiem,
więc wyszłam.
Zadzwoniłam do szpitala,
ale mówili, że się wypisał.
Myślałam, że wrócił do domu.
Mamo.
Posłuchaj mnie najpierw.
Poszłam tam, ale go nie zastałam. Byli tylko jego ludzie.
Jeden wydawał się bardzo gadatliwy.
Chciałam czegoś się od niego dowiedzieć.
No i?
Co ci powiedział?
Dowiedziałam się. Wszystkiego.
Czego?
Nie pamiętam.
Co za absurd.
Jaskółka z Południa?
Na trzy dania
dwa muszą być z mięsem?
Włosy o zapachu kwiatów?
Kwiatów?
Dowiedziałam się wszystkiego.
To było coś wyjątkowo szokującego, tak.
Ale za nic nie mogę sobie przypomnieć, dlaczego tak się zszokowałam.
Postanowiłam też coś zrobić.
Ale wyleciało mi z głowy,
co to mogło być.
Co tu masz?
Co?
Och, tak.
Zapisałam, co ważniejsze, żeby nie zapomnieć.
„Jaskółka z Południa”.
Czy nie wszystkie jaskółki są stamtąd?
Zapisałaś same głupoty.
„Na trzy dania dwa muszą być z mięsem”, tak?
Jaskółki jedzą mięso?
- Nie wiem. - „Achną” co?
„Włosy pachną jak kwiaty”?
Cholera, szyfranci mają łatwiejszą pracę.
Mamo.
Czego chcesz się dowiedzieć?
Chcę wiedzieć...
czy ty
i twój narzeczony macie jakiś problem.
Chcę wiedzieć...
czy jesteś szczęśliwa.
Czy on cię naprawdę kocha.
Tego chcę się dowiedzieć.
Mamo.
Nic się nie martw.
Poślubię go bez względu na wszystko
i będziemy żyli długo i szczęśliwie.
Chyba jednak powinniśmy zabrać cię do szpitala.
Wezmę leki i odpocznę, nie ma potrzeby.
Zawsze tak mówisz.
Dokąd się wybierasz?
Nigdzie nie idę.
To znaczy w końcu pójdę.
Ale teraz jesteś chory.
No i są święta.
Musisz odpocząć i wydobrzeć.
Tak jest.
Czy Ri Jeong Hyeok i Yoon Se-ri wrócili do domu?
Nie, komandorze podporuczniku.
Meldujcie, gdyby coś się zmieniło.
Tak jest.
- Jedziemy na osiedle wojskowe. - Tak jest!
RAJ DLA OBYWATELI
Dzieci mają ferie zimowe i od razu zrobiło się głośno.
Aż mnie ciarki przechodzą, jak sobie pomyślę,
- że całe dnie będę gotować. - Powtórz.
- Mamo. - Mamo.
- Tu jesteście. - Dzień dobry.
- Cześć. - Mamo.
Zanim wszyscy wrócicie do domów,
pochwalcie się wynikami egzaminów.
Bo pisaliście egzaminy końcowe, co?
- Ach, tak. - Mnie poszło świetnie.
Dobrze, tak trzymaj.
Ja pomyliłam się tylko kilka razy.
Serio? Pokaż.
Zobaczmy. Dobra.
Czeka cię wspaniała przyszłość!
Świetnie ci idzie!
Dobra robota.
Ho Yeong, pokaż no swój wynik.
Mamo,
ale będziesz się wstydziła.
Naprawdę chcesz?
Ty niewdzięczny berbeciu.
Znowu byłeś najgorszy?
Ty bęcwale jeden!
Wol Suk.
Dzieciom trzeba pomagać w nauce.
Takim z trudnościami jak on trzeba poświęcać więcej czasu.
Podobno Nam Sik ma korepetytorkę.
Tak.
Z Uniwersytetu Kim Ir Sena.
- Naprawdę? - Poważnie?
Tak. Nazywa się Kim Ju Yeong.
Jest znana w Kaesongu, więc ją zatrudniłam.
Jak myślisz, mogłaby uczyć też Ho Yeonga?
Przykro mi, ale nie.
Ma tylko jednego ucznia rocznie.
I akurat Nam Sika?
Mamo!
Nam Sik!
Chyba trafisz do Pjongjangu i zostaniesz lekarzem.
Ty zawsze wiesz najwięcej
i potrafisz tę wiedzę wykorzystać.
No to jaki masz wynik?
Chyba poszło mi bardzo dobrze.
Naprawdę? Matko.
Korepetytorka mówiła, że potrzeba czasu, a tu proszę!
Dobra ona jest!
Pokaż.
SZKOŁA PODSTAWOWA, EGZAMIN, ETYKA
Mamo, nie patrz na oddzielne punkty.
Liczy się suma wszystkich.
Wychodzi mi równo 100.
- Chodźmy już. - Idziemy.
Pójdziemy zjeść.
Dobrze się spisałeś.
A ty gdzie?
Pani Kim uczy dzisiaj starszą klasę...
Ty gałganie!
Gdzie ten kij? No gdzie?
Ani mi się waż!
Nie ma mowy! Chodź no tu!
Stój, mówię! Przyda ci się dobre lanie!
Chodź tu do mnie!
Patrzcie, kto wrócił.
Sam Suk.
No to...
Wróciłaś już, bo się czegoś dowiedziałaś?
Czego?
Narzeczona sprowadziła się niedaleko.
Ach.
Przywiozła ogromny telewizor,
najnowocześniejszą pralkę, mówiące urządzenie do ryżu
i co jeszcze?
No co to było?
Ach, tak! Ogromne łóżko!
Nigdy wcześniej takiego nie widziałam.
Takie wielkie, że...
Typowe mieszkanie młodych par.
Jasne.
Wróciłam tylko chwilowo.
Wpadłam na jakiś czas.
Ale jak już tu jesteśmy,
to chciałabym dać wam parę drobiazgów w ramach podziękowań.
Prezenty?
Ale przecież nie masz żadnych pieniędzy, co nie?
To prawda.
Jesteś tu z nas najbiedniejsza.
To nie jest jakiś tam zwykły diament.
To 1-karatowy diament, minimalne zanieczyszczenie.
Zobaczy pan od razu, gdy tylko poświeci na niego.
Odbije czyste światło.
Ten pięknie oszlifowany diament
przywodzi na myśl krople deszczu.
Reszta pierścionka została wykonana z 18-karatowego białego złota.
Od razu widać, prawda?
Tak.
Ona mówi prawdę.
Ręczę za nią.
Yeong Ae jest ostrożna w słowach.
Nie ręczy za byle kogo.
Ależ pięknie lśni, nieprawdaż?
Oczywiście, że tak.
No dobrze. Może zaczniemy od podania kwoty startowej?
Na początek 5 000 000 wonów.
Że co?
Podniosę o 100 000 za każdym razem, kiedy pan będzie pytał.
Czyli 5 100 000.
Aż tyle?
Teraz to 5 200 000.
Ponad 5 milionów?
Mam tyle, nie więcej.
Będzie tu chyba
- ze 140 000 wonów. - Co?
Nie kupię tego, nie stać mnie.
- Dam panu zniżkę. - A kto to później kupi?
Mówiłem już pani wcześniej,
przyjmuję tylko rzeczy typu skórzane kurtki
albo włosy.
Niech pani przyniesie ubrania
albo coś do jedzenia.
Dobra, chwila.
Na pewno się dogadamy, tak?
Za tym przedmiotem kryje się historia.
Tak, przepraszam was.
To może wymiana? Wszystko, co tu jest, za ten pierścionek?
Wszystko?
A co ty mu w ogóle powiedziałaś?
No wiesz, nic takiego.
Nie bój żaby.
Rzucił ją narzeczony.
Nie myśli teraz racjonalnie.
Pan weźmie ten pierścionek.
Ona już go nie wykupi.
Mówi Se-ri, odbiór. Niech się ktoś odezwie...
To nie ona?
To nie głos pani prezes Yoon Se-ri?
Nie. Jej brat z żoną zaprzeczyli.
Są pewni.
Nie porównacie z jej głosem?
Już porównaliśmy.
Ale kiepsko wyszło, bo słaba jakość nagrania.
Poza tym już ogłosili, że ona nie żyje.
Nie słyszeliście? Od dwóch dni trąbią.
Mówi Se-ri, odbiór. Niech się ktoś odezwie...
Widzisz? Aż wysypki dostaję.
Moje ciało pamięta jej głos.
Jeżeli twoje ciało pamięta,
to dlaczego jej rodzina nie?
Ona to się z braćmi raczej nie dogadywała.
Raz zadzwonił jej brat,
a ona zablokowała jego numer.
- Dlaczego? - Bo widzisz,
tacy jak my nie zrozumieją rodziny bogaczy.
Widziałem na własne oczy.
Akcje i udziały są dla nich ważniejsze od rodzeństwa i dzieci.
Ale przecież...
jej rodzice może myślą inaczej.
Pójdźmy do jej mamy.
Ona ją urodziła.
Na pewno rozpozna głos córki.
To nie jej rodzona matka.
Sam się dowiedziałem dopiero niedawno.
A może pan prezes?
To jej biologiczny ojciec, nie?
Naprawdę ci odbiło.
Jak niby mamy się do niego dostać?
Przyjechał.
Panie prezesie Yoon.
- Panie prezesie? - Prezesie Yoon.
Prezesie Yoon!
Ej, i tak już panów widziałem.
Zapraszam, proszę tu podejść.
- My? - Proszę podejść.
Co panowie tu robią?
Przechodziliśmy obok.
Przechodzili panowie obok?
Przez ten parking dla VIP-ów?
Co się dzieje?
Nic takiego, tato. To zarządcy tego parkingu.
- Wchodź. - Tak?
Proszę.
Musi pan coś wiedzieć!
Idź już, nie przejmuj się nimi.
Prosili o pieniądze.
Dam sobie radę, idź już.
- Panie prezesie, pani prezes Yoon żyje! - Weźcie go wyrzućcie.
To boli! Zostawcie mnie!
Proszę pana!
Panie prezesie Yoon!
A temu co?
Pośpieszcie się!
Pani prezes Yoon żyje!
Moja reakcja alergiczna to niezbity dowód!
On mówi prawdę!
Słyszałem jej głos!
Ostrzegam was.
Mój prawnik z wami porozmawia.
Proszę pana!
To boli!
- Co wy nam robicie? - Puszczajcie!
Puśćcie mnie!
WESOŁYCH ŚWIĄT, PANIE RI
Halo?
To ja.
Gdzie jesteś?
Dlaczego dzwonisz?
A w ogóle to od kogo masz telefon?
Właśnie wyjeżdżam.
Dokąd?
Przecież wiesz.
Już ci mówiłam, że wyjadę z Gu Seung-junem.
Właśnie teraz?
Tak.
Po prostu tak wyszło.
Szybciej niż myślałam.
Gdzie jesteś? Przyjadę.
Nie. Już jestem w samochodzie.
Przepraszam, nie miałam okazji, żeby się pożegnać.
Ale i tak żegnaliśmy się już tyle razy,
że nam wystarczy.
Mylisz się.
Wiem,
że wiele razy już się żegnaliśmy.
Ale musimy się pożegnać po raz ostatni.
Powiedz mi, gdzie jesteś.
Nie myślisz racjonalnie.
Już wyjechałam.
Tak po prostu wyszło.
Nie pytaj mnie więcej, gdzie jestem.
I nie mów, że przyjedziesz.
Se-ri, proszę cię!
Zajmę ci chwilę!
Nieważne gdzie jesteś, przyjadę.
Zaczekaj, proszę.
Zaraz tam będę!
Żegnaj.
Uważaj na siebie.
Życzę ci udanego ślubu.
I wspaniałej rodziny.
Dużo szczęścia.
Obyś żył długo
i szczęśliwie.
I zapomnij o nas,
o naszych chwilach.
Musisz
tak zrobić.
Nie rozłączaj się!
Posłuchaj mnie.
Powiedz, gdzie jesteś, to cię znajdę.
Jeong Hyeok.
Kocham cię.
ROK WCZEŚNIEJ
WYBÓR SE-RI
RA-HA, TATUŚ PRZEPRASZA. WESOŁYCH ŚWIĄT
Panie Hong, gdzie nasza strategia na najbliższy Chiński Nowy Rok?
Prosiłam, by pan ją wydrukował.
Coś nie tak?
Czy nie przesadzamy, pani prezes?
Dziś Wigilia i jest już godzina 22,00.
To chyba jednak lekka przesada.
Jest pan chrześcijaninem, panie Hong?
- Nie. - A więc
co pana obchodzą te urodziny?
Bądźmy poważni. Kto inny ma urodziny.
To po co rzucać wszystko
i zajmować się ubieraniem jakiejś choinki?
Po co się męczyć pisaniem jakichś kartek?
WESOŁYCH ŚWIĄT, PANIE RI
I jeszcze dawać innym prezenty?
Czy to ich urodziny?
Nie dostrzega pan absurdu tej sytuacji?
Jak pan sądzi?
Sami kretyni.
Życie...
pełne jest niespodzianek.
Nic w nim nie jest pewne.
Tęsknię, Jeong Hyeok.
Ona nie żyje. Nigdy jej nie znajdziesz.
Miałem żałować tej decyzji? Kto ci pomógł?
- Ocknij się! - Ej. Możesz tu spać.
Czyli co, Sam Suk jest z Południa?
Wszczynamy pilne dochodzenie.
Ri Jeong Hyeok nie przyszedł z wizytą?
Ukrywasz tę kobietę i narażasz rodzinę na niebezpieczeństwo!
Jeśli coś jej się stanie,
do końca życia sobie nie wybaczę.
Napisy: Cezary Kucharski