NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
PRZEDSTAWIONE POSTACI, ORGANIZACJE ORAZ WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE
Idź w stronę tego drzewa.
Tamtędy przechodzi patrol żołnierzy z Południa.
Będą na patrolu rano.
Poprosisz ich o pomoc.
A czy możesz...
odprowadzić mnie do tamtego miejsca?
Nie mogę postawić stopy
za tą linią.
Trzymaj się słupków po drodze.
Jeong Hyeok,
nie zapomnij o mnie.
Nie zapomnę.
Jak mógłbym zapomnieć o kobiecie, która spadła z nieba?
Nie spadłam.
Odpięłam się.
Pewnie.
Pora na mnie.
Jeden krok...
chyba nie zaszkodzi.
ODCINEK 10
NIECH SPOCZYWA W POKOJU
SPOCZYWAJ W POKOJU
Słyszałeś, że naszą firmę przejmie Grupa Queens?
Duża spółka, chyba dobrze?
A wymiana kadr?
Masz rację.
Po co ona umierała i tyle kłopotów robiła?
Chwileczkę.
Co to za zdjęcie?
Kto je wybrał?
Rzucę okiem.
Ciekawe, kto się za mnie modlił,
a kto nie.
Kim pani jest?
- Co? - Boże.
- Co to ma być? - Co jest?
- To ona. - Wróciła.
- Boże mój. - Co się dzieje?
Niech się wszyscy dowiedzą.
Yoon Se-ri wróciła.
Ona żyje.
Przepraszam tych, którym sytuacja sprawiła przykrość.
I współczuję tym, którzy ucieszyli się,
że nie żyję.
Wróciłam do świata żywych.
Niesamowite.
By państwu podziękować i uczcić mój powrót,
cena wszystkich produktów Wyboru Se-ri zostanie obniżona o połowę
przez najbliższy tydzień.
- Poważnie? - Super.
- Nie wierzę. - Jak państwo wiecie,
Wybór Se-ri nigdy wcześniej nie oferował żadnych zniżek.
Proszę korzystać do woli z wyjątkowych produktów
w cenie jak nigdy wcześniej.
Przepraszam, że spowodowałem...
Zbyt pewnie.
Przepraszam, że przeze mnie...
Zbyt nieśmiało.
Mówisz jak przestępca.
Od teraz...
- Ach, nie wiem, nie mogę. - Możesz.
Oskarżyli cię o pobicie.
Musisz wyglądać na uprzejmego,
żeby ludzie uwierzyli, że nie mógłbyś nikogo zaatakować.
Spróbuj.
W cholerę z tym! Nie dam rady, nie zrobię tego.
Kochanie, posłuchaj. Musisz dobrze wyglądać.
Przestępstwa się przedawniają.
Ale zdjęcia już nie.
One zostają na wieczność.
Dobrze.
Skoro już siedzisz, może zakryję nieco twojej łysiny?
- Niedobrze. - W porządku.
Przez stres traci się włosy.
Nie stresuj się.
Se-hyeong, ten dupek, nic tylko będzie się śmiał.
To rani moją dumę.
Ten gnojek zdefraudował środki z firmy,
dał się oszukać i uszło mu to na sucho.
A to mnie ścigają.
Czym zawiniłem światu?
Pechowy rok, co?
Byłoby lepiej z Se-ri.
Ona jest kompetentna.
Ale został Se-hyeong i ja.
I co, jego wybrali?
PAN HWANG
Halo? Słucham?
Że co?
Kto wrócił?
ZWIĄZANE Z LOTNICTWEM
Mówiłeś, że nie umarła.
Mówiłeś, że masz pewność.
Mówiłeś, że spotkałeś się z prezesem Yoonem.
Mówiłeś, że dwie rzeczy są pewne.
Ceny domów w Seulu nie spadną i Yoon Se-ri żyje.
Mówiłeś, że tych dwóch rzeczy można być pewnym.
No powiedz coś.
Przepraszam.
Coś tak spuścił głowę? Może ją podniesiesz
i powiesz to, co wcześniej?
No co, mowę ci odjęło?
- Jaki kod dostępu? - Przepraszam.
Zmieniłeś kod? Czy to 1234?
Powiedz no coś.
Boże.
Pani Yoon.
Pani Yoon!
Tematem tego nadzwyczajnego spotkania zarządu
jest zmiana prezesa i głównych udziałowców.
Zapewne martwili się państwo firmą
w tej jakże niepewnej sytuacji.
Kiedy życie daje nam cytryny, należy zrobić lemoniadę.
Od teraz Grupa Queens
przejmie kontrolę nad Wyborem Se-ri.
Oczywiście
kierownictwo na tym zyska,
zależnie od stanowiska.
Uważam,
że wszystkim wyjdzie to na dobre.
Su-chan, jestem zajęty. O co chodzi?
Że co?
Panie Hong.
Swędzi mnie. To ona.
To naprawdę ona.
Pani to naprawdę ona.
Mamy mnóstwo rzeczy do nadrobienia.
W każdym razie dobrze pana widzieć.
Gdzie, do diaska, pani była?
Cały czas nic, tylko pani szukaliśmy.
Co?
No cóż...
Naprawdę mnie pan szukał?
Poważnie?
Boże.
Ale wygląda pan lepiej.
Nie...
To nieprawda.
Poproszę więc państwa o głosowanie poprzez podniesienie ręki.
Zechcą podnieść rękę ci, którzy są za zmianą prezesa.
- Co? Kto to taki? - Pani Yoon?
- Boże, to ona. - Jakim...
Pani Yoon, to naprawdę pani?
Czy czułabym się tak samo,
gdybym na pogrzebie
wyszła z trumny?
Kto ile wpłacił na cele charytatywne podczas mojego pogrzebu,
a kto mnie oczerniał tuż obok trumny.
Coś czuję, że zaraz się dowiem.
Do tych, którzy podnieśli ręce.
Udam, że nic się nie stało.
Proszę więc wracać do pracy.
Sang-a.
Co się, u licha...
Na pierwszy wspólny obiad wybrałaś japońską restaurację.
Pomyślałam sobie:
„Lubi to, co surowe, pewnie jest niecierpliwa i zachłanna”.
Wybacz,
ale nie podam ci swojej firmy na surowo.
Bo wróciłam.
Jesienne niebo wysokie i bezchmurne
Błyszczący księżyc, co wisi dumnie
Jemu szczere serca oddajemy
Cudowne te rzeki i te góry Okwiecone całkowicie
Wielcy Koreańczycy, wasza koreańska droga Nie zboczcie z niej nigdy
Znasz to na pamięć?
Słyszymy ją, kiedy wstaje słońce i kiedy zachodzi.
Ty nie znasz?
Nie mam takiej pewności, ale wydaje mi się,
że nawet ludzie z Południa nie znają całego tekstu.
Z tym nastawieniem ruszamy codziennie
Co z nim? Ktoś nas może usłyszeć.
A kto niby? Kapitana Ri tu nie ma.
A tak w ogóle to gdzie on jest?
Nie wiem.
Ostatnio źle sypia.
I źle jada.
Zachorował z tej tęsknoty.
Już wiem, co to jest.
Ktoś się tutaj modlił.
Chi Su mi powiedział.
Mieszkała tutaj matka z synem, który 60 lat temu wyjechał na wojnę.
Wiem.
Zastanawiam się...
czy się jeszcze spotkali.
Gdybym to ja
czekała tak, modliła się,
czy mogłabym spotkać...
tego, za kim tęsknię?
Tak się robi, by przetrwać.
Gdy człowiek porzuci nadzieję, utrata go zabije.
Dlatego trzeba czekać.
Jesteście tym z rynku?
Tak, to ja.
Jak się tu dostaliście?
Przepustka od Ministerstwa?
Jeden ze strażników
szmugluje zapasy wojskowe.
Zawarłem układ i tak tu jestem.
Co dzień słucham innych,
więc znam mnóstwo sekretów.
Kto spotyka się z kim, kto kłamie
i kto jakie ma słabości.
Podsłuchujecie ludzi.
Zwą mnie donosicielem.
Słucham innych, odkąd skończyłem 17 lat.
Nigdy jednak nie mówiłem o sobie.
Ale kilka lat temu
poznałem kogoś, kto mnie wysłuchał.
Dał mi nawet prezent na urodziny.
Ten właśnie portfel.
NAJLEPSZE ŻYCZENIA, STO LAT
WSZYSTKIEGO DOBREGO DLA CAŁEJ RODZINY
RI MU HYEOK
Czyli znał pan...
mojego brata?
10 LAT TEMU
Doktorze, proszę pomóc mojemu dziecku.
Nie widzicie?
Mamy epidemię świńskiej grypy.
Skończyły się leki, nic nie poradzimy.
Jak zdobędziecie lek, to mogę go podać.
Kupiłam to na rynku.
To fałszywka, zwykły klej.
Teraz już nigdzie nie można dostać leku.
Jedynie w szpitalu wojskowym.
Jest cały rozpalony.
Rety.
Już dobrze, mały.
Towarzyszu Man Bok.
Mam lek.
Przyszedłem z pielęgniarką. Będzie dobrze.
Wiem, że tyle za ten lek nie wystarczy...
Ale przyjmijcie to.
Za życie mojego syna.
Dobrze, niech będzie.
Tyle wystarczy.
Dziękuję.
Dziękuję bardzo.
Mam podsłuchiwać kapitana Ri Mu Hyeoka?
Słyszeliście, to po co pytacie?
Sądziłem, że się przyjaźnicie.
Nic wam do tego.
A co do waszej matki...
Próbowała przekroczyć granicę i handlować.
To może oznaczać obóz koncentracyjny.
Co?
Stara już jest. Myślicie, że przetrwałaby tam zimę?
Podobno ma gruźlicę.
Ale postaram się ją wyciągnąć.
Wy tylko róbcie, co trzeba.
Ale...
W innym wypadku...
możecie stracić matkę ot tak.
Odpowiada wam to?
Cho Cheol Gang już wcześniej przekraczał uprawnienia.
Nie słuchał mnie.
Rabowanie grobów, przemyt narkotyków.
Posunął się nawet do morderstwa, by przykryć swoją działalność.
Biuro Śledcze go przesłucha.
A jakieś dowody?
Mam listę osób, które za pieniądze przymykały oko na jego poczynania.
Odkryłem też źródło tych jego pieniędzy.
Wezmę to ze sobą.
A drugi, na wszelki wypadek,
umieszczę...
W zegarku?
Tak.
Wyjeżdżają.
Właśnie minęli drugi posterunek.
Pojazd
zbliża się do zakrętu Bongdeok.
Mija dziewiąty próg.
Późno dziś wróciłeś.
Są twoje urodziny, ale nawet nie świętowałeś.
Mam chociaż zupę.
Kapitan Ri Mu Hyeok był tu dzisiaj.
Przyniósł mięso z okazji twoich urodzin.
Jedzie do Pjongjangu w jakiejś sprawie.
I jeszcze to.
To portfel?
Pieniądze?
Man Bok, tu jest jakiś list.
Man Bok.
Sto lat.
Mówi się, że dobry portfel przynosi szczęście.
Man Bok, jesteś dobrym przyjacielem.
Wszystkiego dobrego dla całej rodziny.
Jadę do Pjongjangu załatwić pewną sprawę.
Napijmy się razem, jak wrócę.
Ri Mu Hyeok.
WSZYSTKIEGO DOBREGO DLA CAŁEJ RODZINY
NAPIJMY SIĘ RAZEM, JAK WRÓCĘ
Dlaczego...
mówicie mi o tym teraz?
Całe lata tego żałowałem. Na próżno.
Powtarzałem sobie,
że nie było wyboru, ale tylko się oszukiwałem.
Codziennie po obudzeniu się i przed pójściem spać,
codziennie żałowałem...
tego...
co mu zrobiłem.
I jeszcze...
tak bardzo za nim tęskniłem.
To był mój jedyny przyjaciel.
Chcę odpowiedzieć za to, co zrobiłem.
Nie obchodzi mnie mój los.
Byle moja rodzina nie ucierpiała.
Mój młodszy brat.
Studiuje w Szwajcarii.
Naprawdę?
To geniusz muzyczny, gra na pianinie.
Dostał stypendium.
Ostatnio grał recital
i podobno dostał owacje na stojąco.
Jeong Hyeok napisał dla mnie piosenkę.
Ma mi ją zagrać, jak wróci.
Cieszycie się?
Tak, bardzo.
Dobrze mu idzie,
co mnie bardzo cieszy.
Mu Hyeok.
Przepraszam.
Tak bardzo cię przepraszam.
Chcę,
żeby był szczęśliwy.
Ale tu zimno.
Co to jest?
Where are you from?
- Where are you from? - Where are you from?
Skąd pochodzisz?
- Skąd pochodzisz? - Skąd pochodzisz?
Czyli co,
Sam Suk jest z Południa?
Tak.
Czyli Sam Suk to tak naprawdę nie jest Sam Suk,
tylko Yoon Se-ri.
Yoon Se-ri?
No przecież.
Widziałyśmy to na rynku, co nie?
Te markowe produkty z Południa, Wybór Se-ri.
Sam Suk to tamta Yoon Se-ri.
Wybór Se-ri od tych kremów do świetlistej cery?
Tak.
Od tych tonerów do twarzy, które zwężają pory?
- Tak. - Ten Wybór Se-ri.
Ten od esencji do nawilżania cery.
Matko jedyna. Co to się stało?
Po co Yoon Se-ri by tu przybywała
i podszywała się pod Sam Suk?
Patrzcie. Tu napisali, że miała jakiś wypadek.
Zaraz, chwila.
Co ona sobie w ogóle myślała, dlaczego nas okłamała?
Może tutaj nam wyjaśni.
„Dziewczyny, wybaczcie, że was okłamałam”.
Tak napisała?
Tak. „Yeong Ae, Wol Suk, Myeong Sun i Ok Geum”.
Tak właśnie.
Ja na początku?
Tak, twoje imię jest pierwsze.
„Dziękuję, że wierzyłyście w to, co wam opowiadałam,
że mogłam na was liczyć i mogłam z wami pogadać.
Podnosiłyście mnie na duchu.
Muszę już wyjechać,
ale chcę jeszcze wam zdradzić, jak się naprawdę nazywam.
Musiałam was okłamywać wielokrotnie,
choć moja przyjaźń była prawdziwa”.
- Och. - Matko...
Wszystko musiało być bardzo trudne i przerażające dla Sam Suk.
Przez ten wypadek trafiła sama do nieznanego miejsca.
Na pewno bardzo się bała,
że ją złapią.
Ktoś tu jest.
Wychodzić.
Masz rację.
Zawsze zgrywała odważną,
ale się bała.
Była bardzo przestraszona.
Na początku myślałam, że nie ma za grosz kultury,
ale to nie była prawda.
Pora na SD i piwo.
- Zdrówko. - Zdrówko.
Biorę styl pożegnalny.
Mam nadzieję, że wróciła cała i zdrowa.
To było już dwa tygodnie temu.
Nikt jej tu nie widział.
Na pewno jest już w domu.
Albo nie żyje.
- Jedno z dwóch. - Rety.
Co teraz?
How are you doing?
- How are you doing? - How are you doing?
Co u ciebie słychać?
- Co u ciebie słychać? - Co u ciebie słychać?
Latawiec?
Se-ri.
Wprost nie mogę w to uwierzyć.
Codziennie się za ciebie modliłam.
Bałam się, że błagam o niemożliwe.
A tu proszę, cud!
Gdzie byłaś? Co się stało?
Ale masz szorstką skórę. Trzeba coś z tym zrobić.
Pójdziemy jutro do kosmetyczki.
Oddam ci miejsce.
Trudno tam zarezerwować termin.
- Hye-ji. - Tak, nie zapomniałaś mojego imienia.
Czekaj, nie pójdzie tak łatwo. Daj mi chwilę.
Grzebałaś w mojej szafie?
Nie chciałam tam wchodzić, ale mama mnie zaprowadziła.
Jak do mnie weszłaś?
Mama otworzyła drzwi.
Znała kod.
Przepraszam, mamo.
Za co?
Liczyłaś,
że wrócę?
Kiedy ceny akcji mojej firmy spadły,
mnóstwo osób je wykupiło za bezcen.
A najwięcej akcji kupiła Sang-a.
A ty byłaś...
zaraz za nią.
- To było... - Sama stworzyłam tę firmę.
Nie należy do twoich dzieci, tylko do mnie.
Chciałaś zabrać mi też firmę?
- Se-ri. - Tak.
Bo myślałaś, że nie żyję?
Dobrze.
To zrozumiałe.
Rozumiem cię, ale...
Cieszyłaś się, co nie?
Myślałaś, że nie żyję
i się cieszyłaś?
Właśnie za to
cię przeprosiłam.
Wybacz, że wróciłam.
Wybacz, że cię zraniłam.
A gdzie mama?
Powiedziała, że ma kłopoty żołądkowe.
Nic dziwnego. Wszyscy jesteśmy w szoku.
Mnie to jest niedobrze.
Kiedy dowiedziałeś się, że ona żyje, tato?
To ważne?
Jakoś wtedy, tak?
Ze dwa tygodnie temu?
Wyjechałeś w interesach na kilka dni
i nie wracałeś.
To nieistotne. Nie mówmy o...
Tak, zapewne wtedy.
Byłam wtedy w szpitalu.
W szpitalu? A dlaczego?
Cały czas po wypadku spędziłaś w szpitalu?
Dlatego się nie odzywałaś?
Nie pamiętam.
Nie pamiętasz?
Masz amnezję? Nie znam nikogo, kto by miał.
Czy to może być amnezja?
Niczego nie pamiętasz?
Nie, to nie do końca tak.
Trochę pamiętam.
- Chcę, żebyś przejęła moje obowiązki. - „Chcę, żebyś przejęła moje obowiązki”.
Do tamtej chwili pamiętam dokładnie.
Jakby to było wczoraj.
Tato.
Biorąc pod uwagę taki obrót spraw,
może przemyślisz sprawę następcy?
Hye-ji.
Posłuchaj. Nie ma znaczenia, kto jakie dostał karty.
Stół wywrócony, potrzebne nowe rozdanie.
Jak miło.
Wraca stare.
Jaka bym głodna nie była, w domu tracę apetyt.
Pora na mnie.
Nie muszę się martwić o żaden brak prądu.
Nikt tu nie wpadnie z kontrolą domu.
Tak się powinien czuć człowiek we własnym domu. Jest wspaniale.
To jest to.
Tak, właśnie tak.
W wannie mam dość miejsca, żeby rozprostować nogi.
Nie muszę podgrzewać wody,
wystarczy odkręcić kran.
Boże.
Niemożliwa jesteś, Se-ri.
Co ty gadasz o jakimś podgrzewaniu wody?
Jesteś w Seulu, ogarnij się.
Chwila.
Skóra mi się pewnie zestarzała o jakieś dziesięć lat.
Pora wrócić do dawnej Se-ri. Tej młodej i bogatej.
Bogata jestem, ale muszę być i młoda.
Znowu młoda.
Pielęgnacja skóry wokół oczu.
Nawilżanie.
Wszystko wróci na swoje miejsce.
I już wraca.
To jest to.
Łóżko ma być wielkie jak boisko do piłki nożnej
i miękkie, i puszyste.
Wiesz co, Jeong Hyeok...
WTOREK, 7 STYCZNIA, GODZINA 2,13
PROTOKÓŁ POWYPADKOWY
SPISAŁ: KAPITAN RI MU HYEOK
PROTOKÓŁ POWYPADKOWY
PROTOKÓŁ Z DOCHODZENIA
LISTA ŁAPÓWEK Z 2011 ROKU
DATA, ZAWÓD, SUMA, METODA
PROTOKÓŁ POWYPADKOWY
SPISAŁ: KAPITAN RI MU HYEOK
Cześć.
Poproszę dokument.
Zostawiłem paszport w pokoju.
To pójdziemy do pokoju.
Doniesiono o pańskim podejrzanym zachowaniu.
RODONG SINMUN
Jestem dyplomatą.
Potwierdzimy, gdy zobaczymy dokumenty.
Chodźmy.
Co to miało być?
Alberto?
Alberto, właśnie do ciebie dzwoniłam.
Wujku.
To mój przyjaciel ze studiów, Alberto Gu.
Ach, naprawdę?
Alberto jest dyplomatą.
Miło mi poznać. Alberto, tak?
O co tu chodzi?
Otrzymaliśmy doniesienie o podejrzanym zachowaniu.
Chcieliśmy sprawdzić dokumenty.
Ale teraz już wiemy,
że nie ma potrzeby.
No pewnie.
Znają się z moją siostrzenicą.
Skoro ona za niego ręczy, to nie ma co go sprawdzać.
Naprawdę chciałaś zadzwonić?
Tak powiedziałaś.
Nie do końca to miałam na myśli.
Nie, tak się nie robi.
Tyle dla ciebie zrobiłem, tyle mi zawdzięczasz,
nie możesz tak mówić.
Co ci niby zawdzięczam?
Przecież nie zaprzeczysz.
Naprawdę mam o tym mówić?
Nie mogłem wtedy jechać, bo piłem.
A ty mieszkasz dwa kilometry od hotelu.
Musiałem cię nieść, kompletnie pijaną.
A ty mi wciąż powtarzałaś,
że mogę tam spać.
Tak?
„Możesz tu spać”.
Nie pamiętasz?
Nie widać po mnie, że jestem pijana, nawet jak sporo wypiję.
Zachowuję się wtedy całkiem przyzwoicie.
Musiałam tamtego dnia wypić nieco za dużo...
Pijani są przyzwoici albo nie.
Nie ma żadnego „całkiem”.
Bo czy to było przyzwoite, gdy krzyczałaś,
- że mogę zostać na noc... - Dobra.
Jesteśmy kwita.
Nie pomogłam ci przed chwilą?
Tak, rzeczywiście. Kwita.
Jak tam idzie twoja sprawa?
Ślub.
Podobno pan Ri trafił na samą granicę.
Czyli nie wróci stamtąd jakiś czas?
Nie mówiłam ci o tym.
Nie pamiętasz?
Upiłaś się i wszystko mi powiedziałaś.
Wtedy jeszcze o tym nie wiedziałam.
Naprawdę?
No to skąd ja mogłem o tym usłyszeć?
Przyśniło mi się?
Jeong Hyeok ci o tym powiedział?
Tak.
Muszę więcej ćwiczyć.
Tak, to ja.
Jutro odeślę Se-ri na Południe.
- Co? - Mówił pan, że jej rodzina wie,
gdzie ona jest i że czekają,
aż do nich wróci.
Czy to prawda?
Ufa mi pan?
Tylko panu mogę zaufać.
A jeżeli oni nie chcą, by wróciła?
Nie odeśle jej pan?
Nie o to chodzi.
Chcę wiedzieć.
Nie wszyscy z jej rodziny o tym wiedzą.
Jeden z jej braci wie.
Nie ucieszył się na tę wieść.
On to w ogóle nie chce, żeby wróciła.
Bo jak wróci, to straci pozycję w firmie.
Co pan na to? Nie czekają tam na nią z kwiatami.
Może niech zostanie?
To by było niedorzeczne.
Tam jest jej dom.
I chce do niego wrócić.
Muszę ją odesłać.
Dobra, no i co? Rób pan, co musisz.
Po co ten telefon?
Potrzebuję pomocy.
Co? Dlaczego miałbym...
Nie muszę nawet wiedzieć.
Udam, że nie słyszałem i tyle.
Rozłączam się.
Podobno znacie się od dawna.
Znamy się, ale nie przyjaźnimy.
Wysyłam jej życzenia na święta czy urodziny,
a ona mi nawet emoji nie odpowie.
Zero odpowiedzi.
A przede wszystkim
upokorzyła mnie.
Zerwała zaręczyny
kilka tygodni przed ślubem.
I co, mam jej teraz pomóc?
Czego pan ode mnie chce?
Oszalał pan?
Miejcie oczy dookoła głowy.
Tak jest!
Absurd jakiś. Co ja tu robię?
Jak Se-ri wróci do Seulu, to Se-hyeong się wścieknie.
Niech to.
Może odjadę?
Nie. Albo może?
Nie no, faceci nie cofają swych obietnic.
Dobra, nie cofają, ale mogą je złamać!
Nie szkodzi.
Jakaś masakra po prostu.
Auta przyjeżdżały.
- Żadne nie wyjechało? - Tak jest.
Sprawdzić te, które tu są.
Jeżeli znajdziecie podejrzaną kobietę,
dajcie mi znać.
- Zrozumiano? - Tak jest.
Chodźmy.
Teraz.
Spokojnie.
Poproszę dokumenty.
Oczywiście.
Podobno tu jest ambasada brytyjska.
Wpuść mnie, proszę, przystojniaku.
- Ambasady nie ma. Nie tu. - Ambasada, tak, wiem.
„Nie, tu”?
Tu...
Rzeka Tedong. Przy rzece jest.
W Munsu-dongu. Tam. Jedźcie.
- Jechać? - Do tyłu.
Dlaczego?
Co do...?
O co chodzi? Nic nie rozumiem.
No dalej, spójrz pan na mnie.
- Co on mówi? - O co panu chodzi?
Pan odjedzie. Zawrócić.
- Dobra, dziękuję. - Rzeka...
Pojadę sprawdzić.
Dziękuję, Seung-jun.
Dobra tam.
Przepraszam, że wtedy uciekłam z samochodem.
Ruszyłaś jak zawodowiec.
Potrafisz jeździć.
A kiedy poznałam cię w Korei, to myślałam, że jesteś oszustem...
Znaczy...
Wzięłam cię za mądrego człowieka,
ale bardzo niedojrzałego,
bo źle korzystasz z tej mądrości.
Ale jak już cię poznałam, to okazałeś się całkiem miły.
Jesteś lojalny.
Tak uważasz?
- Tak. - A pierścionek?
Co?
Taki jeden miły i lojalny koleś dał ci pierścionek.
Gdzie masz pierścionek zaręczynowy?
Sprzedałaś?
Nie, nie sprzedałam go.
Zostawiłam gdzieś na chwilę.
Gdzie?
- W lombardzie na rynku. - Co?
Potrzebowałam pieniędzy.
Chciałam kupić prezent Jeong Hyeokowi,
a trudno bez gotówki.
Kupiłam go, ale od razu zgubiłam.
Taki ładny, klasyczny zegarek.
Nie szkodzi.
Cieszę się, że nic ci nie jest.
Idźcie mi stąd, dobra?
No i jeszcze pada.
PRZEDMIEŚCIA KAESONGU
DO LINII FRONTOWEJ 15 KM
Dziękuję.
Tam nasze drogi się rozeszły.
Nie wiem,
co było z nimi dalej.
Czyli mówisz...
że Jeong Hyeok sam się zgłosił na granicę
z powodu tej kobiety?
Tak było.
Zaryzykował dla niej wszystko.
Wiesz, dlaczego im pomogłem?
Żebyś jak najszybciej skończyła z tą pierwszą miłością.
Co?
Pierwsza miłość ma swój czas.
Nie warto niczego przeciągać na siłę.
Miłości czy tęsknoty za kimś.
Zakochać się na chwilę, z oddali.
To najlepsze wyjście dla wszystkich.
Miłość czysta i piękna.
Moje uczucia do niego nie znikną,
jeżeli im pomogę.
Jeong Hyeok ryzykował życiem
i zgłosił się na granicę, by chronić Se-ri.
Nie sądzisz, że to koniec?
W takim wypadku lepiej go odpuść.
Nie bądź niedorzeczny.
Jeżeli wmawiasz sobie, że to koniec,
- to nie jest miłość. - Teraz ty jesteś niedorzeczna.
Czekasz na kogoś.
Ale nawet sama widzisz, że to żałosne.
Nie ma tu mowy o miłości.
To obsesja.
Ta stara miłość już nie istnieje, zostały marne resztki.
Najlepiej porzuć ją całkowicie.
Ten mężczyzna, którego widziałeś w hotelu,
czy on miał grube brwi, jasną cerę,
był wysoki i chudy?
Tak wyglądał?
Tak.
Czy to ten sam, który ostatnio przyniósł Dan?
Tak się tym zaniepokoiłam,
że przejrzałam sobie to.
Femme fatale.
„Kobieta, która przez swój urok sprowadza tragedię
na całe otoczenie”.
Z taką twarzą niepotrzebne jej te bogactwa.
A z takimi bogactwami niepotrzebna jej ta twarz.
A jednak Dan ma jedno i drugie.
Nic dziwnego, że mężczyźni za nią szaleją.
Chyba trochę przesadzasz.
A co ty tam wiesz?
Posłuchaj, bo coś mnie zdziwiło.
W ogóle się nie przejęła wiadomością, że Jeong Hyeok
został wysłany na granicę.
Jego strata, nie obchodzi mnie to.
Jak mam ją przekonać?
Ale wydajesz się zadowolona, Myeong Eun.
Nawet nie bądź śmieszny.
Do ślubu może nie dojść, co bardzo mnie martwi.
No ale...
jeżeli mają się rozejść,
to ona powinna z nim zerwać, a nie na odwrót.
Gdzie tam, nikt z nikim nie zrywa.
Halo?
Tak.
O co chodzi?
SĄD KRLD
Ze względu na to,
iż ten proces prowadzony jest w specjalnym trybie,
wykluczyliśmy przysięgłych,
którzy uczestniczą w zwykłych procesach.
W tym procesie udział wezmą jedynie oskarżyciele i obrońcy.
- Prokuratorze. - Tak jest.
Wygłoście oskarżenie.
Oskarżony, Cho Cheol Gang, zamordował 11 osób,
doprowadzając do sześciu wypadków, w tym tego
w Jeonseung-dongu w 2011 roku.
Dodatkowo nadużywał władzy, popełniając niezliczone przestępstwa,
takie jak kradzież
i handel dobrami kultury oraz przemyt narkotyków.
Dowodem są zgłoszone do sądu materiały.
DOWODY, DOWÓD NUMER 2
Skąd macie te dokumenty?
Od kapitana Ri Jeong Hyeoka z Policji Obywatelskiej.
Podejdźcie.
Skąd macie te dokumenty?
Zmarły kapitan Ri Mu Hyeok,
jedna z ofiar,
a także mój brat, był w ich posiadaniu.
Wysoki sądzie.
To pomówienie.
Nie doprowadziłem do żadnych wypadków.
Nawet nie znam kierowców tych ciężarówek.
Czy to prawda?
Widzicie?
To były zwykłe wypadki.
Rzeczone ciężarówki specjalnie pokryte były
pancerzem ceramicznym. Stworzonym z tego materiału.
Ten wytrzymały pancerz ceramiczny używany jest
w pojazdach opancerzonych.
Pochodzi z Rosji.
Rosjanie w końcu zakazali wywozu tego materiału.
Znaleziono go jednak w Wydziale Inżynierii.
Został sprowadzony przez rzekę Tumen na granicy z Rosją.
Odkryliśmy także sprzęt,
którego użyto do przyłączenia opancerzenia.
Czy macie dowód,
że oskarżony był w to zamieszany?
W przedstawionych dokumentach jest wpis o znacznej sumie,
przesłanej wtedy przez firmę handlową Soojung
z Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego na konto rosyjskie.
Właściciel konta był członkiem mafii.
Rosyjski rząd aresztował go
za wywóz elementów uzbrojenia.
On łże, wysoki sądzie!
Ten człowiek ukrywał szpiega z Korei Południowej.
Kłamał też, jakoby ona należała do 11 Dywizji.
Spokój.
Teraz, gdy się o tym dowiedziałem,
on łże i fabrykuje dowody, by mnie zniszczyć.
Szef Wydziału Kontroli moim świadkiem!
Brak związku ze sprawą.
Oddalam.
- Wysoki sądzie! - Teraz wydam werdykt.
Wysoki sądzie!
Zgodnie z artykułem 60 kodeksu karnego
sąd uznaje Cho Cheol Ganga za winnego aktów terrorystycznych.
Zgodnie z artykułem 116 sąd uznaje go winnym przemytu.
Zgodnie z artykułem 198
sąd uznaje go winnym kradzieży dóbr narodowych.
Oskarżony jest winny zlecania i wykonywania wielu przestępstw.
W związku z tym sąd skonfiskuje
wszelką własność oskarżonego.
Zostanie on pozbawiony praw
obywatela KRLD.
Sąd postanawia odizolować go od społeczeństwa,
wydając wyrok
dożywocia
w obozie pracy przymusowej.
Oskarżonemu nie przysługuje prawo do odwołania.
Sprawa zamknięta.
Jeong Hyeok!
Przegapiłeś coś.
I z tego powodu
ta suka umrze.
Obiecuję ci to.
Co mogłem przegapić?
ILOŚĆ CERAMICZNEGO OPANCERZENIA
Jest różnica w ilości wwiezionego kompozytu,
a tego, który skonfiskowaliśmy.
Zapewne nie pozbyli się materiału,
za który zapłacili krocie.
Czy jest jeszcze jedno miejsce,
gdzie tworzą opancerzenie?
Jeżeli tak...
Miejsce: jaskinia u podnóża góry Mandal.
Cel to pojazd o rejestracji Pjongjang 0758-3617.
Ruszać.
Co to jest?
Co to takiego?
Co za dupki.
Zawracaj, i to natychmiast!
Szybciej!
To musiało być zaplanowane.
Zgadzam się.
Wielu oficjeli na wysokich stanowiskach brało łapówki
od Cho Cheol Ganga.
Pewnie uznali za najlepsze,
by się go pozbyć jak najszybciej.
W pojeździe było pięć osób,
ale znaleziono tylko cztery ciała.
Tam wszystko było zmasakrowane.
Na pewno zaraz je znajdą.
Ciało mogło zostać wyrzucone przy uderzeniu.
Istnieje możliwość, że to jego pobratymcy
doprowadzili do tego wypadku.
Przestań gdybać.
Spójrz na fakty.
Dostał za swoje.
Umarł tak, jak umarły jego ofiary.
BEZ LITOŚCI DLA NAJEŹDŹCÓW
ZMARŁA CÓRKA PREZESA QUEENS, CEO WYBORU SE-RI
- Mówi kapitan Ri... - Dotarł mój prezent?
Czyżbyś był zaskoczony?
Nie jestem słaby, jak twój brat.
Ze mną nie ma tak łatwo.
Przysięgam na pamięć o moim bracie.
Dorwę cię, choćby nie wiem co.
Czeka cię życie gorsze od śmierci.
Poważnie?
Szkoda.
Bo wcześniej
wybiorę się na Południe, żeby ją zabić.
Spróbuj mnie złapać, jeśli chcesz.
Do zobaczenia.
PISMO ŚWIĘTE
Dokończmy to i chodźmy.
Śpieszę na spotkanie modlitewne.
Jestem wdzięczny za tak wiele.
Czy u pani Yoon wszystko dobrze?
Nie cierpi z powodu żadnej choroby, prawda?
Nie, ale wydaje się nieco dziwna.
To znaczy?
- Zobacz tu. - A to?
- To też? - Jeszcze jedno tu.
Niech pan czasami zrobi sobie przerwę.
- I co w tym złego? - Nigdy tak nie mówiła.
Ani razu, od kiedy jestem w firmie.
Jej mottem było: „Wyspać to możesz się po śmierci”.
Rozumiem.
A w ostatni weekend nagle zachciało jej się
wybrać na górę Bukhan.
Proszę pani, powinniśmy wracać.
Panie Hong, niech pan spojrzy na tamtą trzcinę.
Coś tam się rusza, prawda?
Bo ja wiem.
Proszę się przyjrzeć.
Patrzę, ale nie jestem pewien.
Odpowiedziałem jej szczerze, a ona...
zaczęła płakać.
Proszę pani, coś się stało?
Proszę powiedzieć, czy coś zrobiłem.
Postaram się poprawić.
Niech mi pani tego nie robi.
Nie.
Niech pan sobie czasem zrobi przerwę.
Wcześniej aż tak się jej nie bałem.
Wolałem starą wersję.
SZKIC WNĘTRZA NA NOWY SEZON
CUDOWNE GOTOWANIE
BIAŁE, CIEMNE I SZARE
YOON SE-RI
Proszę pani.
- Wraca pani do domu? - Tak. Dziękuję panom za troskę.
Szerokiej drogi.
Man Bok.
Ktoś do ciebie na zewnątrz.
Dobra robota.
Nie gadaj tak, jeżeli myślisz inaczej.
Po co miałbyś tak robić?
Co jest?
- Zaraz... - Co się dzieje?
Zastanawiam się,
czym jest miłość.
Czy to nadzieja, że martwisz się o mnie, jak ja martwię się o ciebie.
I że usychasz z tęsknoty do mnie, jak ja usycham z tęsknoty do ciebie?
Czy to jest miłość?
Czy może jest inaczej?
Może to nadzieja, że się o mnie nie martwisz,
że zapomnisz o mnie i naszych wspólnych chwilach?
Czy to właśnie miłość?
Jeżeli to co innego,
czy miłością jest to,
że chciałabym przeżyć
wszystko raz jeszcze,
od samego początku,
byleby cię znowu spotkać?
Wszędzie cię szukałem.
Cheongdam-dong, Gangnam-gu w Seulu. Tyle wiedziałem.
Nie zdradziłaś dokładnego adresu.
Mój syn,
który jest waszym towarzyszem i kapitanem,
pojechał na Południe.
Wszystko jest ściśle tajne.
Chciałbym poprosić najbardziej zaufanych ludzi z jego kompanii
oraz Jung Man Boka,
bez którego nie poznałbym przyczyn śmierci syna,
o przysługę.
Mówi to ojciec Jeong Hyeoka.
Sprowadźcie go
z powrotem.
PAJU, SPOKOJNE MIASTO NA PÓŁWYSPIE KOREAŃSKIM
PÓŁNOCNOKOREAŃSKA EKIPA SPORTOWA WOJSKOWYCH
Ile tu samochodów.
Co za szuje.
Wiedzieli, że przyjeżdżamy, to zgromadzili wszystkie auta,
żebyśmy je zobaczyli.
- Witamy! - Witajcie!
- Witamy!
Już tu są!
Wychodzą.
Właśnie teraz.
- Oto i oni. - Witamy!
Spójrzcie tutaj!
- Spójrzcie do kamery! - Jak samopoczucie?
- Jak się czujecie? - Tutaj!
- Spójrzcie w tę stronę! - Tutaj!
Za dwa tygodnie ceremonia zamknięcia zawodów.
Musicie wykonać zadanie i wrócić do tego czasu.
Jeżeli wam się nie powiedzie,
nie będę mógł pomóc.
- Tak jest! - Tak jest!
Co wziąłeś?
Nie wiedziałem, co wybrać,
więc wziąłem największą przykrywkę.
A ty?
„Carbonara”?
„Car”...
Co to za nazwa?
Ja mam jjajang ramyeon.
Zawsze chciałem tego spróbować, kiedy oglądałem ich seriale.
To pewnie smakuje podobnie.
Co za wspaniały kraj.
Widzicie, ile różnych makaronów mają?
Ej, pobudka!
Nie daj się omamić tym makaronem.
Pomyśl.
Po co by im było tyle makaronu, gdyby mieli wystarczająco ryżu?
Na pewno brakuje im ryżu i dlatego...
Ach, ale gorące! Parzy!
Jakie to gorące!
Patrzcie, ile mają ryżu.
Międzynarodowe zawody wojskowych.
Światowe Wojskowe Igrzyska Sportowe
odbędą się u nas przy udziale Korei Północnej.
Przyjechało 173 Koreańczyków z Północy,
wliczając zawodników, oficjeli, sędziów
i zespół medyczny.
- Zespół dojechał z Pjongjangu... - Spróbuj.
...drogą lądową, nie morską.
To znaczące wydarzenie, gdyż odbędą się
- pokojowe zawody... - Masz.
...wśród wojskowych.
- Dobra. - Dzięki tym igrzyskom zawodnicy
zbudują więź między sobą, zamiast tylko rywalizować.
Aż 7300 sportowców odłoży broń,
uzbroi się w zasady fair play
i stoczy dwutygodniowy, pokojowy bój.
- Kończymy to wydanie wiadomości. - Dokąd teraz?
Nie gap się.
Zlej się z tłumem.
To ty najbardziej rzucasz się w oczy.
Odprężcie się,
jeżeli chcecie być jak inni.
Naprzód marsz.
Nie odwracać się.
Stać.
Kiedy tu przyjechaliście?
Dwa dni temu.
Południe was nie wsparło w żaden sposób.
Czyli jesteście z 11 Dywizji?
Nie.
Mamy kogoś sprowadzić do domu.
Nie będzie łatwo.
Ale kim w ogóle jesteście?
RESTAURACJA SHINSUNG
Widzicie,
trafiłem tu dawno temu.
Ale nie otrzymałem rozkazów
i wciąż tylko czekam.
Tak to wygląda.
Wydajecie się żywcem wyjęci z Południa.
Musieliście się zadomowić.
No cóż...
W tym miejscu też da się żyć.
Nie bójcie się.
Dong-gu, co z tym jedzeniem?
Już je zanoszę. Serio.
- Szybciej. - Lecę, już lecę.
Mam dla was prezent.
W tej pracy zarobicie 9690 wonów za godzinę,
czyli o 1100 wonów więcej, niż wynosi płaca minimalna.
To też świetna praca, w której możecie jeść
jjajangmyeon i jjamppong, ile tylko chcecie.
Nikomu na takiej pracy nie zależy,
więc nikt nie będzie na was zwracał uwagi.
Oddaję wam tę robotę.
SHINSUNG
Powodzenia.
- Dong-gu, a ty gdzie? - Oni to wzięli.
Gdzie ty się wybierasz, gnojku?
Czekaj!
Wracaj tu!