NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
PRZEDSTAWIONE POSTACI, ORGANIZACJE ORAZ WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE
Proszę pani.
- Wraca pani do domu? - Tak.
- Dziękuję panom za troskę. - Szerokiej drogi.
Ej.
OCHRONA
Co robisz?
- Jestem na patrolu. - To nasz teren.
Sprawdź, czy w biurach pogasili światła.
Co to za jeden? Nie kojarzę go.
Taki Koreańczyk z Chin, ostatnio go zatrudniliśmy do pomocy.
Sztuki walki, strzelanie, dobry jest.
Aha.
Wszędzie cię szukałem.
Cheongdam-dong, Gangnam-gu w Seulu. Tyle wiedziałem.
Nie zdradziłaś dokładnego adresu.
Wiesz co,
nie lubię takich snów jak ten.
Bo potem się budzę
i strasznie mi smutno.
Choćbyś nie wiem jak długo tak na mnie patrzył, nie ucieszę się.
To żaden sen.
Na pewno?
Na pewno.
Jak się tu dostałeś?
Co z twoją twarzą?
Zranili cię?
Nic mi nie jest.
Tę kopalnię złota wykopano za japońskich rządów.
Jest opuszczona.
Wydaje się, że skorzystał z niej
Cho Cheol Gang, gdy wybrał się na Południe.
To bardzo stara kopalnia.
Cho Cheol Gang przekopał się na Południe,
więc kopalnia już nie jest stabilna.
Przejście dziesięciokilometrowej drogi,
w której mieści się najwyżej jedna osoba,
to 20-godzinna, wyczerpująca przeprawa.
Na końcu drogi, o ile ktoś tam dotrze...
czeka jaskinia prowadząca do oceanu.
Uwierzę we wszystko,
ale nie w to, że nic ci nie jest.
Naprawdę.
Nic mi nie jest.
Niech on to zrobi, kiedy wróci.
Mamy się męczyć w środku nocy?
A jak się smak zmieni, bo za długo zwlekaliśmy?
Kochanie.
Chodź no tu na chwilę.
POLICJA
Znalazłem!
A więc...
Co się stało?
Co ty tu robisz?
Czy ty...
- uciekłeś z Północy przeze mnie? - Nie.
- Jesteś szpiegiem? - Nie.
No to,
przyjechałeś na stałe?
Oczywiście, że nie.
Chwilowa wizyta.
Przecież nie przyszedłeś tutaj ot tak sobie.
Nie ma żadnych „wizyt” z Północy.
No i skoro tak łatwo przyjść na Południe,
dlaczego mnie było trudno?
- Mnie też nie było... - Rodzice wiedzą?
Twój ojciec się wścieknie.
Co im powiedziałeś?
Daj mi szansę odpowiedzieć,
- bo zadajesz coraz więcej pytań. - Dobra.
Cho Cheol Gang.
On też tu jest.
Jak to?
Miał odbyć zasądzoną karę za swoje czyny,
ale zbiegł podczas transportu.
Przyjechał tu, bo chce cię dopaść.
Mnie?
Mówisz, że...
przyjechałeś tu, bo boisz się, że on mnie skrzywdzi?
Przyjechałeś dla mnie, mimo tych niebezpieczeństw?
Nie tylko.
On na tobie nie skończy.
Wykorzysta cię, by zaszkodzić mnie, mojemu ojcu i całej rodzinie.
Chcę mu przeszkodzić.
Chronię nie tylko ciebie.
Skoro jesteś tu tylko chwilowo, to kiedy musisz wrócić?
Gdy tylko go złapię,
choćby dziś.
Jak go złapiesz?
Dobra, rozumiem.
Ale skoro on chce najpierw dopaść mnie,
to mnie powinieneś chronić.
A skoro tak,
musisz ze mną być.
Tuż przy moim boku.
Chodźmy stąd.
Nie jest mi zimno.
Nie dlatego daję ci ten szalik.
Wiesz, Południe to nie przelewki.
Wszędzie kamery, każdy może nagrywać telefonem.
Internet jest tu najszybszy na świecie.
Jak cię ktoś nagra,
to pół godziny później cały kraj już wie.
Dlatego musisz się schować.
Lepiej, żeby cię nikt nie widział.
Tak samo nasze rozmowy.
Narodowa Służba Wywiadu i policja
od razu by oszaleli, gdyby się o nas dowiedzieli.
Nie mamy wyboru.
Trzeba się upewnić, że wiem o tobie tylko ja,
oraz że nikt nas nie podsłuchuje.
Potrzebna nam przestrzeń zamknięta,
gdzie będziemy przebywać tylko we dwoje.
Chodźmy.
Chowaj się za mną.
No tak...
Tutaj mieszkam.
Czuj się jak u siebie.
Oczywiście.
Może chcesz się odświeżyć?
No co? Pewnie jesteś zmęczony.
Dlaczego tak na mnie patrzysz?
To trochę krępujące.
Cóż...
Później. I nie ma potrzeby pytać.
Może zgłodniałeś? Zjesz coś?
- A ty co jesz? - Boże, nie strasz.
Ciągle chwaliłaś się swoimi pieniędzmi.
To dlaczego nie masz jedzenia?
No bo...
Nie mówiłam?
Nazywają mnie Wybredną Księżniczką.
Takie pyszne!
Nie jesteś wybredna.
Cokolwiek jem, biorę najwyżej trzy gryzy.
Odkąd się poznaliśmy,
nie widziałem ani razu, byś tak mało jadła.
Ale normalnie tak nie jest.
Wtedy myślałam, że koniec jest bliski,
więc muszę jeść, by jakoś przetrwać.
Zamówimy coś. Powiedz, co lubisz.
Pizza? Chińszczyzna?
Może kurczaka?
Dlaczego jest tu tyle restauracji z kurczakami?
Wszyscy jedzą kurczaki.
Ciekawe, ile kosztują.
A co cię to obchodzi? Nawet portfela tu nie wyciągnę.
No dalej, na co czekacie?
Towarzyszu!
KURCZAKI IDEALNIE WYSMAŻONE
„Towarzyszu”? Zapomniałeś, czego nas uczyli?
Ludzie usłyszą.
No to powiem jak oni.
Brachu.
Man Bok, rozmawiajmy normalnie.
Dobra. Normalnie.
Trzeba pomyśleć o tych kurczakach jak o naszych wrogach
i zniszczyć je poprzez zjedzenie.
Ale mamy ograniczone fundusze.
Dobrze by było szybko znaleźć kapitana Ri.
Bo jak nie, to pieniądze nam się przydadzą później.
Lepiej teraz oszczędzać, co nie?
Kurczaki!
Smacznego.
- O co chodzi? - Podobno tak się tu robi.
Kiedy gospodarz oferuje jedzenie,
on też pierwszy powinien spróbować.
Podobno taki tu zwyczaj.
Taki zwyczaj, co nie?
Dlaczego tak patrzysz?
Bo dalej nie wierzę.
Nie mogę uwierzyć,
że jesteś u mnie, siedzisz obok i razem jemy.
Jak się mają sprawy z twoją rodziną?
Niepotrzebnie się martwiłeś, bo świetnie nam się układa.
Prawdę mówiąc, też się martwiłam na Północy,
ale to ty miałeś rację.
- Tak? - Zdecydowanie.
Możemy się nie znosić, ale jesteśmy rodziną.
Wcześniej nic tylko się kłóciliśmy,
ale jak wróciłam,
to wszyscy się ucieszyli na mój widok.
Jest dobrze.
Cieszę się.
U mnie wszystko w porządku.
Chciałam ci o tym powiedzieć wcześniej,
ale przecież nie wyślę maila ani nie zadzwonię,
A tu proszę.
Cieszę się, że mogę ci o tym powiedzieć osobiście.
Nie musisz się o mnie martwić,
jak już wrócisz.
Nie musisz się bać.
Jesteśmy w Republice Korei, a ja jestem tu znana.
Mamy też doskonałą ochronę w budynku.
Co oni tu w ogóle robią o tej godzinie?
Kto to?
Mój starszy brat z żoną.
Co tak późno?
Jedz, nie przejmuj się. Podzwonią i pójdą.
- Nie ma jej? - Musi być w domu.
Po prostu nas ignoruje.
Znam jej kod.
No to wpisuj.
Na pewno ochrona jest doskonała?
Schowaj się w pokoju. Weź kurtkę.
Cholera.
Co wy robicie? Przecież to wtargnięcie.
Weź wyluzuj. Jesteśmy rodzeństwem.
- Zaraz... - Dlaczego nie odbierasz telefonu?
Kto wam pozwolił wejść?
Co wy tu robicie? Co to ma być?
Se-ri.
Wiemy o wszystkim.
- O czym? - O tym, gdzie byłaś
przez ten cały czas.
Czyli wiecie więcej ode mnie?
Nie zgrywaj kretynki. Nie znoszę tego.
Byłaś w Korei Północnej.
Jesteś osobą publiczną.
Co będzie, kiedy się ludzie dowiedzą?
„To był wypadek. Nic nie pamiętam”.
Możesz się tego trzymać, ale nikt ci nie uwierzy.
Nie rozumiem, co chcesz powiedzieć.
Wyjaśnię ci wprost.
Gra skończona. To ja przejąłem pozycję taty
i ja jestem prezesem Grupy Queens.
Lepiej ze mną nie pogrywaj.
Znam cię, wiem jak będzie.
Ale jeśli spróbujesz jakimś sposobem przekonać tatę albo coś...
W dzisiejszych czasach łatwo człowieka zniszczyć.
Teraz rozumiesz?
Mogę zrobić mnóstwo rzeczy, byś już do końca życia chodziła
ze spuszczoną głową.
Słuchaj.
Dalej nie wiem, o czym mówisz.
Lepiej już idźcie.
Dobrze?
Ciągle zgrywasz kretynkę?
Nie myśl sobie, że brak nam dowodów.
- Teraz ty posłuchaj. - A jak myślisz?
Bardzo się cieszą, że żyjesz.
Serio, kto? Mama? Tata?
Podobno wszyscy.
Wszyscy się cieszą. Twoi rodzice i bracia też.
Mamy też inne nagrania.
Oraz zdjęcia. Mnóstwo dowodów.
W porządku.
Czyli mówicie,
że trafiłam na Północ i spotkałam Gu Seung-juna.
A wy dwoje o wszystkim wiedzieliście.
- Tak jest. - Ale...
nie próbowaliście mnie sprowadzić.
- Co? - Miałam tam zostać na zawsze?
Czy może
liczyliście, że umrę?
Rety, co ona wygaduje?
Chcieliśmy cię sprowadzić.
Ale...
to trudna sprawa.
Cała rodzina mogłaby ucierpieć, gdybyśmy nie uważali...
Podobno trzeba pamiętać o ludziach w trzech wypadkach.
Gdy ktoś ci pomógł w potrzebie.
Gdy ktoś cię porzucił w potrzebie.
Oraz...
gdy ktoś cię w tę potrzebę wplątał.
Właśnie dlatego
zapamiętam was dobrze.
Grozisz nam czy co?
- Jak ty w ogóle śmiesz... - Kochanie.
Lepiej już pójdźmy.
Wiesz co?
Znaj swoje miejsce, dobra?
Wróciłaś cała i zdrowa,
to się ciesz, zamiast sprawiać kłopoty.
Powtarzać tego nie będę.
Może...
lepiej nic nie mów.
Za bardzo się wstydzę.
Nic nie powiem.
Tak jest lepiej.
Cicho.
I ciepło.
I od razu jakoś tak...
mniej się wściekam.
Za to ja wręcz przeciwnie.
Tak się wściekłem, że prawie by mnie zobaczyli.
Ale...
nie zapominaj,
że trzeba pamiętać nie o tych, których nie znosisz,
ale o tych, których kochasz.
Trzymając nienawiść w sercu,
trzyma się też
rany i ból.
Tylko ty cierpisz.
Chociaż rozumiem, że najbardziej nie znosisz przegrywać.
Tak.
Prowadzę interesy. Przegrana jest dla mnie najgorsza.
Trzymaj serce dla tych, których kochasz.
Wtedy będziesz mogła lepiej jeść i spać.
Choćby i...
ukochana osoba nie była obok?
Tak.
Masz rację.
Trzeba o siebie dbać.
Trzeba zdrowia, żeby pokonać innych.
Jak się nad tym zastanowić,
to bardziej się to opłaca.
Bo tak jest.
Czy oni wiedzieli o naszym przyjeździe
i włączyli wszystkie światła?
Bo to zwykła blaga, co nie?
Te światła zostaną włączone na całą noc?
Tak cały czas?
Nie myślałem, że będzie jak w serialach.
Nie wierzyłem im.
Gdyby ciągle było tak jasno,
to U Pil mógłby co wieczór odrabiać pracę domową.
Miło by było.
Ale ciekawe,
gdzie tam jest kapitan Ri.
Ja to się raczej martwię,
gdzie my spędzimy tę noc
wśród tych świateł.
SAUNA
Chyba trafiliśmy do nieba.
Chciałbym choć raz przyprowadzić tu mamę.
W serialach nie wydawało się aż tak fajne.
Ale jest.
Towarzysze.
- Znaczy, koledzy. - Tak.
Nie traćcie głowy dla kapitalizmu.
Nie dajcie się mu zwieść.
- Tak jest. - Tak jest.
Zapłaciliśmy całe 12 000 wonów za osobę, żeby tu wejść.
Nie pozwólcie, żeby ciepło poszło na marne.
Zachowajcie je na jutrzejszy zimny wiatr.
Wiecie co?
Zgłodniałem.
Jak już mówiłem:
zapłaciliśmy całe 12 000 wonów za osobę...
Jakim cudem?
Przecież ja mam pieniądze.
Bo ja wiem.
Właścicielka po prostu mi dała, nie prosiła o żadne pieniądze.
Serio? Dała ci to wszystko za darmo?
Tak.
Musiałem jej tylko pokazać to.
Kapitalizm jest bardzo hojny.
Gwang Beom,
może dostałeś to, bo jesteś przystojny.
To może i ja spróbuję.
Jedzmy już.
Dzięki.
Uwaga, gorące.
Trzymaj.
MĘSKIE SCHOWKI
MĘSKA ŁAZIENKA, DAMSKA ŁAZIENKA
Całe 12 000 za osobę i takie luksusy.
Chyba jednak było warto.
- Zdecydowanie. - Tak.
Przepraszam panów.
Musicie zapłacić.
Był jeden masaż peelingujący.
To będzie łącznie 137 000 wonów.
Kogo wymasowali?
Wyglądasz przepięknie.
Jesteś.
Niesamowite, Wol Suk.
Wyglądasz cudownie.
I kto to mówi.
Odrobina makijażu i patrz jaka jesteś wyszukana.
Byle tak częściej.
Co nie? Tak rzadko się stroimy,
a przecież wyglądamy nie gorzej od tych wszystkich aktorek.
- Tak jest. - Co nie?
- Och. - Yeong Ae!
- Patrzcie państwo.
Matko.
Yeong Ae,
przez ciebie każdemu mężczyźnie zacznie lecieć krew z nosa.
Weźcie mi tu nie blagujcie.
- Gdzieżby. - To prawda.
W środku zimy przyszła do nas wiosna.
Tak też pomyślałam.
A czy ta wróżka naprawdę jest dobra?
Bardzo dobra.
Przez ostatnich pięć lat nie myliła się
co do awansu mojego męża.
- Awansu? - Awansu?
Przez pięć lat nie dostał awansu.
Bardzo dobra.
Nikt was nie śledził, prawda?
Gdzie tam, bez obaw.
Jedna z nas pełni nawet wartę.
Znaczy, że wszystko dobrze.
W tym tygodniu już dwie z nas złapano.
Tak się boję, że nie śpię w nocy.
Ale dobra z was wróżka. Nie znacie własnej przyszłości?
Weź no.
Ona służy duchowi z Korei Południowej.
Dlatego słabo przewiduje wszystko to,
co się tyczy władzy i więzień.
- Tak? - No.
Ale jeżeli chodzi o pieniądze, dzieci,
awans męża i zdrowie,
w tym wszystkim jest bardzo dobra.
- No tak. - Oczywiście.
No to...
Powiecie mi, co zrobić, żeby mój syn się lepiej uczył?
Chcę, żeby został lekarzem.
Lekarzem? Zobaczmy.
Niczego nie słyszę.
Ważne, by duch słyszał.
My nic nie musimy słyszeć.
- Oczywiście. - Pewnie.
Jak dzwonek rozbrzmi, to policja usłyszy.
- Tak. - Racja.
Macie wy kłopoty.
To południowy akcent.
Twój mąż wyjechał daleko.
- Matko. - Och.
Ma miesięczną misję w Pjongjangu.
Nie jest tam. Pojechał znacznie dalej.
- Co? - Co?
Chyba nie może wrócić.
- Co? - Co?
Co macie na myśli?
Dlaczego nie może wrócić?
Ty się martw własnymi problemami.
Ja?
We wsi dojdzie do rozlewu krwi.
„Rozlewu krwi”?
Boję się.
Dajcie mi coś słodkiego.
Proszę, to jest słodkie.
Co jest?
Co wy robicie?
Puszczać mnie! Mówię do was!
- Co się dzieje? - Brać go.
Co wy, do diaska, wyprawiacie?
Puszczać!
- Co to ma być? - Brać go.
Łapy precz!
Puszczać mnie, powiedziałem!
Pan się pakuje.
Co? Dlaczego?
- Szybciej! - A co jest?
Cho Cheol Gang nas chronił, ale go zamknęli.
Jak to? Za co?
Za wszystko.
Wiedzą nawet o tym miejscu.
No i?
Potem był wypadek w transporcie,
nawet nie wiem, czy on żyje.
Wiem tyle, że już po nas, jak tu ktoś przyjedzie.
Że co?
Co tu się w ogóle dzieje?
Wszystko przez Ri Jeong Hyeoka.
Gdyby pan mu nie pomógł,
nikt by Cho Cheol Ganga nie złapał.
Mnie pan winisz? Znowu ja?
Dobra, moja wina.
Ale pan mnie nie zostawi, co?
Brachu mój, no weź.
Pakuj się i już!
Jestem spakowany.
Towarzysz Cheon Su Bok.
- Pójdziecie z nami. - Puszczać.
Puszczajcie!
Nie wychodź.
Ojcze.
Przykro mi bardzo, że dowiadujesz się w ten sposób.
Cho Cheol Gang, który zaginął w trakcie transportu,
to morderca Mu Hyeoka.
Ściga teraz kobietę, którą kocham.
Mamy niezbity dowód, że uciekł na Południe.
Nie mogę tego tak zostawić.
Nie pozwolę, by skrzywdził kolejną osobę, którą kocham.
Gdyby tak się stało,
nigdy bym sobie tego nie wybaczył.
Pozostał miesiąc do zmiany kompanii.
Obiecuję, że wcześniej wrócę.
Nie martw się, proszę.
Co się stało?
Odzywał się?
Nie jest łatwo
go namierzyć.
Ani się z nim skontaktować.
Jeżeli i Jeong Hyeoka coś spotka, to nie wytrzymam.
Nie będzie już po co żyć.
Co za niewdzięcznik.
Jak już się dowiedzą, że on tam jest,
to cała moja rodzina jest skończona, ja również.
Tym się teraz przejmujesz?
Po tylu wylanych łzach
martwisz się reputacją, a nie synem?
Niech już nigdy twój stołek nie zabiera mi syna.
Jak zabierze, to mnie razem z nim.
Będziesz się cieszył pozycją już sam.
Matko, Jeong Hyeok...
Wszystko gotowe. Chciała pani ustawić odcisk palca?
- Tak. - Chwileczkę.
Proszę bardzo.
Proszę sprawdzić.
No i gotowe.
Chciałabym i jego.
Mnie?
Ale ja zaraz wyjeżdżam.
Po prostu przyłóż palec.
Wiem, że zaraz wyjeżdżasz,
ale skoro już tu jesteś, musisz się mnie trzymać.
Może lepiej zmienisz ubiór?
Chyba nie ma potrzeby.
Tak tylko trochę.
Co robisz?
Zimą trzeba zapukać, zanim się odpali samochód.
Czasami dzikie zwierzęta chowają się przed chłodem.
Ale to parking podziemny.
Całkiem tu ciepło. I żadnych zwierząt.
No proszę.
Sam pukałeś, to co się dziwisz?
Bo się nie spodziewałem.
Przecież całkiem tu ciepło.
Ale dobrze, że zapukałeś.
Od teraz zawsze będę pukała zimą...
Coś się stało?
Co będzie?
Niedługo wyjedziesz,
a ja zostanę tu sama.
Będę sama pukać każdej zimy.
I za każdym razem
będę sobie przypominała ciebie.
Skoro już tu jesteś,
to chyba lepiej będzie, jeżeli przestaniesz robić takie rzeczy.
Nie twórz wspomnień, za którymi będę tęsknić.
Spróbuję...
nic nie robić.
Chodźmy.
Będziesz Koreańczykiem z Południa.
Dzień dobry.
Przymierz to.
Dlaczego? Pasuje mi to, co mam.
Ale mnie nie pasuje. Dalej.
- Proszę go zaprowadzić. - Zapraszam.
Pięknie na panu wygląda.
Nie trzeba niczego skracać.
Jakby był na zamówienie.
Niewielu pasuje ten kolor.
Ale na panu wygląda idealnie.
Bo ja wiem.
Może coś innego?
Spróbuj też ten.
Nie do wiary.
On już jest pański.
No bo proszę, jak pasuje.
Na zdjęciach wyglądałby pan lepiej
od modeli.
Odwrócisz się?
Z tyłu już nie wygląda tak dobrze.
Może coś innego?
Spróbuj ten.
Trudna sprawa. Pani mąż wygląda świetnie we wszystkim.
Mój „mąż”?
Gdzie tam, to nie mąż.
Wyglądamy na męża i żonę?
Czyli jak na razie tylko chłopak.
Zazdroszczę pani.
On tak słodko na panią wcześniej patrzył.
W ogóle cały on słodki.
No cóż...
Nie jest
taki słodki przez cały czas.
Te, które przymierzał wcześniej.
- Tak. - Ten, który ma teraz.
- Ten też. - Tak.
I jeszcze ten.
Wezmę też koszule we wszystkich kolorach.
- Proszę. - Dobrze.
Chwilę.
- Co ty robisz? - Jak to?
Mówiłam ci, że jestem jaskółką.
Nie żadną zwykłą, tylko superluksusową.
A ty szczęśliwym rolnikiem, który ją uratował.
Pora otwierać prezenty w postaci tej czarnej karty.
- Zapłacę za wszystko. - Oczywiście.
Dziękujemy.
Dziękuję panu.
Patrz. Przystojniacha, nie?
- Ale ciacho. - Dawaj, zrób mu zdjęcie.
Dziękujemy.
Może przy okazji zajmiemy się też włosami?
Co ci wpadło do głowy?
Chodźmy.
Poczekajmy, aż dziecko wyjdzie.
Dziękuję.
- Pani Yoon. - Dzień dobry.
To jest Lee Hyeok, mój ochroniarz.
- Tak? - Przecież pani nie znosi ochrony.
- Tak tymczasowo. - Ach, rozumiem.
Czy zatrudniła pani ochroniarza dlatego,
że to się zaczyna?
- Co? - Randkowanie.
Jak nam pani powie zawczasu, to się przygotujemy.
To sportowiec czy celebryta?
Tak ogólnie.
Nie wiem, o czym panowie mówią.
Do zobaczenia na spotkaniu.
Chodź, Hyeok.
Będziemy mieli robotę, co?
Tak, na stówę.
Nie żeby wcześniej było dużo skandali czy coś.
Nie pytałem.
Wiodłam nudne życie.
Żadnej rodziny do wspólnych obiadów,
zero przyjaciół, żeby się z nimi widywać.
- Dlatego zaczęłam się spotykać i... - Randkować.
To nie tak.
Wystarczyła kolacja, a już pisali w gazetach.
Zwykły spacer nad rzeką Han to powód do plotek.
- Rozumiem. - Ale...
teraz bym już tak chyba nie mogła.
Jestem wybredna.
Przez ciebie.
Poważnie?
Cały ten wieżowiec należy do niej?
Bez przerwy się chwaliła bogactwem
i wygląda na to, że nie blagowała.
Powinienem był wziąć te 100 milionów, nie kukurydzę.
Chodźmy do środka.
Na początek ten, który wygląda najbardziej południowo.
- Gwang Beom. - Tak.
Idziemy.
Czym mogę służyć?
Może pomóc, panowie?
My do towarzyszki...
Znaczy, no, my do pani prezes.
Mają panowie ustaloną datę spotkania?
Bez ustalonej daty nie można się spotkać.
Przepraszam.
Sprawdzimy panów dane.
Pomożemy wypełnić podanie.
Chwila.
Możemy przyjść kiedy indziej. Co nie?
- Brachu. - Jasna sprawa, brachu.
Nic się nie zorientowali, prawda?
Chi Su, kiedy ty się nauczyłeś ich akcentu?
- Dobrze brzmiałem? - Idealnie.
Wziąłem cię za Południowca.
Ju Meok, ty też niczego sobie.
- Serio? - No.
Skąd masz ten naszyjnik?
Mąż mi go kupił.
Naprawdę?
A torebkę to skąd masz?
Jeszcze takich nie sprzedają.
Tak piękne produkty
należy kupować jak najszybciej się da.
Dlatego poprosiłam męża, żeby mi kupił.
Naprawdę?
Twoje buty wyglądają na nowe.
Ach, mówisz o tych?
Mam takiego cudownego męża.
Ciągle mi takie rzeczy kupuje.
Aż mam dość.
Dlaczego jeszcze nie ma Dan?
W całym Pjongjangu mówi się,
że znowu przesunęli datę jej ślubu.
- Naprawdę? - A nie mówiłam?
Przecież widziałam jakąś kobietę z Ri Jeong Hyeokiem
w Hotelu Pjongjang. Podejrzana sprawa.
Czyżby ktoś porzucił tę sławną Seo Dan?
Też mi sławna, akurat.
Nie sądzisz, Terrius?
Co się dzieje?
Ten głupi psiak mnie obsikał.
- Masz, wytrzyj. - Ale smród.
Co u was słychać?
Cześć.
Gdzie teraz? Co mam robić?
Dokąd jechać?
Co za obłęd.
Dan, skąd to spóźnienie?
Przecież nie masz męża, który by cię nie wypuszczał.
Żadne dziecko też ci nie płacze.
Martwiłam się, że nie przyjdziesz, bo będziesz zbyt wyczerpana.
A tu proszę, jesteś, cała elegancko ubrana.
Ulżyło mi.
To znaczy?
Dan.
Nie musisz przy nas udawać.
Opowiedz nam.
Zaręczyny odwołane na dobre, prawda?
Ri Jeong Hyeok jest z dobrej rodziny, ale co z tego?
- Racja. - Racja.
Wszystkie z naszej klasy powychodziły za mąż,
a ty tylko czekałaś na tego faceta
i teraz już przekroczyłaś wiek odpowiedni na ślub.
Oczywiście ślub to nic wielkiego.
Wrócę do domu, a tam mąż,
który mnie kocha i o mnie dba. Można się zanudzić.
Tak właśnie jest.
Ale w ostatnich czasach coraz więcej osób
umiera w samotności, bez nikogo.
To okropne.
- Racja. - Racja.
Martwię się, byś i ty tak nie skończyła.
Jin Sook.
Tak?
U Seong Deoka wszystko dobrze?
Oczywiście, no pewnie.
Cieszę się.
Bo tak zapewniał, że jeżeli za niego nie wyjdę,
to nic tylko umrze.
Bałam się, że tak będzie naprawdę.
Na szczęście ty go wzięłaś i żyje.
Ulżyło mi.
Ale gorące.
Bardzo gorąca ta kawa.
Pana Cheona też złapali. Nie mogę jechać na lotnisko.
Mogą mieć moje nazwisko na czarnej liście.
Towarzyszu, a może mógłbym
u was się na chwilę zatrzymać?
Halo?
Pada? Chyba szybko nie przestanie.
Mój mąż mówi, że po mnie przyjedzie.
Mój mąż też tu zaraz powinien być.
Matko moja.
Co to za facet?
Na mnie już pora.
Tak szybko?
Masz parasol?
Pa.
Taka dumna do samego końca.
Każdą z nas odbierze mąż,
a ona musi iść sama, ale żałosne.
- Pewnie dlatego już wyszła. - Na pewno.
Ej, może jednak jest inaczej.
- Co? - Patrzcie.
Och.
- No proszę. - Jaki dżentelmen.
Patrzcie tylko.
- Co to za facet? - Rety.
- Och. - Matko.
- Nie do wiary. - Co się, u licha, dzieje?
Chyba właśnie cię uratowałem.
Zamknij się.
Masz tu jakieś landrynki?
Skąd znasz takie słowo?
Nie ma to żadnego znaczenia.
Pewnie nie.
Ale to prawda, że w przygnębiające dni słodycze się przydają.
Czekolada i cukierki.
- Masz czy nie? - Nie mam.
A są tu jakieś sklepy?
Ej, chodź tu.
OCHRONA
Cześć.
Masz, częstuj się.
Czeka nas spotkanie do późna.
Zjem z panią prezes Yoon...
On jeszcze nie wie.
Ona nigdy nie je z innymi.
W ogóle nie słyszał o zasadach.
Kiepska sprawa.
Pani Yoon zawsze je sama.
Nie lubi towarzystwa, nie lubi rozmawiać.
Tego koloru też nie lubi.
Nie znosi.
Ale się jej spodobał.
Nieprawda.
W ogóle nic o niej nie wiesz.
Nie sądzę, żebym nic nie wiedział.
Co z tobą?
Ona jest wrażliwa jak kot.
Zje tylko jajka gotowane przez 8 minut i 27 sekund.
Jak się przedłuży o trzy sekundy,
to są za suche.
Od razu wyczuje.
Lepiej zorientuj się w jej guście,
żebyś roboty nie stracił.
Potraktuj to jako radę od starszych kolegów.
Czy ja naprawdę tak mało wiem o twoim guście?
To znaczy?
Twoi pracownicy chyba dużo wiedzą.
Nawet to, jak lubisz jeść jajka.
To nieistotne.
Nikt inny nie zna lepiej mojego gustu od ciebie.
No to w czym gustujesz?
W tobie.
Powiedziałam ci, jak się poznaliśmy.
Jesteś w moim typie.
Dlaczego udajesz, że nie wiesz?
Czy tu będziesz mieszkała po ślubie?
Nie sądziłam, że pierwszy przekroczysz próg
akurat ty.
Dla mnie to też niespodzianka.
Nie masz dokąd iść, więc możesz tu pomieszkać kilka dni.
Ale nie za długo.
Jasne, przecież mówiłem.
Miałem polecieć dzisiaj,
ale wynikła pewna sytuacja i muszę zostać na parę dni.
Nie mogę dłużej, choćbym chciał.
Nie zostaw po sobie żadnych śladów.
Ma być tak, jakby ciebie tu nigdy nie było.
Jasne.
Na mnie już czas.
Wezmę samochód.
Za dziesięć minut wyłącz światła.
Bo może ktoś przyjść z kontrolą.
Idziesz już? Nie zgłodniałaś?
Bo ja tak.
Może zjesz makaron instant?
Pierwszy raz jem taki makaron w towarzystwie kobiety.
Nie nadinterpretuj.
Nie robię tego.
Makaron instant ma pewne właściwości społeczne.
Niby jakie?
„Zjemy makaron instant?”
Nikt tego nie mówi ot tak w Korei Południowej.
Mnie to nie przeszkadza,
ale jakbyś to usłyszała
od faceta z Południa, to musisz odpowiedzieć:
„Nie” z pogardą w głosie.
Dlaczego mam odmówić?
Podoba mi się.
Co takiego ci się podoba?
Makaron instant? Czy facet?
Albo...
może ja?
Skąd był ten uśmiech?
Jestem zabawny?
Przecież nie byłem zabawny.
No to dlaczego
nie mogę się przestać zastanawiać?
Dobrze.
Spytam ją.
Zadzwonię do niej jak prawdziwy facet.
Spytam, dlaczego się uśmiechnęła i już.
Osoba, do której dzwonisz, jest poza zasięgiem.
Poszła już spać?
Tak szybko?
Może jeszcze nie wróciła do domu.
Dlatego nie odbiera?
A może po prostu mnie ignoruje?
Ale dlaczego?
Zgrywa trudną?
O co chodzi?
Dalej nie zobaczyłaś, że dzwoniłem?
Tyle czasu już minęło.
Może ona późno wstaje?
Nie ma co przesadzać.
Przecież to nic takiego.
Wszystko dlatego, że źle się odżywiam.
- Halo. - Po co dzwoniłeś?
Ja? Dzwoniłem?
Nie wiem, to chyba pomyłka.
Czy ty
dopiero co wstałaś?
Czyli nic takiego.
Czekaj, chwila!
Chcesz coś jeszcze dodać?
Jakie masz plany na dzisiaj? Znaczy...
Co ja mam robić?
Dlaczego mnie pytasz?
Nie mogę nikogo innego.
Nikogo tu nie znam.
Chcę cię zapytać o kilka rzeczy.
Może przyjdę?
Chociaż to trochę daleko tak bez auta.
Ty wzięłaś auto.
- No i? - Może ty przyjedziesz?
Halo?
Rozłączyła się?
Nie powiedziała, że się rozłącza.
Straciłem zasięg?
Może kiepsko tu z zasięgiem?
Co się stało?
Co się ze mną dzieje?
Ty, no, co z tobą?
Kazałam ci zająć się Dan i nie spuszczać jej z oka!
Myeong Eun,
może wpadniesz do mnie na jednostkę i zapytasz żołnierzy, co?
Powiedzą ci, kiedy mnie ostatnio widzieli.
Od powrotu Dan ani razu tam nie byłem.
No to jak mogłeś przegapić coś takiego?
Córka właścicielki domu towarowego,
Seo Dan, odwołała zaręczyny.
Ślub z synem dyrektora Biura Politycznego,
Ri Jeong Hyeokiem,
nie odbędzie się przez jej romans.
Czy chodzi o tego faceta,
z którym ją widziałem?
Właśnie o to masz ją zapytać!
Dobra, weź już przestań.
Dan, chciałabym z tobą o czymś porozmawiać.
Chodzi o to, co widział wuj.
Powiedz jej.
Czy pamiętasz może tego mężczyznę, którego spotkałem wtedy w hotelu?
Ten towarzysz Al.
Alberto.
- A co z nim? - No...
Twoja matka dzisiaj rano przy śniadaniu powiedziała,
że doszły do niej pewne plotki.
- Ty teraz mów. - Palant...
Wiesz, no, słyszałam,
że wczoraj spotkałaś się z przyjaciółkami,
a potem przyjechał po ciebie jakiś facet.
Czy to ten cały Al, którego spotkał twój wuj?
Mamo.
Tak? O co chodzi?
Jestem gotowa. Możesz mówić.
Muszę gdzieś iść.
Teraz? Mam iść z tobą?
Chyba nie.
Pa, pa.
Czyli jednak.
Co? Mają romans?
Nie, to miłość. Przecież Dan jeszcze nie wyszła
za Ri Jeong Hyeoka.
Jaki niby romans?
Skoro tak dyktuje jej serce,
zamierzam jej pomóc.
- Naprawdę? - Tak.
No weź.
Nawet nie wiesz, co to za człowiek!
Prawdę powiedziawszy, to co za różnica,
o ile Alberto nie jest jakimś złodziejem czy oszustem?
Halo.
Wyjdź na zewnątrz.
Jesteś tu?
No i co się tak patrzysz?
Zejdź tu.
Zaraz tam będę.
Daj mi dziesięć minut. Nie, daj mi pięć.
Masz trzy.
Mamo.
Ja, twój pierworodny syn, przyszedłem tu z ważną informacją.
Zmęczona jestem, byle szybko.
To naprawdę nie do wiary. Jak o tym powiedzieć szybko?
Chodzi o to, co stało się po zniknięciu Se-ri
i jak ona dała radę wrócić cała i zdrowa miesiąc później.
- Se-ri... - Była w Korei Północnej.
Ej, no.
Co takiego?
Korea Północna. Ten kraj, o którym ciągle trąbią.
Se-jun z trudem zdobył tę informację.
Co wy w ogóle...
Poczekaj, bo jest tego więcej.
Wiesz, co było jeszcze gorsze?
Se-hyeong, ten gnojek, wiedział!
Ta hiena jedna!
- Co? - Mimo że wiedział,
to nikomu tego nie zdradził.
Może chciał, by moja siostra umarła w tamtym miejscu.
Z pewnością na to liczył.
Nie ma wątpliwości.
Do czego on się posunął, by zostać następcą taty?
Mamo, czy to naprawdę dobry pomysł, by taki drań bez serca
dostał taką władzę?
- Jesteś pewien tego, co mówisz? - Oczywiście.
Człowiek o nazwisku Oh.
To informator Gu Seung-juna z Chin.
Kilka razy spotkał się z Se-hyeongiem i Sang-ą.
Sprawdziłem co nieco i dokopałem się do tych faktów.
Ten cały Oh niedawno przyjechał do Seulu.
Nie wiem, co planuje.
Ale być może coś związanego z powrotem Se-ri.
Przyglądam się temu.
Tak, proszę pana.
Tak też słyszałem.
Dziś wieczorem? Oczywiście.
Trzeba przeprowadzić rozmowy i rozliczenia.
Gdzie się spotkamy?
Popatrz.
Wystraszyłam się, gdy to zobaczyłam.
PRZYSTOJNY FACET I JEGO NIENAGANNE MANIERY
Kto to nagrał?
Ktoś nagrał telefonem i wrzucił do sieci.
Mówiłam, że musisz uważać.
Nie spodziewałem się tego.
Byłem nieostrożny. A tylko trzymałem drzwi.
Boże. Ludzie ciągle komentują.
Portier w tym centrum jest bardzo kulturalny.
To nie portier, tylko dżentelmen.
Magnes na laski.
Co to znaczy?
Znaczy, że jesteś bardzo przystojny.
Ach, czyli o to w tym wyrażeniu chodzi.
Tutaj ktoś napisał to samo.
Cieszy cię to?
Nie.
Akurat.
A co to znaczy „DBDK”?
Sama nie wiem. Co to może być?
„Dar Boży dla kobiet”?
Jesteś zadowolony.
Może chcesz usiąść i poczytać?
No pewnie.
Nie, jednak lepiej postój.
Muszę pracować.
Jeong Hyeok, muszę popracować.
Masz telefon?
Kiedy go kupiłeś?
No i kto do ciebie dzwoni?
Zaraz wracam.
Spotkanie z Cho Cheol Gangiem ustalone?
Gdzie?
Muszę dziś wieczorem gdzieś wyjść.
Ale gdzie?
Wiesz już, gdzie jest Cho Cheol Gang?
Jeszcze nie.
Umówił się z pośrednikiem, chcę sprawdzić.
- Zawiozę cię. - Nie.
Może być niebezpiecznie.
Jesteś w Seulu, nie Pjongjangu.
Nie powinieneś wychodzić sam.
Wiem o niebezpieczeństwie.
Właśnie dlatego nie możesz iść ze mną.
Jeśli tam go dorwę, będę mógł wyjechać od razu.
Jeszcze dziś.
Tak od razu?
I co, już nigdy cię nie zobaczę?
Nie będzie na to czasu.
Czyli nie wiesz,
jak się sprawy potoczą.
Rozumiem.
A jednak...
Chciałabym
cię usłyszeć...
choćbym już nigdy cię nie widziała.
Daj mi komórkę.
Masz mój numer.
Ściągnęłam aplikację,
która pokazuje nasze położenie,
tak na wszelki wypadek.
YOON SE-RI
Nic mu nie będzie, prawda?
Nic ci nie jest?
Pisz w razie czego.
Przyjadę po ciebie.
OCHRONA
Jest tu jakaś kamera BBC?
Mogliby nakręcić dokument o mnie, bo kocham zwierzęta.
ZADZWOŃ
POŁOŻENIE SE-RI: WYBÓR SE-RI
Nie idź tu.
- Dlaczego nie obierasz? - Ri Jeong Hyeok.
To dobrze,
że przyjechałeś do Korei Południowej.
Nie sądziłem, że cię na to stać. Zaimponowałeś mi.
Skąd masz ten telefon?
Jestem teraz z Yoon Se-ri.
Rozumiesz, że żaden z nas nie może zadzwonić na policję, prawda?
Długo czekać nie będę.
Nie rozłączaj się. Przyjdź tu.
- Gdzie jesteś? - Nie musisz tego wiedzieć.
Mam cię na oku.
Podnieś też drugą rękę.
Jeden głupi ruch i kula wyląduje w głowie tej kobiety.
Idź i patrz przed siebie.
Jeżeli spadnie jej choć włos z głowy,
to cię zabiję.
Pewnie. Mów, co tam sobie chcesz, bo to twoja ostatnia okazja.
Ej, Cho Cheol Gang!
Przestań blagować.
Jeong Hyeok, uciekaj.
On kłamie.
Ma broń.
Nic mi nie jest, więc uciekaj.
7 LAT TEMU
Słodyczy, dajcie mi słodyczy.
Dobre są.
Od razu poprawiają nastrój.
Ach, czyli nie Koreanka. Sorry.
Stać go na więcej.
Pasujecie do siebie.
Miałeś iść do Cheongdam-dongu, poszukać mieszkania pani Se-ri.
Chwila, czekaj.
Odnaleźć tych dwoje jest znacznie trudniej, niż sądziłem.
- Dan nie wróciła wczoraj do domu? - Matko.
Sądziłeś, że nie mam pojęcia, kim byłeś na Południu?
Teraz już nikt niczego nam nie zarzuci co do wyglądu.
Mam też małą niespodziankę
dla panów.
Muszę ją tam sprowadzić, by coś potwierdzić.
Chcę po prostu zostać tu z tobą.
Napisy: Cezary Kucharski