NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
PRZEDSTAWIONE POSTACI, ORGANIZACJE ORAZ WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE
STRÓŻ PARKINGU
Nie.
STRÓŻ PARKINGU
RI JEONG HYEOK
Dlaczego nie odbierasz?
Ri Jeong Hyeok.
To dobrze,
że przyjechałeś do Korei Południowej.
Nie sądziłem, że cię na to stać. Zaimponowałeś mi.
Jestem teraz z Yoon Se-ri.
Rozumiesz, że żaden z nas nie może zadzwonić na policję, prawda?
Długo czekać nie będę.
Nie rozłączaj się. Przyjdź tu.
Jeden głupi ruch i kula wyląduje w głowie tej kobiety.
Idź i patrz przed siebie.
Jeżeli spadnie jej choć włos z głowy,
to cię zabiję.
PANEL OŚWIETLENIA
Ej, Cho Cheol Gang!
Przestań blagować.
On kłamie.
Ma broń.
Nic mi nie jest, więc uciekaj.
Dlaczego światła zgasły?
No właśnie, prąd chyba jest?
Zejdźmy sprawdzić. Gdzie panel?
Panel?
Sprawdźcie, jakim cudem dołączył do ochrony.
I zmieńcie nocnych pracowników,
żeby to się nie powtórzyło.
Nie.
Policja nie musi wiedzieć.
Ale przydadzą mi się nagrania z kamer.
Tylko żeby nigdzie nie wyciekły.
Ach, właśnie, znalazł pan mój telefon?
Tak, ale chyba został przejechany.
Jest zniszczony, raczej nie zadziała.
Rozumiem. Porozmawiamy jutro.
I jak z nim?
Nic poważnego, delikatne rozcięcie.
Zająłem się tym.
A tak w ogóle to kim on jest?
Cóż, on...
Dziękuję bardzo za pomoc.
Pewnie pan się domyśla, co powiem.
Proszę nikomu o tym nie mówić.
Czyli ma faceta?
Tak.
Dobrze. Jest głupsza, niż sądziłem.
Umawia się z kimś akurat teraz?
Ale...
dlaczego nie wysłała go do szpitala?
Czy Se-ri kiedykolwiek
zabierała facetów do domu?
Niedawno postrzelili cię w ramię.
A teraz rana kłuta?
Zwykłe zadraśnięcie. Nie musisz...
Nie.
Właśnie muszę.
No i...
Po prostu nie wierzę, że ten wariat Cho Cheol Gang
zatrudnił się w mojej firmie i wyprawia takie rzeczy.
Nie wybaczę mu tego.
Na Północy byłam bezsilna, ale tutaj to co innego.
Ochroniłaś mnie.
Pewnie się bałaś.
Ale dobrze zrobiłam, co?
No to...
nie ruszaj się stąd, dopóki nie wydobrzejesz.
Chociaż tyle.
Obiecaj mi.
Jak będziesz w pełni sił,
to choćbyś zniknął ot tak...
pogodzę się z tym.
Gangho-ri, Cheorwon-gun, prowincja Gangwon.
Odkryto tu podziemny tunel
wewnątrz jaskini.
Wstępne wyniki śledztwa sugerują,
że tunel może być połączony
z porzuconą kopalnią
w Jeungsan-ri, Cheorwon-gun w prowincji Gangwon w Korei Północnej,
w odległości 9296 metrów od jaskini.
Celem dalszej...
Dzień dobry.
Jest pani pewna? To miejsce trochę...
Bez obaw.
Jestem kobietą,
która niedawno...
przeszła...
istne
piekło.
A Seul to mój teren.
Dzień dobry.
Szanowni najemcy numerów 25-1, 25-2 i 25-3.
Jak już zapewne panowie wiedzą, dziś przejęłam na własność budynki,
w których obecnie panowie mieszkają.
- Że co? - Co ona plecie?
Ale ładna jest.
Mam też
małą niespodziankę dla panów.
Tydzień temu
kilku okolicznych mieszkańców znających koreański i chiński
wdało się w bójkę z pewnym przystojniakiem.
Sądzę, że panowie wiedzą, o czym mówię.
Nie wiemy.
Co ty w ogóle gadasz?
A co, pan nie wie?
Nikt z was nie wie, że zaatakowano go nożem?
Mówi po chińsku?
Jakim cudem zna nasz język?
Czekam na informacje o tych osobach.
Szczególnie o mocodawcach.
Ten, kto pokaże mi niezbity dowód,
nie będzie musiał płacić czynszu ani innych opłat
nigdy więcej.
- Poważnie? - Tak za darmo?
Jeszcze...
Proszę spojrzeć na zdjęcie.
Ten, kto znajdzie tego człowieka, otrzyma nagrodę.
Pośpiech też zostanie wynagrodzony pieniężnie.
- Kto to taki? - Do widzenia.
Znasz go?
Nie.
Gdzie mieszka?
Cześć, słuchaj.
- Szukam jednego gościa. - Prześlę ci zdjęcie.
To było niesamowite.
W ogóle się ich pani nie bała.
Zawsze odpłacam innym.
W dobrym i złym tego słowa znaczeniu.
A skoro o tym mowa,
to jest jeszcze ten pana przyjaciel
od mojego ubezpieczenia.
Znaczy Su-chan?
Co za radość.
Nie skorzystamy z prawa do odszkodowania,
ale nie przywrócimy też pana do pracy.
Pani Yoon Se-ri żyje, więc myślałem, że wszystko wróci do normy.
Kierownictwo pozostaje jednak przy swoim.
Cóż mogę począć?
Muszę działać, jak chcą.
Przykro mi.
Dzień dobry, panie Park Su-chan.
Nie kojarzy mnie pan?
To ja, koreańska Ewa Wiśnierska.
Yoon Se-ri.
Słyszałam o tym, co pan zrobił, gdy mnie nie było.
Sprawdzić strefę zdemilitaryzowaną.
Chang-sik, rzuć na to okiem. Nie możemy się poddawać.
Na Morzu Żółtym jest pewnie więcej bezludnych wysp.
Na pewno. Pani Yoon z pewnością żyje.
Jestem dla pana obcą osobą.
A chciał pan bardziej niż ktokolwiek inny,
bym wróciła.
Nie ma o czym mówić. Robiłem wszystko z egoistycznych pobudek.
Nie przyjechałam tu panu dziękować.
W trakcie mojej nieobecności
wykonywał pan dziennie średnio 37 połączeń z panem Hongiem.
Cóż, musiałem mu parę rzeczy powiedzieć.
A wiadomości i maili wysłał pan setki.
Parę rzeczy mu wysłałem.
Odkrył go pan dzięki tej obsesji.
Głos Se-ri.
Mówi Se-ri, odbiór.
Słyszałeś? I co ty na to? To nie jej głos?
Tak, to chyba jej głos.
Co nie? Jej głos?
Ale się wtedy ucieszyłem.
Podziwiam pańską obsesję.
Dlatego pomyślałam,
- że zaoferuję panu pracę. - Słucham?
Wiem, dobrze panu w aktualnej pracy.
Nie, to nie do końca tak.
Właściwie to mnie wylali...
Potroję pańską pensję.
Dorzucę coś ekstra. Co pan na to?
Będę wniebowzięty, pani Yoon.
Dziękuję, pani Yoon.
To ja panu dziękuję, panie Park.
Przy użyciu tego ekspresu możesz sobie zrobić kawę.
ZAKAZ WSTĘPU
Znalazł ją o wiele szybciej, niż myślałem.
TARCZA
POBIERZ
POBIERANIE
Pies Myśliwski podjął pracę w Wyborze Se-ri dzięki podwykonawcy.
Szef NVD Security był niegdyś przez niego chroniony.
Cho ukrywał przestępców
z Południa i innych państw.
Teraz oni tutaj się odpłacają.
Jest bardziej przebiegły, niż sądziłem.
Skoro już wie, że tu jestem,
będzie działał z rozwagą.
Ale wkrótce się ujawni.
DASZ RADĘ? SPRAWDŹ SIĘ!
TCHÓRZE SIO! POBIERZ GRĘ
SAUNA
Pomówmy o tym, co dziś się udało.
- Dobra. - Jasne.
Ja zacznę.
Aby dowiedzieć się, co robi pani Yoon Se-ri...
- A może zjemy mięso? - Kocham mięso.
Ryż ze smażoną wieprzowiną?
Pokręciłem się w biurze Yoon Se-ri, czekając na nią.
Szukałem informacji.
Rzeczywiście, co za szok.
Normalnie nie mogę się doczekać, co będzie dalej.
Dobra, chodźmy.
Wysłuchawszy wielu rozmów,
mam wiele przydatnych informacji,
które posiadają jedynie pracownicy firmy.
Pani Yoon, bardzo się pani zmieniła.
To znaczy jak?
Wcześniej jadała pani sama.
Okazuje się, że w towarzystwie mam lepszy apetyt.
Niedawno się dowiedziałam.
A dlaczego wysyła pani wiadomość za wiadomością?
Czy to może jakiś...
nowy mężczyzna?
Nie.
- Jasne. - Jasne.
Jasne, że nie.
Ale gafę palnąłem.
Oczywiście, że nie.
Pan No z zespołu ds. marketingu
i pani Yang z działu sprzedaży
mają romans.
- Co? - Co?
A żona pana No wysłała anonim do firmy.
Pan No ma żonę?
Tak.
Czyli w serialach mówią prawdę.
Tego się dowiedziałeś?
No. Nie było łatwo.
Okazuje się, że pan No spotykał się nie tylko z panią Yang.
Nie może być.
Sporządziłem więc listę.
Żona pana No pewnie ma już tego wszystkiego dosyć.
- Na pewno. - Tak.
Po co tego w ogóle słuchałeś?
Nie ma to związku z Yoon Se-ri.
Pomyślałem sobie, że na koniec rozmowy mogą o niej wspomnieć.
Nie mogłem stamtąd pójść.
Czyli ględzisz tu od dłuższego czasu,
ale koniec końców nie masz niczego?
A ty, Chi Su? Pochwal się.
To pieniądze?
Byłem w Gangnamie, sercu kapitalizmu.
Wyrwałem te pieniądze od wrogów.
Miałeś iść do Cheongdam-dongu,
poszukać mieszkania pani Se-ri.
To jak szukanie igły w stogu siana.
Wpadłem więc na pomysł, żeby zawęzić poszukiwania.
Jaki pomysł?
Yoon Se-ri ciągle powtarzała, że jada mięso
- dwa razy dziennie. - Racja.
Mięso odnosi się do zwierząt lądowych, może być wołowe, wieprzowe lub drobiowe.
- Tak. - Zgadza się.
Postanowiłem więc zacząć od drobiu.
Stanąłem przed najsłynniejszą restauracją serwującą drób w okolicy.
Rety.
Wspaniale pachnie, trzeba przyznać.
Tak sobie tam stałem,
aż ktoś do mnie podszedł i dał kluczyki.
To z pewnością moja godna zaufania fizis.
Zaparkuje pan?
- Ja... - Reszta dla pana.
Chwila...
Dzień dobry. Proszę zaparkować mój samochód.
Pan tutaj parkuje samochody?
Proszę bardzo.
Kim pan jest?
Doszło do nieporozumienia.
Nasz parkujący dzisiaj nie przyszedł,
dlatego się zdziwiłem, że ktoś pracuje.
Proszę wybaczyć.
Właściwie to szukam kogoś, bo mamy mało rąk do pracy.
Umie pan jeździć na motocyklu?
Na motocyklu?
Od małego potrafię.
No i co?
Rozwoziłeś kurczaki?
Pomyśl chwilę.
Będę jeździł z kurczakami od drzwi do drzwi,
aż w końcu trafię do pani Se-ri, bo przecież ona ciągle je mięso.
No.
I co? Trafiłeś do niej?
Byłem dzisiaj w wielu miejscach.
- Yeong-bae. - Tak.
Pół na pół smażony i pikantny, Gaenari 1/203.
Dobra.
Pierwszy dzień jest trudny, co?
Zjedz i odpocznij przed kolejnym zamówieniem.
Dobrze. Dziękuję.
W KURCZAKACH BBQ WSZYSTKO JEST PYSZNE
Dalibyście mi minutę przerwy.
Przepraszamy, numer jest zajęty. Proszę spróbować później.
No to trafiłeś do niej czy nie?
Zdaje się,
że dzisiaj jadła wołowinę.
Ale sądzę, że raz na trzy dni je drób.
Czyli masz nic, jak ja.
Wy dwaj mieliście wykonać zadanie w kafejce internetowej,
skarbnicy wiedzy o Korei Południowej.
Ju Meok, jak poszło?
Jako że był to pierwszy dzień,
skupiliśmy się na zrozumieniu, jak to działa.
Próbowaliśmy również pojąć, dlaczego Koreańczycy z Południa
- tak wyrażają emocje. - Seriale oglądałeś.
Tak.
Tylko nie to.
Nie, Dae-gil. Proszę, nie.
Nie możesz tak umrzeć.
Nie wierzę.
ROZPACZLIWY WYSIŁEK
POMIDOROWY ROLNIK
„Ja...
chcę...
sojuszu”.
„Ja chcę sojuszu”.
ZAPROSZENIE ODRZUCONE
WYZWIJ POMIDOROWEGO ROLNIKA NA POJEDYNEK
WYZWANIE PRZYJĘTE
START
PORAŻKA
OPUŚĆ ARENĘ
Nie dam za wygraną, Rozpaczliwy Wysiłku.
Jeong Hyeok.
Dokąd idziesz?
No...
muszę się z kimś spotkać.
Dlaczego? Czy zamierzasz...
Nie.
Ale nie możesz wychodzić.
Rana się jeszcze nie zagoiła.
Wychodzenie jest niebezpieczne.
Stacja Cheongdam jest w pobliżu, prawda?
Jest, ale...
On nie jest groźny. Musimy po prostu porozmawiać.
Chwila.
Wydawało mi się, że dostałam wiadomość.
Kupiłeś coś w jakiejś grze?
Wyjdę tylko na moment.
Góra 15 minut.
Chwila, czekaj.
Grałeś na komputerze?
Sama mówiłaś, żebym się nie nudził.
Tak mówiłam.
Ale...
Masz już maga na czwartym poziomie?
Tak naprawdę to osiągnąłem o wiele więcej.
Nie mogłem się od tego oderwać.
Mnóstwo rzeczy kupiłeś.
Jestem magiem, no wiesz.
By rządzić na polu bitwy i zebrać doświadczenie,
niezbędne są środowiskowe i bitewne ulepszenia.
A żeby kontrolować arenę i przetrwać bitwy na niej,
potrzebowałem też pomocy.
Wbijanie poziomów samemu było nieopłacalne.
To była trudna batalia.
Jak widać.
Po tak trudnej bitwie należy ci się odpoczynek.
A ty dokąd?
„Dawaj solo w realu”?
O co tu chodzi, Jeong Hyeok?
Też nie do końca wiedziałem, dlatego sprawdziłem sobie.
To znaczy: „Spotkajmy się na walkę”.
Czyli wychodzisz spotkać się z tym graczem, żeby powalczyć?
Na stacji Cheongdam?
To nie tak.
On uraził innych swoimi słowami.
Groził nawet.
Musi dostać nauczkę, żeby już tak nie robił.
Zdejmij płaszcz.
Siadaj.
Wyloguj się.
On pewnie na mnie czeka.
Wyloguj się.
STACJA CHEONGDAM
Wiedziałem.
Pomidorowy Rolnik to tchórz.
STACJA CHEONGDAM
Włączyłam kontrolę rodzicielską.
Strony z grami czy dla dorosłych są niedostępne.
Możesz korzystać z internetu przez dwie godziny dziennie.
Gry komputerowe są niebezpieczne dla takich zaangażowanych osób jak ty.
No weź, to już przesada.
Nieprawda.
- Prawda. - Nieprawda.
Miałeś zbierać informacje,
a ty co, walczysz z jakimś Pomidorowym Rolnikiem czy jak?
Przepraszam.
Niech to.
A ty, Gwang Beom?
Zamierzałem rozejrzeć się po okolicy w Cheongdam-dongu.
Napotkałem jednak problemy.
Co się stało?
Co chwilę ktoś do mnie podchodził...
i dawał takie coś.
Co to jest?
„SN”?
„YJ”?
„JYB”?
Co to za kody?
Coś mówili?
Należy pan do jakiejś agencji?
Właśnie takiej osoby jak pan szukamy.
Takiej osoby szukają?
Może byli z wywiadu?
Gwang Beom, zdradziłeś się?
Ja to nie wyglądam na obcokrajowca, więc wszędzie na Południu mogę przebywać.
Ale tobie pewnie nie jest tak łatwo.
Wybaczcie.
Zakładaj maskę i spuszczaj wzrok,
jak już będziesz na zewnątrz.
Dobrze.
Odnaleźć tych dwoje
jest znacznie trudniej, niż sądziłem.
Pełna zgoda.
Łatwo nie jest.
Pieniądze też nam się powoli kończą.
Mamy wieści od komandora podporucznika Cho.
Widział Ri Jeong Hyeoka w Korei Południowej.
Wkrótce skontaktuje się z rodziną Yoon Se-ri
i sprowadzi tu tę kobietę, by ujawnić całą sprawę.
Wiecie co? Jeżeli cokolwiek pójdzie nie tak,
mogą mnie spotkać konsekwencje.
Z pewnością dyrektor Biura Politycznego wie o całej sytuacji.
Żadnych pochopnych działań, nim sprawa się nie wyklaruje.
Tak jest.
AL
Dlaczego jeszcze nie śpisz?
Dan.
Cały dzień nie było tu prądu.
I dobrze.
Pewnie jest ciemno, to łatwiej ci będzie usnąć.
Strasznie tu zimno i czuję, że coś mnie bierze.
Nie mogę nawet naładować telefonu, więc...
Cholera.
Jeżeli kłamie, to srogo tego pożałuje.
Seung-jun?
Tak?
- Matko. Co to... - Ach.
Co ty tu robisz?
A jak wygląda? Przecież umieram.
Oczy mnie pieką.
Nie do wiary. Widzę swój oddech.
Wstawaj.
Nie wstanę, zimno tu.
Chorych się nie bije.
Ugotowałaś owsiankę?
Dziękuję.
Wystarczyło się rozejrzeć, a znalazłbyś kuchnię węglową
i drewno na opał.
Kto by się spodziewał takiej kuchni w mieszkaniu?
Niesamowite, wspaniała ta owsianka.
Naprawdę...
taka dobra?
Taka słona.
Nie, jest dobra.
Wyglądam na takiego, któremu w życiu niczego nie brakowało,
ale przeżyłem tyle, że zaraz by ci się oczy zaszkliły.
Ta owsianka przypomina mi czasy, gdy żywiłem się słoną owsianką.
To jedna z tych twoich blag?
- Co? - Sądziłeś, że nie mam pojęcia,
kim byłeś na Południu?
Dlaczego chcesz to przeczytać?
No cóż,
tak dla zabicia czasu.
Yoon Se-ri zerwała z tobą zaręczyny,
a ty uciekłeś za granicę z pieniędzmi jej brata.
Brytyjski biznesmen, Gu.
To ty, prawda?
No proszę, potrafisz też dobrze zbierać informacje.
Kobieta wprost idealna.
Jeżeli i mnie chcesz oszukać, to się nie łudź.
Wcale się nie łudziłem.
Kiedy tego spróbowałem,
to przypomniały mi się stare czasy
i ostatni wspólny posiłek
z moją rodziną.
Mojego ojca oszukał zaufany człowiek
i stracił swoją firmę.
Dlatego emigrowaliśmy do Wielkiej Brytanii.
Najtrudniej...
znosiłem tamtejsze jedzenie.
Nic mi nie smakowało, no i nie przelewało się nam.
Raz jednego dnia na obiad
zjedliśmy owsiankę.
Z samą tylko solą.
To był ostatni posiłek z twoją rodziną?
Tata wkrótce potem zmarł, a mama ponownie wyszła za mąż.
Mnie zaś wysłali do szkoły z internatem.
Jakiś człowiek oszukał twojego tatę.
Dlaczego więc ty zrobiłeś to samo?
Można powiedzieć,
że to była zemsta.
Czyli mówisz,
że odpowiedzialna za zniszczenie firmy twojego ojca
jest rodzina Yoon Se-ri?
Tak było.
No więc...
chciałem, żeby było tak jak dawniej.
Pierwszy pomysł: zostanę jego zięciem
i wkroczę na teren wroga niczym koń trojański.
Nic z tego nie będzie.
Rozumiem, o co tu chodzi.
Zaczyna pan w taki sposób, gdyż ma swój cel.
Chce mnie pan poślubić, żeby zgarnąć całą pulę.
Wątpię, że tak będzie.
Dorastałam w trudnej rodzinie,
więc dostrzegam takie rzeczy.
Niech pan zabierze mojemu bratu jakieś grosze i kończy już.
Se-ri nie dała się tak łatwo nabrać.
Ale jej bracia nie byli tak bystrzy, więc spróbowałem z nimi.
Młodszy z dwóch braci był wyjątkowo chciwy.
Rozgrywanie chciwych ludzi
to najprostsze zadanie.
Na początku myślałem,
że odpowiednią zemstą
będzie odzyskanie pieniędzy taty wraz z odsetkami.
Mów dalej.
Oszukali mojego tatę, więc słusznie się mszczę,
ale to nie okazało się wcale przyjemne.
Pozostał sam ból.
Ktoś mi kiedyś powiedział,
że szczęśliwe życie to prawdziwa zemsta.
Może więc oddam pieniądze
i zajmę się szczęśliwym życiem bez problemów?
Może w ten sposób się zemszczę?
Kto taką bzdurę powiedział?
Gdybym przez kogoś płakała,
to bym tę osobę zmusiła do krwawych łez. To jest prawdziwa zemsta.
Serio jesteś niesamowita.
Jak masz się zemścić, skoro tak leżysz niczym łamaga?
Musisz odzyskać siły,
żeby wrócić na Południe i zniszczyć całą jej rodzinę.
Ja mam się mścić, a może to ty chcesz zemsty?
No już.
Co? To przecież alkohol.
Czekaj. Nie!
Jeong Hyeok, co tak stoisz sam?
Może chcesz?
Pewnie. Ale nie chcę piwa, tylko coś innego.
Zaraz się upiję.
Jesteś pijana?
W sumie już tak.
To dobrze.
Cieszysz się?
Skoro jesteś pijana,
to coś ci powiem.
Co takiego? Co chcesz mi powiedzieć?
Jaka jestem śliczna?
Nie.
Co ty taki stanowczy, nawet jak jesteś pijany?
No to co?
Chodzi o to, że...
nie chcę wracać.
Wolałbym nie wracać.
Chcę po prostu...
zostać tu z tobą.
Chyba zaraz wytrzeźwieję.
Co?
Nie możesz.
Nie wytrzeźwiałam.
Możesz mówić.
W sumie jestem pijana.
Jak wytrzeźwieję, to niczego nie będę pamiętać.
No więc...
powiedz mi wszystko, co chcesz.
Chciałbym...
poślubić cię tutaj.
Mieć dziecko podobne do ciebie.
Lubię dziewczynki.
A ja lubię
bliźnięta.
Bliźnięta? W sumie chyba znowu będę trzeźwa.
Mam nadzieję, że nie.
Dobra.
Mów dalej.
Czego jeszcze chcesz?
Chciałbym znowu...
zagrać na pianinie.
Powinieneś.
Nawet musisz.
Zorganizuję dla ciebie koncert.
Z twoim talentem wystąpisz w Seulskim Centrum Sztuki.
Poczekaj.
Może kupię Seulskie Centrum Sztuki?
Chyba mnie stać.
Naprawdę jesteś pijana.
W sumie na sto procent.
Chyba z tego to już nie wytrzeźwieję.
Chciałbym też...
zobaczyć cię z siwymi włosami
i zmarszczkami na twarzy.
Jak się starzejesz.
Wciąż piękna, prawda?
Oczywiście.
Zestarzeję się bardzo wolno.
Więc skoro tak,
to będziesz musiał długo przy mnie czekać.
Powinienem.
Jeong Hyeok.
Możesz ze mną zostać znacznie dłużej,
ale nie powinieneś pić z innymi.
Tak?
Jak się spijesz, to jesteś jeszcze przystojniejszy.
Nie będę mogła spać na samą myśl,
że inne kobiety mogą cię takim zobaczyć.
Ustalmy, że pijesz tylko w domu.
Jak najbardziej.
Będziesz pił tylko w domu?
Obiecaj mi.
Jeszcze kciuki.
Umowa zawarta.
Dzień dobry, Dan.
Boże mój.
Dan nie wróciła wczoraj do domu?
Rety, ale mi łeb pęka.
Boże.
Nie zamierzała usnąć, dopóki nie opróżni butelki.
Jak może tak twardo spać...
obok oszusta?
Taki brak ostrożności?
Osoba, do której dzwonisz, jest poza zasięgiem.
Nie odbiera?
Myeong Seok.
Tak, mów.
Nigdy w moim życiu
nie widziałam twoich pełnych możliwości jako jednogwiazdkowy generał.
Oto twoja szansa.
Pokaż mi, co potrafisz.
Co?
Jak?
Dowiedz się o tym Alberto wszystkiego.
Dobra.
Załatwione.
Może powinnyśmy ją choć raz odwiedzić?
Yeong Ae od paru dni nie wychodzi z domu.
A jaki masz plan?
Co będzie, jeżeli odwiedzimy żonę aresztowanego męża
i też trafimy do paki?
Możesz mieć rację. Przecież nie wiemy, kiedy aresztują
innych z jej rodziny.
To by było niebezpieczne.
No dobra, ale od paru dni jej nie widziałam.
Nawet nie wiemy, czy ma dość drewna i jedzenia.
Posłuchajcie.
Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego obserwuje ich jak jastrząb.
Jeżeli ją odwiedzicie
i jeżeli was zamkną razem z resztą rodziny,
to nie będę mogła wam pomóc.
Lepiej więc uważajcie.
- Dobrze. - Dobrze.
Gotowy?
Zjawiskowo dziś wyglądasz, Jeong Hyeok.
Mówiłaś, że to ważne wydarzenie.
I że będzie sporo ludzi.
No i właśnie dlatego muszę mieć ochroniarza przy sobie.
Ej, to przecież ten zegarek.
Jaki zegarek?
Mówiłam ci o nim.
W tym lombardzie był świetny męski zegarek.
Słucha mnie pan?
Tutejsi ludzie nawet nie próbują.
Kupiłam go, ale od razu zgubiłam.
Taki ładny, klasyczny zegarek.
To o tym zegarku mówiłaś?
Tak.
Skąd go masz?
Nie do wiary.
Ty też mnie uratowałaś, choć o tym nie wiesz.
Tak?
Uratowałam cię tak, jak ty mnie?
Właśnie tak.
KOLEJNY WYBÓR OD WYBORU SE-RI
DEBIUT W HALI WYSTAWOWEJ
To dla nas...
najlepsza okazja, no bo przecież Yoon Se-ri
na pewno się na tej wystawie pojawi.
Ale co będzie, jeżeli nas wyrzucą?
Może ubierzmy się jak Koreańczycy z Południa?
KUCHNIE I ŁAZIENKI: DOM I WNĘTRZE
Trochę czasu minęło, odkąd ostatni raz przemawiałam.
Denerwuję się.
Jak wyglądam?
- Cudownie. - Naprawdę?
W ogóle nie widać zdenerwowania.
Nie przejmuj się. Po prostu mów.
Szanowni państwo.
Na początek
przedstawiam państwu szefową Wyboru Se-ri, która niedawno do nas wróciła.
Oto pani prezes Yoon Se-ri.
Już od dawna pragnęliśmy
ruszyć z Wyborem Wnętrz od Wyboru Se-ri.
Wreszcie dopięliśmy swego.
Chciałabym podziękować wszystkim zebranym,
którzy przybyli tu świętować.
Moje niedawne zniknięcie
z pewnością państwa zaniepokoiło.
Będę pracowała jeszcze ciężej,
by państwu to wynagrodzić.
Dzięki państwu nasza firma mogła cieszyć się rozwojem
i dużym zyskiem.
W związku z tym mam dla każdego z państwa prezent.
Właśnie teraz.
To bonus specjalny.
Dziękuję za waszą pracę.
No dobrze. Pora otworzyć sklep
i ruszyć ze sprzedażą.
- Tak! - Tak!
Dam z siebie wszystko!
Teraz już nikt niczego nam nie zarzuci co do wyglądu.
Musimy tylko uważać na słowa.
Tu na Południu bogaci ludzie często mawiają:
„Ile? Ile potrzebujesz?”.
Naprawdę?
Czyli muszę być nieugięty, jeżeli chodzi o ceny?
Tak.
Nie wydaje się to trudne.
Naprzód marsz.
Ile za to?
Cena to 3 710 000 wonów.
Jeżeli to cena za stolik, kanapę i fotel,
to jest rozsądna.
To cena za sam fotel.
Rozumiem.
Cena i tak jest rozsądna.
To ostatni egzemplarz.
Życzy pan sobie?
Zaiste, i owszem.
Jednakże nim podejmę decyzję, chciałbym spotkać się z panią prezes,
szefową tej firmy.
- Słucham? - Jest tak,
iż mam kilka pytań odnośnie produktu.
Proszę więc pytać mnie.
Chciałbym to zakupić.
Stół konsolowy, tak?
Nie. Ten tutaj.
To stół konsolowy, proszę pana.
Ależ proszę mnie posłuchać.
Chcę kupić to, tamto i tamte rzeczy też chcę.
Ile by mnie wszystko tu kosztowało?
Dla takich jak ja czas to pieniądz.
Wybieranie mebli byłoby stratą czasu.
- Tak jest. - Tak jest.
Kupi pan wszystko?
Cóż, skoro chcę kupić wszystko,
może po prostu porozmawiam z właścicielką?
Łatwiej będzie wtedy wynegocjować cenę.
Nie, łatwiej jednak porozmawiać tu z nami.
To oni, tak?
Cały czas pytali, czy mogą się spotkać z panią prezes.
Coś mi tu śmierdzi.
Szefostwo mówiło,
że ostatnio chciał ją zaatakować jakiś stalker.
- Czy oni... - Może zadzwonimy po ochronę...
Proszę pana.
Możemy jakoś pomóc?
Pomocy mi nie trzeba.
- Podsłuchałem ich. - Rety.
Zostaliśmy zdemaskowani.
Powinniśmy stąd iść.
Co? Dlaczego?
To ten ochroniarz, co wtedy.
Jeżeli na nas doniesie...
Słuchajcie, wychodzimy.
A gdzie jest Eun Dong?
Gdzie on poszedł? Poszukajcie go.
Eun Dong.
Co za dupek. Śpi sobie?
- Ej, wstawaj! - Gnojku mały.
Zaraz nas aresztują!
Wyłaź już stamtąd.
Wychodź, ale już!
Ej, Eun Dong!
- Wstawaj. - No, stary.
Eun Dong, zaraz nas tu zamkną!
Wychodź, i to natychmiast!
Bo nas aresztują.
Wychodź!
W nogi.
Szybciej, Eun Dong.
Tutaj.
Zaraz, chwila!
Przepraszam, panowie!
Pana buty!
Zapomniał pan... Cholera.
Już nas nie goni.
Wiedziałem. Szybko się połapali.
Jakim cudem nas zdemaskowali?
No właśnie.
Przestraszyłem się przez Eun Donga.
Gdzie ty masz buty?
No bo tak się śpieszyłem, że zapomniałem.
Trochę rozsądku. Tu jest zimno.
Siadaj.
Dlaczego, u licha, tam spałeś?
Spanie to nasza misja?
Przepraszam.
Nigdy wcześniej nie leżałem na tak wygodnym łóżku...
Dobra już.
Przecież nie zrobił tego specjalnie.
Po prostu był wyczerpany.
- Załóż je. - Nie, dziękuję. Nie trzeba.
Gnojku ty.
A jakbyś się zranił w stopę?
Do szpitala nie pójdziemy, wiesz?
Zakładaj.
Przepraszam.
Kapitan Ri!
Co wy tu najlepszego robicie?
Skąd się wzięliście?
Jakim cudem?
- Kapitanie Ri. - Kapitanie Ri.
Gdzie mój ochroniarz?
Widziałem go chwilę temu.
Gdzie on niby może być, przecież ma panią chronić?
Już ja mu pokażę.
Nie ma takiej potrzeby.
Se-ri, powinnaś mi była powiedzieć,
że spotkało cię coś takiego.
Tak mi przykro.
Przecież jesteśmy rodziną.
Nie wiem, o co chodzi. Jestem zajęta.
Korea Północna?
Czy to prawda, że Se-hyeong chciał, żebyś tam została?
Oczywiście, że prawda.
Jak on może teraz patrzeć w lustro?
Skąd o tym wiecie?
To teraz bez znaczenia.
Najważniejsze teraz to połączyć siły.
Dwoje na jednego. Zniszczmy go.
Dlatego tu jesteście?
Se-ri, posłuchaj.
Mama postanowiła mnie wspierać.
Powinnaś też do nas dołączyć.
No i odblokuj w końcu mój numer.
Tak?
No to może...
wy z mamą połączycie siły,
wyrzucicie Se-hyeonga
i poprzecie mnie?
To ja miałam przejąć spółkę.
Co?
Przecież rezygnuję z praw pierworodnego
i działam razem z tobą.
Nie bądź samolubna.
No to powiedz mi, skąd o tym wiesz.
Powiedz jej, kochanie.
Pan Oh mi powiedział.
Pracował dla Seung-juna.
Podobno kilka razy spotykał się z Se-hyeongiem.
Wyciągnąłem to od niego.
W ogóle to podejrzany typ.
Ostatnio kupił 150-metrowe mieszkanie w Gangnamie,
- i to za gotówkę. - Chyba jasne, od kogo miał pieniądze.
Dowiedz się, od kogo i dlaczego.
Daj mi znać.
- Ja? - Tak, ty.
Jestem zajęta, muszę iść.
Co ona mi tak rozkazuje?
Ale prosiła, byś dał jej znać, jak się już dowiesz.
No tak.
Czyli cię odblokuje.
Zgodziła się połączyć siły.
Naprawdę?
Dobra robota. Dałeś radę.
YOUNGLIM WNĘTRZA I MEBLE
SPÓŁKA YOUNGLIM
Jeong Hyeok, gdzie jesteś?
Co?
Pani Se-ri!
Nie może być. Co się stało?
Jak to?
Nie powinno was tu być.
Tęskniliśmy.
Ledwo panią poznałem.
Dawaj no tu, Chi Su.
Wstyd mi pani robi.
Gwang Beom, chodź.
Jesteś jeszcze przystojniejszy.
Wszystko u was dobrze?
- Tak. - Tak.
Tak się za wami stęskniłam.
- My też. - I to jak.
- Naprawdę? - Ja to nie.
Co z twoimi włosami?
- Poważnie. - Inni je chwalą.
Matko.
No dobra, wystarczy.
Później sobie porozmawiacie.
Właśnie, to jest...
Jestem Jung Man Bok.
Dzień dobry. Miło mi poznać.
Widziałem panią kilka razy we wsi.
I słyszałem też.
Zna mnie pan?
Tak, pani Wybredna Księżniczka.
Mówiliście mu?
Jest takie powiedzenie: „Ściany mają uszy, a drzwi oczy”.
Można by rzec, że on to ściany i drzwi.
Tutaj mieszkam.
- Co jest? - Niesamowite.
Ten kapitalistyczny kraj ma dziwne klamki.
Mnie się podoba.
Niesamowite.
Nie dajcie się zwieść luksusom.
Wchodźcie.
Nieprawdopodobne.
Co pan robi?
Szukam podsłuchów.
Nie ma tu żadnych.
A pani skąd niby wie?
- Pani przecież tu nie mieszka. - To znaczy?
Oczywiście, że tu mieszkam.
Twierdzi pani, że mieszka w takim wielkim domu?
- Ile to pokoi? - Pięć, korzystam ze wszystkich.
Pięć pokoi dla jednej osoby?
- Do czego je pani wykorzystuje? - Jedna sypialnia, biuro,
pokój do ćwiczeń,
pokój gościnny i jeden wolny. Zadowolony?
Całkiem pani bystra, przyznaję.
Nie mogę się nadziwić,
że ciągle tu mają ciepłą wodę.
Mnie to dziwi ten niekończący się prąd.
A ja jestem pod wrażeniem ciepłej podłogi, mimo braku pieca.
- Prawda. - Tak.
Fascynujące to miejsce.
Mamo.
Ojej.
Sam to zrobiłeś?
Powinnaś jeść i nabrać sił.
Masz rację.
Świat się nie skończył.
Zjedzmy.
Mamo.
Będziemy musieli stąd wyjechać?
Nie mów tak.
Jeszcze nie wiemy, co spotka twojego tatę.
No to dlaczego zabroniłaś mi bawić się z kolegami?
Zaczekaj tu.
- Kto tam? - Yeong Ae.
Co tu robisz?
Mam coś dla ciebie.
Matko.
Mamy tu dość jedzenia.
Radzimy sobie. Zabierz z powrotem.
No ale...
Yeong Ae.
Przyda ci się zakwas chlebowy, co?
Och, matko.
A ty kiedy przyszłaś?
Dopiero co.
Co za głupia odwaga.
Możecie mieć kłopoty.
Idźcie już!
Tylko zjedz.
Potrzebujesz teraz dużo sił.
Ona ma rację.
Nie słyszałyście?
Idźcie już stąd.
Ruchy!
Idźcie, szybko!
Yeong Ae.
Wyszłaś w samą porę.
Pomyślałam, że przyda ci się trochę drewna na opał.
Przywiozłam co nieco.
Musisz się dobrze ogrzewać,
żeby nie zachorować.
Wy chyba nigdy mnie nie słuchacie, co?
Nie wolno wam tu być!
Idźcie już, jeżeli nie chcecie kary!
Yeong Ae.
Musisz się trzymać.
- Nie płacz. - Nie płacz.
- Nie płacz, Yeong Ae. - Nie płacz.
Już dobrze.
Smacznego.
Chi Su, no i jak ci smakuje?
Pani myśli, że to dla mnie radocha?
- A nie? - Pani opróżniła piwniczkę kapitana Ri,
więc i ja opróżnię wszystkie pani zapasy.
Będzie pani później głodowała.
Jasne. Taką masz misję.
Jeżeli mam zbankrutować,
musiałbyś zjeść całą wołowinę w kraju.
A pani dalej blaguje, co?
Nie blaguję.
Dlaczego pan nie je, kapitanie?
Wy jedzcie.
Na pewno wiele przeszliście, żeby się tu dostać.
Aż nie mogę sobie tego wyobrazić.
Przepraszam, chwila.
To przecież my cierpieliśmy.
Dlaczego ona dostaje najwięcej mięsa?
Wy możecie sobie sami brać.
A on może dawać komu chce.
Na Południu takich jak kapitan Ri nazywają krótko:
„Pantofel”.
Ju Meok, ty to wszystko wiesz, nie?
„Pantofel”?
Jak jakiś kartofel?
Można powiedzieć, że pantofel to szalenie zakochany facet.
Ale prawdą jest, że przekroczenie granicy z powodu kobiety
to tak szalony czyn, że aż wart definicji w encyklopedii.
To nie tak.
Nie wyjaśniłem wam wszystkiego logicznie?
Racja.
W takim wyjaśnianiu kapitan Ri jest najlepszy.
Numer jeden.
To by się zgadzało.
Najlepszy bez dwóch zdań.
- Weź jeszcze. - Już się najadłem.
Kapitanie Ri.
Czas nam ucieka.
Wasz ojciec prosił, by was sprowadzić
jak najszybciej to możliwe.
Wyjedźmy jak tylko Światowe Wojskowe Igrzyska Sportowe się skończą.
Wasz ojciec upewnił się,
byśmy wrócili do domu bezpiecznie.
Nie słyszeliście, co mówiłem?
Cho Cheol Gang może porwać Se-ri i sprowadzić ją na Północ.
Może zaatakować ojca i mnie.
Jak go dorwiemy, skoro nie mamy pojęcia, gdzie jest?
Macie coraz mniej czasu.
Pani Yoon Se-ri
ma tu wysoki status i wielu ludzi po swojej stronie.
Poradzi sobie.
Jest takie żydowskie powiedzenie.
„Bogaty ma spadkobierców, nigdy synów”.
Nie zasiądą z nami do stołu, o ile nie chodzi o pieniądze.
Mamy inną zupę?
Dzisiaj są urodziny Se-ri.
A od kiedy cię obchodzą jej urodziny?
Wiedziałeś, prawda?
O czym?
Że Se-ri była w Korei Północnej.
Ej!
Nie wyjechałeś za granicę w interesach.
Zajmowałeś się tą sprawą, prawda?
NAZWISKO I IMIĘ: YOON SE-RI
ADRES: GANGNAM-GU, SEUL
POKREWIEŃSTWO Z OSOBĄ: OJCIEC
Kto ci o tym powiedział?
Dlaczego ty mi nie powiedziałeś?
Czy może myślałeś,
że wykorzystam to przeciw twojej córce, że wszystko jej utrudnię?
Nie zaprzeczę, bym tak nie myślał.
A czy wiedziałeś też,
że Se-hyeong
wiedział o niej
i najął ludzi, by ją tam zatrzymali?
Mówi Se-ri, odbiór.
Według policji
on im powiedział, że to nie jest jej głos.
Odmówił poddania nagrania analizie.
Od początku dostajemy setki podobnych poszlak.
Ktoś ją niby widział.
Ktoś niby ma zdjęcia i nagrania.
A potem jadę, sprawdzam.
Fałszywe tropy. Tutaj pewnie tak samo.
To oszustwo.
- Nie. - Nie.
Bliski współpracownik Se-ri przyniósł nagranie jej głosu,
a ten człowiek odpowiada za jej ubezpieczenie.
więc działa dla siebie.
- Proszę pana, to nie... - Tato!
Uwierzysz tym dwóm nieznajomym,
czy może własnemu synowi?
Mówisz poważnie?
Czy Se-hyeong
naprawdę próbował ją tam zatrzymać?
Już wychodzisz?
Mam spotkanie z samego rana.
Reszta śpi?
Byli wyczerpani.
Powinieneś dzisiaj z nimi zostać.
- Muszę ci coś... - Właśnie.
Jak z twoją raną?
Wszystko dobrze.
To nie było nic poważnego.
Dobrze.
Cieszę się.
Dotrzymałeś obietnicy.
Wydobrzałeś tu, rana się zagoiła.
Nie wyjechałeś.
Gdybyś teraz nagle zniknął,
to cię zrozumiem.
Nie zranisz mnie.
Nie będę na ciebie czekała.
Nie martw się o mnie.
Pójdę już.
W tym sezonie chcemy stylu „Rock Chic Look”.
Mocny, buntowniczy styl rockowy.
Pasują do niego skórzane kurtki i metalowe akcesoria...
O co chodzi?
Muszę już iść.
Spotkałaś się z Se-junem?
Na pewno już wiesz.
O czym?
Co zrobił Se-hyeong.
Se-ri, posłuchaj.
Mama postanowiła mnie wspierać.
Nie pozwolę zamieść tego pod dywan.
A więc...
Dla mnie?
Czy dla twojego starszego syna, Se-juna?
- Se-ri... - Musisz być pewna.
Ponieważ
możesz się zachować tak,
jakbyś była moją biologiczną mamą.
Nie uwierzysz w nic, co mam ci do powiedzenia.
Ale to nie tak...
Masz rację. Nie wierzę ci.
Nigdy nie wróciłaś.
Se-ri.
Może zaczekasz tu, a ja pójdę po coś ciepłego do picia?
Dobrze.
Mamo.
Nie zasypiaj.
Mama zaraz wróci.
Będzie tu, jak doliczę do 100.
Jeden.
Dwa.
Trzy.
Cztery.
Dziewięćdziesiąt osiem.
Dziewięćdziesiąt dziewięć.
Jeden.
Dwa.
Trzy.
Cztery.
Od tamtego dnia
- mam w sercu chłodne nocne morze. - Hej.
- Obudź się. - A słońce nigdy nie wstaje...
- Dziecko. - ...nad tym morzem.
Nieważne ile razy liczyłam,
słońce nigdy nie wstało.
A ty nigdy nie wróciłaś.
Od tamtej chwili towarzyszy mi jedna myśl.
„Po co przyszłam na świat
i zmieniłam życie mamy w piekło?
Lepiej by było, żebym się nie urodziła.
Przepraszam...
że żyję”.
W porządku.
Nie musisz...
wierzyć we wszystko, co mówię.
Nie odwiedzaj mnie już w moje urodziny.
Nie znoszę tego.
No cóż...
w swojej pracy najbardziej cenię to,
że mogę połączyć tych, którzy mają podobne potrzeby.
Czy my mamy...
podobne potrzeby?
Zdecydowanie.
Z tego co widzę, państwa potrzeby
są różne lecz podobne.
Bo na przykład państwo dwoje
chcą pozbyć się Yoon Se-ri.
A pan z kolei chce,
by ona z nim wyjechała.
Chce pan, by z nim wyjechała?
Co to znaczy?
Zabierze ją pan do Korei Północnej?
A czy musi pan o tym wiedzieć?
Nie liczy się to, by po prostu zniknęła?
Co to za ton?
Oczywiście, że powinienem wiedzieć.
Czy ona tam
będzie bezpieczna?
Muszę ją tam sprowadzić,
by coś potwierdzić.
Wiele przez nią straciłem.
Liczę, że wszystko odzyskam.
Nie mogę jednak
zagwarantować jej bezpieczeństwa.
Czyż nie tego państwo chcą?
Pozbędę się państwa kłopotu.
Chwila.
„Pozbędzie się” pan?
To jednak zbyt wiele.
Ten człowiek jest niebezpieczny.
Co pan, życie chce mi zrujnować?
Dlaczego łączy mnie pan z kimś takim?
Udam, że tego spotkania nie było.
Nigdy się nie spotkaliśmy, jasne?
Proszę pana...
Cholera.
Będzie pan...
potrzebował pieniędzy,
by wykonać to zadanie.
Jak również i informacji.
Czy wie pan,
gdzie ona mieszka?
No to...
nie ruszaj się stąd, dopóki nie wydobrzejesz.
Chociaż tyle.
Obiecaj mi.
Jak będziesz w pełni sił,
to choćbyś zniknął ot tak...
pogodzę się z tym.
Jeong Hyeok.
Wyjechałeś już?
Naprawdę?
Tak szybko?
Przecież mówiłeś, że oni tak tu świętują.
W serialach się im podoba.
Pani Se-ri, dzisiaj ma pani urodziny, tak?
Sto lat.
Sto lat życzymy.
Se-ri.
Nie podchodź.
Fatalnie wyglądam.
Przepraszam.
Wystraszyliśmy cię w urodziny.
To nie tak.
Nie wystraszyłam się.
Ja się piekielnie bałam.
Od teraz już...
będę pamiętać w urodziny o tym dniu.
O tym dobrym dniu.
Mówiłam, żebyś nie podchodził.
Nie chcę, byś mnie zobaczył.
Przyszły rok,
kolejny też,
następny znowu.
Wszystkie będą dobre.
Bo będę o tobie myślał.
Będę wdzięczny, że ktoś taki istnieje.
Będę wdzięczny,
że ukochana mi osoba żyje.
Dlatego twoje urodziny
zawsze będą dobrym dniem.
PORAŻKA
Nie odpuszczę ci, Rozpaczliwy Wysiłku.
Dzisiaj
jest drugi lutego.
Moje urodziny.
A ja...
jestem
na moście
w Sigriswil.
Niczego nie żałuję.
Tato,
Se-jun,
Se-hyeong
oraz... mamo.
Wybieram się daleko stąd.
Tylko nie przesadzajcie ze szczęściem.
Raz na jakiś czas
pomyślcie o mnie.
- Przepraszam. - Co?
Może nam pani zrobić zdjęcie?
Dobrze.
Pan da aparat.
Ale tu strasznie.
Musi to być tu i teraz?
Stać go na więcej.
No widzisz?
To nie przypadek.
To przeznaczenie.
Jeong Hyeok.
Dokąd idziesz?
No...
muszę się z kimś spotkać.
To były takie miłe chwile.
Boziu, mały Hyeok jest zazdrosny?
Dan nie powiedziała, że spędzi noc poza domem?
Z nami nie jest tak, jak myślisz, mamo.
To tylko ja. Zakochałem się w Dan.
Wystarczy odpowiadać na moje pytania.
Mam ją zabrać lub się jej pozbyć?
Znowu się żegnamy. Nic nowego.
Będę o tobie pamiętać bez względu na wszystko.