NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
PRZEDSTAWIONE POSTACI, ORGANIZACJE ORAZ WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE
Se-ri?
Nikogo nie ma.
I nie mogę się dodzwonić.
Coś mogło się stać.
Co teraz?
Lada moment musimy ruszać.
Pacjentka została postrzelona. Wprowadzono wlew.
- Postrzał? - Tak.
- Na blok! - Dobrze.
Jak dawno temu?
Przejazd trwał 11 minut. Przeprowadzono też RKO.
Parametry.
Kroplówka i morfologia.
Ciśnienie 60 na 40, saturacja 80.
Ciśnienie krwi niskie, dajcie dwa razy tyle.
Przygotować krew.
Mamy zapewne odmę opłucnową i krwiak.
Potrzebna będzie intubacja.
Przygotujcie transfuzję i robimy prześwietlenie.
Tak, doktorze.
Pan z nią przyjechał?
Tak.
Jest bardzo źle.
Postrzał spowodował odmę opłucnową.
Będziemy intubować.
Później usuniemy kulę.
Miałem brata.
Gdy go straciłem, życie stało się trudne.
Podjąłem więc decyzję.
Postanowiłem żyć tak, by już nikogo nie stracić.
Nie chciałem wieść szczęśliwego życia.
Chciałem po prostu żyć tak,
by nie mieć marzeń.
Od tamtej chwili
nigdy nie zaznałem spokojnego snu,
nigdy nie żartowałem,
nigdy nie grałem na pianinie
i nigdy nikogo nie pokochałem.
Dopóki ty nie wylądowałaś u mojego boku
pewnego dnia.
Takie wiodłem życie.
Se-ri, jak się czujesz?
Ale teraz już nie.
Choćbym do końca życia martwił się o ciebie,
chcę, byś była obok mnie.
Choćby to marzenie miało złamać mi serce,
chciałbym mieć takie marzenie.
A więc...
żyj, proszę.
Żyj, proszę.
I wysłuchaj mnie.
Bo wciąż mam historie,
których jeszcze
ci nie opowiedziałem.
Nikt nie wsiadł do autokaru? Żaden z nich?
Obawiam się, że autokar czekał ponad dwie godziny,
ale nikt się nie zjawił.
Brak też kontaktu z nimi.
Gdy dowie się o tym Wydział Wojskowy, sprawa stanie się poważna.
Kto jeszcze...
o tym wie?
Na razie tylko obecny tam sierżant oraz ja.
Ministerstwo oraz Wydział Wojskowy
zorganizują wykłady
oraz przemówienia z okazji Igrzysk.
- Bądźcie gotowi. - Tak jest.
Problem stanowi komisarz ds. wojska.
Zdaje się, że coś go łączy z Cho Cheol Gangiem.
Musimy być na to gotowi.
Co począć, kiedy nie wracają nawet ci, co mieli go sprowadzić?
Zaraz tu zwariuję. Dlaczego ona się nie wybudziła?
Może brakuje im krwi.
Pani Se-ri straciła mnóstwo krwi.
Ja mam grupę krwi 0.
Ona nie mówiła przypadkiem, że też ma 0?
Mogę jej oddać moją, jeżeli brakuje im krwi.
Kapitan Ri też ma taką grupę.
Gdyby potrzebowali krwi, sam by jej oddał.
Tutejsze szpitale mają dość krwi, więc pewnie nie o to chodzi.
No to dlaczego się nie budzi? Minęły już trzy dni!
A może...
stało się coś...
naprawdę złego?
Pani Se-ri.
A, właśnie, dałam wam kartę, żebyście sobie poszaleli,
ale wydaliście niewiele.
Dlatego sama przygotowałam dla was prezenty.
Jak wiecie, mam firmę modową.
Chcę każdemu z was dać ubrania.
Zmierzyłam was tak na oko,
powinny pasować.
Zaczekajcie chwilę.
Nie musiała.
Jednak to szata zdobi człowieka.
Wyglądacie wspaniale.
Zazwyczaj nie ubieramy się w takie wyszukane stroje,
ale możemy wyglądać tak dobrze, jak ludzie w Seulu.
Nie dziwię się, że ludzie pytają cię o drogę, Chi Su.
Wyglądasz na typowego seulczyka.
Co nie?
Na ciebie jest trochę za małe.
Jest dobre. Pasuje idealnie i czuję się ciepło.
Są cudowne.
Czuję się jak jakiś darmozjad.
Źle mi z tym.
Nawet tak nie mów.
Jestem ci bardzo wdzięczna za ryzyko, które podjąłeś.
To nic w porównaniu do moich błędów.
Spotkałam raz U Pila.
Powiedział, że tata kazał mu
być miłym dla kolegów.
A ja wtedy odparłam, że nie powinien.
Że świat nie jest taki piękny.
Żeby bił innych, zanim oni zaczną.
Ale mimo tego liczyłam,
że to tata U Pila ma rację.
Miałam taką nadzieję.
Oby świat stał się...
pięknym miejscem.
Wtedy przynajmniej
będziemy mogli czasem ze sobą rozmawiać.
SZPITAL TAEHEUNG
Czyli strzelali z broni,
a auto wtedy wjechało?
Tak właśnie słyszałem.
Może przez przypadek?
Normalny człowiek by w takiej sytuacji uciekał.
O tym właśnie mówię.
Mogła przecież uciekać do tyłu.
Dlaczego musiała jechać przed siebie?
No właśnie. Akurat w chwili, gdy leciała kula.
Zupełnie jakby chciała tam być, żeby zatrzymać tę kulę.
Ale tak by przecież nie zrobiła.
- Niemożliwe, nie ona. - Nigdy.
Czy to właśnie tego pana ocaliła przed postrzałem pani Yoon?
Nie, to nie jego.
Co ty tu w ogóle robisz?
No bo ledwo wróciła do domu cała i zdrowa, a tu od razu takie coś...
Proszę pana bardzo. Złapcie tego drania.
Błagam pana.
- Pan wybaczy. - Proszę pana.
- Co jest? - No już.
A gdzie świadek?
Przyprowadzę go. Wstawaj, no!
- Ja pana proszę. - Puść go wreszcie.
Do domu! Proszę za mną.
PACJENTKA: YOON SE-RI
Dzień dobry.
Pan zaczeka.
Kim jest ten człowiek?
To osobisty ochroniarz pani Yoon.
Ach, osobisty ochroniarz? Eskorta?
Cóż, można tak powiedzieć.
- Z jakiej agencji? - Słucham?
- Ma pan ich numer? - Słucham?
Czyli ma faceta?
Tak.
Proszę mi wysłać jego CV.
Słucham?
Dlaczego jego CV?
Kiedy proszę, pan się słucha.
A nie zadaje pytania.
Oczywiście.
Będę więc tylko odpowiadał.
Jego CV ma pani prezes Yoon, a nie ja.
A nawet gdybym miał,
to i tak nie mógłbym dać bez jej zgody.
Teraz panie wybaczą.
Wybór Se-ri potrafi dobrze dobierać kadry.
Chcielibyśmy poprosić o pańskie zeznania.
Strzelanina w centrum Seulu to rzadkość.
Analizujemy nagrania z kamer,
ale pańskie zeznania pomogą szybciej złapać podejrzanego.
Czy mogę prosić o jakiś dokument?
CHIŃSKA REPUBLIKA LUDOWA
KARTA MIESZKAŃCA ZAGRANICZNEGO
Pochodzi pan z Chin.
Czy ma pan informacje o innym postrzelonym?
Nie, żadnych.
A czy sprawdził pan
niezarejestrowane ośrodki medyczne w pobliżu miejsca strzelaniny?
Słucham?
Podejrzany został postrzelony.
Nie może liczyć na pomoc w szpitalu,
więc musiał udać się gdzie indziej.
Co z nim?
Prosiłeś mnie, żebym wyjął kulę, no to wyjąłem.
Teraz czekam na pieniądze.
Dobra, jasne. Zapłacę gotówką pod koniec miesiąca.
Boże.
Jakie to uczucie dostać drugą szansę?
Dlaczego mnie uratowaliście?
No cóż...
nie mogę pozwolić umrzeć klientowi
zanim nie dostanę zapłaty.
Oczywiście opłaci pan też dzisiejszy zabieg.
Kapitalizm uratował mi życie.
No tak.
Teraz zapłaci pan, co trzeba
i wróci tam, żeby zająć się swoimi sprawami.
Nie może pan tu zostać.
Jak pan tu umrze, sprawy się skomplikują.
Będę miał kłopoty.
Co z Yoon Se-ri?
Co się z nią stało?
Chyba powinniśmy wylać tego ochroniarza.
Dlaczego tak nagle?
Nie możemy mu ufać.
Był tam wtedy na miejscu,
a policja nadal prowadzi śledztwo.
Tak nie może zostać.
Racja. On już dawno powinien był wylecieć.
Tyle miałem na głowie, że o tym nie pomyślałem.
Niezręczna sytuacja.
Przykro mi.
Pani Yoon jest w takim stanie, więc nic nie poradzimy.
Od kiedy oni niby tak się o panią Yoon martwią?
Wydajesz się im podejrzany i nie mogą ci zaufać.
Sami chcą nająć ochronę.
Dla mnie to oni są podejrzani.
Stary, weź się nie mazgaj. Pogarszasz sprawę.
RAJ DLA LUDZI
Mamo, tata wraca!
Kochanie.
Mówiłam ci!
Że ten drań Cho Cheol Gang ma dziwne oczy,
żebyś się trzymał z daleka!
Przepraszam. To moja wina.
Mówiłam ci.
Że Nam Sik jest głupi po tobie,
więc sam nie myśl za dużo.
Mama mówi prawdę.
Najlepsze wyniki na testach mam, jak zgaduję,
a nie jak myślę.
- Idiota mały. - Auć!
Jasne.
Dam już sobie spokój z tym całym myśleniem.
Chodź no.
Łap!
Ty cholero!
Och, matko!
Chodź no tu!
Tutaj!
Cholera jasna. Gdzie ona?
Gdzie leziesz?
No proszę.
- I jak? - Yeong Ae,
ty to naprawdę masz nieziemskie wyczucie stylu.
Wyglądasz nie gorzej niż właścicielka domu towarowego,
ale nie jesteś w tym arogancka.
Ten strój uchwycił złoty środek
między kurtuazją a obecną modą.
- Serio? - Tak.
Yeong Ae, spróbuj tego.
Dawaj.
Idealnie przyprawione.
Świetnie.
Tylko pamiętaj, co mówiłam.
Dzisiaj zwracaj większą uwagę na to, co wychodzi z twoich ust,
niż na to, co tam wchodzi.
Nie bój nic.
Jeśli się upiję i zacznę pleść głupstwa,
to ogolę sobie głowę.
Sama ci wtedy ogolę.
Jasne.
Pani Go idzie.
- Och. - Zapraszamy!
Witamy!
Już jesteście!
Matko moja.
Cóż za wspaniały wybór świeżych, lokalnych produktów.
Z pewnością będą pasowały do szampana, którego przyniosłam.
Och, cóż za wykwintny trunek.
Co to „szampan”?
Co to jest?
Na pewno jest dobry.
Następnym razem przyniosę także kieliszki do szampana.
Dobra, skosztujmy.
- Na zdrowie! - Na zdrowie!
Słodkie.
- Zupełnie jak woda. - Bardzo dobrze smakuje.
Zupełnie nie mam pojęcia, jak mogę się wam odwdzięczyć.
Ależ gdzie tam.
Sąsiadki Jeong Hyeoka wszystkie też są mi bliskie.
Pomagam, jak tylko potrafię.
Czyli my jesteśmy jakby jedne!
Oczywiście!
Ależ to wspaniale brzmi.
No pewnie.
Odnosicie sukcesy w samej stolicy, Pjongjangu,
dlatego myślałam sobie, że przyjdzie kobieta straszna jak tygrys.
Wol Suk, co też takiego opowiadasz?
Zjedz jeszcze.
Nie ma sprawy. To przyjacielskie spotkanie.
Myślałam, że będziecie straszne i głośne jak tygrys.
Jesteście trochę głośne, fakt, ale straszne to nic a nic.
Rzeczywiście, trochę głośna to jestem.
No właśnie.
Ależ nie to miała na myśli.
Pani Go jest dobrą osobą.
Och, gdzie tam.
Ślub już odwołany.
A wy i tak nam pomogłyście.
No coś ty?
Co jest?
Znowu na mnie? Przecież uważacie tak samo.
Mówiłyście, że ten z Europy to nie jej bratanek...
Co mnie szczypiesz?
Ach, czyli tak uważacie.
Towarzysz Al to w stu procentach mój bratanek.
Figa z makiem! To romans za romans!
Znowu mnie szczypiesz!
No proszę, upiła się.
Zabierzcie ją.
- Pora do domu. - Nie.
Za dużo wypiłaś. Chodź z nami.
- Co? - Pijana jesteś.
- Trzeźwa jestem! - Idziemy!
Łapy precz!
Same tak mówiłyście.
Ciągle gadałyście, że facet z Europy to dla jej córki lepsza partia.
Wol Suk!
Puszczać!
- Stop. - Dobrze.
Powtórzcie te słowa.
Facet z Europy to lepsza partia dla waszej córki.
Nie. Wcześniej.
Jestem trzeźwa?
Nie. Jeszcze wcześniej.
Romans za romans?
„Romans za romans”, czyli...
Jeong Hyeok
miał jakiś romans?
Tak twierdzicie?
Zaraz.
Yeong Ae, co ja w ogóle wygadałam?
Gdzie ja jestem?
Kim ja jestem?
Jeong Hyeok miał romans?
Z kim?
Biegła po polu minowym,
ale miny nie wybuchały.
Wystrzeliłem z broni, ale jej nie trafiłem.
Mówiła, że jest jakąś jaskółką z Południa.
Oszalała i tyle.
Karmiła mnie samymi blagami.
Że na przykład dwa razy dziennie je mięso.
Że jest wybredna co do jedzenia, ale taka nie była.
Jedyny pożytek z niej taki,
że dała mi szampon i włosy mi pachną kwiatami.
Co robicie?
Zapiszcie to.
To stara obietnica.
Dotrzymajmy jej.
Co ty taka smutna w dzień przeprowadzki?
Nic mi nie jest.
Mamo.
Nic się nie martw.
Poślubię go bez względu na wszystko
i będziemy żyli długo i szczęśliwie.
Mamo, dlaczego nie odbierasz telefonu?
No słuchaj.
Widziałaś kiedyś, żebym odbierała,
jak się właśnie upijam?
Trzymaj się.
Dobrze.
Kochana moja.
Chodźmy.
Dlaczego tyle wypiłaś?
Dan.
Tak?
Co takiego?
Chcesz coś powiedzieć?
Ty...
nie martw się o mnie, tylko po prostu bądźże szczęśliwa.
Co cię naszło?
No pewnie.
Będę gadała rzeczy, które matka powinna mówić córce.
Ale wiesz...
nie słuchaj mnie za bardzo.
Rób, co uważasz.
Żyj swoim szczęściem.
To tyle.
Dlaczego tu śpisz?
Idź do pokoju.
Martwię się,
że koniec końców czeka na ciebie
nieszczęśliwe życie
po mojej śmierci.
Boję się, że nie miałam racji.
Tak bardzo się boję,
że tak może być.
SZPITAL TAEHEUNG
Przyślę tu własną ochronę.
Ej, ja też mogę przysłać swoją.
Mam mistrza judo i...
Strzelca.
Właśnie, brązowego medalistę w strzelectwie. Jak on się...
Moi pracowali w Błękitnym Domu.
My zajmiemy się opieką Se-ri, jej ochroną i wszystkim.
Wy możecie...
Och, poruszyła się.
Właśnie ruszyła palcem.
Och, proszę.
- Otworzyła oczy. - Otworzyła oczy.
- Boże święty. - Źrenice widzę.
Niech ktoś zawoła nauczyciela... znaczy się doktora.
- Obudziła się. - Dobrze, już.
Boże. Nic ci nie jest?
Zostać postrzelonym w Korei Południowej?
Co to, Hollywood?
No właśnie.
Co?
- Tak. - Chce coś powiedzieć?
Dobra.
Odwal się.
Co? Co takiego mówisz?
Odwalcie się wszyscy.
Mówi: „Odwalcie się”.
Mamy się wszyscy odwalić.
Nic jej nie jest.
Patrzcie jaka wredna. Wszystko z nią dobrze.
Podobno Se-ri się wybudziła.
Tak. I kazała nam się odwalić.
Szuka też kogoś.
Powaga?
Jesteś moim ochroniarzem.
I tak mnie zostawiasz bez pozwolenia?
Miałam ci nie znikać z oczu.
Mówiłeś, że o ile nie zniknę ci z oczu,
to będę bezpieczna.
Wracaj no tu.
Tęsknię.
Już idę.
Właśnie do ciebie idę.
Powinniśmy poczekać i...
Zaraz.
- Czekaj! - Ale...
Jak mogłaś...
tak po prostu tam wjechać, w sam środek?
Niczego się nie boisz, co?
Naprawdę mogłaś umrzeć.
A co by było, gdybyś umarła?
Jak miałbym dalej żyć?
Jesteś niedorzeczny.
Gadasz, jakbyś sam...
tak nie robił.
A przecież zrobiłeś to samo.
Prawie umarłeś z mojego powodu.
Teraz jest inaczej.
Nie jest inaczej.
Jestem twoim ochroniarzem.
Sama mówiłaś, że mam cię chronić.
Naprawdę?
Trudno mi było
się wreszcie obudzić.
A ty nic...
tylko gadasz głupoty.
Ciągle się będziesz na mnie wściekał?
Kocham cię.
Tak bardzo się bałem...
że nie zdążę ci powiedzieć.
Ja też się bałam.
Miałam taki długi sen.
Ale nigdzie...
nie mogłam cię tam znaleźć.
Chciałam się jak najszybciej obudzić.
Co jest?
Co?
Pani Se-ri, tak bardzo się martwiłem.
Jeszcze jej nie można przytulać.
Uściśnijcie dłonie.
No tak, jasne.
A kapitan właśnie ją przytulał, sam widziałem.
To co, przywidziało mi się?
No dobra.
Witamy z powrotem.
Wszystko już dobrze?
Jeszcze nie do końca.
Tak nie może być. Powinnaś leżeć.
Zaczekajcie na zewnątrz.
Nie, niech zostaną.
A w ogóle to jak się tutaj dostaliście?
Nie dzwoniłem do was.
Najmocniej przepraszam.
Rety.
Pani Se-ri leżała tutaj bezbronna.
Kapitan też nie mógł ot tak wejść do szpitala.
Bałem się, że do czegoś może dojść.
To pokój dla VIP-ów z najlepszą ochroną.
Na oddziale będzie też specjalnie wyszkolony personel.
Mamy uszy i oczy otwarte.
Dziękuję panu.
PACJENTKA: YOON SE-RI
No to dlaczego się nie budzi? Minęły już trzy dni!
A może...
stało się coś...
naprawdę złego?
Pani Se-ri.
Operacja się udała.
Kula przeszła przez płuca, zero urazów zewnętrznych.
Na szczęście ma tylko odmę.
- Dziękujemy! - Man Bok!
Lepiej z nią dzięki wykwalifikowanym lekarzom
i nowoczesnemu sprzętowi medycznemu.
Mają to wszystko dzięki hojnym darowiznom prezesa Yoona.
Chwila.
Najwyraźniej ojciec Se-ri jest szefem zarządu tego szpitala.
Rety, ale wredna jest żona tego młodszego brata.
Cholera jasna. Ten młodszy brat też wredny.
Dlaczego?
Weź no daj.
- Słyszysz coś? - Weź.
Czekaj.
Pan prezes Yoon mówi.
„Coś narobił?
Se-hyeong, to na pewno nie twoja sprawka?”
Młodszy syn odpowiada:
„Nie wierzysz mi?
Czy ja w ogóle jestem twoim synem?”
- Niewdzięczny gnojek. - Nie może być.
Niech go walnie.
Tak jest.
Proszę bardzo, tak ma być.
- Co? - Co jest?
- Obudziła się. - Co?
- Tak! - Nareszcie!
- Musimy iść. - Szybciej.
- Biegiem. - Matko moja.
Czyli...
podsłuchiwaliście wszystko, jak byłam nieprzytomna?
Tutaj jest coś, co chyba powinnaś pani usłyszeć.
Proszę przesłuchać.
Dan, przepraszam cię.
Nie płacz...
Będę czekać na moście, aż przyjdziesz.
Proszę, przyjdź.
Bo mogą mnie tutaj aresztować.
Co za palant.
Co on sobie myśli?
Co za absurd.
Zwariował czy jak?
Jest taki irytujący.
Co ty tu robisz o tej porze?
Nie odbierałaś telefonu.
Oszalałeś czy co?
To jest Pjongjang.
Ludzie z Ministerstwa cię szukają.
Tego się obawiałem, ale...
Bardziej martwiłem się o ciebie.
Ri Jeong Hyeok.
Zapłakałaś, bo wyjechał do Se-ri.
A ja jestem temu winny.
Wyobraź sobie, że jestem Jeong Hyeok i wal.
Może poczujesz się lepiej.
Nie.
Gdybym cię za niego wzięła,
tobym cię nie uderzyła.
Jaka kobieta byłaby zadowolona z uderzenia narzeczonego?
A jeżeli...
uderzysz po prostu mnie?
Nie przymilaj mi się tu.
Kobieto, ale masz parę.
To takie atrakcyjne.
Nie możesz być poważny choć na chwilę?
Jestem poważny.
Czy to prawda?
Co takiego?
Powiedziałeś...
że jestem atrakcyjna.
Aleś ty głupia, Dan.
Ty serio myślisz,
że on cię zostawił, bo nie jesteś atrakcyjna?
To nie tak.
Ale jednak...
zaczęłam się nad tym zastanawiać.
Już ci mówiłem.
Nigdy cię nie okłamię.
Więc słuchaj mnie bardzo uważnie.
Po pierwsze,
jesteś piękna.
No i?
Wyglądasz dobrze z włosami luźno lub związanymi.
Nawet jeżeli nie masz na sobie żadnego makijażu,
wyglądasz jak bogini.
A jak mnie uratowałaś, to biła od ciebie charyzma.
To było ekstra.
No i?
Skryta, wyniosła i niemiła, ale nie potrafię cię nie lubić.
Tak szczerze, to ty...
wyglądasz słodko.
Przez ciebie myślę o tym, jaki jest ten, który ci się podoba.
Dopada mnie zazdrość.
I dla ciebie mam ochotę stać się...
lepszym człowiekiem.
Aż taka jesteś niesamowita.
Jesteś wyjątkową kobietą.
Kiedy tak płaczesz,
to w głowie mam pustkę.
Nie mogę myśleć.
Zaraz oszaleję.
Chcesz więcej?
Nie.
Se-ri.
Wciąż się modliłam, gdy ciebie nie było.
Zamierzałam ci coś powiedzieć,
kiedy już wrócisz do domu.
Ale znowu przegapiłam swoją szansę.
Czy to dlatego spotyka mnie teraz kara?
Od kiedy cię zobaczyłam,
gdy miałaś ledwo miesiąc,
przez cały ten czas
kochałaś mnie niczym prawdziwą matkę.
Za to ja...
nigdy nie zaakceptowałam twojej miłości.
A wtedy...
tamtego dnia...
Mamo?
Mamo, dokąd jedziemy?
Już ci mówiłam.
Obejrzymy razem wschód słońca.
Tylko my, bez moich braciszków?
Cieszyłaś się z naszej pierwszej wspólnej wycieczki.
A ja cię porzuciłam.
Aż w końcu zemdlałaś.
Po długim oczekiwaniu.
Nie wróciłam po ciebie.
Hej. Obudź się.
- Co z nią? - Dzwoń po karetkę.
- Dzwoń. - Już.
Ej, mała. Obudź się.
Wtedy...
nie chciałam już dłużej żyć.
Se-ri!
Dlatego tam pojechałam.
Lecz kiedy zrozumiałam, co zrobiłam,
ciebie już tam nie było.
Przepraszam.
Tak bardzo przepraszam.
Moje życie było piekłem nie z twojego powodu.
Nie ty byłaś temu winna. To wszystko przeze mnie.
Wydaje mi się, że chciałam...
ukarać się, nienawidząc ciebie.
A ty tak mnie kochałaś.
Mamo.
Nie płacz.
Ja cię ochronię.
Czy możesz, proszę,
wrócić do mnie choć teraz?
Powiem ci, jak mi przykro.
Podziękuję ci.
Za każdym razem, gdy tylko wracałaś...
taka byłam szczęśliwa.
Chcę, żebyś wiedziała.
Już nie płaczesz?
Tak.
Jestem wściekła.
Z powodu tej blizny pooperacyjnej
już nie będę mogła nosić bikini.
No to nie będziesz nosić i już.
To nie takie proste.
Ta blizna...
o, taka jest.
Wybacz, ale trudno mi nawet nazwać to blizną.
Zobacz, to jest blizna.
Co to takiego? Od jakiegoś miecza?
Ile ty szwów miałeś?
Czternaście.
Złodzieje z pogranicza zamachnęli się na mnie mieczem.
Zaszyli mnie bez znieczulenia.
Boże święty. Nie miałeś znieczulenia?
Musiało boleć.
Niebywałe.
To nic takiego.
Tę bliznę już widziałaś.
Postrzelili mnie.
Masz rację. Widziałam.
Bardzo bolało?
Teraz już wiem, jakie to uczucie.
Postrzał to nie żart.
Mam jeszcze taką na plecach.
Oberwałem stalowym słupem podczas treningu.
Boże, przecież ta blizna jest ogromna.
Na czubku głowy też mam, przyjrzyj się.
Och, jest tu jakaś.
Bardzo cię musiało boleć, Jeong Hyeok.
A pewnego razu...
to i tutaj zostałem ranny.
Tutaj?
Nie widzę tu żadnej blizny.
- Ale zapach. - Ten właściciel restauracji
na pewno ma mnie za seulczyka...
Co się dzieje?
- To nie tak. - No proszę.
Se-ri dopiero co się ocknęła.
Żeby tak od razu zdejmować mu koszulę...
- To nie ja. - Ja jej nie zdjąłem.
To dlaczego kapitan ma odpiętą koszulę?
Może powinniśmy zjeść na zewnątrz?
Nie, bez przesady, zjedzcie tutaj.
Pani jeszcze nie może jeść.
Nie wiem, czy nam wypada.
Nie ma sprawy.
Sama kazałam wam kupić.
Wystarczy mi,
że popatrzę sobie, jak jecie.
No to dobrze.
Jedzmy za zdrowie pani Se-ri!
Za panią Se-ri!
PODZIEMNY TUNEL W JASKINI
Podziemny tunel odkryty w jaskini
wydaje się zwykły,
ale w kształcie przypomina
tunele infiltratorów z Północy.
Różni się jedynie wielkością.
Kształt sklepienia jest identyczny.
Zdaje się prowadzić do opuszczonej kopalni w Korei Północnej.
ZNALEZIONA PLAKIETKA
To plakietka z tunelu.
Odległość między jaskinią a kopalnią
wynosi między 9 a 12 kilometrów.
Jako że tunel jest bardzo wąski,
trzeba się czołgać
przez całą jego długość.
Przewidywany czas przejścia to 12 do 24 godzin.
Ktoś się czołgał
w tak wąskim tunelu przez ponad 12 godzin?
To nasza jedyna hipoteza.
Warto odnotować jedną rzecz.
Wiemy o dwóch podejrzanych,
którzy przeszli przez tunel.
ODLEGŁOŚĆ 9 DO 12 KM
Ten człowiek rzekomo przeszedł przez tunel 18 stycznia.
Zaś tydzień później,
pojawiła się kolejna osoba.
Aktualnie sprawdzamy, czy są zamieszani
w postrzelenie Yoon Se-ri.
OD: JH@ONEKOREA.COM
Nie możesz tak nagle się podnosić.
No to jak mam usiąść?
Musisz się położyć
i odetchnąć powoli.
Teraz powinnaś się podnieść na wolnym wydechu.
Złap mnie też za rękę.
W ten sposób?
Kapitanie, my jeszcze nie jedliśmy.
Masz uszkodzone płuca, więc powinnaś uważać.
Możesz uszkodzić przeponę, próbując szybko wstać.
Masz rację. To może być niebezpieczne dla mojej przepony.
Bo jest niebezpieczne.
Może jakaś zupa wołowa?
Przyda nam się coś ostrego na mdłości.
- Wezmę gulasz rybny na ostro. - Dobry pomysł.
Raz jeszcze.
Pójdę podgrzać.
No co ty, Jeong Hyeok?
To tylko sok.
Chcę się napić chłodnego.
Chłodny napój w twoim stanie to niedokrwienie.
Tak nakazuje rozsądek.
A niby od kiedy?
Od czasów Heo Juna.
Opisał to w księdze Dongui Bogam.
Ja nacisnę.
- Który kanał? - Numer 20.
Ja przekręcę.
Ja otworzę.
Kapitanie.
Wiecie,
my tutaj cały czas jesteśmy.
Skoro pokrywka była dla niej zbyt ciężka,
to powinien jej zdjąć śpiochy, bo za dużo ważą.
Masz coś na oku.
Wykrakałem.
Chyba za długo stąpam po tym świecie.
Nie wierzę w to, co widzę.
Kapitan jest wpatrzony w panią Se-ri jak w obrazek.
W nosie ma innych.
Dajcie mi coś dobrego, bo chcę do domu.
Tak, to ja.
Yoon Se-ri od Wyboru Se-ri. Mam jej nowego faceta.
„Yoon Se-ri wraca ze świata zmarłych”.
Popatrz, kochanie. Niesamowite.
Zwariowała. Niesamowite.
No właśnie. Niesamowite.
Leży w łóżku i faceci jej w głowie?
Nie o tym mówię. Patrz na jego plecy.
Zobacz tylko.
Taki szeroki w barach, że ona nie daje rady go objąć.
Niesamowite.
Boże mój.
Te plecy wydają się znajome.
Ten jej ochroniarz.
Mamo.
To jej ochroniarz?
Wiedziałam. Nie myliłam się.
Wydawał się dziwny.
„To zwykły ochroniarz. Ale dlaczego taki smutny?
Nawet jej rodzina się tak nie smuci”. Tak mówiłam, mamo.
Dobrze, że Man Bok od razu zasłonił okno.
Wiem. Dobrze.
Nie zrobili zdjęcia w kluczowym momencie.
„W kluczowym momencie”?
Było coś więcej?
Nie wyobrażaj sobie. To nic.
„To nic”?
To nie tak.
No a to zdjęcie. To nie musi być nic wielkiego,
wszystko zależy od punktu widzenia.
Jestem tu pacjentką.
Może powiem, że z powodu bólu musiałam się na nim oprzeć?
RANDKA NA ODDZIALE
Nie wygląda pani, jakby panią bolało.
Uśmiecha się pani od ucha do ucha.
No to...
Może powiem, że to uśmiech z powodów medycznych?
To nie przejdzie.
Patrzcie, czego ludzie szukają.
„Strój pacjenta Yoon Se-ri. Bodyguard Yoon Se-ri”.
Bodyguard, jak ten film?
Ludzie są ciekawi twojej twarzy, Jeong Hyeok.
To zrozumiałe. Od tyłu wyglądasz fantastycznie.
Ładne zdjęcie.
- Jak to? - Ten paparazzo zna się na robocie.
Zrobił dobre zdjęcie.
Pokazuje twoje szerokie barki.
No i ładnie razem wyglądamy.
Podoba mi się to zdjęcie.
Nie mam wątpliwości.
Musiała się jeszcze w głowę zranić, kiedy ją postrzelili.
RANDKA NA ODDZIALE
Bo ja wiem. Według mnie się nie ściskali.
Bardziej to wygląda tak, jakby się o niego opierała.
By ulżyć sobie w bólu.
Wygląda na szczęśliwą?
Pani Yoon to w ogóle często się uśmiecha,
gdy coś ją boli.
Nie, to nie jest żadna choroba.
Czy ten facet...
to jej ochroniarz?
Rety, cóż mogę powiedzieć?
Przepraszam, oddzwonię do pana.
Hyeok, podejdź no tu.
Nie miałem cię za takiego.
Wygląda na to, że jesteś bardzo ambitnym człowiekiem.
- Słucham? - Ej.
Dlaczego tak go męczysz?
Nie przejmuj się nim, za dużo pracuje.
Tego nie odpuszczę.
Muszę coś ci powiedzieć.
Och, Boże.
- Co jest? - Niestety nie może pan wejść.
To ty? Ten koleś z artykułu o Se-ri?
Jak już ci zrobili zdjęcie z Se-ri,
to teraz masz się za ważniaka?
Zabierzcie go stąd.
Ej!
Co tu się...
Co ty niby wyprawiasz?
Tam leży moja siostra.
Przyszedłem o coś ją spytać.
Jak śmiesz...
Z drogi.
Dobra. Puszczaj.
Puszczaj, mówię.
Życie ci niemiłe?
Zabroniono mi wpuszczać tam jej rodzinę.
Sama pani Yoon Se-ri zabroniła.
Dobra. Puść już.
Nie wejdę tam. Puszczaj w końcu.
Złamas jeden.
Jeszcze będziesz tego żałował.
Cholera. A niech was.
Chciał mi pan coś powiedzieć?
Tak? No, chciałem po prostu powiedzieć,
że cieszę się waszym szczęściem.
Dziękuję.
- Cześć. - Do zobaczenia.
Widzisz, on jest taki, wiesz, przerażający.
Od początku wiedziałem.
Daleko zajdzie.
Komisarzu ds. wojska.
Jak przewidziałem, Ri Jeong Hyeok pojawił się w Korei Południowej.
Przesyłam dowody.
Wrócę do kraju z Yoon Se-ri
i zniszczę dyrektora Ri.
Będziecie mogli zająć jego pozycję.
WYWIAD, WJAZD
NARODOWA SŁUŻBA WYWIADU, WJAZD
RANDKA NA ODDZIALE
Operacja pani Yoon się udała?
Tak. Córka wraca do pełni sił.
Dobrze to słyszeć.
Podobno ostatnio na firmowym parkingu
doszło do próby porwania pani Yoon Se-ri.
Słyszał pan o tym?
Nie miałem bladego pojęcia.
Lecz nagrania z wszystkich kamer
zostały usunięte zgodnie z wolą pani Yoon.
Mamy jedynie nagranie z kamerki pobliskiego samochodu.
Czy kojarzy pan tego mężczyznę?
Nie jestem pewien.
Chyba nigdy go nie widziałem.
Sprawdziliśmy go
razem z zespołem śledczym ds. Korei Północnej.
Ten człowiek przeszedł z Północy przez tunel.
Co też pan mówi?
Zinfiltrowano nasz kraj,
by dopaść panią Yoon Se-ri.
Będziemy musieli bliżej przyjrzeć się pani Yoon.
Czyli pan jest ochroniarzem Se-ri.
- Tak. - No a...
od jak dawna się spotykacie?
Tak.
Matka pani Se-ri zdaje się być...
trudna w kontaktach.
Wiele razy widziałem takie coś w serialach.
Serio?
Już wam opowiadałem.
Przy spotkaniach rodzica z ukochanym dziecka
możliwe są dwa scenariusze.
Albo rodzic oblewa tę osobę wodą...
Och.
Albo daje kopertę pełną pieniędzy.
Wtedy mówi: „Bierz i znikaj”.
Ukochany odpowiada zaś:
„Naprawdę tak źle o mnie myślicie?
Nie wezmę pieniędzy”.
Dlaczego nie bierze kasy?
Prawda? Też mnie taki wybór zawsze zastanawia.
Ja bym wziął.
Mam nadzieję, że nasz kapitan weźmie.
Oby.
Matka pani Se-ri coś wyjmuje.
HAN JEONG-YEON
Zawsze była sama.
Choć jestem jej matką...
nie mogła na mnie liczyć.
Chcę, byś przy niej był.
Tak będzie dla Se-ri najlepiej.
Gdybyś chciał mi coś powiedzieć, coś, co dotyczy Se-ri...
albo gdybyś szukał pomocy,
to dzwoń, proszę.
Dlaczego...
pani przy niej nie zostanie?
Gdyby i pani była u jej boku,
z pewnością byłaby zadowolona.
Proszę poświęcić mi chwilę.
Nie dzwonił pan wcześniej. O co chodzi?
Pan przyszedł w twojej sprawie.
Podobno ten, który cię postrzelił...
jest z Korei Północnej.
Se-ri,
czy ty coś o tym wiesz?
Czy ty
znasz tego człowieka?
Jeżeli go znam...
czy dacie państwo radę go złapać?
Czyli zna go pani?
Spytałam pierwsza.
Dacie radę?
Dyrektorze.
Otrzymałem iście dziwne zdjęcia.
Czy wiedzieliście,
że wasz syn przebywa w Seulu?
Jeżeli prześlę te zdjęcia do generała,
to jak myślicie, co będzie potem?
Jedynie głupiec dopiero wtedy dostrzegłby swój upadek.
Nie mam wątpliwości, iż głupcem nie jesteście.
Do czego zmierzacie?
Powinniście odejść na emeryturę.
Nikt niczego się nie domyśli, jeżeli zrobicie to z powodów zdrowotnych.
W takim wypadku upewnię się, by nic z tych rzeczy nie wypłynęło.
Każde słońce, które wschodzi, w końcu zajść też musi.
Nie chcę was zmuszać do odejścia.
Sami powinniście podjąć tę decyzję, dyrektorze.
Dlaczego się tu zebraliśmy?
Jest coś,
o czym wszyscy musicie wiedzieć.
Chyba wpadłam na trop, który rozwiąże sprawę strzelaniny.
Mam go tutaj.
Co mówią lekarze?
Jej stan jest stabilny.
Psiakrew.
Czyli znowu się wywinie?
- Właśnie. - Tato, to jakieś...
Jak mogłeś odwalić taką fuszerkę?
Podejrzanie to wygląda.
Co zrobisz, kiedy się obudzi i dowie?
To ty wtajemniczyłaś tego Cho Cheol Ganga.
Mówiłem, że tego nie chcę.
Liczyłam, że tamten facet sam wykona robotę.
Ale ty, niecierpliwy,
pobiegłeś do niego i mamy kłopot.
Sam by sobie lepiej poradził.
Skąd ten pośpiech?
Dobra.
Zresztą nie ma dowodów, że to my.
Płaciłem gotówką.
Konto i komórkę mam czyste.
Żadnych dowodów.
Boże drogi, czy wy...
Niemożliwe.
Se-hyeong.
- Tato. - Za moment
zrezygnujesz z prezesostwa.
Zwołam zgromadzenie udziałowców i wybierzemy nowego prezesa.
Właśnie przestałem uważać cię za swojego syna.
Zejdź mi z oczu.
Na zawsze.
Tato, cały ten plan,
to była moja żona.
Dlaczego nic nie mówisz?
Psiakrew.
No dobra, to tak szczerze, przecież ty też nie byłeś ojcem idealnym.
Trzeba było wcześniej przekazać mi kontrolę, skoro tak chciałeś.
Do niczego by wtedy nie doszło. Pomyśl tylko.
- Przestań. - Ale nie.
Ty chciałeś sprawdzić, kto się lepiej nada.
Zmusiłeś nas do rywalizacji i przez ciebie do tego doszło!
Mamo.
Policja wraz z wywiadem badają tę sprawę.
Proszę o współpracę.
Powie nam pan, komu i dlaczego przekazał gotówkę
oraz skąd zna człowieka imieniem Cho Cheol Gang.
Komisarzu,
to wy nie wiecie?
O czym?
To przecież ja
wysłałem syna do Seulu.
Rety, dyrektorze.
Jeżeli mi nie wierzycie,
zapytajcie dyrektora Biura Wywiadowczego, Park Song Guka.
Dyrektor Park zmobilizował mego syna,
by ten sprowadził z Południa
pewną bogatą kobietę.
Ma sprowadzić tu jakąś bogatą kobietę?
YOON SE-RI POWRACA
Chodzi o tę ze zdjęcia.
Jest bardzo zamożna.
Zapewne dobrze wiecie,
że z powodu sankcji ekonomicznych nasze wojsko źle przędzie.
To nasza szansa, by sprowadzić do kraju
mnóstwo środków z Południa.
Nie mogłem tego przegapić.
Jest to tajna operacja Biura Wywiadowczego,
dlatego was nie informowaliśmy. Liczę, że rozumiecie.
Syn wkrótce wróci.
Wtedy możecie go przesłuchać.
Kiedy wasz syn wróci?
W ciągu tygodnia.
Wojskowe Igrzyska Sportowe dobiegły końca.
Nasza reprezentacja wróciła do domu,
ale został tam żołnierz,
by negocjować warunki przyszłych igrzysk.
Syn wróci z tym żołnierzem.
Rozumiem.
Nie wierzę, byście kłamali
w sprawie o takiej wadze.
Bo gdybyście mnie okłamali,
to zwykła rezygnacja już wam nie pomoże.
ZNAM LOKALIZACJĘ PSA MYŚLIWSKIEGO
SŁODKA SEO DAN
Wy dwaj w górę.
Wy dwaj ze mną.
Co wyście za jedni?
Chwila.
A wy to kto?
Wszystko jasne.
Dobrze.
Przepraszam, trochę za dużo wypiłem.
Cholera!
Gu Seung-jun.
Czyli taki twój koniec.
Dlaczego ja teraz
myślę o tej kobiecie?
To ja.
Powiedzieliście im, jak kazałem?
U Pil, chodź jeść.
Idę, mamo.
- Fajnie się grało w ddakji? - Tak.
Czy wy to Hyeon Myeong Sun, żona Jung Man Boka?
To ja, a o co chodzi?
Musicie pójść z nami.
Wasz mąż miał w Pjongjangu wypadek samochodowy.
Co takiego?
Jak to naprawisz?
Gdzieś ty się zaszył? Co ty niby wyprawiasz?
Co?
Kto jest z Korei Północnej?
Ri Jeong Hyeok?
Kto to taki?
Zajmę się tym.
Mam dla pana ważną informację.
Kto jest w środku?
Rodzina pani Se-ri tam siedzi.
Nie odchodźcie.
A kapitan gdzie idzie?
Choćbym się spóźniał,
nie odchodźcie od niej.
- Tak jest. - Tak.
Gdybym...
bardzo się spóźnił...
to gdybanie, ale jeżeli tak,
to musicie wrócić.
Czekają na was wasze rodziny.
Kapitanie.
Zawiadomcie karetkę,
na wszelki wypadek.
Dobrze.
Oni są z jednostki specjalnej z Północy,
więc musimy ich szybko zgarnąć.
Gdyby się jednak nie udało,
macie pozwolenie ich zabić.
- Tak jest. - Tak jest.
Chyba już wiedzą, bo szykują się do ucieczki.
Cholera!
I co?
Zastrzelisz mnie?
Możesz i mnie zabić,
ale wtedy sam będziesz martwy.
Dzięki twojemu ojcu
w życiu nie doświadczyłeś nędzy.
Ale tutaj nie masz już taty pod bokiem.
Wszystko przez ciebie straci.
Nie tylko ty nie masz nic do stracenia.
Ja w tej chwili ryzykuję wszystko.
Odłożyć broń!
Wyroki mogą zostać złagodzone przy waszej współpracy!
Powtarzam.
Odłożyć broń!
Od urodzenia miałeś świat po swojej stronie,
ale role się chyba odwróciły.
Odłóż broń.
Taki ktoś jak ty nie może mnie zabić.
Powtarzam.
Odłożyć broń!
Bo będziemy strzelać.
Posłuchaj tego, jeśli nie możesz spać.
Kiedy on to zostawił?
Se-ri.
Znowu nie możesz spać?
Tak.
Teraz to już na pewno nie usnę.
Bo nie mam ciebie obok.
ŚRODKI NASENNE
Masz mnóstwo leków.
Nie bierz leków, jeśli nie możesz zasnąć.
Może w zamian posłuchasz tego?
Mówiłaś, że ta melodia przywróciła ci chęć do życia.
Dzięki tym słowom pogodziłem się z przeszłością.
Czuję, że...
znowu chcę żyć.
Tak więc...
może zaczniemy żyć tak, jakby to nie był nasz ostatni dzień?
Dbaj o odżywianie i sen.
Może żyjmy dalej właśnie tak,
udając,
że jutro znowu się zobaczymy,
że czeka nas szczęśliwe życie?
JAK GOTOWAĆ MAKARON
Kiedy wreszcie będziesz wiodła radosne życie,
to choćbyś i o mnie w końcu zapomniała,
ja...
pogodzę się z tym.