NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
PRZEDSTAWIONE POSTACI, ORGANIZACJE ORAZ WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE
Cholera!
Gu Seung-jun.
Czyli taki twój koniec.
Dlaczego ja teraz
myślę o tej kobiecie?
Dyrektor Ri zręcznie się broni.
Pokazaliśmy zdjęcia,
lecz on wywinął się misją sprowadzenia Yoon Se-ri.
Dyrektor Ri zagwarantował,
że Ri Jeong Hyeok wróci za kilka dni.
Pozbądźcie się Ri Jeong Hyeoka.
Jeżeli wam się to nie uda,
nie macie po co tu wracać.
Odłożyć broń!
Wyroki mogą zostać złagodzone
przy waszej współpracy!
Powtarzam. Odłożyć broń!
Od urodzenia miałeś świat po swojej stronie,
ale role się chyba odwróciły.
Odłóż broń.
Taki ktoś jak ty nie może mnie zabić.
Powtarzam. Odłożyć broń!
Bo będziemy strzelać.
Tak trudno się zdecydować?
Jak mnie zastrzelisz,
to sam będziesz martwy.
Właśnie tak.
Tak szlachetnie urodzony człowiek jak ty nie może skończyć w tej dziurze.
Nigdy nie wrócisz.
Wszystko im wysłałem.
Dowody...
twojej całej znajomości z tą suką.
Jeśli wrócisz...
twoi rodzice zostaną straceni.
Jak myślisz...
dlaczego twój ojciec...
nie drążył sprawy śmierci starszego syna?
On dobrze wiedział...
że na końcu znalazłby samego siebie.
Dlatego to ukrył.
A skoro tak...
to on pewnie...
chce i twojej śmierci tutaj.
Jesteśmy tacy sami.
Nie masz dokąd wrócić.
A choćbyś i wrócił...
albo cię aresztują tutaj...
twoich rodziców tak czy inaczej spotka śmierć.
Może więc...
odejdźmy razem.
Rzuć ją!
Rzucaj broń!
ODCINEK 15
O czym tak myślicie?
Zastanawiam się,
czy u nas też teraz pada.
Pewnie często myślisz o rodzinie.
Leje coraz mocniej.
Gdzie jest Jeong Hyeok? Dlaczego nie wraca?
Osoba, do której dzwonisz, jest poza zasięgiem.
Ma wyłączony telefon.
Gól.
- Naprawdę chcesz na łyso? - Tak.
Ogolisz się albo nie, bez różnicy. Ale rób to u siebie.
Dlaczego akurat u mnie o tej porze?
Chcę, by to się dokonało w tym miejscu,
gdzie doszło do katastrofy. Chcę, by zapadło mi to w pamięci.
- Nie do wiary. - Dobrze.
Do dzieła.
Mamo!
Mamy kłopot. Chodź tu!
Poproszę przyjaciółkę o opiekę nad synem i pójdę.
Zabierzcie mnie, ale jego zostawcie, proszę.
Mówiłem, że nie. Wsiadać.
Nie pójdziemy z wami!
- Smarku ty jeden! - Stop!
Opuśćcie tę dłoń.
Co jest?
Akurat prałam.
Jestem żoną pułkownika Policji Obywatelskiej.
Ja akurat kopałam w ogródku.
Jestem Na Wol Suk, sołtys tej wioski.
Nie mogę ot tak patrzeć,
gdy jacyś nieznani ludzie,
nie poinformowawszy mnie, zabierają mi sąsiadów.
I to wbrew ich woli. Czyż nie?
Zgadza się.
Jestem Ryu Jeong Min. Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego.
Oni są z Ministerstwa?
Czyli to tak?
A więc...
pozdrówcie ode mnie Ma Yeong Seopa,
dyrektora waszego Ministerstwa.
Przyjaźnimy się.
Dobrze. Przekażę pozdrowienia.
Idziemy stąd.
Tak właściwie to Ma Yeong Seop jest moim bratem.
Nigdy nie był dyrektorem.
Czyli oni kłamią?
- Coście za jedni? - Przeklęci.
Czy da się pracować tam
i nie znać imienia dyrektora Ministerstwa?
- Właśnie. - Nie da się.
Myeong Sun, co tak stoisz? Chodź tu z U Pilem.
- Chodź. - Do nas.
- No już. - Chodź.
Wynocha, póki możecie.
Bo jak nie, to sama pójdę po pułkownika
i wtedy zapłacicie za podszywanie się pod ludzi z Ministerstwa.
Wynocha stąd!
Już was nie ma.
Coście w ogóle za jedni?
- Dranie. - Dobra robota.
Co się właśnie stało?
Nie wiem.
Twój mąż się nie odzywa z Pjongjangu.
Kim są ci ludzie?
Myeong Sun, powinniście zostać u nas.
W moim domu jest najbezpieczniej. Jasne?
Dziękuję.
Chodźmy. Przygotuję wam coś do jedzenia.
Idziemy.
Wstańcie.
U Pil, nie płacz.
- Matko. - Nie płacz.
Nie do wiary. Chodźmy już.
Idziemy. Szybciej.
Co ty tu robisz? Wszędzie cię szukam.
Przez ciebie wszystko stracone.
To jeszcze nie koniec. Mamy asa w rękawie.
Jakiego niby?
Twoja siostra jest zuchwała.
Sprowadziła sobie tutaj znajomych z Korei Północnej.
Co?
Ci ludzie obok jej ochroniarza.
Cho Cheol Gang mi wszystko powiedział.
GORĄCE NAPOJE
Co to jest?
Automat z napojami.
Jak chcesz się napić, to ci kupię.
Znaczy że ciepłe mleko wyjdzie z tej maszyny?
Jakiś kociołek tam jest i podgrzewa mleko?
Ty tak serio myślisz, że tam jest kociołek?
No to...
Wrzucasz monetę i wybierasz zamówienie.
A wtedy osoba ze środka
podgrzewa napój i go podaje.
Serio?
Tak właśnie jest.
Czy wreszcie dostrzegasz, jak okrutny jest kapitalizm?
Trzeba tam siedzieć cały dzień i noc, podając ludziom napoje.
Iście wyczerpująca praca.
Rety, przecież...
No to mów, chcesz ciepłe mleko?
Nie. Nie wypiję żadnego mleka.
Taka praca musi być okropnie trudna.
Nie chcę temu komuś dokładać.
Życzę miłego dnia.
Biegiem! Zwiewamy!
Dlaczego?
Kim panowie są?
Pani Yoon, czy wszystko dobrze?
O co chodzi?
Chwila, mogę wyjaśnić.
Najpierw my zadamy im kilka pytań.
Nic nam nie będzie. Proszę tu zostać.
Niech pani nas nie szuka.
PACJENTKA: YOON SE-RI
Zaraz nas znajdą.
Co robić?
Tutaj też mają Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego.
Kto raz tam wejdzie, żywy nie wraca.
Słyszałem o tym u nas w domu.
Podobno na początku wyrywają paznokcie.
I nie dają ani grama ryżu czy kropli wody.
Słuchajcie.
Ja to tam mogę umrzeć, moi rodzice i tak już nie żyją.
Ale z wami jest inaczej.
Eun Dong, żywiciel rodziny.
Nie chcesz do niej wrócić?
Ju Meok, twój tata wysłał nam
mnóstwo ziemniaków i kukurydzy, żebyśmy się tobą opiekowali.
Nie powinieneś mu się odwdzięczyć?
Ale...
Wyjdę i ich odciągnę.
- Wtedy wy uciekniecie. - Nie możemy.
- Chorąży sztabowy... - Milczeć.
Dbajcie o siebie.
Chorąży sztabowy!
No dalej!
- To nie ślepy zaułek? - Owszem.
Pan tu poczeka.
Jak wróci, to go pan zgarnie.
Reszta za mną. Chodźmy.
- Czekajcie! - Oszalała pani?
Nie wolno pani wstawać!
Nie powinna się pani ruszać.
A jak się pogorszy?
Zabierzcie mnie ze sobą. Wszystko wam wyjaśnię.
To wszystko przeze mnie.
Przesłuchajcie mnie.
Tak zrobimy. Ustalimy datę przesłuchania z panią.
Lekarze nie pozwalają w tej chwili.
Ale ze mną już dobrze.
Pojadę z nimi.
Ej! Lekarze ci zabronili!
Jak śmiesz się im sprzeciwiać?
- Czekajcie! - Wracaj no do łóżka.
- I bierz leki! - Czekajcie.
Spokojnie.
Oni niczego złego nie zrobili.
Wszystko przeze mnie.
Nie. Ty nie jesteś niczemu winna.
Już dobrze.
- Co teraz zrobię? - Dasz radę.
Co mam robić?
NIESTABILNY
Daj mi to.
Co mam ci dać?
Na taki wypadek
na pewno dali ci jakąś truciznę,
która od razu mnie zabije,
jak ją tylko połknę.
Gdzie tam. Nawet broni nam nie dali.
To nie masz żadnego planu?
Pamiętacie słowa tego gościa z 11 Dywizji?
W tym miejscu też da się żyć.
Nie bójcie się.
Nie bójmy się, dobra?
Już zapomniałeś, co to był za typ?
Dong-gu.
Oni to wzięli.
Czekaj!
Co też on musiał przejść, że tak go zmieniło.
Zapewne jakieś poważne tortury.
Coś bolesnego, na przykład wstrząsy.
Tak mi się wydaje.
- Co? - Jak to?
Będą nas razić prądem.
- I co to będzie? - Prądem...
NARODOWA SŁUŻBA WYWIADU
Teraz...
założycie buty dostarczone przez nas.
Weźmiecie po jednym pudle
i pójdziecie za mną.
RZECZY OSOBISTE, POTWIERDZENIE
WIĘZIEŃ GEUM EUN DONG
JUNG MAN BOK
WIĘZIEŃ KIM JU MEOK
WIĘZIEŃ PYO CHI SU
Wzrost: 180. Waga: 64.
Chwila, zaraz, czekajcie!
Następny.
Wiedziałem, że do tego dojdzie. Róbcie, co trzeba.
Ja, Pyo Chi Su, ani słowem nie pisnę.
Dobrze, panie Pyo Chi Su.
Proszę się odprężyć i odpowiadać na pytania.
Na początek sprawdzimy...
Nie powiem ani słowa.
Tylko będziecie prąd marnować.
Chcecie mnie zabić, to do dzieła.
Nie będę błagał o życie.
Jest pan bardzo zdenerwowany.
Że niby ja?
Ta żałosna tortura w ogóle mnie nie przeraża!
Nie ma mowy!
Zaraz, chwila.
Chyba pan właśnie skłamał.
Ta maszyna wychwytuje kłamstwa.
Co?
Maszyna potrafi coś takiego?
Tyle pan krzyczał, to może pan zgłodniał?
Może pójdzie pan coś zjeść i później znowu spróbujemy?
Nie trzeba.
Nie jestem głodny.
Chorąży sztabowy.
Ej, nic ci nie jest?
Tak. Pozwolili nam brać więcej jedzenia, jeśli chcemy.
Jeść tu przyszedłeś?
Przepraszam.
Droga do serca wiedzie przez brzuch.
Liczą, że zdradzimy im wszystko, jeżeli będziemy najedzeni.
Ale oni wszystko wiedzą.
Wiedzą o czym?
Wiedzą nawet o moim rodzinnym miasteczku.
NARODOWA SŁUŻBA WYWIADU, KOREA
Stąd pan pochodzi, prawda?
Tak! Tu się urodziłem!
Tutaj chodziłem do szkoły.
Obok azaliowego wzgórza.
Wiosną całe wzgórze pokrywa się azaliami.
A ja mieszkam obok.
- Tutaj? - Tak! To mój dom.
Czy mogę zobaczyć też mamę?
Chcę zobaczyć moją mamę.
Ciekawe jak znaleźli mój dom. Oni są naprawdę dobrzy.
Tylko dlaczego pokazali twój dom?
Bo ja wiem.
Ale żadnego rażenia prądem nie było.
Oni są uprzejmi.
Pogrywają sobie z nami.
Nie daj się.
A jak myślicie, kapitan Ri też tu jest?
Nie sądzę, by cokolwiek powiedział.
Podobno nic nie jadł.
Niech się wyśpi.
A jak pan myśli,
to naprawdę syn dyrektora Biura Politycznego?
Jeśli tak, to poważna sprawa.
Gdy się Północ dowie, to będzie ostro.
Musimy jeszcze co nieco sprawdzić.
Nie wydaje się panu zbyt spokojny?
- Może coś knuje? - Ale niby co?
Coś, co pomoże rodzicom na Północy.
I jednocześnie jego podwładnym oraz Yoon Se-ri.
Chyba chce całą winę wziąć na siebie.
Widać po jego twarzy.
- Wróżką pan jest? - Z doświadczenia mówię.
Tak, akurat.
Wywiad ich ma? Wszystkich?
Jeszcze nie znamy pełnego obrazu sytuacji,
ale kapitana Ri z pewnością aresztowano.
Zdaje się, że teraz już nic nie będziemy mogli poradzić.
Jeong Hyeok...
Czy on jest chociaż bezpieczny?
Tak. Cho Cheol Gang został znaleziony martwy.
Kapitanowi Ri już nikt nie zagraża.
A więc to tak.
Postaram się dowiedzieć więcej.
Wykorzystam kanały informacyjne.
Ale, tak na wszelki wypadek,
powinien dyrektor być przygotowany.
Tylu was wysłali. Skąd wiedzieliście, że umiem się bić?
Panie Cheon, dawno się nie widzieliśmy,
- ale przecież łączy nas przyjaźń. - Zamilknie pan?
A ja się tak martwiłem,
gdy pana zabrało Ministerstwo.
Ile panu zapłacili? Ile jestem warty?
Powiedz mi pan!
Zamknij się.
Jeszcze kilka dni drogi, nim dojedziemy do Chin.
Już późno, zatrzymajmy się przy rynku.
Dobrze.
- Na zdrowie. - Na zdrowie.
Już prawie, kochanie. Jesteśmy blisko.
Wiem.
Kiedy Se-hyeong został prezesem,
otworzyłem trzy butelki wina, prawda?
Trzy wina i dwie whiskey.
Mieliśmy po nich okropnego kaca.
Nie powinniśmy tak mieszać.
Jakby to było wczoraj.
Kto by pomyślał, że Se-ri wróci
i ot tak pozbędzie się Se-hyeonga.
Ano właśnie.
Zdrówko.
Co jest?
Dlaczego tak dziwnie się czuję?
Jakoś tak dopadło mnie przeczucie,
- że to nie koniec. - Masz rację.
Twój tata powinien zadzwonić i powiedzieć:
„Se-jun, ty jesteś najlepszy”.
Dlaczego tak trudno mi było zrozumieć
Że ty się do tego najlepiej nadajesz?
„Teraz już wiem, synu...”
Że nie mogę cię opuścić
Aż do dnia W którym odejdę z tego świata
Powinien tak mówić.
Dlaczego milczy?
Może masz tryb samolotowy?
Nie mam. Aleś mnie wystraszyła.
Tato.
Zazwyczaj bogate rodziny mierzą się z łapownictwem, defraudacją,
napadami, hazardem i narkotykami.
Ale Se-ri to kwestia bezpieczeństwa narodowego.
Zupełnie inna sprawa.
Gu Seung-jun wkrótce tu będzie,
- a wtedy... - Wybacz,
ale nie chcę dyskutować o sprawach rodzinnych
z kimś spoza niej.
Wyjdź z mojego domu.
Ten ochroniarz Se-ri okazał się być szpiegiem.
- Ta szalona baba. - Nie znamy całej historii.
Wiemy, że jesteś na nas zły, tato.
I słusznie.
Ale do tej sprawy powinieneś podejść obiektywnie.
Próbując ratować Se-ri, wszyscy pójdziemy na dno.
Jestem w podeszłym wieku.
Patrzę na ciebie i widzę, że zmarnowałem życie.
Martwcie się o siebie.
Tato.
Zostaw.
Gu Seung-jun.
Kiedy on przyjedzie, wtedy mu opowiemy.
Nie do wiary.
Szpieg? Poważnie?
Oni chcą nas zabić czy co?
Hye-ji, możesz ciszej? Głowa mi pęka.
Przepraszam.
Przecież gdy wyjdzie na jaw, co zrobili,
to koniec ich obojga.
Biorą narkotyki czy co? Ja bym się nie zdziwił.
Chcą pokazać, że nie podżegali do zabójstwa,
że są patriotami, którzy ujawnili szpiega.
Taki właśnie mają plan.
Sprowadzą też Gu Seung-juna.
Ale powiedz.
On naprawdę uciekł na Północ i się tam ukrywał?
Jak wy się spotkaliście?
To przeznaczenie?
Żadne przeznaczenie.
Zwykły przypadek.
Czyli mówicie,
że sprowadzą tu Gu Seung-juna?
Złapali go?
Zwiąż mnie.
Naprawdę?
Rzućcie okiem.
Przepraszam.
Gdzie mogę wezwać taksówkę?
Nie ma tu taksówek. Musicie iść na pociąg.
No pewnie, że nie ma taksówek. Cholera.
- Nie mam rodziców - Nie mam rodziców
- Nie mam rodzeństwa - Nie mam rodzeństwa
- Jestem biedną sierotą - Jestem biedną sierotą
- Gdy umrę i spocznę w ziemi - Gdy umrę i spocznę w ziemi
- Kto mnie pochowa? - Kto mnie pochowa?
- Kto mnie ułoży do snu? - Kto mnie ułoży do snu?
- Kto wyleje na mnie trzy puchary? - Kto wyleje na mnie trzy puchary?
- Nie mam rodziców - Nie mam rodziców
- Nie mam rodzeństwa - Nie mam rodzeństwa
- Jestem biedną sierotą - Jestem biedną sierotą
- Gdy umrę i spocznę w ziemi - Gdy umrę i spocznę w ziemi
- Kto mnie pochowa? - Kto mnie pochowa?
- Kto mnie ułoży do snu? - Kto mnie ułoży do snu?
- Kto wyleje na mnie trzy puchary? - Kto wyleje na mnie trzy puchary?
Już poszli.
Mały...
Ty jesteś jak ja.
Słucham?
Też nie mam ani rodziców, ani rodzeństwa.
Nikt nie zapłacze, kiedy umrę.
Nie dawaj innym.
I nie zgub.
Zrobisz tak?
To za uratowanie mi życia.
Kup coś do jedzenia.
LOMBARD
Taki jeden miły i lojalny koleś dał ci pierścionek.
Gdzie masz pierścionek?
Sprzedałaś?
Nie, nie sprzedałam go.
Zostawiłam gdzieś na chwilę.
- Gdzie? - W lombardzie na rynku.
LOMBARD
Osoba, do której dzwonisz, jest poza zasięgiem.
Przeanalizowaliśmy rejestr GPS
z telefonu Ri.
GPS RI JEONG HYEOKA
Sprawdziliśmy nagrania z kamer
w miejscach, które odwiedził.
NAGRANIE Z KAMERY
Co on robi? Odźwierny się znalazł?
To popularne ostatnio nagranie.
Tytuł: „Przystojny facet i jego nienaganne maniery”.
Obejrzano je 35 020 razy, skomentowano 3200...
Nie o tym mówię.
Jest bardzo zwinny.
To kapitan jednostki specjalnej. Nie można go lekceważyć.
A gdyby wykorzystał zwinność w innym celu?
- Ma pan coś więcej? - Tak.
Co on robi?
Komunikuje się z kimś?
Tam coś jest?
Jakaś kartka?
Niech pan nam pokaże coś innego.
Co to ma być, głosujemy na obywatela roku?
Co też pan wybrał za nagrania?
Nie mamy innych.
Musi pan być z nami szczery.
Panie Ri Jeong Hyeok.
Dlaczego nielegalnie wtargnął pan na nasz teren?
Aby przekonać Yoon Se-ri,
by wróciła ze mną do mojego kraju.
Dlaczego?
Wiedziałem, że ta kobieta
pochodzi z bogatej rodziny.
Chciałem ją przekonać do pozostania u nas,
ale nie dałem rady.
A pańscy podwładni?
Oni nie mają z tym nic wspólnego.
Brali tu udział w Wojskowych Igrzyskach.
Wmieszałem ich w tę sprawę, dlatego nie mogą wrócić.
A to dlaczego?
Było mi trudno samemu przekonać Yoon Se-ri.
Zamierzał pan ją sprowadzić do Korei Północnej z pomocą podwładnych?
Zgadza się.
Wszystko było moim pomysłem. Podwładni są niewinni.
Panie Ri, to dobrze, że mówi mi pan wszystko,
ale czy wie pan, jaka czeka go kara, jeżeli to okaże się prawdą?
Sam pan prosił o prawdę.
Więc ją dostaje.
To...
To nieprawda.
On kłamie.
Dlaczego?
Bo nigdy mnie nie namawiał, bym tam została.
Przez cały ten czas...
nie robił nic innego, tylko starał się, bym mogła wrócić do domu.
Będzie pani członkinią narodowej drużyny
w lekkiej atletyce.
Co takiego?
Poleci pani do Europy samolotem.
Jak pani stąd wyjedzie,
to liczę, że zapomni o tym miejscu i o mnie.
Że wróci pani do dobrego życia, które wiodła wcześniej.
Niech to będzie tylko zły sen.
Ani nie musiał,
ani nikt mu nie kazał.
Ryzykował własnym życiem, by mnie chronić.
Posłuchaj mnie.
Jutro...
wrócisz do domu.
Nigdy mnie nie przekonywał
ani nie wykorzystywał.
Jak już mówiłam,
Cho Cheol Gang przybył z Korei Północnej, by mnie zabić,
a Ri Jeong Hyeok...
trafił tu za tym skazańcem,
żeby go złapać.
To ja go ukrywałam.
Se-ri.
Muszę...
wysłać go do domu.
A co do innych spraw...
sama sobie dam radę.
Choćby spotkała mnie kara.
Oboje mówią co innego.
Słowa Yoon Se-ri zdają się bliższe faktom.
Zakładnik nie oberwałby za porywacza.
On może celowo kłamać,
by chronić Yoon Se-ri.
A co mówi ta piątka?
Kapitan Ri z pewnością już coś powiedział.
Moja odpowiedź jest taka sama.
Przesłuchaliście już innych?
Pytacie mnie, bo inni wam nic nie powiedzieli?
Ja też nie mogę powiedzieć.
Przepraszam, panie Park?
Czy kapitan Ri też tutaj jest?
Czy wszystko z nim dobrze?
Pan wybaczy, ale to ja zadaję pytania.
Chcę wiedzieć, dobra?
On żyje, prawda?
W serialach jest tak,
że w takich chwilach główny bohater cierpi lub umiera.
Dlatego się martwię.
Mówiłem już. Marnujecie czas.
Moje usta stanowią ponad 90% wagi ciała.
Czyli są zbyt ciężkie, żeby wyznać jakiś sekret.
Odmawiają zeznań.
Skoro zeznania Ri Jeong Hyeoka i Yoon Se-ri są sprzeczne,
jedynym wyjściem będzie konfrontacja.
Mówiłem już, że tego nie chcę.
Nasze opowieści się różnią.
Więc musimy je skonfrontować.
Tak czy inaczej musiało do tego dojść.
Możemy tu zostać tylko we dwoje?
Oboje wiemy, jakie macie pytania.
Oczywiście.
Wszystko będzie nagrywane.
Będziesz ciągle stać?
Usiądź, bo i ja jestem zmęczona.
Jeong Hyeok.
Spójrz na mnie.
Proszę, spójrz na mnie.
Wiem...
dlaczego to robisz.
To przeze mnie.
Bo jak wszystko wyjdzie na jaw,
to będę miała kłopoty.
Bo gdy się ludzie dowiedzą,
spotkają mnie trudności.
Chcesz wziąć winę na siebie.
To nie tak.
To jak jest?
Posłuchaj.
Jak już zapewne wiesz,
mój ojciec jest dyrektorem Biura Politycznego.
Nie jestem na Północy byle kim.
Myślisz więc, że ktoś taki
pomagałby ci i ukrywał cię z powodów osobistych?
Jesteś bardzo naiwna.
Nie zrobiłbym tego,
gdybyś mi nie powiedziała o swoim pochodzeniu.
A jesteś wpływową osobą,
co mnie zmotywowało.
By cię wykorzystać.
Kiepsko kłamiesz. Możesz już przestać.
No cóż.
Trochę czasu razem spędziliśmy.
Nie powiem, żebym cały czas kłamał.
Przywiązałem się.
Dlatego w ogóle teraz rozmawiamy.
Choć tyle mogę zrobić, by uhonorować nasz czas razem.
Jeong Hyeok.
Jestem tu, by wykorzystać kobietę, która spadła na nasz teren.
Zrobiłem z ciebie więźnia...
Ukrywałeś mnie tam,
dlatego ja ukrywałam ciebie tu.
Zrobiłam tak, bo chciałam. Nikt mnie nie więził.
Ty mnie...
nie wykorzystałeś.
Taki ktoś,
nie przyjąłby za mnie strzału.
Nie przybyłby tu,
żeby chronić moje życie.
Mylisz się.
Nie po to tu przybyłem.
Cho Cheol Gang zabił mojego brata.
Chciałem się zemścić.
Tak więc...
przestań się oszukiwać.
Jeong Hyeok.
Rezygnujesz ze swojego życia?
Rezygnujesz ze wszystkiego?
Nie chcesz do domu?
Bo jeżeli nadal
będziesz brał całą winę na siebie...
to staniesz się przestępcą.
Wiesz, co to znaczy?
Se-ri.
Nie tyle chciałbym zrezygnować ze swojego życia...
co z twojego towarzystwa.
Idź już, proszę.
Jeong Hyeok.
Musi ci być trudno.
Bo mnie jest, i to bardzo.
Se-ri!
Jest tu ktoś? Se-ri!
Se-ri! Pomóżcie mi.
- Ocknij się. - Wezmę ją.
- Ocknij się. - Ostrożnie.
Se-ri!
Dlaczego był pan taki ostry?
Sama tu przyszła, a przecież jest chora.
Zemdlała i ją wynieśli.
Dlatego mówiłem, że jest jeszcze za wcześnie.
A ona, że nie.
Panie Ri, a pan niby dokąd?
ODDZIAŁ INTENSYWNEJ TERAPII
To sepsa.
Jej odporność była obniżona z powodu postrzału.
Wygląda na to, że silny stres
doprowadził do sepsy.
Temperatura ciała przekroczyła 39 stopni,
stąd utrata przytomności.
Podaliśmy silne antybiotyki, by zahamować infekcję.
Czy wszystko z nią będzie dobrze?
Pewności nie ma.
Przy sepsie ponad 40% zakażeń kończy się śmiercią.
Wczesne leczenie jest kluczowe.
Musimy zaczekać do jutra.
Dobrze.
Masz jakieś informacje od męża?
Jeszcze nie.
Dlaczego ciągle takie rzeczy?
To takie męczące.
Tamta wróżka chyba naprawdę była dobra.
Z południowokoreańskim duchem.
No pewnie.
Może znowu do niej pójdziemy?
Już jej nie ma.
- Co? - Co?
W zeszłym tygodniu ją aresztowali.
- Och. - Jak to?
Żona oficera z Ministerstwa do niej poszła
i odkryła,
że ten jej mąż ma romans.
Co za dupek.
Rety. Ale ona jest dobra.
Po co jej mówiła?
Żona wróciła do domu, zrobiła raban,
no a oficer postanowił się zemścić.
Jest taka dobra, ale z własną przyszłością ma kłopoty.
No właśnie.
Ten rozlew krwi, o którym mówiła,
to chyba już minął?
No pewnie. Do czego ma jeszcze dojść?
- Mamo! - Jestem głodny.
- Jasne. - Wyjdź.
- Cześć. - Już jestem.
Cześć wam.
Kogo my tu mamy.
Towarzysz bratanek.
Tak.
Jak...
Tak sobie przechodziłem,
a dzieci wyglądały na głodne.
Zobaczyłem dym z komina, poczułem też ryż.
Miałem rację. Gotują panie ryż.
Nie mówię, że sam bym zjadł.
Ale czy mogę podładować telefon?
Och, proszę wejść.
Zjemy razem.
Naprawdę? Dziękuję.
Proszę się napić.
Dziękuję.
Może jeszcze ryżu?
A mogę?
Oczywiście.
Choć tak mogę się odwdzięczyć.
Proszę.
Dziękuję.
A czy wszyscy Koreańczycy z Północy mówią z akcentem południowym
w Europie?
Znaczy?
Tak. Większość.
Czasami musimy się ukrywać.
Ach, rozumiem.
Kimchi jest przepyszne.
Orzeźwiające, prawda?
Tak.
Proszę. Smacznego.
Dziękuję.
Powoli, przecież nikt was nie ściga.
Ach, tak, powoli.
Bo nie, prawda?
Słucham?
Nikt was nie ściga?
Oczywiście, że nie.
Dobrze, jedzmy.
Jasne. Smacznego.
Halo?
Dlaczego cały dzień miałeś wyłączony telefon?
Zero baterii.
A mieszkanie? Co to za bałagan?
Co się stało...
Gdzie jesteś?
Gdzie?
Co ty tu robisz?
Bez światła.
Bo mogą mnie złapać.
Tylko tu mogłem się ukryć.
Świeca by ci wystarczyła.
Jestem w domu mężczyzny,
z którym byłam zaręczona.
No tak.
A jego nawet tu nie ma.
Jeong Hyeok z pewnością zrozumie.
Tyle mi zawdzięcza.
Załatwiłem mu pośrednika i telefon.
W sumie to ścigają mnie dlatego,
że mu pomogłem.
Kim są ci ludzie,
którzy cię ścigają?
Zostali wysłani przez brata Se-ri.
Chińscy gangsterzy.
Nie do wiary,
że robią tutaj coś takiego.
- Pojedźmy do Pjongjangu... - Nie chcę cię wciągać.
Mam swój plan, bez obaw.
O czym ty niby gadasz?
Jeong Hyeok miał romans?
Już on mnie popamięta.
Życia w Pjongjangu nie będzie miał.
Jak on śmie zdradzać moją córkę.
Wcześniej mówiłaś chyba co innego?
Przecież Dan
jeszcze nie wyszła za Ri Jeong Hyeoka.
Jaki niby romans?
Że nie są małżeństwem,
więc to nie romans, tylko miłość.
Masz całą masę złych cech, wiesz,
ale najgorsze jest to, że tak długo pamiętasz o jakichś głupotach.
Mówiłam ci kiedyś?
A tamta kobieta
była z Korei Południowej.
- To ważne. - Myeong Eun,
wiesz co,
towarzysz Al też jest z Południa.
My też święci nie jesteśmy. Nie widzisz tu hipokryzji?
Nie sądziłem,
że dziesięć lat czekania zamieni się w podwójny romans.
A tu proszę,
towarzysz Al chyba też zaraz wyjedzie.
- Wyjeżdża? - Tak.
Sprawdziłem go.
Kupił bilet lotniczy do Europy.
Chyba powinniśmy go puścić.
Wylatujesz?
Miałem tu przeczekać z dziesięć lat.
Ale teraz mnie znaleźli
i nie dadzą spokoju.
Nie mogę tu zostać zbyt długo.
Na szczęście Ministerstwo trochę odpuściło.
Kupiłem już bilet.
To moja szansa.
Kiedy?
Jutro.
Zaraz mam stąd wyjechać, a dopadły mnie te dranie.
Mogło być źle.
Wolę uciekać na własnym terenie.
Tutaj nie dam rady.
Rozumiem.
Przepraszam, że pytam, ale czy mogłabyś mnie odwieźć na lotnisko?
Chyba mogę, czemu nie.
Dziękuję. No i...
jestem ci wdzięczny za wszystko, Dan.
Nie ma sprawy.
Chłodna jak zawsze.
Mogłaś zażartować, że chcesz mnie zatrzymać.
Dlaczego miałabym tak robić?
Bez sensu.
Masz rację.
A jednak...
chciałbym coś takiego usłyszeć.
Te bezsensowne słowa.
O co chodzi?
Robiłem, co mogłem.
By wieść dobre życie.
Nie wiedziałem, dokąd zmierzam.
Ciągle w ruchu, aż opadałem z sił.
Ale koniec końców...
jestem na dnie.
Wiem, że taki jak ja...
nie powinien tego robić...
kobiecie takiej jak ty.
A jednak.
Chcę ci go dać.
Wybacz mi.
To ten sam pierścionek, który dałem Yoon Se-ri.
Sama mówiłaś, że jest śliczny.
To ten pierścionek.
Nic lepszego nie mam.
Kiedyś,
gdy cię odwiedzę,
gdy będę sobie...
lepiej radził...
I gdybyś wtedy...
wciąż była...
sama...
to proszę, daj mi...
jeszcze jedną szansę.
Przestań pleść głupstwa.
Zależy mi na tobie, Dan.
A skoro mi zależy,
to będę myślał o tym, gdzie zmierzam.
Tak będę żył.
Od teraz.
To było nie było elita,
jednostka specjalna z frontu.
Musimy wiedzieć o wszystkim, co tu robili.
Każdy z nich korzystał z karty kredytowej Yoon Se-ri.
Wymusili ją na Yoon Se-ri
czy sama im ją dała?
Musimy wiedzieć.
Sprawdźmy szczegóły.
Jest 9000 wonów w kafejce internetowej.
Wydaje mi się,
że tam zdobywali informacje.
Dobrze. A jakieś detale?
Są poniżej.
Złoty pakiet pucharu zwycięzcy Ligi Mistrzów, 4900 wonów.
Diamentowy pakiet pucharu zwycięzcy Ligi Mistrzów, 3600 wonów.
Co to jest?
Sprzęt w grze.
No dalej! Dawaj!
Sprawdziłem go.
Diamentowy pakiet jest tańszy,
gdyż dostali 20% zniżki
za zakup tego złotego.
Wystarczy.
Dadal, 900 wonów. Łącznie 35 razy.
- Co to? - Koszt pobrania plików wideo.
Jakich plików?
Winter Sonata, Mr. Duke,
Second 20s, The Suspicious Housekeeper...
Główną rolę wszędzie gra Choi Ji-woo...
On jest fanem Choi Ji-woo.
Drążyć dalej?
Wystarczy.
Dobrze.
Wydali też 2000 wonów na M.K.
Co to takiego?
Monetowe karaoke.
Wydali 3520 w sklepie spożywczym.
Kupili przekąski: hot bar i ramyeon.
Oraz tteokbokki za 5800.
Czy kupili coś za ponad 10 000 wonów?
Na wszelki wypadek sprawdzam też,
czy nic nie łączy tych sklepów ze sobą.
Niech pan nie sprawdza. Bo i po co?
Kupili sobie przekąski,
a potem zjedli tteokbokki, bo im było mało.
Oczywiście.
Co z nimi?
Dlaczego...
kupują same głupstwa?
Proszę.
Gotowe?
Tak jest.
Odzyskaliśmy dane.
Proszę spojrzeć.
Laptop z miejsca śmierci Cho Cheol Ganga.
Odzyskaliśmy maile.
Nie było łatwo z hasłem, ale daliśmy radę.
Czyż ten mail nie wyjaśnia,
dlaczego Cho Cheol Gang strzelił,
choć wiedział, że umrze?
Ten człowiek...
nie miał już dokąd wracać.
Nie mógł ani wrócić, ani tu zostać.
Nie chciał też umrzeć samemu.
Nigdy nie wrócisz.
Wszystko im wysłałem.
Dowody...
twojej całej znajomości z tą suką.
Jeśli wrócisz...
twoi rodzice zostaną straceni.
Wygląda na to, że ojciec
zapowiedział pański rychły powrót.
Może przestanie się pan martwić ojcem
i wreszcie będzie pan szczery?
Tak?
Yoon Se-ri.
Co z nią?
Leży na OIOM-ie.
Rozpoznano u niej sepsę pooperacyjną.
Dlaczego tak ją pan potraktował,
a teraz się przejmuje?
Dziękuję.
Pora na mnie.
Trzymaj się.
Dbaj o siebie.
Towarzyszu Gu Seung-jun.
Jeśli do nas nie przyjedziecie,
zabierzemy sobie tę kobietę.
Puszczajcie mnie!
Chyba coś ci się pomyliło.
Nic mnie z nią nie łączy.
Nie obchodzi mnie jej los.
Ach, czyżby?
Czyli możemy po prostu ją zabić.
Dla mnie bez różnicy.
Pogadamy więc po jej śmierci.
Chwila.
Po co zabijać niewinną kobietę?
Ma wpływową rodzinę.
Będzie po was, jeśli ją zabijecie.
Niczego takiego się nie boimy.
Macie godzinę.
Przyjedźcie na wysłany SMS-em adres.
Inaczej kobieta zginie.
Przyjedźcie z kimś, a też zginie.
Chyba rozumiecie.
Halo? Jest tam kto?
ZAMKNIĘCIE BRAMKI 11,30
Podajmy kolejną kroplówkę
i sprawdźmy jej parametry.
Proszę pani. Pani Yoon.
Miałam sen.
Kolejna pozycja w harmonogramie
to test odzieży sportowej.
Sporty ekstremalne. Na pewno chce pani sama?
Lecieć na paralotni.
WYBÓR SE-RI: ODZIEŻ SPORTOWA
W tym moim śnie
wróciłam do dnia wypadku.
Pani prezes?
W tym śnie
wiedziałam wszystko.
Wiedziałam dobrze,
do jakiego wypadku dojdzie.
Wiedziałam, gdzie wyląduję.
Wiedziałam też, kogo spotkam
i jakie przerażające oraz trudne momenty mnie czekają.
Wiedziałam również,
że przyjdzie i ten dzień.
Wiedziałam wszystko.
Co takiego?
Dobrze.
Yoon Se-ri...
jest w stanie krytycznym.
POCZEKALNIA
ZAMKNIĘCIE BRAMKI 11,30
Nie ruszaj się.
Seung-jun!
Dan, nie martw się.
Ćwiczyłem na strzelnicy w Korei Południowej.
Seung-jun!
Myliłem się.
Kiedy umrę,
ktoś jednak po mnie zapłacze.
Będziesz to ty.
Smucę się i cieszę jednocześnie.
A na koniec tego długiego snu
wreszcie podjęłam decyzję.
Jednak wieje dość mocno.
Sprawdzaliśmy prognozy. Da pani sobie radę?
Panie Hong. Dlaczego wieje wiatr?
Właściwie to nie wiem.
Wieje, żeby poruszać.
Wieje, żeby poruszać,
a nie stać w miejscu.
Wiatr musi być w ruchu,
żebym poleciała.
Po to, aby cię spotkać,
podjęłam decyzję, że chcę to przeżyć jeszcze raz.
Wszystko, od samego początku.
Proszę podać epinefrynę.
Tak, doktorze.
Gdybym cofnęła czas
nawet sto razy...
Gdybym cofnął czas...
gdybym mógł go cofnąć...
to chciałbym cię nigdy nie poznać.
I ty nie znałabyś mnie.
Byłabyś bezpieczna i szczęśliwa.
Gdybym mógł go cofnąć...
To chciałabym cię znów spotkać.
Znów cię poznać.
Znów się zakochać.
Dobrze wiem, że podjęłabym taką decyzję.
Niebezpieczną i smutną.
AMBULANS
Jeżeli jedno z nas musi umrzeć,
by drugie mogło żyć...
jeżeli takie jest przeznaczenie,
to słusznie się dzieje,
że umrę ja, a ty będziesz żyć.
Tak jest sprawiedliwie.
Byłam szczęśliwa,
że mogłam podjąć taką decyzję, Jeong Hyeok.
To wszystko?
Ach, mamy coś jeszcze.
Wzorzec zachowań Ri Jeong Hyeoka
względem Yoon Se-ri.
Mamy wyniki.
Słucham.
Proszę.
Jak widać, gdy Ri Jeong Hyeok jest z nią,
to środek jego tułowia
jest skierowany w jej stronę przez 90% czasu.
Naśladował jej gesty wielokrotnie, nie zwracając na to uwagi.
Gdy zbliżali się inni,
Ri Jeong Hyeok zmieniał jej pozycję
wiele razy.
Profesor Oh Hyeong-sim, psycholog,
jednoznacznie stwierdził, że są to objawy
- spowodowane miłością... - Profesora pan potrzebował?
Widać jak na dłoni.
A niech to.
Napisy: Cezary Kucharski