NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dzień dobry.
Jen Harding. Agentka nieruchomości.
Właśnie sprzedałam dom w tej okolicy za dwa miliony. Gotówką.
Chcę, aby pan wiedział, jak wartościowy jest pana dom,
zwłaszcza że prezentuje się tak dobrze.
Nie mam zamiaru go sprzedawać.
Możliwe, że zmieni pan zdanie, po tym jak go wycenię.
Zajmie to tylko kilka minut.
Chyba że jest pan zajęty albo nienawidzi pieniędzy.
Cóż…
Czy to jest etyczne?
Nachodzenie ludzi, bo są na liście?
Nie jest to nieetyczne.
Nie robimy nikomu krzywdy, tylko sprawdzamy właścicieli mustangów.
Historia pokazuje, że listy były złe dla ludzi. Na przykład czarna lista.
Ta lista jest zła tylko dla zabójcy Teda.
To prawda.
Były też dobre listy w historii.
- Lista Schindlera była świetna. - No tak.
Tamta rzeczywiście była piękna.
Ale czy to jest legalne?
Mój kumpel Denis z NCIC może przekazywać informacje innym agencjom rządowym.
A czy policja w Laguna Beach uważa mnie za agencję rządową? Na pewno nie.
- Przecież fajnie się bawimy, nie? - Bardzo fajnie.
Nie czułem się tak dobrze od kilku miesięcy.
Naprawdę.
Jestem z tobą, prowadzimy śledztwo.
Wracam do życia.
Dziękuję ci.
Nie ma za co.
Jakieś 140 metrów kwadratowych?
Nie mam pojęcia. Odziedziczyłem dom po cioci.
- Jest w domu opieki, więc… - Świetnie. Obejrzymy garaż?
Mustang z 1966 roku?
Tak, ale nie jest częścią domu.
Przejechał pan nim kogoś?
Możemy go wykreślić z listy. Był wtedy na rejsie startrekowym.
Zobaczyłam więcej zdjęć, niż mogłam znieść.
Sześć sprawdzonych. Zostaje 242.
Skurwiel, który to zrobił, jest gdzieś na tej liście.
Nie mogę się doczekać, aż spojrzę mu w oczy
i powiem mu, jakim jest tchórzliwym potworem.
A potem pobiję go do nieprzytomności. Kto następny?
Antyki Przy Plaży. Deerfield Road.
Firma. Dziwne.
Auto firmowe albo do wypożyczenia.
Jest tu wiele firm. Auto-Transport, Klasyczny Pelikan,
- TKG ARTS. - Niby co to jest TKG ARTS?
Mogę zobaczyć?
Tak. Nic ci nie jest?
Tak, ale duszno tu. Prawda?
Te wszystkie firmy są w centrum.
Podrzućcie mnie tam, a ja je sprawdzę.
- Bezpieczniej razem. - To prawda. No dobra.
Następne nazwisko, Judy. Jestem na fali.
Heather Dornan.
Mieszka w Costa Mesie.
Bristol Street 728.
Kobieta.
Dziwisz się?
Nie wyobrażam sobie kobiety w takim aucie.
Słaba ze mnie feministka.
Kobiety też mordują.
Wiem. Widziałam ten film z Charlize Theron.
Który?
Wybieram trasę.
Czekaj. Wezmę butelkę wody.
- Pewnie. - Otworzysz bagażnik?
Jasne.
Dużo tych nazwisk.
Chciałabym jakoś zawęzić tę listę i szybciej go znaleźć.
- Albo ją. - No tak.
- Ale ze mnie kutas. - Owszem.
Co to było?
Nic mi nie jest.
Często mdleję.
Nieprawda.
Prawda. Znasz mnie krótko.
Często mdlałam w liceum, a potem raz na Lilith Fair.
Pamiętasz Lilith Fair?
Nie, byłam na haju.
Tak, oczywiście.
Fajna była.
Nie podniecajcie się, ale dzwonił Denis.
Sprawdził zatrzymania nietrzeźwych.
- I co? - Coś interesującego.
Andrew Peters. Dwa razy. Mieszka cztery ulice od miejsca wypadku.
Andrew Peters.
- To ten pierdolony facet. - Za dużo podniecenia.
- Nie! Powinniśmy iść go sprawdzić. - Właśnie.
- Tak, powinniśmy. W drogę! - Chodźmy.
- Nie. - Połóż się.
Przepraszam, kręci mi się w głowie.
Odpocznijmy chwilę i nie wyciągajmy pochopnych wniosków.
Niczego nie wyciągam. To mustang z 1966 r. z dwoma zatrzymaniami po pijaku
i mieszka cztery ulice od miejsca wypadku. To on.
Brzmi przekonująco.
- Stawiam na niego. - Ja też.
Powinniśmy powiadomić detektyw Perez.
Nie ma mowy. Tylko nas spowolni swoim „procesem”.
Rozumiem, ale nie możemy działać sami.
Obecnie nikt tu nie ma odznaki policyjnej.
Może ma rację.
Zwolnijmy trochę.
Dobrze, może macie rację.
- Musisz mi zaufać. - Ja ci ufam.
O kurde, muszę jechać po Charlie’ego.
- Popilnujesz jej? - Tak.
Z przyjemnością.
Herbatka i rosołek z puszki.
Nie mów mojej mamie.
- Ta zupa brzydko pachnie. - Tak.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Mdłości, omdlenie, pocenie się. Wymiotowałaś?
Tak.
Nie jestem lekarzem, ale albo masz grypę, albo jesteś w ciąży.
Skoro nie spieszymy się z seksem,
co jest urocze, choć trudne, powiedziałbym, że masz grypę.
Chyba że masz kogoś na boku.
Cholera.
Dziękuję.
Jesteś za dobry dla mnie.
Nie. Nie ma sprawy.
Znasz to uczucie, kiedy wszystko jest nowe,
a osoba, która ci się podoba, jest chora albo uległa wypadkowi,
i zdajesz sobie sprawę, jak bardzo ci na tej osobie zależy?
Nawet jeżeli nie znacie się długo? Brzmię jak idiota?
Nie.
Jesteś wspaniałym facetem.
O cholera.
„Jesteś wspaniałym facetem”? Powiesz teraz „ale”?
Nie.
Tak. Tak, powiem.
Zanim poznałam ciebie, byłam zaręczona.
I on nagle wrócił do mojego życia.
Nie chcę nic do niego czuć, ale tak jest.
Nie jest to sprawiedliwe w stosunku do ciebie.
Tak mi przykro. Ja…
Steve i ja mamy wzloty i upadki.
Czasami go nienawidzę, a potem największa namiętność…
- Nie zależy mi na szczegółach. - No tak.
Przepraszam.
Powinienem…
Pójdę już.
Pewnie. Nie musisz się mną opiekować.
- Teraz to jest trochę krępujące. - Tak, owszem.
Ale dziękuję ci.
Za wszystko.
Nie spodziewałem się tego.
Ale ze mnie detektyw.
Cholera.
Dzień dobry. Jen Harding.
Jestem agentem nieruchomości i musiałam się zatrzymać, bo…
Co za dom!
Czy interesowałaby pana sprzedaż?
Ceny w tej dzielnicy są szalone.
O tak? Świetnie. Jestem zainteresowany.
Andrew.
Peters.
Miło mi.
- Proszę wejść. - Dziękuję.
Jest piękny.
Uwielbiam minimalizm.
Jaka elegancja.
Dzięki.
Była żona nienawidziła go.
W takim razie ja nienawidzę jej.
- No dobrze. - No dobrze.
Może drinka?
Nie, nie powinnam. Jestem w pracy.
- To może ja? - Pewnie.
Sam to zrobiłem.
Z mahoniu.
Drewno wysokiej jakości.
Mam warsztat w garażu.
Lubię każde czasochłonne hobby.
Chętnie zobaczę więcej pańskich dzieł.
No nie wiem. W garażu jest bałagan.
- Poradzę sobie z odrobiną kurzu. - Wolałbym nie.
Wie pan co?
Co tam.
Napiję się.
No to mamy imprezę.
Odrobinę whisky?
Proszę bardzo.
Rozgrzeje się pani.
Dziękuję.
- Tamtędy? - Tak, tamtymi drzwiami.
To drewno jest bardzo…
Okrągłość wyróżnia drewno.
Schlebia mi pani.
Czy to mustang z 1966 roku?
Tak. Brawo.
Jest pani miłośniczką samochodów?
Tak. Pewnie.
- Czy mogłabym… - O tak.
Voila.
Kolejny projekt.
Chce pani wsiąść?
Proszę wskakiwać.
Nowiutkie wnętrze. Właśnie skończyłem.
Trzy miesiące temu był to wrak.
Uwaga na palce.
Dlaczego opony są zdjęte? Czy coś się stało?
Nic się nie stało. W tym problem.
Pieprzę się z tym autem w nieskończoność.
- Więc jeszcze pan nim nie jeździł? - Jeszcze nie.
Nie wyobraża sobie pani, ile kolekcjonerzy liczą za części w Internecie.
Pieprzone szakale. Uwaga.
Jeszcze nie ma silnika, ale za to radio daje czadu.
Powinnam już iść. Robi się późno.
Wypuści mnie pan?
- Delikatnie. Nie na siłę. - Mam klaustrofobię.
Proszę…
Pomogę pani.
- Pięknie pachniesz. - Nie. Nie o to chodzi.
- Odsuń się. - Wyluzuj, jest dobrze.
Odpierdol się!
Suka. Co z tobą, kurwa?
„Nie” znaczy pierdolone „nie".
Spierdalaj z mojego domu!
Wszędzie krew. Ty suko!
WOOD, WOOD I WOOD PROFESJONALNA KORPORACJA
Cześć, laska.
Judy. Cześć, laska.
Laska, jest zajęty.
Ludzie myślą, że to dla mięczaków. Ja nie.
Mówię, że nie myślę, że to dla mięczaków.
Ja też muszę kończyć. Na razie.
- Cześć. - Hej.
Co się dzieje? Tutaj chaos. Nie mam czasu na…
Muszę ci coś powiedzieć. Dwie rzeczy.
Mam spotkanie za pięć minut. Zaczekaj…
Nie mogę.
Zerwałam z tamtym facetem.
Bo nie jest tobą.
Stawiam wysoką poprzeczkę.
I dlatego, że…
chyba jestem w ciąży.
- Kurwa! Poważnie? - Tak.
- Skąd wiesz, że jest moje? - Bo nie spałam z nim.
Dziwne.
Jest twoje.
- Teraz? To dzieje się teraz? - Tak, wiem.
Ale po naszych przejściach
może nareszcie dostaniemy, czego chcieliśmy.
Będziemy mieli rodzinę.
Wiem, że to straszne, ale czasami sprawy się dzieją w dziwny sposób, nie?
To nie jest boska interwencja. Definicją szaleństwa jest
robienie w kółko tego samego, oczekując innych rezultatów.
Znamy rezultaty.
Nie znamy.
- Nie znamy rezultatu. - Przeżyliśmy to pięć razy.
- Może dopisze nam szczęście. - Przestań myśleć pozytywnie.
- Nie krzycz. - Przepraszam.
Nie szkodzi.
Nie mogę znowu przez to przechodzić.
Nie mogę. Przepraszam.
Zadzwoń za dziewięć miesięcy, jeżeli… No wiesz…
Albo uwolnij się od swojego cierpienia.
Uwolnić się od mojego cierpienia?
- Hej, skarbie. - Hej.
Mam sushi.
Przepraszam, nie chciałam przerywać.
Właśnie kończę z klientką.
Przepraszam, byłam w łazience.
- Cześć, laska. - Cześć, laska.
Laska.
Kaley, zaprowadź Heidi do jadalni.
- Zaraz przyjdę. - Dobrze.
Co? Ty też się z kimś widywałaś.
Co?
A to drugie, co miałaś do powiedzenia?
Co?
Miałaś dwie rzeczy do powiedzenia.
Co jeszcze?
NAZWA ADRES
Nic.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
Od razu poszłaś do Steve’a? Nawet nie zrobiłaś testu?
Nie. Nie miałam go.
Ale wiem, bo mam wrażliwe piersi.
Przestań się na to gapić.
Obserwowany test nigdy nie wychodzi pozytywnie.
Chcesz, żeby był pozytywny czy nie?
Chcę.
- Chcesz? - Tak, chcę, żeby był pozytywny.
Znasz to? Kiedy czegoś bardzo chcesz,
myślisz, że jeżeli masz nadzieję, to się to nie stanie?
A jak nie masz nadziei, to się to stanie?
Ale czasami, kiedy masz nadzieję, coś się staje.
Więc może powinnam…
mieć nadzieję przez następne trzy minuty.
Czyli pozwolisz sobie czuć się tak, jak się naprawdę czujesz.
Dobry pomysł.
Tak. Dzięki.
Ale nie wolno ci już nigdy czuć pozytywnych uczuć do Steve’a.
Nawet jeżeli naprawdę je czujesz.
Nie, nie będę. Nie mogę.
Bo sama wiesz, że już do niego wracałaś.
Jesteś nałogowcem, a on jest metamfetaminą.
Uwodząco przystojną.
Boże, jest przystojny.
I ma głupią, pierdoloną twarz.
Dopiero dwie minuty, więc nie patrz.
Nie patrz.
- Bardzo chcę popatrzeć. - Nie patrz.
Zerwałam z Nickiem.
Naprawdę?
Tak.
Wiem, zasługuje na kogoś milszego niż ja.
Kto jest, kurwa, milszy od ciebie?
Kogoś bardziej zrównoważonego.
To chyba uda mu się znaleźć.
Może bycie samotną niezrównoważoną matką nie jest takie świetne.
Czyja matka jest zrównoważona?
I nie będziesz samotną mamą.
Masz mnie.
Możemy zostać zespołem matczynym z trojgiem dzieci.
Zespół matczyny.
Wspaniale.
O cholera.
Nie szkodzi.
Widzisz tylko jedną kreskę, tak?
Tak.
Przykro mi.
Nie szkodzi.
Cóż…
Może nie jesteś jeszcze na to gotowa,
ale jest jeden malutki pozytyw.
Jaki?
Możesz pić.
Tak, mogę pić.
Wybiegłam najszybciej, jak mogłam.
Mój Boże. Co za pierdolone gówno.
Tak, ale przecież sama mu wlazłam do domu.
- Wsiadłam do jego auta. - Nie, przestań.
- Nie prosiłaś się o to. - Wiem, że się nie prosiłam.
Ale jestem pewna, że złamałam mu nos, co poprawia mi nastój.
Wspaniale. Ostra jesteś.
Nie sądzę.
Jesteś.
Typu: „Nie zadzieraj z Teksasem”.
Co?
Jestem Teksasem w tym powiedzonku?
Dobrze. Jesteś jak „odpierdol się” Brooklyn.
Myślisz, że tak ludzie tam brzmią?
Nie brzmiałam autentycznie?
- Nie. - Co?
O mój Boże.
- Ty to powiedz. - Nie, nie powiem.
- No weź. - Nie.
Proszę?
Miałam dziś gówniany dzień.
Kiedyś brzmiałam tak.
Właśnie tak.
Uwielbiam to.
Masz szczęście, że jesteś smutna.
Nie powinnam była cię tam puścić.
Nie puściłaś mnie.
Sama poszłam.
Więcej tego nie rób.
To jest zbyt niebezpieczne.
- Musisz przestać. Poważnie. - Wiem.
Wiem. Poważnie.
Detektyw Perez dzwoniła i powiedziała, że jeżeli nie przestanę, aresztują mnie.
Co?
Tak, w takim świecie żyjemy.
Mnie napastują, ale to ja mam kłopoty, a kryminalista jest wolny.
Boże, szkoda, że to nie on.
Tak, wiem.
Wiem, że myślisz, że jak znajdziesz tę osobę, to poczujesz się lepiej.
Ale nie sądzę.
Chyba chciałam trzech minut nadziei.
Ale nie.
No tak.
Nadzieja może poparzyć.
No tak.
Jest?
Tak, jest.
- Teraz jest pozytywny, tak? - Tak, jest.
- O cholera. - Dwie kreski, nie jedna?
- Tak, wyraźnie. - Wyraźnie.
Wiesz, co to znaczy?
Tak, że jestem dupkiem, który kupił tani test.
Kto kupuje tani test? Taka z ciebie przyjaciółka?
- Nieważne, jesteś w ciąży. - O mój Boże.
Nie jest pani w ciąży.
Że co?
Nie jest pani w ciąży.
Ale…
Pani poziom estrogenu jest tak niski,
że byłoby to niemożliwe.
Przykro mi.
Ale test był pozytywny.
Kiedy zostawi się go za długo,
może zmienić się na pozytywny.
Nie rozumiem, przecież mam inne symptomy.
Te symptomy mogą również sugerować wczesną menopauzę.
Bardzo mi przykro.
Owszem, Perez miała stanowczy ton głosu.
Użyła słów „wstrzymać” i „zaprzestać”.
Rozumiem.
Przepraszam, jeżeli masz przez to kłopoty.
Nie, nie mam żadnych kłopotów.
Jest mi też przykro z powodu tego, co się stało między tobą a Judy.
Tak.
Miałem nadzieję na więcej.
Tak to już bywa.
Nic nie poradzę.
Kocham Judy, ale przyznam, że…
trudno ją rozgryźć.
Rzeczywiście.
BEZ TYTUŁU ARTYSTA: JUDY HALE
Tak.
Nie jestem.
Przykro mi, kochana.
Już nigdy nie będę.
Muszę kończyć. Coś się stało.
U mnie też.
Napisy: Gregor Hryniszak