‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪แม่เจ้า ฉันปวดฉี่
‪งั้นก็หยุดดื่มน้ำเยอะๆ สิ
‪มีฝุ่นอยู่ในคอฉันเยอะมาก
‪- งั้นก็ดื่มน้ำซะ ‪- โอเค
‪โอ้ ไม่
‪- ไม่นะ ไม่ ‪- อะไร
‪โทรศัพท์ฉันอยู่ในกระเป๋ารึเปล่า
‪- อะไรนะ ‪- โทรศัพท์ฉัน
‪ดูในกระเป๋าทีว่าโทรศัพท์ฉันอยู่ในนั้นไหม
‪ไม่เห็นนะ
‪เวรเอ๊ย เวรๆ โคตรเวร
‪ฉันคงลืมไว้ที่นั่น
‪- อะไรนะ ‪- ใช่
‪คุณไม่ทำแบบนั้นหรอก ทำแบบนั้นทำไม
‪- ฉันไม่รู้ ‪- ต้องอยู่ที่ไหนสักแห่ง
‪ไม่มีหรอก จูดี้ เราต้องกลับไป
‪ตายแล้ว ถ้าฉันลืมไว้ในหลุมล่ะ
‪- โอ้ พระเจ้า ‪- แย่แล้ว
‪- รอแป๊บ ฉันจะโทรเข้าไป ‪- ไม่ อย่าโทร
‪- ทำไม ‪- เธอจะบ้าเหรอ
‪- ทำไม ‪- ถ้ามันดังในหลุมล่ะ
‪มันจะเหมือนโทรโข่งประกาศ
‪"ทุกคน มีศพอยู่ในนี้โว้ย"
‪- จริงด้วย มันบ้ามาก ‪- ฉิบหายแล้วจริงๆ
‪ฉิบหายแล้วจริงๆ นี่มัน...
‪อยู่นี่เอง
‪เรารอดแล้ว
‪รอดแล้ว
‪พระเจ้า พวกเขาตามเราเหรอ
‪ใช่ไหม
‪จะไม่ใช่ได้ไง จี้ตูดมาขนาดนี้
‪ใช่
‪ฉันไม่อยากพูดเลย แต่เราคือ
‪หญิงผิวขาววัยกลางคนสองคนในรถเบนซ์
‪ฉันรู้ และฉันชื่นชมที่คุณรู้ว่าตัวเองมีอภิสิทธิ์
‪แต่เราก็เพิ่งฝังศพไปด้วย
‪ซึ่งไม่มีใครรู้
‪จอดรถด้วย
‪เวร
‪เรามีพลั่วอยู่ในรถ
‪เราทำสวนกัน
‪ในป่าเนี่ยนะ
‪เธอคิดว่าคนในป่าหาอาหารยังไงล่ะ
‪เราปลูกผลไม้ในป่าหรือไง
‪เบอร์รีสำหรับอาหารสัตว์!
‪บอกว่าเราปลูกเบอร์รีเพื่อเป็นอาหารสัตว์
‪เราเป็นนักปลูกเบอร์รี เข้าใจแล้ว พระเจ้า
‪- เบอร์รีอะไร ‪- ฉันไม่รู้
‪ราสเบอร์รีเหรอ
‪นี่ไม่ใช่ฤดูราสเบอร์รี
‪- ช่างมันเถอะ ไม่ต้องพูดอะไรละกัน ‪- โอเค
‪- อย่าพูดอะไรเด็ดขาด จูดี้ ‪- โอเค ไม่พูด
‪บางทีฉันควรซิ่งหนี
‪- หนีไม่รอดหรอก ‪- ไม่ ฉันว่า...
‪- หวัดดีค่ะ ‪- สบายดีไหมคะ
‪คุ้มค่าไหมครับ
‪คุ้มอะไรคะ
‪คุณทำผิดกฎหมาย
‪เปล่านี่
‪คุณขับรถอยู่
‪ตราบใดที่โทรศัพท์อยู่ในมือคุณ คุณทำผิดกฎหมาย
‪- ฉันไม่รู้ ‪- มีอะไรสำคัญนักหนา
‪ที่คุณต้องดูระหว่างขับรถเหรอ
‪จีพีเอสน่ะ
‪- ใช่ค่ะ แผนที่ ‪- ใช่
‪ฉันไม่...
‪คุณไม่ต้องใช้จีพีเอสหรอก ผมบอกได้ว่าคุณอยู่ไหน
‪ลำธารแห่งความซวย
‪ผมแค่กวนประสาทคุณน่ะ
‪แต่คุณจะโดนใบสั่งนะ
‪แต่คุณน่าจะเห็นหน้าตัวเองนะ
‪- พระเจ้า ‪- งี่เง่าเต่าตุ่นจริงๆ
‪- ขอใบขับขี่และทะเบียนรถครับ ‪- ได้ค่ะ
‪รอจนถึงโรงแรมไม่ได้จริงๆ เหรอ
‪ฉันอั้นมาหกชั่วโมงแล้วนะ
‪ขอโทษนะคะ
‪นี่...
‪นี่พายอะไรคะ
‪เชอร์รี
‪อร่อยไหมคะ
‪ก็เชอร์รีน่ะ
‪คือ...
‪เชอร์รีอาจจะไม่อร่อยก็ได้ แล้วนั่นล่ะคะ นั่น...
‪เชอร์รี
‪โอเค คงต้องกินเชอร์รีแล้วละ
‪ไม่อยากเชื่อว่าเราจะโดนใบสั่ง
‪ตอนนี้มีบันทึกแล้วว่าเราไปที่นั่น
‪ยัยเด็กบ้าแชนดี้
‪พายนี่แห้งมาก
‪- กินไหม ‪- ไม่ค่ะ
‪ให้ตายสิ
‪ปวดไปทั้งตัวเลย
‪รู้สึกเหมือนกระดูกสันหลัง ‪พยายามตะเกียกตะกายออกมาจากหลังฉัน
‪แน่ใจนะว่าไม่หิว พวกเขามีวาฟเฟิลนะ
‪ฉันไม่หิว
‪ฟังนะ...
‪ฉันรู้สึกแย่
‪ที่เราไม่สามารถ
‪ทำพิธีทางจิตวิญญาณ
‪เล็กๆ น้อยๆ ที่เธออยากรวมไว้ ‪ในสิ่งที่เราทำกันมากกว่านี้ แต่...
‪เราจะเสี่ยงถูกจับไม่ได้ จูดี้
‪เราต้องรีบเข้าไปแล้วออกมา ถูกไหม
‪ใช่ ถูก
‪แต่มันใช้เวลานานมาก ‪เราไม่ได้แค่เข้าไปแล้วออกมา
‪- ใช่ แต่เราต้อง... ‪- เติมไหม
‪เติมค่ะ ขอบคุณ มาร์วา
‪มาร์วา ฉันขอวิปครีมหน่อยได้ไหม
‪มันแห้งไปหน่อย ขอบคุณ
‪ฟังนะ ฉันแค่จะบอกว่าเราไม่มีเวลาที่จะ...
‪เอ้อระเหย
‪ฉันไม่ได้จะเอ้อระเหยนะ
‪เธอรู้ฉันหมายความว่าไง
‪ฉันแค่อยากร้องเพลงให้สตีฟ ‪หรือพูดอะไรนิดหน่อย
‪ฉันรู้
‪แต่เราไม่รู้ว่าใครอยู่ที่นั่นและใครอาจได้ยินเรา
‪ฉันขอโทษถ้าฉันเข้มงวดไปหน่อย
‪ที่เราไม่สามารถหยุดร้องเพลง ‪"ฮัลเลแม่งลูยาห์" ได้
‪แค่อยากให้คุณรู้ไว้...
‪ขอบคุณค่ะ
‪ฉันไม่ได้จะร้องเพลงนั้นนะ
‪ฉันรู้ว่ามันเกร่อ
‪ฉันแค่อยากทำ...
‪ทำให้รู้สึกว่าเป็นโอกาสพิเศษน่ะ
‪ฉันรู้ แต่นี่แหละที่ฉันกำลังบอก จูดี้
‪ไม่ใช่ทุกอย่างที่แม่งเหมือนกับ
‪"หนังดิสนีย์กำลังจะเริ่ม" ‪ที่มันมีปราสาทฟรุ้งฟริ้งน่ะ โอเคไหม
‪เราไม่ได้อยู่ในเรื่องสโนว์ไวต์นะ
‪เราอยู่ในเรื่องสการ์เฟซ
‪ฉันไม่เคยดูเรื่องนี้
‪ฉันก็ไม่เคย ผู้หญิงไม่เคยดูกันหรอก
‪แต่เรารู้ว่าเกี่ยวกับอะไร
‪เอาจริงดิ
‪หล่อนจงใจ
‪พักที่ที่หรูน้อยกว่านี้ไม่ดีกว่าเหรอ
‪ก็แค่แวะอาบน้ำเอง
‪ฉันรู้ แต่ฉันไม่มีเวลาจะค้นหา ‪ในไพรซ์ไลน์หรอก โอเคไหม
‪ฉันแค่รับระดับความสกปรกเบอร์นี้ไม่ได้
‪รู้สึกเหมือนห้องน้ำสมาคมนักศึกษาชาย
‪คิดว่าจะหาห้องได้เหรอ ฉุกละหุกมากเลยนะ
‪มันอยู่ห่างไกล ไม่มีใครพักที่นี่หรอก
‪เสียใจด้วยค่ะ ไม่มีห้องว่างเลย
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪สุดสัปดาห์นี้มีงานแต่งงานค่ะ ‪ห้องเลยถูกจองหมด เสียใจด้วย
‪คุณไม่มีสักห้องเลยจริงๆ ใช่ไหม
‪ใช่ ก็ว่างั้นแหละ
‪จริงๆ แล้วฉันเสนอห้องพิเศษให้คุณได้
‪พักอย่างต่ำสองคืน แต่ราคา...
‪ฉันไม่อยากรู้ เราเอา
‪ฉันจ่ายเอง โอเคนะ ฉันเลี้ยง
‪พวกคุณมาธุระหรือมาพักผ่อนกันคะ
‪- พักผ่อน ‪- ธุระ
‪- พักผ่อน
‪ก็แค่สุดสัปดาห์ของสาวๆ กับเพื่อนสนิทฉันน่ะ
‪เพื่อนซี้ของฉัน
‪ใช่ไหม
‪ใช่
‪ใครแม่งมาแต่งงานที่หุบเขาแอนทิโลปวะ
‪คนจากหุบเขาแอนทิโลปรึเปล่า
‪งั้นมั้ง
‪- เจ็น ‪- เจฟฟ์
‪- ไง ‪- หวัดดี
‪- หวัดดี เจฟฟ์
‪สวัสดี เจ็น
‪จูดี้ นี่คือ... เธอรู้จักคาเรน ‪เพื่อนบ้านฉันใช่ไหม
‪- รู้จัก ‪- นี่สามีหล่อน เจฟฟ์
‪- ครับ หวัดดี ‪- ว้าว คาเรนน่ารักมาก
‪- ใช่ หล่อนเจ๋ง ‪- หล่อนมารึเปล่า
‪- เปล่า ‪- น่าเสียดายจัง โอเค เอาละ...
‪ผมแค่เดินทางเรื่องงานน่ะ ก็เลย...
‪- เยี่ยม ‪- คุณมางานแต่งงานเหรอ
‪- เปล่า แค่สุดสัปดาห์ของสาวๆ น่ะ ‪- สนุกนะ
‪กาแฟได้แล้ว ที่รัก
‪"ที่รัก"
‪ขอบคุณ
‪- เจ็น ฟังนะ คุณช่วยไม่... ‪- ได้สิ
‪- ได้ ทุกอย่างโอเค ‪- แค่...
‪- โอเค ‪- ได้ ไม่
‪เหตุผลเดียวที่ผม...
‪ไม่ เราไม่เคยมาที่นี่
‪- เราไม่เคยมาที่นี่ ‪- ไม่จำเป็น...
‪โอเค บ๊ายบาย
‪ขอบคุณ ผมแค่... ขอบ... เข้
‪โอ้ พระเจ้า
‪ไม่อยากเชื่อว่าเราทำแบบนั้น
‪เรายังต้องจัดการรถเขาอีก แต่...
‪ฉันคิดว่า...
‪ฉันรู้สึกว่าเราอาจจะโอเค
‪คงงั้น
‪เธออยากอาบน้ำก่อนไหม
‪ไม่
‪อยากถอดชุดสกปรกออกไหม หรือ...
‪แค่อยากมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างแปลกๆ
‪ใช่
‪โอเค
‪ไง ไฟมาหรือยังจ๊ะ
‪ครับ ไฟเพิ่งมา
‪ดีจ้ะ
‪แม่งก็ไม่ค่อยดีหรอก
‪ตอนนี้เฮนรี่ คริสโตเฟอร์ ‪กับเพื่อนประหลาดของเฮนรี่
‪กำลังเต้นเพลงของจีซัสไครสต์ซูเปอร์สตาร์กัน
‪รู้อะไรไหม ระวังคำพูดหน่อย ชาร์ลี
‪อย่าสบประมาทจีซัสไครสต์ซูเปอร์สตาร์ ‪มันเป็นโชว์ที่โคตรดี
‪ช่างเถอะ ผมไม่รู้ว่า ‪คริสโตเฟอร์มาที่นี่ทำไมด้วยซ้ำ
‪เราน่าจะอยู่กันเองได้ ‪ตอนนี้พวกเขาแม่งจะทำผมเป็นบ้าแล้ว
‪เอางี้ ทำไมลูกไม่ออกไปเดินเล่น
‪แล้วพูดคำว่า "แม่ง" ข้างนอก ‪แทนที่จะนั่งเซื่องซึมอยู่ในนั้น
‪ข้างนอกจะ 40 องศา ผมเดินไปไหนไม่ได้หรอก
‪ผมถึงอยากมีรถไง
‪ด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ‪มันเลยเร่งด่วนขึ้น
‪ขอบใจที่รู้ดีอธิบายให้แม่ฟัง
‪ว่าทำไมลูกได้รับผลกระทบมากที่สุด ‪จากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
‪ชาร์ลี อีกไม่นานลูกจะได้รถ
‪แต่ตอนนี้ อย่างที่แม่บอก
‪ลูกจะได้จักรยานของพ่อ
‪แล้วเมื่อไหร่ล่ะครับ
‪เมื่อแม่มีเวลาไปที่โกดังเก็บของ
‪ซึ่งเป็นอะไรที่ยากมาก
‪ช่างเถอะ
‪ฟังนะ เราจะกลับจากบ้านป้าที่ป่วยของจูดี้พรุ่งนี้
‪เธอจะรอดแหล่มิรอดแหล่อยู่
‪- แต่แม่คิดว่าเธอจะผ่านมันไปได้ ‪- เยี่ยมครับ
‪โอเค รักลูกนะ บาย
‪เดี๋ยวนะ แม่บอกว่ารักผม ‪มากพอที่จะซื้อรถให้ หรือ...
‪เปล่า แม่บอกว่าแม่รักลูก บาย
‪นี่ ฉันต้องชาร์จแบตฯ โทรศัพท์ ‪แบตฯ ใกล้หมดแล้ว
‪พวกเราเป็นไงบ้าง
‪พวกเราโอเค
‪โอเค ใช่
‪ฉันรู้นะ...
‪ว่าเมื่อคืนมันหนักหนา แต่ฉัน...
‪ฉันรู้สึกเหมือนเราอยู่อีกฝั่งของมัน จู๊ด
‪มีอะไรไหมที่ฉัน...
‪จะหาให้เธอได้ หรือแบบว่า...
‪ฉันจองสปาให้เธอไหม ‪ไปนวดให้สบายหรืออะไรไหม
‪ดูนี่สิ ทริปแอดไวเซอร์ให้ตั้งเกือบสามดาวแน่ะ
‪ไม่รู้จะพิมพ์มาทำไม
‪ไม่ ขอบใจ
‪ทำเล็บมือเล็บเท้าไหม ไม่เหรอ
‪ฉันไม่มีอารมณ์ ขอโทษถ้าทำให้คุณรำคาญ
‪พระเจ้า จูดี้ เธอไม่ทำให้ฉันรำคาญหรอก
‪นี่เธอโกรธฉันรึเปล่า
‪เพราะเธอโกรธฉันได้นะ
‪ฉันไม่ได้โกรธ
‪ช่วยบอกฉันทีได้ไหมว่าต้องทำยังไง
‪เพราะเธอเป็นคนดี ส่วนฉันเป็นคนกากๆ
‪งั้นช่วยบอกฉันที ‪ว่าฉันจะทำอะไรดีๆ ให้เธอได้บ้าง
‪เพราะเธอทำให้ฉันกลัวนิดๆ นะ
‪ฉันแค่รู้สึกไม่อยากคุยอะไรเลยตอนนี้
‪ได้
‪ฉันคิดว่าฉันคงเหนื่อยมาก
‪จากการขุดหลุมในป่าหกชั่วโมง
‪ซึ่งจบลงด้วยการ ‪ทิ้งคู่หมั้นเก่าของฉันลงไปในหลุมนั้น
‪จ้ะ โอเค
‪ได้เลย
‪นี่ นี่
‪ตื่นแล้วเหรอ
‪ตื่นแล้ว
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันมีไอเดียน่ะ
‪มีบาร์อยู่ที่ล็อบบี้ชื่อว่า
‪วิสเปอร์สแอนด์วิงก์ส
‪และฉันแค่คิดว่าบางที...
‪เราสามารถลงไปและ...
‪ดื่มให้...
‪ให้สตีฟ
‪จริงเหรอ
‪ใช่ ก็มันเป็นสิ่งที่คนทำกันหลังพิธีฝังศพไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ไหม
‪เศร้าเสียใจ ดื่ม
‪ระบายทุกอย่างออกมา
‪- โอเค ‪- นะ
‪คุณพูดว่า "วิสเกอร์สแอนด์วิงก์ส" เหรอ
‪ไม่ ทำไมต้อง "วิสเกอร์ส" ‪"วิสเปอร์ส"ต่างหาก
‪และ "วิงก์ส" แบบว่า...
‪แต่ฉันอยากให้เธออาบน้ำก่อนนะ
‪- เพราะ... ‪- เหรอคะ
‪แค่เพราะว่า...
‪ฉันตัวเหม็นเหรอ
‪เปล่า เธอแค่ดูเบื๊อกในชุดนี้น่ะ
‪นี่ชุดคุณนะ
‪หวัดดีค่ะ
‪หวัดดี รับอะไรดีครับ
‪ขอดับเบิลสกอตช์สองที่ค่ะ โอเคไหม โอเคนะ
‪ถ้าคุณมางานแต่งงาน ดื่มฟรีนะครับ
‪จริงๆ แล้วเรา...
‪เจ้าสาวเป็นญาติห่างๆ ของฉันเอง ดังนั้นใช่ ‪เราขอจอห์นนี่ วอล์คเกอร์ บลู
‪ขอบคุณ
‪- เสียงดังมากเลย ‪- ก็นี่มันบาร์
‪ขอบคุณค่ะ
‪แด่สตีฟ
‪อยากพูดอะไรถึงเขาหน่อยไหม หรือ...
‪นี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันคิดไว้เลย เพราะงั้นฉันไม่...
‪โอเค
‪ฉันไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ
‪ก็...
‪เขาหล่อมาก
‪- เขาเป็นมากกว่านั้น ‪- ใช่
‪แน่นอน
‪คุณไม่รู้จักเขาจริงๆ
‪ใช่ ฉันไม่รู้จักเขา
‪เขาเป็นคนช่างคิดมากๆ
‪และน่ารัก
‪- โอเค ‪- จริงๆ นะ
‪โอเค
‪เขาชอบทำสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ‪เพื่อให้ฉันรู้สึกพิเศษเสมอ
‪แม้แต่วิธีที่เขาขอแต่งงาน
‪เหรอ เขา...
‪เขาขอแต่งงานยังไงเหรอ
‪ใช้แฟลชม็อบ
‪โอ้ มันช่าง...
‪สนุกจังเลย
‪ฉันคิดว่าเราแค่จะไป ‪ชายทะเลกันหนึ่งวัน แต่แล้ว...
‪คน 200 คนโผล่มา
‪และเต้นเพลงของซินดี ลอเปอร์กัน
‪ช่างคิดจริงๆ
‪เขามีมุมที่อ่อนโยนมากๆ ‪ที่ไม่ค่อยแสดงให้คนอื่นเห็น
‪โอเค
‪ฉันรู้ว่าคุณไม่ชอบเขา
‪คุณมีเหตุผลที่จะไม่ชอบเขา
‪ฉันรู้ว่าเขาเป็นยังไง
‪ฉันเข้าใจ
‪แต่ฉันรักเขา
‪เขาเป็นคนแรกที่ทำให้ฉัน...
‪รู้สึกเป็นที่รักจริงๆ
‪เขาไม่ได้เพอร์เฟกต์ตลอดหรอก
‪แต่เขาเป็นที่พึ่งของฉัน
‪ไม่ ฉันรู้
‪ไม่ ฉัน...
‪ฉันรู้เธอหมายความว่าไง
‪อะไร
‪- อะไร ‪- เปล่า
‪แค่มีเรื่องที่ฉันอยากบอกคุณมาตลอด ‪และฉันไม่เคย...
‪ไม่เคยรู้สึกว่าเป็นเวลาที่เหมาะเลย
‪อะไร
‪ฉันไม่รู้ ลืมมันไปเถอะ
‪ไม่ จูดี้ เธอจะบอกว่ามีเรื่องจะบอกฉัน ‪แล้วไม่บอกไม่ได้
‪- จริง ฉันเกลียดเวลาคนทำแบบนั้น ‪- มันน่ารำคาญ
‪- ใช่ ‪- งั้นก็บอกฉันมา
‪ได้
‪ตอนเช้าหลังจากวันที่เรา...
‪ขับรถชนเท็ด...
‪ฉันตื่นมา และ...
‪สตีฟไม่อยู่บนเตียง ฉันเลยไปเดินตามหาเขา...
‪และฉันเจอเขาอยู่ที่มุมโปรดของเราที่ชายหาด
‪และเขานั่งอยู่บนทรายเปียกๆ
‪เขาร้องไห้เหมือนเด็กเลย
‪ไม่ใช่ว่าเขาไม่สนเรื่องที่เกิดขึ้น
‪เขาเสียใจมากแต่ฉันคิดว่าเขาไม่สามารถ...
‪แสดงความรู้สึกได้ นึกออกไหม
‪แต่เขารู้สึกปลอดภัยที่ชาดหาด
‪นั่นคือเหตุผลที่ฉันอยากให้เราพาเขาไปที่นั่น
‪และให้เขาได้พัก
‪ฉันเข้าใจ
‪ฉันแค่อยาก...
‪ฉันแค่...
‪ฉันแค่อยากบอกลาเขา
‪เขาดูแลฉันดีมากมาตลอด
‪ฉันแค่อยากทำอะไรสักอย่างเพื่อเขาบ้าง
‪เป็นอะไร คุณเป็นอะไรรึเปล่า
‪ฉันขอโทษ
‪ฉันขอโทษจริงๆ
‪เธอควรจะได้บอกลา
‪ตอนนั้นฉันได้บอกลาเท็ด
‪ฉันขอโทษจริงๆ
‪- ไม่ ‪- มันไม่ยุติธรรม
‪- อย่าร้องไห้ ฉันไม่อยากให้คุณรู้สึกแย่ ‪- ไม่ต้องดูแลฉัน
‪- ฉันขอโทษ ‪- ไม่ต้องดูแลฉัน
‪ฉันจะทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ
‪เพราะอย่างนี้ สตีฟถึงรักเธอ
‪เพราะเธอคือ...
‪เธอเป็นคนที่จิตใจดีที่สุดในโลกนี้
‪ฉันรักเธอมากนะ
‪รักมากจริงๆ
‪ฉันก็รักคุณมาก
‪เธอเป็นที่พึ่งของฉันได้ไหม
‪ได้ค่ะ ฉันจะเป็นที่พึ่งให้คุณ
‪หวัดดีครับ
‪พระเจ้า
‪พวกคุณอยากเต้นรำไหม
‪- อะไรกัน... ‪- ไม่ค่ะ ขอบคุณ
‪- แน่ใจนะ ‪- โอ้ พระเจ้า โทษนะ
‪เห็นไหมว่าเรากำลังทำอะไรกันอยู่
‪ดูเหมือนเพื่อนฉันอยากเต้นเหรอ
‪ดูตาม้าตาเรือหน่อย
‪คนเรานี่มันเป็นห่าอะไรวะเนี่ย
‪จริงๆ นะ
‪น่าสงสารจริงๆ เขาก็แค่อยากเต้นรำ
‪พระเจ้า
‪"สาวๆ พวกนั้นดูเหมือนอาจจะฆ่าตัวตาย
‪บางทีพวกเธออาจจะอยากส่ายสะโพก
‪ก่อนโดดสะพาน"
‪คนอะไรงี่เง่าชะมัด
‪งี่เง่าจริงๆ
‪โอ้ พระเจ้า
‪แต่ฉันรู้สึกอยากเต้นจริงๆ นะ
‪- อะไรวะเนี่ย ‪- ฉันไม่รู้
‪- กับหมอนั่นเหรอ ‪- เปล่า กับคุณ
‪กับฉัน ได้เลย
‪ได้เลย
‪เอ้า
‪แชมเปญ
‪ขอบคุณค่ะ
‪พระเจ้า เดี๋ยวนะ
‪เราไม่พูดถึงเจฟฟ์กันได้ไงเนี่ย
‪เจฟฟ์!
‪โอ้ พระเจ้า
‪โอ้ พระเจ้า คาเรนผู้น่าสงสาร
‪ฉันรู้สึกแย่แทนคาเรนมาก ‪และฉันไม่เคยชอบหล่อนเลย
‪- โอเคไหม ‪- เดี๋ยวนะ มีทางเป็นไปได้ไหม
‪ที่เราจะคิดว่าสองคนนั้นเป็นหุ้นส่วนธุรกิจกัน
‪- จูดี้ ‪- อะไร
‪จูดี้
‪- ไม่เหรอ ‪- พวกเขาจู๋ติดกันซะขนาดนั้น
‪- แด่ คาเรน ‪- แด่ คาเรน
‪- ขออีกสองแก้วได้ไหมคะ ‪- ใช่ค่ะ
‪ผมรู้นะว่าคุณไม่ได้มางานแต่งงาน
‪- ว่าไงนะ ‪- อะไรนะ
‪คุณติดเงินผม 83 ดอลลาร์
‪อะไรนะ
‪ไอ้สากกะเบือ
‪และไสหัวไปให้พ้นเลย
‪โอ้ พระเจ้า
‪ฮัลโหล
‪เดี๋ยวนะ... อะไรนะ
‪เวร
‪แน่ใจเหรอว่าเป็นนกตัวนั้น
‪ว่าเป็นนกของเรา
‪เฮนรี่แน่ใจ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ทุกคนกำลังสนุกกันอยู่
‪จากนั้นผมก็เข้ามาในนี้สองนาที ‪เพื่อทำแพนเค้กเลมอนริคอตตา
‪และขณะที่ผมกำลังขูดผิวมะนาว
‪ผมก็ได้ยินเสียงกรี๊ด
‪และผมมาสายเกินไป นกตายแล้ว
‪โอเค แต่ตายได้ไง
‪หมาทำครับ
‪อาจเป็นแค่สัญชาตญาณสัตว์ก็ได้
‪- ผมเสียใจจริงๆ เจ็น ‪- พระเจ้า
‪ผมบอกอลันแล้ว ‪ว่ามันต้องการการฝึกอย่างมืออาชีพ
‪แต่รู้อะไรไหม นี่ไม่สมกับเป็นมันเลย ‪อะเดลไม่ได้ก้าวร้าวนะ
‪มันเป็นพวกหัวสูง
‪ไม่ยอมใส่ผ้าสังเคราะห์เลย
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ไม่เป็นไร ลูก เศร้าได้นะ
‪ผมแค่...
‪ผมแค่อยากรู้ว่ามันคือครั้งสุดท้าย ‪ที่ผมจะได้เล่นกับนก
‪ผมจะได้บอกลา
‪ลูกยังบอกลาได้อยู่นะ
‪ในมือของพระองค์ โอ้ พระเจ้า
‪เราขอมอบพี่ชาย น้องสาว และนกให้พระองค์
‪ในชีวิตนี้ พระองค์โอบกอดพวกเขา ‪ด้วยความรักอันอ่อนโยนของพระองค์
‪ดังนั้นบัดนี้
‪ปลดปล่อยพวกเขาจากสิ่งชั่วร้าย
‪และเสนอการพักผ่อนนิรันกาลให้พวกเขา
‪ในความเศร้าของเรา ‪ขอให้เราได้พบความสุขสบายในตัวท่าน
‪และความกล้าที่จะผ่านช่วงเวลานี้ไป
‪ด้วยกัน
‪อาเมน
‪จูดี้ ช่วยร้องเพลงอะไรหน่อยได้ไหม
‪ใช่ ได้ไหมครับ
‪ได้สิ
‪ผมรักคุณ
‪ผมคิดถึงคุณ
‪- ขับรถสิ ยัยโง่ ‪- ฟังสิวะ
‪อย่าอ่อนไหวนักเลย
‪หวัดดี เจ็น
‪หวัดดี
‪ขอโทษจริงๆ ที่มารบกวนคุณ
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪หวัดดี แชนดี้
‪หวังว่าเราคงไม่ได้ปลุกคุณนะคะ
‪ไม่จ้ะ เพิ่งสองทุ่มเอง
‪ฉันยังไม่นอนหรอก
‪แชนดี้มีอะไรจะบอกน่ะ
‪ใช่ไหม
‪เรื่องนกน่ะค่ะ
‪โอเค
‪หนูฆ่ามันเอง
‪โอ้ เธอเองเหรอ
‪หนูพยายามไม่ให้มันบินหนีไป
‪แต่หนูคงบีบมันแรงเกินไป
‪หนูไม่รู้ว่าส่วนใหญ่ตัวนกเป็นของเหลว
‪แต่มันเป็นอุบัติเหตุ
‪ใช่ไหม
‪ใช่ค่ะ
‪หนูขอโทษค่ะ
‪- โอเค ‪- ฉันขอโทษจริงๆ
‪ฉันซาบซึ้งใจมากที่คุณให้แชนดี้แวะมาที่นี่ตลอด
‪หวังว่าเรื่องนี้จะไม่เปลี่ยนแปลงอะไร
‪แกต้องการเพื่อนค่ะ
‪โอเค
‪ให้เจ็นกลับไปใช้เวลาช่วงค่ำของเธอดีกว่านะ
‪ขอบคุณ
‪หนูแค่... หนูไม่อยากบอกเฮนรี่เลยค่ะ
‪เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของหนู ‪และหนูไม่อยากเสียเขาไป
‪รู้อะไรไหม
‪เธอไม่ต้องบอกเขาหรอก
‪จริงเหรอคะ
‪จริงจ้ะ
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪ฉันคิดว่าบางครั้ง
‪คนเราก็ต้องการเพื่อนมากกว่าความจริง
‪- กลับมาได้แล้ว แชนดี้... ‪- กลับไปได้แล้วละ
‪ฉันขอโทษนะ
‪(ถึงผู้เกี่ยวข้อง ‪คนที่ฉันรักเอาหินก้อนนี้มา)
‪(เขาอยากคืนมันกลับไปยังบ้านของมัน ‪เราทั้งคู่เสียใจ)
‪(ป่าสงวนแห่งชาติเพทริฟายด์)
‪ราตรีสวัสดิ์
‪ฝันดีนะ
‪แม่เจ้า
‪สุดยอดเลยแม่
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล