‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪อรุณสวัสดิ์
‪ไง
‪ไม่อยากเชื่อว่าผมจะอยู่ตรงนี้
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪หลับสบายไหม
‪ดีค่ะ
‪ดี
‪ดีครับ
‪ดีค่ะ
‪ฉันต้องอาบน้ำ
‪บ้าเอ๊ย
‪รอตรงนั้น
‪ตายแล้ว เธอนี่มันโรคจิตชะมัด
‪เธอแม่งโรคจิตยิ่งกว่า ‪หนังเรื่องแท็กซี่มหากาฬซะอีก
‪เธอเป็นห่าอะไรวะ อีบ้าเอ๊ย!
‪- คุณโอเคไหม ‪- ค่ะ
‪เธอแม่ง...
‪เธอแม่งคือเดอ นิโร
‪เธอคือเดอ นิโรในหนังทุกเรื่องที่เขาเคยเล่น
‪(ทัณฑสถานหญิง)
‪หวัดดีค่ะแม่
‪ไง
‪ไหนดูลูกซิ
‪จูดี้ แอนน์ ลูกไม่เปลี่ยนเลย
‪แม่ดูดีนะคะ
‪แม่ยังสวยมาก
‪ไม่เอาน่า
‪- แม่รู้ว่าแม่ดูเหมือนยัยแก่หงำเหงือกคนนึง ‪- ไม่หรอกค่ะ
‪แม่ใส่ชุดหมีแล้วดูเลิศมาก อินเทรนด์สุดๆ
‪มีอะไรก็ปรับไปตามนั้นน่ะ
‪แม่... หนังสืออะไรแล้วนะ
‪อยากเก่ง ต้องกล้า
‪หนูว่าหนังสือไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้นแต่...
‪ใช่ แม่ยังไม่เคยอ่านเลย
‪หนูก็เหมือนกัน
‪ลูกมาที่นี่ทำไม
‪ไม่นานมานี้หนูเสียบางคนไป
‪และหนูแค่ไม่อยากให้เวลาผ่านพ้นไปมากกว่านี้ ‪ก่อนที่หนูจะได้เจอแม่อีกครั้ง
‪แม่เป็นแม่หนู
‪และหนูคิดถึงแม่
‪แม่ก็คิดถึงลูก
‪มันผ่านมาตั้ง 15 ปีแล้ว
‪ใจนึงแม่ก็คิดว่าจะไม่ได้เจอลูกอีกแล้ว
‪แม่คิดว่าลูกไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับแม่
‪แม่...
‪หนูส่งจดหมายพวกนั้นมาหาแม่นะ
‪หนูพยายามไม่หยุดเลย
‪หนูคิดว่าแม่ไม่อยากเจอหนูซะอีก
‪แม่เขียนตอบลูกนะ
‪จริงเหรอคะ
‪จริงสิ
‪หนูไม่เคยได้รับเลย
‪- และแม่ก็ไม่เคยโทรหาหนู หนูก็เลย... ‪- ไม่ อย่า อย่าเลย
‪ลูกทำถูกแล้วละ อยู่ห่างๆ ไว้น่ะ
‪และแม่ไม่เคยห่วงลูกเลย
‪โลกนี้รักการดูแลลูกมาตลอด
‪ลูกกับใบหน้านี้
‪คราวนี้แม่จะอยู่ในนี้นานแค่ไหนคะ
‪ไม่รู้สิ อาจจะห้าปีหรือสิบปี
‪แม่ยังไม่ได้ตัดสินใจเลย
‪แต่แม่จะไม่เป็นไร
‪จริงๆ นะ แม่โอเค
‪แม่เลิกเหล้าแล้ว
‪นี่คือความสงบที่สุดที่แม่รู้สึก ‪ในช่วงเวลาอันยาวนานจริงๆ
‪จริงเหรอคะ
‪รู้ไหมว่ามันเหนื่อยแค่ไหน ‪ที่ต้องปิดบังและโกหกตลอดเวลา
‪แม่มาอยู่ที่นี่
‪มันเหมือนในที่สุดแม่ก็หายใจออกซะที
‪เยี่ยมค่ะ
‪มันไม่ได้เลวร้ายที่สุดหรอก
‪การใช้กรรมน่ะ
‪ค่ะ
‪หนูเข้าใจเลยว่ามันจะโล่งอกขนาดไหน
‪หวัดดี
‪ผมยังอยู่
‪จริงด้วย
‪และคุณสติแตก
‪เปล่านะ ฉันเปล่า
‪ผมว่าคุณสติแตกนิดๆ นะ
‪และผมเข้าใจ
‪คุณอยู่กับคนใหม่และมันน่ากลัว
‪และประหลาด
‪ผมว่าสิ่งเดียวที่เราทำได้คือ...
‪เต้นรำกัน
‪ไม่ อะไรนะ
‪ผมว่าเราควรเต้นรำกัน
‪เร็วเข้า สาวน้อย
‪ใช่ เราจะทำแบบนี้กัน
‪- มาขยับไปด้วยกัน ‪- เราทำอะไรกันเนี่ย
‪คุณกำลังตื่นเต้นสุดขีด
‪ที่รัก ไม่เป็นไร
‪เป็นธรรมดาที่จะสับสน ‪เมื่อใช้ค่ำคืนกับใครคนใหม่
‪โดยเฉพาะเมื่อเขาเป็น ‪หมอไคโรแพรกติกสุดเนิร์ด
‪บางทีมันอาจช่วยได้หากคุณรู้หนึ่งปัจจัย
‪เขาคิดว่าคุณน่าทึ่ง
‪และ...
‪ผมหาคำที่คล้องจองกับ "น่าทึ่ง" ไม่ได้แล้ว
‪- ฉันทำแบบนี้ไม่ได้ ‪- "ตราตรึง" นึกออกแล้ว
‪ได้โปรด เบ็น ฉัน...
‪ฉันขอโทษ นี่เป็นความผิดพลาดที่ใหญ่มาก
‪อะไรนะ ทำไม
‪ไม่สำคัญหรอกว่าทำไม
‪มันสำคัญสำหรับผม ‪เพราะผมไม่คิดว่ามันคือความผิดพลาด
‪ผมรู้สึกเหมือนรอเจอคนอย่างคุณมาทั้งชีวิต
‪คนที่ท้าทายผมและ...
‪คอยช่วยเหลือ
‪เป็นส่วนผสมของความอ่อนโยน ‪และเข้มแข็งที่น่าทึ่งขนาดนี้ และ...
‪สวย
‪สวยมากจริงๆ นะ
‪ทั้งภายในและภายนอก
‪เบ็น เอาจริงนะ
‪- โอ้ พระเจ้า ‪- เจ็น อะไร...
‪คุณไม่รู้หรอกว่า
‪จริงๆ แล้วฉันเป็นคนยังไง
‪และคุณคู่ควรกับ
‪คนคนนั้นที่คุณเพิ่งสาธยายมา
‪และฉันรับประกันได้เลยว่ามัน...
‪ไม่ใช่ฉัน
‪เจ็น นี่มัน...
‪นี่มันบ้ามาก ‪คุณพูดเรื่องอะไรอยู่เนี่ย เรา...
‪ช่วยทำให้ผมเข้าใจทีสิ
‪เพราะมันเร็วเกินไปหลังจากคุณเสียสามีไป...
‪- ไม่ใช่ ‪- หรือมันคืออะไร
‪ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ
‪- เราคุยเรื่องนี้กันหน่อยได้ไหม... ‪- ไม่ คุยไม่ได้ โคตรคุยไม่ได้เลย
‪ได้โปรด คุณ...
‪คุณกลับไปเถอะ
‪โอเค
‪โอเค ได้โปรด
‪รู้ไหม ผมไม่รู้...
‪ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ แต่...
‪ผมหวังจริงๆ ว่าสักวันหนึ่ง ‪คุณจะเห็นตัวเองแบบที่ผมเห็นคุณ
‪เพราะมัน
‪มันพิเศษมาก
‪แม่งเอ๊ย
‪หวัดดีครับ เบ็น
‪ไง ชาร์ลี
‪ฉันกำลังจะกลับเลย
‪ทุกอย่างโอเคไหม
‪โอเค เรียบร้อยดี ฉันแค่...
‪ประชุมกับแม่นายน่ะ ประชุมยามเช้า
‪แต่มันจบแล้วละ
‪นี่...
‪ดูแลตัวเองดีๆ นะ
‪ครับ
‪และ
‪ดูแลแม่นายดีๆ ด้วยละ
‪แน่นอนครับ
‪ลูกอยู่ที่ลากูนาเหรอ
‪หรูหราๆ
‪ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร
‪ไม่มีผู้ชายค่ะ หนูอยู่กับเพื่อนชื่อเจ็น ‪และลูกชายของเธอสองคน
‪ชาร์ลีกับเฮนรี่
‪ลูกไม่มีครอบครัวเหรอ
‪ไม่มีค่ะ
‪แต่หนูมีพวกเขา
‪แต่การเป็นแม่ก็ถูกยกย่องมากเกินไปจริงๆ แหละ
‪อีกสองนาที
‪แฟรงกี้ ขอเวลาอีกหน่อยไม่ได้เหรอ
‪ฉันคุยกับลูกสาวฉันอยู่ เธอสวยไหมล่ะ
‪หน้าคล้ายกันอยู่นะ
‪คุณมีเวลาห้านาที แค่ครั้งนี้นะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪อย่าคิดว่าฉันไม่สังเกตนะว่าคุณตัดผมมา
‪หนูไม่รู้ว่าแม่ทำได้ยังไง
‪แม่ยังคงผูกมิตรทุกที่ที่แม่ไป
‪อยู่ที่นี่ เราต้องการพวกเขา
‪แม่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ
‪แม่บอกไม่ได้จริงๆ
‪แต่มันเป็นเพราะระบบ
‪ทันทีที่ลูกเข้าไปแล้ว พวกเขาทำให้มัน ‪แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ลูกจะไม่กลับมา
‪ค่ะ
‪หนูขอโทษค่ะแม่
‪ฟังนะ
‪ตอนนั้นลูกยังเด็ก
‪พวกเขาไม่ควรให้ลูกเป็นพยาน
‪หนูคิดเรื่องนี้ตลอดเวลานะ
‪หนูแค่...
‪หนูต้องพูดความจริง
‪ใช่
‪ลูกยังไม่ประสีประสานี่นา
‪นี่ เรื่องนั้นมันเป็นอดีตนะ
‪มาอยู่เพื่ออนาคตกันดีกว่า
‪โอเคค่ะ
‪หนูอยากเจอแม่บ่อยขึ้นจริงๆ
‪ลูกรัก แม่ก็อยากเหมือนกัน
‪เขาลือกันว่าแม่จะได้พิจารณาทัณฑ์บนเร็วๆ นี้
‪แม่อาจจะได้ออกไปเร็วกว่าที่คิดก็ได้
‪จริงเหรอคะ
‪โดยเฉพาะถ้าคราวนี้แม่ได้ทนาย ‪ที่ไม่ได้ซื้อปริญญามาจากซูเปอร์มาร์เก็ต
‪แต่ทนายดีๆ ก็ราคาไม่ถูก
‪ใช่ค่ะ
‪ให้ตายสิ หนูอยากช่วยแม่จัง แต่หนูไม่มีเงินเลย
‪ไม่จ้ะ ฟังนะ
‪ถ้าลูกช่วยแม่แบบนั้นไม่ได้ก็คือไม่ได้
‪แต่หนูอาจลองดูได้นะ
‪มันจะมีความหมายมากเลยละ
‪อรุณสวัสดิ์จ้ะ
‪- ไงครับ แม่ ‪- หวัดดีจ้ะ
‪ผมเห็นเบ็นเดินลงบันไดมาเมื่อเช้าด้วย
‪เบ็นมาที่นี่เหรอครับ
‪ใช่จ้ะ เขามาคุยเรื่องอสังหาริมทรัพย์แป๊บหนึ่งน่ะ
‪ในห้องนอนแม่อะนะ
‪ใช่
‪เขาดูเศร้าตอนกลับไปนะ
‪เหรอ
‪ใช่ครับ
‪เงียบไปเลยนะ!
‪ผมไม่ได้พูดอะไรเลยนะ
‪ไม่ ลูกรัก โทษที ไม่ใช่ลูก แต่...
‪สภาเมืองปฏิเสธคำขอป้ายหยุดของแม่
‪- จริงเหรอ ‪- ทำไมครับ
‪แม่ไม่รู้ มันไม่ได้บอก
‪ก็แค่การปฏิเสธแบบพูดรวมๆ ‪จากไอ้งั่งไร้ตัวตนคนหนึ่ง
‪แค่นี้เหรอครับ เราทำทุกอย่างฟรีงั้นเหรอ
‪ไม่ ไม่จบแค่นี้หรอก
‪จะไปไหนครับ
‪ไปทำให้พวกเขาบอกแม่ซึ่งๆ หน้า
‪- ผมไปด้วยได้ไหม ‪- อย่าเลยจ้ะ
‪ลูกจะต้องกินอาหารเช้าให้หมด
‪แล้วพอกินเสร็จแล้ว
‪ลูกจะเอาชามของลูก ‪ไปใส่เครื่องล้างจานสักครั้งในชีวิต
‪ผมอยู่ข้างแม่นะ แม่จะเหวี่ยงผมทำไมเนี่ย
‪ไม่ได้เหวี่ยง แค่เตรียมรับทุกสถานการณ์
‪แม่งเอ๊ย
‪(ศาลากลาง)
‪(ประชาพิจารณ์สภาเมืองลากูนาบีช) ‪(ควรมีเกาะกลางถนนหรือไม่)
‪ฉันค้นคว้ามา
‪และตัวเลขน่าสนใจมาก
‪ฉันรู้สึกกระตือรือร้นกับเรื่องนี้มาก
‪ฉันเลยคิดว่า ในเรื่องของเกาะกลางถนน...
‪เราไม่ควรค่ะ
‪สวัสดีค่ะ เจ็น ฮาร์ดิง
‪นายหน้าอสังหาฯ แม่ และฉันมาที่นี่เพื่อปฏิเสธ
‪เกาะกลางถนนเหรอ
‪ไม่ค่ะ ปฏิเสธพวกคุณ
‪ว่าไงนะ
‪ฉันทำเรื่องมาขอป้ายหยุด
‪ซึ่งเพิ่งถูกสภานี้ปฏิเสธ
‪ฉันเลยมาที่นี่เพื่อปฏิเสธการปฏิเสธของคุณ
‪ขอโทษนะ ‪แต่นี่เป็นการพิจารณาเกาะกลางถนน
‪แต่ตอนนี้เราจะคุยเรื่องป้ายหยุดกันแล้ว
‪โชคไม่ดีนะ คำขอนั้นถูกปฏิเสธ
‪เพราะป้ายหยุดทำให้การจราจรช้าลง
‪นั่นแหละประเด็น
‪หลังจากทบทวนแล้ว คณะกรรมการรู้สึกว่า ‪มันจะเป็นอันตรายมากกว่าส่งผลดี
‪โทษนะคะ
‪ป้ายหยุดจะเป็นอันตรายต่อใครเหรอ
‪ยกเว้นไอ้งั่งที่ซื้อรถแลมโบมา
‪เพื่อชดเชยไอ้จ้อนก้านไม้ขีดของเขา
‪คุณครับ เราไม่ต้องการคำหยาบแบบนั้นนะ
‪อย่าเรียก "คุณ" เลย มันน่ารำคาญ
‪ฉันเป็นผู้หญิงที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วว่ะ
‪ฉันมีลูกชายวัยรุ่นที่กำลังจะได้ใบขับขี่
‪ฉันพยายามปกป้องเขาอยู่
‪และทำให้ละแวกนี้ปลอดภัยขึ้นสำหรับเขา
‪และสำหรับพวกคุณทุกคน
‪รู้ไหม คุณนายฮาร์ดิง
‪ผมว่ามันน่าสนใจมากที่คุณกังวลมากเหลือเกิน
‪เรื่องการทำให้เพื่อนบ้านของคุณปลอดภัย
‪โทษนะ ฉันรู้จักคุณรึเปล่า
‪รู้จักสิ เราเคยเจอกันแล้ว
‪ผมชื่อแอนดรูว์
‪แอนดรูว์ ปีเตอร์ส
‪คุณอาจจำผมได้จากตอนที่คุณ ‪เสนอการประเมินบ้านผมฟรีให้
‪จากนั้นก็ทำร้ายผม
‪ปล่อยฉันนะโว้ย
‪ไม่ก็แปลว่าไม่เว้ย
‪อีเวร!
‪คุณเกือบทำจมูกผมหัก
‪ฉันน่าจะฟาดคุณแรงกว่านั้น
‪ว่าไงนะ
‪คุณอาจจำได้
‪ว่าเหตุผลที่ฉันพยายามจะทำให้คุณจมูกหัก
‪ก็เพราะคุณพยายามจะข่มขืนฉัน
‪หลังจากที่ฉันปฏิเสธตั้งไม่รู้กี่ครั้ง
‪และฉันปฏิเสธคุณ ‪ไม่ใช่แค่เพราะคุณแม่งโคตรน่าขยะแขยง
‪แต่เพราะฉันเพิ่งเสียสามีไป
‪และสิ่งสุดท้ายที่ฉันต้องการ
‪คือการถูกไอ้หัวขวดหื่นกามหลงตัวเองย่ำยี
‪ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย
‪วันนั้นน่าจะใช้ป้ายหยุดได้เนอะ
‪ใช่
‪และถ้ามีป้ายหยุด...
‪บนถนนที่สามีฉันถูกรถชนตาย
‪วันนี้เขาอาจจะยังมีชีวิตอยู่ก็ได้
‪และลูกๆ ฉันก็จะยังมีพ่อ
‪และโลกของเราก็จะไม่พังทลาย
‪คุณนายฮาร์ดิง
‪ถึงแม้ผมจะเสียใจ ‪ที่ได้ยินเรื่องการตายของสามีคุณ
‪แต่เราก็ไม่รู้หรอกว่าป้ายหยุดจะช่วยเขาได้
‪ใช่ค่ะ เราไม่รู้
‪แต่มันคือป้ายหยุดหนึ่งป้าย
‪และถ้ามันจะมีโอกาสช่วยให้คนอื่น
‪ไม่ต้องรู้สึกอย่างที่ฉันรู้สึกทุกวันในชีวิตฉันได้
‪เชื่อฉันเถอะว่ามันคุ้มค่า
‪เพราะฉันไม่อยากให้เรื่องนี้เกิดขึ้นกับใครเลย
‪แม้แต่คุณ
‪หวัดดีค่ะ
‪คุณเฮล
‪ฉันว่าคุณเรียกฉันว่าจูดี้ได้แล้วละ
‪- ไม่ ‪- โอเค
‪ฉันมีของมาฝาก
‪รูปโฟลน่ะ
‪ได้ข่าวว่าเธอดีขึ้นแล้ว ไม่ใช่จากมิเชลล์นะ
‪เพราะเธอไม่ยอมตอบไลน์ฉันเลย ซึ่งเจ็บมากนะ
‪- แต่... ‪- แม่คุณ
‪โทษที
‪ขอบคุณสำหรับรูป
‪ยินดีค่ะ
‪ฉันแอบหวังว่าคุณอาจจะช่วยอะไรฉันได้ด้วย
‪คิดว่าอยู่ในสถานะที่จะขอให้ฉันช่วยเหรอ
‪อาจไม่ใช่ แต่มันเกี่ยวกับรูปวาดของฉัน
‪ฉันหามันอยู่
‪มีคอลเลกชั่นที่เป็นรูปเด็กผู้หญิงมีรูตรงหัวใจ
‪- โอเค ‪- ฉันรู้ว่ามันฟังดูประหลาด
‪แต่มันมีค่าอยู่บ้าง และครั้งสุดท้าย ‪ที่ฉันเห็นมันคือที่หอศิลป์ของสตีฟ
‪หยุดพูดก่อน ฉันมีอะไรจะให้ดู เพรเกอร์!
‪หวัดดี จูดี้
‪ไง นิค
‪ดีจังที่เห็นคุณกลับมาใส่เครื่องแบบอีก
‪งั้นเหรอ
‪ช่วยอธิบายให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม ‪ว่าเกิดอะไรขึ้นในรูปพวกนี้
‪มันไม่ใช่อย่างที่เห็นนะ
‪นั่นไม่ใช่ชาร์ลี ฮาร์ดิงกับรถของสตีฟ วู้ดเหรอ
‪ชาร์ลีไม่เกี่ยวข้องอะไรกับสตีฟเลย
‪โอเค งั้นช่วยทำให้เราเข้าใจที ‪ว่าทำไมถึงมีภาพจากกล้องวงจรปิด
‪ที่ชาร์ลีขับรถของสตีฟในคืนที่รถถูกเผาด้วย
‪คือฉัน...
‪หัวหน้าเราต้องการให้เรารีบจับกุมคดีนี้มาก
‪และเขาคิดว่าเราควรตรวจสอบคุณ
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪แต่มันค่อนข้างยากที่จะไม่ดูรูปนี้
‪มันคือเบาะแสเดียวของเราจริงๆ
‪ค่ะ
‪มันก็แค่รูปไม่กี่รูปนะ
‪มันบอกเล่าเรื่องราวที่ไม่ดีนัก
‪เรารู้ว่าชาร์ลีโกรธเรื่องการตายของพ่อเขา
‪และเรารู้ว่าเขาเข้าถึงปืนได้
‪ใช่ แต่คำถามคือเขาโกรธมากพอ ‪ที่จะใช้มันรึเปล่า ซึ่ง
‪- เราจะต้องถามเขา ‪- เขาไม่ได้ใช้ปืน มันไม่ใช่แบบนั้น
‪แล้วมันเป็นแบบไหนล่ะ
‪ฟังนะ ตอนนี้คนที่ต้องการความช่วยเหลือคือชาร์ลี
‪ดังนั้นถ้าคุณมีเรื่องที่ดีกว่า คุณต้องรีบบอกเรามา
‪ชาร์ เฮน!
‪แม่ทำอาหารค่ำเสร็จแล้ว
‪นานทีปีหนนะจ๊ะ
‪รสชาติอาจห่วยแตก ‪แต่นั่นคือความรักของแม่ที่รสชาติแย่แบบนั้น
‪ลูกจ๋า
‪นี่ บู้ป อาหารค่ำเสร็จแล้ว
‪ผมไม่หิวครับ
‪ไม่เหรอ เกิดอะไรขึ้น ลูกโอเคไหม
‪ผมทะเลาะกับแชนดี้
‪ผมไม่อยากเป็นเพื่อนกับเธอแล้ว
‪ทำไมล่ะ
‪คุยกันไม่ได้เหรอ
‪แชนดี้เขาก็ดู...
‪มีเหตุผลมากนะ
‪เธอฆ่านกผม
‪งั้นเหรอ
‪ผมรู้ว่าแม่บอกให้เธอโกหก
‪แม่ทำแบบนั้นทำไม
‪แม่ไม่...
‪แม่ไม่รู้ ลูกรัก
‪แม่ขอโทษ
‪แม่รู้ว่าลูกเสียใจเรื่องนกมากแค่ไหน
‪และแม่แค่ไม่อยากให้ลูก
‪รู้สึกแย่ไปกว่านั้น
‪แต่ผมรู้สึกแย่กว่าจริงๆ
‪แม่เป็นแม่ผมนะ
‪และแม่แม่งโกหกผม
‪ใช่จ้ะ
‪ฟังนะ แม่พลาดไปแล้ว โอเคไหม
‪บางครั้งคนเป็นแม่ก็ทำผิดพลาดได้
‪แม่ขอโทษจริงๆ ลูกรัก
‪แม่จะชดใช้ให้ลูกยังไงดี
‪อยากไปร้านเกมไหม
‪ไม่ครับ
‪แต่บางทีถ้าจูดี้กลับมา ให้เธอมาที่ห้องผมได้ไหม
‪ได้จ้ะ
‪ลูกมีนกของลูกด้วยเหรอ
‪ใช่ครับ แต่...
‪ไม่รู้ทำไมหางมันหัก
‪จ้ะ
‪เอาละ แม่รักลูกนะ
‪โอเค
‪เฮ้ย เราต้องคุยกันนะ
‪ให้ตายสิ อะไรอีกเนี่ย
‪ผมไม่ใช่เฮนรี่ แม่ไม่ต้องปิดบังอะไรผม ‪แม่ไม่ต้องโกหก
‪โอเค ลูกพูดเรื่องอะไรอยู่ ชาร์ลี
‪ทุกเรื่อง
‪เบ็น สตีฟ ผมรู้นะว่าแม่เป็นคนเผารถ
‪แม่ถือถังน้ำมันอยู่ในมือเลยว่ะ
‪ลูกไม่รู้หรอกว่าพูดอะไรอยู่
‪โอเคไหม แม่งไม่ใช่เรื่องของลูกเลย
‪ใช่สิ มันเป็นเรื่องของผม
‪แม่เป็นแม่ผมนะ ‪เราควรจะคอยดูแลกันไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ ใช่เลย
‪ดังนั้นลูกต้องเลิกพูดเรื่องนี้ โอเคไหม
‪- อะไร... ‪- เชื่อแม่สิ
‪ทำไมบอกผมไม่ได้
‪- ว่าเกิดอะไรขึ้น ‪- เพราะแม่บอกไม่ได้
‪- ทำไมล่ะ ‪- เพราะว่า
‪ทำไม
‪เพราะแม่กลัว
‪สตีฟ วู้ด...
‪เกี่ยวข้องกับคนบางคนที่อันตรายมาก โอเคไหม
‪ดังนั้นได้โปรด
‪อย่าพูดถึงเรื่องนี้อีกเป็นอันขาด
‪เข้าใจไหม
‪ครับ
‪อย่าพูดอีกแม้แต่คำเดียว ชาร์ลี
‪โอเคครับ
‪อะไร นั่นอะไร
‪ไม่มีอะไรครับ
‪คุณคงไม่คิดว่าเด็กทำจริงๆ หรอกนะ
‪ฉันไม่ชอบหลักฐานนั่นเลย ‪แต่มันคือสิ่งเดียวที่เรามี
‪- คุณได้ดูเอกสารที่ผมส่งให้คุณรึยัง ‪- ดูแล้ว
‪แต่เราต้องการมากกว่านั้น
‪รูปถ่ายผู้ชายเดินเข้าหอศิลป์ไม่กี่รูป ‪พิสูจน์อะไรไม่ได้มาก
‪รูปถ่ายเด็กในรถไม่กี่รูปก็เหมือนกัน
‪เพรเกอร์ เพื่อนเอ๋ย ‪โทรศัพท์พวกนั้นรับสายเองไม่ได้หรอกนะ
‪แล้ว...
‪จูดี้ เฮลแก้ตัวว่ายังไงบ้าง
‪เธอยังไม่พูดค่ะ
‪คุณเอาเด็กล่อรึเปล่า
‪ฉัน... ทำแล้วค่ะ
‪- ดี สาวน้อย ‪- ฉันไม่ใช่สาวน้อยของคุณ
‪โทษที
‪นึกว่านั่นจะเป็นคำชมสำหรับผู้หญิงรุ่นคุณซะอีก
‪อีระยำ
‪ไง
‪ขอคุยด้วยในโรงรถหน่อยสิ เดี๋ยวนี้เลย
‪จริงเหรอ คือ... แม่งเอ๊ย ก็ได้
‪นี่
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เกิดอะไรขึ้น จูดี้ บอกฉันมาว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ตำรวจมีรูปชาร์ลีขับรถของสตีฟ
‪รูปที่พาร์กเกอร์ถ่าย
‪โอ้ พระเจ้า
‪กล้องวงจรปิดก็มีภาพเขา...
‪- กำลังขับรถคืนที่รถถูกเผา ‪- โอ้ พระเจ้า
‪พวกเขาคิดว่าเขาทำ เจ็น
‪ไม่
‪แย่แล้ว
‪ฉันจะทำยังไงดี
‪- ฉันจะทำยังไงดี จูดี้ ‪- ไม่ต้องทำ
‪โอ้ พระเจ้า
‪- ฟังฉัน ไม่ต้องทำอะไร ‪- หา
‪เพราะฉันจะรับผิดเอง
‪อะไรนะ ไม่ ไม่ได้นะ
‪ฉันไม่ได้ขออนุญาตคุณ ฉันกำลังบอกคุณ
‪- ไม่นะ ‪- คุณต้องยอมให้ฉันทำแบบนี้
‪ฉันจำเป็นต้องทำ
‪โอ้ พระเจ้า จูดี้
‪- ไม่ได้ ‪- ได้
‪ฟังฉันนะ
‪คืนที่สตีฟตาย
‪ฉันกำลังจะฆ่าตัวตาย
‪อะไรนะ
‪แต่คุณโทรมาหาฉัน
‪และคุณช่วยฉันไว้
‪โอ้ จูดี้
‪และคุณอาจช่วยฉันไว้ ‪เพื่อให้ฉันได้ตอบแทนคุณในตอนนี้
‪คุณมีครอบครัว
‪คุณมีชีวิต
‪ให้ฉันทำแบบนี้เพื่อคุณเถอะ เจ็น
‪ฉันจะรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดนี้เอง
‪ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน เรื่องทั้งหมดนี้คงไม่เกิดขึ้น
‪เธอไม่ได้เป็นคนทำให้สตีฟตายนะ
‪ฉันต่างหาก
‪- ฉันทำสิ ‪- ไม่ เธอไม่ได้ทำ
‪เขามาตามหาฉันที่นี่ จากนั้นเขาก็ทำร้ายคุณ
‪ไม่
‪- ใช่แล้ว มันเป็นการป้องกันตัว เจ็น ‪- ไม่ มันไม่ใช่
‪ใช่สิ
‪ไม่ มันไม่ใช่ จูดี้
‪คุณพูดเรื่องอะไรอยู่เนี่ย
‪เขากำลังเดินกลับไป
‪และเขาไม่ได้ทำร้ายฉัน
‪ฉันทำร้ายเขาเอง
‪- ไหนคุณบอกว่าเขาบีบคอคุณ ‪- ไม่ ฉัน
‪ฉันโกหก
‪คุณอะไรนะ
‪ฉันโกหก
‪ฉันขอโทษ
‪ไม่ ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคุณ...
‪ทำไมคุณทำแบบนั้น
‪คุณฆ่าเขาทำไม
‪เขากำลังหาทางออกอยู่ ที่รัก
‪- อะไรนะ ‪- เท็ดน่ะ
‪เขากระโจนใส่รถเราเอง
‪- ไม่จริง ‪- จริงสิ เขาอยากโดนรถชน
‪ไปตายซะ
‪รู้ไหม ผมไม่โทษเขาหรอก
‪เพราะถ้าผมแต่งงานกับคุณ ‪ผมก็คงอยากเอาปืนยิงกบาลตัวเอง
‪เป็นผมก็คงอยากฆ่าตัวตายเหมือนกัน นังสารเลว
‪เพราะเขาพูดเรื่องที่แย่มากๆ โอเคไหม
‪และฉันโกรธมาก และฉัน...
‪ฉันแค่คุมตัวเองไม่ได้
‪เขาพูดอะไรกับคุณ
‪พระเจ้า มันไม่สำคัญหรอก
‪- สำคัญสิ ‪- ไม่
‪- เขาพูดอะไรกับคุณ ‪- ไม่ มันไม่...
‪มันสำคัญเห็นๆ เพราะคุณแม่งฆ่าเขา
‪เขาพูดอะไรกับคุณวะ
‪เขาบอกว่าเท็ดกระโจนใส่รถเธอเอง
‪โอเคไหม เขาบอกว่าเท็ดอยากตายเพราะฉัน
‪- คุณรู้ใช่ไหมว่ามันไม่จริง ‪- มันจริง
‪มันไม่จริง
‪ไม่ใช่เรื่องจริงสักนิด มันก็แค่สิ่งที่สตีฟทำ
‪เขาอยากทำร้ายคุณ
‪เขาเป็นคนแบบนั้น
‪ไม่ เขาพูดถูก จูดี้
‪ฉัน... ฉันมันห่วยแตก
‪ฉันแม่งโคตรห่วยแตก
‪เท็ดโคตรเกลียดฉัน
‪ลูกฉันโคตรเกลียดฉัน ฉันโคตรเกลียดตัวเอง
‪ทุกคนแม่งเกลียดฉันกันหมด
‪ฉันไม่เกลียดคุณ
‪- ฉันไม่เคยเกลียดคุณ ‪- พระเจ้า
‪นั่นก็เพราะเธอชอบให้คน ‪ให้ความสนใจเธอเล็กๆ น้อยๆ
‪ต่อให้มันเป็นการข่มเหงก็ตาม
‪เหมือนมันทำให้เธอตื่นเต้นงั้นแหละ
‪เธอถึงได้รักสตีฟ ‪และเธอถึงได้รักแม่ห่วยแตกไร้ค่าของเธอ
‪เธอจะอยู่เพื่อทุกคน
‪บ้าเอ๊ย
‪จูดี้ รอเดี๋ยว
‪หยุดก่อน ได้โปรด
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
‪ไม่ ฟังฉันก่อน หยุดก่อน ฉันขอโทษ ฟังนะ
‪เธอจะโกรธก็ได้ ‪ตอนนี้เธอควรจะยัวะสุดขีด ฉันสมควรโดนแล้ว
‪- อย่า ‪- เธอควรชกหน้าฉัน
‪- เร็วเข้า ได้โปรด ‪- ไม่
‪- เร็วสิ ชกฉัน ได้โปรด ‪- ไม่
‪ไม่ เดี๋ยวก่อน ชกหน้าฉันเลย
‪ฉันไม่เหมือนคุณนะ
‪ไม่ อย่านะ ได้โปรด
‪อย่าไป ได้โปรด ชกฉันเถอะ
‪หลบไป
‪- ได้โปรด ‪- หลบไปเถอะ
‪ชกฉันสิ
‪- หลบไปนะ ‪- ไม่!
‪- หลบไป เจ็น ‪- ขับรถชนฉันเลยสิ
‪- หยุดนะ ‪- ชนฉันเลย
‪หยุด!
‪หยุดได้แล้ว!
‪หยุดซะทีเถอะ!
‪หยุดเถอะ
‪หยุด
‪จูดี้
‪มานี่มา
‪มานี่
‪โอเคนะ ไม่เป็นไร
‪ไม่เป็นไร
‪มันไม่โอเค
‪ฉันรู้
‪(ชาร์ลี)
‪(แฟ้มฉุกเฉิน)
‪(เฮนรี่ - ชาร์ลี - จูดี้)
‪(แฟ้มเอกสารในกรณีฉุกเฉิน)
‪เจ็น
‪คุณนายฮาร์ดิง
‪มาทำอะไรที่นี่
‪ฉันมีเรื่องต้องสารภาพ
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล