BİR NETFLIX DİZİSİ
Aman be.
Sıçayım!
Tebrik ederim.
Dört buçuk aylık hamilesin.
Bu nasıl olabilir ki?
Bin yaşına gelmişim.
Bir şeyler hissetmiştim ama menopozdayım sandım.
Menopozla hamileliğin ortak yanları var.
-Karıştırılabilir. -Kâbus gibi. Ne?
Neyse ki sağlığınız yerinde. Tahlillerin temiz, bebek iyi.
-Cinsiyetini öğrenelim mi? -Zamanı geri alalım da seks yapmayayım.
Jen, her ne kadar şok edici olsa da bu bir mucize aslında.
Bu yaşta hamile kalmak tonla kadının hayali.
Şaka gibi!
-Merhaba Doktor Ashmani! -Judy. Merhaba.
Merhaba. Hediyelerle geldim.
Hediyeyle daha doğrusu. Abartmayayım.
İnanmıyorum. Bu benim teknem mi?
Öyle umuyorum.
İlk deniz manzaram. Kafamdan yaptım.
Çok da ot tüketiyorum.
Çok güzel, çok incesin.
Sağ ol.
Siz sağ olun, her şey için.
Haklıymışsınız, söylemek istedim. Tek başıma altından kalkamazdım.
İyi ki arkadaşın sana destek oldu.
İyi ki.
Karşılıksız bırakmasam keşke.
Tedavin bitince düşünürsün.
Bitmedi mi?
İki hafta sonra yine geleceksin,
kemoterapiden nasıl yanıt aldık bakacağız.
Doğru. Bence yanıtta bir sorun yok. Kendimi gayet iyi hissediyorum.
Güzel. Ama büyük olasılıkla kemoterapiye devam edeceğiz.
Olasılıklarla ilgilenmiyorum. İstatistiklere inanmam.
Peki. İyi yapıyorsun.
Her şeyi Google'layan çok hastam var,
insanın içi kararır.
Kesinlikle.
Bilmediğim şeyden zarar da görmem bence, değil mi?
Ne yapacağım?
Peki…
-Partnerinle beraber misin? -İğrenç.
Partner ne ya? Firma işletmiyoruz burada, içimde insan taşıyorum.
Bunun sorumlusu da rehabilitasyonda.
Kötüymüş.
O yüzden birtakım duyuruları karnım büyüyene kadar erteleyeceğim.
Büyümüş mü? Yok canım.
Civarda ucuzcu mağaza var mı?
-Selam. -Hoş geldin!
Yeni panço almışsın, ha?
Evet, aldım.
Görür görmez "Alacağım ben bu pançoyu" dedim.
"Alacağım ve giyeceğim."
Giy gitsin.
Bunlar ne?
Kemoterapiyi atlatmama yardımcı oldun, bu da benim teşekkürüm.
Bunun için teşekkür etmene gerek yok ki.
Etmek istiyorsam ederim.
Seni keyifli bir yere götürecektim
ama işin olduğu için partiyi ayağımıza getirdim.
Şarap tadımı!
Şarap.
Evet. Napa'daki üzüm bağlarından en sevdiğin şaraplar.
Çok düşüncelisin canım ama…
-Sorun ne? -Ayık Ocak'a girdim.
-Ekimdeyiz. -Anladın sen.
Anladım mı? Sebebi Ben mi yoksa?
-Ne? Hayır! -Ondan ilham aldın.
-Alakası yok. İlham almadım. -Dayanışma gösteriyorsun.
Arada adını da andın.
-Ne var? -Hayır, ondan değil.
Şu ara sağlığıma odaklanmak istiyorum.
Vücuduma aldıklarım konusunda daha akıllıca kararlar vermeyi deniyorum.
Haklısın. Ben de içmemeliyim aslında.
Ama daha iki hafta kötü haber almayacağım.
Hazır neşem yerinde, şarap da bu neşeyi taçlandırır dedim.
Taçlandırır.
Judy, benim bugün çok telaşım var.
-Evet, yüklüsün. -Ne?
-Yükün çok, ev turun var. -Evet.
Aynen öyle. Ev gezdireceğim.
Üstüne bastın.
Kafamdan silmişim.
Müşteri tam bir baş ağrısı olunca…
Bu da Jeff'le Badlands gezimizden.
Sanıldığının aksine harika bir yer.
Yeni evine çok yakışacak. Sonsuza dek kutuda da kalabilir tabii.
Niye evi tura hazırlıyoruz ki?
Bu hâliyle gayet iyi.
Biraz fazla kişiye özgü döşenmiş.
Silahlar var!
Silah burada müşteri çeker.
-Kişiye özgü döşenmesi de hoş. -Kişisine bağlı.
Peki. Güvenli odaya koyacağım.
Jeff niye bu evi satmakta ısrarcı anlamıyorum.
Çocuk istemiyordu. Bu ev benim bebeğim gibiydi.
Şöyle ki Karen,
her şeyin çok farklı olmasını istesen de
bazen hayatını olduğu gibi kabul etmen
ve yaşadıklarınla başa çıkman gerekir.
Bu koku ne yahu?
Mum koleksiyonumdan geliyor.
-Tabii. Ya ne olacak? -Vikan ritüellerine meraklıyım.
-Süper. -Koklar mısın?
-Kalsın. -Portakal rüyası.
İstemem!
Sen iyi misin?
Evet, iyiyim.
Sende bir değişiklik var.
Hiç de bile.
-Selam. -Hoş geldin.
-Buldum. -Ne oldu?
-Pançon. -Çok güzel, değil mi?
-Epey geniş. -Öyle.
-Ne saklıyorsun? -Hiçbir şey.
Dikkat et! HomeGoods'dan aldım onu.
Burada ne işin var?
Acıkacağınızı düşündüm.
Acıktım cidden. Ne getirdin?
-Gorgonzola ve domuz sucuğu. -Yok.
İstemedin mi?
Peki.
Bir hava alayım.
Jen!
Merhaba.
Yok artık.
Ne bu?
Harding'in oğlu hasarlı bir cip kullanıyor.
Yanlış zamanda yanlış yerde.
Şüpheli saymam için doğru zamanda doğru yerde mi?
Doğruyla yanlış subjektif sonuçta. Ona yanlış olan…
Evet, onu demek istedim.
Bir dakika şimdi.
Çocuk kendi annesine mi çarptı sence?
-Bence saçma. -Bana da öyle gelmişti.
Ama Steve Wood kayıpken Charlie Harding onun arabasını kullandı.
Şimdi bunu kullanıyor. Bu kadar tesadüf olur mu?
Zor. Ama niye annesine zarar versin ki?
Ya hedefi Judy'yse?
Judy de Steve Wood da babasını öldüren araçtaydı.
-Wood'un sonu belli. -O cinayet ayrı bir vaka.
Nereden biliyorsun?
Bilmiyorum.
Çocuğun sebebi vardı.
Ayrıca olası cinayet silahının bulunduğu evdeydi.
-Hangi cinayet silahı? -Tahta kuş.
Ajan Moranis'ten o konuda dönüş almadın, değil mi?
Hayır. Kuştan haber yok.
Tahmin ettim.
-Gidip sorsam mı acaba? -Hayır.
-Çocuğu getirelim. Jen Harding'i bulayım. -İyi. Hadi.
Yok, ben yalnız gideyim.
Kadın kadına konuşmayı deneyeyim.
Sen görüntüdeki plakaları seçmeye çalış.
Ne var?
Hiç.
Seni görmek ne hoş sürpriz oldu!
Büyük sürpriz. Sürprizlerin ardı arkası kesilmiyor.
Rehabilitasyondasın sanıyordum.
Öyleydim. Saldılar beni.
Şimdi özürlerimi dileme aşamasındayım.
-Ne güzel. -Hiç gerek yok.
Tabii bir de veda etmeye geldim.
-Ne? -Veda mı?
Nereye?
Kuzeydeki hayatıma dönmeliyim. Kliniği boşladım.
Oğlan üniversitede, babişkosu umurunda değil tabii.
-Tabii, haklısın. -Öyle.
Gerçi Laguna'dan gitmemin asıl sebebi başka.
Fazla kötü anım var.
-Evet, anlıyorum. -İşte böyle.
Steve'e kendimi affettiremem ama size affettirebilirim.
Kısacası…
Size yaşattığım
her rahatsızlık için özür dilerim.
-Sorun yok. Hepsi affedildi. -Ne? Dileme.
-İyiyiz. -Lütfen. Evet.
Emin misiniz? Devam edecektim.
-Liste yaptım. -Hayır!
-Kâfi. -Gerek yok.
Yabancı mıyız?
Peki.
Sağ olun. O kadar gergindim ki.
-Harikaydın. -Evet.
Seni çok özleyeceğiz Ben.
Evet.
Gitmen gerektiğine emin misin?
Beni tutan tek şey aileme karşı yükümlülüklerim.
Yani kalmak için…
Ne bileyim, kalmak için
başka bir sebebim yok.
-Ne? -Gitmen gerekiyorsa git tabii.
-Gerekmeyebilir. "Kal" demeni bekliyor. -Gerekiyormuş.
-Oğlunu bırakıp gelmiş. -Oğlan üniversitede.
-Gıcığın teki. İplediği yok. -Tamam.
Peki o zaman.
Süper. Ben artık…
Artık gideyim.
İkinizi de çok seviyorum.
Bana karşı çok tatlı, çok iyi, çok naziksiniz.
Bunun benim için anlamı çok büyük, umarım bunu görebiliyorsunuzdur.
Biz de seni seviyoruz.
-Çok tatlısın. -Ne?
Peki, görüşürüz o zaman.
Tamam, ben kaçar.
Yakalarsam… Güle güle.
-Geçireyim. -Olur.
-İyisin ya? -Gittim.
BİR NUMARALI ANNE
İnanılmaz!
Niye bir şey demedin?
-Nasıl yani? -Anlamlı bir sessizlik oldu.
-Bir şey demeni bekledi. -Ne dememi?
"Gitme. Senden hoşlanıyorum" demeni.
Ne alaka? Hoşlanmıyorum.
Yemedim. Kafamız iyiyken iki kez adını andın.
-Kusura bakma da kafam iyiydi. -İki kez de aletine oturdun.
-Yapma. -Öyle.
"Seviyorum" demek için neyi bekliyorsun?
Sevmiyorum ki.
İnanmıyorum.
Suratına bakamıyorum bile.
Kardeşini öldürdüm yahu.
-Kardeşi de kocanı öldürdü. -O bunu bilmiyor.
Belki de bilmeli.
Ben'e her şeyin doğrusunu anlatsak?
-Seni affetmez mi? -Affedeceğini hiç sanmıyorum.
O da bize çarptı, affettin.
Aynı şey değil. Eşitlenmiş olmuyoruz.
Biz eşitlenmiştik. Sana Ted'le ilgili gerçeği anlattım.
Bir süre sıkıntı yaşadık.
Beni vuracaktın, sonra Steve'i öldürdün.
Ama dürüsttün.
-Bak şimdi nasılız. -Nasıl mıyız?
Sen kansersin, ben tutuklanmak üzere falanım.
Orası belli olmaz.
Ama sonuç olarak birbirimizin başına ne kadar dert açsak da
hâlâ çok iyi arkadaşız, değil mi?
Evet.
Çünkü birbirimize gerçeği söylüyoruz, değil mi?
Doğru.
Hamileyim.
Ne? Saçmalama.
Yoksa niye bu aptal pançoyu giyeyim ki?
Öğrendin işte.
Yok artık! Babası…
Evet. Bok gibi bir durum.
Çok üzgünüm.
Saçmalama. Bu…
Kaçıncı ayın?
Hiç sorma.
Bu harika. İnanamıyorum bile.
Müthiş.
-Gerçek hislerini söyleyebilirsin. -Biliyorum. Müthiş bence.
Peki.
Biraz…
Biraz hava almalıyım.
-Judy, seninle… -Biraz izin ver.
Peki. Bir bu eksikti.
-Anne? -Ne var?
-Charlie bana iPad fırlattı. -Ulan insaf artık ya!
Sikeyim böyle işi!
Gel bakalım. İyi misin?
-Evet. -Sarılmamı ister misin?
Olur.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
Seni de tabii.
Ne oldu?
Bir bebeğim olur, aile kurarım sanmıştım.
-Amacın neydi? -Yakalasın diye attım.
-Refleksleri gelişmemiş. -Bunlar için yaşınız geçti.
Benim yaşım da çoktan geçti.
Siktir.
Kimden?
Charlie değil mi bu yani?
Evet, Charlie. Ama araba bize çarptığında direksiyondaki o değildi, anladın mı?
Hayır. Hiç bu kadar kafam karışmamıştı.
Bize çarpan Charlie değildi, o kadar. Bana güven.
Niye güveneyim ki?
Çünkü kim çarptı biliyorum.
-Kim? -Söylemem.
Bunu çözmek için ne kadardır uğraşıyoruz farkında mısın?
Çok uğraştınız, artık uğraşma.
Ne yapacağımı söyleme bana.
Şikâyetçi olmayacağım ki, boş ver.
Kim yaptı bilmeliyim.
Söyleyemem işte!
Belki Charlie benimle konuşur.
Ben. Ben Wood çarpmış.
Ne?
Kazara olmuş.
-Vurup kaçmış. -Evet. Pişman.
-Pişman demek. -Evet. Özür dilemeye geldi bugün.
İçiyor muymuş?
Hayır.
Bilmiyorum, tamam mı? Ona bir şey yapmayacağına söz ver lütfen.
Söz veremem. Ben senin kankan değilim, polisim.
Lütfen. Zaten yeterince şey yaşadı.
Bırakayım gitsin.
Vicdan azabından mı şikâyetçi olmayacaksın?
Ondan değil.
O da olabilir ama daha çok…
Yaptığını öğrendiğinde sana hoşgörülü davranır mı sanıyorsun?
Hayır.
-Anlamıyorsun. -Açıkla o zaman.
Hamileyim.
Hamileyim, oldu mu?
E olayın bununla ne ilgisi… Ha siktir.
Selam.
Üşüdün mü?
Pançoyu alsam?
İstediğini alabilirsin.
-Al. -Sağ ol.
Çok üzgünüm Judy.
Üzülme. Nispet olsun diye hamile kalmadın ki.
Hiç kalmamalıydım.
-Anneliği beceremiyorum. -Beceriyorsun.
Zar zor.
Bütün işi Ted yaptı. Bense…
Beş para etmez bir kocaydı ama…
Ama iyi bir anneydi.
Sen de öylesin.
Sen benden daha iyi bir annesin. Herkes biliyor.
Yapma.
Bunu tek başıma yapamam.
Tedavi sürecindeki desteğime karşılık vereceksen yardım et.
Ben ne olacak?
Nasıl yani?
-Ona söylemen lazım. -Söyleyemem.
Tuzağa düşürmek gibi olur.
Öyle mi denir bilmiyorum.
-Bence denmez. -Tuzak sayılır mı?
Neyse ne. Ona haksızlık olur.
Bilmeye hakkı var.
Her şeyi.
Belki düşünüp taşınır ve kafasında oturtur.
Tabii hemen olmaz ama yine de…
Belki birlikte bir hayat kurarsınız.
-Benim bir hayatım da var partnerim de. -O kelimeye kıl oluyorum.
-Ben de. İğrenç. -Evet.
Ama şu duruma uyuyor.
DÖRDÜNCÜ EVRE RAHİM AĞZI KANSERİNDE HAYATTA KALMA OLASILIĞI
Söyle bakalım Charlie Brown. Ne var annenin karnında?
Simit mi?
Bence şişmanladım sanıyor.
Hiç de bile. Ne dersin Char? Bir bebek olabilir mi?
Abi olmak ister misin?
-Merhaba. -Merhaba.
Biraz konuşsak?
-Bir şey sorabilir miyim? -Tabii.
Beni aptal mı sandın?
Ne?
Ajan Moranis'le görüştüm. Ona kuşu göndermediğini biliyorum.
Bak Nick, açıklayabilirim.
Gerek yok. Ben her şeyin farkındayım.
Öyle mi?
Sana göre ben kötü bir polis, bir deliyim.
Hiç olur mu?
Alakası yok.
Başka ne sebebi olabilir ki?
Ne zaman bir olay hakkındaki tahminimi söylesem suratın değişiyor.
-Yalan. -Yine yaptın.
-Elinde değil. -Bir şey yapmıyorum.
-Ne… -Yine yaptın.
-Nasıl? Alakası yok. -Olayın bu. Bak…
Ortağım ölünce dibe vurdum.
Kimse bana şans vermezken sen verdin, gerçekten minnettarım.
Çünkü hayatta tek önem verdiğim şey bu iş.
-Benim de. -Ama saf dışı kalmaktan bıktım.
Sen iyi bir polissin, evet ama ben de öyleyim.
Ona göre davranılmayı hak ediyorum. Bu kadarını borçlusun.
Haklısın.
Borçluyum.
Dondurmasını düşürdü.
Oha, ne oldu öyle?
Bu iyiydi bak.
İnanmıyorum.
Ne izliyorsunuz?
Bana da gösterin.
-Göstereyim mi? -Evet!
Yakala!
Reflekslerimizi mi deniyoruz?
Yakala!
Sen de yakala.
Göstereceğim sana.
Dur sen.
Yapmasana!
-Kulağının arkasına. Oldu! -Dursana!
-Karşılık verdin! -Dur artık.
Sen dur!
-Hoş geldin. Nerelerdeydin? -Sana borcumu nasıl ödeyeceğimi buldum.
-Judy, bunu konuşmuştuk. -Biliyorum.
Ama büyük olasılıkla
her zaman istediğim şekilde yanında olamayacağım.
Ne demek büyük olasılıkla?
Bence anladın.
Yapma. Kırk yedimde hamile kaldım ben. Sikmişim olasılığını.
Olasılıklar bize işlemez.
Yine mi? Hatırlat da sökeyim şu kapı zilini.
Sana geldi.
Selam.
Merhaba.
Vedalaşmıştık aslında ama Judy bana uğradı
ve bir şeyler anlattı.
Taşlar yerine oturdu.
Yüzüme niye bakamadığını anladım.
Öyle mi?
Çünkü her baktığında…
…o yüzü görüyorsun.
Eşinin katilinin yüzünü.
Steve gelip af dileyemeyeceğine göre
ben ikimiz adına da senden özür dilerim.
Özür dilemene gerek yok. Olayın seninle bir alakası yok.
Var.
Şuna bakın!
Tekrardan tebrikler Steve.
Yine sarhoşsun. Büyük sürpriz. Bu hâlde araba kullanılmaz, zavallısın!
-Yapma. -Karışma.
-Kızı itmesene. Pis kabadayı! -Yapmayın.
-İyi, git ez birini. Çok da umurumda. -Umurunda olmadığını biliyorum.
Sana acıyorum.
Ben kime acıyorum dersin?
O çocuğa.
Babası sensin, seninle büyüyecek. Ben olsam kendimi öldürürüm.
Dönelim!
Sürmeye devam et geri zekâlı!
-Ne oldu? -Çarptık.
-Bir… -Geyiğe çarptık.
Beni eve bırakıyorlardı.
İnanmıyorum.
Söylerdim ama önce Ben bilmeli diye düşündüm.
Herkes her şeyi bilmeli bence, adil olan bu.
Evet.
Aramızda sır olmasın.
Bence de.
Ben…
-Ne oldu? -Ne yapıyorsunuz?
İşimi.
Selam Nick.
Bir sorun mu var?
Vurkaç suçundan tutuklusun.
Ne?
-Üzgünüm. -Susma hakkın var.
Söyleyeceğin her şey aleyhine kullanılabilir.
Avukat tutma hakkın var.
Siktir.
Alt yazı çevirmeni: Ece Nihal Karluk