BİR NETFLIX DİZİSİ
Uzun yola çıkmayalı o kadar çok olmuştu ki.
Doritos yemeyeli de.
Niye Doritos yemiyoruz ki?
Benim içimde kalan şey çok.
-Aynen. -Bir kere de ekmek yemeseydim.
Bacaklarımı tıraş etmeseydim.
-Önüme gelenle sevişseydim. -Uçuk kapardın.
İyi biri olmaya bu kadar kasmasaydım.
Kötü yüzümüzü şimdi gösteriyoruz bebek!
-Sırra kadem basacağız! -Aynen!
-Kadem mi, kadeh mi? -Bilmem.
Kanun kaçaklarının lakabı olur ama.
Öyle mi?
Evet! Ben Beş Parmak Judy olmak istiyorum.
-Beş Parmak Judy'nin olayı ne peki? -Tüm parmakları yerinde.
O kadar profesyonel ki parmaklarını kaptırmamış.
Beş Parmak Judy biraz aptal!
Ulan ya!
-Ne oldu? -Ben Kaşar Cassidy'yim.
Kaşar Cassidy! Bebeğin de Sundance Kid.
Harika.
Planımız ne peki?
Üç haftamız var.
Klinik çalışmanın süresi o kadar çünkü.
-Evet. -Bu süre boyunca keyif yapacağız.
Sen içeceksin, ben izleyeceğim.
Uyanıp aynısını tekrarlayacağız.
Veya uyumayız. Uykuyu boş verelim bence.
-Evet. -Evet!
Uyumaya vakit mi var?
Peki…
Üç hafta bitince ne olacak?
Düşünmek istemiyorum.
Hapse girmeyeceksin, o kadar.
San Francisco'da olmadığımı eninde sonunda anlayacaklar.
Bana yardım ettiğini de. Yardım ve yataklık bir suç.
Mesanem patlayacak. Kenara çekiyorum.
-Buraya mı? -Evet.
Sen de yataklık et de etrafı gözle.
Bileklerime işememe çabamı görmesinler.
Tabii.
Tamamdır.
Süper. Sıra bende.
Acil!
İşe gitsin.
-Sıkıntı mı var? Lastik mi patladı? -Sorun yok.
-Emin misin? -Evet, eminim!
Yandık.
-Judy, toparlan. -Ne oldu?
-Onlar. -Kimler?
Ajan Moranis'in oteline gelenler.
Kaldığı otele mi gittin?
FBI'danlar galiba.
Değiller.
Kesinlikle değiliz.
-Arabaya bin. -Ne? Tamam.
Selam Judy.
Merhaba Stavros.
Stavros mu?
Yunanlılar mı?
İnanmıyorum.
Yolculuk nereye?
Kız kıza gezeceğiz öyle.
Steve'in bizden çaldığı parayla şöyle güzel bir otel tutarsınız.
-Ne parası? -Aptala yatma.
Sen ve arkadaşın FBI'la konuştu, biliyoruz.
-Nereden biliyorsunuz? -Biz de konuştuk da ondan.
Parayı o garip tablolarının içine sakladığını biliyoruz.
Palavra sıkmayı kes.
Bunu kullanmak istemiyorum. İşin en sevmediğim kısmı.
Ne oluyor? Hayır!
-Bir şey yok. -Dur. Hayır.
-Vur hadi. -Ne?
Zaten ölüyorum.
Ne?
Kanserim.
Doğru.
-Ölümcül. -Öyle.
-Kabullenemiyor. -Yapamıyorum!
-Ailemi kanserden kaybettim. -Ben de ninemi.
Parayı yine de isteyeceğim.
Para yok, hepsini tedavime harcadım.
Çünkü sigortası yok!
İşten kovuldum, Obamacare için de geç kaldım.
Ne yapacağımı bilemedim.
Geçmiş olsun da ben Constantine'e ne diyeceğim?
Ölmüş, de.
-Fazla kalmadı zaten. -Öyle deme!
Yalan mı?
Eyvah! İyi misin?
-Bilmiyorum. -Judy!
İlacımı almam lazım.
İzin verin de ilacını alsın!
-Yasak değil mi? -Bırak alsın.
-Ne yapıyorsun? -Bana bırak.
Ne oluyor?
Silahlarınızı bırakıp arabaya binin.
Yapma lütfen. Ateş edeceğin yok.
Ne oluyor lan?
Sıçayım!
Ha siktir!
Dediğimi yapın!
Lütfen.
Peki.
-Tamam. -Aynen öyle.
Çok güzel. Devam. Yere bırakın.
İşte böyle.
Şimdi geri çekilin bakalım.
Geri çekilin.
Binin!
Teşekkür ederim!
-Yana kay. Ben süreceğim. -Nasıl ya?
-Neler oluyor lan? -İyi misin?
Evet, iyiyim.
Pardon da sen kimmişsin ya? İçinden serseri çıktı!
Değil mi? Şu on dakikada destan yazdım resmen!
Hakikaten yazdın.
Yunan mafyası bizi az kalsın öldürüyor muydu lan?
-Kartel ama evet. -Her neyse.
Glenn'e niye gitmiştin?
Şeyi söylemeye gitmiştim.
Steve'den hamile olduğumu.
Ne? Niye?
Steve'in cesedinin DNA'mla kaplı olmasına bahane olacaktı.
Sen mahvedene kadar harika bir plandı.
-Planları sen mahvediyorsun! -Yapma şimdi!
İtiraf ettin. Ne gerek vardı?
-Cidden mi? -Evet.
Bence doğru adımdı.
Ben arıyor. Tam sırası.
-O konuda planın ne? -Bilmiyorum.
-Sana ölüm döşeğinden tavsiye… -Kes.
-Ölüyorum ve mantığın sesiyim. -Alakası yok.
Öyle.
Ben'le bir gelecek kurma şansın olsun istiyorsan
ona karşı dürüst olmalısın.
Mutlu olmak hakkın
ama hayatını bir yalan üzerine kurarsan mutlu olamazsın.
Ya benim hayatım la vida loca'ysa?
-Saptırıyorsun. -Kaçıyorum.
-Kaçma. -Elimde değil. Olayım bu.
-Hop, tamam! Kaçmayacağım! -Geldik diye durdum.
İçeri buyurun Señorita!
Buraya en son ne zaman biri girdi?
Terk edilmiş malikâne kokuyor bayağı.
Steve buraya sürekli gelirdi.
Bayılırdı buraya ama tabii malum olaydan beri…
-Gördün mü? -Gördüm.
-Ya biri varsa? -Kim olacak?
-Bilmiyorum. Kiraya mı veriyor? -Nasıl versin? Öldü.
-Duymasınlar! -Pardon!
-Işıkları açıyorum. -Sakın. Birinin geldiğini…
Siktir lan! Hayır!
-Jen, kedicik varmış! -Hayır!
Bu da gayet kötü!
Merhaba güzellik!
Bizi öldürmeden buradan çıkar onu lütfen.
Buradaki katiller biziz bence.
Kedinin geçmişini bilmiyoruz.
-Çıkaracağım. Gel bakalım! -Çıkar. Lütfen.
-Gel. -Kediyle bırakma beni.
Çık bakalım!
Gel.
Vay anasını!
İnanamıyorum.
Sonunda tatile çıktık.
Tatildeyiz!
Susma, haykır.
-Kuirler vardır. -Aynen.
Steve'le tatillerimiz efsane olurdu.
Onunla en güzel anılarımı burada biriktirdim.
Biz de Ted'le hiç seks yapmazdık
ama tatil yapmak seks cennetine düşmek gibiydi.
Kesinlikle! Seks cenneti!
Otoyol kenarındaki dandik bir otelde bile olsak
bir gecede iki posta yapardık.
İki posta.
-Küçümsedin mi? -Olur mu? Hiç yoktan iyidir.
-Çoğu ne kadar bunun peki? -Bilmem. Altı falan.
-En az dört. -Yok artık!
-Hepsi iyi olmaz tabii. -Bizim ikimiz bile yarımdı.
Demem o ki hayat sonsuz bir tatil gibi yaşanmalı.
Evet!
Kesinlikle.
Evet.
Şuna bak.
Ne güzel bir kabuk.
Dejavu yaşadım.
-Sahi mi? -Evet.
Bu iyi bir şey.
Emin misin?
Beynin sana "Unutma" diyor.
Counting Crows'un solistine benzemiyor mu?
Kafan çok mu güzel?
Aşırı güzel.
Yaşlı adam taşağına benziyor.
Hayır, güzel bir sarımsağa benziyor.
Taşak.
Niye öyle dedin? Saklayacaktım!
Dört altı kez ağzına almak için mi?
Çıkmak mı istiyorsun?
-Tamam. -Çek git!
-Çok güzel. -Ne manzara!
Ay'a bak!
İspanyolcası daha komik olabilir.
Kesin öyle.
Judy?
Ne bakıyorsun?
Jude?
Judy?
Judy!
-Günaydın! -Her yerde seni aradım!
Gün doğumunu izlemek için tekneyle açıldım.
-Çok güzeldi. -Süper.
Bir dahakine not bırak. Ödüm bokuma karıştı.
-Özür dilerim. -Sorun değil.
Ben de özür dilerim. Huysuzluğum üstümde.
Hiç uyuyamadım.
Sundance Kid bütün gece tekmeledi.
Tekneyle açılman lazım. Çok rahatlatıyor.
-Sevmem ki. -Hayır lafını seviyorsun.
-Hayır. -Hayır mı?
Hayır!
O tekne güvenli mi ki?
İçin rahat edecekse garajda can yelekleri var.
-Hayır. -Emin misin?
Hayır diyorsam hayırdır.
Çok durmasak da olur, değil mi?
Daha kahvaltı falan etmedim de.
İstersen gitmeden frittata yapabilirim.
İnanmıyorum.
Yoksa bu 66 model Mustang mi?
Evet.
Ama o Mustang değildir herhâlde.
O Mustang.
Anlamadım.
Ben de.
Tablolardan birinin içinde anahtar bulunca
"Steve bunu niye koymuş?" demiştim.
İyi de…
Arabayı parçalara ayırmamış mıydınız?
-Ha? -Ayırdık.
Tekrar birleştirmiş herhâlde, bilmem.
Özür dilerim Jen.
Çok üzgünüm.
Çok garip, yani…
Hiçbir şey olmamış gibi duruyor.
Ama oldu.
Golf sopası vereyim mi?
Paramparça edersin.
İyi gelebilir.
Hayır.
Alt tarafı bir araba.
Çok da güzel bir araba.
Evet, güzel.
Bir klasik.
Sevmek zorunda değilsin ama.
Nasıl sevmem?
Seni bana getirdi.
Hâlâ tekneye binmek zorunda mıyız?
Denediğin için sağ ol.
Açılmaya zorlamadığın için sağ ol. Böyle de yeterince midem bulanıyor.
Tekne meraklısı olduğunu bilmiyordum.
Öyleyim.
Eskiden Paul amcamla katamarana çok binerdik.
Gerçek amcam değildi aslında.
Annemin arkadaşıydı, annem beni ona bırakırdı.
-Korkmaya başladım. -Korkacak bir şey yok.
Güzel. Belli olmaz çünkü.
Tabii ama Paul çok iyi adamdı.
Kankaydık.
Her hafta sonu beni koya götürürdü.
Açıldığımızda kendimi hiç olmadığım kadar özgür hissederdim.
Sonra annemle kavga falan ettiler,
onu bir daha görmedim.
Teknesine bindi ve dönmedi.
Kötü bitti.
Bilmem.
Bazen hâlâ tekneyle bir yerlerde kuş gibi özgürce gezdiğini hayal ediyorum.
Gerçekte kim olduğunu hep merak ettim ama.
Baban mıydı sence?
Olabilir.
Hep sır kalacak.
Fark etmez.
Evet.
Eh…
Sadece birkaç günümüz kaldı.
Biliyorum.
Bak aklıma ne geldi.
Ölsen mesela?
Olacak olan o zaten.
Onu demiyorum. Klinik çalışma sırasında ölmüşsün mesela.
Burada kalırız.
Sen kalamazsın. Çocukların bekler.
Onlar da gelir.
Emlakçılık her yerde yapılır.
Evimizi satarsak paramız da olur.
Buraya taşınıp doğuracaksın
ve baba olduğunu Ben'e söylemeyeceksin yani.
-Planın bu mu? -Bir fikir işte.
Henüz tüm detayları oturtmadım ama neden olmasın?
Mevcut hayatını görmezden gelemezsin.
Gelmiyorum! Benim…
Yani böylece…
Kalan zamanımızı
birlikte geçirebiliriz.
Olmaz. Ne sen bunu yaşa ne de çocuklar yaşasın.
-Lütfen! -Hayır. Anneninki gibi olmasın.
Acısına tanık oldun. Bunu sana yaşatmam. Buna dayanamam.
-Umurumda değil! -Benim umurumda!
Dönmek zorundasın. Henry'nin konserini kaçırmak istemezsin.
Hem de nasıl isterim!
O çocuğun dans edişini gördün mü?
Laguna'da bir hayatın var.
Karnında bir hayat taşıyorsun.
Tamam, kapatalım. Daha fazla konuşamayacağım.
Bana söz ver.
O bebek babasının kim olduğunu bilsin.
Güven bana.
-Yoksa yüreğinde bir boşluk… -Judy.
-Olamaz. -Bir şey yok. Merak etme.
Kusura bakmayın, İspanyolca bilmiyoruz.
Plasenta previa diye bir şey varmış sende,
kanamanın sebebi oymuş.
Neymiş ki o?
Ne dedi? Bebeğin bir şeyi mi varmış?
Kızın çok sağlıklıymış.
-Kızım mı? -Evet!
-Tabii, kontrollerimizi aksatmayız. -Tabii.
Kızmış.
Evet!
Kız beklemiyordum demeyeceğim.
Ne beklediğimi de bilmiyorum.
Zaten cinsiyet olayı şimdilerde değişken
ama kız istiyordum galiba.
-Ben de. -İnanılmaz.
-Oğlan da kötü değil tabii. -Harika canım.
-Ama kız tabii ki daha iyi! -Kesinlikle!
Şahane!
Çok korktum.
Biliyorum.
Açlıktan ölüyorum.
Evin hemen yanında süper bir taqueria var.
-Taqueria mı? -Evet.
Bunca zamandır İspanyolca konuşabiliyor muydun yani?
Si. Claro que si.
Şov yapıyorsun şu an.
Judy.
Baksana.
Que preciosa.
O ne demek bilmiyorum.
Meksika yemeği Meksika'da yenir, diyorsun yani.
-Herkes bilmez. -Tabii.
Hafif acı ama neyse.
Acı demişken, bizimkinin tekmeleri de az acıtmıyor.
-Tekmeliyor mu? -Evet.
Gel de dokun hadi!
Elini ver.
Aşağıya doğru. Tam burası. Bekle şimdi.
Aynen öyle.
İnanmıyorum!
Merhaba! Neler yapıyorsun orada?
Serserilik mi yapıyorsun?
Eyvah. Bir şeyler oluyor. Sakın göz teması kurma.
Ne dedim ben?
Gel hadi.
-Ne? -Dans edeceğiz.
Hayır!
Çattık.
Sana gıcık oluyorum.
CEZAEVİ
-Kim arıyor? -Hiç kimse.
-Aç! -Hayır!
-Evet! -Dans ediyoruz! Hadi.
-Kaçıyorsun! -İyi ya.
-Ödemeli aramanız var. -Kabul ediyorum.
Bağlıyorum.
-Jen? Selam. -Selam.
-Merhaba. -Merhaba.
Açmazsın sandım. Epeydir arıyorum.
Kusura bakma.
Judy'yleyim. Yemek yiyoruz.
Sen nasılsın?
İyiyim. Sana bir şey söyleyeceğim.
Ben hamileyim.
Ne?
Sahi mi?
Bu harika.
Yanlış anlamazsan soracağım. Benden mi?
Tabii ki.
Meryem değilim.
-Soruya bak! -İnanmıyorum!
Çok sırıttım, kesin dövecekler.
Benim de sana bir haberim var.
Ne?
-Ajan Moranis ölmüş. -Cidden mi?
Cinayete kurban gitmiş. Evet!
-İnanmıyorum! -Ben de.
Nasıl olmuş?
Köpeği vardı!
-Daha güzeli var. -Ölmüş bir adamdan bahsediyoruz.
Yunanlıların işi sanıyorlar.
-Glenn'i onlar öldürdü mü sanıyorlar? -Steve'i de.
Steve'i de mi?
-Niye öyle sanıyorlar? -Bilmem.
Glenn'in odası yağmalanmış, Steve'in dosyaları kayıpmış.
Sonuç olarak
artık ikimiz de dönebiliriz.
Emin değilim. Nick itirafımı aldı sonuçta.
-Yok ederiz. -İtiraf yok edilmez bence.
İyi. "Hepsini uydurdum, Yunanlılar beni ölümle tehdit etti" de.
Yalan da değil.
Doğru. Benim bir su içmem lazım.
İlahi bir gücün varlığına inanmaya başlıyorum galiba.
Zamanlama harika çünkü.
Söylerken midem bulanıyor. "İlahi".
Nasıl da…
Olamaz, Judy!
Al.
Bu kadar ağrın olduğunu fark etmemiştim.
Fark etmeni istemedim.
Ne zamandır bu hâldesin?
Önce hafif bir ağrıyla başladı.
Bir gün ağrım varken ertesi gün olmuyordu.
Sonra günlerce sürmeye başladı
ve bununla yaşamayı öğrendim.
Acı çekmeni istemiyorum.
Döner dönmez çaresine bakacağız.
Ben dönmüyorum.
Nasıl yani?
Burada kalacağım.
Sonsuz tatil.
Olmaz, seni bırakmam.
Sen bırakmıyorsun.
Ben kalıyorum.
Öyle olsun.
Çok da uzak değil.
Değil.
Hafta sonları gelebilirim.
Ben de gelirim.
Peki. Henry'nin konserine gelirsin belki.
Hemen karar vermene gerek yok. Düşün ama, olur mu?
-Tamam. -Güzel.
Hayatımın en güzel günleriydi.
Biliyorum. Benim de öyle.
Haklıydın. Burası muhteşem.
Onu demedim.
Bana en güzel günlerimi
sen yaşattın.
Sen de bana.
-Yüreğimdeki boşluğu doldurdun. -Sus artık.
-Seni ağlatmak istememiştim. -Çok geç be kızım.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
Hem de çok.
Hayatımı değiştirdin.
Gel.
Aman be.
Madem öyle…
Tesadüfe bak.
Dizimizi izleyelim mi?
Bu galiba Tootie'nin yalandan sevgili yaptığı bölüm.
Tootie'ye bak sen.
Bu şarkıya bayılıyorum!
Biliyorum.
Dönmeni beklemiyordum.
-Seni bırakmayacağımı söylemiştim. -Evet.
Bu arabayı niye sevdiğini anladım.
Değil mi ama?
Artık senin, güle güle kullan.
Sağ ol.
Arkada keyifler nasıl Sammy?
Bunu da atlatacağız.
Atlatacağız.
Koltuğuma işeme sakın.
-Selam! -Kusura bakma, geciktim.
Hayır, tam zamanında geldin. Gel.
Ufaklığın ritim duygusu abisinkinden kuvvetli olsa bari.
-O kadar mı kötü? -Yok canım. Evet.
-Yapma. -Her an bir mucize olabilir tabii.
Unut dertlerini Yüzün gülsün hadi
Kaygılarını at bir kenara
Haykır "Çok şükür" diye Yüzün gülsün hadi
Hazır ol mahşer gününe
Güneş parlıyor tepede Yüzün gülsün hadi
Tanrı sana uzatıyor elini
Haykır "Çok şükür" diye Yüzün gülsün hadi
Vadedilmiş Topraklar'a gidiyoruz
Nehri geçiyoruz
Gelgit bizi günahlarımızdan arındıracak
Ereceğiz huzura
Öteki tarafta
Unut dertlerini Yüzün gülsün hadi
Kaygılarını at bir kenara
Haykır "Çok şükür" diye Yüzün gülsün hadi
Hazır ol mahşer gününe
Unut dertlerini Yüzün gülsün hadi
-Böyle geçsem? -Koridor tarafında oturmalıyım.
Midem bulanıyor.
Peki.
Hazır ol mahşer gününe
Güneş parlıyor tepede Yüzün gülsün hadi
Başın sağ olsun.
Sağ ol canım.
Haykır "Çok şükür" diye Yüzün gülsün hadi
Vadedilmiş Topraklar'a…
Başın sağ olsun Jen.
Jamie'yle pek yakın değildim.
Judy.
Ama hep çok cana yakındı.
Sağ ol Lorna.
Unut dertlerini Gülsün yüzün
Uçup gitsin kaygıların
Haykır "Çok şükür" diye Gülsün yüzün
Hazır ol mahşer gününe
Yüzün gülsün hadi
Kaygılarını at bir kenara
İzninizle. Teşekkürler.
Hoş geldin.
Merhaba.
Güneş parlıyor tepede Yüzün gülsün hadi
Merhaba.
Burada ne işin var? Nasıl…
İyi hâlden çıktım.
Tabii ya.
-Burada olacağını biliyordum. -Nasıl?
-Judy davetiye göndermişti. -Öyle mi?
-Evet. -Ne zaman?
Birkaç hafta önce. O da burada mı?
Evet. Bence burada.
Gülsün yüzün
Hazır ol
Mahşer gününe
Kayıp üzerine çok şey yazılıp çizildi.
Yazar Jamie Anderson şöyle diyor:
"Meğer yas dediğimiz şey sevgiymiş."
Yas, gidecek yeri olmayan sevgidir.
Biz de burada toplanıyoruz.
Buna boşuna Yas Çemberi demiyoruz.
Öncelikle hakikaten çember şeklinde oturuyoruz.
Ayrıca yas da bir çember gibi döngüsel.
Sonsuza dek devam ediyor.
Sürdükçe sürüyor, sürdükçe…
Anladık, yeter.
Ama şunu da unutmamak gerekir ki her kayıp yeni bir başlangıçtır.
Konusu açılmışken söyleyeyim, bugün aramızda yeni biri var.
Evet.
Bu benim kızım Joey.
Merhaba Joey.
Merhaba Joey!
Jen, çok tatlı bir şey bu.
Niye Judy koymadın?
-Garip kaçardı da ondan. -Sevginde samimiysen kaçmaz.
Sıradan bir dram filminde değiliz Linda.
-Joey, Judy'yi andırıyor. Yanıltıcı. -Ben sevdim.
-Sensin yanıltıcı. -Hiç de bile.
-Asıl sensin. -Adını Joey koydum diye mi?
-Ya ileride akışkan cinsiyetli olursa? -O da var.
Anne, bak!
-Bombalama! -Dikkat et Bip!
Henry Harding müthiş bir bombalama atlayış gerçekleştiriyor!
Boşuna efsane değil bu atlayışlar. İşte bombalama kralı!
O kadar su sıçratmadı bile!
-Sıçratmadı mı? -Hayır.
Al o zaman.
Buna ne dersin?
-Bittin sen! -Eyvah!
Dur! Hayır. Özür dilerim!
Uyanma Joey.
Hayır.
Nereye?
İkinizi birden haklayacağım.
Tamam, yeter! Mola!
Git hadi!
Girmeyecek misin? Bir dalıp çıkardın.
Yok, böyle iyiyim.
Sevindim, ben de böyle iyiyim.
Mışıl mışıl uyuyor.
Annesi işini biliyor.
Vay be.
-Duygusala bağlamak istemem… -Çok geç.
Hakkın var.
Ama var ya…
Steve'i kaybettiğimde bir daha mutlu olamam sanmıştım.
Çok ağır gelmişti.
Ama şu anki hayatıma bakıyorum da…
Yani hayatımıza…
Hak ettiğimden de fazlasına sahibim.
Saçmalama. Hepsini hak ediyorsun.
Tonla salakça hata yaptım.
Ben seni yine de seviyorum.
Ben de seni.
Güzel.
Sen kusursuzsun gerçi.
Biz tanışmıyor muyuz?
Hayır.
Merhaba, ben Ben Wood.
-Çok garip. -Ne oldu?
Dejavu yaşadım.
Dejavunun olayı ne acaba?
Şöyle…
Beynin sana "Unutma" diyor.
Mantıklı. Bunu unutmayacağım.
Ben?
Efendim?
Sana bir şey söylemeliyim.
Alt yazı çevirmeni: Ece Nihal Karluk