JESTEŚ MOIM PRZEZNACZENIEM
ODCINEK 4
Zaklęcie nie mogło zadziałać.
Skąd wiesz?
- Myślisz, że znów dał mi kosza? - Nie.
Jae-gyeong cię lubi.
Ale ja
też cię lubię.
Lubi mnie?
Pan Kwon?
Skąd wiesz? Mówił ci?
Specjalnie pominęłaś to, co powiedziałem potem?
Co?
To niemożliwe.
Ale to prawda.
Ubolewam nad tym,
ale osobą, która wypiła eliksir,
który stworzyłaś,
byłem ja.
Czemu miałbyś go wypić?
Postawiłam szklankę na miejscu pana Kwona.
Sprawdziłem nagranie.
Sama zobacz.
Niemożliwe.
Dlaczego go wypiłeś?
Jesteś leworęczna. Nie rozumiesz?
Jesteś leworęczny?
Dobrze sobie radzę lewą ręką, ale nie.
Więc czemu wziąłeś szklankę lewą ręką?
Lewą półkulę mózgu mam chorą, więc bywa, że prawa ręka mnie boli.
Często używam lewej ręki.
I tak się właśnie stało.
Nieświadomie sięgnąłem lewą ręką i wypiłem wodę.
Dlaczego akurat tę wodę?
Tak się napracowałam.
Zaklęcia są jednorazowe.
Powinnaś była lepiej to zaplanować.
Padłem ofiarą twojego kiepskiego planu.
Zrób coś.
Dlaczego?
Zrobiłaś mi krzywdę.
Artykuł 257, paragraf pierwszy, napaść. Jesteś winna.
Ludzie pomyślą, że cię postrzeliłam.
Postrzeliłaś mnie… kulą miłości.
Sprawiła, że serce mi wali.
Nie chcę, żeby waliło na twój widok.
Ale
tak już jest.
- Więc niech przestanie. - Nie panuję nad tym.
- Jestem pod wpływem uroku. - Nie wierzyłeś w uroki.
Spontanicznie poprosiłem cię, żebyś ze mną pojechała.
Dlaczego to zrobiłem?
Kiedy zapewniałaś, że nie sypiasz w aucie,
ale i tak zasnęłaś,
opuściłem daszek, żeby nie raziło cię słońce.
Od kiedy jestem taki miły?
Kiedy pokazałaś się w tej białej sukience,
spodobałaś mi się.
A kiedy spotkałaś się z Jae-gyeongiem,
zrobiłem się zazdrosny.
Gdyby nie zaklęcie miłosne,
nie zrobiłbym tego.
Nie rób takiej miny.
Serce mi wali.
Szlag.
Nie mam czasu, by się w tobie podkochiwać.
Mam cierpieć i nie zwracać na siebie uwagi,
w końcu mam osobisty problem.
Musisz zdjąć zaklęcie.
Jak mam to zrobić?
Naprawdę masz mnie za czarownicę?
Lepiej znajdź sposób.
Inaczej mogę zrobić się zazdrosny
i zepsuć twoją relację z Jae-gyeongiem.
Co ja pocznę?
Zaraz oszaleję.
Co robić?
Właśnie.
A co z tobą? Czujesz się lepiej?
Nie wiem.
Pomyśl.
Użyłam tylko dwóch zaklęć.
Zaklęcie miłosne zadziałało, ale leczące nie.
- Czy to ma sens? - Pomyśl.
Zaklęcie miłosne rzuciłaś jako pierwsze.
Taka była kolejność.
W porządku. Pogadamy, jak wyzdrowiejesz.
Jeśli udowodnisz, że zaklęcie leczące działa,
uwierzę, że zaklęcie miłosne też.
Unikasz odpowiedzialności?
W porządku.
Jak uważasz.
Tak.
Co jest?
Spójrz.
Nie mogę się ruszyć.
Już mi ciebie brakuje.
Jak to wytłumaczysz?
Boże.
Nie odchodź…
Idź już.
Idziemy, Jang Sin-yu.
Rety.
W końcu mówił o sobie jako o piesku.
To pies na baby.
Gada od rzeczy.
ŻYCIE
Co ja teraz zrobię,
kiedy dłoń mnie łaskocze?
Jae-gyeong cię lubi.
To dlatego, że mnie lubi?
Chciałem się z tobą spotkać,
bo mam do ciebie pytanie.
Dlaczego mnie lubisz?
Kiedy pracowałam w biurze Onju Dong-gu,
byłam na inspekcji w schronisku dla psów.
Ktoś się skarżył na ujadanie.
Zobaczyłam cię tam.
Kierownik projektu powiedział mi,
że od dawna jesteś tam wolontariuszem.
Uwierzyłaś w stereotyp,
który mówi, że zwierzęta lubią dobrzy ludzie.
Ale wiesz co?
Zwierzęta są porzucane też przez tych, którzy je lubią.
Czasem chciałbym…
nie mieć rodziny.
Jestem dobry dla porzuconych psów,
ale chłodny wobec bliskich.
Na zewnątrz wyglądam w porządku,
ale nie jestem taki.
Gdybym taki nie był,
to gdy wyznałaś mi swoje uczucia,
byłbym szczęśliwy.
Ale nie byłem, bo taki jestem.
Znajdź kogoś lepszego niż ja.
Myślałam, że jesteś idealny.
Ale jesteś po prostu samotny.
Gi-dong.
Wyglądam, jakbym był samotny?
Tak.
Otacza cię owa jesienna aura. Coś w tym stylu.
Tak jest, kiedy z nikim się nie spotykasz.
Umów się z Hong-jo.
Jest urocza. Dużo tracisz.
OJCIEC
Znamy już termin prac w Onjeong-dong?
- Nie. - Załatw to szybko.
OJCIEC: JEŚLI NIE ODBIERZESZ, PRZYJDĘ DO RATUSZA.
ADWOKAT JANG SIN-YU
Wiedziałem, że cię pokocham
Kiedy tylko cię ujrzałem
Kogo?
Otaczają mnie niekulturalni ludzie.
Jestem niekulturalny?
Stwierdziłem tak,
bo nie zapukałeś.
Dlaczego nie zapukałeś?
Następnym razem pukaj.
Nie chciałem pukać.
Dałeś mi kupony w zamian za informację, dokąd poszedł Kwon.
Właśnie jeden wykorzystałem.
Kupon na niepukanie.
Nie szkoda ci go?
To moja sprawa.
Nad pozostałymi dwoma pomyślę dłużej.
A jeśli chodzi o datę prac w Onjeong-dong…
Kiedy masz czas?
Mnie to bez różnicy.
Co słychać
u pana Kwona?
Wyglądał na szczęśliwego?
Nie.
Zadał mi dziwne pytanie. Zapytał, czy wygląda na samotnego.
Powiedziałem, by umówił się z Hong-jo.
To nie twój interes! I co? Zgodził się?
Nie sądzę, by chciał się z nią spotkać.
Dalej wyglądał na samotnego.
Do niczego nie doszło.
Dokąd idziesz?
Muszę coś wyznać.
Su-jeong i Sae-byeol zajmą się lasem.
Tak.
Taki duży obszar wymaga sporego budżetu.
A ty?
Muszę zmienić tabliczki przy drzewach na górze Onju.
Potem sprawdzić place zabaw
i przygotować festiwal fajerwerków.
Dużo bierzesz na siebie.
Czy kiedy mnie nie było,
pan Gong cię dręczył?
Nie.
Ciebie nie pytałam.
Pytałam Hong-jo.
Nie, nic się nie działo.
Będę działać bezpośrednio pod burmistrzem.
Proszę odpowiednio przydzielać zadania.
Ostatnia sprawa.
W moim dziale nie ma wyrzutków.
Szanujcie się i pomagajcie sobie nawzajem.
To wszystko.
Dziękuję.
Jang Sin-yu, radca prawny.
To dla was.
Z jakiej to okazji?
Muszę się do czegoś przyznać.
To ja postrącałem kwietniki, które powiesiliście.
- To pan? - Tak.
To był wypadek,
ale musieliście nadłożyć pracy.
Przepraszam.
Nie musiał pan.
Dziękujemy.
Poza tym wydaje mi się, że Hong-jo była tu dręczona.
Zmartwiłem się,
że przeze mnie sytuacja może się jeszcze pogorszyć.
To moja wina.
Nie Hong-jo.
Żeby było jasne.
Rozumiem.
Hong-jo, możesz wyjść.
Reszta zostaje.
Dobrze.
O co chodzi?
Jak mogłeś? Teraz będzie mi jeszcze trudniej.
Mnie też.
Nie lubię kubków,
a kupiłem tyle kawy i nawet ciasteczka w kształcie serduszek.
Nigdy się nie podlizuję, a teraz nawet się ukłoniłem.
Dlaczego tak się ośmieszam?
Przez ciebie.
Myślisz, że tego chcę?
Nie kontroluję swoich uczuć.
I nagle rozmawiasz tak swobodnie?
By się do ciebie zbliżyć. Już się zbliżyłem.
Opamiętaj się, Sin-yu.
Jesteś chłopakiem Yoon Na-yeon.
- Rozstaliśmy się. - Co?
To tylko utrudnia sprawę.
Miałem cierpieć i nie zwracać na siebie uwagi.
Moim ośrodkiem przetwarzania emocji
powinien rządzić Smutek.
Ale Radość przejęła stery i się bawi. Dlaczego? Przez ciebie.
- To jakaś głupota. - To ja głupieję.
Skok noradrenaliny, serotoniny i dopaminy.
Z twojej winy.
Nie jesteś sam.
Pan Gong też się napił.
Więc też mnie lubi.
Pewnie wypił niewiele.
Ja całą szklankę. Śmiertelną dawkę.
Czy to znaczy, że jesteś femme fatale?
- Nie żartuj. - Myślisz, że żartuję?
Co robić?
Nie obwiniaj się. Mnie też to boli.
Puść moją rękę.
Nie zrobiłem tego po to.
Nie.
Chciałem złapać cię za rękę.
Widzisz? Nienawidzę tego. Co teraz?
Musisz odczynić urok. Proszę.
Mam pomysł.
Pij dużo wody.
Kiedy wydalisz z siebie eliksir,
wszystko wróci do normy.
Nie pomyślałem. Jesteś geniuszką?
Zrobię, co mogę.
Tak. Zrób, co w twojej mocy.
Na razie.
Napij się ze mną.
Napijmy się.
Chciałaś iść ze mną do herbaciarni.
Opamiętaj się, Sin-yu.
Sin-yu
jest chory.
Na pewno nie chciał się z tobą rozstać.
Domyślałam się.
Słyszałam plotki
o jego chorobie genetycznej.
Sin-yu nazwał mnie
najbardziej samolubną osobą na świecie.
Pewnie ma rację.
Będę bezczelny, ale poproszę cię o coś.
Zostań
przy Sin-yu.
Muszę dostarczyć je jutro. Przepraszam.
W porządku. Sprawdzę, czy nie ma błędów.
Jedź już.
Dziękuję za zrozumienie.
- Pomogę. - Nie trzeba.
Idź. Nie chcesz przegapić narodzin dziecka.
- Dziękuję. - Drobiazg.
Co robisz?
Pomagam ci.
Gdzie je zanieść? Do lobby? Do działu Greenway?
- Dawaj to. - Zaniosę ci te pudła.
Rety.
Pomogę.
Zrobiłeś to, żeby mnie wkurzyć?
Zrobiłem to, żeby być przy tobie.
Nie musisz mi pomagać.
Co ludzie pomyślą?
Że jestem dobrym, miłym i pomocnym prawnikiem.
Ale nie chcę tego. Chcę być taki tylko dla ciebie.
Ile wody wypiłeś?
Wciąż nie wydaliłeś eliksiru miłości.
Pięć filiżanek kawy i pięć litrów wody.
Po 32 wizytach w toalecie doszedłem do pewnych wniosków.
Jestem pod wpływem uroku,
którego nie dam rady wydalić.
Myślę też, że zaklęcie leczące zadziałało.
Spójrz. Moja dłoń jest zdrowa.
Ja myślę, że jest gorzej.
Masz przerzuty do mózgu.
Boję się. Idź do szpitala.
Właśnie miałem iść
do szpitala.
Ale najpierw
muszę iść do łazienki.
Wybacz, że ci nie pomogę.
Co jest?
Nie mogę się ruszyć,
mimo że natura wzywa.
Chcę być przy tobie.
Co z twoimi oczami?
A co?
Wyskakują z nich serduszka?
To pani!
Wróciła pani.
Tęskniłam.
Czułam się taka samotna.
Chce pani sprzedać dom?
Nie.
Wynajmę go.
Ale nie przejmuj się.
Jako że mieszkasz na piętrze,
powiedziałam, że chcę lokatora godnego zaufania.
Smucisz się?
Obyś znalazła chłopaka.
W ratuszu nie ma kogoś miłego?
Jest ktoś taki.
Ale nie wiem, co myśli.
A ten niezbyt miły ciągle za mną biega.
Jako kobieta powiem,
żebyś wybrała tego, który cię lubi.
Ale ja też cię lubię.
Nie rób takiej miny.
Serce mi wali.
Nie mogę się ruszyć.
Już mi cię brakuje.
Wyskakują z nich serduszka?
Ciarki mnie przechodzą.
Nie jesteś zmęczony?
To górska magnolia, znana też jako Siebolda.
Herbata z niej jest bardzo aromatyczna.
Znasz nazwy wszystkich tutejszych roślin?
Zobaczmy.
Dereń japoński, dąb ościstozębny,
dereń kousa, lagerstremia i buk.
Proszę pana.
To nie buk.
To Meliosma.
Rozumiem.
Buk czy Meliosma.
Podobne są.
Co za różnica?
Proszę pana.
Tego szukasz?
To twoje, prawda?
Tak. Gdzie to znalazłeś?
Tam.
Wciąż coś gubisz.
Czy to możliwe,
że on też napił się eliksiru?
Powiem ci,
że przypominasz mi moją żonę.
Założyliśmy ogród, bo lubiła kwiaty.
Niestety odeszła.
Boże.
Musisz czuć się niezręcznie.
Nic się nie stało.
Wiem, jakie to bolesne, gdy za kimś tęsknisz,
ale nie masz z kim o tym porozmawiać.
Mając za sobą trudne przeżycia, poczujesz się lżej, rozmawiając o tym.
Zawsze możesz ze mną porozmawiać.
Chętnie cię wysłucham.
Samo to poprawiło mi humor.
- Jedz. - Dobrze.
- Zajadaj. - Dziękuję.
Kto tam?
Jesteś do niczego.
To nie przez Hong-jo nie dostałeś awansu.
I tak byś go nie dostał.
Jesteś leniwy i unikasz problemów.
Gdybym stworzyła listę najgorszych cech urzędnika,
uosabiałbyś je wszystkie.
Czemu jeszcze tu siedzicie?
Bo pani i pan Gong jeszcze pracujecie.
Nie przejmujcie się nami.
Skończyłyście, możecie iść do domu.
- Dobrze. - Tak.
Dziękujemy.
Pani Ma mówiła, że nie chce tu wyrzutków, więc ci o tym mówię.
Jej przezwisko to pani Masakra.
Nie rób tak. Nie przekręcaj ludziom nazwisk.
Jeśli pani Ma to pani Masakra, to pan Ha to pan Haniebny?
Ja jestem pan Gong,
powinienem być Gong Yoo.
Nie chcę tego, ale możecie mnie tak nazywać.
- Do jutra. - Do jutra.
- Dziękujemy. - Dziękujemy.
Napijemy się czegoś?
Do jutra.
Uciekają, jakbym narobił w gacie.
UNIA KREDYTOWA SHINMOK
Cześć, Hong-jo.
Dobry wieczór.
Mam lokatora.
Jest bardzo uczciwy.
Nawet właściciel jest zadowolony.
Wysoki i przystojny.
Wygląda na miłego.
Jeśli się z nim umówisz, podziękuj mi.
Wątpię, by do tego doszło.
Niezręczna sytuacja.
Przepraszam.
Ktoś mnie śledził.
Zostań tu.
Naprawdę ktoś mnie śledził.
Nie powinien był.
Przestań tędy chodzić.
Wypadł mi telefon.
Pójdziesz ze mną?
Oczywiście.
To było gdzieś tutaj.
Co się stało?
Włączyłem dla ciebie światła.
Może zmienimy kolejność?
Kolejność?
Tak.
Zacznijmy od stref o wysokiej przestępczości.
Świetny pomysł.
Mój zięć nigdy nie zawodzi.
Odnalazłeś się w ratuszu.
Nadużyłem władzy, by załatwić ci lampy.
Ale lampy to nie wszystko.
Rozpaliłaś też moje serce.
Lśni jak nigdy.
Jest!
Dzięki Bogu. Ekran jest cały.
Może ekran jest cały,
ale moje serce nie.
Co robisz?
Oddaj go.
Na co się patrzysz?
Czemu tak wyglądasz?
Musiałam. Szkolne przedstawienie.
Widziałem tę twarz.
Choć nigdy wcześniej cię nie widziałem.
Co takiego? Poznaliśmy się w nawiedzonym domu.
Teraz też się widujemy.
Teraz wiem, czemu tak podobał mi się ten sen.
To dlatego, że widziałem tę twarz.
Ale ubrania pochodziły z czasów Joseon.
Nawet wtedy miałem wysoki status.
Ty wyglądałaś na kogoś z pospólstwa.
Nigdy nie widziałem cię, jak byłaś mała.
Ale pojawiłaś się w moim śnie.
- Przyznaj się. - Do czego?
Mam cierpieć i nie rzucać się w oczy.
Ale nie mogę.
Powinienem straszliwie cierpieć po rozstaniu,
ale przez ciebie mam motylki w brzuchu.
Na jawie myślę o tym zaułku.
We śnie spotykam młodszą wersję ciebie.
To twoja wina.
Chodźmy.
Dokąd? O tej porze?
Hong-jo, to okropnie
dobry pomysł. Dokąd?
Dowiedzieć się, jak zdjąć urok.
Rozumiem.
Powinniśmy. Oczywiście.
Ale ja nie chcę. To nie tak, ale…
Dobrze, chodźmy.
Jesteście wcześnie.
Jest po 21. Nie jesteśmy wcześnie.
Powinnam była przyjść, kiedy dostałam szkatułę.
Mam pytanie.
Czy te zaklęcia naprawdę działają?
Nie widać?
Oczywiście, że działają.
Macie coś dla mnie?
Nie. Hong-jo się spieszyła.
Może być?
To.
Jesteś lepsza niż on.
On jest nietaktowny.
Nie udzielam grupowych przepowiedni.
Sin-yu, ty pierwszy.
Potem Hong-jo.
Stworzyła eliksir miłości, by rozkochać w sobie faceta.
Ale wypiłem go ja.
Niedobrze.
Nie chcę nic do niej czuć, ale czuję.
Nie chcę tego. Ale nie panuję nad tym.
Nawet nad własnymi myślami.
To pilna sprawa.
Powiedz, jak zdjąć urok.
Nie wiem tego.
Nie jestem właścicielką szkatuły.
Właścicielka też nie wie.
Doprawdy?
Więc nic z tego.
Co za ulga.
Wcale nie chcę zdjąć zaklęcia.
Sama widzisz. Co teraz?
Nie mam czasu.
A jeśli naprawdę
ją pokocham?
Nie masz nad tym kontroli.
Wszystko zależy od niej.
- Co powiedziała? - Nic.
Wszystko zależy od ciebie, więc powodzenia.
Musisz się dowiedzieć, jak zdjąć urok.
Przemagluj ją, jeśli musisz.
Powiem jej to.
To nie tak.
Urocza jest, gdy mówi.
A jeszcze bardziej, gdy biega.
Opamiętaj się, Jang Sin-yu.
Pyszne.
Od dwóch lat nie piłam.
Weź to ze sobą. Nie chcę dostać reprymendy.
Następnym razem przynieś soju.
Dobrze.
Wezmę bidon, żeby się nie zorientowali.
Tylko nie idź z nim nad rzekę.
Twojego taty tam nie ma.
Wie pani o tym?
Uratował dwie osoby, skończył dobrze.
Nie martw się.
Dobrze.
Dlaczego dała mi pani szkatułę?
Bo jesteś wybrana.
A co z Jang Sin-yu?
Trudno w to uwierzyć,
ale po wypiciu eliksiru zrobił się dziwny.
Mówi, że mnie lubi, jego serce wali.
Zerwał ze swoją dziewczyną.
Martwię się. To chyba przez to zaklęcie.
Mogę to naprawić?
Jest tylko jeden sposób.
Jaki?
Dowiedziałaś się?
Nie wiem.
Czego nie wiesz? Jak to zrobić?
Nie chcę o tym mówić.
Wiesz, co zrobić, ale nie chcesz powiedzieć?
Nie odważę się.
Wiem.
Jak odczynić urok.
Pocałunkiem.
Żabi król, Piękna i Bestia,
Królewna Śnieżka, Shrek.
Wszystkie klątwy leczy pocałunek.
To nie to.
DOM OPIEKI NURI
Jeśli to nie pocałunek, a ty nie możesz powiedzieć…
Nie wiem, co myślisz, ale nie żyjemy w bajce.
Idź się przespać.
- A ty dokąd? - Na autobus.
Wrócisz sama, choć przyjechaliśmy razem?
Chcę pobyć sama.
Nie chcę być z tobą.
Myślisz, że robię to, bo chcę być z tobą?
Tak. Robię to, bo chcę być z tobą.
Możesz wsiąść do auta?
Nie rób takich maślanych oczu.
Nie patrz na mnie,
mając najpiękniejszą twarz na świecie.
Nie jestem taka znowu piękna.
Wiem. Ale dla mnie jesteś.
Czerwienisz się tylko przy kimś, kogo lubisz.
To nie dlatego, że cię lubię.
Czuję dokładnie to samo, co ty.
Ciało mnie nie słucha,
mózg nie reaguje.
Jakbym śpiewał arię w programie hip-hopowym.
Jeśli masz sumienie
i poczucie odpowiedzialności,
pozwól mi cię odwieźć do domu.
Proszę cię o jedno.
Nie odwiedzaj mnie już we śnie.
Nie.
Proszę, pojaw się.
Chcę cię widzieć w moim śnie.
Proszę.
Zjaw się, nie zjawiaj się.
Tak. Nie.
Opamiętaj się, Jang-Sin-yu.
SZAMANKA AENG-CHO ZOSTAŁA ROZCZŁONKOWANA.
Napisała ją Aeng-cho.
Ona istniała naprawdę.
PRZYKAZANIA
„Odwołanie zaklęcia nie jest łatwe.
Jeśli je odwołasz,
spotka cię katastrofa”.
Dlaczego nie powiedziała, o co chodzi?
Skoro nie pocałunek, to co?
EUN-WOL
Co powiedziałaś Hong-jo?
Nie pamiętam.
Nie udawaj.
To było kilka godzin temu.
Kiedy duchy opętują moje ciało, rzadko pamiętam, co mówiłam.
Kłamiesz.
Służyłeś kiedyś bogu?
Nie.
Nie dręcz starszej pani.
Jeśli jesteś ciekaw, spytaj Hong-jo.
Mogę?
Ale nie teraz.
Dobrze.
MIASTO ONJU
Przykro mi, ale to nie nasza wina,
że schody były mokre.
Głucha jesteś?
Schody były mokre!
Upadłem. O co ci chodzi?
Nie wiem, czemu były mokre, ale…
Ty suko!
Jak śmiesz mi pyskować?
Mógłby pan mówić kulturalniej?
W tej sytuacji inaczej się nie da!
Na jakim jesteś stanowisku?
Jak śmiesz tak przeklinać?
Dlatego przewróciłeś się w parku.
Ktoś ty? Jak się nazywasz?
Ja?
Manager Ma Eun-yeong z Greenway Building.
Pani Masakra.
Co? Masakra?
Chcę zobaczyć twój ryj.
Chcesz mnie zobaczyć?
Cudownie. Ja ciebie też.
Co? Wspaniale.
- Zaraz przyjdę ci wklepać. - Nie.
Nie biję się z pijakami.
I wiesz co?
Ta rozmowa jest nagrywana.
Rozłączył się.
Dzwonił już trzy razy.
Następnym razem z nim nie rozmawiaj,
tylko przekieruj go do mnie.
Dobrze.
Gong.
Porozmawiajmy.
Jeśli ktoś obraża twoje pracownice,
powinieneś ich bronić.
Od rana kręcisz się bez celu,
nic nie robisz,
sprawdzasz telefon i wychodzisz.
Żartujesz sobie?
Musiałem coś zrobić.
W ratuszu pracuje ponad 2000 ludzi.
Wszyscy mają coś do zrobienia.
Zamiast narzekać na brak awansu,
zastanów się nad sobą,
a może coś załapiesz.
Albo odeślą cię gdzieś daleko.
- Przepraszam, ale… - Słusznie.
Nie. Ktoś dzwoni.
Mówi Gong Seo-gu.
Tak.
Rozumiem.
Chodź ze mną.
Mamy pracę. Zostaw mnie.
Stój. Dokąd idziesz.
Znowu do restauracji?
- Wniósł pozew o hejterskie komentarze? - Tak.
To osoba trzecia wniosła pozew,
więc proszę panią o potwierdzenie faktów.
Zebrał mnóstwo materiału dowodowego.
Nie będzie problemu.
Ci, którzy to pisali…
Nie pozwę ich.
Nie chcę ich karać.
KOMISARIAT POLICJI W ONJU DONGBU
Tysiąc stron hejterskich komentarzy?
To przez to
- nie mogłeś spać? - Tak.
Po co marnowałeś na to czas?
„Marnowałeś”?
Pisali, że zdradzał cię,
bo jesteś brzydka.
Że złapałaś go na dziecko.
Codziennie czytam takie rzeczy.
- Jak mogę nic nie robić? - Daj spokój.
Czemu się mną przejmujesz?
Jestem dla ciebie nikim?
Tak.
Nawet mój mąż jest dla mnie nikim.
Jesteś nikim.
Kolegujemy się od 21 lat.
Jestem nikim?
Tak.
Mówi Lee Hong-jo z zespołu ds. parków.
Teraz?
Dobrze.
Co jest? To ten sam facet?
Nie, ktoś inny.
Powiedział, że w parku
zwiędły kwiaty i mam to sprawdzić.
Albo doniesie na nas
za marnowanie pieniędzy podatników.
Są dni, kiedy dostajemy mnóstwo skarg.
Normalnie kumulacja.
Straszne.
Nie zwiędły.
Są świeże.
Tutaj?
Dopiero zaczęły kwitnąć.
Nie chodzi o kwiaty.
To ty złożyłeś skargę?
Posłuchaj.
Ten oto kwiat więdnie,
kiedy nie może cię widzieć.
Jasne.
Czad.
Uważasz, że jestem czadowy?
Co za ulga.
Bardzo się postarałem.
Zazwyczaj myję się dziesięć minut.
Tym razem kąpałem się ponad 20.
Ponad pół godziny wybierałem ubrania.
Spryskałem się perfumami.
Nie wiedziałem, jakie wolisz,
więc tu mam nutę drzewną,
a tu cytrusową.
Którą wolisz?
Mam dziś mnóstwo telefonów.
Musiałeś to robić?
Też tego nie chcę.
Rozstałem się z dziewczyną, z którą byłem dwa lata.
Nie powinienem cię kochać.
To jak pójść na pogrzeb w koszuli hawajskiej.
Co powiedziała ci Eun-wol?
Jak odczynić urok?
Nie powiedziała mi tego.
Więc co?
Nie powiem ci.
- Idę. Jestem zajęta. - Ja też.
Nie widzisz, co mam w ręku?
Chcą mojej porady w sprawie komisji stałej.
Na jakim prawie oprzeć przekazanie funduszy.
Zdania są podzielone.
Nie wiem, ile zarabia urzędnik.
Muszę wiedzieć wszystko.
Ale nie mogę się skupić.
Dlaczego?
Przez ciebie.
Bo chcę skupić się na tobie.
- Zgłoszę cię do audytu. - A ja powiem im prawdę.
Chciałaś użyć zaklęcia miłosnego na Jae-gyeongu.
Ale zamiast tego dostało się mnie.
Nie powinnaś bić nikogo nawet kwiatkiem.
A uderzyłaś mnie swoim urokiem.
Jestem ofiarą.
Chcesz, żebym cię walnęła?
Mamy tu mnóstwo świeżych kwiatków.
Naprawdę?
Nie idź za mną.
Dokąd idziesz?
Uderzyłaś mnie z prawej. Wyrównaj.
Dokąd to?
Przyrządziłam rybę. Nie masz ochoty?
Czy to
z powodu Na-yeon?
Coś się między wami wydarzyło?
Nie o to chodzi.
A o co?
Co się stało?
Jest coś,
co chciałbym wiedzieć, ale ona mi nie mówi.
Jeśli nie chce ci powiedzieć,
zagrajcie w kalambury.
Oglądasz telewizję?
Kalambury.
„Nie mogę znieść twojego ojca”?
ZS.
Zgadza się?
I co?
Nie musi nic mówić.
Niech da ci jakąś sugestię.
Żartujesz?
To poważna sprawa.
Nic nie rozumiesz.
„Wprowadziłem się na parter.
Miło cię poznać.
Chcę hodować rośliny.
Chciałabyś tu coś konkretnego?”
Miły człowiek.
A sirutteok jest pyszny.
GROOT
- Co znowu? - To samo.
Tęskniłem, więc zadzwoniłem…
- Do rzeczy. - Kalambury.
Co?
Nie chcesz mi powiedzieć.
Więc pokaż.
Daj mi jakąś podpowiedź.
Nie mówiła wiele.
Ja to ocenię.
Bez podpowiedzi
mogę być zmuszony, by do ciebie pójść.
W porządku. Dam ci podpowiedź.
Ty i ja,
nie ma szans. To „X”.
- To palce z E.T.? - Nie.
Ty i ja, nas dwoje.
Modlimy się i dziękujemy.
Nie.
Do trzech razy sztuka.
Więc skończmy z kalamburami. Daj mi pierwsze litery.
Dobrze. Ale jeśli nie zgadniesz, nie pytaj mnie już więcej.
Dobra. Jasne.
Jasne.
WSLNDSRZT
Co robicie?
Sin-yu poprosił mnie o pomoc
przy łamigłówce.
WSLNDSRZT
Nie jest za trudna?
Jak to rozwiązać?
Co wygrasz,
jeśli to rozwiążesz?
Pokonam klątwę.
Co?
Zgadujemy.
Jestem w tym dobra.
Wy sobie leżcie na dole,
sam ruszę za tor?
Sam ruszę z tym.
Sam ruszę z towarem.
Stary robak zrobił teatrzyk.
Co to może być?
Załatwię kwiaty.
Znam właściciela kwiaciarni.
Dziękuję za sirutteok.
Nie mamy o czym mówić.
Dałem ci swój zadatek na dom.
Więcej się nie spodziewaj.
Nie.
Więcej nie zniosę.
Zmienię numer.
Szlag.
Hong-jo?
Cześć.
Jestem Hong-jo, mieszkam na górze.
Gratuluję przeprowadzki.
Czy to przeznaczenie?
Tak!
ZAŁATWIĘ KWIATY. DZIĘKUJĘ ZA SIRUTTEOK.
WSLNDSRZT
To nie po japońsku.
Znasz japoński?
No jasne.
Daj mi trzy dni.
Nawet w 30 nie dasz rady.
Właśnie.
Pańska dziewczyna to zostawiła.
Przykro mi.
Nie przekażę jej tego.
Rozumiem.
Co takiego? Dlaczego?
Rozstaliśmy się.
Tak się do ciebie zalecała. Zerwała przez twoją chorobę?
Myślałem, że taka nie jest.
Nie powiedziałem jej.
Oszalałeś?
W trudnych chwilach trzeba mieć kogoś bliskiego.
Tylko ją tym obarczę.
Próbujesz udawać twardziela?
Nic w tym fajnego.
Jesteś raczej pozerem.
Co cię tu sprowadza z samego rana?
Byłaś u mnie wczoraj.
Nieładnie tak nawiedzać kogoś w snach.
W moich pojawia się Timothée Chalamet.
Mam go ochrzanić?
Nie żartuj.
Mówię poważnie.
To sprawa osobista.
Muszę zdjąć zaklęcie.
Jeśli nie,
mogę skończyć jako gnojek, który umawia się z innymi,
choć zależy mu na tobie.
Jeśli rozwiążesz zagadkę, nie wrócisz tu.
Po prostu mi powiedz.
Chciałeś rozwiązać ją sam.
Obiecałeś też, że dasz mi spokój.
Nie łam danego słowa.
Dokąd idziesz?
- Na randkę. - Z kim? Z Jae-gyeongiem?
Nie muszę z nim nigdzie iść.
Dlaczego?
Co to znaczy?
Powiedz, co masz na myśli.
Odwołanie zaklęcia…
- Dzień dobry. - Co słychać?
Karta nie zaskoczyła.
Dlaczego? To bardzo dobra karta.
Błąd odczytu karty.
- Szybko. - Hong-jo.
Zajmie pan miejsce.
Musimy jechać.
Hong-jo.
Możemy jechać?
Przepraszam.
Śledzisz mnie?
Nie.
Tak. Śledziłem cię.
A ja za to płacę.
Nie zrozum tego źle.
Mam czarną kartę.
Widziałaś tę rzekę?
Jest bardzo ładna.
Cicho bądź.
Dokąd jedziemy?
Mówiłam, żebyś był cicho.
Coś nie tak?
To przez ten bilet?
Z kim się spotykasz?
Z mewami?
Nie idź za mną.
Nie jestem od nich lepszy?
Ze mną możesz pogadać.
Na-yeon wie, co robisz?
Co?
Przyjechałaś tu, żeby się napić?
Czy do tej pory
należycie nie upamiętniłam twojej śmierci, tato?
Zawsze szłam nad rzekę,
bo nie wiedziałam, że jesteś tu.
Ale pani mi powiedziała.
Naprawdę tu jesteś?
Musi być ci zimno.
Tato.
W końcu poznałem…
odpowiedź.
Waszych splątanych losów…
nie da się rozerwać.
Zaakceptujcie to.
WSLNDSRZT
JESTEŚ MOIM PRZEZNACZENIEM
Splątany los zazwyczaj oznacza miłość.
Ale to nas nie dotyczy,
więc idziemy na przekór przeznaczeniu.
Nie wiem, czym jest prawdziwa miłość.
Moje ciało i umysł działają osobno.
Byłaś w pałacu Changdeok?
Proszę, zostaw mnie.
Dlaczego mi to robisz?
Nie przejmuj się tak.
To nie jest prawdziwe uczucie.
Napisy: Jakub Jadowski