DESTINED WITH YOU
Saya dah tahu…
jawapannya.
Takdir kamu…
…tak boleh dipisahkan.
- Terimalah. - Terimalah.
EPISOD 5
Kerusi itu bukan untuk awak.
Awak tak suka makan sendirian. Sini pun nak sendirian juga?
Bagaimana awak jadi peguam?
Tak faham lagi?
Kerusi itu bukan untuk awak.
Jadi untuk siapa?
Ayah saya.
Hari ulang tahun kematian dia.
Takziah daripada saya.
Cik nak buat pesanan?
Ya. Kima bakar saiz besar satu,
sekilogram siput kong dan sebotol soju.
Aduhai.
Banyak sangat untuk dua orang.
Tak apa. Untuk tiga orang.
Yakah?
Baiklah.
Saya siapkan cepat.
Terima kasih.
Terima kasih sertai saya pada hari memperingati ayah saya.
Kenapa awak tak minum?
Saya perlu memandu.
Awak tak memandu tadi.
Biadab tak minum pada hari memperingati kematian.
Boleh hadap tabiat mabuk saya?
Apa tabiat awak?
Awak cakap ulang-ulang?
Atau tidur merata-rata?
Itu dikira comel.
Jangan kata…
awak cium orang di sebelah awak.
Siapa tahu?
Mungkin lebih bahaya daripada itu.
Saya dahlah tak boleh kawal diri disebabkan Mantera Cinta.
Jika saya minum lagi…
Jangan minum.
Saya tak tahu tabiat minum saya. Saya tak pernah minum.
Awak tak pernah minum?
Maknanya,
sekali pun tak?
Tak mungkinlah. Tipu.
Kenapa…
Rasanya sangat sedap.
Awak tentu dah gila. Tak faham…
Sebab penyakit awakkah?
Penyakit keturunan.
Tiada sesiapa dapat elak.
Ayah saya fikir ia disebabkan sumpahan.
Saya tak nak ayah cakap begitu, jadi saya tak minum.
Orang kaya pun ada masalah sendiri.
Kesian awak hidup membosankan.
Bagaimana ayah awak meninggal dunia?
Saya tak cakap hal peribadi dengan orang tak rapat.
Awak tak cakap hal peribadi dengan yang rapat.
Awak cakap sebab nak rapat dengan seseorang.
- Dah masak. - Hati-hati.
Nanti cedera. Saya buatkan.
Ayah!
Ayah selalu kata
pekerjaan yang stabil adalah yang terbaik.
Saya dah jadi penjawat awam.
Jangan risaukan saya.
Saya juga…
Saya memang nak bawa teman lelaki saya kali ini.
Tapi ada lelaki aneh ekori saya.
Apa yang awak buat?
Sapalah.
Saya bukan teman lelaki dia.
Saya juga bukan lelaki aneh.
Tapi…
Nampaknya saya
takdir Hong-jo.
Saya dah tahu jawapannya.
"Takdir kamu tak boleh dipisahkan.
Terimalah."
Awak tak sanggup cakap sebab rasa bersalah, bukan?
Takdir yang tak dapat dipisahkan maknanya cinta.
Kita boleh buat kesimpulan mantera awak takkan terungkai.
Saya pula perlu mengekori awak dengan jantung berdegup laju.
Apa awak nak buat?
Saya terlalu mabuk. Saya patut balik.
Jangan tak bertanggungjawab
dengan orang yang ditakdirkan untuk awak.
Bukankah wanita takdir awak
- berada di Gangnam? - Ya.
Saya datang sini untuk kembali semula kepada takdir itu.
Tapi malangnya,
kita ditakdirkan bersama.
Bukankah ini jadi sebab awak salah beri air pengasih?
Bukan.
Awak yang minum air pengasih yang bukannya untuk awak.
Saya juga mangsa.
Awak patutnya berhati-hati membaca mantera itu.
Awak patutnya berhati-hati beri kotak itu.
Keutamaan awak selesaikan isu ini. Apa pun, bertanggungjawab.
Sin-yu.
Jangan fikir untuk terima takdir.
Fikir melawan takdir.
Takdir memang untuk dilawan.
Sin-yu.
- Awak nak ditakdirkan bersama saya? - Tak.
Saya pun tak nak juga.
Jadi kita sama-sama usaha untuk melawan takdir. Faham?
Kita boleh.
Okey.
Saya akan buat yang terbaik lawan takdir.
Saya pun tak nak
ditakdirkan untuk awak.
Okey. Tolong saya bangun.
Kali ini saja.
Aduhai!
Dia sengaja lepaskan.
Menjengkelkan betul.
Tangan Merah lebih baik.
Sedapnya bau.
Bau kayu.
Sebab inilah…
saya tak boleh melawan takdir.
Apa itu?
Apa? Darah?
- Baiklah. - Apa yang berlaku?
- Gunung Onju dipenuhi darah. - Apa?
Pergi ke gunung sekarang.
- Okey. - Kita pergi sama.
Tak boleh.
Nanti awak pura-pura pergi kemudian ponteng.
Awak suruh saya jaga mereka. Dipenuhi darah pula.
Mungkin bahaya. Jadi saya pergi.
Sebagai ketua pasukan.
- Pergi dulu. - Jom.
- Apa? Saya… - Lekas.
Kenapa…
POKOK OAK
Bukankah kita patut telefon polis?
Bagaimana jika darah manusia?
Mungkin ada mayat di sana.
Ini darah ayam.
Bagaimana awak tahu?
Zaman saya dulu tak ada kedai ayam goreng.
Kalau nak, perlu sembelih sendiri di rumah.
Baunya sama macam ini.
- Itu… - En. Gong.
Bukan di sini saja. Di sana juga.
Ada lebih 200 kalau semua label pokok dikira.
Tak sampai sepuluh hari pun sejak kita tukar.
Lap saja.
Kalau mereka sembur cat, fahamlah.
Tapi darah ayam bukankah terlalu pelik?
Jika ini cat sembur,
kita tak boleh cuci. Kita perlu tukar semua.
21 tahun jadi penjawat awam, tak pernah jadi begini,
tapi nasib baiklah.
Kenapa? Kita boleh lap saja.
Ambil gambar semua dulu
dan cuci sebelum kita dapat aduan.
Okey.
- Ada tisu basah? - Tiada.
POKOK CERI JEPUN
Nak lap pakai apa?
Sedapnya bau.
Bau kayu.
Kenapa awak lama sangat?
Awak telefon terus saya datang.
Apa halnya?
Label pokok yang rosak.
Awak patut maklumkan saya dulu.
Awak nak laporkan?
Duduk dulu.
Okey.
Bau apa itu?
Saya ambil banyak gambar. Tengok.
Saya kata tengok ini.
Boleh laporkan, bukan?
Saya takkan lapor.
- Kenapa tak? - Dua puluh sembilan label rosak.
Awak malah dah lap bersih.
Awak tak boleh bazirkan masa polis begitu.
Jadi kenapa telefon saya?
Nak tengok awak datang atau tak.
Apa?
Awak tak patut datang. Awak suruh saya lawan takdir.
Susah jadinya kalau awak datang jumpa saya tergesa-gesa begini.
Awak yang menyusahkan keadaan.
- Hong-jo. - Apa lagi?
Awak dapat peluang yang jarang berlaku.
Susah pandang rendah kepada saya.
Bagaimana rupa saya dari atas?
Orang kata, bulu mata panjang buat mata saya menawan.
Kenapa buat begini kepada saya?
Saya nak buat awak kagum.
Awak takkan lupa sekali nampak.
Dia bukan penasihat. Dia menjengkelkan.
Guna Mantera Kulit Cerah ubah dia jadi perempuan?
Tak, nanti dia nampak kacak pula.
Tiada gunanya.
PENASIHAT PERUNDANGAN
Kenapa dengan awak, Jang Sin-yu?
Beri saya tiga hari lagi.
Sebulan pun takkan selesai.
Ini.
Teman wanita awak tertinggal tempoh hari.
Maaf.
Saya tak boleh berinya.
Maksudnya? Kenapa tak boleh beri pula?
Kami dah putus.
Dulu dia yang pikat awak. Dia nak putus sebab awak sakit?
Saya ingatkan dia lebih baik.
Saya rahsiakan.
Dah gila?
Waktu susah, awak perlukan seseorang di sisi.
Menyusahkan dia saja.
Sekarang pun awak nak nampak hebat?
Itu bukan hebat.
Itu sengaja tunjuk berani.
NA-YEON
Awak ini mengecewakan betul.
Hai, Na-yeon. Ini saya, Wook.
Saya kawan Na-yeon. Ada sesuatu jadi kepada Na-yeon.
Apa yang jadi?
KAHWINI
Betul tak saya pasang?
Lurus?
Bagaimana rupanya?
Tak.
Letak tinggi lagi.
Awak tak sepatutnya datang lagi. Saya belum siap.
Apa itu?
"Kahwini saya."
Saya dah tak boleh tunggu awak melamar,
jadi saya melamar dulu.
- Na-yeon. - Saya dah tahu.
Saya tahu awak sakit.
Saya dah fikir masak-masak.
Saya rasa saya suka lelaki lemah.
Sudikah awak
mengahwini saya?
Perkahwinan bukan melibatkan kita saja.
Jika datuk bandar tahu,
dia tentu menentang.
Bukan ayah saya yang nak kahwin.
Ini perkahwinan saya.
Saya sangat cintakan awak.
Saya tak nak lepaskan awak.
Bahan-bahannya sangat segar.
Awak suka?
Sedap?
Makan begini terasa macam perjumpaan keluarga sebelum kahwin.
Taklah. Bukan begitu.
Saya datang tanpa banyak fikir
sebab suami saya ajak keluar makan malam.
Kita patut jumpa elok-elok lain kali.
Rancang dulu.
Semua ada, betullah makan malam keluarga.
- Prosedurnya tak penting. - Prosedur penting.
Perkahwinan ialah persidangan yang sangat penting.
Aduhai.
Saya minta maaf.
Aduhai.
"Persandingan."
Apa?
Na-yeon, nak apa-apa lagi?
Wain?
Tak apa.
Pak cik dan Sin-yu tak minum.
Apa pun, mak cik sentiasa terlalu comel.
Tak secomel kamu.
Makanlah.
"Comel"?
Dia menyindir, bukan?
Sindir apanya.
Saya lega dia rasa awak comel.
"Persidangan yang sangat penting" apa?
Otak awak pergi bersidang.
Saya tersasul.
Bagaimana nak bawa berjalan jika awak memalukan begini?
Kenapa malu pula?
Semua orang pernah tersasul.
Awak bukan tersasul.
Awak cuma bodoh.
Lain kali keluar jangan bercakap.
Nampak kebodohan awak.
BTO.
Awak kata saya bodoh tiada otak?
Cepat betul awak faham benda begitu.
Masuklah industri hiburan semula.
Awak jadi popular dalam rancangan aneka ragam sebab jadi bodoh.
Apa?
Dah lama kita tak berjanji temu.
Tapi menjengkelkan betul.
Kenapa?
Kacaknya dia.
- Semua orang pandang awak. - Dia selebriti?
Bukan pandang saya.
- Pandang awak. - Siapa wanita itu?
Mereka pandang awak dengan kagum.
Mereka jeling cemburu kepada saya.
Hanbok nampak cantik.
Itulah. Kita patut sewa juga.
Saya sangat suka istana.
Saya tentu puteri jelmaan semula.
Ini pula
soju!
Saya jumpa ayah saya disebabkan puan.
Kali ini saya ke laut.
Terasa macam ayah saya berjalan di sisi saya.
Baguslah.
Apa jadi dengan Sin-yu?
Ketika puan cakap takdir yang tak dapat dipisahkan,
orang fikir tentang takdir cinta.
Tapi ia langsung tak terpakai kepada kami,
jadi kami akan melawan takdir.
Berjaga-jaga.
Saya boleh bau darah pada kamu.
Puan memang hebat!
Saya memang nampak darah tempoh hari.
Darah ayam.
Saya sangat suka.
Muka awak senyum.
Sekejap.
MAK
Ada panggilan telefon. Saya jawab sekejap.
Ya, mak.
Saya bersama Na-yeon.
Mak marahkah?
Nanti saya telefon semula.
Ini kereta Sin-yu.
Awak datang lagi.
Awak kata kalau susah kalau saya datang jumpa awak.
Tapi awak yang datang.
Saya tiada pilihan. Saya perlu periksa sesuatu.
- Awak di Changdeokgung hari ini? - Tiba-tiba saja.
Jawab. Awak ada di Changdeokgung?
Seharian di Dewan Bandaraya, kemudian melawat Eun-wol.
Kenapa?
Teruk betul mantera ini.
Awak muncul dalam halusinasi saya sekarang.
Saya pergi Changdeokgung tadi.
Saya nampak awak berlari pakai hanbok.
Tentu pelanduk dua serupa.
Tak. Memang awak.
Anggap sajalah saya ke sana. Saya pergi dua tahun lepas.
Ini bukan gurauan.
Saya serius.
Sin-yu, awak fikir ia disebabkan mantera?
Saya ada teman wanita.
Saya panggil dia Na-yeon, orang lain panggil dia dewi.
Kenapa saya nak suka awak sedangkan ada teman wanita macam dia?
Hong-jo.
Betul awak nak saya melawan takdir?
Tentulah.
Saya pun tak mahu ditakdirkan bersama awak juga.
Awak tak sepatutnya pusing apabila saya panggil.
Kenapa pusing buat jantung saya berdegup laju?
Tolonglah,
jangan muncul depan saya.
Awak yang datang sini.
Saya ada teman wanita.
Saya panggil dia Na-yeon, orang lain panggil dia dewi.
Kenapa saya nak suka awak sedangkan ada teman wanita macam dia?
Dewilah sangat.
Hong-jo.
Duduklah sini.
Okey.
Duduklah.
Baru saya terima awak.
Saya tak boleh maafkan seseorang yang goda teman lelaki kawan sendiri.
Saya dah kata. Dia cuma nak cakap…
Min-ho tak cakap dengan orang miskin.
Awak kata saya kawan baik awak. Kenapa tak percaya saya?
Awak percaya?
Angkatkan dulang saya.
Satu lagi,
awak bukan kawan baik saya.
Awak orang gaji.
Pergi dulu.
Dia tak pandai menilai orang.
Patut saya bongkarkan saja?
Tak.
Dia patut kahwin dan menderita seumur hidup.
LET'S GO SEE THE STARS
Sayang.
Nak pergi tatap bintang dengan saya?
Tak nak.
Saya nak ke tandas. Sakit perut.
BUNGA API AKHIR TAHUN
Tahun lepas, lokasinya agak teruk.
Apa kata kita alih reruai kepakaran ke kiri dataran utama?
Buatlah sesuka hati awak.
Jenis jawapan apa itu?
Awak ada masalah dengannya? Saya setuju dengan awak.
Siapa penyanyi jemputan?
Telefon dan tanya.
Okey.
Awak belum tanya?
Ini festival utama Onju.
Acara terpenting Bahagian Binaan Jalur Hijau.
Boleh kerja betul-betul?
Rasanya saya dah tiada dalam jabatan ini waktu itu.
Apa?
Gong, keluar sekejap.
Awak dah hilang akal.
Kenapa pula minta pindah baik-baik dikira hilang akal?
Awak sengaja nak kenakan saya.
Sebab awak marahkah?
Jangan peduli. Saya pemalas dan elak masalah.
Saya ada semua kesalahan penjawat awam yang awak benci.
Awak peduli apa saya pergi?
Saya minta maaf. Maafkan saya.
Saya cakap kasar waktu itu.
Saya bukan sesiapa, kenapa minta maaf?
Walaupun rakan sekerja 21 tahun.
- Itu… - Teruk awak lukakan hati saya.
Saya pergi dulu.
Melampau pula sampai terluka.
En. Gong. Berhenti.
Hei!
Awak guna losen tangan apa? Sedapnya bau.
Ada orang beri hadiah.
Staf sini? Kenapa tak beri saya pun?
Helo.
- Awak tentu keluar makan tengah hari. - Ya.
Kalau makan seorang diri,
apa kata awak sertai kami?
Saya dah ada rancangan.
Baiklah.
Awak patut cakap selamat menjamu selera saja.
Hong-jo.
Nak cakap sekejap.
Saya minta diri.
Awak bukan nak cakap begitu, betul?
"Awak tak sepatutnya ikut."
Kita perlu ke suatu tempat.
Kata ada rancangan.
Inilah rancangannya.
Saya tak rancang apa-apa dengan awak.
Lebih baik awak ikut, jika nak saya melawan takdir.
Bukankah awak larang saya muncul depan awak?
Saya benarkan hari ini. Awak boleh muncul.
Jika saya ikut awak,
awak akan cakap, "Awak tak patut ikut."
Boleh awak tolong ikut saya?
Tak nak.
- Baiklah. Saya pun tak nak pergi. - Okey.
Sebenarnya, tak. Tolonglah.
Boleh awak ikut saya?
Okey, jom.
Tapi,
biar saya yang pilih restoran.
Saya belanja makan.
Susah nak melawan takdir, bukan?
Makan salmon dan bersemangat.
Makanlah.
Sejujurnya, seronok lelaki macam saya kejar awak, bukan?
Awak dalam diam berharap yang sihir ini tak terungkai?
Saya pandai menilai orang.
Itulah masalahnya.
Susah untuk tak suka saya.
Lain orang, lain cita rasa.
Awak bukan cita rasa saya.
- Takkanlah. - Betul.
Bahagian mana pada saya yang bukan cita rasa awak?
Awak terlalu tinggi dan kacak.
Awak keterlaluan.
Semua orang suka saya, tak kisahlah cita rasa mereka.
Begitu.
Saya sukar didekati, sebab itu awak mengalah dulu?
Fikir suka hati awak.
Makanlah.
Saya tak boleh melawan takdir dengan makan sendirian.
Kita patut makan bersama dan bekerjasama.
Okey, saya akan makan banyak.
Saya perlukan tenaga untuk menuju ke takdir saya.
Jadi, awak nak bersama saya.
Saya takdir awak.
Tak.
Takdir saya di tingkat satu.
- Maksud awak? - Awak tak perlu tahu.
Makanlah.
Waktu makan dah nak habis.
TAMAN LANDSKAP HIJAU
Saya datang atas sebab peribadi, bukan kerja.
Saya nak mula berkebun.
Awak okey?
Saya bimbang. Saya dengar tentang label pokok.
Begitu. Saya rasa terganggu, tapi dah biasa uruskan hal begitu
dari tempat kerja lama.
Ada ramai orang gila yang nampak normal dari luar.
Hari ini, saya nak bunga kekwa.
Jika awak beli itu, saya beri buluh renek juga.
Ini pokok landskap terbaik.
Apa awak buat?
Kenapa awak balik awal hari ini?
Kerja siap awal.
Saya dah cakap biar saya tanam.
Saya tiada kerja waktu malam.
Bagaimana pokoknya?
Cantik,
macam bunga pengebumian.
Nampak lebih cantik dengan pokok ini di sebelah.
Ini pokok landskap terbaik.
Pokok buluh renek.
Teman lelaki renek?
Buluh renek.
Masuklah. Saya siapkan menanam.
Tak apa, saya buat.
Tak apa. Ini hadiah masuk rumah baharu.
Walaupun tiada jamuan masuk rumah.
Awak lapang dalam 30 minit lagi?
Tentulah.
Kenapa?
Jom buat jamuan masuk rumah.
Jumpa nanti.
"Jumpa nanti."
Jaket?
Gaun?
Baju kita sepadan.
Sepadan sebagai jiran.
Ya, sebagai jiran.
Masuklah.
Okey.
Duduk dan tunggu sekejap.
Okey.
Celopar betul.
Saya masak ringkas saja.
Nasi terung sos tiram boleh?
Boleh. Tiram dan terung makanan kegemaran saya.
Bau tiram sedap.
Tiram tiada dalam nasi.
Awak tentu pandai masak.
Ya. Saya dah lama tinggal sendirian.
Saya pun sama, tapi saya tak pandai masak.
Memasak juga satu bakat.
Boleh datang semula dalam 30 minit lagi?
Kenapa?
Nasi tiada. Saya lupa tekan butang.
Begitu.
Takdir saya ada di tingkat satu.
Takdir apa yang ada di tingkat satu?
Pejabat Jae-gyeong tingkat 11.
Saya perlukan tenaga untuk menuju ke takdir saya.
Ya, saya akan menuju takdir saya dengan penuh bertenaga juga.
Saya takkan fikirkan tentang awak, langsung tak.
Awak suka?
Ya. Sebaik saja saya makan,
tekstur terung membelai mulut saya dengan lembut,
dan sebaik saja saya rasa kesegarannya,
ia diikuti
dengan bau tiram yang sedap ini.
Tiada tiram dalamnya.
Jadi…
Tahu maksud penyuram suasana?
Tahu. Orang yang suramkan suasana.
Saya cuba nak melawak.
Saya suramkan suasana saja.
Aduhai.
Awak lain daripada yang saya nampak di Dewan Bandaraya.
Dalam cara yang teruk?
Dalam cara yang baik.
Sejujurnya, saya terkejut awak pindah sini.
Awak nampak macam orang
yang tinggal di kondo tinggi yang mewah.
Saya memang tinggal di kondo sebelum ini.
Cuma pandang bidai sepanjang tahun.
Entah hujan atau salji di luar, saya pun tak tahu.
Musim apa juga saya tak tahu.
Jadi saya nak rumah yang ada laman.
Kenapa senyum?
Apa?
Sebab saya suka dengar awak cakap.
Peliknya.
Ramai kata saya membosankan.
- Nak minum bir? - Boleh juga.
Nampaknya hujan di luar.
Selepas minum, biar saya cuci pinggan.
Saya tak reti masak, tapi cekap cuci pinggan.
Awak tak perlu cuci.
Saya cekap memasak dan mencuci.
Cekap buat semua pun tak bagus.
Sejujurnya, saya risau
saya nampak macam robot AI.
Tak perlu paksa diri gelak.
Awak tak perlu jadi lucu.
Tengok awak pun buat saya tersenyum.
Itulah apa yang orang cakap.
Siapa cakap?
Ada…
Anjing di tempat perlindungan anjing?
Ada anjing bulu kasar dan berjumbai-jumbai di tempat perlindungan awak pergi?
Ini rahsia sulit.
Bela anjing ini sepuluh tahun akan buat awak kaya.
- Awak dah mabuk. - Saya serius.
Awak nak ikut saya lain kali?
Tapi tiada anjing begitu.
Saya nak ikut.
Jawablah telefon.
Okey.
Apa halnya?
Kenapa lama sangat nak jawab?
Ada apa?
Apa awak buat sekarang?
Tak buat apa-apa.
Boleh beritahu saya dengan lebih panjang dan terperinci?
Kenapa pula?
Saya nak dengar suara awak.
Saya letak.
Jika awak letak secepat ini, awak tak sepatutnya jawab.
Awak tak membantu saya.
Saya cuba melawan takdir.
Awak tak sepatutnya jawab.
Awak nak bir lagi?
Saya nak.
Kenapa suara awak berubah?
- Awak bersama lelaki? - Ya.
Awak di mana?
Awak dengan siapa?
Kenapa saya nak beritahu?
"Saya nak."
Menjengkelkan.
Terima kasih.
BANDAR ONJU
PENJAWAT AWAM (RUMAH BERHANTU)
Saya makan dengan kakak sebab kakak merayu dengan saya.
Terima kasih banyak.
Nasib ada kamu teman saya makan.
Siapa nama kamu?
U-ram. Oh U-ram.
U-ram maksudnya besar,
tapi kamu kecil saja.
Makan banyak sikit.
GROOT
Saya takkan tertipu lagi.
Abaikan saja.
Ya, saya akan abaikan.
Dia akan telefon lagi.
Tapi saya takkan jawab.
Jika jawab, dia salahkan saya.
Dia tak telefon pun. Tak sangka.
Telefonlah lagi. Saya takkan jawab.
- Sandwic sedap? - Sedap.
Tapi, kakak.
Kakak kata nak abaikan, tapi kakak asyik fikirkannya.
Yakah? Tak adalah.
Ya, kakak fikir.
Saya bukan telefon nak dengar suara awak.
Saya saja nak uji awak jawab atau tak.
Jangan baca mesej saya.
Balas pun jangan.
Nanti kerja saya terganggu.
Saya dah kata jangan telefon.
NA-YEON
Helo?
Teka lokasi saya.
Awak di mana?
Lobi Dewan Bandaraya. Ada projek ubah suai.
Bukan Dewan Bandaraya sini, betul?
Bukan Dewan Bandaraya sana.
Saya tak dapat kerap jumpa sebab pembinaan ini.
Sedih, bukan?
Saya letak dulu.
Helo.
Semua orang di lobi teruja.
Ada wanita yang sangat cantik di bawah. Macam selebriti.
Elok awak datang.
Ada perbicaraan dengan Haum, bukan?
Cetak setiap laporan daripada jabatan jalan tentangnya.
Okey.
Nanti. Memandangkan dia jumpa pengurus Bahagian Pembinaan,
dia tentu akan datang lagi.
Saya tiada masa untuk ini.
Helo.
Saya Kim Wook.
Kenapa puan ke sini?
Awak cam saya.
Saya takkan lupa muka puan walaupun mabuk.
Saya tonton semua iklan puan.
Masih ada rakaman 30 tahun lalu?
Tentulah.
Dulu, puanlah wanita idaman saya.
Tapi, ada sesuatu berlakukah?
Ya.
Saya nak bercerai.
Begitu.
Kenapa tiba-tiba puan nak bercerai?
Berat badan awak
takkan tiba-tiba naik semalaman.
Ia bertambah sedikit, hari demi hari.
Tapi suatu hari, tiba-tiba awak sedar,
berat awak bertambah.
Ada sebab yang jelas untuk bercerai?
Curang atau penderaan, contohnya.
Dia tak nak tengok bintang.
Apa?
Hei.
CEO marah awak? Awak nampak muram.
Saya nampak wanita menangis hari ini.
Hati saya rasa berat.
Hei. Dia kata ini rahsia.
Awak dah tahu?
Tentang apa?
Tiada apa-apa.
Kenapa awak minum sedangkan tak tahu?
Ini wiski, lebih 40 peratus kandungan alkohol.
Boleh tahan.
Apa? Sin-yu, ada yang tak kenakah?
Awak tak pernah minum. Apa jadi?
Saya kesakitan.
Minda dan badan saya terpisah.
Awak tak boleh
beraksi atas katil?
Saya tak tahu makna cinta sejati.
Itu boleh berlaku apabila awak sakit.
Ada jam berjenama dan jam tiruan.
Saya tahu yang mana satu tiruan.
Tapi saya keliru.
"Benarkah ini tiruan?"
"Mungkin ia betul?"
Beli sajalah dua-dua. Awak mampu.
Awak dengar tak cakap saya?
Awak pun tak dengar cakap saya.
Jangan cakap merepek
dan jaga mak awak.
Bintang malam nampak cantik sekarang.
Bawa mak awak pergi melihat bintang.
Mari tatap bintang bersamaku
Saya tiada masa untuk itu.
Seorang pun dah menyesakkan dada.
Kenapa dengan awak ini?
Apa ini?
"Saya seronok semalam."
Tentu daripada En. Kwon.
SAYA SERONOK SEMALAM.
Saya berhenti sekolah.
Saya ingatkan ayah marah
apabila saya beritahu nak berhenti sekolah.
"Buatlah yang kamu mahu.
Memandangkan kamu tak ke sekolah, jom pergi bercuti."
Ayah kata begitu.
Kami ke sungai dan memancing
serta tangkap siput paya.
Kami berseronok.
Kemudian ada dua budak main bola di sebelah kami jatuh sungai.
Ayah terjun.
Ayah selamatkan budak itu.
Tapi ayah tak muncul-muncul.
Ayah lenyap begitu saja.
Saya tak jumpa ayah,
jadi saya tak dapat buat pengebumian sewajarnya.
Kalaulah saya tak berhenti sekolah…
Kalaulah saya terus sekolah, tak peduli walaupun dibuli…
Tentu itu takkan jadi.
Saya bunuh ayah saya.
Cantiknya.
Saya nak tayangnya.
TELEFON
Dia tentu dah sedar diri.
Dia berhenti telefon.
Seronoknya.
Saya teruja.
Encik, kita dah sampai.
GROOT
Tak terlalu biadabkah kalau tak baca?
Terkejut saya.
Siapa datang waktu begini?
Memang menyusahkan.
Kenapa dengan dia?
Jangan cakap apa-apa, pergi saja.
Saya tahu apa awak nak cakap.
Jangan salah faham.
Saya bukan nak jumpa awak.
Tak sengaja datang sebab mabuk.
Awak minum?
Awak tak sepatutnya minum. Awak sakit.
Awak kata tak pernah minum seumur hidup.
Kenapa tiba-tiba minum?
- Sebab awak tak jawab telefon. - Awak larang jawab.
Ya.
Baguslah awak tak jawab.
Saya tak nak awak jawab pun.
Tapi paling tidak, bacalah mesej.
Tak.
Bagus awak tak baca.
Di mana pemandu awak?
Awak bukan datang sendirian, betul?
Dia dah pergi.
Saya minta dia hantar ke rumah saya, tapi dia hantar ke sini.
Saya tentu hafal alamat rumah awak.
Berapa banyak awak minum?
Banyak.
Saya fikir, jika saya minum sampai mabuk, saya takkan fikirkannya.
Telefon pemandu tadi dan tunggu dalam kereta.
Saya pergi beli minuman pengar.
Jangan pergi.
Sin-yu.
Kenapa datang?
Apa yang jadi ini?
Sin-yu.
Apa awak buat di sini?
Saya pun boleh tanya awak begitu, Jae-gyeong.
Saya tinggal sini.
Saya pindah ke tingkat satu.
Takdir awak di tingkat satu ialah Jae-gyeong?
Hong-jo, boleh jelaskan kenapa dia ke sini?
Dia tak boleh jelaskan.
Betul, Hong-jo?
Baliklah.
Tak sopan datang rumah wanita waktu malam mabuk begini.
Saya pun tahu.
Tapi tak boleh nak elak.
Saya rindukan dia.
Sin-yu.
Perbuatan awak sekarang adalah curang.
Yakah?
Tapi bukan salah saya sepenuhnya.
Kalau diikutkan, ini salah Hong-jo.
Dia yang jadikan saya begini.
Apa maksud dia?
Maksudnya…
Terlalu rumit nak dijelaskan.
Hong-jo.
Saya suruh awak jumpa lelaki baik, bukan lelaki dah berpunya.
Betul.
Masuklah.
- Awak tinggal mana? Saya hantarkan. - Tak nak.
Saya nak bersama Hong-jo.
Sedar awak cakap apa? Awak dah ada teman wanita.
Jangan risau.
Perasaan ini tak nyata.
Memandangkan ia tak nyata,
lebih sebab untuk awak bertanggungjawab.
Masuklah. Saya hantar awak balik.
Biar saya hantar dia. Masuk.
Tak apa. Saya uruskan.
Sebenarnya, sebahagian besarnya salah saya.
Awak berdua tentu seronok selepas huru-harakan hidup saya.
Saya takdir awak yang tak dapat dipisahkan,
tapi awak mahu dia jadi takdir awak.
Awak cuma nak saya bekerja keras demi diri sendiri.
Untuk melawan takdir awak.
Apa salahnya berusaha cari takdir sendiri?
Perasaan awak pada saya pun bukan ikhlas.
Hong-jo.
Hentikan kereta.
Saya rasa nak muntah.
Apa yang awak suka sangat tentang Jae-gyeong?
Saya rasa kami ada persamaan.
Langsung tak sama.
Jae-gyeong pentingkan kesempurnaan.
Awak pula cemerkap.
En. Kwon pun cemerkap.
Saya cemerkap juga.
Cemerkap itu lain.
En. Kwon nampak sempurna dari luaran,
tapi dia kekurangan sesuatu.
Awak tak nampak kekurangan saya?
Awak lapang waktu malam 19 hari bulan nanti?
Saya takkan keluar.
Keluar waktu malam bahaya.
- Malam itu bulan penuh. - Jadi?
Ada Mantera Mansuh Bencana.
Mantera itu hanya boleh dibaca ketika bulan penuh saja.
Malam 19 hari bulan adalah bulan penuh.
Saya akan cuba Mantera Mansuh Bencana hari itu.
Maksud awak, saya bencana?
Awak benci hakikat yang awak suka saya.
Saya pun tak nak awak buat begini.
Saya nak tanya sesuatu.
Selama ini,
awak tak pernah suka saya?
Tak pernah.
Kenapa muka awak merah?
Saya dah cakap, kalau marah pun muka saya merah.
- Tipu. - Mana ada.
Dulu saya tak tahu sebab tak pernah minum.
Tapi sekarang saya tahu tabiat mabuk saya.
Apa tabiat mabuk awak?
Kalau ada orang di sebelah saya…
saya nak cium dia.
DESTINED WITH YOU
Apa lelaki selalu buat apabila pengsan sebab mabuk?
Awak tentu tak ingat langsung.
Akhirnya saya boleh kenalkan awak. Dia tunang saya.
Ada sesuatu berlaku antara awak dan Sin-yu?
Saya tak boleh tidur. Risau.
Semua masalah akan selesai apabila bulan penuh.
Tak rasa membazir saja guna mantera itu untuk ini?
Perasaan itu akan lenyap.
Tak.
Ini… cinta.
Terjemahan sari kata oleh Syazwani Mohsin