JESTEŚ MOIM PRZEZNACZENIEM
ODCINEK 9
Rety.
Pięknie tu.
Dziękuję za waszą pracę.
Szyld będzie gotowy jutro.
Zadzwonię.
Dobrze.
Zrobię zdjęcia.
Jasne.
Czemu światło zgasło?
Podczas festiwalu to niedopuszczalne.
Proszę pana?
Boże.
NUMER NIEZNANY
Halo?
Halo…
Co jest?
NUMER NIEZNANY
Nic ci nie jest?
Hej.
- Co? - Przestawię ci pralkę. Chodź.
Do mnie?
Tak.
Czy to nie będzie dziwne?
Dlaczego? Tylko się kolegujemy.
To prawda.
Otwórz drzwi.
Przestawiłem pralkę,
przesunąłem łóżko
i wymieniłem świetlówki. To wszystko?
- Nic więcej? - Nie. To wszystko.
Proszę, wino malinowe.
Nie trzeba, ale…
Masz ochotę na ramyeon?
Zaskoczyłaś mnie.
Nie mam nic innego,
dlatego ci to oferuję.
Mam dziś randkę.
O tej porze?
Dział podatkowy dużo pracuje.
Seung-yeon chce się spotkać tuż po pracy.
Co ja teraz zrobię?
Zdejmij koszulę. Wypiorę ją.
Dobrze.
- Szybko. - Okej.
- Byle szybko. - Daj mi…
Chyba nie pójdę tak na randkę, co?
Masz brudną koszulę.
Tak.
Dlaczego ją poplamiłeś?
Hej.
Mogę cię przytulić?
Co to za pytanie?
I co za facet pyta o takie rzeczy?
Dlatego wiecznie jesteś sam.
Nie pytaj o to Seung-yeon.
To żałosne.
Jak mogliście trzymać to w tajemnicy?
Mój syn jest chory.
Nic nie wiedziałam. Jaki w tym sens?
Jeszcze go obudzisz.
Mów ciszej.
Mamo, wróć do domu odpocząć.
Nigdzie nie idę.
Ty możesz iść.
Ja zostanę.
Dlaczego na nią krzyczysz?
Powinnaś być wdzięczna, że znalazła Sin-yu na parkingu.
Ty też idź. Nie chcę cię widzieć.
Ukrywałeś to przede mną.
Jak mogłeś mi nie powiedzieć?
Sin-yu tego chciał.
Nie chciał cię martwić.
Mnie też nie powiedział.
Biedactwo.
Musiał cierpieć, radząc sobie z tym samemu.
Hong-jo.
LEE HONG-JO, DZIAŁ GREENWAY BUILDING
Hong-jo.
Jesteś tam?
Hong-jo.
Martwiłem się. Telefon dzwonił, ale nie odbierałaś.
Leżałam.
Co jest? Źle się czujesz?
Mogę…
Mogę cię o coś prosić?
Nie mam już leków przeciwbólowych,
a nie miałam siły iść do sklepu.
To wystarczy?
Tak.
Przeziębiłam się i chyba mam gorączkę.
Jasne.
Przyniosłem środki nasenne.
Musisz spać.
Dziękuję.
GŁĘBOKI SEN
Ja podejrzewam też Jae-gyeonga.
Łatwo byłoby mu ukraść ci piżamę.
Mam pytanie.
Co robiłeś w parku?
Sprawdzałem, jak idą prace.
Osobiście?
Robię wiele różnych rzeczy.
Sin-yu chciał,
żebym zainstalował kamery.
Zgodziłaś się na to?
Nie. Nic mi nie mówił.
Nie zgodziłem się.
Nie wiem, czemu prosi o coś takiego.
Chciałem o tym pogadać,
ale poszedł na chorobowe.
Wiesz może,
co mu dolega?
Nie.
Idź spać.
Nie wyjdę, póki nie zaśniesz.
Idź już.
Pomyślę o tych kamerach.
Jeśli coś się stanie,
najpierw powiedz mi.
Jasne.
Jeśli jutro też będziesz źle się czuć, weź leki.
Przyniosłem termofor. Podgrzeję wodę i idę.
JANG SIN-YU
Z uwagi na naturę choroby
istnieje ryzyko udaru mózgu.
Dotknięty obszar nie jest duży, więc szybko wydobrzeje.
To tylko przejściowy atak niedokrwienny.
Miał dużo szczęścia.
Dlaczego się nie budzi?
Śpi już od dwóch dni.
Być może z powodu zmęczenia i stresu.
Sin-yu wyzdrowieje?
Miałaś nie mówić takich rzeczy.
Coś ci się stało?
Hong-jo?
Podejdziesz?
Jasne.
„Festiwal”. Wszystko poprawiłam.
- Dziękuję. - Jasne.
KWON JAE-GYEONG
Jak się czujesz?
Cześć, Gyu-hyeon.
Tak.
Nie. Tak.
Sin-yu. Obudziłeś się.
Jak się czujesz?
Czemu nic nie mówisz?
Spójrz na mnie.
Poznajesz mnie, prawda?
Nie rób afery.
Sin-yu.
Jak się czujesz?
Możesz usiąść?
Spałeś naprawdę długo.
Martwiłam się.
Spójrz. Postarzałam się w tym czasie.
To nie pora, by martwić się o twoją twarz.
Jego twarz zmalała dwukrotnie.
Zawsze miał małą.
Ma po mnie małą głowę.
Nie ma się czym szczycić.
Kiedyś mała głowa oznaczała mały mózg.
To, co mówisz,
jest obrażalskie.
Chyba „obraźliwe”.
GROOT
Jesteś w szpitalu?
Czemu nie czytasz wiadomości?
Odpisz, jak przeczytasz.
GROOT
JESTEŚ W SZPITALU? CZEMU NIE CZYTASZ WIADOMOŚCI?
ODPISZ, JAK PRZECZYTASZ.
JESTEŚ W SZPITALU? CZEMU NIE CZYTASZ WIADOMOŚCI?
ODPISZ, JAK PRZECZYTASZ.
A jednak się martwisz.
Jasne, że tak. Myślałeś, że nie?
Jestem na ciebie zły.
Najważniejsi nie są twoja mama czy tata,
ja ani Na-yeon.
Ale telefon.
Masz czas?
To nieistotne.
Kiedy cię wypiszą, pojedźmy na narty.
Chcę zobaczyć z tobą śnieg.
Idź już.
Co ty mówisz? Chcę pojechać z tobą.
Mówię, żebyś już poszedł.
Jest zimno. Było coś na siebie wrzucić.
Dużo pisałaś.
Miałem kontaktować się z tobą tylko przez służbowego e-maila i komunikator.
Zawsze są wyjątki.
Miałem się nie zbliżać.
Co się stało?
Nie pamiętam.
Choroba dała o sobie znać?
Na co cierpisz?
To przez klimatyzację.
Zimno.
Nie wygłupiaj się.
Wiesz, jak się martwiłam?
A nawet nic mi nie przyniosłaś.
Jeszcze coś ci kupię.
Ważne, że jesteś.
Nie przyszłam sprawdzić, co u ciebie.
Przyszłam po szkatułę.
Dlaczego?
Martwi mnie ta lalka.
Wiem, co myślisz.
Ale chorowałem już przedtem.
Chyba niedawno poczułeś się lepiej?
- Chcę coś sprawdzić. - Nie.
Po prostu mi ją daj.
Sam mówiłeś, że należy do mnie.
Czy coś się stało?
Nie.
Kiedy cię wypiszą?
Nie chcę wychodzić.
Nie chcę, żebyś się martwiła.
Nic ci nie jest,
skoro pleciesz takie bzdury.
Zmieniłeś hasło przy drzwiach?
Nie.
Wiem, że nie powinnam iść do ciebie, kiedy cię nie ma,
ale wybacz mi, proszę.
Pójdę z tobą.
Nie możesz. Jesteś chory.
Wracaj tam.
Nie chcę.
Chcesz się przeziębić? Wracaj.
Mam ci coś do powiedzenia.
Możesz przestać robić zdjęcia.
SZPITAL HANKOOK
Cieszę się, że się obudziłeś.
Hong-jo wszystko mi wytłumaczyła.
I tak czekałam, aż się odezwiesz.
To źle, że jestem niecierpliwa?
Byłoby źle, gdybym cię nie znalazła.
Powinieneś być mi wdzięczny.
Słyszałeś o naszych planach na podróż?
Tak.
Mam nadzieję, że szybko cię wypiszą.
Kupiłam owsiankę.
Nie jadłam obiadu, bo chciałam zjeść z tobą.
ZAKLĘCIA NIEBIOS
„Jeśli przeklniesz osobę przy pomocy potężnej złej energii,
jej dusza i ciało zostaną zniszczone”.
PRZYKAZANIA
„Jeśli rzucisz urok z uczuciem nienawiści i goryczy,
jakiego nie sposób opisać, z pewnością wywołasz katastrofę”.
ZAKLĘCIE ZABICIA MIŁOŚCI
„Zrób lalkę ze słomy
i ubierz ją w ubrania ukochanej osoby.
Nałóż jej na głowę czarną tkaninę, napisz imię osoby, którą chcesz przekląć.
Przebij ją igłami,
tyloma, ile ma lat”.
Myślisz, że Sin-yu
zachorował z powodu klątwy?
Wierzy pani w magię.
Duchy istnieją dla tych, którzy je widzą.
Dla reszty nie.
Spróbuję jeszcze raz.
Co robisz? Ciemno tu i strasznie.
Masz, co chciałem?
Po co ci to?
Nie musisz tego wiedzieć.
Zboczeniec.
Nie kazałam ci tego robić. Oddawaj.
Myślisz, że robiłem to,
bo ty mi kazałaś?
Jeśli nie, to dlaczego?
To mój plan.
Nie gadaj.
Już to widzę.
Zamknij się i współpracuj.
Jesteś walnięty.
Dlaczego miałabym ci pomagać?
To dobra zabawa.
W porównaniu do dramatu czy romansu,
thriller budzi emocje.
Czego ode mnie chcesz?
FESTIWAL W BUYONGJAE
Mam.
Mam ci coś do powiedzenia.
Nie mogę iść do pracy.
Kiedy mnie wypiszą, jadę na wycieczkę.
Bezpiecznej drogi.
Chcesz wiedzieć z kim?
Dlaczego mnie o to pytasz?
Jeśli powiesz, żebym nie jechał,
nie pojadę.
Odpoczywaj na Jeju.
Kiedy wrócimy, wprowadzisz się do nas.
Kilka dni odpoczynku to za mało.
Może zostanę tam z Sin-yu na miesiąc.
Dlaczego miałby mieszkać z tobą?
Jeśli już, to z Na-yeon.
Przed ślubem?
Martwię się,
nie chcę, by został sam.
Podejmij decyzję.
Albo wprowadź się do nas, albo zamieszkaj z Na-yeon.
Na-yeon na niczym się nie zna.
Ja mogę mu gotować. Co ty na to?
Wierzycie w reinkarnację?
Jeszcze nie wydobrzał.
Zadzwoń do doktora Kima. Niech go zbada.
Nie ma potrzeby.
Czemu nagle wspominasz o reinkarnacji?
Drodzy mieszkańcy Onju i goście,
jesteście z nami mimo chłodu
i jestem za to niezmiernie wdzięczny.
Pierwszy festiwal fajerwerków Onju
odbył się tu, w Buyongjae, w trakcie trwania dynastii Joseon,
i odbywa się do dziś.
To wydarzenie o długiej tradycji.
Piękno naszych fajerwerków
dorównuje tym współczesnym.
Niech sztuczne ognie rozświetlą ten zimny wieczór,
aby dobrze pożegnać miniony rok.
Niniejszym
ogłaszam 30. Festiwal Fajerwerków Buyongjae
za rozpoczęty.
Przygotuj się.
Panowie, możecie zaczynać.
Oczywiście.
GROOT
Spójrzcie.
Jakie ładne.
Nie pojechałeś.
Nie dzwoniłaś, by mnie powstrzymać?
Zgadza się.
Chciałam cię powstrzymać.
Ale nie spodziewałam się, że tu przyjdziesz.
Zaklęcia jednak działają.
Spróbowałam kolejny raz.
Chciałam zobaczyć, czy zadziała.
To nieistotne…
czy zaklęcia działają.
Kocham cię.
Ucieknijmy.
Dokądkolwiek.
Mówię poważnie.
Bądź ostrożny.
Jestem ostrożny.
- Czemu to takie ciężkie? - Prawda?
Niech to.
Co to było?
Pospieszmy się.
Szybko.
Ruchy.
Uciekamy.
- Puśćcie mnie. - Nie.
Macie mnie puścić.
Inaczej każę was pobić.
Co się dzieje?
Wpuść mnie.
Muszę zobaczyć moją matkę.
Pozwól mi.
Mówiłem, że nie możesz.
Jej choroba się pogorszyła.
A jeśli umrze?
Twoja matka…
nie chce cię widzieć.
To…
To niemożliwe.
Panie.
Moje kondolencje.
Odeszła.
Biedna pani.
Nasza biedna pani!
Śmiesz się uśmiechać?
Tak.
Nie płacz.
Powinieneś się raczej gniewać.
Nie uczysz się pilnie.
Nie widziałeś, co matka ci napisała.
W twojej książce zostawiła list.
Przeczytaj go.
ELEMENTARZ
Śniłam o tobie o świcie.
Chociaż we śnie mogę cię zobaczyć,
bardzo mnie to uradowało.
Mój kochany synku.
Tęsknię za tobą tak, że to aż boli.
Bałam się, że złapiesz moją przypadłość,
więc nie mogłam cię tu wpuścić.
Proszę,
zrozum,
dlaczego to robię.
Moje życie było krótkie,
ale dzięki tobie każdy dzień był radością.
Moje życie
nie mogło być
szczęśliwsze.
Bekso.
Przeczytałeś list od matki?
Jak śmiesz zwracać się do mnie poufale?
Chyba nie wiesz, kim jestem.
Jestem synem gubernatora tego miasta.
Rozumiem.
Bywaj.
- Panie. - Słucham?
Zostawisz tu książki?
ELEMENTARZ
Ładny ukłon.
Jak śmiesz?
Wiem, że czekałeś na mnie, by mi podziękować.
Jestem ci wdzięczny.
Ale i tak znalazłbym list.
Musiałem tylko otworzyć książkę.
Nie otworzyłbyś jej.
- Co? - To widać.
Nie wyglądasz na pilnego ucznia.
Zatrzymaj się.
Jestem najlepszy w szkole.
I co masz do mojego wyglądu?
Proszę.
Ojej.
Robak.
Nie dotykaj.
Nie. Co ty robisz?
Wyrzuć go.
- Zjedz. Na zdrowie. - Nie.
- Proszę. - Nie.
- Bu! - Mówiłem coś.
Ojciec kazał mi przygotować się na egzamin.
Waham się.
Znam się i na nauce, i na sztukach walki.
Trudno mi podjąć decyzję.
Nie masz talentu do nauki.
Egzaminy ci nie idą.
Widzisz moją przyszłość?
Co jeśli wybiorę wojsko?
Zostanę generałem?
Co zobaczyłaś?
Utknę jako piechur?
Nie. Awansujesz.
Poradzisz sobie sam?
Tak.
Nie boisz się?
Nie.
Ruszajmy.
Jesteś po ceremonii wejścia w dorosłość?
Nawet nie wiesz, jak bardzo chciałem już być dorosły.
Jak wyglądam?
Po raz pierwszy związałem tak włosy i włożyłem gat.
Jestem zaskoczona.
Wyglądasz wspaniale.
Co za ulga.
Chciałem, żebyś tak myślała.
Dziś dla nas wyjątkowy dzień.
Może dla ciebie, jako że miałeś ceremonię.
Jednak dla mnie to dzień jak każdy inny.
Tak dobrze widzisz przyszłość innych,
ale nie wiesz, co czeka ciebie.
Ty też nie wiesz,
co mnie czeka.
Wiem.
Mam na to wpływ.
Na przykład…
Mogę zrobić to.
Jesteś czerwona jak jabłko.
To przez zachód słońca.
Kłamiesz.
JESTEŚ MOIM PRZEZNACZENIEM
Jest ktoś jeszcze, kto pamięta poprzednie życie.
Kocham ją od dawna.
Zaczekaj na mnie.
Masz mętlik w głowie.
Nie rozstaniemy się tak łatwo.
Obudź się.
Nie daj się Sin-yu.
Chodź do mnie.
Te obrazy, te uczucia.
Wszystko było realistyczne.
Ale dlaczego tylko ja to widzę
i pamiętam?
Napisy: Jakub Jadowski