JESTEŚ MOIM PRZEZNACZENIEM
W tym życiu…
i w poprzednim…
kocham cię.
Nie płacz.
Musimy się znów spotykać.
Dużo przeszliśmy.
Prawda?
Przepraszam.
Przyjechała policja.
Obserwowaliśmy okolicę, ale Na się nie pojawił.
Chciał panią tylko wywabić.
Może być niebezpiecznie, radzę wracać.
Rozumiem.
- Proszę skupić się na śledztwie. - Oczywiście.
Na pewno możesz prowadzić?
Ostatnio mieszkam z rodzicami.
Dobrze jadam i odpoczywam, więc się nie martw.
Mogę tu wysiąść. Pojadę autobusem.
Nie musisz.
Teraz będziemy tylko we dwoje.
Drzwi się otwierają.
Chwileczkę.
Drzwi się zamykają.
Usiądź.
Nałożę ci maść.
Wciąż cię boli, prawda?
Jeśli tak się o mnie martwisz, czemu mnie zostawiłaś?
Zrobiłam to dla ciebie.
Obiecaj, że więcej nie znikniesz mi sprzed oczu.
Obiecuję.
Słowa nie wystarczą.
Jeden buziak też nie.
No nie…
Zaczekaj.
Moje ręce.
Ręce.
Muszę umyć ręce, zanim zdezynfekuję ci ranę.
Racja. Musisz umyć ręce.
Pójdę napić się wody.
Śpij już.
Nie mogę.
Zaśpiewam ci kołysankę.
Śpij, moje maleństwo
Nie jestem dzieckiem.
Dlatego nie mogę spać.
Nie możemy spać w ten sposób.
Też tak myślę.
Pójdę do salonu.
Nie. Ja pójdę.
Zostań. Jesteś słaby.
Nie możesz spać na kanapie.
To nic takiego.
Kto to?
Cóż.
Moi rodzice.
Co?
Co teraz?
Gdzie mam się schować?
Zwykle to facet się chowa.
Przecież to twoje mieszkanie.
Fakt.
A w ogóle, to po co się chowamy?
Nawet nie umyłam twarzy.
Dobrze wyglądasz.
Zawsze jesteś piękna.
Kłamiesz.
Naprawdę.
Gdzie mam się schować? Co robić?
Zaczekaj.
W szpitalu byłam zbyt zdenerwowana.
Pozwólcie, że się przedstawię.
Jestem Lee Hong-jo.
Usiądźcie.
No już.
Hong-jo.
Czemu jesteś taką egoistką?
On był chory.
Potem ranny.
Czemu uczepiłaś się kogoś, kto prawie umarł?
Nie uczepiła się mnie.
Cały dzień nie zadzwoniłeś,
a wieczorem nie odbierałeś.
Wiesz, jak się martwiliśmy?
- Przepraszam. - Za co przepraszasz?
Nie podnoś struny głosowej.
Głosu, nie struny głosowej.
Ledwo zaczęliście się spotykać, a już u niego nocujesz.
Twoi rodzice wiedzą?
Co mają z tym wspólnego jej rodzice?
On ma rację.
Musisz być taki staroświecki?
Chodzi o maniery i zdrowy rozsądek.
Jak możesz się tak zachowywać, wiedząc, że jest chory?
Wszystko przez twojego stalkera.
Gdybyś miała sumienie, po czymś takim nie spotykałabyś się z Sin-yu.
Ojcze.
Przepraszam.
Trzymałam się na dystans, bo czułam się winna,
myślałam nawet o zerwaniu,
ale nie mogłam.
Bardzo lubię Sin-yu.
Nie zgadzam się na to.
Chodź. Porozmawiamy bez niej.
Tak będzie lepiej.
Miło było cię poznać, Hong-jo.
Spotkajmy się jeszcze.
Dlaczego?
Twój syn prawie przez nią zginął.
Jak możesz… Co?
Porozmawiajmy.
Ostrożnie.
- Puść. - Bezpiecznej drogi.
Hong-jo.
Nie wracaj tu.
Przepraszam.
Nie bierz sobie słów ojca do serca.
W porządku.
To ja powinnam cię przeprosić.
Nieważne, co mówi,
nie zrezygnuję z ciebie.
Odwiozę cię.
Nie, poradzę sobie.
Zostań z rodzicami.
Jedź bezpiecznie. Napisz do mnie.
Dobrze.
Nawet jeśli to nie twoja córka, jak możesz ją tak traktować?
Bo moje dziecko jest dla mnie najważniejsze.
Uwiodła naszego chorego syna.
Kiedy był z Na-yeon,
zachęcałeś, by mieli dziecko przed ślubem.
Skąd ta zmiana?
Bo ona jest nikim.
Też byłam nikim.
Bez wykształcenia i nazwiska.
I zobacz, jak skończyliśmy.
Jesteśmy nieszczęśliwi, bo jestem nikim?
W porządku.
Rozwiedźmy się.
Pewnie. Proszę bardzo!
Potrafisz tylko o tym mówić.
Proszę bardzo.
Wróciłam na dobre.
Wiem.
To pani.
Martwiła się o ciebie.
Poszłaś, bo wywabił cię telefonem? Nie bałaś się?
Miałam smartwatcha, gaz i paralizator.
Następnym razem nie idź sama.
Martwiłam się.
Wróć do mnie.
Po weekendzie wracam do pracy.
Nie mam już urlopu.
Bez obaw. Przynajmniej będę ją odwoził do pracy.
Od początku wiedziałam, że można na ciebie liczyć.
Zaopiekuj się Hong-jo.
Czemu go pani o to prosi?
Co tu robisz?
Jestem chłopakiem Hong-jo.
Od teraz proszę omawiać takie rzeczy ze mną.
Mówiłaś, że to koniec.
Wróciłaś, by się z nim spotkać?
Nie do końca.
Cóż.
To właścicielka mieszkania.
A to Jang Sin-yu.
Tak wysoki i przystojny mężczyzna nie nadaje się na chłopaka.
Zgadzam się.
Przepraszam.
Szukam pani Ma.
To ja. Kim pani jest?
Jestem… Cha Seung-yeon.
Seo-gu.
Nie przesadzasz?
Zostawiłeś mnie dla kogoś takiego?
Co? Nie, to…
Nie do wiary.
Seung-yeon.
Coś ty powiedziała?
„Kogoś takiego”?
Co ze mną nie tak?
Porozmawiajmy na osobności.
Gdzie? W jakim celu?
Właśnie.
Porozmawiajmy tutaj.
Gdzie ona jest?
Och, tu jesteś.
Co za bezwstydnica.
Co on w niej widzi?
Ja…
Komentujesz mój wygląd?
Oczywiście, że nie.
Hej.
Skończyłaś?
Nie.
Mówię do ciebie.
Doskonale pasują ci te ubrania.
Przestań, Seung-yeon.
Jak śmiesz go bić?
Puszczaj. Słyszysz?
Puść mnie.
Jak śmiesz, ty porąbana…
Co się… dzieje?
Czy one biją się o pana Gonga?
Nie wierzę.
Walczą o to, by z nim nie być?
Nie bijcie się o mnie.
Puszczaj!
Powiedz mi,
czemu to źle, że jestem wysoki i przystojny?
Mówiłam ci już, że przesadzasz w każdą stronę.
Taki wzrost jest okej?
Jest idealny.
Postaram się być brzydki.
Ale brzydal.
Nie dam rady.
Muszę być uroczy.
Wolniej, Hong-jo.
Uważaj.
Przypomina mi się
nasz pocałunek o zachodzie słońca.
Pamiętasz?
Nie.
Nie masz pojęcia, co cię czeka.
Ty też nie.
Wiem.
Bo zamierzam zrobić to.
Ktoś dzwoni.
Witaj z powrotem.
Odpoczęłaś bez żadnych problemów?
Tak. Dzięki pani.
- Świetnie. Dbaj o siebie. - Dobrze.
Witaj z powrotem.
Martwiliśmy się, że Jung-beom się pojawi
i znów namiesza.
Nie mogłam spać.
Wracaj do domu z nami.
Yoo nic nie łapie.
Ona ma pana Janga.
No tak.
Czy pan Jang przyszedł do pracy?
Byłaś z nim cały ten czas?
Nie.
Przyszedł dziś do pracy.
Zazdroszczę ci. Też marzy mi się romans w biurze.
No nie?
Romanse w biurze to jakaś nowa moda?
Bierzmy się do pracy.
Kwintet znowu w komplecie.
Kto tak mówi?
Idź sobie.
Dużo cię ominęło.
Pani Ma i pan Gong się spotykają.
No co ty!
To nie wszystko.
Seung-yeon złapała panią Ma za włosy.
Dlaczego?
Jest piękna jak obrazek.
Mimo to pan Gong woli panią Ma.
Musiała się wkurzyć.
Spytała: „Jak mogłeś mi to zrobić?” i zdzieliła go w twarz.
Rety.
To był chaos.
Jak mogłam przegapić coś takiego?
- Właśnie. - Właśnie.
Na początku,
kiedy dowiedziałam się o tobie i panu Jangu,
pomyślałam: „Nie wierzę”.
A potem dowiedziałam się o nich.
Nie ma rzeczy niemożliwych.
Nigdy się nie poddam.
To znaczy?
Pan Kwon.
Właśnie…
Hong-jo.
Co powiesz na imprezę?
Gi-dong?
Wiesz, że sprawia mi to dyskomfort?
Tęskniłem za tobą. Cieszę się, że jesteś.
Nie wiesz, że byłem ranny?
Przepraszam.
Kiedy cię nie było,
było tu strasznie pusto
i coś sobie uświadomiłem.
Bardzo cię kocham.
Nie kochaj mnie.
Burmistrz żąda, żebyś natychmiast złożył wypowiedzenie.
Nie chcę odchodzić.
Postaw się na jego miejscu.
Nie chciałby zatrudniać kogoś,
kto zerwał z jego córką
i spotyka się z inną kobietą.
Córka burmistrza nie spotykała się tylko ze mną.
Co masz na myśli?
Artykuł 60 ustawy o urzędnikach.
„Żaden urzędnik nie może zostać zwolniony
wbrew swojej woli,
o ile nie istnieją przyczyny podane w ustawie”.
„Choć jestem pracownikiem kontraktowym,
może zwolnić mnie pan tylko dyscyplinarnie
lub kiedy skończy się umowa”.
Przekaż to burmistrzowi.
Możesz pracować w kancelarii.
Dlaczego chcesz zostać tu?
A dlaczego ty stajesz po jego stronie?
Wiesz, że to nieuczciwe.
Zawsze stoję po stronie burmistrza.
Jestem jego doradcą, nie twoim.
Przemyśl to.
- Hej. - Co to za koszula?
Ale brzydka.
Zostawcie mnie.
Łobuzy.
Spadaj, łajzo!
- Hej! - Wy małe…
Jak śmiesz?
Nic ci nie jest?
Uderzyliście go?
Siostro.
Nie masz siostry.
To nie twoja sprawa, ciotka.
Nie jestem żadną ciotką, ale posłuchajcie.
To szkolna przemoc.
Nie jesteśmy w szkole.
Więc to nie szkolna przemoc.
Chłopaki…
To było przestępstwo.
Artykuł 257 kodeksu karnego.
Za pobicie grozi grzywna w wysokości dziesięciu milionów wonów,
zawieszenie kwalifikacji na dziesięć lat
lub siedem lat więzienia.
A jako że jest was trzech,
mamy tu napaść, za którą kary są jeszcze surowsze.
Jesteśmy nieletni.
Dzieci od dziesiątego roku życia mogą być karane.
Nie wiecie?
Do więzienia nie trafimy.
Nie pyskuj, bo…
Ja to wytłumaczę.
Jeśli ludzie się o was dowiedzą,
nie będziecie mogli
zostać celebrytami, politykami ani newtuberami i tak dalej.
Marna wizja przyszłości.
Odpowiada wam to?
Nie macie dowodów.
Właśnie, nie macie dowodów.
Nie mamy dowodów?
Oto dowód.
Rany.
Spadajmy stąd.
Nie zapomnijcie rowerów.
Mamy będą się martwić.
Jesteś spoko.
No nie? Zawsze zapominam,
że jesteś prawnikiem.
Dziś wyglądasz jak prawdziwy prawnik.
Jestem nie tylko prawnikiem.
Jestem świetnym prawnikiem.
To o nim cały czas opowiadasz?
Tak.
Masz u mnie plusa.
Dobrze oceniasz ludzi.
Właśnie, nie powinieneś być w pracy?
Jestem w pracy.
Powstrzymałem napaść w parku.
Kłamiesz. Przyszedłeś do niej.
Jesteś bystry.
Będą z ciebie ludzie.
Masz dużą szansę pójść w moje ślady.
U-ram, zrozum.
On nie jest normalny.
Jest zarozumiały.
Nie, już wiem.
Chcę być czadowym prawnikiem jak on.
Masz u mnie plusa.
Co lubisz jeść?
Musisz jeść wszystko, jeśli chcesz tak urosnąć.
Na co masz ochotę?
Obyś nie był za bardzo taki jak on.
Przykro mi, że muszę panu to dać.
Pańska żona, Song Yun-ju, wnosi o bezsporny rozwód.
POZEW ROZWODOWY
Nagle wyskoczyła z rozwodem?
Chyba oszalała.
Proszę do niej nie dzwonić.
Jeśli to trafi do sądu,
krzyczenie na nią może panu zaszkodzić.
Nie ma podstaw do rozwodu.
Poza tym,
jeśli już, to ja powinienem o niego wnieść. Za kogo ona się ma?
Na pewno potraktowała tego typu słowa jako przemoc.
Przeczytam panu zeznania.
„Siedemnasty maja 2022 r.
»Po co ci w ogóle głowa?«”
„Drugi czerwca 2022 r.
»Gołąb na ulicy jest mądrzejszy od ciebie.
Aleś ty głupia.
Gruchu, gruchu«”.
Chce pan… żebym czytał dalej?
MAMA SIN-YU
SIN-YU
Jest z tobą mama?
Nie. A co?
Twoja mama…
Nie ma jej w domu.
Wszystko gra?
Oczywiście, że tak.
Rozłączam się.
Nie powinnaś powiedzieć mu, gdzie jesteś?
Będzie się martwił.
I bardzo dobrze.
Nie docenia mnie.
Naprawdę chcesz się z nim rozwieść?
Już od dawna.
Ale zawsze coś stawało mi na drodze.
Byłeś chory,
potem ranny.
Czy jestem egoistką?
Nie.
Nie myśl o mnie.
Chcę, żebyś żyła tak, jak ty chcesz.
Dziękuję, Sin-yu.
Drobiazg.
PODSTAWA ROZWODU: PRZEMOC SŁOWNA
PO CO CI W OGÓLE GŁOWA?
GOŁĄB NA ULICY JEST MĄDRZEJSZY OD CIEBIE.
ALEŚ TY GŁUPIA.
Przepraszam,
ale czy możesz wrócić dziś sama?
Chodzi o Tae-ho?
Nie, dziś spotykam się
- z kolegami z wojska. - Rozumiem.
- Zadzwoń do nich. - Co?
Zadzwoń do tych kolegów.
Cóż.
Już pół dnia nie mam zasięgu.
Może powinienem zmienić operatora.
Dokąd chodzisz co wieczór, okłamując mnie?
Nie mogę ci powiedzieć.
Najbardziej nienawidzę kłamców.
Wynoś się z mojego domu.
- Co? - Wynoś się.
Zaczekaj.
Nie!
Dobrze, że nauczyłem się upadać.
Nic ci nie jest?
I tak nie masz po co do mnie wracać.
Co?
Niedobrze.
No dobra.
Gwiazda dzisiejszego dnia.
Obsłużcie go dobrze.
Już.
Hej.
Skoro wstałyście, możecie wyjść.
Nie lubię owijać w bawełnę.
Doprawdy?
Wyjdźcie.
Nie powinienem tego przyjmować.
Robiłem, co kazał mi burmistrz.
Pracujesz z Jangiem. Możesz donieść.
Tak, ale nic nas nie łączy.
Dobrze wiesz,
że nie urodziłem się w czepku.
Posłuchaj.
Jeśli się zgodzisz, będziemy jechać na tym samym wózku.
Czepek nie będzie miał znaczenia.
To za łamanie prawa?
Za kompetencje.
Nie ufam burmistrzowi, bo to idiota.
Dołącz do mnie.
RADCA PRAWNY
Dzień dobry.
Kopę lat.
Masz ładniejszy gabinet, niż myślałem.
Napijmy się kawy.
Mrożonej.
Mam ładny gabinet, ale nie mam ekspresu.
Chciałbyś dostać go ode mnie?
Ostatnio wolę rozpuszczalną.
Staczasz się.
To przez to, że spotykasz się z biedaczką.
Hej.
Burmistrz mówił, że zostałeś ranny
z powodu urzędniczki.
Bardzo bolało?
To nie twoja sprawa.
Więc potrafisz się wkurzyć.
- Ciekawe. - Potrafię też się bić.
Boję się. Pójdę już.
Zmoczyłem spodnie.
Idę dalej.
Jestem zajęty górą Onju.
Niepotrzebnie.
I tak nic nie zrobisz.
Mylisz się.
Mam po swojej stronie kogoś kompetentnego.
Ciąg dalszy nastąpi.
Cześć.
BUDOWA NA ONJU ODWOŁANA
Rzadko do mnie dzwonisz. Co jest?
Czytałem wiadomości.
Wszystko gra?
Jesteśmy rodziną. Powinieneś mieć inne powody,
by do mnie dzwonić.
Wszystko gra?
Moja firma nie jest taka słaba. To nic.
Muszę kończyć.
Właśnie gram w golfa.
Mówicie więc…
że bank chce natychmiast odzyskać fundusze?
Tak.
Co robisz?
Szukam tajnych dokumentów.
To twoja sprawka?
To ty przekazałeś moją ziemię Haum po tym, jak oddałem ją miastu?
Przekazałeś ją miastu, więc nie była twoja.
Nieważne, komu ją sprzedałem.
Wiesz, że to nielegalne.
Chyba że sprawię, by było legalne.
To było twoim zadaniem w kancelarii,
a tutaj jest moim.
Nie spodziewałem się tego po tobie.
Miło, gdy coś przekracza nasze oczekiwania.
Możesz już wyjść? Jestem zajęty.
Dokąd poszedł pan Gong?
Gdzie jest pan Gong?
Czemu pytasz mnie?
Dlatego,
że się spotykacie.
To już nieaktualne.
Chyba chce się oświadczyć.
Czy to te słynne publiczne oświadczyny,
których kobiety nie znoszą?
O mój Boże.
Nie podchodź tu.
Ma Eun-yeong.
Proszę, nie klękaj.
Nie oświadczaj się.
Wyjdziesz za mnie?
W tym bukiecie jest pierścionek.
Cały wieczór go szukałem.
Oszalałeś. Idź stąd.
- Nie. - Proszę, idź sobie.
Nie. Będę przy tobie na zawsze.
- Powiedz „tak”. - Powiedz „tak”.
Powiedz „tak”.
Powiedz…
Co za wstyd.
Taki wstyd!
To ze szczęścia, prawda?
Nie wydaje mi się.
Proszę.
KSIĄŻECZKA BANKOWA
Cieszę się, że nie zrezygnowałam.
Wtedy myślałam, że długoterminowe oszczędności nie są dla mnie.
Cieszę się, że pani się cieszy.
Możemy zaproponować inne opcje,
by nie rezygnować z długoterminowych oszczędności.
Cieszę się, że pomogłam pani znaleźć najlepszą opcję.
Dzięki pani pokonałam trudności
i nie straciłam procentu. Co za ulga.
- Dziękuję. - Proszę bardzo.
Co za zbieg okoliczności.
Wystraszyłeś mnie.
Przyszedłeś tu dla mnie?
Nie, miałem coś ważnego do załatwienia.
Co takiego?
Spotkać się z tobą.
Co za bzdura.
Obijasz się.
Skąd, ciężko pracuję 24 godziny na dobę.
Słuchając serca, by się z tobą spotkać.
Jadłeś dziś coś podejrzanego?
Miękkie tofu.
Wolę łososia, ale nie chciałem płynąć pod prąd.
Nie chcę kusić losu.
Nigdy nie zjem łososia.
Szkoda. Uwielbiam łososia.
Naprawdę?
Chodźmy.
Coś się stało?
Skąd wiesz?
Widzę to. Pewnie dlatego, że jesteś moim chłopakiem.
Mama twojego chłopaka zaprasza nas na kolację.
I mówisz mi o tym teraz?
Powinnam ładniej się ubrać.
We wszystkim ci do twarzy.
Nawet w stroju misia.
Wiem, ale…
Co takiego?
Tak być nie może.
O czym ty mówisz?
Mogła się pani tego spodziewać,
ale mąż nie chce rozwodu.
A sprawa sądowa sprawi, że będzie pani na świeczniku.
Zrobi się nieprzyjemnie.
Może go pani przekona?
Rety.
Nie chcę, bo wiem, co powie.
„Oszalałaś?”
Powiedziała pani Sin-yu?
Tak.
Czy chodzi o rozwód,
czy o kręcenie serialu,
zawsze będzie po mojej stronie.
Mój mąż nie jest po mojej stronie,
ale syn tak. Jestem mu wdzięczna.
Też jestem po pani stronie.
Idę dziś z nimi kolację.
Powinieneś dołączyć.
Z kim?
Proszę.
Co to?
Podobno lubi pani urocze rzeczy.
Jej.
Piękna.
W młodości chciałam zostać baletnicą.
Dlatego to była pani pierwsza rola.
Sprawdziłaś to?
Tak. Dziad do orzechów, prawda?
Dziadek do orzechów.
Jesteś podobna do mnie.
Kochana jesteś.
Uroczy są, prawda?
Tak.
Coś nie tak?
Sin-yu jest zakochany,
a pani wraca do aktorstwa.
Wszyscy coś robią,
a tylko ja utknąłem.
Jesteś prawnikiem, to super praca. Głowa do góry.
Właśnie.
Nie nadaję się do tego,
ale to zbyt dobra praca, by ją rzucić.
Więc jej nie rzucaj.
Możesz znaleźć sobie coś jeszcze.
Pracę na boku.
Genialne.
Swoją drogą,
czy w tej sytuacji rozwód to właściwe rozwiązanie?
W jakiej sytuacji?
Skarbie.
Jesteś prezesem firmy, miej trochę godności.
Soju i kimchi?
Nie zostawisz mnie.
Dlatego wróciłaś, prawda?
Kochanie, wybacz mi,
jesteś kimś więcej niż tylko ozdobą
i nie jesteś głupia.
Niepotrzebnie przepraszasz.
Przełożyłam rozwód.
Dopóki nie uporasz się z kryzysem.
Twoja firma
sobie poradzi.
Nie martw się.
Nawet jeśli z tego wyjdziemy,
po co mi to wszystko,
skoro nie będzie ciebie?
Nienawidzę cię.
- Dziękuję. - Miłego dnia.
Wzajemnie.
Kiedy kończysz pracę?
Wybacz. Jestem dziś zajęta.
Do późna. Nie czekaj na mnie.
Nieważne, jak długo będziesz zajęta.
Przyjdź do mnie.
Mówiłam, żebyś nie czekał.
Nie powiedziałam, że nie przyjdę.
Zmieniłaś numer i rzuciłaś pracę.
Co się stało?
Chodzi o ślub.
Nie zerwałaś ze swoim prawnikiem?
Wróciliście do siebie?
Nie.
Wychodzę za kogoś dużo lepszego.
Już masz nowego chłopaka?
Nie wierzę, że przyszedłeś.
Liczyłeś, że spotkasz się z Hong-jo?
Jeśli tak za nią tęsknisz, idź do niej.
Pracuje w ratuszu Onju.
Kopę lat.
Gdzie mogę usiąść?
Przesiądziesz się?
Mówiłam wam.
To ona odbiła mi chłopaka.
Też nie byłaś święta.
Naciskałaś ojca, by zmienił firmę budowlaną,
podobnie jak unikałaś kary w liceum.
Nigdy się nie zmienisz.
Ty też się nie zmieniłaś,
podrywałaś i odbiłaś mi chłopaka.
I wciąż jesteś nikim.
Skoro jestem nikim,
to jak mogłam odbić ci chłopaka?
Po to tu przyszłaś?
Tak.
Myślałaś, że przyszłam się zaprzyjaźnić?
Nabrałaś odwagi.
Przestań wykorzystywać burmistrza, by dręczyć Sin-yu.
Jak śmiesz mi rozkazywać?
Masz przeprosić mnie za to,
że mnie uderzyłaś, i za wszystko, co mi zrobiłaś.
Niby dlaczego?
Nic ci nie zrobiłam.
Nie pamiętasz, co miało miejsce w liceum?
Kiedy byłam w bibliotece,
zmusiłaś Min-ho, by mnie pocałował.
Schowałaś się i to nagrałaś.
Hong-jo.
Muszę ci coś powiedzieć.
Tak?
Min-ho.
Usiądź.
Wtedy cię nie odtrącę.
Jednak nie. Nie wybaczę ci flirtowania z moim chłopakiem.
Mówiłam ci. Chciał tylko…
Min-ho nie rozmawia z biedakami.
Posprzątaj moją tacę.
Moją też.
Dziękuję.
Nagranie z biblioteki.
Ustawiłaś je.
Rozpuściłaś plotkę, że go podrywałam.
Jaka szkoda.
Nie masz dowodów.
Jest świadek,
ale on nic nie mówi,
więc nie mam.
Nie ma nic do powiedzenia.
To twoja jedyna szansa.
Daj spokój i spadaj.
Albo zniszczę Sin-yu i Bawoo.
Jeśli to zrobisz,
nie będę siedzieć bezczynnie.
Co ty możesz?
Ja stawiam.
Ty suko.
Krzesło, na którym nie mogłam usiąść.
Mogę usiąść na nim, kiedy zechcę.
Dla Sin-yu zrobię wszystko.
Ktoś taki jak ty nigdy nie zrozumie.
Pójdę już.
Chłopak na mnie czeka.
Daj spokój i spadaj.
Albo zniszczę Sin-yu i Bawoo.
Może być?
Tak.
Kupię ci jeszcze jednego.
Możesz najpierw pójść do domu?
Zaraz przyjdę.
Dobrze.
No tak, nie mam zegarka.
Czemu czekasz na zewnątrz?
Nie mogłem się ciebie doczekać.
Kwiatuszek dostaje kwiaty?
Kwiatuszek daje kwiaty?
Co z twoją bluzką?
Cóż.
Pokłóciłam się z Na-yeon na spotkaniu absolwentów.
Wygrałaś?
Ulżyło mi.
Już mną nie pomiatała.
Jestem z ciebie dumny.
Muszę wrócić do domu.
Chodźmy do mnie.
Na twojej ręce wygląda najlepiej.
Już nigdy jej nie zdejmę.
Możesz się przebrać. Nie spiesz się.
Rety.
Ta koszula jest za duża.
Zaczekaj.
Chwileczkę.
EUN-WOL
Halo?
To córka.
Słucham?
Śniła mi się ciąża.
Zerwałam brzoskwinię.
Co?
Daj mi Hong-jo.
Jestem sam.
Ojej. Miłego dnia.
Nie przemęczaj się.
Co…
Co?
Cóż.
Eun-wol powiedziała coś dziwnego.
Co takiego?
MÓJ KOCHANY GROOT
Co tam?
Gdzie jesteś?
Pracuję w terenie.
Robię inspekcję terenu
pod sadzenie drzew.
Jak mam czekać do wieczora?
Wpadnę na konsultacje.
Dobrze.
Panno Lee.
Dzień dobry.
W porządku. Znamy się.
Chodzi mi
o U-Rama.
Ma pani chwilkę?
Oczywiście.
Co z U-Ramem?
Co to za jedni?
Proszę się nie przejmować.
Idźcie na lunch.
Porozmawiam z panem.
Wszystko gra. Znamy się.
Naprawdę.
O co chodzi?
Cóż…
Panie Jang.
Byłem u burmistrza…
OCHRONIARZ LEE SEUNG-WOO
Chwileczkę.
- Halo? - Hong-jo zniknęła.
Przeszukajcie park.
Dobrze.
Hong-jo zniknęła w parku.
Sam-sik mi to zgłosił.
Pewnie kieruje się na górę Onju.
Dobrze, pojadę tam. Do usłyszenia.
Znowu Na Jung-beom?
JESTEŚ MOIM PRZEZNACZENIEM
Od 300 lat chciałem coś powiedzieć.
Nie wierzę w nich. Znam ich.
Spóźniliśmy się.
Mówiąc szczerze,
z tobą dogaduję się lepiej.
Jest pan winny współudziału.
Nie wiedziałem, że to tak straszny człowiek.
Hong-jo.
Obudź się, Hong-jo.
Napisy: Jakub Jadowski