SERIAL NETFLIX
Wielki hałas dla moich przyjaciół.
MARWAN DJ BLISS
Fadi, widzę cię. Fadi, Hanna, Zeina, LJ. Co tam? Witajcie!
Zeina, ja i Hanna poszliśmy do klubu trochę się zabawić i potańczyć.
LWICA SALONOWA
Poznałam kolegę Hanny, Fadiego.
Poznałam go przez Hannę.
Miły, skromny, przyziemny.
- Co tam? - Hej!
- Jak leci? - Jak się masz?
- Co tam? - Miło, że jesteś.
Przyjaźnię się z DJ-em Blissem. Jest bardzo zabawny.
Pełen pozytywnej energii.
Od dawna nie widziałem Fadiego.
Ja też dawno was nie widziałem.
Wiadomo, że bywa,
ale nigdzie go nie widać.
FADI PRZEDSIĘBIORCA
Znam go z branży rozrywkowej.
Jest też kuzynem sławnego DJ-a Khaleda.
Miło cię widzieć.
- Widzimy się na imprezie? - Jasne.
- Myśl o muzyce. - Wiem.
Arabskiej. Wiem!
Otaczają go dziewczyny.
Patrzy na nas.
Gdzie jest Dania?
Nie przyszła, bo nie lubi klubów.
- Otoczony dziewczynami. - Nie mów jej!
Patrz!
Ja bym dostała szału!
Dobra muzyka. Bliss daje radę.
Będzie grał na moim wypadzie.
Będziecie?
- Jasne. Wszyscy. - Tak.
- Ty też? - Też.
Jak wam się układa?
Jak wasz związek?
EVELYN HEFFERMEHL TERAPEUTKA PAR
Ważne jest dla nas, żeby mieć terapeutkę,
kontynuować sesje i rozmawiać. Bierzemy ślub
i wszystkie przygotowania
tylko dodają więcej lęków.
Wszystko dobrze. Szykujemy się na wesele.
U nas dobrze.
Jej szczęście się udziela.
Chyba wspomnieliśmy, że jest na odwrót.
On musi być szczęśliwy, żeby takie było życie.
- Nie wierzę! - Serio?
Przysięgam.
Jesteś szczęśliwa, to ja też.
- Jak nie jesteś… - Działa w obie strony.
- Tak. - Ale czuję,
że to Kris musi być szczęśliwy, żeby takie było życie.
Wiem, że macie wiele pięknych chwil.
Co jest waszą największą siłą?
Stabilność, lojalność…
Pracujemy razem, więc to nas buduje.
Mamy jeden cel.
Była moją asystentką dwa i pół roku.
- Miałam atak paniki. - Tak.
Parę razy.
Wcześniej tego nie doświadczyłam.
Dałam mu ultimatum.
Powiedziałam, że albo jesteśmy razem,
albo będę jego asystentką, ale koniec związku.
Dalej razem pracujemy, ale jest inaczej.
Mamy firmę. Brianna jest menadżerką marki.
Ta przygoda trwa.
Różnimy się od siebie.
Ale bardzo się kochamy. Przezwyciężyliśmy to.
On miał bardzo tradycyjną rodzinę.
Rodzice mają dzieci i razem mieszkają.
- Ja tego nie miałam. - Nie doświadczyłaś.
- Moja mama… - Tak.
Kiedy mama mnie rodziła, dostała zawału.
A teraz zmarła.
Po byciu w śpiączce
ponad 20 lat, mama skończyła…
- Aż 20 lat? - Ponad.
Nie znałam mojej mamy.
Nie mogłam z nią rozmawiać,
więc nie…
Nie miałam z nią więzi.
Ciężko było widzieć ją taką.
- Już dobrze. - Nic jej nie jest.
Dzisiaj jemy razem lunch: ja, Basel i Mazen.
Chcieli gdzieś się zatrzymać przed.
Poszliśmy do sklepu z motorami. Basel chciał pooglądać.
Fajny, nie? Co myślicie?
Masz powód, że pytasz?
BASEL OMRAN MENADŻER LO
- Czemu mnie pytasz? - Chce mieć motor.
Mazen za bardzo się cieszył. Widziałam błysk w oczach.
Nie wiedziałam, czy jesteśmy tam przez Basela czy Mazena.
Coś mi nie grało.
Kupuje motor?
- Tak. - Obaj możemy kupić.
Nie kupuj sportowego, bo będziesz za szybko jeździł.
Nawet jeśli nie chcesz, koledzy będą cię zachęcać
i mówić: „Szybciej! Na jednym kole!”.
Śmiałek ze mnie.
MAZEN OMRAN BRAT LO
Był, kiedyś. Już nim nie jestem.
Zapewniam was.
- Już mi przeszło. - Wątpię.
Po co mam żyć w niepokoju i martwić się,
kiedy za niego odpowiadam, dopóki mieszka ze mną w Dubaju?
Ile kosztuje?
Dwieście tysięcy dirhamów.
- Jest bezpieczny? - Tak.
- Dam znać. - Będzie wrzawa.
Żadnych sportowych motorów.
Musi mieć motor w przystępnej cenie,
który nie zachęca do ścigania się. Znasz swojego brata.
Podsuń mu inny motor.
Niech ma coś, co go motywuje.
Niech pracuje i sam sobie kupi, wtedy to doceni.
Nie będzie się ścigał,
bo ciężko pracował, żeby go kupić.
Stanie się bardziej odpowiedzialny.
Miesięczna wypłata pokryje koszty?
Akcje, krypto i NFT mają się dobrze.
Masz stały dochód?
Na giełdzie nie ma stałego dochodu.
Nie chcesz brać na siebie dodatkowych obciążeń finansowych.
- Tak? - Oczywiście.
Dobrze. Pomyśl o tym.
Chcesz motor? Dobra. Sam musisz go sobie kupić.
Masz pracować, żeby zapłacić i docenić pieniądze.
Nie powinno być łatwo.
Nepotyzm zabroniony.
Niech uczy się na moich błędach.
Za każdym popełnionym błędem stoi wyniesiona lekcja.
Ma moje doświadczenie na tacy.
PUSTYNNY REZERWAT PRZYRODY DUBAJ
Zaprosiłam ludzi na pustynię.
Pierwszy raz zaplanowałam wakacje. Mam kilka asów w rękawie.
Pomyślałam, że tego właśnie nam potrzeba.
Podczas kolacji
dołączą do nas Lojain i Ebraheem, Kris i Brianna.
Na pewno będzie świetnie.
Jestem szczęśliwa. Nie ma zasięgu.
Jesteśmy.
- Ekstra tu. Wspaniale. - Pięknie.
- Ale wakacje! - Pięknie tu.
- Wspaniale. - Podoba mi się.
- Patrzcie na to! - Zobaczcie!
Patrzcie, co mamy. Kawa i daktyle.
Wspaniałe miejsce. Jak pustynna oaza.
Jak z jakiegoś filmu.
- Fajnie tu, Zeina? - Bardzo ładnie.
Podaj daktyle,
bo Fadi potrzebuje.
Trafiają mu się same babsztyle,
więc podaj mu szybko daktyle.
Jakbyśmy oglądali obrazek,
na którym widać Fadiego i LJ.
To się może udać.
LJ, chcesz daktyla?
Nie chcę.
Co?
Chyba trzeba rozpalić ognisko.
- Co wy na to… - Jeszcze nie. Zrelaksuj się.
Jest na to plan.
- Załatwisz? - Tak.
Wezmę chłopaków na przejażdżkę wielbłądem.
Zostańcie tu.
Zaraz wrócimy. Chodźcie, panowie.
- Pomożesz mi? - Sułtanka LJ.
Wszyscy siedzą w rzędzie, a LJ tylko:
„Nie. Wynocha”.
Słuchajcie.
Zaraz wrócimy.
- Wielbłądów do pary. - Skąd ten pośpiech?
Nie usychajcie z tęsknoty za nami. A ty za mną.
Nie zrozumiałam.
Co to znaczy?
Masz grubego…
Kazał przechylić się do tyłu.
Już kiedyś jeździłeś?
Co tam, kolego?
Co myślicie o wczorajszej nocy?
- Dobrze się bawiliście? - Świetnie.
Dawno nie byłem w klubie.
- Dałeś czadu. - Dziękuję.
Dobrze było was zobaczyć.
- Szczerze. - Dobra.
Wasza opinia o LJ? Leciała na mnie?
Trochę.
Tak tu cicho i spokojnie.
O mój Boże!
Co do…
Dzień na pustyni.
Nie znam ich.
- Kto to, twoi znajomi? - Może to Safa?
Farhana, idziesz?
- Farhana? - Co?
Jadę na pustynię. Koleżanki będą ze mną.
Mamy sesję Kobiety Cosmo w mieście.
To też influencerki.
Do dzieła!
Nie wiedziałam, że to impreza LJ.
Będzie jakiś dramat.
O mój Boże!
To ona.
Przyjechała.
Po co tu jest? Kto ją zapraszał?
Fajnie się jechało.
Dania.
Po co wzięła Farhanę?
Chciała zrobić ze mną sesję. Zgodziłam się.
DANIA ŻONA BLISSA
Dania, tędy.
LJ zaprosiła mnie na pustynię.
Bliss pojechał szybciej.
Ja chciałam dokończyć sesję
i dołączyć do nich później.
Co wy tu robicie?
Niedowierzanie. „Co jest grane?”
Jak sesja Farhany może być w tym samym miejscu co LJ i Zeina?
- Mamy sesję. - Zapomnij o nich.
- Za chwilę pogadamy. - Czekamy.
To się nie dzieje.
Co ona tu robi? Byłam zszokowana.
Wkurzyłaś się?
W każdym razie…
Napijmy się czegoś.
O mój Boże.
LJ i Farhana znowu się pokłócą.
Dobra.
Odważna ta Farhana.
Boże, nie mogę…
- Fajnie to wygląda! - O mój Boże!
Patrz na tę sesję.
Mamy się uśmiechać czy śmiać?
Popatrz na te stroje.
Miała coś dziwnego na głowie.
Założyła coś lejącego się.
Nie wiem, co to był za strój.
Zróbmy zdjęcie razem…
Pustynia jest ogromna,
a one wybrały to miejsce?
Ktoś dał znać Farhanie.
Zobaczę, czy będzie ze mną gadać, skoro jest na mnie wkurzona.
Idzie. Róbmy zdjęcia.
- Wścibska baba idzie. - Gdzie szal?
- Tak wścibska, że musi przyjść. - O mój Boże.
Powiedziała „wścibska”.
Farhana, słyszałam cię.
Chciałam być miła i zaprosić was do nas.
Jestem zajęta z koleżankami.
To rób swoje. Powiedziałaś, że jestem wścibska.
- Widać, co robicie. - Słuchaj no…
Może usiądźmy i pogadajmy.
Zróbmy zdjęcia i wtedy pogadamy.
Nie na środku pustyni.
Plotkowaliście o mnie.
Mówiłaś o moich sponsorowanych urodzinach.
- Powiedziałam to wprost. - Rozmawialiśmy o sponsorach.
- Tego nie rozumiem… - Powiedziałam to wprost.
- Ale potem mówiłaś o tym. - Każdy o tym mówił.
Nie możesz kibicować innej kobiecie?
Jestem samotną matką i wspieram syna…
To nie ma ze sobą związku.
Wszystko powiedziałam ci wprost.
Rozmawialiście…
Lubisz czy nie, spoko. To twoje.
- Niech dokończą. - Róbmy zdjęcia.
- Co za dramat. - Cześć.
Jak się macie?
Dobrze. A ty?
Zeina kłóci się z Farhaną?
To było dla mnie za wiele. Nie wiedziałam, co jest grane.
Zeina, chodź tu.
- Co? - Nie ma dramatów.
Nie interesuje mnie to.
„Mam sesję. Wścibska baba”. Głupota!
W kółko gada o tym samym.
Jakby nie miała innych tematów.
- Już dobrze. - Co to za sceny?
Co to za głupota?
„O mój Boże. Taka wścibska!”
Co to za głupota?
Co za idiotka.
Nie sądziłyśmy, że się tu spotkamy.
Wiedziałaś, dokąd jedzie mąż?
Na imprezę LJ, na którą też miałam iść.
To impreza LJ.
Pustynia jest ogromna, a ty wybrałaś to miejsce.
Za kogo ona się ma? Poszłam się przywitać,
a ona z tekstem: „Taka wścibska!”. Uważa się za lepszą?
- Nie ma porównania! - Jasne.
Zeina, słuchaj.
Niech tam zostanie!
Zeina jest zła, bo…
Ja też jestem zła, bo o mnie plotkuje.
- Możesz być zła. - Przepraszam.
To, co robię, jest dla syna.
Robisz to dla sławy.
Daj znać, jak skończysz i posłuchasz.
Ja muszę utrzymywać dziecko…
Nie mam dzieci na utrzymaniu?
Nie miałam ochoty wyjaśniać, kim jestem i jakie mam poglądy.
Chce pokazać, jaka jest ważna.
…że jest sponsorowane.
To materiał sponsorowany. Taka praca.
Jak ktoś nadepnie mi na odcisk… O mój Boże.
Ciągle o tym gadasz,
w kółko i bez przerwy.
Daj znać, jak skończysz i posłuchasz.
Myślisz, że ładnie tak kłócić się z nią tutaj?
Źle myślisz.
To mój mały wypad.
Chcesz pogadać z Zeiną, okaż trochę szacunku.
Dobra!
- Farhana, jak się czujesz? - Dobrze.
- Dobrze? - Tak.
- Jest dobrze. - Tak?
Zrobiła coś złego. Szukała guza. Nie podobało mi się to.
Myślę, że…
- Co tam? Widzieliśmy Farhanę. - Ominęło was.
- Znowu? - Słyszeliśmy.
Co nas ominęło?
Było was słychać z daleka.
- Tak? - Tak.
Serio…
Zrobię skrót wydarzeń.
LJ i Zeina, piękne arabskie księżniczki, siedziały sobie tutaj,
a my podjechałyśmy. Nie miałam pojęcia,
że w tym samym miejscu mamy sesję.
Nie wiedziałam, co jest grane.
Dania nie jest taka, jak myślałam.
Może ma jakiś ukryty cel.
Jedliśmy kolację z Safą…
- Tak. - I Ebraheemem.
Tak.
Ktoś jej powiedział, o czym rozmawialiśmy.
- To nie ja. - Ani Dania.
Safa nie gada z Farhaną. To chyba Ebraheem.
Coś czułam, że Ebraheem
jest dwulicowy.
Nie chciałam konfrontacji na kolacji.
Może porozmawiam z Safą, żeby poznać jej zdanie.
Nie będę robić tu scen.
POSIADŁOŚĆ FAHADA I SAFY
Fahad ma serce na dłoni. Szybko rozwiązujemy problemy.
Ale czuję, że wciąż jest zły o surogację
i się na mnie gniewa.
Cieszysz się?
Zaskoczysz mnie czymś jeszcze?
Odnośnie do?
Tak jak ostatnio zrzuciłaś bombę.
No i?
- Zaskoczysz czymś jeszcze? - A chcesz?
Więc?
- No więc? - Czego chcesz?
Znowu zaczynasz z tym gównem? Poważnie.
Słucham?
Nie chcę jechać gdzieś,
gdzie znowu narobisz mi wstydu.
Kiedy wyskoczyła z surogacją…
FAHAD SIDDIQI MĄŻ SAFY
…przy Krisie i Blissie,
zamurowało mnie.
Jedziemy na imprezę LJ, która jest na pustyni.
Powiedziała, że wszyscy tam będą.
Nie chciałem powtórki z rozrywki.
Już nie lubię tego auta.
Nie chcę żadnych scen.
- Jakich scen? - Naprawdę.
Idziemy na imprezę. Nie chcę więcej niespodzianek.
Tylko nie narzekaj.
Szukam rozwiązania. A ty co zrobiłeś?
Jedź sama. Ja zostaję.
Zostawia mnie w aucie, jak mamy zaraz wyjeżdżać?
Ej!
Co to, kurwa, ma być?
Wyjdziesz i trzaśniesz drzwiami?
Nie rozmawiamy o niczym, tylko mnie informujesz.
Jesteś tak samolubna, że myślisz tylko o sobie?
- Dawaj, kurwa, kluczyki. - Są w aucie.
- Nie ma. - Jak się do mnie odzywasz?
- Pilnuj się. - Wyszedłeś.
Nie idę. Jedź sama.
Pa.
- Alina, przyszłaś z zabawkami? - Tak.
Daj buzi.
Kocham cię.
Nie jedziesz?
- Zabrałeś kluczyki. - Są w aucie.
Mam wychodzić bez męża?
Nie mam już męża?
- Masz, ale… - Jestem singielką?
Chciałam cię uszczęśliwić.
Uszczęśliwić? Po co? Jak?
Jak?
Nic nie wiesz.
- Nie byłaś u lekarza. - A ty co zrobiłeś?
Byłaś u lekarza? Nie.
- Nie krzycz. - Czemu?
Mogę zacząć. Jeszcze nie krzyczę.
Nie krzycz.
Myślałam, że jesteś otwarty…
Nie chodzi o bycie otwartym.
Myślałam, że jesteś wykształcony.
Wysłuchaj mnie. Skończ z tą pustą gadką.
A potem co?
Nie chodzi o bycie otwartym.
- Najpierw dowiedz się… - Za głośno mówisz.
Najpierw trzeba zrozumieć, czy sama możesz mieć dziecko.
Trzeba iść do ginekologa.
Dlatego powinniśmy czekać pięć lat.
- O mój Boże. - Zachowujesz się jak dziecko.
- Nie idę. - Dobra, nie idź.
Safa, kochana moja,
gdzie jesteś? Wszyscy o ciebie pytają.
Siedziałam sobie z LJ, i teraz słuchaj tego.
Farhana się pojawiła i zaczęła na mnie krzyczeć.
„Gadasz o mnie za moim plecami”.
Potrzebowałam cię.
Musimy wiedzieć, kto papla wszystko Farhanie.
Cześć. Jak leci?
Miejsce i wystrój piękne.
Stół był ślicznie nakryty. Wszystko zorganizowane.
Dla mnie liczy się towarzystwo.
Briana, tu siedzisz.
- Zachwycające. - Masz rację.
Chciałam wam podziękować za przyjście.
Życzę wam smacznej kolacji. A po kolacji czeka nas rozrywka
z Blissem.
Oby więcej szczęśliwych okazji pozwoliło nam razem świętować.
- Amen. - Amen.
Dziękuję.
Kwiaty wyglądają świetnie.
Bardzo dziękuję, Ebraheem.
- Piękne. - To nic takiego.
Źle oceniłam Ebraheema za pierwszym razem.
Źle mi z tym. Przepraszam.
Mówiła prosto z serca.
EBRAHEEM BIZNESMEN
Czułem tak samo, że źle ją oceniłem.
- Wybaczysz mi? - Oczywiście.
Ciężko od razu wyrobić sobie opinię.
Nie oceniaj książki po okładce. Nie wiesz, co jest w środku.
- Musisz poznać… - Nasza sytuacja była…
Poznaliśmy się na randce,
więc dużo emocji było w powietrzu.
- Był stres. - Ludzie są sztywni i nieśmiali.
- Zdenerwowani. - Tak.
Powinniśmy porozmawiać
o planach weselnych Krisa i Brianny.
To za pięć tygodni.
Teraz wiem, że kiedy przygotowuje wesele,
muszę się trochę wycofać.
Jeśli chcę się zaangażować,
zaraz powie mi „nie”.
- Nie masz nic przeciw, Brianna? - Tak, wszystko gra.
Masz swoje zdanie?
- O mój Boże! - Ja odpowiem!
- Ma swoje zdanie. - Mam…
„Masz swoje zdanie?”
Mój mózg tego nie zarejestrował.
Współczułem jej. Skąd to się jej wzięło?
Nie to miałam na myśli, Kris.
Zmęczy was taki tok myślenia.
Za dużo myślenia. Dajcie spokój.
Dobra, wychodzę.
Oceniajcie ludzi po ich zamiarach.
- Nie wierzę! - Poważnie!
Chcesz mnie krytykować za to, że się oświadczyłem?
Wychodzę!
Jesteś na środku pustyni i wychodzisz?
Chciał się odegrać, ale nie wyszło, bo do domu jest za daleko.
Nawet za mną nie poszłaś.
To ty nie przyszedłeś po mnie.
- To był nasz wyjątkowy wieczór. - A ten jest mój.
I dlatego nikt nie wychodzi.
- Dziękuję. - Tak.
Dziękuję.
Brawo!
Rozrywki było w bród.
Była jedna akrobatka, która chodziła po kole.
Coś pięknego.
A wokół sami świetni ludzie. Doskonale.
Ktoś znał to miejsce?
- Spotkaliśmy… - Ebraheem.
Powiedziałeś coś Farhanie?
- Była tu, wiesz? - Nikt.
Przysięgam, że nie.
Zapytałam go, czy zdradził Farhanie
miejsce naszego wypadu.
Nie wiem, czy kłamie.
Oby nie, bo nie chcę dwulicowych przyjaciół.
Prawda wyjdzie na jaw.
Byłem zaskoczony…
Teraz widać, że to Ebraheem wygadał się Farhanie.
Może mnie prześladuje? O mój Boże!
Chyba czas rozpocząć imprezę.
Przygotujcie się na zabawę.
- Dobra? - Super.
Dajesz, mężu!
LJ, przyjdź za dwie minuty.
- Dobra. - Za dwie.
Byłam ciekawa, jak zmieniają piosenki.
Fajne to.
DJ LJ!
LJ jest jak arabska Paris Hilton.
Wskoczyła do budki i od razu zachowywała się jak DJ.
Niedługo może pojawić się DJ LJ.
DJ LJ, dajesz!
Zróbcie hałas!
Bujasz się w moim mężu? Co jest grane?
Uważaj, dziewczyno.
Nikt nie tyka mojego męża.
Raz, dwa, trzy. Lecimy!
WYSPA JUMEIRAH
Napisałem do Fahada, czemu nie był na imprezie.
A on odpisał, żeby się spotkać,
coś zjeść i wtedy mi opowie.
Spędziliśmy dzień na pustyni
i zastanawialiśmy się, czemu was nie było.
Byliśmy gotowi do wyjścia.
Powiedziałem tylko,
kiedy szedłem do auta:
„Obyś niczym więcej mnie nie zaskoczyła”.
Przez…
- Surogację? - Tak.
A ona się wściekła.
Bez obaw, wszystko się ułoży.
- Głodny? - Zjedzmy coś.
Chodźmy coś zjeść.
Szanuję Blissa. Dobrze się dogadujemy.
Rozumie, jakie mam poglądy.
- Nieźle. Zdrowie. - Zdrowie.
A Dania często dostaje szału?
Powiem szczerze, że tak.
Ale czasem czuję, że dusi to w sobie
i nie mówi mi, co czuje.
Nie chciałeś z nią o tym pogadać?
To puszka Pandory.
Boję się tej rozmowy.
Nie lubię konfrontacji,
ale kiedy kogoś poślubiłeś i widzisz tę osobę codziennie,
nie chcesz, żeby źle się czuła
albo dusiła uczucia.
To jest jak balon.
Jak za dużo nadmuchasz, to pęknie.
Wiesz, u kobiet
szaleją hormony…
Dania, zwłaszcza po porodzie,
jakoś lepiej wszystko rozumie.
Taka rozmowa tylko upewni ją
- o twojej miłości. - Masz rację.
Nieważne, co się stanie.
Przyjmuję propozycję.
Tylko jeśli obiecasz zaskoczyć Safę.
Kolacja to dobry pomysł.
Tylko we dwoje.
- Tylko we dwoje. - Tak.
Faceci muszą być rozsądniejsi.
- W punkt. - Zachowuj się jak nastolatek.
Cofnij się w czasie.
Trzeba ją przekonać, a wtedy…
Tu musisz radzić sobie sam.
Radź sobie sam.
Czas nadrobić.
ULICA SHEIKH ZAYED
Razem z Lojain i Safą spotykamy się na pogaduchy.
I zjeść coś w restauracji.
Świetnie wyglądasz!
- Jak się masz? - Dobrze. A ty?
Co u ciebie słychać?
- Dobrze. - Tak?
Dlaczego nie byłaś na pustyni? Opowiadaj.
Fahad jest rozczarowany.
Myśli, że my cię namówiłyśmy?
Nie.
Przeciwnie. Jeśli się dowie, że chcemy cię odwieść
z powodów religijnych i społecznych,
doceni to i zachęci ją do kontynuowania tej przyjaźni.
Dziękuję.
Ma prawo być zły.
Zaprzyjaźnię się z Fahadem.
Mam problem. Muszę mieć surogatkę.
- Chcesz mieć problem. - Dokładnie.
Możesz zajść w ciążę,
ale odpychasz od siebie tę myśl i ją ignorujesz.
Znam Safę. Jest trochę rozpieszczona i zwykle dostaje, co chce.
Myśli tylko o sobie, a powinna o całej rodzinie.
Chcę mieć dziecko,
ale pamiętam wszystkie komplikacje.
Masz regularny okres?
Skoro o tym mowa, to spóźnia mi się.
- Co? - Jakiś tydzień.
- Okres ci… - Módlmy się o zdrową ciążę…
- Spóźnia się? - …i bez problemów.
- Powiedziałaś mu? - Jak coś nie smakuje,
powiedz nam, bo Fahad nas zabije.
- Zrobiłaś test? - Nie.
- Musisz zrobić. - Nie.
- Musisz zrobić. - Urządzę baby shower.
Bóg ci mówi…
Bóg ci mówi, że to Jego wola, a nie twoja.
Dobrze, że nie byłaś na pustyni. To niedobre dla dziecka.
Zeina się cieszy,
bo to nie ona musi przez to przechodzić.
Jeśli mamy w to zagrać,
każda musi zbić talerz
z jakiegoś powodu.
Za myślenie o rodzeniu dziecka.
Dobra.
Oby była w ciąży.
Nikt nas nie złamie.
Zbij talerz!
Dawaj.
- Ze złością. - Dawaj.
Ten za fałszywych ludzi.
Wiem, kogo ma na myśli.
Za tych, co lekceważą kobiety na świecie.
Za obżeranie się i nietycie!
Ach, te kalorie!
Kocham was.
Jakie to było odprężające. Podobało mi się.
Poprosiłam Ebraheema o spotkanie na lekcji garncarstwa.
- Cześć. - Cześć, kochany.
- Jak leci? - Jak się masz?
Pomyślałam, że miło będzie uciec i się zrelaksować,
wszystko przegadać.
- Chcę o coś spytać. - Dobra.
Dlaczego nagle zmieniasz strony?
Widziałam na Instagramie,
że byłeś w domu LJ i wrzucałeś zdjęcia
- z jej psem Chanel. - Dobra.
Pojechałeś na pustynię. O mój Boże.
To ze mną miałeś się przyjaźnić.
- Zmieniasz strony czy co? - Dobra.
Jeśli nikt nic mi nie zrobił,
ja też nic im nie zrobię.
Ale mnie coś zrobiła.
Gdyby ktoś coś ci zrobił, mógłbyś na mnie liczyć.
Farhana, możesz na mnie liczyć.
Moment. Parę tygodni temu
byłeś po mojej stronie i się zgadzałeś.
Ale zapytałem ją i opowiedziała swoją wersję.
- Ona kłamie. - Dobra…
Czemu tego nie…
Czemu jej wierzysz? Dopiero ją poznałeś.
Mnie znasz dłużej.
Jak zdarta płyta!
Kazała mi przyjść z samego rana.
Wstałem dla niej rano, żeby mnie wkurzyła?
Jasne, że będzie miła, bo przyjaźnisz się ze mną.
Robi tak, żeby nastawić was przeciw mnie.
Właśnie to robi.
Myślisz, że to dobrze, że to wrzuciłeś? Jasne, że nie.
To było złe.
- Wiesz o tym. - Tak.
Nie dzielę się przyjaciółmi.
Wybacz, ale nie dzielę się tobą.
Masz być moim kumplem.
Farhana, dość!
O mój Boże!
Skończ. Mam dość tego tematu.
Co?
Za wiele już tego. Nie przyszedłem na plotki
- ani o tym gadać. - Co to ma być?
Ale jesteś wredny!
W kółko gadała o tym samym.
„LJ to, LJ tamto”. Miałem dość!
Ten temat zmarnował mój czas,
moją energię i komfort psychiczny.
Przeniknął moje myśli i zepsuł mi humor.
- Nie… - Trzy razy mówiłem.
Jako przyjaciel powinieneś mnie słuchać.
Trzy razy chciałem zmienić temat.
Mam dość negatywnych myśli.
Więcej nic ci nie powiem.
Udaje przyjaźń z Ebraheemem.
Bardzo dobrze znam LJ. W nosie ma wszystkich.
Im szybciej to zrozumie, tym lepiej.
PUNKT OBSERWACYJNY
Postanowiłem iść na diabelski młyn. Z Safą jeszcze tam nie byliśmy.
Chciałem przestać się kłócić.
- Ładny widok? - Piękny.
- Wspaniały, nie? - Bardzo ładny.
W końcu tu jesteśmy. Dziękuję.
Przepraszam za wszystko.
Nie szkodzi.
Wiem, jaki jesteś.
Czasem cię ponosi.
Nie chcesz się pogodzić?
Chcę.
Oczywiście, że chcę. Kocham cię.
Ja ciebie też.
Po tych wszystkich kłótniach
miło w końcu razem usiąść.
Chcę razem podejmować decyzje.
Chcę, żebyśmy byli razem
i decydowali o naszej rodzinie.
Byłam u Zeiny.
Dom przepadł.
Sprzedali go trzy miesiące temu.
Powiedziała, że zapłacisz powyżej ceny rynkowej.
Zasugerowała,
że skoro chcesz więcej zapłacić,
możesz obejrzeć inne domy. Powiedziałam, że nie chcesz.
Mogę obejrzeć,
ale chodzi o to, że nie chcę się przenosić.
Mama, Alina…
Nie chodzi o dom, tylko o wspomnienia.
W domu żyją wspomnienia z mamą.
I są dla mnie ważne.
Tylko o tym rozmawiamy. Zawsze możemy to rozważyć.
Spoko.
Co z dzieckiem?
Musimy się zgodzić, że jeszcze poczekamy,
zanim znowu spróbujemy.
- A może… - Mógłbyś wesprzeć…
Modę traktuję poważnie.
Zawsze ją kochałam.
Jak założyłam Instagrama,
zaczęły napływać oferty współpracy.
Ważny dom mody chciał ze mną współpracować.
Byłam podekscytowana. Całą noc szkicowałam.
Po urodzeniu Aliny byłam tak zajęta,
że przestałam pracować.
W końcu mam czas i męża, który mnie wspiera.
Teraz chcę zacząć myśleć
o budowaniu kariery i byciu kreatywną.
Chcę wrócić do pracy,
ale nie do nieruchomości.
Postanowiłam stworzyć markę i pokazać moje projekty.
Teraz chcę to zrobić.
Cieszę się, bo przyszły materiały.
Chcę stworzyć kolekcję.
Cokolwiek zdecydujesz, jestem za.
Liczę, że będziemy się komunikować
i nie zatajać informacji.
Taki był zamysł randki. Kocham ją.
Jestem dla ciebie wszystkim?
Oczywiście.
A nawet więcej. Ty i Alina jesteście moim światem.
Wzruszyłam się,
bo Fahad dawno tak do mnie nie mówił.
Usłyszeć to od niego po tylu latach,
to coś miłego i wyjątkowego.
Czemu płaczę? Kuźwa.
- Zdrowie. - Zdrowie.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Na pewno nie powiem mu, że spóźnia mi się okres.
Po co nakręcać go na coś, co się nie wydarzy?
- Z nóg. - Z nóg?
- Cześć! - Jak leci?
Ćwiczyłeś.
Dzisiaj graliśmy w kosza. Było fajnie.
Z Hanną i Zeiną.
Córki, Noushie i Kikki, też miały być.
To miał być rodzinny dzień. Fajnie.
- Bez kontuzji przed ślubem. - O mój Boże.
Tak będę szedł do ołtarza.
Lubi rywalizować.
- Nieprawda. - Niesamowicie.
Zaczynamy. Rzucaj.
Tak myślałem, że to będziemy robić.
Pokaż, co potrafisz.
Dawaj.
Kotku, w tę stronę.
Dobrze.
Nie!
Trzeba to zmienić.
Faul!
Rany!
- Są dziewczynki. - Cześć.
Tatuś jest najlepszy.
- Wygrałem czy przegrałem? - Przegrałeś.
Zła odpowiedź!
Pokaż, co potrafisz. Rzucaj. Celuj w kwadrat. Trafiłaś.
Lepsza od ciebie, Kris.
- Zostawmy ich. - Dobra.
- Dokąd idziecie? - Usiąść na chwilę.
Co ty mówisz? Nawet nie zacząłem.
- Fajnie było na pustyni? - Tak.
- Pięknie tam. - Miłe doświadczenie.
Dania wypaliła:
„Twoje zdanie jest istotne?”.
- Nie. - Jak to szło?
Powiedziała…
„Masz swoje zdanie?”.
Tak.
Czułam…
Kiedy rozmawiała z Krisem,
wydawało się, że on lubi cię kontrolować.
A ty byłaś…
Tak ludzie myśleli? Ty też?
Trochę cię znam.
- Tak to wyglądało. - Tak.
Wiem, czemu ludzie tak myślą, ale nie.
Nie próbuję cię przekonać,
- że nie jest. - Wiem, że nie.
Nie kontroluje mnie. Zarabia na rodzinę.
Gdzie tu kontrolowanie kogokolwiek?
Nie lubię tego słowa.
- Cześć. - O czym rozmawiacie?
- Różnych rzeczach. - Tak.
Przyszliśmy grać w kosza, a wy gadacie.
Jest dobrze.
O czym rozmawiacie?
Duchowym treningu.
- Co? - Tak.
Odbijaj.
Kris próbuje
dać Briannie więcej przestrzeni,
żeby mogła robić swoje.
Ale ciągle lubi się wtrącać.
- Pomagam. - Dawaj, Kikki.
- Jakie urocze. - Grzeczne są.
Różnią się wyglądem.
Chcecie powiększyć rodzinę?
Inshallah, jak to mówią. Oczywiście.
Chciałabym mieć dziecko.
To inne doświadczenie, tak myślę.
Uczucie nie do opisania.
Po ślubie chciałabym urodzić synka,
bo Kris ma dom pełen dziewczyn.
Byłby dobrym tatą dla synka.
Mam chorobę autoimmunologiczną.
- Tak. - Gravesa.
- Nadczynność tarczycy. - Tak.
Hormony mi szaleją.
Dowiedziałam się, bo miałam lęki,
palpitacje serca, chudłam i wypadały mi włosy.
Poszłam do lekarza pobrać krew i wyszło.
- Bierzesz leki? - Tak.
Zawsze chciałam mieć dzieci.
Ale przez leki, które biorę,
rok nie zajdę w ciążę.
Współczuję jej.
Po zostaniu mamą
lepiej zrozumiałam sytuację.
Rzucaj!
Dobra robota!
KAWIARNIA
BIZNES EBRAHEEMA
KWITNĄCY CZŁOWIEK
KAWIARNIA
Mam trzy biura,
ale wolę być w kawiarni,
rozmawiać z pracownikami i załatwiać sprawy.
A w międzyczasie ulepszać kawiarnię.
Proszę, proszę.
Kogo my tu mamy?
Jakbyście szykowały się do walki.
Nagle zjawiły się Zeina i Safa z marsową miną.
Zdziwiłem się.
- Pytanie. - No dobra.
Powiedziałeś Farhanie, że rozmawialiśmy o niej
po jej urodzinach?
Tak.
Co sobie myślałeś?
To nie było fajne, że ją obgadywałyście.
W jakim celu?
Skoro wiedziałeś, że to stworzy problemy?
Nie taki miałem zamiar. Rozmawiałyście o niej,
- więc powiedziałem. - Tak.
Co innego, kiedy ktoś dolewa oliwy do ognia.
- Tak. - Ty to lubisz.
Wcale.
Co takiego im zrobiłem, że się zmówiły?
Tak nie może być.
Dzwonienie do kogoś, żeby zdać relacje, to jakiś dramat.
Dramat i dolewanie oliwy do ognia. Tak czy nie?
- Mogłeś powiedzieć, że Farhany nie ma… - Uspokój się.
Co za różnica, kiedy jej powiedziałem?
- Po to wstałeś od stołu. - No i co?
Safa naśladuje Zeinę.
Ma za dużo czasu.
Wyszła za bogacza, wydaje jego kasę i obgaduje ludzi.
Gdyby to was ktoś obgadywał,
- powiedziałybyście sobie. - Jak licealistki.
Jak licealistki.
Co za różnica, kiedy jej powiedziałem?
Rozmowa z Ebraheemem to jak gadać ze szczekającym chihuahuą.
Zawsze mówię pracownikom…
Nie pracuję dla ciebie.
Ale może kiedyś będziesz.
Zawsze mówię pracownikom:
„Jak rozwiązać ten problem?”.
Mówił głupie i dziecinne rzeczy.
Stworzyłeś problem.
- Ty ją obgadywałaś. - Zaraz.
Skoro nie lubisz problemów,
- czemu jej powiedziałeś… - Poszedłeś…
Król plotek i dramatów, dwulicowy,
a teraz na dodatek szpieg.
Przy stole dobijam targu.
Robię interesy. Nie nawijam o torebkach, oszustach,
o tym czy o tamtym.
Rozmawiamy o… Nie dobijamy targu.
Przedstawiasz nas w złym świetle.
- Nie wkładaj mi słów w usta. - To chcesz powiedzieć?
Nie zniżam się do waszego poziomu.
Wal się.
Zeina to intrygantka.
Przyszła szukać guza. Miała złe zamiary.
Do mojego miejsca pracy. Zapłaci za to.
Napisy: Joanna Kazimierczak