SERIAL NETFLIX
Dzisiaj liczyłem na zgraną ekipę.
Liczyłem, że się zejdziemy.
MARWAN DJ BLISS
Ale jeśli tak ma być, to trudno.
Ja próbowałbym to naprawić, a nie pogarszać sprawę.
Możesz być jak most.
Jak będziesz dolewać oliwy,
to zrobi się pożar.
SAFA PANI DOMU
DANIA ŻONA DJ-A BLISSA
Miałem coś dla Danii.
Czekałem na odpowiedni moment.
EBRAHEEM BIZNESMEN
Niestety przeszkodzono mi rozmową o problemie Zeiny.
Najpierw przeczytaj.
Miałem to gdzieś.
Chciałem tylko, żeby Dania miała się dobrze.
To przeze mnie była w biurze Zeiny.
Coś się stało i musisz przeprosić.
„Do mojej psiapsi, co się stało, to się nie odstanie.
Ale mogę obiecać…”
To, że zaadresował to do mnie jako przyjaciółki,
wie, przez co przeszłam,
i chce być przy mnie,
wiele dla mnie znaczy, że to przyznał.
Przysięgam, przez ten list
popłakałam się, bo widać, jakim jest przyjacielem.
Jesteś kochany, Ebraheem.
Kiedy cię poznałem, przypominałaś mi siostrę.
Dziękuję, Ebraheem.
Nie chciałem, żeby Dania była zła.
Przygotowałem więc niespodziankę,
aby upamiętnić naszą przyjaźń.
To zaszło za daleko
i robi się nieswojo. Nie lubię tego.
Bliss to indywidualista i ma swój rozum.
FAHAD MĄŻ SAFY
Nie słucha tego, co mówi żona
ani z kim ma się przyjaźnić.
Safa nie może tu wpadać, jak gotowa do bójki.
Wiem, że się przyjaźnią.
Według mnie
Safa nie daje sobie w kaszę dmuchać.
Ebraheem często wbija szpile.
Taki spryciarz,
ale nie rozumie, w co się pakuje.
Przyszliśmy dla ciebie, tyle.
Nie chcę ani dramatów, ani żadnych bzdur.
To nie musi wpływać na relację między nami. Jest spoko.
Rozmowa z Fahadem jest na poziomie.
Będzie bronił żony i ja to szanuję.
Dzięki Bogu, że między nami wszystko gra.
Cała sytuacja na łodzi to jakiś nonsens…
LWICA SALONOWA
…bo to był za duży dramat. Nie byłam w nastroju.
- Poradzić ci coś? - Tak.
- Pogódź się z Zeiną. - Jazda.
Mówię ci to jako przyjaciółka. Napraw to.
Wczoraj mogłaś mi to powiedzieć.
- Nie rozmawialiśmy o tym. - A mogliśmy.
- Później pogadamy. - Na razie.
LJ ostatnio gra w tenisa.
Ja wolę kosza, ale poszłam z nią.
ZEINA PREZESKA
Poszłam od razu do trenera.
- Mój pierwszy raz. - Nie grałaś?
W pięć minut mam wyglądać jak zawodowiec,
bo moja koleżanka lubi rywalizować.
Bardzo ładnie.
Uwielbiam tenisa.
Czas mija bardzo szybko.
Mogę grać godzinami.
Przyszłaś mnie pokonać?
- Pierwszy raz. - Poddajesz się?
Mój pierwszy raz.
Dobra, aut.
Skup się.
Safa do mnie napisała, będąc na łodzi.
„LJ broni cię zaciekle”.
„LJ cię wspiera”.
Podobno nie tylko dobrze grasz w tenisa,
ale i nieźle bronisz.
Można tak powiedzieć.
Tak słyszałam.
- Wiesz co? - Co, kochana?
Byłam trochę wredna dla Ebraheema.
Wierzysz w to, co powiedziałaś?
Mówiłam z sensem.
Zajęłam stanowisko, bo miałam rację.
Kto by pomyślał, że chce kupić firmę?
To była wymówka, żeby przyjść do biura.
LJ nie broniła mnie, bo się przyjaźnimy.
Myślę, że zrobiłaby to dla każdego.
Mam do niej więcej szacunku.
Mogłaś nie iść do jego biura.
Do kawiarni.
- To publiczne… - Jesteś sobie winna.
Miałam go zabrać do innej kawiarni?
Nasze słowa to pikuś
w porównaniu do jego.
Ebraheem nie miał racji,
tak samo jak Safa i Zeina.
Byłam szczera.
Trzeba bronić tego, co słuszne.
Mam swoją opinię.
Idziesz na imprezę Farhany?
Nie wiem. Zastanawiam się.
Zapytałam Zeinę, czy idzie na urodziny syna Farhany.
Sytuacja może być napięta, ale powinna iść.
Powinnam?
Czemu nie? Nie masz na pieńku z Farhaną.
Racja. Wszystko sobie wyjaśniłyśmy.
Nie wiem, czy pójdę na urodziny Aydina.
Przez Danię i Ebraheema. Zobaczę.
Brawo, Zeina!
Jestem padnięta.
Nieźle, trenerze.
- Dzięki. - Brawo.
POSIADŁOŚĆ LOJAIN OMRAN
WITAJCIE
- Witajcie. - Jak się macie?
Dobrze.
Zaprosiłam dziewczyny na pogaduchy.
Czekałam na wszystkie,
aby zdradzić powód spotkania.
Zbliża się Dzień Kobiet,
więc planowałam zrobić coś miłego.
Jak Bóg da.
Licytację, żeby wesprzeć edukację kobiet.
Bardzo dobrze.
W tym roku współpracujemy z Dubai Cares.
Wspierają edukację dziewczynek na całym świecie.
Chcemy zrobić coś zauważalnego.
Zysk wesprze edukację dziewczynek z biedniejszych krajów.
Najważniejsze to wspierać najmłodszych.
- Tak. - Zaczynając od edukacji.
Przygotujcie się, bo będzie zbiórka charytatywna.
Wspaniały cel.
BRIANNA NARZECZONA KRISA
Trzeba umacniać pozycje kobiet.
Lojain robi coś pięknego.
Co mamy robić? Poprowadzić przyjęcie, aukcję…
Dać na licytację coś z garderoby.
Coś cennego.
Jak ciężko wam się z czymś rozstać, możecie coś kupić.
Ale przedmiot powinien być wartościowy.
Świetny pomysł. Jestem za.
Ucieszyło mnie to, bo kocham filantropię.
Kiedy jesteś dobrym człowiekiem, to jest prawdziwe szczęście.
Bardzo fajnie.
Umacnianie pozycji kobiet to coś pięknego. Uważam, że kobiety
powinny nawzajem wspierać swój rozwój.
Czasem zostajemy w tyle
- na rzecz facetów. - Tak.
Arabki są najsilniejszymi
i najmądrzejszymi kobietami,
bo mają pewność siebie.
Mama mi powtarzała, żeby nie polegać na mężczyźnie.
- Oczywiście. - Mama…
Nie można na nich polegać.
Dzisiaj są szóste urodziny Aydina.
Przygotowałam coś dla niego.
FARHANA INFLUENCERKA
Sesję zdjęciową z tortem, a później przyjęcie.
Wszystkich zaprosiłam.
Może teraz zdjęcia solowe.
- Jak się masz? - Cześć.
Mamy coś dla ciebie.
Dziękujemy. Daj buzi.
Ale słodkie.
Witajcie.
Siema.
Traktuję Safę jak powietrze.
Przywitałam się tylko z Fahadem.
Nie wiem, czy przyjdzie Zeina.
Dziwnie było siedzieć z Ebraheemem i Danią
po wydarzeniach na łodzi. Unikałam ich wzroku.
Safa dla mnie nie istnieje.
Tata Aydina, mój były mąż, też przyszedł.
Zawsze będzie w moim życiu.
Dzięki za zaproszenie.
BYŁY MĄŻ FARHANY
- Dzięki za przyjście. - Spoko.
Pewnie znowu zobaczymy się za rok na jego urodzinach.
Nie jestem w nim zakochana, ale jeszcze mi nie przeszło.
Ostatnie dwa lata były bardzo toksyczne.
Nie chciałabym do tego wracać.
Aydin, uśmiech.
Uśmiech.
Cieszy mnie, że dogadaliśmy się na tyle,
że potrafimy dzielić opiekę nad dzieckiem.
- Tatusiu. - Tatusiu.
- Kocham cię. - Kocham cię.
Bardziej niż.
- Mamusię! - Mamusię!
- Tak! - Przytul mnie.
Chodźcie.
Upadają!
To urodziny mojego syna.
Chyba Cruella.
Jakby ktoś wyssał całą energię.
Kto to?
Jak się masz?
Boże drogi.
Chyba Cruella de Mon.
O Boże! To Zeina!
Nie zrobiła wrażenia.
Nie wiedziałam, kto wszedł.
Piękna fryzura.
Zeina nie lubi sponsorowanych wydarzeń.
Ale chyba lubi przebywać
wokół osób medialnych
i innych influencerów na urodzinach.
Podobało jej się.
Szuka uwagi.
To urodziny dziecka. Ogarnij się.
Ogarnij się!
W nosie mam, czy są tam Dania i Ebraheem.
Mam wokół siebie przyjaciół.
I to ich przyszłam zobaczyć.
Chodźcie. Czas na imprezę przy basenie.
STO LAT, AYDIN
Farhana zaprosiła nas na urodziny.
Mnie, Basela i jego córki, Latine i Larine.
Jak tylko są dzieci, sama zamieniam się w jedno.
Powiedzmy na trzy.
Raz, dwa, trzy!
Wszystkiego najlepszego, Aydin!
Dubaj jest mały i wieści szybko się rozchodzą.
Słyszałam, co się stało na łodzi.
A ty pozamiatałaś.
Wcale tego nie chciałam. Powiedziałam, co myślę.
Działa się krzywda, więc się odezwałam.
Rozmawiałaś z nimi?
Tylko witamy się ze sobą.
Powiedziałam im, że też nie miałaś racji.
Nie powinnaś była iść do kawiarni.
Przyszedł do mojej pracy, bo chciał się zemścić.
Odpłacił się dziesięciokrotnie.
Zapraszamy wszystkich bliżej.
Zeina papla, że Ebraheem dobija targu
na kawie i rogalach, z kolei ona domyka umowy…
na miliardowych nieruchomościach.
Nie możesz być mądrzejszy
i pogodzić się z nią?
Musi przeprosić Danię. Mam to gdzieś.
Przyjaźnimy się.
Nie będę zła, jeśli z nią pogadasz.
Sam zdecyduj, co chcesz zrobić.
Zobaczymy, jak to się rozwinie.
Nie chcę teraz decydować.
Ebraheem nie powinien przepraszać Zeiny.
Khadejah chce zgody, ale nie wie, jakie one są złe.
Sto lat
Ebraheem powiedział mi,
że dzieci są super, bo nie chowają urazy.
Czułam, że chce coś przekazać.
Czy Zeina przyjmie przeprosiny,
czy może nadal jest urażona?
Sto lat
Brawo!
PRACA KRISA FADE'A
Mamy firmę z przekąskami. Przed ślubem mieliśmy spotkanie.
Brianna to menadżerka operacji.
Ma ważną rolę.
Dostała tę posadę, bo jej ufam.
Klienci przyjdą za jakieś dziesięć minut.
- Możemy… - Dziesięć?
- Mówiłam ci. - Co?
Mam degustację potraw na wesele.
- Wczoraj dostałam menu. - Odwołaj.
Nie mogę.
Kris umie wszystko pogodzić.
Ale różnimy się od siebie. Ja nie jestem wielozadaniowa.
Ślub jest dla mnie priorytetem.
Umówiliśmy spotkanie 24 dni temu.
Próbowaliśmy się umówić
i w końcu się udało…
- A ty masz co? - Degustację potraw.
- Zostaw to. - Menu.
- Będzie OK. - Co?
- Nasz ślub… - Jedzenie będzie OK.
Ślub jest za kilka dni.
Muszę pójść na degustację.
- Nie odwołam. - Wyślij organizatorkę.
Po co mamy próbować?
Co ty pleciesz? To nasz ślub, nie jej.
Organizatorka ślubu nie będzie próbować jedzenia.
Ślub to moje przyjęcie i praca na pełen etat.
Ślub jest ważny.
Trwa jeden dzień.
Mamy cały… Mogę coś powiedzieć?
- Mamy zespół ludzi. - Tak.
Musisz tam być. Jesteś tego częścią.
- Nie tylko… - Ale…
- Firma nie upadnie. - Jedzenie będzie dobre.
Chcę tego ślubu i cieszę się, że się odbędzie,
ale już chcę być po.
Ślub jest dla niej ważniejszy.
Ale to dzięki firmie możemy żyć
tak pięknym życiem w Dubaju.
Stresuję się i jestem zmęczona.
Nie mogę spać, bo tyle się dzieje.
Mówisz mi o pracy, próbuję kierować firmą.
Mam tyle na głowie, że nie mogę spać.
Musisz być tego częścią.
Robi tak wiele i wywiera na mnie nacisk.
Myśli, że mogę tyle, co on.
Chcę mieć idealny ślub.
Teraz to moja praca na pełen etat.
Co, jeśli kiedyś będziemy mieć dziecko?
Co? Co ty w ogóle…
Jaki to ma związek?
- Staram się… - Boże.
Mam już zacząć planować?
Jak pojawi się dziecko, będzie to samo.
- To też praca na etat. - Właśnie o tym mówię.
Bycie mamą na pełen etat będzie miało na nią wpływ.
Musi być zdeterminowana.
Da radę robić obie rzeczy? Nie wiem.
Za każdym razem, kiedy coś się dzieje…
Ślub, coś ważnego, dziecko…
Mam rodzić dziecko i pracować?
Przesadzał. Wkurza mnie to.
Szkoda, że nie widzi, ile pracy wkładam w ten ślub.
Myśli, że mogę być superkobietą i robić milion rzeczy.
To dla mnie ważne.
Na razie.
Ślub jest za dwa tygodnie.
Wiem. Płacę za niego.
Nie zdaje sobie sprawy z powagi sytuacji,
bo dla niej ślub jest ważniejszy.
Firma zawsze będzie na pierwszym miejscu.
Nie podobało mi się to. Zabolało mnie to.
BUDOWA ZEINY
Lojain uwielbia nieruchomości i w nie inwestować.
Poprosiłam ją, żeby zerknęła na ekskluzywną listę budynków.
„Musisz to zobaczyć”.
- Masz lęk wysokości? - Nie.
Najlepsze jest to, że wzięłam projekt i wiele w nim zmieniłam.
Jestem dumna z kobiet jak Zeina i chcę je bardziej zachęcić.
Patrz pod nogi.
Dobrze.
Jesteśmy na 24. piętrze, a jest 30.
- Nieźle. - Tak?
Piękny widok.
Cudownie tu.
- Uważaj. - Bez obaw.
Jak złapię, to obie polecimy.
Ty tak, ja nie.
Wszyscy myślą, że to mężczyźni kupują nieruchomości.
Jasne, że nie!
Teraz jest prawie pół na pół.
Nie wiedziałam, że lubisz nieruchomości.
- Uwielbiam. - Brawo.
Uwielbiam je. Dają poczucie stabilności.
To forma zabezpieczenia.
Dlatego zachęcam kobiety, żeby inwestowały.
- Obejrzymy plany? - Tak.
Potem zawołamy Safę i Farhanę.
Właśnie, Farhana…
- Znowu będziemy się kłócić. - Nie, żadnych dramatów.
Na urodzinach jej syna…
Aydina.
Ebraheem podszedł do mnie
i powiedział, że dzieci są super, bo nie chowają urazy.
Wybaczają i zapominają.
To była ukryta wiadomość. Dla ciebie.
Nikt mnie nie przeprosił.
Niektórzy nie umieją wprost,
więc robią albo mówią coś miłego,
żeby pokazać, że przyznają się do błędu
i mają wyrzuty sumienia.
Czułam, że miał dobre intencje.
Dobre intencje są ważniejsze niż przeprosiny.
Mam nadzieję.
Gdyby przeprosił, powinnam wybaczyć i zapomnieć?
Wybacz, ale nie zapominaj.
Jeśli chcesz, żeby relacja przetrwała,
musicie pogadać.
Mówią, że mądrzejszy powinien przeprosić.
Ale ja oceniam to, co mam przed oczami.
Reszta jest w rękach Boga.
Liczę, że oczyszczą atmosferę.
Ostatecznie to twoja decyzja.
- Znam cię. Wiem, że mu wybaczysz. - Moja dobroć mnie wykończy.
To moja słabość.
DOM KRISA FADE'A
- Pomóc ci? - Tak, synku.
Moi rodzice, George i Gilda,
mówią, że aż zachciało im się żyć.
Podoba im się tu.
Jednego, czego mi brakuje, odkąd tu przyleciałem…
GEORGE OJCIEC KRISA
…twojego gotowania.
Bon appétit, synku!
Chłopaki?
- Jedzenie gotowe? - Tak.
GILDA MATKA KRISA
Chcecie trochę? Gotowe?
- Tak. - Jesteśmy głodne.
Zauważyłem, że Bree za często nie gotuje.
- Brianna i gotowanie? - Tak.
Na przystawkę będzie tostada.
Dodać libańskie jedzenie? Falafel?
Falafel, hummus…
Byłam na degustacji.
Mamy inną kulturę i tradycje.
Jestem z Meksyku, on z Libanu.
Chciałam poznać opinię Gildy i wybrać menu dla obu kultur.
Kibbeh nayyeh.
- Surowe mięso. - Surowe? Dobra.
To danie tradycyjne?
- To przystawka. - Surowe mięso?
Tabbouleh.
Tabbouleh to najważniejsze danie.
Trzeba pomyśleć o wegetarianach.
- Tak. - I uczulonych na gluten.
- Świetnie! - Głodna się zrobiłam.
- Ja też jestem. - Bardzo głodna.
Królowo i księżniczko, obiad podano.
Ale mamy szczęście!
Rozmawialiśmy,
że może weźmiesz lekcje gotowania?
Wiem.
To twoja serwetka.
Mówiłyśmy o tradycyjnych przystawkach. Mamy odmienne zdanie.
Ty chcesz zaffe, a ja mariachi.
- W Meksyku… - Chcę oba.
I tak będzie.
Wiem, jak to będzie wyglądać.
Dobrze.
To będzie coś niesamowitego.
Wejdziesz przy muzyce mariachi,
pójdziesz na parkiet
i zacznie się zaffe.
Wtedy ja wejdę i się spotkamy.
Spotkam żonę na parkiecie.
Ale co ja będę tam robić sama?
Nie wiem, co robić…
- Iść. - Gdzie?
- Na parkiet. - I co robić?
Jejku!
Dni przed ślubem…
Owinę warkocz wokół szyi i…
To jakaś tortura. Co powiem, to źle.
Powinni zrobić tak.
Wejdą pierwsi.
- Zacznie się muzyka… - Wtedy wejdę?
Ludzie będą zaglądać, kto idzie.
- Wtedy Brianna… - Ja wchodzę. Podoba mi się.
- Nie będą… - Tak wolę.
Moja mama tak robi. Staje w obronie.
- Jesteś królową… - Nie.
…a oni idą za tobą.
Zapytali o moją opinię.
Tak mówi tradycja. Nic mu nie będzie.
- Ja tak myślę. - Nie.
- To mój ślub. - Nie!
Nie ma tego w tradycji, ale jej ojciec odda jej rękę
i wtedy powinni już iść razem.
Wprowadzą cię, będziesz na parkiecie
i się zatrzymasz.
Zgasną światła i zapadnie cisza.
A potem…
Tak będzie i wtedy wejdę.
Bez koszuli.
- Bez? - Tak!
- Poważnie? - Żartuję.
Będę w koszuli.
To się dzieje.
Będzie to widzieć i jej się spodoba.
Posłuchaj.
- Słucham. - Słuchaj się mamy.
Nie słuchasz. Przeze mnie boli cię głowa?
- Dobra. - Przez tę rozmowę.
Chce zrobić po swojemu.
Ale poradzę mu, jak to zrobić.
I zrobią tak albo nie.
Gdzie siedzi moja rodzina? Tu?
- Dobra… - Gdzie scena?
Pokaż mi.
Mamo, nie jesteś tu potrzebna.
Bardzo cię kocham.
- Wiem. - Chyba nie wiesz…
Nawet nie patrz.
LOTNISKO AL MAKTOUM
Mama Lojain przyleci z Bahrajnu na kilka dni.
Ja i Safa będziemy jej towarzyszyć.
Kochanie!
Dzisiaj lecimy do Bahrajnu.
Ja, Safa, Zeina, Basel z córkami i Mazen.
Mama przyleci do mnie na tydzień.
Cieszysz się, że zobaczysz mamę?
Cieszymy się, że lecimy z nią.
Ile trwa lot?
- Około 45 minut. - Świetnie!
- Cieszysz się? - Tak.
- Kochana jesteś. Tęsknię za mamą. - To słodkie.
Przepraszam. Idę do ubikacji.
- Widziałaś LJ? - Po urodzinach syna Farhany?
- Nie. - Nie?
Dobrze.
A co, ty widziałaś?
Nie, bo coś mnie nurtuje.
- Ucieszyły mnie wieści o jej mamie. - Tak.
Dałam jej znać i potwierdziła, że przyleci.
Mieliśmy to świętować.
Ale coś się stało i jej nie będzie.
- Smutne. - Tak.
Nie wiem, jak powiedzieć LJ.
Mama LJ ma wiele powodów, które nie do końca utrudniają przylot,
ale aktualnie stanowią problem.
- Pyta o to? - Wiesz, w czym mam problem?
Tak się cieszyłam. Kazałam jej być cierpliwą,
bo przyjdzie czas.
Byłam pewna, że przyleci.
Mówiłam, że wszystko w swoim czasie,
że idą dobre czasy.
Źle się czuję.
Jestem smutna. Chciałam zaskoczyć LJ.
Jak jej powiedzieć?
Ważne, żeby obie chciały się pogodzić.
Jeśli jej matka nie może…
Wysłałam jej wiadomość.
Liczę, że podejmie słuszną decyzję
i naprawi sytuację.
- Poczekamy, zobaczymy. - Nadal mam…
- Nadzieję, wiem. - Tak.
- Jesteśmy! - Tak!
LOTNISKO W BAHRAJNIE
Cieszysz się?
- Tak? - Cieszysz?
Oczywiście.
Mama już jest!
Moje kochanie!
Bardzo za nią tęskniłam.
Cieszyłam się, że spędzimy razem tydzień.
Moje słońce!
Mama to mój świat.
Współczuję każdemu, kto jej nie ma.
Brakuje im szczęścia, uśmiechu i spokoju.
MAMA LO
Zeina i Safa. Chodź, skarbie.
Jak się macie?
Kiedy przedstawiam komuś mamę, chcę być z tej osoby dumna.
„Mamo, to moja przyjaciółka”.
Z dumą.
To prezent ode mnie i Zeiny.
Jesteście kochane!
Dziękuję!
- Oby się podobało. - Skarbie.
Ładne!
Bardzo dziękuję.
Jesteście kochane.
Niech Bóg panią błogosławi.
Czułam, że tęsknię za swoją mamą, bo dawno jej nie widziałam.
Matczyna czułość to coś wyjątkowego.
Naprawdę.
A potem
zaszkliły mi się oczy, bo to była piękna chwila.
LOTNISKO AL MAKTOUM
PALAZZO VERSACE DUBAJ
Dziś jest kawalerski Krisa.
Jeszcze nie byłem na wieczorze kawalerskim w Dubaju.
Nie wiem, co tu robimy, ale dziękuję.
- To niespodzianka. - Co?
Nic nie ma w planach?
To zależy od Fadiego. On za tym stoi.
Nawet go tu nie ma.
Nie ma organizatora.
Fadi jest z Miami.
Chłopak umie imprezować.
Na pewno coś wymyślił.
Muzyka. Nie potrzebuję dziewczyn.
Nie chcę. To nie moje klimaty.
Ale myślałem, że coś będzie.
- Dziś ci służymy. - Co to ma być?
Co robicie?
Przynosimy jedzenie, a Fadi coś innego.
Szybko wstali. Zastanawiałem się, co mają.
Przynieśli ciasto, ciastka i orzechy.
Nic nie było.
Kiedy się spotykamy,
nie rozmawiamy o żonach.
Relacja nie będzie taka sama.
Tylko tak można wszystko naprawić
i nie martwić się, że będzie niezręcznie.
No więc?
Fadi miał zorganizować zabawy.
Nie ma muzyki ani jedzenia.
Tylko chipsy i suszone owoce. Co jest?
Korek w porcie jest masakryczny.
Ta impreza była jedną
z najbardziej niezręcznych w moim życiu.
- Gdzie niespodzianka? - Czemu są tu sami faceci?
Spóźniłeś się.
Miałeś przyjść z niespodzianką.
Mam do czynienia z żonatymi.
- Jak leci? - Fadi w końcu przyszedł.
Siada na stole.
Wygląda, jakby wrócił z meczu kosza.
Siedzimy sobie.
Co jest grane?
FADI PRZEDSIĘBIORCA
- Co robimy? - Podobno wszystko zaplanowałeś.
Dajcie mi się ulotnić z tego kawalerskiego.
Nie ma muzyki.
Coś musi rozkręcić tę imprezę.
Zaśpiewam, jeśli muszę.
Łap za nogę!
- Podnieś… - Zaraz.
Nie wrzucicie mnie!
- Złap za nogę. - Zaraz…
- Wstawaj! - Nie mogę!
Złap drugą stronę!
- Złap za nogę! - Dawaj!
Raz, dwa…
Cholera!
Kawalerski w dwóch słowach?
Nudny, bolesny.
Czy może być jeszcze gorzej?
Biedny.
REZYDENCJA FAHADA I SAFY
Zbliża się Dzień Kobiet.
Lojain zorganizuje licytację.
Zastanawiałam cię, co podarować.
Poprosiłam Farhanę i Zeinę,
żeby mi pomogły.
Zabrałam je do garderoby, mojego najcenniejszego miejsca.
Drobna wskazówka dla facetów.
Jeśli chcą podarować torebkę, to musi być Chanel.
Niedawno pogodziłam się z Zeiną.
Byłyśmy na siebie wściekłe.
Już nam przeszło.
Teraz staramy się zachowywać normalnie.
Może podaruj Birkin?
Wybierz jakąś małą.
Wiesz, jak ciężko je dostać?
- Patrz tam, nie tu. - Poważnie.
Patrz tam. Wolę oddać ślubną biżu.
To moje dzieciaczki.
- Nie patrz! - Jedną małą.
- Pomarańczową. - Trudniej je dostać.
- Zadzwonię… - Odejdź!
Oferowana cena…
Tak chcesz się bawić?
Ani jednej ryski.
Zeina!
Safa się załamała. Zwariowała.
Wespnę się albo skoczę na ciebie.
- To jest… - Boże.
Byłam jak dziecko.
„Nie! To moja torebka! Nie zabieraj!”
Patrzcie tam.
Lubi wszystko, co ma.
Było jej ciężko
wybrać coś z szafy.
Ta sukienka jest wyjątkowa, bo…
Przed Fahadem byłam już zaręczona.
Co?
- Byłam już zaręczona… - Kilka razy?
Zerwałam z nim. Nic z tego nie wyszło.
I wtedy kupiłam sukienkę.
Kilka dni później poznałam Fahada.
Myślę, że dlatego znalazłam męża.
- Ładna. - Piękna.
Co myślicie?
Ładna, ale z sukienką będzie ciężko.
Licytowałabyś sukienkę?
Tak, o ile jest nowa.
Dzięki sukience miałam szczęście.
Może przyniesie szczęście kupcowi.
PALAZZO VERSACE DUBAJ
Chciałam zrobić aukcję w Dzień Kobiet.
Zysk wesprze edukację dziewczynek w biednych krajach.
Co to za seksowna laska.
- Witaj, pięknoto. - Ładna sukienka!
Dziękuję. Cześć!
- Jak leci? Pięknie wyglądasz. - Dobrze.
Dziękuję.
Otrzymałem zaproszenie na aukcję Lojain.
To była dla mnie okazja, żeby powiedzieć to, co chciałem.
Jak idą przygotowania? Dobrze?
- Pod kolor. - Pięknie wyglądasz.
- Jestem konsekwentny. - Witam.
Cześć.
Piękna kandora.
Nie byłam zła, że z nami siedział.
To on powinien czuć się niezręcznie.
Nie, wygląda bosko!
Czemu tu siedzimy?
Nie wiem!
Siedzieliśmy razem z Ebraheemem.
Pierwszy raz był taki cichy.
Jakby był nowy w szkole
i szukał mamy, a ona siedzi gdzie indziej.
„Mamo, nie zostawiaj mnie”.
Najwidoczniej.
Nieźle.
Każdy zamilkł, wiedząc, że zaczynamy.
Dobry wieczór. Dziękuję za przyjście w ten wyjątkowy dzień.
Dzień Kobiet.
Każda idea i pierwszy krok
we wspieraniu kobiet zaczyna się od edukacji.
Jak nas uczono, edukacja to nasza broń.
Ten wieczór nie byłby możliwy bez Dubai Cares.
Dziękuję.
Zaczynamy. Nie będziemy przeciągać.
Nie będę stała tu sama.
Jest z nami licytator Carl.
Bardzo dziękuję. Dobry wieczór, panie i panowie.
Poproszę pierwszy przedmiot.
Na aukcji wystawiono piękny naszyjnik.
Idzie pod młotek za 4000 dirhamów.
Czy ktoś da 4000?
Cztery tysiące od pięknej damy. Dziękuję.
Dostanę cztery i pół?
Kto weźmie za sześć tysięcy dirhamów? Ktoś chętny? Dziękuję panu!
Aukcja symbolizowała chęć pomocy. Ale też zachęcała ludzi.
Pani z tyłu za cztery i pół. Kto chętny na 4600? Sto więcej?
Da pan więcej? Chcę usłyszeć „tak”!
Co za licytator!
Nie waż się licytować, jak nie chcesz dać więcej.
Sto dirhamów, 150, 250…
Tak! 9000? 9500. 10 000. 10 500 dirhamów?
O mój Boże! Jest niemożliwy!
Kto da jedenaście?
Za 12 000, proszę pana?
Ale była rywalizacja.
Tak się cieszę.
Sprzedane za 18 000? Za 5500. Brawa dla numeru 24.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję za przyjście i waszą hojność.
Wspaniała robota.
Kluczowy moment jest na koniec wydarzenia,
kiedy ogłasza się zebraną sumę.
Suma zebranych pieniędzy to 151 000. Bardzo wszystkim dziękuję.
To zapewni edukację 280 dziewczynkom
z biednych krajów przez cały rok.
Teraz mogę odpocząć.
Bardzo dziękuję.
Nie lubię mówić publicznie,
ale musiałem to zrobić.
Musi być w centrum.
Za długo to on nie milczał.
Musi coś powiedzieć.
Co się z tym dzieje?
Nie używaj mikrofonu.
Nie używaj.
Ebraheem chce przekazać wiadomość,
ale nie wiem, jakie ma intencje.
Panie i panowie, to zaszczyt tu być
wśród tylu wytwornych gości.
Chciałbym podziękować Lojain Omran.
Chciałbym też podziękować mojej matce,
która zawsze powtarzała, żeby być skromnym, dobrym
i miłym dla każdego, bez uprzedzeń.
Po zastanowieniu stwierdzam, że nie jestem ideałem.
Jestem człowiekiem i popełniam błędy.
Nie wiem, co myślał. Naprawdę…
Jak wiecie, wdałem się w konflikt z Zeiną,
który doprowadził do przykrości.
O mój Boże!
Chciałem otwarcie powiedzieć, że nie popieram przemocy,
zwłaszcza wobec kobiet.
Dlatego chciałem przeprosić za to, co się wydarzyło.
O mój Boże!
Mimo że nie byłem agresorem, serce mam większe niż ego.
Jeśli Zeina wyjdzie mi naprzeciw, ja zrobię to samo.
Przyznaję, że dużą odwagą
jest publicznie przepraszać w obecności tylu ludzi.
Napisy: Joanna Kazimierczak