ISLA NG AL MARJAN EMIRATE NG RAS AL-KHAIMAH
Ang ganda. Tingnan n'yo. Mag-aalmusal tayo sa pool.
-Ang ganda nito. -Wow.
Gumising kami sa Ras Al-Khaimah.
Sa ganda ng panahon, napaupo kami sa tabi ng pool.
At nag-usap kaming mga babae. Mga kalmadong usapan lang.
Napakasaya kagabi. Masaya akong dumating sina Mona at Hassan.
Magandang sorpresa.
At nasasabik na ako sa AlUla.
-Magiging masayang bakasyon 'yon. -Oo, AlUla.
-Maghanda tayo ng isusuot. -Maghanda tayo.
Siyanga pala, si Fahad kagabi… kawawa.
-'Yong mama niya. -Naiyak ako.
-Ang sakit. -Naiyak ako. Di ko kinaya.
-Napakalungkot. -Oo, nakakalungkot.
Sa kalagitnaan ng pagbo-bonfire, kinailangan kong magbanyo.
Paglabas ko sa banyo, narinig kong nag-uusap sina Safa at Fahad.
Ang totoo, hindi ko sila masyadong narinig.
Ang narinig ko lang, "Di ko sinabi sa kanya." Parang gano'n.
LJ? Nabanggit mo kagabing gusto mong sumubok ng bago.
-Gaya ng? -Oo.
No'ng nakaraang taon, pareho lang ang ginagawa ko,
at gusto kong sumubok ng bago.
Sa negosyo, kailangan kong magsimula kung saan…
bilang empleyado.
Di ko naranasang maging empleyado.
Kaya, gusto kong maranasan ang unang trabaho ko.
Nasasabik nga ako.
-Clue naman diyan. -Clue.
-Fashion? -Bangko?
-Siguro. -May kinalaman sa media?
-Wala. -Sa publikong lugar o pribadong opisina?
Sa publikong lugar.
Parang may mid-life crisis si LJ.
Hindi ko naiintindihan kung bakit gusto niyang magtrabaho. Bakit?
Para ito sa self-love at self-care.
-Mismo. -Oo.
DUBAI BLING
Sige, ganito. Grandma shot.
Sabi ni Hassan.
Magbi-beach sila no'ng mga lalaki at tatambay,
kaya naisip ko, "Sasama ako sa kanila."
Naku, sablay.
Nando'n din si Kris. May problema sa 'min ni Kris.
Gusto ko siyang kausapin, kasi baka di na mangyari.
Fahad, nakita kong humihingi ng regalo sa panganganak si Safa kagabi.
-Oo nga. -Ano 'yon?
Di ko alam ang ibibigay. Hindi madali.
Laging nababanggit 'yong regalo sa panganganak…
NEGOSYANTE
…tama lang, kasi wala akong ideya.
I-upgrade mo kaya 'yong wedding ring?
Milyon ang halaga ng engagement ring.
Lamborghini ng mga wedding ring.
-Mismo. -Baka mag-upgrade na sa Bugatti.
Oo, 'yong Bugatti version.
Magpakatotoo tayo. Ginawa mo na lahat para sa kanya.
-Ano'ng gagawin mo? -Yate na lang daw.
-Wag mo siyang bilhan no'n. -Ayos 'yan. Oo.
Wag 'yon.
Paano kung di niya nagustuhan? Lagot.
Gaano kadalas magagamit? Magugustuhan ba niya?
Parang hindi siya matutuwang makatanggap ng gano'n para sa panganganak.
Kung magpalagay ka ng pekeng tattoo ng pangalan niya?
-Sige. Subukan natin. -Magugustuhan kaya niya?
Kilala ko siya. Hindi siya mabibilib do'n.
Di siya teenager. Parang, "In love ako…"
Pinapakita mong nandiyan ka habambuhay.
Totoong regalo man o hindi, gusto ko lang i-prank si Safa.
-Wag mong bigyan. -Magdidiborsyo sila niyan.
'Yong regalo… Nagsasawa na akong marinig.
Isa lang ang dapat nating pag-usapan dito.
Kami ni Kris. Di ko alam ang isyu.
Nagsimula 'yon mga 12 taon na siguro.
Kailangan ko ng sagot. Ng paliwanag.
Oras na.
-Napag-uusapan na rin 'yan… -Ano?
Nagbabalak na kayong magkaanak ni Brianna?
Matagal niya nang gusto.
Nang magkakilala kami, ayaw niya ng anak.
Pero habang tumatagal, lumabas na ang motherly instinct,
na lagi kong nakikita. Gusto niya talaga ng anak.
Nakaupo ako ro'n, pero lumilipad ang isip ko.
Kapag masyado mong iniisip,
o tinututukan, baka mapigilan lalo. Ewan ko.
Kaya sabi ko, susubukan pa rin namin.
Sinusubukan namin…
Iniisip ko kung ano ang gagawin,
kung ito ba ang tamang oras o hindi.
Ako ba talaga ang magsisimula?
Siya ba ang magsisimula? 'Yon ang tumatakbo sa isip ko.
At sa huli, ginawa ko 'yong oportunidad.
Bibigyan ko siya ng tsansa.
Fahad, parang marami kang nakakalat na pera. May naiisip ako.
-Wala akong nakakalat na pera. -Investment.
May show ako. Malaking concert.
Naghahanap ako ng sponsor. Puwede ka?
Tinuro sa 'kin ni Papa,
alagaan mo ang mga nakapaligid sa 'yo.
Kasi kung nandiyan ka para sa mga kaibigan at pamilya mo,
at hindi mo sila kakalimutan,
hindi ka rin nila iiwanan.
Kaya, payag ako rito.
-Salamat. Mahalaga ito. -Wala 'yon.
Tapos, huminga ako nang malalim, at naisip ko…
"Maglagay tayo ng pain, tingnan natin kung may mahuhuli."
Kris, dahil nagtatrabaho ka sa radyo,
naghahanap ako ng mag-aanunsyo ng show--
Ano'ng palabas?
DJ Bliss live in concert sa unang pagkakataon.
Malapit ko nang ianunsyo. Sa oras na 'yon.
Baka puwede naming gawin sa show kasama ka.
Tingnan natin kung puwede.
-Astig 'yon. -Tingnan natin kung kaya.
Labindalawang taon na.
Labindalawang taong puro "Tingnan natin."
Makikita mo.
Ikaw, Kris. Makikita mo.
Maglaro tayo ulit?
-Sige ba. -Tara.
-'Yong seryoso na ngayon. -Sige.
Di ko alam kung ano ang event ni Bliss. Pero marami na akong ginagawa ngayon.
Wala akong balak sumali pa ro'n.
Ang totoo, di ko kailangan ng pera ni Fahad, o kahit kanino.
Naglagay ako ng pain para mahuli ang daga.
Kagigising lang namin sa magandang resort,
at mag-aalmusal na kami nina Safa, Zeina at Brianna.
-Ayos. -Ganda ng setup.
Di ko inaasahang magtatagal tayo kagabi.
'Yong pinagsisisihan ni Fahad?
-Ang kawawang asawa ko. -Kawawa naman.
-Totoong pagsisisi. -Nakakaantig.
Hindi niya pinapakita ang totoo niyang nararamdaman,
lalo pag tungkol sa nanay.
Hindi naiiyak si Fahad.
Pag pinapakita niya sa 'kin…
MAYBAHAY
…nababaliw ako, kasi bihira ko 'yong makita.
'Yong pagsisisi ni Ebraheem… Parang hindi totoo.
-Ewan. Napaka-- -Tingin mo, totoo?
Pabuway-buway siya sa pinagsisisihan niya.
Matapos makipagkita kay Ebraheem… Di ko alam ang narinig ni Farhana,
kailangan kong sabihin kay Zeina, pero sa tamang oras.
Ewan ko. Minsan, mapapaniwala ka.
Minsan, nagsisisi siya, tapos minsan naman…
Iba naman ang gagawin niya.
Si Safa, ewan ko ba, pag may ginagawang masama si Ebraheem,
kinakampihan niya pa.
Para bang… Di ko naramdaman ang emosyon niya.
Di mo naramdaman o di nakita?
Kasi minsan, ayaw mong makakita ng anumang emosyon.
-Tingin mo, ayaw kong makakita? -Tanong 'yon.
Hindi. 'Yong pagkasabi lang niya…
-Tingin mo, peke? -Oo.
Minsan, iniisip ko, masyadong malupit si Zeina. Sana, kumalma naman siya.
Nagbunga 'yon ng magandang bagay, kaya…
Nasasabik ako sa negosyo mo.
Madalas akong ganito. Kasi nasasabik din ako.
'Yon nga ang pinagmulan.
Pero pinaalala nito kung sino ako,
at nagpasya akong isakatuparan ang dating pangarap ko.
Matapos ang away namin ni Ebraheem, nag-isip-isip ako,
"Paano ako makakabangon mula sa masamang sitwasyong 'yon?"
Nagpasya akong lumikha ng fashion line na "I Am The Company,"
bilang tanda para sa mga taong sa anumang punto ng buhay nila,
nasabihang, "Di mo kaya."
Pakiramdam ko, nadiskubre ko na ang mensahe ko.
Mula 16 o 17, gumuguhit na ako ng mga damit.
At noon ko pa pinapangarap na pumasok sa larangang 'yon.
Pero, dumating na lang ang oportunidad.
-Nasasabik ako sa event mo. -Ako rin.
Simple lang 'yon, cool.
Walang masyadong salita. Pagtitipon lang.
Sabik na sabik na ako, at gusto kong makasama ang mga kaibigan ko.
-Imbitado ba si Ebraheem? -Naku, hindi.
Tingin ko, kailangan n'yong mag-usap nang kayo lang,
para magkaayos kayo.
Ewan ko. Depende sa 'yo. Hindi ko masasabi.
Kung gano'n sana siya ka-mature, iimbitahan ko siya.
Malilintikan talaga ako kay Zeina.
-Tara na. -Tara.
Ngayong tapos na ang almusal, mag-iimpake na ako,
babalik sa Dubai, at magtatrabaho.
Napakaraming gagawin.
ASYENDA NINA HASSAN AT MONA
Kahapon, di ko nakausap si Mona sa Ras Al-Khaimah.
Kaya ngayon, nakabalik na sa Dubai.
Pumunta ako sa bahay ni Mona.
Nagkasundo kaming magkikita kami
at mag-uusap nang masinsinan.
-Hi. -Kris. Diyos ko.
-Masaya akong nandito ka. Na-miss kita. -Oo nga.
-Nag-enjoy ka ba sa staycation? -Oo. Ang ganda.
Gusto kong bumalik at…
Kaming dalawa lang ni Hassan at magre-relax at…
May pasabog siya no'ng sinabi niyang handa na siyang magkaanak.
-Oo nga. -Hindi ko inasahan 'yon.
Handa ka nang handa na siya?
-Siya naman ang tamang kapareha. -Oo.
At hindi ko alam kung ito ang tamang panahon.
Gustong-gusto na ni Hassan maging ama, mula magkakilala kami.
Sa totoo lang, hindi ko lubos maisip na magkaanak ngayong taon.
Nakaka-stress itong taong ito. Napakaraming nangyayari.
Di ko yata nabanggit, pero kinuha ko ang buong palapag sa gusali namin.
Pinapaayos ko na ngayon.
Gumawa ako ng bagong kumpanya, at sarili kong kumpanya 'yon.
Gumawa ako ng creativity lab para mag-invest sa ibang mga startup.
Unang independent project kong wala ang pamilya.
-Ayos 'yan. -Malaking trabaho ito.
Malaki ang panganib, malaki ang pinuhunan. Mahalagang taon ito.
Masyado mong pine-pressure ang sarili mo.
Si Brianna ngayon… Para siyang si Hassan ngayon.
-Gusto niya na ng anak kahapon. -Talaga?
Oo.
No'ng nagka-Graves' disease si Brianna,
binigyan siya ng mga gamot para pahupain ito.
Ngayong taon, matatapos na ang paggagamot niya.
Handang magkaanak. Magiging mahusay siya.
Umuwi ako kahapon. May padala, binuksan ko.
Akala ko, para sa 'kin, ovulation tests pala.
Nakuwento niya 'yon.
Parang nagiging trabaho na.
-"Ganitong oras," ako naman… -Tama.
Uuwi ka galing sa trabaho at parang isa na namang trabaho.
Ayaw kong mangyari 'yon. Bagong kasal kami.
Mag-enjoy muna tayo.
Pakiramdam niya, pag di pa siya nagkaroon ng anak ngayon, huli na.
-Ako naman-- -Nauunawaan ko 'yan.
-Kaka-35 lang niya. -Bata pa siya.
-Iniisip-- -Mas bata sa 'kin.
-Pero-- -Wag mo akong patandain. 37 ako.
Kakausapin ko nga siya.
Subukan lang. Kung wala pa matapos ang 6 na buwan, punta kayo sa doktor ko.
-Pinakamahusay siya. -Sige. Oo.
Parang pamilya na kami ni Danya. Mahal namin ang isa't isa.
Nagkasundo kaming magtayo ng coffee shop.
Para matamasa niya rin ang tagumpay ko.
-Pag nahawakan mo na, isipin mo, pera. -Oo.
-Pera. -Pera.
Nagkita kami ni Danya sa roastery ngayon, at titikim kami ng mga kapeng
gusto namin para sa coffee shop namin, ang Besties Cafe.
-Ang bango. Langhapin mo lahat. -Langhapin.
Gagamitin natin ito sa Besties Cafe.
Alam ni Ebraheem ang infrastructure sa pagbubukas ng cafe.
Ang mga nalalaman ko ang kontribusyon ko.
Gaya ng disenyo. Maganda ang tambalan namin.
Ebraheem, nasasabik na ako. Matutuloy na talaga ito.
Heto na ang coffee beans…
Nag-uumpisa pa lang tayo. Hihirap pa ito.
Maraming lalampasang hangganan,
maraming tagapuna, mga pagsubok.
Mahirap kapag unang beses mong nagsisimula ng isang bagay.
Gusto mong suportahan ka ng mga tao at iparamdam sa 'yong di ka mabibigo.
Pag kausap ko si Bliss, sinasabi niya,
"Saan ka pupunta? Bakit kayo magkikita ni Ebraheem?"
Hindi niya sineseryoso.
Sana, mas magbigay siya ng suporta rito.
Kailangan ko ang suporta ni Bliss sa panahong tinatayo ko
itong negosyo, at hindi siya sumusuporta.
Amuyin mo nga 'yong notes? Mabango.
-Wow. Gusto ko itong tikman. -Tikman natin.
Ang sarap. Wow.
Siyanga pala, nag-text si Farhana.
Sabi niya, may event si "Al Oda."
"Oda," ibig sabihin, "ang dakila." Ayokong sabihin 'yong pangalan kasi…
Nasa…
Naiiwan dito, e.
-May event siya? -Para sa brand niya.
Anong brand?
"I Am The Company."
Ano ba'ng… Magiging fashion designer na lahat?
-Oo. -Mabuti at na-inspire natin siya.
Pakiramdam ko, ako ang creative director ng I Am The Company.
Lagi kong sinasabi.
At sana, pag-aari niya na talaga ang kumpanya.
May pag-aari na siya.
ASYENDA NI LOJAIN OMRAN
Bilang bahagi ng pagbabawas ko ng timbang at postpartum,
inimbitahan ni LO kami nina Zeina at Mona para sa EMS session sa bahay niya.
-Handa na… para sa bagong karanasan? -Tara.
Di raw kumportable sa timbang si Safa, kaya minungkahi ko ang EMS.
Nangako ako, at pag gano'n, tinutupad ko.
-Gusto ko, anim na kilo pa. -Talaga?
Possessive akong tao.
Ayaw kong maramdaman ng asawa kong pinababayaan siya.
Kaya, mas mabilis na makabalik ako sa sarili ko,
mas mabuti sa pag-aasawa namin.
-Pero sexy ka naman. -Sa puwit ko naman napunta ngayon.
Dati, sa ibang parte. Ngayon, dito na.
Gusto kong magbawas ng timbang bago magkaanak.
Bago ako magbuntis, gusto kong mabawasan…
Kasi ngayon, sobra ako nang 20 pounds sa gusto ko.
Mula 13 taong gulang, doon ko unang na-realize
na hindi ako masaya sa katawan ko.
Marami akong mga pinagdaanan, at kinahumalingan,
at matitinding diet.
Pero mas nakakatakot sa pagiging ina, alam n'yo 'yon?
Di ako handang madagdagan ang timbang ko ngayon.
-Ginagawa natin ito dahil kay Safa. -Oo.
Kaya, siya ang tutukan n'yo.
-Wow. -May nararamdaman ka ba?
Oo naman.
-Sigurado? -Oo.
Gusto kong tumawa…
-Parang may kumakagat sa 'kin. -Huli na.
Teka, hindi, sobra na ito. Seryoso.
Ano bang ikinaganda nito?
Nais ko talagang mabawasan nang 20 pounds bago ako magbuntis.
Layunin ko 'yon.
Sa totoo lang, di ka dapat magtakda ng gano'ng layunin.
Parang di ko magawa ang gusto kong gawin.
Paano nagagawa ng mga nagtatrabahong ina? Iniisip ko nga ang sarili ko ngayon,
at mag-aalaga ka ng mga bata habang nagtatayo ng empire
at pinalalago ito… Oo, nakakatakot.
Parang hindi pa ako handa.
Alam mo bang walang perpektong oras?
Ginawa ko kay Hanna, binigyan ako ng ultimatum.
May ultimatum?
Limang taon na kami. Sinasabi ko taon-taon, "Di ngayon."
"Hihinto ako sa pagtatrabaho." At sabi niya…
-"Nag-asawa ako para bumuo ng pamilya." -Wow.
"Di mawawala ang negosyo at tagumpay mo."
"Ikaw ka pa rin 'yan."
"Darating ang parehong oportunidad."
Sige, tama na.
Hindi ako mag-iimbita sa bahay, tapos mag-aalok lang ng tsaa at kape.
Nag-alok ako ng masustansya't hindi. Bahala na sila.
Sa getaway no'ng nakaraan, medyo nakakailang 'yong hapunan.
Bakit?
Gusto ko 'yong sinubukan mong tipunin ang lahat.
-Pero medyo nakakailang. -Paano?
Hindi n'yo naramdamang hati 'yong mesa?
Siyempre naman. Di ko kayo itatabi
sa taong di kayo kumportableng makasama.
Alam ng may kagandahang-loob at respetong
ginawa ko 'yon bilang respeto.
Ano naman ang tingin mo sa ginawa nila sa 'kin?
Narinig ko ang bawat panig n'yo.
Pero para makialam ako at magbigay ng opinyon…
Labas na ako ro'n. Di ako makikialam at makikigulo.
Sinasabi ko nga, may manual lahat ng tao.
Pag alam ko na ang sa 'yo, ibabagay ko ang kilos.
Kundi, lalayo lang ako.
Ibig sabihin, ilalabas mo ako sa kaarawan ko at pasasayahin?
Hindi.
Kilala ko na si Zeina.
Basta't nirerespeto ako ni Ebraheem,
dadalo ako sa kaarawan niya at makikipagdiwang sa kanya.
Bakit mo siya nilabas?
Hindi. Inimbitahan ako ni Farhana.
Sabi niya, "Lalabas kami para sa kaarawan ni Ebraheem."
Wala kaming problema.
Mahal ko si Ebraheem. Para siyang bata.
At gaya ng bawat bata, malaki ang tsansang magkamali ang batang 'yon.
Kinausap ko siya nang harapan, parang tayo ngayon.
Sabi niya, "Totoo. Nagkamali ako."
Ano pa'ng gusto mong gawin ko? Saktan siya?
Hindi.
Magkaibigan kami ni Zeina.
Pero sino ba si Zeina, o kahit sino pa,
para diktahan ako sa kakaibiganin ko?
Kaya ayokong sabihin kay Zeina na pupunta ako sa AlUla.
Pinili ko ang mga gusto ni Ebraheem. Malaya ako.
Nawalan na ako ng mga sampu o 15 taong pagkakaibigan dahil sa nasirang tiwala.
Sinabi ko kay Safa, bibigyan ko siya ng-- Siya na lang ang pag-asa ko.
Pag nagkamali pa siya, malaking problema ito.
Pag tinitingnan ko siya, pakiramdam ko,
di ko alam kung kailan ko dapat sabihin sa kanya.
Uy, 'yong event ko bukas, ha?
-Oo. -Nasasabik na ako.
Para sa kalusugan at mabubuting kaibigan, walang drama.
-Oo. -At sa kaligayahan.
-Walang cellulite, walang taba. -Oo.
Bale, magkano lahat itong nasa mesa?
Sa tingin ko, nasa $5,000,000.
Nag-usap kami ni Kris at naisip namin,
"Humanap tayo ng regalo kay Safa."
May natatangi akong mga alahas, kasi nakausap ko si Safa.
Ilang buwan na kaming nag-uusap.
Kaya, alam ko ang gusto niya.
Mas alam pa no'ng alahero ang gusto ni Safa kaysa kay Fahad. Ang galing no'n.
-Classic ito. -Itong pink?
-Puwede mong tingnan. -May pink 'yan, 'no?
-Sobrang natatangi. -Magkano 'yan?
Lampas isang milyong dolyar.
Isang milyong dolyar… para sa singsing.
Hiyas ito.
Ito yata ang matagal niya nang hinahanap.
-Magkano lahat ng 'yan? -Nasa… $300,000.
Napakalaking pera no'n.
Si Fahad naman, "Magugustuhan niya nga."
Siyempre naman. Wala naman yatang
lalaki o babaeng hindi magugustuhan 'yon.
Gusto ko 'yong mga diyamante. Akin na lang, Fahad.
Kukunin ko 'yon.
-Gusto ko 'yon. -Ito?
Alam mo ang sukat ng kamay ni Safa?
Mapapahanga ba niyan si Safa? Matutuwa ba siya?
Meron siyang mas maliit. Sasaya siya sa mas malaki.
Gusto ko 'yong bracelet, pero gusto ko pang tumingin ng iba.
Ano'ng masasabi mo sa paghingi ng tulong ni Bliss?
Hindi ko naintindihan kung ano mismo ang hinihingi niya.
Medyo malabo siya ro'n.
Di nahiyang humingi ng tulong si Bliss.
Pero dapat linawin niya ang eksaktong kailangan niya.
Pag-uusapan namin ang detalye pag nagkita kami ulit.
Kung nagpapatulong siya sa 'yo,
baka alam niya ang platform na maibibigay mo.
Hindi ko pa siya kilala
para makipagtulungan sa kanya, kaya…
Di ko 'yon iniisip. Di ko siya kilala.
Ayaw ko siyang makasalamuha. 'Yon ang nararamdaman ko ngayon.
-Ano'ng tingin mo ro'n sa regalo? -Alam mo, maganda 'yon.
Pero i-prank pa rin natin siya no'ng pekeng tattoo.
Baka saksakin ako bigla. "Nagpa-tattoo ka talaga rito? Teka."
"Safa habambuhay" lang.
Nais kong dumating si Fahad na may pekeng tattoo ng pangalan ni Safa.
Sana, mapapayag ko siya rito, at tingnan natin ang reaksyon.
Ngayon ilulunsad ang I Am The Company.
Pagkatapos ng lahat ng pinagdaanan ko,
nagpasya akong gawing positibo ang sitwasyong 'yon, at nagawa ko.
I Am The Company, dahil ako ang kumpanya.
Proyekto itong napakasigasig kong binuo.
Na-stress ako, pero napakasaya ko rin.
Nasasabik ako sa event ni Zeina. Sobrang pinagmamalaki ko siya.
At ang makita ang ginawa niya mula sa mahirap at masamang sitwasyon,
sobrang ikinatuwa ko 'yon.
-I… -Hi.
-I am the company. -Ikaw nga.
Sabihin na nating sa susunod na taon,
may glitters na sa mata ang lahat.
Inspirasyon ako ng lahat. Wala, e. Sadyang--
Gustong gayahin ng lahat si Safa.
Kaya, LO, subukan mo man, hindi mo kakayanin, mare.
-Hello. -Binabati kita.
Sweetheart.
Kumusta ka?
Napakasikat na tao ni Wadih Elnajjar sa social life ng Dubai.
Kung madalas ka sa mararangyang resort, kilala mo si Wadih.
Napaka-sweet niyang tao.
Kilala mo siya? Kilala siya ng lahat.
Nakilala ko Wadih paglipat ko sa Dubai. Marami kaming parehong kaibigan.
Kaya no'ng nakita ko siya sa event,
naisip kong kausapin siya tungkol sa career na gusto ko.
At naisip ko si Wadih dahil marami siyang karanasan sa hospitality.
Gusto kitang kausapin sa--
Meron akong matagal nang pinag-iisipan,
at na-realize kong gusto kong sumubok ng bago sa buhay ko,
kaya naisip kong gusto ko ng trabahong susubukin ako.
Sige,
Tapos, naisip kong maging waitress.
Di ko naisip 'yan, a.
Waitress? Nagulat ako.
Hindi ko nakikita si LJ sa gano'ng trabaho, sa totoo lang.
Siya 'yong tipong…
Gusto niyang pinagsisilbihan. Di siya nagsisilbi.
Bakit gusto mo 'yan?
Alam kong hindi ito inaasahan ng lahat.
Sigurado, maraming magtatanong, "LJ, bakit?"
Kahit ako, kapag iniisip ko 'yon,
hindi ako makapaniwalang gagawin ko 'yon.
Gusto kong maging negosyante sa restaurant industry.
Bago ko simulan,
kailangan kong maranasang magtrabaho sa restaurant, bilang isang waitress.
-Matutulungan kita rito. -Talaga? Sige, tulungan mo naman ako.
-Gagawin ko. -Sige.
Sa tingin ko, lumapit si LJ sa 'kin
kasi alam niyang nagtatrabaho ako sa hospitality.
At mahal ko si LJ, kaya, ihahanap ko siya ng trabaho.
Napakahalaga sa 'kin ng suporta mo.
Tutulungan kita sa abot ng makakaya.
Ewan ko kung maniniwala ako sa kanya.
Seryoso man siya o hindi, hindi ko talaga alam.
-Napakahalaga nito sa 'kin. -Mare.
Mga binibini't ginoo.
Una sa lahat, maghiyawan tayo para sa espesyal na gabi
na mangyayari ngayon mismo.
Bravo.
Palakpakan natin ang founder, creator, ang inspirasyon
ng I Am The Company, si Zeina Khoury!
Nagtipon-tipon tayo ngayon para ipagdiwang ang I Am The Company.
Hindi lang fashion brand ang I Am The Company.
Hinahandog ito sa matatapang na nangangarap.
Pinagmamalaki ba natin siya?
Napakasaya ko at ipinagpapasalamat ko
ang lahat ng suportang natanggap ko mula sa mga taong nakapaligid sa 'kin.
Mula sa isang napakasamang pangyayari, nakabuo ako
ng isang magandang bagay.
Gusto ko talagang sabihin kay Zeina na nagkita kami ni Ebraheem.
Pero maghihintay ako.
Oras niya ito. Ito ang matagal niyang pinaghirapan.
Kaya kailangan, sa tamang oras.
Kakausapin ko si Farhana. Kailangan kong malaman, ano'ng narinig niya?
Bakit ka nakikinig sa 'min ni Fahad no'ng isang gabi?
Ako, nakikinig sa inyo ni Fahad? Hindi naman.
Talaga ba?
Seryoso? Nasa event kaya kami.
Ito ba ang oras para pag-usapan 'yon?
Nagbanyo ako,
paglabas ko, nakita ko kayong nag-uusap.
Nakita mo akong umalis. Bakit ako makikinig?
Di ko alam. Ang wirdo lang kasi nag-uusap kaming mag-asawa.
-Di maganda 'yan. -Bale, wala kang narinig?
Siyempre wala. Ni hindi ko nga… Wala talaga akong narinig.
Sa totoo lang, no'ng gabing nag-bonfire kami,
narinig kong nag-uusap sina Fahad at Safa.
At parang ang sinabi niya, "Kapag nalaman ni Zeina, magagalit siya."
Ewan. Nag-aalinlangan siyang sabihin kay Zeina.
Di ko narinig nang buo.
Narinig ko, "Paano ko sasabihin sa kanya?"
"Ano'ng sasabihin ko?" Parang gano'n. 'Yon lang.
Siyempre hindi, mare.
Sa totoo lang, 'yong tungkol sa usapan… Wala akong kaalam-alam.
Diyos ko. Bakit mo naman iisipin 'yon?
Diyos ko. Seryoso? Hindi maganda 'yan.
Parang di ako naniniwala.
Baka ayaw lang niyang pag-usapan namin,
pero natatakot siyang sabihin sa 'kin, o wala talaga siyang narinig?
Di ako sigurado.
Dapat hayaan ko si Zeina na i-enjoy itong event.
Sasabihin ko sa kanya pagkatapos.
Ngayong araw, isasama ko ang papa ko, si Dr. Daddy Cool,
at si Safa sa opisina ko para ipakita ang construction site.
OPISINA NI MONA KATTAN
Ito ang reception area.
-Wow. Binabati kita. -Bukas lang ito…
-Salamat. -Diyos ko.
-Napakaganda. -Maraming salamat.
Gusto ko ito.
Nagpasya akong maglakas-loob
at magtayo ng sariling kumpanya.
Kumuha ako ng sariling opisina. Dapat maging independent.
Sa banda rito, espasyo ito para kay Papa.
Pupunta siya rito ngayon. Di ko alam kung nasaan na.
Napakahalaga sa 'king mabigyan ng lugar na mapagtatrabahuhan si Papa,
kasi alam kong mahalaga sa kanyang magtrabaho
at mula nang magretiro siya, hindi na siya mapakali.
Kaya, ipaparamdam nito sa kanyang may mapupuntahan siya.
-Hi, Papa. Kumusta? -Hi.
-Hi, anak ko. Mahal kita. -Kumusta, prinsesa?
Siya si Safa, 'yong kinukuwento ko sa 'yo.
Ako ang tatay ni Mona.
Propesor Ibrahim ang tawag sa 'kin.
Binigyan ako ni Mona ng bagong palayaw, "Daddy Cool".
Kung gusto n'yo akong tawaging Daddy Cool, ayos lang.
-Kumusta ang Arabic ko? Ayos ba? -Napakagaling.
Gawa tayo ng Iraqi session.
Magaling ka raw magluto.
-Talaga? Oo. -Di ba?
Turuan mo kami?
-$20 kada oras ng pagtuturo. -Magaling.
No'ng nakita ko ang papa ni Mona, na-miss ko ang magulang ko,
kasi pakiramdam ko, tipikal na Iraqi siya.
Kumusta naman dito?
-Malaki. -Oo.
Mahalaga itong palapag sa 'kin.
Unang beses kong gagawa nang walang ibang tumutulong.
Ang unang independent project na ginawa ko.
Tinitingala at nirerespeto ko ang ate kong si Huda,
pero pakiramdam ko rin,
halos naging anino na lang niya ako.
Gusto kong maging si Mona. Ayokong maging… si Mona, kapatid ni Huda.
Gusto kong makilala sa pagkatao ko.
Sa gitna, may mga mesa. Kita mo 'yong mga tape?
Mga pagtatrabahuhang mesa rito.
-Kailan pumunta sa America? -Bago ang giyera ng Iraq at Iran.
Kagipitan ang bubuo sa katauhan mo at gagawin kang espesyal nito.
Dumaan kami sa mga napakahirap na pagsubok.
Sa kabila ng hirap, itinaguyod ko ang pamilya.
Nag-umpisa kami sa wala. Sila, sa pilikmata.
Kakaunti ang pera. Wala kaming ipon.
Ang ate kong si Alia ang may $6,000.
Doon kami nag-umpisa.
No'ng lumapit sila para sa package,
dahil mula sa labas ang mga produkto…
sabi ni Huda, "Tulong po."
Sama-sama kaming nagbabalot ng pilikmata.
-Sinama ko ang asawa ko. Sa… -Nasusugat sa papel.
-Grabe 'yon. -…at binalot lahat ng…
-Grabe. -…unang pilikmata.
Ang galing n'yo.
-Mahal kong papa. -Oo.
-Di ko alam ang gagawin kung wala ka. -Ulit?
Ang maganda kong anak. Wag.
Noon pa man, sinuportahan kami ni Papa.
At kapag may pinagdaraanan kaming hirap
sa Huda Beauty pagdating sa pera, siya naman…
Siya naman…
Pasensya na.
Para ibenta niya ang bahay niya para lang mapondohan ang negosyo namin
sa panahong gipit kami…
Iilan lang ang taong gagawin 'yon.
Pero hindi siya nagdalawang-isip. Ang bahay niya
ang tanging koneksyon niya sa Iraq.
Nagpapasalamat ako sa kanya.
Naiiyak ako pagdating dito.
Huwag. Kung babalik tayo, hihigitan ko pa.
-Oo. -Papa. Sobrang sweet mo.
Oo.
Dinala na kami ni Lojain Omran sa AlUla.
Unang beses ko ito sa AlUla.
Ipagdiriwang namin si Ebraheem. Sabik na sabik na ako.
Inimbitahan ko si Salem Khammas.
Dalawang taon ko na siyang kaibigan.
May real estate at contracting company siya.
Para ko na siyang kuya.
At nasasabik akong makakasama namin si Salem sa AlUla.
Parang kapatid ko na si Ebraheem.
Masaya akong ikakasal na siya, sa wakas.
May naiisip akong ilang sorpresang siguradong magugustuhan ng lahat,
lalo na ang groom.
Ang paglalakad sa AlUla, parang paglalakad sa outdoor museum, natural na museum.
Kaya, gusto ko silang ilibot.
Nakakamangha. Ang ganda.
Mundo pa ba ito?
Parang nasa makasaysayang lugar, at nadama ko ang kapangyarihan nito.
Di kapani-paniwala. Pakiramdam ko, nasa Mars ako.
Wala na akong mahihiling, pinakamagandang lugar, pinakamahuhusay na tao.
At nasa AlUla kami.
-Wow. -Wala itong katulad.
Mukhang painting. Parang hindi totoo.
Nakita n'yo 'yong mga salamin?
-Iyon. -Wow.
-Check in na. -Tara.
Gusto kong makita ang villa.
Wow.
Napakarangya ng mga villa.
May dalawang villa, isa para sa babae at isa sa lalaki.
Sobrang nakakamangha.
May trabaho si Bliss.
Palihim na masaya ako,
kasi kung nando'n siya, di ko makakasama ang mga babae.
Di kapani-paniwala itong lugar.
Naiisip n'yo ba ang sasabihin ng iba
pag nakita nila ang bonggang pamamasyal natin kasama si LO?
-Maiinggit sila. -Ano'ng pakialam natin?
Di ko maintindihan kung bakit sobrang iniisip nila ang sasabihin ng iba.
Sino 'yong "iba"?
Malaya akong babae. Magagawa ko ang gusto ko.
Magkikita kami ni Fahad.
Ang huling usap naming dalawa, sa beach ng Ras Al-Khaimah.
-Kumusta? -Hello, pare.
-Ayos naman? -Oo. Ikaw?
Sasabihin kong
"Salamat sa oportunidad," kahit di ko kailangan.
Nagpapasalamat ako…
Sa beach, no'ng nabanggit ko ang event ko, agad-agad mong sinabing
kung may tsansang tumulong, gagawin mo.
-Pinahahalagahan ko 'yon. -Oo.
Sa abot ng makakaya ko. Alam mo, matutulungan kita.
Kung, sakali lang, magso-sponsor ka--
Hindi natin napag-usapan doon ang mga detalye.
Puwede kong sabihin sa susunod.
Ang sinasabi ko lang, 'yong sinabi mong,
"Kung may tsansa, sige."
Ano'ng nangyari? Nakapili ka na ng ireregalo sa panganganak?
Mahirap 'yon.
-Marami kaming tiningnan. -Oo.
Hindi ko alam.
Sabi ni Kris, magpalagay ako ng… tattoo.
'Yong totoo?
Lokohin ko raw siya. Kaya may binigay siyang tattoo artist…
Seryoso siya ro'n. Gusto niyang gawin ito.
Teka. Patingin.
-Alam mo-- -Nagmensahe ka sa kanya?
Pupuntahan mo?
Nagmensahe si Kris, "May kasama ako."
No'ng sinabi niyang gagawin nila 'yon ni Kris,
naisip kong magandang pagkakataon 'yon para magpakita
at makausap na siya sa wakas,
dahil ilang taon na siyang umiiwas, at pinag-iisipan ko talagang gawin ito.
Kailan n'yo gagawin?
Bukas.
Tinanong ko siya kung saan, kailan, paano, sino 'yong tao.
Inayos niya at isasama ka ro'n?
Oo. Kasi gusto niyang…
Sabi niya, "I-prank mo siya."
Darating ako nang mapayapa. Makikipag-usap lang ako. 'Yon lang.
Usapan sa pagitan naming dalawa.
Nasasabik akong ipakita sa kanila ang Elephant Rock,
kung saan kami maghahapunan mamaya.
Naghukay sila sa buhangin at naglagay ng upuan.
Simulan na ang pagdiriwang.
Sana talaga, nandito si Hamdah.
Matutuwa siya.
Di nangyari ngayon, pero sana…
-Sana. -Sa susunod.
Base sa tradisyon namin,
di puwedeng magbiyahe nang magkasama ang lalaki at fiancée niya
at bawal silang magsama nang sila lang bago ang kasal.
Napakapalad kong mga kaibigan ko kayong lahat,
kasi pakiramdam ko, maiinggit ang iba.
Nagtipon tayo rito para ipagdiwang ka,
at inimbitahan ko ang gusto mo.
Di natin problema kung sino ang naiinggit at hindi.
Pero, medyo dismayado si Zeina.
"Kasama mo ang grupo nina Ebraheem at Danya."
Sabi ko, "Wala namang grupo-grupo."
"Di ito eskwelahan."
Wag kang mag-alala, Ebraheem, alam ko ang lahat,
pero di ibig sabihing may kakampihan ako.
Napapagod na ako sa mga palaging nagpapanggap,
na iba sa totoong pagkatao nila.
Wag n'yo akong maliitin.
Sinasadya kong tumahimik.
Inimbitahan ko ang malalapit kay Zeina sa hapunan ngayong gabi
para sorpresahin siya at ipagdiwang ang negosyo niya,
at pasayahin siya.
Bale, nasa Saudi silang lahat.
-Sino sila? -Farhana, LJ, Ebraheem at Lojain Omran.
-Talaga? -Oo.
Biro ba 'yan? Patingin.
"Bakasyon ng pamilya"? "Pamilya"?
PAGSASAYA NG PAMILYA
PAGMAMAHAL NG PAMILYA
Ipinaalala lang nito ang katayuan ko kay LO.
Magkakadugo ba?
Hindi sila relatable. Pero hindi ko alam. Pasensya na.
-Sige. -No'ng nasa bahay niya tayo,
di raw niya sila nakikitang malapit sa kanya,
pero malapit sila para magbakasyon?
Di ako mamamasyal kasama ang di malapit sa 'kin.
Dapat malapit kayo kung mamamasyal kayo.
-Nando'n si Ebraheem? -Oo. Kasama niya ang lahat.
Oo, 'yong mga walang binatbat. Kasama niya ang mga walang binatbat.
Ayos lang.
Magalang si LO.
Bale, naisip namin,
magpapa-business shower kami para sa 'yo.
Kaya para ipagdiwang ka, naghanda kaming lahat ng regalo.
Kayo naman. Grabe.
Dapat ipagdiwang ang bagong negosyo na parang may bagong baby.
Napakahalaga at kailangan mo ang presensya at suporta ng lahat.
-Wow. -Wow. Tingnan mo.
Napaka-cute ng cake. Parang…
Heto na.
Itupi na natin ang mga manggas at marami tayong gagawin.
Grabe, sobra-sobra naman ito. Diyos ko.
Mula sa 'ming lahat.
Pakiramdam ko, kumpleto na ang grupo ng mga kaibigan ko.
Ang sweet.
-May gusto akong sabihin. -Sige na.
Magtatayo kami ni Ebraheem ng coffee shop na tatawaging Besties Cafe.
Ayos.
Sobrang cute ng konsepto. Gustong-gusto ko 'yan.
Pupunta ang besties doon.
-Lahat sila. -Oo.
Pero ang sabi ni Bliss,
"Gagawin n'yo ni Ebraheem itong proyekto kahit dapat sa bahay ka lang."
Sumasama ang loob ko pag sinasabi niya 'yon,
kasi gusto kong magtagumpay, gusto kong magnegosyo kami ni Ebraheem,
pero gusto ko ring magpakananay.
Naiintindihan ko siya. Totoo. Alam ko ang pinanggagalingan niya.
Hindi ko ipapayong makipagsosyo kang gano'n.
Siguradong-sigurado akong may kakailanganin kang isuko sa huli.
Pipili ka kung pagkakaibigan o ang relasyon mo.
Wala akong paki sa sinasabi niya.
Opinyon niya 'yon, sa kanya na lang. Wala akong paki.
Ang negosyong ito, gagawin ko hindi dahil sa pera.
Ebraheem, tandaan mo…
-May iba siyang priyoridad. -Iba-iba ang sitwasyon.
Ang tahanan, asawa, mga anak--
Pero bawat babae naman, may gano'n--
Teka. May sasabihin ako.
Diyos ko. Puwede ba, Salem, tumahimik ka na,
kasi ayokong may gumugulo kay Danya.
Walang katuturan 'yon.
Ayaw mong magnegosyo o magtrabaho ang babae.
Naku, kabaligtaran.
Babae ang namamahala sa contracting company ko ngayon.
Iniiba ni Danya ang direksyon ng usapan
para tumahimik ako at mapahiya, pero hindi.
Pasensya na. Di mo ako matatalo.
Bilang babae, o asawa, dapat payagan siyang magtrabaho
para maramdaman niyang may nakakamit siya
at may kakayahang gumawa ng isang bagay.
Kung di mo ipapaliwanag ang basics sa asawa mo mula umpisa--
Di na bata si Danya.
Di ito tungkol sa edad,
o sa pagseselos, respeto, o pagiging lalaki o babae.
Tapos, bigla na lang naging sexist na ako,
at ayaw sa babae o anuman…
Pero sinusuportahan ko ang mga babae.
Nagmamalasakit lang ako sa 'yo.
Pag binigyan kita ng payo, base 'yon sa mga karanasan ko.
At binibigay ko nang libre.
Sa tingin ko, alam n'yo na ang ginagawa n'yo.
Gusto mong magtayo ng coffee shop, magtayo ka.
Gusto mo siyang makasosyo, gawin n'yo.
Sa huli, alam niya ang tungkulin niya bilang nanay,
at hindi niya pababayaan ang mga anak niya.
Personal na desisyon nila 'yon. Walang dapat humadlang.
Gusto ko ang pagkakaibigan nilang 'yon, at suportado ko siya.
May sasabihin lang ako.
Ang totoo, meron kasing…
Kapatid ko siya, kaibigan, lahat na. Tinutukoy ko si Danya. Pero…
-Ano ba 'yon? -Nag-aalala kami. Sabihin mo na.
Nagkita kami ni Safa.
-Ano? -Kailan?
Mga ilang araw na.
-Kayo lang ni Safa? -Kami lang ni Safa.
Bakit?
Ano'ng dahilan?
Ano'ng dahilan, Ebraheem? Bakit kayo nagkita? Bakit?
Naiintindihan ko na, kasi nag-uusap sila ni Fahad noon,
at ang narinig ko, "Di ko sinabi sa kanya."
Baka natatakot siyang narinig ko ang usapan,
na nagkita kayo, at hindi niya sinabi kay Zeina.
Di 'yon krimen.
Naiintindihan ko na kasi iniisip niyang sasabihin ko kay Zeina.
Di ako gano'n. Bakit ko sasabihin kay Zeina?
At natakot siyang sasabihin ko kay Zeina.
Anong klaseng pagkakaibigan 'yon?
Pekeng pagkakaibigan.
Tinawagan mo si Safa o siya ang tumawag?
-Nagkasundo kaming magkita. -Sino'ng nauna?
-Nag-usap kami sa Instagram. -Ikaw ang nauna?
Tinext ko siya--
Pero di ka niya binati sa getaway no'ng binati mo.
Baka natatakot siya kay Zeina.
Kasi ayaw niyang malaman n'yo.
-Bakit siya natatakot kay Zeina? -Kasi nakakatakot siya.
Naninindak siya ng tao.
Nari-realize ko nang
si Safa talaga ang problema, hindi si Zeina.
Maniwala ka man o hindi, puwede niya kaming ipag-ayos ni Zeina.
-Pero pinalala pa niya. -Totoo.
Tinraydor niya ako, kinausap si Zeina,
kaya nagalit lalo si Zeina sa 'ting dalawa,
at ngayon, kinakausap niya ang best friend ko,
para kumampi sa kanya.
Bakit ba gusto niya si Safa?
Mas gusto ko pang kay Zeina siya nakipagkita.
Malalaman niya rin ang pagkatao ni Safa.
Magpapalagay kami ng tattoo ni Fahad ngayon,
prank kay Safa na 'yon ang regalo.
-Ano kayang reaksyon niya? -Ewan ko.
-Hi. -Hi, guys.
Isusulat ang pangalan niya at mga anak namin.
Hindi, puwedeng Safa na may puso, ano sa tingin mo?
-Sige. -Wag mong sabihing di ito permanente.
-Kasi mukhang totoo. -Oo. 'Yon ang prank.
Bale, saan ko ilalagay?
-Dito siguro, sa balikat. -Sa balikat? Sige.
Na-realize kong magkikita sina Fahad at Kris,
naisip kong magandang pagkakataon ito para magpakita ako
at kausapin si Kris.
Ang ganda, pare. Kukunan ko ulit ng litrato.
-Gagawan ka rin natin. -Hindi na, marami na ako.
Uy.
-Kumusta? -Hi, pare. Kumusta?
-Ayos naman? -Ayos, pare.
-Ano ito? -Mauuna na ako.
-Saan pupunta? -Aalis na.
-Ba't ka aalis? -Paalam na.
-Hello? -Bakit ka tumatakas?
Hello.
Lumabas na lang.
Teka. Babalik ako.
Bakit ka tumatakas?
Tama na. Di ko na siya patatakasin ulit.
Gusto ko lang malaman ang problema.
Hindi ako narito para akusahan ka.
Gusto kong ipaliwanag mo kung ano'ng nangyayari.
Gusto ko lang malaman.
Sino'ng tatakas sa crime scene? 'Yong may sala.
Tagapagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon