-Una na ako. -Ba't ka tumatakas?
Kausap ko ang nanay ko. Hello?
Tama na. Di ko siya patatakasin ulit.
Ano'ng meron?
-Gusto kitang makausap. -Sige na.
-Sa loob tayo? -Paalis na ako.
-Dito na lang? -Para saan?
-Gusto lang kitang makausap. -Sige.
Hindi maganda ang sitwasyon pag sinosorpresa mo ang tao.
May problema tayo at gusto kong malaman.
-Di mo gugustuhin ito. -Hindi, gusto ko.
Maniwala ka, di mo gugustuhin.
Di ko ilalagay ang sarili riyan.
Pinaghirapan ko ang career ko. Di ako nakikipag-away.
Bakit ka tumatakas?
Wag mo na itong palakihin pa.
Magpakumbaba ka at magpakadisente, pare.
Gusto ko lang, masinsinang pag-uusap.
Gagawin ko kapag walang camera.
Sinusubukan ko, pero lagi kang tumatakas.
Usapan natin ito o hindi?
Ilang taon kong sinubukang makipag-usap. Ayaw niya.
Sinubukan kitang puntahan nang mapayapa. Ayaw mong makipag-usap.
Ayaw harapin ang katotohanan.
Nagkatotoo na ang sinasabi nila sa 'yo, at pinapakita mo na sa lahat.
Magalang ako. Hindi ako maninira ng isang tao.
-Magpakita ka rin ng paggalang. -Sinusubukan kong makipag-usap.
Wala kang kuwenta.
-Bakit ba ayaw mo? -Walang kuwenta.
Gusto mong maging sikat. Kailangan ba?
Di kailangan. Maganda ang career mo.
-Salamat. -Wag mong gawin ito sa sarili mo.
Kung manggugulo ka para kumita ng pera,
sumikat, at magtagumpay, alam mo?
Di mangyayari. Maniwala ka.
Pare, inaalam ko lang kung ano ang problema.
Di ako naparito para akusahan ka.
Gusto kong ipaliwanag mo kung ano ba ang nangyayari.
'Yon lang naman.
Nakakahadlang siya sa career ko. Kailangan ko ng sagot, ng paliwanag.
Heto na.
Maraming taong nag-uusap at sinisisi ka,
gusto kong malaman mo 'yan. Gusto ko lang klaruhin.
Hindi na kailangan. Wala kang halaga sa 'kin.
-Salamat. -Hindi ka naman bahagi ng buhay ko.
Anumang sinasabi ninuman, walang problema. Ayos lang 'yon.
'Yon, 'yong di pagpunta sa single release party,
di pagbibigay ng suporta,
di pag-imbita sa 'min sa kasal mo,
at ipinangangalandakan 'yon.
Nakikita naman sa kilos niya.
Malinaw na ngayon kung anong klaseng tao siya.
Sabi ko, "Puwedeng magpatulong sa show?"
-Tutulungan mo ba ako? -Hindi.
Bakit?
Napakarami kong gawain. Di na kaya.
Di ko alam 'yon. Wala akong kinalaman.
Magko-concert ako sa Coca-Cola Arena.
Unang beses na maghe-headline ang isang lokal na DJ sa show.
Maganda sana kung makikibahagi ka sa pagpapalaganap nito sa komunidad.
Nagpupursigi akong magtagumpay, pero may ayaw sumuporta.
Kailangan mo ng tulong? Sabihin mo. Kung pera, meron ako.
Gusto mong magpakababaw? Kaya ko rin.
Ano bang gusto mong gawin ko?
Ginagalang kita. Gumalang ka rin.
Di ko kailangan ng pera.
Kumpirmado na ang event, matutuloy ito, bayad na, handa nang idaos.
Gusto ko lang makita sino'ng totoo at peke.
At si Fahad pala ang pinakatotoo.
Bakit di mo ako sinabihang darating ka?
Kasi…
Pakiramdam ko tuloy, ginagamit mo lang ako para makita siya, pare.
Hindi ko alam na may iringan sina Kris at Bliss.
Sana, sinabihan niya ako.
Wag 'yong biglang susulpot.
Kung naranasan mo ang naranasan ko, maiintindihan mo.
Tingnan mo. Sige, alis.
Minsan, ang pinakamainam para sa nagbabadyang pagtatalo
ay tumayo at umalis na.
Ang mas nakakaunawa ang gagawa.
Di ka tatakas lagi.
Sapat na 'yon.
Gusto ko lang ng masinsinang usapan, at ikaw…
-Pagpalain ka, pare. -At umalis ka.
-Sapat na 'yon. -Ito na naman.
Pareho pa rin, 12 taon.
Wala akong masasabi.
DUBAI BLING
Pangalawang araw na sa AlUla.
Maaga kaming gumising, at nag-zipline.
Dumating kami sa zipline. May nag-aabang na adventure.
Nasasabik ako.
Galit ako kasi medyo galit sa 'kin si Danya.
Galit ako kay Ebraheem.
Naisip kong mabuting mag-zipline para makalimutan ang nangyari kagabi.
Kailangan kitang makausap. Halika.
-Kakausapin mo ako? -Oo.
May di-pagkakaunawaan kami ni Salem.
Galit ako kasi pinagsalitaan niya si Danya.
Kaya tinawag ko siya sa tabi. Gusto kong ayusin ito.
-Nagalit ako sa 'yo. -Bakit?
Nagkomento ka sa bagay na sa 'min lang dapat ni Danya.
Diyos ko.
SALEM KHAMMAS CHAIRMAN AT NEGOSYANTE
Heto ulit ang isyu ni Danya. Di matapos.
Kung nagmamalasakit ka sa 'kin, dapat, pribado mo akong kinausap.
Di ko sinasadyang pahiyain ka o insultuhin.
-Pero mali 'yon. -Hangad ko ang kabutihan mo.
Sige, may problema ka ba kay Danya?
Ebraheem, kapatid. Sinabi ko na sa 'yo noon. Si Danya…
Parang wala siyang alam. Walang alam sa negosyo.
-Ano 'ka mo? -Wala siyang alam.
'Yong salitang 'yon, tinutukoy ang taong hindi marunong…
Walang alam sa isang bagay.
Walang alam si Danya sa negosyo.
-Parang "kulang sa kaalaman". -Ano, tanga siya?
Wag mo nang babanggitin si Danya ulit.
-Makinig ka. -Kahit kailan.
-Wag kang sumigaw. -Kahit kailan.
Banggitin pa lang niya 'yong salitang "Danya," nagagalit na ako.
-Di dapat ganito. -Wag mo akong kausapin.
Tama na. Wag mo siyang babanggitin.
Pag binanggit mo pa, makikita mo.
Talaga?
Wala akong ideya kung ano'ng nangyayari.
Ano'ng sinasabi ni Salem na ikinagagalit ni Ebraheem
kaya inaaway niya ito?
Mali ka kaya humingi ka ng tawad.
Wag kang sumigaw.
Hinaan mo ang boses mo.
Ano ba 'yon?
Sinisigawan mo ako sa publiko, at sa harap ng lahat?
Ako? Si Salem Khammas? Hindi ko inaasahan ito, Ebraheem.
-Labas dito si Danya. -Hoy.
Nagkaproblema na kami rito, ayokong pinagsasalitaan siya.
-Lahat puwedeng magtanggol. -Salem.
-Ipagtatanggol ko siya. -Uy, kayo. Makinig nga kayo!
No'ng ipinagtanggol ako ni Ebraheem kahit kaibigan niya si Salem,
nagpakita siya ng katapatan at tunay siyang kaibigan,
at di niya ako pababayaan.
Itigil n'yo na, puwede? Tama na.
Sulitin natin ito at magsaya lang muna.
Sumobra si Ebraheem.
Pero anumang dahilan niya,
kung may problema kayo, pag-usapan n'yo nang pribado,
hindi sa harap ng lahat.
Di na tayo bibiyahe ulit.
Huli na itong ipapasyal ko kayo. Seryoso.
Kaya kumalma kami.
Nandito tayo para magsaya.
At alam kong di ito makatuwiran.
Di ito angkop sa 'yo, at di angkop sa katayuan ko.
Hindi ko kaya. Hindi.
Mahal kita, Danya. Wala akong pakialam kay Safa.
Mabuti ang Diyos! Ayos!
Naging maganda ang pamamasyal namin. Ako mismo, nasiyahan.
At nasiyahan ang mabubuti kong kaibigan. 'Yon talaga ang pakay ko.
-Bale, nagawa natin! -Nagawa natin!
Natapos na. Ang ganda. Isa sa pinakamagandang karanasan ko.
At ngayon, balik na sa katotohanan,
kailangan kong bumalik at maghanda sa milcha.
Kasama ko si Kris ngayon, sina Noushie at Kikki,
at darating si Mona para tingnan ang bagong bahay.
Ngayong Dubai na ang tahanan namin,
ito ang unang bahay na bibilhin naming magkasama.
Nasasabik lang akong mabuo ang pamilyang matagal ko nang hinahangad.
Sabik na sabik ako ngayon.
Makikita ko na ang bagong bahay nina Kris at Brianna,
at masaya ako para sa kanila.
Magbabago ang lahat ng ito.
Magkaiba ang hitsura ng harap at gilid nito.
-Pinagmamalaki kita. -Salamat.
Nagbibigayan kami ng payo ni Mona,
at gusto kong ikuwento sa kanya ang nangyari sa 'min ni Bliss.
Nagkita kami ni Fahad.
Magpapalagay siya ng pekeng tattoo para i-prank si Safa.
Kaming dalawa lang, tapos biglang sumulpot si Bliss nang di imbitado.
-Ano? -Oo. At naisip ko, "Ano'ng nangyayari?"
Nag-usap kami nang kaunti.
Dumating ba siya para manggulo?
O bumabati lang siya?
May gagawin siyang event. Ewan ko. Humihingi ng pera kay Fahad.
Nagpapatulong din sa 'kin. Pero panay ang tanong…
-'Yong mga mensahe… -Nakikipagtalo?
Sa tingin ko, medyo. Medyo nakikipagtalo.
-Ayaw ko ng pagtatalo. -Oo nga.
-Gusto ko positibo lang. -Kabaligtaran mo nga.
Ako mismo, walang problema kay Bliss.
Palagi siyang mabait sa 'kin, pero mahal na mahal ko rin si Kris.
Tingin ko, makakabuti kay Kris na protektahan ang enerhiya niya,
at umiwas sa mga sitwasyong walang mabuting maidudulot.
Ayokong makausap. Mabuti siyang tao.
Ginagawa niya ang kailangan.
Pero magkaiba ang mga grupo namin. Ayokong mapabilang.
Tututukan ko na lang ito,
bihira kang magpapa-renovate ng bahay.
Ituon mo ang lahat dito. Wag kang mag-asikaso ng iba.
Nakakatulong ang payo ni Mona.
Gusto niya ang positibong enerhiya, at ako rin.
-Ano'ng tawag do'n? -Juju.
-Kailangan ng mabuting juju sa lahat. -Gusto ko ng mabuting juju.
Tiningnan namin ang bahay kasama si Mona
dahil magaling siyang kumilatis pagdating sa disenyo.
'Yong huling kuwarto, napag-usapan naming puwedeng gawing para sa bisita.
-A, gano'n. -Pero gusto kong gawing nursery.
-Talaga? -Oo.
Handa nang magka-anak si Brianna kahapon.
-Kilala mo ako. Oo. -Gusto mo na?
Hindi ako sigurado ro'n. Parang medyo maaga pa.
Hindi pa siya buntis.
-Nakikita ko na. -Opisina ang nakikita ko rito.
Oo, gagawing nursery 'yon. Alam ko na.
-Marami ka pang oras. -Oo.
-Ewan ko. -Bata ka pa.
Napakabata mo pa.
-Bata pa siya. -Hindi na.
Wag ganyan. Wag mo akong patandain.
Hindi. Hindi ayos sa 'kin 'yon. Bata pa tayo. May oras ka pa.
Kalma lang. Relax.
Patingin naman ng kuwarto n'yo? Gusto kong makita.
Patingin ng napili n'yo. Tara.
Iba ang sitwasyon nila sa 'kin.
Kaya di nila naiintindihan ang nararamdaman ko. Ito ang gusto ko.
Pagod na akong masabihang bata pa ako.
Dahil parang ayokong…
-Gusto mo-- -…no'n, sa personal.
Kung di pa mangyayari, baka sa susunod na buwan…
Sige.
…pupunta tayo sa doktor…
Kung saan ka kumportable.
Ipagawa natin paglipas ng ilang buwan.
Oo, sana.
Dedikado talaga si Brianna.
Ginagawa niya ang lahat para masigurong mabubuntis siya.
Nirerespeto ko 'yon. Pero ayokong maging trabaho ang prosesong 'yon.
BAHAY NINA MARWAN AT DANYA
Maraming ginagawa kamakailan, at nasa bahay ako kasama ang mga bata.
Pagbalik ni Danya mula sa AlUla,
inaasikaso niya na ang bagong cafe nila, at madalas nangyayari 'yon.
Nakuha ko!
Hello. Hi.
Ano'ng ginagawa n'yo? Payakap naman. Hi, Marwan.
Hi. Kumusta?
Dany.
Kumusta? Halika.
Sige…
Dany.
Malapit ako sa mga anak ko,
at nagtatrabaho rin ako.
Pero nakakasama ko pa rin sila.
At madalas siyang wala sa mga 'yon.
Pasensiya na, lumabas ako. Ikukuwento ko sa 'yo lahat.
Matindi. Napakaraming nangyayari.
-Oo. -Nasasabik na ako.
Alam mo ang matinding nangyayari?
Kami ng mga bata.
-Pagod na ako. -Saan?
-Sa pag-aalaga sa kanila maghapon. -Di ka masaya ro'n?
-Masaya, pero tumulong ka naman sana. -Ano ka ba? Lagi akong nandito.
Zayed, sino'ng lagi rito? Mama o Papa?
Si Papa.
-Handa nang matulog? -Lumalaki na ang mga bata.
Oras na para ituloy ang mga bagay na gusto kong gawin,
at tuparin ang mga pangarap ko.
Kung may oportunidad na at kayang gawin, bakit hindi?
-Gusto mo ng insenso? -Hindi. Allergic nga ako, di ba?
Ramdam kong may tensyon at negatibo ang aura sa kuwarto.
Kaya naisip kong magsindi ng insenso para mapakalma sana ang sitwasyon.
Bakit hindi mo sabihin ang nararamdaman mo
imbes na magmaktol diyan?
Buong araw kang nasa labas. May career din ako.
May event akong parating.
Marami akong inaasikaso. Literal, di ba?
Tapos iiwanan mo ako para gumawa
ng akala mo magandang ideya, at sinuportahan kita,
pero sinabi kong magiging mahirap ang sitwasyon.
-Ano'ng sinasabi mo? -'Yong cafe n'yo ni Ebraheem.
Kailangan talagang ngayon 'yon gawin?
-Ito ba talaga ang tamang oras? -Kailan dapat?
Ewan, kailangan ka ng mga bata.
-Lagi akong nandiyan para sa kanila. -Di sapat.
Parang pagdating kay Bliss, puwede siyang lumabas, gawin ang trabaho,
gawin ang mga proyekto niya, at hindi ako nagrereklamo.
Pero pag ako, kailangan kong maging Superwoman.
Kailangang asikasuhin ang bahay, alagaan ang mga bata,
at isantabi ang mga pangarap ko.
Bakit?
Nagdi-DJ ako sa gabi. Paggising sa umaga,
trabaho pa rin…
-Di mo ginagawa. -Totoo.
Gumigising ako sa umaga.
Sino'ng naghahatid kadalasan?
-Kadalasan? -Ako.
-Nagbibiro ka ba? -Seryoso.
Tumigil ka nga.
-Ang tigas ng ulo mo. -Hindi totoo 'yan.
Gusto ko siyang suportahan. Gusto kong makamit niya ang mga pangarap.
May alinlangan ako kung kakayanin niya
ang pag-aasikaso sa bahay at pagsisimula ng bagong negosyo.
Magkikita kami sa brunch nina Mona at LJ.
-Hi. -Hi.
'Musta? Masayang makita ka.
'Musta sa AlUla?
Nag-enjoy kami. Sobrang ganda at…
-Pamilya. Bakasyon ng pamilya. -Hindi. Gano'n nga.
Ang totoo,
para kaming pamilya kasi sama-sama kami sa iisang villa,
at sa mga gawain.
Paano nabuo 'yong biyahe? Bigla lang, "Boom."
Inimbitahan kami ni Lojain Omran.
-Talaga? -Para ipagdiwang si Ebraheem.
Bakit? Ayos lang ba si Ebraheem?
-Ikakasal na siya. -Kaya pala.
Interesante.
Para akong nasa Mars. Talagang…
Dahil sa paligid o dahil sa mga kasama mo?
-Ano'ng problema sa mga tao, Zeina? -Wala.
Panay ang sabi ni Zeina ng walang kuwentang bagay.
Hinay-hinay lang sa masasamang komento.
Ituloy mo. Ano pa'ng nangyari?
Siyanga pala, sweet si Danya.
Mas nakilala ko si Danya sa AlUla.
Mas malapit na kami ngayon.
Sayang, di niya ipinakita sa 'kin 'yon.
Ito ang sweet.
Hindi ko nakikitang masama ang buong pagkatao ni Danya.
Pero 'yong naranasan ko sa kanya, masama.
-Ano pang bago sa 'yo? -May bago akong gustong gawin.
Naisip kong maging waitress sa isang restaurant.
-Gusto ko ito. -Dadayuhin ang restaurant na 'yon.
Oo nga.
Si LJ, waitress? Nakakatawa 'yon.
Kung susubukan niya kasi nababagot siya, ayos lang.
Marami kang makukuhang tip.
Di ko alam kung makakakuha siya ng trabaho. Wala nga yata siyang CV.
Ang totoo, dati akong waitress.
-Talaga? Diyos ko. -14 ako no'n.
-Kumusta naman? -Tatlong taon.
-Pinakamagandang karanasan ko. -Waitress ka? Mahal kita.
Tuloy na talaga ito, lalo na't hinanapan ako ng trabaho ni Wadih.
Parang hamon na ngayon.
Pagbalik namin galing AlUla,
nagpa-manicure at pedicure kami ni Danya at nagtsismisan.
-Nakapahinga ka ba pagbalik mula AlUla? -Oo.
Kinailangan kong magpahinga… Bakasyon mula sa bakasyon.
Mas nakilala ko si Danya sa biyahe.
Tumaas na ang respeto ko sa kanya.
Nang banggitin kong magtatayo kami ng coffee shop ni Ebraheem,
sabi ni Marwan, nasa honeymoon phase kami ng pagkakaibigan,
di ito magtatagal, at pag nagsimula na ang negosyo namin, mabibigo ito.
Nag-aalala lang siguro si Marwan sa 'yo.
Imbes na palakasin ni Bliss ang loob ko at sumuporta,
pinahihina niya pa, sinasabi, sa bahay na lang ako.
-Dapat maging independent. -Oo.
Di natin alam ang mangyayari sa hinaharap.
Wag mong iasa sa asawa ang pagtupad ng mga pangarap mo.
-Mismo. -Gustong-gusto ng asawa ko ang asawa mo.
-Gusto siya ni Marwan. -Pinupuri niya.
Kinasal ako, salamat kay Allah. At masaya at stable ang buhay ko.
Hindi ko sinasadyang itago. Ayaw ko lang isapubliko.
Selosa ako sa kanya.
Siyanga pala, suportado ako ng George Clooney ko.
-George Clooney mo. -Totoo.
-Cute. -Sweetheart.
Hindi man siya si George Clooney, siya ang George Clooney ko.
Kaya 'yon na ang nickname niya. Siya ang Clooney ko.
Nagmahalan kami dahil sa pag-iisip niya.
Di niya sinasabing, "Wag kang magtrabaho," o "Bakit ang tagal mo umuwi?"
Madalas magbiyahe sa trabaho ko,
kaya masaya akong sinusuportahan niya ako, at masaya siya sa tagumpay ko,
at pinalalakas ako, "Kaya mo pa,
marami ka pang mabibigay. Wag susuko."
Magho-host pala ng event si Safa.
Dahil mas marami nang babae sa bahay nila ngayon,
at nangingibabaw sila.
-Okay. -Okay?
Pero itim na leather ang suot.
-Ang weird naman. -Hindi bagay.
Pink ang inaasahan ko.
Oo, kung pambabae, dapat pastel colors man lang, o kaya cute.
Oo. Baka may pinaparating siya. Hindi ko alam.
Nagiging magalang lang si Safa. Di ko kailangan daluhan 'yon.
Sinulat ba niya sa imbitasyong, "Magregalo ng Birkin"?
ASYENDA NINA HASSAN AT MONA
Ngayong gabi, magtatrabaho ako sa basement, aamuyin ang mga sample
ng isa sa pinakamalaking koleksyon kong parating.
Santuwaryo ko ang basement ko ng pabango kung saan ako naglilibang at nagre-relax,
at hangaan ang lahat ng magagandang likhang 'yon.
-Trabaho ulit? -Kumusta? Na-miss kita.
-Kumusta? -Ikaw? Ayos?
IBRAHIM KATTAN TATAY NI MONA
-Anak. -Mahal kita.
-Kumusta? -Mabuti naman.
-Gusto mong amuyin itong insenso? -Oo. Insenso mo?
Nililikha ko pa.
Isa ito sa pinakagusto ko.
Heto. Sabihin mo ang tingin mo.
Mula nang nilikha ko ang Kayali, tinutulungan ako ni Papa.
Inaamoy niya ang lahat ng sample.
Mahilig siya sa pabango, at mahusay magbigay ng feedback.
-Napakabango. -Napakalaki nitong taon para sa 'kin.
-Maglulunsad kami ng walong pabango. -Grabe.
Nasi-stress ako, pero nasasabik din, at tinututukan ko ang mga pangarap ko
higit pa sa kaninuman, kaya nasasabik ako.
Magaling.
Naaalala mo, matagal ko nang sinasabi,
gusto kong maging independent
at pakiramdam ko, wala nang mga istorbo,
at ang pakiramdam ko ngayong ginagawa ko ito nang mag-isa,
mas malinaw na ang lahat.
Kaya, kailangan may maganda akong pananaw,
at kailangang isakatuparan ang pangarap ko.
At para magawa 'yon, dapat independent ako.
Parte pa ng Huda Beauty ang Kayali.
-Oo. -Hindi madaling humiwalay ro'n.
-Mag-ingat ka kay Huda. -Oo.
Unang hakbang na ang magkaroon ng sariling palapag para sa Kayali.
-Gusto ni Huda na itaguyod mo ang Kayali. -Oo naman.
-Kaya, unti-unti, magiging independent ka. -Oo.
No'ng unang nilunsad ang brand ko, pinilit ko si Huda na pagtulungan namin,
at dahil masyado akong umasa sa iba, napigilan ako nito
at muntikang mawala ang brand dahil sa 'kin.
Salamat at nagising ako. Nailigtas ko ito. Nailigtas ko mula sa paglaho.
Pasensiya na. Naiiyak ako.
Mahirap. Gusto ko nang sumuko, pero hindi.
Salamat sa Diyos. Di ba?
Naaalala kong sobrang malapit kayo ni Huda.
Pinuwersa mo kaming gawin lahat nang magkasama.
Alam kong magkaiba ang ugali n'yo, pero tumutugma naman sa isa't isa.
Nami-miss ko lang 'yong pakiramdam na maging kapatid lang ni Huda.
Ngayon, tuwing magsasama kami, puro na tungkol sa trabaho.
Palagi kaming nagtatalo ni Huda.
Nagdudulot 'yon ng pagkakaiba at minsan, matinding drama.
Isa pa 'yon sa kinasasabikan ko, ang maging independent sa trabaho.
Gaganda ang relasyon naming magkapatid.
Mismo.
Ako si Mona, tratuhin n'yo ako bilang hiwalay na tao, at isang indibidwal.
Sabihin mo kung kailan ka mag-aanak. Gusto ko na ulit ng apo.
Ito ang baby ko. Inabot ako ng limang taon dito, kaya…
Di ko kailangan ang tanong na 'yon ngayon. Yakap na lang.
Mahal kita, Papa.
Suportado kita at ng lahat.
Salamat. Ang cute mo.
Magaan na sa pakiramdam matapos makausap si Papa,
at masabi ang nararamdaman ko.
Gusto kong, hindi lang ito maging okay sa pamilya,
ipagdiriwang din nila, at sumuporta sa pangarap ko
gaya rin ng pagsuporta ko.
Ngayong gabi ang pagdiriwang ng milcha ko.
Seremonya ito ng pagpirma ng kontrata sa kasal.
Pagkatapos, puwede ko nang makasama si Hamdah, ayon sa relihiyon.
Ito ang unang hakbang bago ang kasal.
Nasasabik na akong ipagdiwang ang milcha ng kapatid ko.
Susuportahan ko siya, at si Hamdah. Kasi 'yon ang ginagawa ng pamilya.
Sumaiyo ang kapayapaan. Kumusta?
Dadaluhan ng pamilya namin ang milcha.
Nasa magkaibang kuwarto kami.
Binabati kita.
Sa wakas. Nakukuwento ka.
HAMDAH FIANCEE NI EBRAHEEM
-Mahal. -Mahal.
Gusto ko si Hamdah. Ang sweet niya.
Pagpalain ang pag-aasawang ito, at nawa'y lumigaya kayo.
Pagpalain siya. Magiging maganda ang buhay nila.
Binabati kita, kaibigan. Pagpalain ka.
Kapatid ko na si Salem, at ayokong mawala siya.
Nagpapasalamat akong wala siyang sama ng loob sa 'kin.
Diyan ka lang. Laging may isyu pag kasama siya.
HOSNY AL-SAMADI TATAY NI EBRAHEEM
-Talaga? -Pasimuno s'ya.
Ipagdiriwang namin si Ebraheem.
Hangad namin ang kabutihan. Bagong kabanata ito.
Kahit may pagtatalo kami kamakailan,
nagpasya akong dumalo sa pagdiriwang, at samahan ang kapatid ko.
At sana, maalis nito ang anumang sama ng loob
na namamagitan sa amin.
Palaging may sheikh.
Ang sheikh ang magdidikta ng mga salita para maging asawa ko siya.
Sumunod ka, Ebraheem. Payag akong…
-"Payag akong…" -pakasalan…
-"pakasalan…" -ang kapatid…
-…kapatid… -si Hamdah…
-"…si Hamdah… -Ayon sa Aklat ng Diyos
at sa paraan ng Kanyang propeta,
mapuno nawa siya ng kapayapaan at pagpapala,
para sa dowry na ating napagkasunduan."
Binabati kita. Pagpalain kayong dalawa.
Sa tradisyon namin, bawal makitang walang hijab ang bride sa milcha
bago matapos ang pirmahan ng sheikh.
Ibig sabihin, kailangan kong pumirma, at siya naman,
tapos pipirma ang mahram, ang kapatid niyang lalaki.
KHADEJAH DOWD NANAY NI EBRAHEEM
Napapanatag akong asawa ko na siya.
Napakasaya ko at nasasabik ako para sa kanilang dalawa.
Hindi ako nagkaroon ng manugang, nagkaroon ako ng anak.
-Ipinagmamalaki mo ba ako? -Oo.
Napakahalaga ng presensiya ng tatay ko sa milcha.
Napakagandang araw, kasi napasaya ko si Papa,
napasaya ko si Mama, si Hamdah, at masaya rin ako.
Nakilala ko pa si Ebraheem.
'Yong nakita kong emosyon ng tatay niya para sa kanya…
Naantig ako.
Hangad ko sa inyo ang buhay na puno ng regalo, ligaya, pagmamahal at rosas.
Matapos kong ibigay ang regalo,
makikita ko na ang asawa ko na walang hijab.
Pakiramdam ko, ito na 'yon.
Bumilis ang tibok ng puso ko nang makita siya.
Sabi ko, "Ito ang asawa ko."
Maayos ang milcha, salamat kay Allah, at kasalan na lang ang natitira.
Ang ganda ng milcha, at nasasabik na ako para sa kasalan.
Humahanga ako sa mga waitress
pag pumupunta sa restaurant.
Hinanapan ako ni Wadih ng trabaho, unang araw ko ito.
-Hi. -Hi. Kumusta?
Binati ng manager, binigyan ng uniform.
-May small at extra small. -Extra small.
Kailangan kong isuot.
Hindi ko alam kung ano'ng magiging hitsura, kaya…
-Hi. -Hello, LJ.
-Hi. Kumusta? -Hi.
-Welcome. -Salamat.
Baguhan lang ako. Unang beses ko ito, kaya…
-Sa ngayon, sasama ka kay Rose. -Kailangan ng notepad at pen?
Bibigyan ka namin, lahat ng kailangan mo.
-Simulan na natin. -Sige.
Halina kayo. Magaling.
Malaki ang potensyal ko at mabilis ako matuto.
-Simple lang naman. -Oo, masasanay ka rin.
Oo…
Ano ang sa inyo?
Dahil unang beses ko bilang waitress,
nakatutok ako sa trabaho, inaaral ko ito,
at sinusulit ang karanasan.
Nakausap ko si Wadih, sinabi niya ang pinagtatrabahuhan ni LJ.
Kaya, sosorpresahin namin siya ni Safa.
Di ako makapaniwala.
Ako ang kinakabahan.
Kailangan kong makitang nagtatrabaho si LJ para maniwala.
LJ.
-Hi. -Diyos ko.
Ang nasabi ko, "Ay."
-Nandito kayo? -Oo, nandito kami.
Hindi ko alam na pupunta sila ro'n.
Masaya akong makita sila kasi unang araw ko pa lang,
at magandang sorpresa 'yon.
Bale, siya ang assistant ko. Ihahanda…
May katulong siyang magdala?
Parang meron nga.
-Normal ba 'yon? -Hindi.
Unang beses kong nakakita ng waitress na may assistant.
-Hi. -Hi.
Ako ang waitress n'yo ngayon.
-Ayos. -Ang saya.
-Ako si LJ. -Hi, LJ.
-Strudel sa 'kin. -Perpekto.
Pa-order ng…
Strudel kay Safa, at Tokyo Lee sa 'kin.
Binabasa niya 'yong menu kasabay namin,
na parang unang beses niya. Sorry.
Nakakatawa.
Pupunta ka ba sa event ko bukas?
Oo naman.
Bukas ang women's domination event ko.
Nangingibabaw ang babae sa pamilyang Siddiqui.
Tungkol ito sa pagiging babae.
Puwede kaming maging, magsuot, at gawin ang gusto namin.
-Di ko palalampasin 'yon. -Yehey.
-Saan na 'yong inumin? -Oo nga.
Uhaw na uhaw na ako.
Napakatagal no'ng inumin namin.
LJ, nasaan ka na? Hello.
Ang bastos ba kung kukunin ko na
at itatago pagdating niya?
Kunin mo na.
-Talaga? -Oo.
Kunin natin?
Nauuhaw na ako. Pero…
Ayaw namin siyang mainsultong di maayos ang trabaho niya,
lalo na't unang araw niya, pero di talaga maayos, e.
-Naka-lock ba? -Lintik. Talaga?
Naku. Naka-lock.
Naipit na kami.
Bakit naka-lock? Kailangan natin ang code.
Oo.
Ang lala.
Balik na tayo bago siya dumating. Wag nating insultuhin.
Ito 'yong strudel, tapos orange juice do'n sa lalaki.
-Hi, mga mare. -Hi.
-Bale, ito 'yong Tokyo Lee. -Sige.
-Salamat. -Ito 'yong strudel.
-Salamat. -Walang anuman.
Napagod ako. Unang beses kong nagtrabaho nang apat na oras.
walang pahi-pahinga.
-Puwedeng patikim? -Sige.
Ang sarap nito, ha.
Sumama nga ang loob ko ro'n.
Tinikman niya talaga?
Akala ko, guni-guni ko lang. Pero hindi.
Sinabi ko sa 'yong may bumabagabag sa 'kin, at di ko…
Naaalala kong tulala ka no'ng party ni Zeina, at bihira 'yon.
Oo, may nangyari.
Kailan lang, gustong makipagkita ni Ebraheem. Kaya, nagkita kami.
-Oo. -Hindi nga?
-Totoo. -Ano?
Nakakagulat.
Alam ko kung gaano grabe ang tensyon kina Zeina at Ebraheem.
Di ko alam kung magwawala siya, pero magugulat siya.
-Wala akong tinatago sa kanya. -Oo.
Naglunsad ng brand si Zeina.
Inaasikaso niya ang sales. Marami siyang ginagawa.
Ayokong istorbohin siya sa balitang ito.
Kami ni Ebraheem, wala kaming problema sa isa't isa.
Pero pakiramdam ko,
hindi ako kumportableng makasama siya,
kasi napalapit na ako sa inyo, kaya nakakailang.
-Gusto kong lutasin ito. -Oo nga.
Nakakapagod. Gusto ko nang sabihin bukas.
Sa party mo?
Wala na. Ito na 'yon. Hindi ko na kayang itago.
Napagpasyahan kong pagkatapos ng event ko, sasabihin ko kay Zeina 'yong kay Ebraheem.
Patikim nito? Habang walang nakatingin.
Sige. Kuha tayo ng isa.
-Masarap ba? -Hindi kita bibigyan ng tip, mare.
Matapos kausapin si Azra, ang elite matchmaker,
ngayon ang unang date.
Nag-organisa si Azra ng paggawa ng pastry
kasama ang irereto niya.
Sana, guwapong lalaki na may magandang abs.
-Hi. Diyos ko. -Ikaw pala.
-Kumusta? -Ayos ka naman? Mabuti lahat?
Ano? Diyos ko. Kilala ko siya. Kilala ko si Aydin.
Nagmomodelo kami dati, palagi kong nakakasama.
Ang ganda mo. Napakaganda.
Salamat. Matagal tayong hindi nagkita.
Kadalasan, sa pagrereto, nagpapadala si Azra ng profile no'ng lalaki.
Pero sa totoo lang, lagi akong abala.
At tuwing nagpapadala siya ng email, wala akong oras para basahin.
-Sabihin mo ang kailangang gawin. -Sige.
Ayokong mamantsahan. May lakad pa ako.
Wag mag-alala.
Pupulutin mo ito.
-Ganito? -Oo. Ganyan nga.
Paggawa ng pastry? Hindi para sa 'kin 'yon.
Sa totoo lang, lagi kang napapaligiran ng babae.
Alam ko kasi, kailangan ko ng lalaking hindi ganito ang pamumuhay.
-Ikaw rin naman. -Alam ko.
Palagi kang nasa phone, pumupunta sa mga event,
-beso, batian, magpapaalam. -Iyon talaga.
-Alam mo 'yon? -Siguro.
Pero parang gusto ko ng lalaking ako ang mundo niya.
Sapat na ako sa kanya.
Ayokong ikasal sa modelo kasi napakaraming babae,
napakaraming mensahe sa Instagram, DM…
Magkakilala tayo bilang magkaibigan, pero hindi bilang magka-date, di ba?
Di ko alam ang tingin mo.
-Kung… -Magkaibigan na tayo noon.
At gusto kong makakilala ng lalaking nakatira sa Europe,
at dapat puwede siyang tumira dito,
at magbiyahe nang pabalik-balik. Gano'n sana.
Para sa iba, sugar daddy 'yan.
Mas gusto ko ang mas bata.
Hindi ako interesado sa kanya. Hindi noon. Hindi kailanman.
Iyon lang sa 'kin.
ASYENDA NI LOJAIN OMRAN
Event ni Safa ngayon at hindi pupunta si LO.
Kaya, nagpasya akong alamin kung bakit hindi siya pupunta,
at baka makabalita rin ako sa pamamasyal nila sa AlUla.
Hello.
-Hi. Wow. Ang ganda mo. -Chef LO.
Kumusta?
Patayin ko muna. Mangangamoy ka.
Mag-aamoy sibuyas at bawang.
Hindi ka pupunta. Akala ko, may event ka.
Meron…
-Ano? Pasta-mushroom festival? -Pasta festival.
Gusto ko ang porma mo.
-Talaga? Salamat. -Sobra.
Pero nagulat ako sa…
-Sa… -Ibig kong sabihin…
-Sa tema? -Oo.
Ang dating sa 'kin, may gugulpihin.
-Depende. -May lalampasuhin.
Depende sa darating. Di ko alam.
Dahil ba sa tema kaya hindi ka pupunta?
-Hindi. -Siyempre.
Di mahalaga ang ibang event, gaya ng sosyalan.
Buong taong may nagaganap na gano'n,
kaya ayos lang di dumalo, hingi lang ng pasensiya.
May priryoridad ako sa bahay.
Pero bakit kailangan ngayon?
-Nag-commit ako sa pamilya. -Talaga? Kanino?
-Sa asawa ko. -A, sige.
Napabayaan ko siya. Dalawang beses akong nangibang-bansa.
Dapat di ka na tumuloy sa isa ro'n, di ba?
-Ayos lang 'yon. -Mahalaga ba lahat?
Hindi 'yon… Nagtatakda ako ng priyoridad ko.
Tinutukoy niya 'yong sa AlUla.
Walang may karapatang magkuwestiyon
sa inimbita ko.
-Kumusta sa AlUla? -Napakasaya.
-Maganda ro'n? -Oo.
-Nagulat nga ako sa 'yo. -Bakit?
Hindi ko inaasahang pupunta kayong lahat sa AlUla.
-Kalahati lang dapat ang pumunta? -Kalahati lang nga.
-Sa mga nagpunta, 'ka ko. -Kalahati natin.
Gano'n si Zeina.
Laging, "Tak tak tak." Matalim ang dila.
Nararamdaman ko sa loob mong galit ka sa 'kin.
-Para bang ako si… -Ako?
…Safa, ang best friend mong dapat alam ang gusto mo,
ang ayaw mo, sino'ng kasama mo…
Si Safa?
Hindi tayo mag-best friend. Hindi ako si Safa.
Kaya di mo ako puwedeng sisihin o pagalitan.
Kay Safa mo gawin 'yan.
Sa 'kin, parang kapatid ko na ang best friend ko.
Siyempre.
Kung pagagalitan ko siya o sisisihin sa anuman,
ibang-iba 'yon sa kung sisisihin kita sa anuman.
Oo. Bakit mo sinasabi 'yan?
Naaangkop lang sa konteksto. Makatuwiran.
-Makatuwiran. -Hindi ko maintindihan.
-May pinapahiwatig ka ba? -Wala.
Parang nagbibigay ng clue. Wala akong alam sa sinasabi niya.
Sa huli, wala akong pakialam at wala na akong interes malaman
kung alam niya ang tungkol sa pagkikita ni Safa at Ebraheem.
Di sa 'kin manggagagaling at di ko ito ibabalita sa kanya.
Di ako nagbabalita ng mabuting bagay, lalo pa ang masama.
-Paalam. -Sige.
Alexa, magpatugtog ka ng jazz.
AMELIA - BAYAN NG DUBAI
Ngayon ang women's domination event ko. Para ito sa pagpapalakas sa kababaihan.
Dahil dalawa na ang anak kong babae,
nangingibabaw ang babae sa pamilyang Siddiqui.
Magdaos tayo ng ga'adet neswan sa paraan ko.
Siyempre, sa ga'adet neswan,
dadalo ang lahat ng neswan sa event ko ngayon.
Gothic ang tema. Nakakakilabot, pero nakakapagpalakas.
Kapag nagsusuot ka ng leather,
pakiramdam mo, boss ka.
-Hi. -Hi, mare.
Naka-latex ka rin.
Ginawa itong event para masuot mo ito, 'no?
-Gano'n nga. -Oo?
No'ng makausap ko si Mona,
nagpasya akong sasabihin ko kay Zeina ngayon ang tungkol kay Ebraheem.
Milcha ni Ebraheem nitong nakaraan. Maliit na pagtitipon lang ng pamilya.
-Nakita n'yo ang mapapangasawa? -Oo.
-Totoo pala siya. -Napakabait niya.
Siyempre naman.
Interesante.
Kaaya-aya 'yong event. Ang ganda.
Masaya ako para sa kanya.
-Nararapat sa kanya 'yon. -Ayos.
Nakakailang na katahimikan.
Puwede ba tayong uminom para matanggap itong impormasyon?
Napakabastos niya. Diyos ko.
Nasaan sina LJ at Mona?
Inaalala kong di makakapunta si LJ kasi magwe-waitress pa siya.
-Ano 'ka mo? -Waitress siya.
Sino'ng nagsabi niyan?
-Siya. -Di sinabi sa 'kin.
Hindi niya alam? Akala ko, malapit sila.
Masaya akong makita ka. Ang bida ngayong gabi. Kumusta ka?
-Pasensiya na nahuli ako. -Hi.
-Ayos lang. Lagi naman. -Kumusta?
Pinag-uusapan naming mas maayos ka na.
Pag nanghamon ka, humanda ka sa kahihinatnan.
-May rocket siya. -Kasi sumasabog tayo sa ganda ngayon.
Kumusta ka mula no'ng nakaraan?
-'Yong trabaho? -Mabuti.
Sabihin mo kay Farhana, kasi nagulat siya no'ng nalaman niya.
-Hindi niya ba alam? -Hindi.
Nakalimutan kong sabihin.
-Paano niya nalaman? -Pinag-usapan namin kanina.
-Wala nang bago ro'n. -Wala nga.
Minsan, masasaktan ka sa mga pasaring nina Safa at Zeina.
Dapat malaman nilang papalag ako sa kanila.
Bakit? Akala ko, mas malapit na kayo.
Alam n'yong dalawa na ang anak kong babae, at nangingibabaw ang babae sa bahay namin.
Mahigpit ang pagpapalaki sa 'kin. Ayoko 'yon sa mga anak ko.
Gusto kong maging malaya sila at magawa ang lahat ng gusto nila.
Nagugulat ang mga taong mahigpit akong pinalaki,
dahil sa pagkatao ko ngayon,
pero malaya ako, at gusto kong maramdaman ito ng bawat babae,
na maging sinumang gusto mo, di ang gusto ng lipunan,
gawin mo ang ikalulugod mo.
Safa, puwede ba akong magsalita? Alam mo… Teka. Si Zeina pala.
Alam mo bang…
Dahil magkakasama kaming lahat, may sasabihin ako.
Mahal ko kayong dalawa. Biro lang.
-Naghihintay ako. -Sige.
Seryoso na, nagkita si Safa at Ebraheem.
Alam mong nagkita sila?
Sa Ras Al-Khaimah. Nakita n'yo siya?
Hindi niya pala alam? Naku.
Safa. Hindi ka dapat naglilihim kay Zeina.
Ikaw rin. Hindi mo lugar na sabihin 'yan.
Si LJ, parang ahas. Ang kapal ng mukha mo. Talagang nagkakalat ka ng kamandag mo?
-Nandito ka para manggulo? -Hindi.
Hindi. Sandali lang.
Tinatanong namin si Zeina.
Akala ko, nasabi mo na kasi malapit kayo.
Walang alam sa tunay na pagkakaibigan sina LJ at Farhana,
kahit tutuklawin na sila.
Di porke't wala kang tunay na kaibigan, maninira ka.
Ako, walang tunay na kaibigan? Puwede ba?
-Aalis na ako. -Tama, umalis ka na.
Hindi pala. Dito lang ako.
Sa totoo lang, masama ang loob ko. Di nakakatawa 'yon. Di biro 'yon.
Hindi mo lugar na ilantad ang isyu ng iba.
Hayaan mong sila ang magsabi.
-Nagbibiro ba kayo? -Hindi.
Kasi sinabi sa 'min ni Ebraheem sa Saudi na nagkita sila.
Bukod pa 'yon sa Ras Al-Khaimah?
-Oo. -Talaga?
-Kailan pa 'yon? -Medyo matagal na, bago sa Ras Al-Khaimah.
Sige. At alam n'yong hindi ko 'yon alam.
-Di ba? LJ, kinakausap kita. -Oo. Pasensiya na.
Di ko alam ang gagawin. Natawa na lang ako.
Pumunta kayong dalawa rito.
Alam n'yong di pa sinabi ni Safa,
at malinaw na gusto n'yong manira.
-Sa event ko. -Sa susunod kita haharapin.
Diyos ko talaga.
-Hindi kayo aalis. Ako ang aalis. -Seryoso ka ba?
Sa susunod kita kakausapin.
Walang kuwenta. Umalis na rin kayo. Ayokong makita ang mukha n'yo.
Naglalabasan na ang tunay na kulay. Marha, Farha, Marha, Farha…
Napakapeke.
-Zeina, sandali. -Wag mo akong kausapin.
-Sandali. -Di kita kayang kausapin.
Zeina. Mahuhulog ako. Sandali.
-Zeina. -Mahulog ka sana.
-Ano ba itong pinasok mo? -Zeina.
Tagapagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon