- Lecę. - Czemu uciekasz?
Moja mama dzwoni. Słucham?
Nie pozwolę mu znowu zwiać.
Co jest?
- Chcę pogadać. - Pewnie. Mów.
- Wejdziesz? - Muszę lecieć.
- Tutaj? - Czego chcesz?
- Pogadać. - No to mów.
Ludzie nie lubią być zaskakiwani.
Mamy problem i chcę wiedzieć, o co chodzi.
- Nie chcesz tego wywlekać. - Chcę.
Mówię ci, nie chcesz.
Nie zrobię tego sobie… Nie.
Za ciężko pracowałem. Nie walczę z nikim.
Dlaczego uciekasz?
Nie rozdmuchuj sprawy.
Miej trochę pokory i przyzwoitości.
Chcę pogadać jak facet z facetem.
Możemy, ale bez kamer.
Próbowałem, ale zawsze uciekasz.
To nasza rozmowa.
Odezwałem się wiele lat temu. Nie chciał rozmawiać.
Przyszedłem pokojowo. Nie chciał rozmawiać.
Nie chce spojrzeć prawdzie w oczy.
Ludzie mówią o tobie prawdę i teraz to wszystkim pokazujesz.
Okazuję szacunek. Nie będę mówił o kimś źle.
- Okaż szacunek. - Próbuję z tobą pogadać.
Chodzący żart.
- Czemu nie chcesz? - Naprawdę.
Chcesz swoje 15 minut sławy. Potrzebne ci?
Nie. Twoja kariera się rozwija.
- Dziękuję. - Nie bądź taką osobą.
Jak myślisz, że zyskasz pieniądze,
sławę i sukces, to posłuchaj tego.
Nic z tego nie będzie.
Nie wiem, w czym jest problem.
O nic cię nie oskarżyłem.
Wyjaśnij mi, co się dzieje.
Tylko o to mi chodzi.
To przeszkoda w mojej karierze. Oczekuję odpowiedzi.
Dawaj.
Ludzie mówią i wytykają cię palcami.
Chcę, żebyś to wyjaśnił. To tyle.
Nie muszę. Nie jesteś dla mnie kimś ważnym.
- Dziękuję. - Mało dla mnie znaczysz.
Niech sobie mówią, co chcą. Nie przeszkadza mi to.
Ta akcja, nie byłeś na imprezie z okazji wydania utworu,
nie okazujesz wsparcia,
nie zaprosiłeś nas na swój ślub.
Chcesz tym coś przekazać.
Czyny mówią więcej niż słowa.
Widać, jaką jest osobą.
Pamiętasz, jak poprosiłem o pomoc?
- Pomożesz mi? - Nie.
Dlaczego nie?
Mam dużo roboty. Nie dam rady.
Nie wiem w ogóle, co to za wydarzenie.
Zbliża się mój koncert w Coca-Cola Arena.
Pierwszy razy wystąpi tam miejscowy DJ.
Byłoby super, gdybyś to nagłośnił.
Próbuję się wybić, ale gość mnie nie wspiera.
Chcesz pomocy? Powiedz. Mam pieniądze.
Możemy być małostkowi.
Nie wiem, czego chcesz.
Okazujmy sobie szacunek.
Nie potrzebuję kasy.
Wydarzenie jest potwierdzone. Opłacone. Gotowe.
Chciałem zobaczyć, kto jest szczery, a kto udaje.
Fahad okazał się najszczerszy.
Czemu nie powiedziałeś, że przyjdziesz?
Bo…
Czuję, że mnie wykorzystujesz, żeby się z nim spotkać.
Nie wiedziałem, że coś się między nimi wydarzyło.
Mógł dać znać, że chce z nim pogadać.
Nie przychodzi się ot tak.
Zrozumiałbyś, gdybyś przeżył to, co ja.
Patrz. Ucieka.
Jeśli zbliża się konfrontacja,
czasem lepiej wyjść.
I to robi mądrzejsza osoba.
Znowu uciekasz?
Dałem wystarczająco.
Chciałem tylko porozmawiać, a ty…
- Z Bogiem. - …odjeżdżasz.
- Dość ci dałem. - Znowu.
I tak od 12 lat.
Bez komentarza.
DUBAI BLING: STOLICA LUKSUSU
AL-ULA – ARABIA SAUDYJSKA
Nasz drugi dzień w Al-Ula.
Wybraliśmy się na zjazd na linie.
Dotarliśmy na tyrolkę. Nowa przygoda czeka.
Jestem podekscytowana.
Byłem zły, bo Danya była na mnie zła.
Jestem wściekła na Ebraheema.
Dobrze jest zjechać na linie, żeby zapomnieć o wczoraj.
Muszę z tobą pogadać. Chodź.
- Ze mną? - Tak.
Żywiłem urazę do Salema.
Byłem zły, bo mówił o Danyi.
Wziąłem go na stronę. Chciałem to wyjaśnić.
- Rozzłościłeś mnie. - Czemu?
Mówiłeś o czymś, co dotyczy mnie i Danyi.
O mój Boże.
PREZES I PRZEDSIĘBIORCA
Znowu ta Danya. To nie ma końca.
Jeśli ci na mnie zależy, mogłeś mi powiedzieć na osobności.
Nie chciałem narobić ci wstydu czy cię urazić.
- Ale to było złe. - Mam na uwadze twoje dobro.
Masz problem z Danyą?
Ebraheem, bracie, już ci mówiłem. Danya…
Jest zielona. Nic nie wie o biznesie.
- Jaka jest? - Zielona.
Ktoś „zielony” to taki, który nie wie czegoś…
na dany temat.
Danya jest zielona w biznesie.
- Niedoinformowana. - Masz ją za idiotkę?
Nie wypowiadaj więcej jej imienia.
- Słuchaj. - Nigdy.
- Nie podnoś głosu. - Nigdy.
Samo to, że powiedział „Danya”, już mi wystarczyło.
- Źle, że tak wyszło. - Milcz.
Dość. Nie wspominaj o niej.
Jak to zrobisz, to ci pokażę.
Naprawdę?
Nie mam pojęcia, co się dzieje.
Co powiedział Salem, co tak poruszyło Ebraheema
i doprowadziło do kłótni?
Myliłeś się i musisz przeprosić.
Nie podnoś głosu.
Mów ciszej.
Co to ma być?
Krzyczysz na mnie na oczach wszystkich?
Na Salema Khammasa? Tego się nie spodziewałem.
- Zostaw Danyę. - Ej.
Już miałem z kimś taki problem. Nikt ma o niej nie mówić.
- Może się bronić. - Salem.
- Będę jej bronił do śmierci. - Posłuchajcie mnie!
Kiedy Ebraheem mnie bronił, mimo że Salem to jego przyjaciel,
zobaczyłam w nim prawdziwego przyjaciela
i to, że mnie wspiera.
Skończcie z tym. Dość.
Korzystajmy z atrakcji i dobrze się bawmy.
Ebraheem przesadził.
Bez względu na powód,
jeśli macie problem, załatwcie to na osobności,
a nie przy wszystkich.
Więcej z wami nie lecę.
Ostatni raz zabrałam was na wycieczkę.
Uspokoiliśmy się.
Będziemy się dobrze bawić.
To irracjonalne zachowanie.
Poniżej ciebie i kogoś o moim statusie.
Nie dam rady.
Kocham cię, Danya. Safa mnie nie obchodzi.
Bóg jest wielki! Tak!
Sama wycieczka była wspaniała. Bawiłam się przednio.
Mój gang też się dobrze bawił. O to mi chodziło.
- Zrobiliśmy to! - Tak!
Koniec wycieczki. Było ekstra. Wspaniałe doświadczenie.
Czas wrócić do rzeczywistości
i przygotować się do milcha.
DUBAJ – ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE
Z Krisem, Noushie i Kikki, jego córkami,
i Moną zobaczymy nowy dom.
Dubaj to nasze miejsce.
Pierwszy raz kupujemy wspólnie dom.
Cieszę się, że mam rodzinę, którą pragnęłam mieć.
Jestem podekscytowana.
W końcu zobaczę nowy dom Krisa i Brianny.
Bardzo im kibicuję.
Wszystko się zmieni.
Fasada i ściana z boku będą inne.
- Jestem z ciebie dumna. - Dzięki.
Mówimy sobie o różnych sprawach,
więc chciałem jej powiedzieć, co zaszło z Blissem.
Byłem z Fahadem.
Zrobił zmywalny tatuaż, żeby nabrać Safę.
Byliśmy sami, a potem nagle Bliss zjawił się nieproszony.
- Co? - Nie wiedziałem, o co chodzi.
Wywiązała się dyskusja.
Przyszedł, żeby urządzić awanturę
czy tylko się przywitać?
Urządza jakieś wydarzenie. Poprosił Fahada o gotówkę.
A mnie poprosił o pomoc. Ciągle pytał o…
- Wiadomości… - Było konfliktowo?
Tak mi się wydaje.
- Nie lubię konfliktów. - Wiem.
- Tylko pozytywna energia. - Ty taki nie jesteś.
Nie mam nic przeciw Blissowi.
Jest dla mnie miły, ale Krisa darzę wielką sympatią.
Kris powinien chronić swoją aurę
i unikać sytuacji, które nic nie wnoszą do jego życia.
Nie chciałem tam być. To dobry gość.
Robi, co musi.
Różnimy się od siebie. Nie chcę być z nim kojarzony.
Na twoim miejscu skupiłabym się
na remoncie, bo rzadko się go robi.
Zaangażuj się całym sercem. Nie trać czasu na nic innego.
Mona ma dobre rady.
Też chce się otaczać pozytywną energią.
- Jak to się nazywa? - Moc.
- Dobra moc wszędzie. - Tak. Chcę dobrą moc.
Poszliśmy obejrzeć dom z Moną,
bo zna się na projektowaniu.
Ostatni pokój być może będzie dla gości.
- Dobrze. - Ale wolę pokój dziecięcy.
- Naprawdę? - Tak.
Brianna jest gotowa mieć dziecko.
- Znasz mnie. - Już?
Sama nie wiem. Chyba trochę za wcześnie.
Nie jest jeszcze w ciąży.
- Wyobrażam go sobie. - A ja biuro.
To będzie pokój dziecięcy. Kropka.
- Macie czas. - Tak.
- Nie wiem. - Jesteś młoda.
Bardzo.
- Jest. - Nie jestem.
Nie mów, bo poczuję się staro.
Nie zgadzam się. Jesteśmy młodzi. Mamy czas.
Wszystko na spokojnie.
Pokażcie mi swoje pokoje. Chcę zobaczyć.
Pokażcie, co wybrałyście.
Nikt nie zna mojej sytuacji.
Nie wiedzą, co czuję. Tego właśnie chcę.
Mam dość słuchania, że jestem młoda.
Bo ja tego nie czuję.
- Chcesz… - Osobiście.
Jeśli nie uda się w kolejnych miesiącach…
Pewnie.
…pójdziemy do lekarza…
Zrobimy, co będziesz chciała.
Pójdziemy za kilka miesięcy.
Proszę.
Brianna jest zaangażowana.
Robi, co może, żeby zajść w ciążę.
Szanuję ją za to, ale nie chcę, żeby to był obowiązek.
DOM MARWANA I DANYI
Mam sporo na głowie i siedzę w domu z dziećmi.
Danya po powrocie z Al-Ula
pracuje nad otwarciem kawiarni i to ją pochłania.
Udało się!
Witajcie.
Co porabiacie? Przytulisz mnie? Cześć, Marwan.
Cześć. Jak tam?
Dany.
A ty? Chodź.
Dobrze…
Dany.
Mam świetną relację z dziećmi
i też mam pracę.
Mimo to mam dla nich czas.
A ona często przegapia te chwile.
Wybaczcie, że nie było mnie. Opowiem wam o tym.
Tyle się dzieje. Szaleństwo.
- Tak. - Cieszy mnie to.
Wiesz, co się naprawdę dzieje?
Ja i dzieci.
- Mam dość. - Czego?
- Pilnowania dzieci. - Nie lubisz tego?
- Lubię, ale przydałaby się pomoc. - Jak to? Przecież tu jestem.
Zayed, kto jest zawsze w domu?
Tatuś.
- Idziemy do łóżka? - Dzieci dorastają.
Czas zacząć robić to, co chciałam,
i spełniać marzenia.
Nadarza się okazja i możesz to zrobić, po co czekać?
- Chcesz powdychać kadzidło? - Mam alergię.
Czułam napięcie i negatywną energię.
Pomyślałam, że zapalę kadzidło i sytuacja się unormuje.
Czemu nie powiesz mi, co czujesz,
zamiast stroić fochy?
Nie było cię cały dzień. Mam swoją karierę.
Przygotowuję wydarzenie.
Mam mnóstwo na głowie.
Zostawiasz mnie, żeby robić rzeczy,
które uważałaś za dobry pomysł, i ja to poparłem,
ale mówiłem, że będzie ciężko.
- O czym ty mówisz? - O kawiarni.
Musiałaś to zrobić teraz?
- To odpowiedni moment? - Kiedy jest odpowiedni?
Dzieci potrzebują mamy.
- Jestem przy nich. - Za mało.
Bliss uważa, że może wychodzić, robić swoje rzeczy,
pracować nad projektami, a ja mam nie narzekać.
Ale ja muszę być superkobietą.
Zajmować się domem, dziećmi,
a marzenia mają poczekać.
Dlaczego?
Nocą pracuję jako DJ. Wstaję rano
i robię rzeczy…
- Nie wstajesz. - Wstaję.
To ja wstaję rano.
Kto rano wozi dzieci?
- Najczęściej? - Ja.
- Żartujesz sobie? - Nie.
Przestań.
- Jesteś uparty. - To nieprawda.
Chcę być mężem, który ją wspiera. Chcę, żeby spełniła marzenia.
Ale nie jestem przekonany, czy da radę
zająć się domem i prowadzić biznes.
PARK HYATT W DUBAJU
Dzisiaj spotkam się na brunchu z Moną i LJ.
- Hej. - Cześć.
Dobrze cię widzieć.
Jak było w Al-Ula?
Było świetnie. Wręcz magicznie i…
- Rodzinne wakacje. - Nie. Tak.
Szczerze mówiąc,
czuliśmy się jak rodzina, bo byliśmy razem w willi
i spędzaliśmy czas.
Skąd pomysł na wycieczkę? Spadł z nieba?
Lojain Omran nas zaprosiła.
- Naprawdę? - Uczcić Ebraheema.
Wszystko u niego dobrze?
- Żeni się. - No dobra.
Ciekawe.
Czułam się, jakbym była na Marsie…
Z uwagi na otaczającą naturę czy ludzi?
- Masz problem z tymi ludźmi? - Nie.
Komentarze Zeiny są bezsensowne i słabe.
Zeina, nie musisz być złośliwa.
Mów. Co się wydarzyło?
Danya jest bardzo słodka.
Lepiej poznałam Danyę w Al-Ula.
Jest teraz moją bliższą przyjaciółką.
Szkoda, że mi tego nie pokazała.
To jest słodkie.
Nie uważam Danyi za bardzo złą osobę.
Ale miałam z nią złe doświadczenia.
- Co jeszcze powiesz? - Chciałam zrobić coś nowego.
Pomyślałam o pracy jako kelnerka.
- Wspaniały pomysł. - Będziesz mieć dużo pracy.
Zgadzam się.
LJ kelnerką? To trochę zabawne.
Niech próbuje nowych rzeczy, jeśli się nudzi.
Dostaniesz sporo napiwków.
Nie wiem, czy znalazłaby pracę. Raczej nie ma CV.
Kelnerstwo to moja pierwsza praca.
- Serio? O mój Boże. - Miałam 14 lat.
- Jak było? - Przez trzy lata.
- Najlepsze doświadczenie. - Byłaś kelnerką? Kocham cię.
Na pewno to zrobię. A Wadih znalazł mi pracę.
Teraz to wyzwanie.
Po powrocie z Al-Ula
poszłam z Danyą na paznokcie i trochę poplotkować.
- Odpoczęłaś po Al-Ula? - Bardzo.
Potrzebowałam wakacji od wakacji.
Na wycieczce lepiej poznałam Danyę.
Teraz mam o niej lepsze zdanie.
Kiedy zaczęłam mówić, że z Ebraheemem otwieram kawiarnię,
Marwan powiedział, że to miesiąc miodowy przyjaźni.
Jak otworzymy razem biznes, to wszystko się rozpadnie.
Myślę, że Marwan się o ciebie martwi.
Zamiast mnie zachęcać i wspierać,
Bliss mnie tłamsi i każe zostać w domu.
- Trzeba być niezależną. - Tak.
Nie wiadomo, co przyniesie przyszłość.
Magiczna lampa męża nie spełni twoich marzeń.
- Dokładnie. - Mój mąż lubi twojego.
- Mój uwielbia twojego. - Wychwala.
Wyszłam za mąż dzięki Allahowi. Wiodę szczęśliwe życie.
To nie był sekret, ale nie mówiłam o tym publicznie.
Jestem o niego zazdrosna.
Mój George Clooney mnie wspiera.
- Twój Clooney. - Naprawdę.
- Urocze. - Mój kochany.
Może i nie jest prawdziwym, ale to mój George Clooney.
Stąd jego przezwisko. To mój Clooney.
Zbliżył nas jego sposób myślenia.
Nie mówi: „Nie chcę, żebyś pracowała”. Albo: „Czemu tak późno wróciłaś?”.
Podróżuję służbowo,
cieszę się, że mąż wspiera mnie i mój sukces
i zachęca, żeby dawać więcej,
bo mam wiele do zaoferowania.
Safa chce urządzić przyjęcie.
Chodzi o to, że w domu jest więcej kobiet.
Mają większość.
- Dobra. - Tak?
Trzeba założyć czarną skórę.
- Dziwne. - Nie pasuje.
Spodziewałam się różu.
Tak, dziewczęce, pastelowe kolory. Coś uroczego.
Może chce coś przekazać. Nie wiem.
Safa zaprasza z grzeczności, ale wcale nie muszę iść.
Napisała na zaproszeniu „Poproszę Birkin w prezencie”?
POSIADŁOŚĆ HASSANA I MONY
Dziś pracuję w pracowni i sprawdzam próbki
mojej nadchodzącej kolekcji.
Pracownia z perfumami to mój azyl. Chodzę tam się relaksować.
Doceniam te piękne dzieła sztuki.
- Pracujesz? - Jak się masz, tato?
- Jak leci? - A u ciebie?
OJCIEC MONY
- Córuś. - Kocham.
- Jak się masz? - Dobrze.
- Powąchasz kadzidło? - Twoje?
Pracuję nad czymś.
To uwielbiam najbardziej.
Powąchaj. Wydaj opinię.
Odkąd stworzyłam Kayali, tata bardzo się angażuje.
Testuję z nim próbki.
Uwielbia perfumy, a jego opinia jest cenna.
- Bardzo ładne. - Czeka mnie ważny rok.
- Wypuszczamy osiem zapachów. - O rety.
Stresuję się, ale czuję podniecenie, bo skupiam się na swoich marzeniach,
a nie innych osób.
Świetnie.
Od zawsze ci mówiłam,
że chcę być niezależna.
Czuję, że nic mi już nie przeszkadza.
Przez to że próbuję zrobić to sama,
wszystko jest jasne.
Muszę być wizjonerką
i spełnić swoje marzenia.
Do tego potrzebna mi niezależność.
Kayali należy do Huda Beauty.
- Tak. - Ciężko się oddzielić.
- Uważaj na Hudę. - Tak.
Własne piętro dla Kayali to pierwszy krok.
- Huda chce, żebyś budowała markę. - Jasne.
- Zyskasz niezależność. - Tak.
Kiedy startowaliśmy z moją marką perfum, chciałam, żeby Huda mi pomogła.
Byłam od niej zależna i to mnie hamowało.
Przez to prawie pogrążyłam markę.
Ale oprzytomniałam i ją ocaliłam.
Przepraszam. Wzruszyłam się.
Było ciężko. Chciałam się poddać.
I dzięki Bogu.
Pamiętam, że byłaś zżyta z Hudą.
Kazałeś nam wszystko robić razem.
Macie różne osobowości, ale się uzupełniacie.
Tęsknię za byciem jej siostrą.
Kiedy spędzamy razem czas, zawsze chodzi o pracę.
Często się z Hudą nie zgadzam.
Różnica zdań czasem wywołuje dramę.
Dodatkowo cieszy mnie niezależność w pracy.
To nam pomoże utrzymać lepszą relację.
Dokładnie.
Jestem Mona. Muszę być postrzegana jako indywidualna osoba.
Kiedy będziesz mieć dziecko? Znowu chcę być dziadkiem.
To jest moje dziecko. Zajęło mi to pięć lat…
Chcę się przytulić, a nie odpowiadać na takie pytania.
Kocham cię, tato.
Tatuś cię wspiera i wszyscy też.
Dziękuję. Jesteś kochany.
Ulżyło mi po rozmowie z tatą
i wyrażeniu swoich uczuć.
Chcę, żeby rodzina nie tylko nie miała nic przeciw,
ale żeby wspierała moje marzenia,
tak jak ja ich.
Dzisiaj świętujemy milchę.
To podpisanie kontraktu przedmałżeńskiego.
Będę mógł przebywać z Hamdah z religijnego punktu widzenia.
To pierwszy krok przed ślubem.
Cieszy mnie świętowanie milchy brata.
Będę wspierać jego i Hamdah. Tak robi rodzina.
Pokój z tobą. Jak się masz?
Na milchę przychodzą rodziny.
Będziemy w osobnych pomieszczeniach.
Gratulacje.
Tyle o tobie słyszałyśmy.
NARZECZONA EBRAHEEMA
- Kochanie. - Skarbie.
Uwielbiam Hamdah. Jest słodka.
Niech Bóg wam błogosławi i ześle szczęście.
Pełna życia. Będą mieć cudowne życie.
Gratulacje, przyjacielu.
Salem to mój drogi brat. Nie chciałbym go stracić.
Dobrze, że odpuścił i nie chowa urazy.
Zawsze z tobą. Jak jest z nami, to problem.
OJCIEC EBRAHEEMA
- Naprawdę? - To łobuz.
Świętujemy z Ebraheemem.
Życzymy mu jak najlepiej. To nowy rozdział.
Mimo że doszło między nami do sprzeczki,
postanowiłem przyjść i być z moim bratem.
Liczę, że dzięki takiej postawie znikną negatywne emocje,
które mogły się pojawić.
Szejk jest obecny.
Szejk wypowie słowa i stanie się ona moją żoną.
Powtarzaj, Ebraheem. Zgadzam się…
- „Zgadzam się”… - …poślubić…
- …„poślubić”… - …siostrę…
…„siostrę”…
- …„Hamdah… - Zgodnie z księgą Boga
i Jego proroctwem.
Niech pokój z nim będzie,
albowiem posag uzgodniono”.
Gratulacje. Niech wam Bóg błogosławi.
Według tradycji nie mogę zobaczyć panny młodej bez hidżabu,
dopóki szejk nie podpisze dokumentów.
Ja muszę podpisać, potem ona,
a potem mahram. Jej brat był mahramem.
MATKA EBRAHEEMA
Ulżyło mi, że została moją żoną.
Cieszę się ich szczęściem.
Zyskam córkę, a nie synową.
- Jesteś dumny? - Tak.
Obecność ojca na milchy była dla mnie ważna.
Piękny dzień, bo uszczęśliwiłem tatę,
mamę, Hamdah i siebie.
Zobaczyłem innego Ebraheema.
Jego tata tak się wzruszył…
że łezka się zakręciła.
Życzę wam życia pełnego prezentów, szczęścia, miłości i róż.
Po podarowaniu jej prezentu
mogłem ją zobaczyć bez hidżabu.
Czułem, że to moment prawdy.
Serce zaczęło mi walić, jak ją zobaczyłem.
Powiedziałem: „To moja żona”.
Milcha się udała. Teraz czas na nasz ważny dzień.
Milcha była piękna. Nie mogę się doczekać ślubu.
WYSPA BLUEWATERS
Podziwiałam kelnerki,
kiedy byłam w restauracji.
Wadih pomógł mi znaleźć pracę i dzisiaj zaczynam.
- Cześć. - Jak się masz?
Kierownik dał mi strój służbowy.
- S czy XS? - Jestem drobna.
Muszę go nosić.
Nie wiem, jak będzie wyglądał…
- Hej. - Witaj, LJ.
- Jak się macie? - Cześć.
- Witaj. - Dziękuję.
Jestem początkująca. To mój pierwszy raz.
- Będziesz pracować z Rose. - Mam wziąć notes i długopis?
Damy ci wszystko, co potrzebne.
- Zaczynajmy. - Tak.
Dobrze.
Mam potencjał i szybko się uczę.
- To proste. - Przyzwyczaisz się.
Tak…
Co podać?
Jestem kelnerką po raz pierwszy.
Skupiam się na pracy, uczę się.
To fajne doświadczenie.
Wadih dał mi adres nowej pracy LJ.
Zrobiłam jej z Safą niespodziankę.
Obsługuje tyle stolików.
Stresuję się za nią.
Musiałam to zobaczyć na własne oczy.
LJ.
- Cześć. - O mój Boże.
Byłam zaskoczona.
- Przyszłyście? - Tak.
Nie wiedziałam, że przyjdą.
Ucieszyłam się, bo to mój pierwszy dzień.
To była miła niespodzianka.
To moja pomocnica. Poda…
Ktoś jej pomaga z drinkami?
Chyba tak.
- To normalne? - Nie.
Pierwszy raz widziałam kelnerkę z asystentką.
- Hej. - Cześć.
Będę waszą kelnerką.
- Fajnie. - Ekstra.
- Jestem LJ. - Cześć, LJ.
- Dla mnie strudel. - Dobrze.
Zjemy…
Safa weźmie strudel, a ja Tokyo Lee.
Razem z nami czyta menu,
jakby to był jej pierwszy raz.
Zabawne.
Przyjdziesz jutro na przyjęcie?
Oczywiście.
Urządzam imprezę o dominacji kobiet.
W domu Siddiquiów są prawie same kobiety.
Chodzi o kobiety.
Możemy być, nosić i robić, co chcemy.
- Nie przegapię tego. - Super.
- Gdzie mój drink? - Tak.
Pić mi się chce.
Po naszych drinkach ani widu, ani słychu.
LJ, gdzie jesteś? Halo.
Może pójdę po drinki
i schowam, jak wróci?
Idź po nie.
- Iść? - Tak.
Może chodźmy razem?
Ale mnie suszy.
Nie chciałyśmy, żeby czuła, że źle pracuje,
bo to jej pierwszy dzień, ale naprawdę źle pracuje.
- Zamknięte? - Cholera.
Zamknięte.
Jesteśmy w kropce.
Czemu zamknęli? Potrzebny nam tajny kod.
Tak.
Tragedia.
Biegiem, zanim wróci. Nie musimy jej obrażać.
To jest strudel. Sok pomarańczowy dla innego klienta.
- Dziewczyny. - Hej.
- To jest Tokyo Lee. - Dobrze.
- Dziękuję. - To jest strudel.
- Dziękuję. - Proszę.
Byłam zmęczona. Pierwszy raz pracowałam przez cztery godziny
bez przerw.
- Mogę spróbować? - Jasne.
Naprawdę dobry.
Zirytowało mnie to tak w ogóle.
Napiła się ode mnie?
Myślałam, że mam zwidy.
Mówiłam ci, że coś nie daje mi spokoju.
Na imprezie Zeiny byłaś dziwna, a nigdy taka nie jesteś.
Coś się wydarzyło.
Ebraheem chciał się spotkać, więc doszło do spotkania.
- Tak. - Nie.
- Spotkałam się z nim. - Co?
Zaskakujące.
Sytuacja między Zeiną a Ebraheemem jest bardzo napięta.
Nie wiem, czy się wścieknie, ale będzie w szoku.
- Mówimy sobie o wszystkim. - Tak.
Zeina wypuściła linię ubrań.
Zajmowała się sprzedażą. Miała sporo na głowie.
Nie chciałam jej przeszkadzać.
Nigdy nie miałam problemu z Ebraheemem.
Ale czuję,
że spędzanie z nim czasu jest dla mnie niezręczne,
bo zżyłam się z wami, więc to dla mnie kłopotliwa sytuacja.
- Chcę to rozwiązać. - Wiem.
Męczy mnie to. Jutro chcę jej powiedzieć.
Na imprezie?
Mam dość. Nie będę tego w sobie dusić.
Na koniec mojej imprezy powiem Zeinie o Ebraheemie.
Mogę spróbować? Tylko żeby nikt nie widział.
Pewnie. Masz.
- Dobre? - Nie dostaniesz napiwku.
HOTEL PARAMOUNT W DUBAJU BUSINESS BAY
Po spotkaniu z Azrą, elitarną swatką,
dzisiaj mam pierwszą randkę.
Azra zorganizowała dekorowanie słodkości.
żebym kogoś poznała.
Oby był seksowny i miał kaloryfer.
- Cześć. O mój Boże. - To ty.
- Jak się masz? - Co u ciebie słychać?
Co? Boże. Znam Aydina.
Mieliśmy razem sesje zdjęciowe.
Wyglądasz fantastycznie.
Dziękuję. Dawno cię nie widziałam.
Zwykle w czasie swatania Azra wysyła mi profil kandydata.
Ale mam za dużo pracy.
Jak wysyła e-maila, nie mam czasu sprawdzić.
- Powiedz, co będziemy robić. - Dobra.
Nie chcę się ubrudzić. Mam spotkanie.
Bez obaw.
Podniesiemy eklerka.
- Tak? - Tak.
Dekorowanie słodkości? To nie dla mnie.
Zawsze otaczają cię dziewczyny.
Ja muszę znaleźć mężczyznę, który ma inny styl bycia.
- Kij ma dwa końce. - Wiem.
Zawsze z nosem w telefonie, chodzisz na imprezy.
- Sztuczne uprzejmości. - To część tego.
- Wiesz? - Może.
Chcę, żeby mężczyzna świata poza mną nie widział.
Nikogo poza mną.
Nie chcę być żoną modela. Za dużo dziewczyn,
wiadomości na Instagramie…
Znamy się na stopie przyjacielskiej, ale nie na romantycznej.
Nie wiem, jak to widzisz.
- Czy… - Byliśmy przyjaciółmi.
Chcę poznać kogoś, kto mieszka w Europie,
ale ma dom też tutaj
i ciągle podróżuje. To byłoby idealne.
Dla niektórych to sugar daddy.
Powinien być młodszy.
On mnie nie interesuje. Nigdy nie interesował i nie będzie.
Dla mnie to koniec.
POSIADŁOŚĆ LOJAIN OMRAN
Dzisiaj impreza Safy, a LO nie przyjdzie.
Postanowiłam się dowiedzieć dlaczego
i może zdradzi mi, jak było w Al-Ula.
Witam.
- Jak wyglądasz! - Szefowa kuchni.
Jak leci?
Wyłączę, bo przejdziesz zapachem
cebuli i czosnku.
Nie idziesz. Myślałam, że coś urządzasz.
Tak…
- Festiwal makaronu i pieczarek? - Festiwal makaronu.
Pięknie wyglądasz.
- Podoba ci się? - Bardzo.
Ale zaskoczył mnie…
- No co… - No wiesz…
- Motyw? - Tak.
Odniosłam wrażenie, że ktoś dostanie lanie.
- Zależy kto. - Dostanie z bata.
Zależy, kto przyjdzie. Nie wiem.
Nie idziesz z powodu motywu przewodniego?
- Nie wierzę. - Nie.
Niektóre wydarzenia nie są ważne.
Jeśli trwają cały rok,
mogę z nich zrezygnować i przeprosić.
Mam inne priorytety.
Ale musiałaś dzisiaj?
- Mam rodzinne zobowiązania. - Tak? Z kim?
- Z mężem. - Dobrze.
Zaniedbuję go. Dwa razy wyjechałam za granicę.
Mogłaś sobie darować którąś podróż.
- Nie. Było fajnie. - To było ważne?
Nie chodzi o… Sama ustalam priorytety.
Wyczuwałam, że węszy wokół Al-Ula.
Nikt nie ma prawa pytać mnie,
kogo zaprosiłam.
- Jak było w Al-Ula? - Świetnie.
- Miło było? - Tak?
- Zaszokowałaś mnie. - Dlaczego?
Nie sądziłam, że wszyscy tam polecicie.
- Miała polecieć połowa? - Tylko połowa poleciała.
- Połowa, co tam była. - Połowa grupy.
Taka jest Zeina.
Tak się zachowuje. Ma cięty język.
Czuję, że robisz mi wyrzuty.
- Poczułam się… - Ja?
…jakbym była Safą, która wie, kogo lubisz
i nie lubisz, z kim wychodzisz…
Safa?
Nie jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami.
Nie przychodź do mnie i nie rób mi wyrzutów.
Jak chcesz, idź do Safy.
Dla mnie przyjaciółka jest jak siostra.
Oczywiście.
Robienie jej wyrzutów
będzie wyglądać inaczej, niż jakbym robiła je tobie.
Dlaczego mi to mówisz?
Pasuje do kontekstu.
- Ma sens. - Nie rozumiem.
- Coś insynuujesz? - Skądże.
Jakby miała załapać aluzję. Nie wiem, co mówi.
W ogóle mnie nie obchodzi i nie chcę wiedzieć,
czy wie o spotkaniu Safy z Ebraheemem.
Nie będę tą, która jej o tym powie.
Jeśli nie mówię o dobrych rzeczach, nie powiem też o złych.
- Na razie. - Pa.
Alexa, włącz jazz.
AMELIA – CENTRUM DUBAJU
Urządzam imprezę o dominacji kobiet. Chodzi o siłę kobiet.
Mam teraz dwie córki.
W domu Siddiquiów są prawie same kobiety.
Zrobimy ga'adet neswan w moim stylu.
Ga'adet neswan oznacza,
że wszystkie neswan przyjdą na imprezę.
Motyw jest gotycki. Trochę upiorny, trochę pokazujący siłę.
Założenie skóry ma to do siebie,
że czujesz się władcza.
- Cześć. - Kochana.
Też jesteś w lateksie.
Impreza jest po to, abyś włożyła sukienkę, co?
- Zasadniczo. - Tak?
Po rozmowie z Moną
zdecydowałam powiedzieć Zeinie o Ebraheemie.
To była milcha Ebraheema. Małe rodzinne przyjęcie.
- Widziałaś ją? - Poznałam ją.
- Więc istnieje. - Jest bardzo miła.
Oczywiście.
Ciekawe.
Wydarzenie było piękne.
To jego milcha. Cieszę się.
- Zasługuje na to. - Świetnie.
Niezręczna cisza.
Napijmy się czegoś, żeby przetrawić tę informację.
Ale ona jest wredna.
Gdzie LJ i Mona?
Bałam się, że LJ nie przyjdzie, bo kelneruje.
- Co? - Jest kelnerką.
Kto tak twierdzi?
- Ona. - Nie mówiła mi.
Nie wiedziała? A takie z nich psiapsiółki.
Dobrze cię widzieć. Dama wieczoru. Jak się masz?
- Wybacz spóźnienie. - Cześć.
- Jak zawsze. - Jak się masz?
Idzie ci coraz lepiej.
To była obelga. Spodziewaj się odwetu.
- Ma rakietę. - Wszystkie dzisiaj wymiatamy.
Co u ciebie słychać?
- Jak praca? - Dobrze.
Musisz powiedzieć Farhanie, bo jest w szoku.
- Nie wie? - Nie.
Zapomniałam jej powiedzieć.
- Jak się dowiedziała? - Mówiłyśmy o tobie.
- Nic nowego. - Nie.
Safa i Zeina czasem wbiją ci szpilę.
Muszą zrozumieć, że odpowiem na to.
Myślałam, że jesteście zżyte.
Jak wiecie mam dwie córki i w domu dominują kobiety.
Wychowywano mnie dość surowo. Nie chcę tego dla córek.
Chcę, żeby były wolne i miały wszystkie możliwości świata.
Ludzi szokuje to, że miałam surowe wychowanie,
przez to, jaka jestem,
ale czuję się wolna i chcę tego dla każdej kobiety,
żeby były, kim chcą nie dla socjety,
tylko dla siebie samych.
Safa, mogę coś powiedzieć? Czy… W sumie to Zeina.
Wiesz, że…
Skoro byłyśmy razem, miałam coś do powiedzenia.
Kocham was. Żartuję.
- Czekałam na coś. - Dobra.
Safa widziała się z Ebraheemem.
Wiedziałaś o tym?
W Ras al-Chajmie. Gdzie go widziałaś?
Nie wiedziała? Ojej.
Safa, nie powinnaś tego ukrywać przed Zeiną.
Ani ty. To nie twoja sprawa.
LJ jest jak żmija. Jak śmiesz? Jak śmiesz pluć jadem?
- Przyszłaś namieszać? - Nie.
Zaraz. Moment.
Pytamy Zeinę.
Takie z was przyjaciółki. Myślałam, że wie.
LJ i Farhana nie wiedziałyby, co to prawdziwa przyjaźń,
nawet za skarby świata.
Nie masz przyjaciółek. Nie skłócaj mnie z moją.
Nie mam? Słucham?
- Wychodzę. - Proszę bardzo.
W sumie to zostanę.
Byłam zdenerwowana. To nie było zabawne.
Nie wolno mówić o sprawach innych osób.
Niech sami się tym podzielą.
- To jakiś żart? - Nie.
Ebraheem nam powiedział, kiedy byliśmy w Arabii.
Spotkałaś go poza Ras al-Chajmą?
- Tak. - Tak?
- Kiedy to było? - Jeszcze przed Ras al-Chajmą.
Dobra. Wiedziałyście, że nie wiem.
- Tak? LJ, mówię do ciebie. - Przepraszam.
Nie wiedziałam, co robić. Ogarnął mnie śmiech.
Obie tu przyszłyście.
Wiecie, że Safa mi nie powiedziała.
Przyszłyście zrujnować wieczór.
- Mój. - Później się policzymy.
O mój Boże.
- Zostańcie. Ja wychodzę. - Poważnie?
Później pogadamy.
Żałosne. Wyjdźcie. Nie chcę was widzieć.
Pokazują prawdziwe oblicze. Flip i Flap.
Fałszywe.
- Zeina, czekaj. - Nie mów do mnie.
- Czekaj. - Nie mogę teraz.
Zeina. Spadnę. Poczekaj.
- Zeina. - Potknij się.
- W coś nas wplątała? - Zeina.
Napisy: Joanna Kazimierczak