AMELIA - BAYAN NG DUBAI
Zeina, sandali. Halika. Makinig ka.
Sasabihin ko na dapat pagkatapos ng event.
Safa, tanga ka ba? Ha?
SAFA MAYBAHAY
Ano'ng ginawa mo sa pagkakaibigan natin? Ano?
-Wag ka namang umalis. -Bakit ayaw mong sabihin?
Bahala na si Ebraheem. Bakit tinago mo?
Ano'ng naisip mo?
Masaya kang pinagtatawanan tayo ro'n ni LJ?
At si Farhana, iniisip niya, "Naisahan natin si Zeina"?
Ayos lang.
-Ayaw kong umabot sa ganito. -Nilagay mo'ng pagkakaibigan natin…
-Hindi… Sino ba siya? -…sa kamay ng mga pekeng 'yon,
na ayaw ko nang makita ulit kahit kailan.
Wala ba silang valet parking dito?
Hindi ako galit. Nasaktan ako.
May oras kang maglagay ng Swarovski makeup,
mag-ayos ng buhok, pero wala kang oras na tumawag sa kaibigan mo,
"Nagkita pala kami…"
Sasabihin ko na talaga sa 'yo.
Naunahan ka na nila.
Patawad.
Sobrang nalungkot ako.
Di ko pa siya nasaktan, at alam ko ang pakiramdam.
Nakita ko lang siyang umiiyak, at… ang bigat no'n para sa 'kin.
Nagdilim ang paningin ko.
Tapos, si LJ pa.
"Sinabi niya bang nagkita sila…"
Ano'ng ginawa mo sa 'tin? Ano'ng ginawa mo?
Gusto ko nang umuwi, sa kanlungan ko.
Wala na akong tiwala sa lahat.
DUBAI BLING
Farhana?
Mali ba 'yong ginawa ko?
-Pareho lang ang ginawa n'yo. -Malalaman niya rin naman.
Tingnan natin kung nagkakagulo ba sila.
-Sige. -Sige.
Dito lang kayo.
-Parang galit na galit siya. -Oo nga.
Naawa ako kay Safa. Hindi ko kasalanan 'yon.
Alam niyang tapat akong tao.
Palagi siyang may pasaring sa 'kin.
Bakit ako mananahimik?
-Maghintay tayo rito. -Puwedeng lumabas kayo?
-Sinadya nila ito. -Mga walanghiya.
Bakit di na lang pinatapos ang event ko?
Wala silang pakialam. Bakit?
Nandito ang mga kaibigan at pamilya ko.
Ba't kailangan akong ipahiya?
Kasi wala silang pakialam.
LJ, ahas ka. Ang kapal ng mukha mo.
Ang kapal ng mukha mong manggulo
sa event na pasalamat kang imbitado ka.
Ayoko silang kasama sa mesa.
Sobra-sobra lang 'yong reaksyon nila, di ba?
Sobra nga.
Ayoko silang kasama sa mesa.
Umalis na nga kayo.
Walang kuwenta.
-Tara. LJ, halika na. Ayos lang 'yan. -Alis na.
Pagpapalakas ng babae.
Ayos lang sa 'king umalis.
Ang hindi ayos sa 'kin, 'yong drama na hindi naman kailangan,
at sobra-sobra ang reaksiyon mo.
Di ko alam ang mali sa 'kin.
Panay ang pagtawag at pagmensahe ko kay Zeina…
Hindi siya sumasagot. Nag-aalala na ako.
Para sa 'kin, priyoridad kong makausap si Zeina.
Gusto kong maayos ito. Gusto kong itama.
Diyos ko.
Ano ba 'yon?
Desperado kayo sa event kaya narito pa kayo?
Hindi mo pag-aari itong restaurant.
Hindi, pero nirentahan ko.
-Diyos ko. Para siyang baliw. -Seryoso?
Ganito ka ba sa mga bisita mo, Safa? Napakabalasubas at garapal.
NEGOSYO NI EBRAHEEM
Pupunta ako sa Forever Rose
para kausapin sina Danya at Ebraheem.
Kakausapin ko sila tungkol sa negosyo nila.
Kukuha ng impormasyon at aalamin ang iba pang bagay.
Kumusta?
-Miss kita. -Ako rin.
-Hello. -Diva Dee.
-Kumusta? -Mabuti naman.
Puwede akong mahuli kasi may asawa na.
Aalagaan ko pa siya.
EBRAHEEM NEGOSYANTE
Narinig mo ang nangyari sa 'min ni Kris?
Ikaw ang magkuwento.
Pinakinggan kita. May lakad sila ni Fahad…
Magpapa-tattoo si Fahad ng pangalan ni Safa, pumunta ako.
Pagdating ko, tumakas na agad si Kris.
Bakit?
Di mo ba damang kahit di mo nakuha ang reaksiyon,
di siya nakipagtalo gaya ng gusto mo, na maisasara mo na ito?
Oo. Hindi ako nagsisisi sa ginawa ko,
at napanatag akong tama ang nararamdaman ko.
Iimbitahan mo ba siya kung di namin ito sinabi sa 'yo?
Walang kasalanan sa 'kin si Kris.
Hindi niya ako sinaktan o ininsulto kailanman.
Anumang namagitan kina Kris at DJ Bliss,
matagal na 'yon.
Walang kasalanan sa 'kin sina Kris.
Wala akong isyu sa kanila. Inimbitahan ako, gagawin ko rin.
Puwede ko ba kayong…
Puwede bang limang minuto, ako lang ang magsasalita?
Una, wag n'yong mamasamain.
Mahal at ginagalang ko kayo, at ang relasyon n'yo,
pero mapanganib na makipagnegosyo sa kaibigan.
-Di ko siya kaibigan. -Kaibigan mo.
Magkaiba ang "kaibigan" sa "bestie".
-Bakit parang galit ka, Marwan? -Bakit ba ako narito?
Kung gusto n'yong magbiruan, sige.
Pero wag kayong magnegosyo nang ganito.
Seseryosohin n'yo ang negosyo o mabibigo 'yon.
Di ko alam ang problema niya. Dapat masaya siya.
Pero nagmamaktol siya at nagagalit.
Hindi ko maintindihan.
Di ba dapat, lumapit ka muna sa 'kin at sinabing, "Alam kong abala ka"?
"Alam kong parating ang pinakamalaking concert mo…"
-Ano… -Sandali.
Diyos ko.
"Alam kong may mga negosyo ka, pero gusto ko itong gawin."
"Puwede ba nating hatiin ang oras natin? 50-50?"
"Habang nasa Besties Cafe ako, ikaw sa mga bata."
Di ba dapat, pinag-usapan muna natin 'yon?
Oo naman.
Ang problema ko sa negosyo,
nakatuon na naman si Danya sa ibang bagay kahit dapat,
nag-aasikaso siya sa bahay.
Marwan, kung may isyu kayong dalawa, labas na ako ro'n.
Pero wag na wag mong mamaliitin ang katalinuhan ko.
Kung hindi kita nirerespeto, wala ako rito.
Di kita rerespetuhin.
Mataas ang respeto ko sa 'yo kahit na…
-Sa 'kin, wala? -Hindi gano'n.
-Akin na ang susi. -Di gano'n.
-Akin na ang susi. -Di puwede.
Ayoko na. Pagod na akong kumbinsihin siya tungkol sa negosyo ko.
Hindi ko na kaya.
Mula nang kinasal tayo, puro na lang tungkol sa musika mo,
video clip mo, mga event mo, negosyo mo…
Ngayon lang ako may gustong gawin at di ka masaya.
-Hindi. -Oo. Ayoko na.
-Di mo dapat inuuna… -Aalis na ako.
Ilang taon ko nang isinasantabi ang mga pangarap ko.
At sa hindi niya pagsuporta,
nasasaktan ako at sobrang nagagalit.
Pagkatapos ng event,
umuwi ako, nag-ayos, at pumunta sa bahay ni Zeina.
Ipapaalam kong mabuti ang intensiyon ko.
BAHAY NINA HANNA AT ZEINA
Tinatawagan kita.
Mag-usap tayo.
Maghintay ka sa hardin. Susunod ako.
Hindi pa ako handang makipag-usap no'n.
Dismayado ako kay Safa.
Pero tingnan natin ang sasabihin niya.
Pumunta ako rito kasi alam kong nasira ang tiwala mo.
Pero totoong ginawa ko 'yon para sa ikabubuti natin.
Nagkita kami ni Ebraheem para malaman ko kung paano uusad.
Ayoko nang ilang kami sa isa't isa, mabigat 'yon sa pakiramdam.
At mabigat din sa kanya.
Makakapagpalubag sa loob namin ang taos-pusong paghingi ng tawad.
Hindi kita gustong ipahamak.
Sabihin mo nga. Sige.
Paano kayo nagkita? Sino'ng tumawag?
Tumawag siya…
Ba't mo tinago 'yong pagtawag? Wag mo raw sabihin?
Kasi sinugod ka niya sa opisina mo,
at binu-bully ka niya, pinagsasalitaan ng masama,
at alam kong nasasaktan ka, at alam kong hindi mo pa nalampasan 'yon.
Umaasa akong magkakaroon ng closure, o kaya…
paghingi ng tawad.
Taos-puso siya, at para sa 'yo 'yon.
Mare, para siyang… puno siya ng…
Kasinungalingan?
Hindi, puno siya ng pagsisisi.
O, tapos? Hindi ko pa rin siya kakausapin.
Bastos pa rin siya…
-Sasabihin ko sa 'yo… -…at sinisiraan ako.
Kaya, walang nagbago.
Nakikita ko ang katauhan ni Ebraheem. Peke siya.
Mapagbalatkayo siya, at kasinggaling ng hunyango.
Ang isyu ko, kung paano ko nalaman. Nagulat talaga ako.
"Napakatanga ni Zeina na 'yong alipores niya…
hindi na siya nirespeto, ni hindi sinabing nakipagkita kay Ebraheem."
Tinanong ko si Mona no'ng gabi,
"Sabihin ko bago ang event?"
Sabi niya, "Magsaya muna, pagkatapos na lang."
Wala akong masabi,
pero, pinag-usapan n'yo talaga ako ni Mona?
Grabe.
Binahagi ko sa 'yo ang pinakamalalaking sekreto ko… sa buong buhay ko.
At pinagkatiwala sa 'yo ang mga bagay na di ko ipagkakatiwala sa iba.
Kaunting oras pa.
Para maibalik ang tiwala.
Ayoko ng pahinga. Ayoko.
Hindi ka nagpapahinga. Ako, nagpapahinga.
Di ka puwedeng pumunta rito at idikta ang gusto mo.
-Sinasabi ko nga… -Nagkamali ka.
Respetuhin mo kung paano ko hinaharap ang mga bagay.
Masanay ka nang hindi lahat ng gusto mo, makukuha mo.
Ito ang nakasanayan mo.
Di dapat balewalain ang pagsira ng tiwala
sa malalapit na pagkakaibigan.
Pupuntahan ko si Lojain Omran.
Ikukuwento ko ang nangyari kina Safa at Zeina.
ASYENDA NI LOJAIN OMRAN
-Kumusta, mare? -Mabuti, salamat kay Allah. Ikaw?
Mabuti naman.
Dito ka lang at magpakabait ka. At nandito ang kaibigan mo.
Lulu, bakit di ka pumunta sa event ni Safa?
May iba akong priyoridad.
Hindi ko kaibigan si Safa, at di kailanman.
Bakit ako pupunta sa sosyalang wala namang silbi?
Magugulat ka sa nangyari sa 'kin do'n.
-Nakuwento ko nang kaunti. -Alam ng Dubai.
'Yong unang mensahe sa 'kin mula sa isang bisita, sabi,
-"Diyos ko. Mabuti at hindi ka pumunta." -Seryoso?
Naisip ko, "Aba, mukhang may drama."
Salamat at wala ako ro'n.
Di ko kaya ang gano'ng mga sitwasyon at eksena.
At ayoko talaga ng drama.
No'ng kararating ko lang…
"Nahuli ka na naman."
-Sabi nino? -Ni Safa.
Hindi naman ako bata para pagsalitaan mo nang ganyan.
Sino ba siya sa inaakala niya?
Ano'ng nagbunsod ng gulo?
Walang nagbunsod. Ano lang…
Gusto ko lang banggiting nagkita sina Ebraheem at Safa.
Akala ko, alam na ni Zeina.
-Kasi best friends sila. -Dapat.
'Yon ang alam natin. Tama.
Tama na magalit si Zeina.
Kung alam kong alam ng best friend ko na may isyu ako sa isang tao,
at malalaman kong nakipagkita siya sa taong 'yon
nang hindi ko alam,
siguradong mabagsik ang reaksiyon ko.
Nagulat ako sa reaksiyong nakita ko kina Safa at Zeina.
Sinabi niya, "Lumayas ka sa party ko."
Pinalayas ka?
-Oo. -Diyos ko.
At sumisigaw siya. Ako naman, "Sige."
-Sa harap ng lahat? -Oo.
Totoo. Pero di ako nagulat.
Kung ano ang trato niya sa asawa niya, gano'n din sa kaibigan.
Maidagdag ko lang,
mawalang-galang na, wala siyang alam sa pagpapahalaga.
Kahit no'ng binisita ko no'ng nanganak siya,
bilang paggalang, kaibigan kasi ni Zeina,
si Zeina ang malapit sa 'kin.
Pagdating ko ro'n, sabi,
"Akala ko, hihintayin mo pa pag nag-aaral na."
Hindi na ako babalik do'n.
Mahirap na bang rumespeto?
Hindi naman.
Di ba, may hinahanda rin akong event…
-Kumusta ang paghahanda? -Mabuti.
Sa oras ng event mo, may event ako sa Riyadh.
Pero sasamahan kita online.
-Mami-miss kita. -Mare.
Dahil may tensiyon kamakailan sa aming lahat,
naghahanda ako ng event na tatawaging White Peace Party.
Imbitado ang mga kaibigan
para makapag-usap kami nang masinsinan
nang walang drama at sigawan.
-Halika, Louie. -Tatawagan mo sina Safa at Zeina?
Pinadalhan ko sila ng imbitasyon…
-Talaga? -Oo.
-Di ko inaasahang imbitado sila. -Hindi ako galit sa kanila.
Tingin mo, pupunta?
Kung pumunta, tatanggapin ko sila.
Matapos ang nangyari, mag-ingat ka.
Masama ang kutob ko.
Sa unang pagkakataon, sana mali ako.
No'ng kasama ko si Zeina, nagpapasaring siya, "Bakit waitress, LJ?"
-Ano'ng masama sa waitress? -Di ko…
Tapat sila at masisipag.
Teka, di ko hinihingi ang opinyon mo.
-Kumusta naman? Ikuwento mo. -Mabuti.
-Hindi kita nakita. -Alam mo?
Kakaibang karanasan 'yon.
Di ko gustong gawin, pero gusto kong maranasan
-ang normal na trabaho. -Para sa restaurant mo.
Sakaling papasok ako sa food and beverage.
Sa pagiging waitress,
kaya ko naman, pero hindi ko kayang gawin araw-araw,
kasi oras para sa mga bata ang weekends.
Tapos, siyempre, titigil ako.
Sa 'yo ito.
-Hindi nga? -Oo.
-Bibigyan mo ako ng pusa? -Asul ang mata.
Diyos ko, Lulu.
'Yan ang bagong bahay mo.
-Birkin, 35, croc… -Kaya niya kaya?
Ganda ng bahay mo… Wow.
BAHAY NINA FAHAD AT SAFA
Sa wakas, naayos ko na ang regalo kay Safa.
Hindi 'yon naging madali.
Nasasabik ako sa reaksiyon niya, kung magugustuhan.
Safa.
Hindi ako makapagpasya sa regalo.
Kaya kumuha ako ng bracelet, at tatlong kotseng pagpipilian.
Safa. Nasaan ka?
-Hi! -Ano ito?
Diyos ko. Ano itong mga ito?
-Tara, anak. -Gusto ko po 'yan.
-Gusto mo? -Opo.
Boom. Boom. Boom.
Tatlong kotseng may malalaking pulang ribbon.
Diyos ko. Ano ito?
Salamat.
Diyos ko. Ang cute naman nito.
Sa wakas. Akala ko, nakalimutan na.
Susuko na ako.
Grabe. Nandito na talaga, at tinitingnan ko na.
Diyos ko. Nakakasabik.
Nagulat siya. Masaya siya, sobrang saya.
-Itong tatlo? -Hindi. Pumili ka lang ng gusto mo.
-Puwedeng dalawa? -Dalawa?
Sa panganganak ko kina Ayana at Alina.
Kung dalawa sa 'kin, may isa para kay…
Pero isa lang ang mamamaneho mo. Hindi mapapagsabay.
Gusto ko lahat. Gusto ko i-test drive.
Mahihirapan akong pumili ng isa,
pero susubukan ko sila
para makita ang pinakamagandang pang-shopping.
Ilang bag ang madadala,
'yon ang basehan ko ng pagpili.
May sorpresa ako.
Handa ka na?
Seryoso ba 'yan?
-Nagustuhan mo? -Diyos ko.
Ano?
Mas malaking commitment ito. Panghabambuhay na commitment.
-Nagustuhan mo? -Sobra.
Talaga?
Wala na. May pangalan ko sa braso niya. Parang barcode. "Kay Safa ako."
Di na siya makakalaya. Habambuhay na 'yon sa kanya.
Panandalian lang ito.
-Di permanente. -Seryoso?
-Teka. Biro lang ito? -Hindi. Dapat kasi…
-Biro lang ang commitment mo sa 'kin? -Alam mo na 'yan. Tara.
Gusto ko na ng totoo.
Ako 'yong na-prank imbes na si Safa,
kasi akala niya, totoong tattoo 'yon,
at natuwa siya ro'n. Akala ko, magagalit siya.
Bumalik sa 'kin.
Meron pa. Halika.
Diyos ko. Ang ganda.
Grabe.
Napakaraming hinandang sorpresa ni Fahad.
-Diyos ko. -'Yan ang susi sa…
-Teka. Sa katabing bahay. -Hindi. Walang katabing bahay.
-Binili mo 'yong katabi? -Hindi. Kalma lang.
Susi sa opisina mo kasi lumalago ang negosyo mo.
Suporta ko ito… Naibenta mo lahat. Kaya kailangan mo ng espasyo.
Salamat.
-Para suportahan ka. -Salamat.
Ginalingan talaga ni Fahad 'yong regalo sa panganganak.
Napasaya niya talaga ako.
Napakasaya kong asawa ko siya. Napakasuwerte ko.
-At galing ito kay Harshal. -Ang ganda.
Kokolektahin kong parang Pokémon.
Best friend ng mga babae ang diyamante. Signature na regalo 'yon.
Nararapat sa bawat babae.
Sobrang cute nito. Nakakasabik na--
-Di mo gusto? -Gusto, pero gusto ko ito.
-Si Zeina ang nakahanap? -Oo.
Alam mong nagkita kami kagabi?
-Kumusta naman? -Galit pa siya.
Alam mo ang gusto ko? Magkita kayo.
-Tawagan mo. -Nakikinig sa 'yo.
Pupuntahan ko siya.
Mahal kita.
-Masaya ka ba? -Oo.
-'Yon ang mahalaga. -Pakiusap.
Kakausapin ko.
Bukod sa magagandang regalo ni Fahad,
pinakamagandang regalo kung mapagbabati niya kami ni Zeina.
Ito na lahat ng regalo ko?
-Ano pa'ng kailangan mo? -May isa pa.
-Ano? -Gusto kong magpaopera.
-Anong klase? -Retoke.
-Para saan? -Mummy makeover.
Baliw ka ba? Di kailangan.
-Sige na, Fahad. Sige na. -Nababaliw ka na ba? Hindi.
Gusto ko ng mummy makeover,
mula sa katawan ng nanay, gagawin ka nitong sexy.
Parang di ako nanganak. "Lumabas lang."
Fahad, gagawin ko 'yon.
-Life in plastic, it's fantastic. -Baliw ka ba? Wag.
Pag-isipan natin ito. Salamat. Mahal na mahal kita. Salamat.
Halika, Safa. Kinakausap pa kita.
Nangako si Papa na tuturuan kami ni Safa na gumawa ng dolma.
Kaya ngayon, nasasabik na ako sa ituturo niya.
-Mukhang mahirap. Tama? -Iba ang Iraqi dolma sa ibang dolma.
Kasi paghahaluin lahat ng gulay.
Ilalagay ang kanin…
Sa susunod, 'yong anak natin, kakainin nila ang luto natin, di ba?
-Oo. -Ano'ng ginagawa natin?
-Tumulong tayo. -Nandito tayo para matuto.
-Di tayo natututo. -Haluin mo.
-Ayan. Yehey, Safa. -Wow.
-Nakakapagod. -Magaling.
Haluin mong mabuti. Kulang pa.
Tulad ng Iraqi na ama, kinontrol niya ang kusina.
-Nakausap mo na si Zeina? -Pinuntahan ko siya, tapos… Ewan ko.
-Malamig ang pakikitungo niya. -Kinausap ka pa rin.
Gusto ko siyang kausapin, di saktan.
-Oo naman. -Sabi ko, aaminin ko na dapat.
Malay ko bang gagawin 'yon ni LJ?
Ano'ng gagawin mo? Kasi kailangan n'yong bumalik sa…
Kakausapin siya ni Fahad.
Pag nakausap niya si Zeina, mapaparating niya ang punto ko.
Kung di magtagumpay si Fahad, handa akong kausapin siya para sa 'yo,
kung ayos sa 'yo.
-Oo. -Tingin ko, makakatulong.
Nalulungkot akong nararamdaman ni Safa na hindi pa sila
tulad ng dati ni Zeina, at gusto kong tumulong,
baka sakaling mapag-usap ko sila.
Gusto kong bumalik sila sa normal.
-Pupunta ka sa party ni LJ? -Hindi siguro.
-Inimbitahan ka ba? -Oo.
-Punta ka na. Magsasaya tayo. -Ayoko.
Wala akong balak.
Kabaligtaran ito ng kapayapaan.
ASYENDA NI LOJAIN OMRAN
Kami ng asawa ko, ang Clooney ko, pribado ang pamumuhay namin.
Nagsimula sa pagkakaibigan at nagkapalagayan.
Minahal ko siya sa kalooban niya.
Ang mahalaga sa kanya, matagumpay ako't masaya.
Ito ang bahagi ng buhay kong kuntento ako at masaya.
Ba't ko ilalabas sa publiko? Di ko kailangang ipagyabang ang asawa ko.
Naisip kong imbitahan sina Bliss at Danya sa bahay namin,
para makasama kami.
Kukumbinsihin namin nang hindi direkta si Bliss
sa pagnenegosyo ni Danya at Ebraheem.
Tuloy kayo. Nalulugod kami.
Salamat.
-Hi, mare. -Salamat sa imbitasyon.
Nagugutom na ako.
Sa 'yo 'yong may manok,
kay Danya 'yong seafood at plain.
Mare, salamat.
-Maalalahanin ka lagi. -Mare.
Kumusta ang negosyo?
Mabuti naman.
May mga tao lang na…
hindi sumusuporta.
Hindi naman. Hindi sa hindi sumusuporta.
Ang isa sa inaalala ko, ang masira ang pagkakaibigan sa negosyo.
Sabi niya, "Magkasosyo kayo."
"Magkasosyo kayo. May kontrata ba kayo?"
Pinoprotektahan lang ang karapatan mo, at ang pagkakaibigan,
para sa kapakanan mo 'yon.
Medyo natatakot ako sa pakikipagsosyo,
kahit sa pagitan naming mag-asawa, o sa kapatid,
kasi baka magkasiraan kami.
Matatag ang ina, lalaking matatag ang anak.
Independent ang ina, independent ang anak.
Tama. Sang-ayon ako riyan.
Hindi ko pinipigilan ang negosyo, o sila,
hindi ko gustong pahirapan sila.
Ang sinasabi ko lang, maging maingat
at wag n'yong hayaang magdulot ito
ng problema sa inyong dalawa.
At ang isa pa,
iniisip ko ang mga bata, lalo 'yong babae…
sa tingin ko, mas kailangan niya ang nanay niya,
at gusto siyang makasama.
Kahit ako. Kailangan ko siya.
Gusto niya, sa bahay lang ako, 24/7.
Mahilig siyang kumain, ayokong magluto.
'Yon nga ang pinakamalaking isyu namin.
Gagawin ko lahat. Pero 'yong pagluluto, aksaya 'yon sa oras.
Kung gigising ako sa umaga, mula sa trabaho sa gabi,
at biglang may nakahanda nang kumpletong almusal para sa 'kin,
-at magtatrabaho ako… -Kapag…
…may tanghalian, iisipin mo… Magbabago ang isip ko.
Mag-aaral akong magluto, at susuporta ka na?
-'Yon ang kasunduan? -Basta't magtutulungan tayo.
-Okay? -Awa ng Diyos.
Susubukan ko.
Bahala na si Danya sa tungkulin niya sa bahay,
sa isang banda ang mga anak, tapos, trabaho,
at dapat mabalanse ang lahat.
Bliss, tumawag nga pala sa 'kin si Kris,
Gusto kong marinig ang panig ng lahat
para maintindihan ko nang buo.
Malinaw na may tampuhan kayo na nangyari matagal na.
Sa pagitan n'yo, 12 taon na?
Pinuntahan ko siya para kausapin.
Magkaibigan ba kami o hindi?
Gusto kong malaman ang estado namin.
Tingin ko, mahalagang sabihin ko kay LO ang namagitan sa 'min
kasi siya ang pinakamakakaintindi, dahil nasa industriya rin siya.
May ganitong isyu rin kayo sa industriya n'yo?
Kaya nga ako lumalayo
sa mga katrabaho ko sa industriya.
Sabi, "Di nagkakasundo ang nasa iisang larangan."
Di ako naniwala dati.
At nalaman kong ang mga kasamahan mo ang humahadlang sa 'yo.
Para sa 'kin, kung ayaw niyang makipag-usap,
ikaw na ang lumayo.
Kalimutan mo na, at magpatuloy sa buhay.
Sa akin, di depende kaninuman ang buhay mo.
Ang totoo, ayoko na. Ayoko nang sumubok makipag-ayos.
Hindi kailangan. Di ko siya kailangan.
Kakalimutan ko na at tapos na 'yon.
ASYENDA NINA HASSAN AT MONA
Hi, baby. Na-miss kita. Ano'ng ginagawa mo?
Alam mo na, trabaho.
Nagtatrabaho si Hassan sa bahay ngayong gabi.
Kaya naisip kong ito ang tamang oras para pag-usapan
ang plano namin sa pag-aanak.
Sana, maging maayos ang usapan.
Nabanggit mo ang tungkol sa pagkakaroon natin ng anak.
HASSAN NEGOSYANTE
Parang matagal na natin itong hindi napag-uusapan.
Ano'ng naiisip mo?
Alam mo na, siguro sa ngayon, ang laging nasa isip ko,
'yong mga proyekto ngayong taon.
Tuwing iniisip kong magkaroon ng anak ngayon,
nag-aalala ako.
Alam ni Hassan na marami akong inaasikaso,
pero hindi niya alam kung gaano ako nasi-stress,
gaano nag-aalala, kaya ang pagpapalaki ng anak, mabigat para sa 'kin.
Lalo na ngayong taon, sa dami ng bagay na inaasikaso ko,
lahat ng pinuhunan ko, sobrang nakaka-stress.
Malamang, sa susunod na taon, dadami pa 'yan lalo.
Palaging gano'n. Hindi magkakaroon ng tamang panahon.
Palaging may napakaraming trabaho.
Dadagsa 'yon at hindi mauubos.
Pakiramdam ko, mas mahalaga ang pagkakaroon ng anak sa lahat ng ito.
Paano kung maselan ang pagbubuntis ko?
Maraming agam-agam pagdating sa ganitong bagay.
Wag mo sigurong alalahanin.
Nanay ang pinakaapektado. 'Yon ang realidad ng katawan natin.
Kaya, walang ganap na makakaintindi maliban sa 'kin
kung paano mababago ang buhay ko.
Paano kung di natin alam ang gagawin at magkamali tayo?
Magpapatulong tayo.
Sabi mo, ayaw mong magpalit ng diaper.
Hindi 'yon magbabago.
At uulitin ko, hindi ako magpapalit ng diaper.
Tae ang limitasyon ko.
Isa ito sa mga bagay na kahit gaano natin pagplanuhan,
malalagay pa rin tayo sa di inaasahang sitwasyon.
Ayoko ng gano'n.
Gusto ko, planado ang lahat hangga't maaari.
Oo. Tama.
Sa isip ko, hindi pa talaga panahon.
Siguro, sa dulo ng taon.
Ang "siguro," puwedeng oo, o hindi.
Siyempre, di ko masasabi ang mangyayari.
Bitawan mo na ang trabaho. Mag-anak na tayo.
Parang may miting ako ngayon, kaya…
Seryoso. May miting ako.
Kaya, aalis na ako, pero pag-usapan ulit natin,
kasi sa totoo lang, na-stress ako sa usapang ito
at uulitin ko ang manicure ko.
Di ko alam kung ano'ng dating nitong usapan
pero alam ko, mangyayari ang lahat sa tamang panahon.
-Mahal kita. -Wag ka nang ma-stress.
Siyempre, di ko binabalewala ang kalagayan niya.
Marami siyang inaasikaso.
Kaya, kung gusto niya pang iantala nang kaunti,
kaunti lang, maiintindihan ko at susuportahan ko 'yon.
Bilang bahagi ng karanasan sa matchmaking,
nakipagkita ako sa ilan, at sa totoo lang, hindi sila pumasa sa 'kin.
Gusto ng matchmaker na makipagkita pa ako.
Kaya, pupunta ako sa Ski Dubai.
MAHAL KO ANG SKI DUBAI
-Hi. Kumusta? -Kumusta ka?
-Farhana, tama? -Oo.
-Andrew. Nagagalak ako. -Ako rin.
-Kumusta ka? Mabuti naman? -Ang lamig. Ikaw ba ang pumili…
ANDREW WALLS DATE NI FARHANA
Masayang maging aktibo.
Sino ba'ng nagdadala ng babaeng makaka-date sa ganito?
Seryoso ba?
-Taga-Dubai ka? -Oo.
Ayos. Ano'ng ginagawa mo rito?
May negosyo ako. Personal training, coaching…
Ayos 'yan.
-Ikaw ba? -Hindi mo ako kilala?
Gusto kong sa 'yo marinig, sa halip na online.
-I-google mo na lang ako… -Sige.
…at magbasa tungkol sa 'kin. Malalaman mo.
I-google mo.
I-google mo ako.
Dapat ginoogle niya ako.
-Wag mo akong paikutin, mahihiluhin ako. -Talaga?
Ikot. Ayan.
-Hindi, ikaw muna. -Babae muna, di ba?
Diyos ko.
Alisin n'yo na ako rito, ngayon na. Gusto ko nang umalis.
-Nag-enjoy ka ba? Ano? -Oo, ayos lang.
-Ayos lang. -Talaga?
-Napakalamig. Oo. -Ano namang masasabi mo sa 'kin?
-Mabait ka naman… -Oo.
…pero pagdating sa lalaki, ang gusto ko…
May partikular akong hinahanap.
Ang hinahanap ko, 'yong matagumpay, malakas, at mataas ang kumpiyansa.
'Yong mapapaibig ako at magiging ang lalaking pinapangarap ko.
'Yon ang hinahanap ko.
Mauuna na ako. Giniginaw na ako at may iba pang pupuntahan.
-Masaya akong makilala ka. -Oo.
-Ingat ka. -Ikaw rin.
-Paalam. -Paalam.
Sa kabuuan, iba 'yong date sa inaasahan ko.
Ang naiisip ko…
Hanggang do'n na lang. Hindi na mauulit.
THE DUBAI EDITION HOTEL - SA BAYAN
Nang malaman kong nagkita sina Safa at Ebraheem,
di pa kami magkaayos.
Tinawagan ako ni Fahad, "Magkita tayo."
Mahal ko si Fahad. Kailangan kong makipagkita sa kanya.
-Hi. -Hello.
-Kumusta? -Mabuti naman.
Unang beses na tayo lang.
Salamat sa pagyaya mong magkita. Mahalaga ito sa 'kin.
Masama ang loob ni Safa. Nagkita rin yata kayo.
-Oo. -Pero parang hindi kayo…
Masyado pang bago. Alam mo naman siya.
Pag may gustong pag-usapan, gusto niya, doon na mismo,
sa sarili niyang oras.
Siguro, di pa rin niya alam ang magiging reaksiyon ko.
At bukod doon,
ang mas ikinagagalit ko,
alam na ito ng lahat.
Kaya tinago niya mula sa 'yo kasi mahal na mahal ka niya
at nirerespeto para sabihin sa tamang oras.
Pinaghandaan ni Safa na kausapin si Zeina,
at subukang lutasin ang isyu sa kanila ni Ebraheem.
Pero bago niya nagawa, may bago na namang drama
na hindi kinakailangan.
Kung uusad tayo mula rito,
gusto kong seryosohin ang pagkakaibigan at pag-uusap.
Siyempre, uusad kayo.
Walang pag-atras mula sa kung ano'ng meron kayo.
Kailangan lang ng panahon.
Sapat ang panahon.
Napakaraming panahon. Ayos na.
Para silang magkapatid. Mahal nila ang isa't isa.
Nagtatalo sila, nag-aaway, pero hindi dapat ganito katagal.
May isa pa akong gustong pag-usapan.
May aasikasuhin ako sa India. Mga negosyo ng pamilya namin sa India.
Maraming gagawin at kailangan ako roon. Kaya, magbibiyahe ako.
Ayaw ni Safa na pumunta ako ro'n.
Hindi isa o dalawang araw lang. Mahigit isang linggo.
Gusto kong makita ang gagawin niya habang nasa India ka
at mag-isa siya.
Gusto ko sanang maayos n'yo na ito bago 'yon.
Di magandang iwanang malungkot ang asawa, lalo't may pinagdadaanan siya.
Nami-miss ko siya.
Nami-miss kong makasama.
Alam ni Fahad kung gaano namin kamahal ni Safa ang isa't isa.
Kumbinsido na akong naghintay lang ng tamang oras si Safa.
Pero masyadong natagalan.
Magsasagawa ako ng event na tinatawag na White Peace Party
para ipagdiwang ang pagkakaibigan, kadalisayan, mga bagong simula,
at makaramdam ng kapayapaan sa paligid.
Ang ganda.
Narito ang Statue of Liberty.
-Hi, LJ. Hi. -Kumusta?
Napakaganda mo. Pasensiya na.
Ewan ko lang, ha. Event mo ba ito o sa 'kin?
Event mo ito, pero naisip kong itodo para sa 'yo, mare.
Farhana, hindi naman kailangang gano'n kabongga.
White party ito. Hindi piyesta.
-Seryoso. -Hi. Magandang enerhiya…
-Makakabulag ito. -Hindi. Hawakan mo.
Sabi ko nga, kung gusto natin ng shish kebab, may stick na.
Mahilig si Farhana sa atensyon. Gano'n talaga siya.
Uy. Kumusta?
Hi. Hi.
Kami ni Kris, nagbabatian kami noon,
no'ng di pa alam ang nangyayari.
Ngayong sigurado na ako dahil sa mga kilos niya, di kailangang bumati.
-Hello. -Bestie ko.
-Magaganda. Kumusta? -Kumusta?
-Hi, Mansour. Kumusta? Hi. -Hi.
Alam kong darating siya ngayon, at wala akong problema ro'n.
Di ko siya kaibigan, gano'n lang.
Peace party ito at nakaputi tayo.
Maging mapayapa tayo.
Tagay tayo.
Okasyon ito ng pagsasama-sama natin,
at pagpapakalat ng positibo't magandang enerhiya,
mga bagong simula, at pagpapatibay ng pagkakaibigan natin,
at gawing singdalisay ng puti.
Ang sweet niya.
Hindi pa 'yon ang speech ko. Hindi pa 'yon.
Nasa mensahe naman 'yon. Tagay.
-Tagay. -Salamat sa pagpunta.
Tagay.
Pahingi ng toothpick.
Huli kong nakita si LJ no'ng event si Safa,
kaya gusto ko siyang kausapin at siguruhing ayos lang siya.
Pakiramdam ko, kahit na malinis ang intensyon mo…
Alam kong totoo. Naramdaman ko 'yon.
Naisip ko, "Di niya naiisip kung gaano ito nakakasama ng loob kina Zeina at Safa."
Pero alam mo? Nadama ko ring
minsan, nagsasalita rin sila sa 'kin nang wala sa lugar,
baka nagbibiro lang sila, pero hindi ko pinapalaki 'yon.
Hindi ko lang pinapansin at iniisip ko, "Bahala kayo."
Ayoko ng drama.
Kaya gusto kong isagawa itong white party,
para kalimutan ang drama,
lahat ng tensiyon, at magsimula ng panibago.
Walang mangyayari.
-Mabubuting bagay lang. -Sana. Tagay.
Salamat.
Uy, LJ. Puwede ba kitang makausap?
Ayos ka lang?
Ayos ako. Ganito, may malaking show ako sa Coca Cola Arena.
Unang live show ko 'yon,
at naisip kong magandang ideya kung gagawa ka ng kanta
at itatanghal natin doon sa event.
-Talaga? -Oo.
Nakikita ko na si LJ, mukhang Barbie doll.
Aakyat siya sa stage, parang Paris Hilton ng Middle East.
Bale, ganito.
Magbu-book ako ng studio, hahanap ng bagay na kanta.
Magsasanay tayo, magiging malupit 'yon.
Dahil hindi ako angkop na maging waitress,
no'ng inalok ako ni Bliss na sumali sa concert niya,
hindi masamang ideya 'yon.
Bakit hindi? Gawin natin 'yan.
Pero mangako ka sa 'kin. Wag mong sasabihin kahit kanino.
-Di ko pa sinasabi kay Danya. -Pangako.
Lalabas ka roon, malaking sorpresa 'yon sa lahat.
Diyos ko. Nakakasabik naman.
Maganda ang enerhiya mo. Sana ganyan lahat.
LJ, pumunta ka at sinira ang event ko, ngayon, gagawa ka ng peace party?
Hoy, sisirain ko 'yan.
Nagsuot ako ng pulang ahas na damit, para harapin ang mga ahas.
Nandito pala si Safa.
-Ano? -Parating siya.
Hi, Safa.
Dumating si Safa, nakapula at itim na dress.
Hindi 'yon ang dress code ng event ko, pero ayos lang.
Hi, Safa. Na-miss kita.
-Bakit nakatayo ka lang diyan? -Halika. Dapat nakaputi ka.
LJ, para saan itong peace party?
-Tara. Upo tayo. -Yakap muna.
Sisirain mo ba ito?
Biro lang.
Mahilig akong magbiro.
Pero ayoko 'yong nakakasakit. Mas gusto ko 'yong biglaan lang.
LJ, para saan itong peace party?
Ayaw naming mag-away. Gusto naming lahat maging masaya.
-Pero sinira mo ang event ko. -Hindi ko ginusto. Sumigaw ka.
Naglabas ka ng impormasyong hindi dapat sa 'yo manggaling.
Hindi ko ginawa 'yon para ipahamak ka.
Nagkakamali ako minsan.
Ewan ko ba. Bigla na lang lumalabas sa bibig ko.
Hindi ako perpekto.
At peace party ito para sa mga mahahalaga sa 'kin.
-Sweet naman. -At mahalaga ka sa 'kin.
Dumating akong handang makipag-away,
pero napakamahinahon niyang magsalita
at humihingi ng tawad.
Kaya, lumambot ang puso ko. Paano 'yon?
Sa harap ng lahat, sinasabi ko, wala akong masamang intensiyon.
At nangangako akong hindi na mauulit 'yon.
Ayokong masira tayo.
Humingi ng tawad si LJ. Para sa 'kin, sapat na 'yon.
-Balat ba ng ahas 'yan? -Kasi ahas siya. Biro lang.
Kaya ahas, para sa mga ahas. Biro lang.
Wag kang tumulad kay Farhana. Wag kang maging atribida.
Ano 'ka mo? Atribida ako?
Teka. Sasabihin ko ang pagkakaiba n'yo ni LJ.
Humihingi siya ng tawad. Ikaw?
Tungkol naman sa 'kin? Diyos ko. Ako naman ang inaaway mo?
Sige, Safa. Awayin mo ako. Handa ako. Sige lang.
Gusto niya ng atensiyon.
Siya talaga ang atribida.
Palagi na lang tungkol kay Farhana,
kasi akala nila mahina ako at di kayang lumaban.
Wag kang magkunwaring biktima, utang na loob.
Kalma. Kung pipili ka ng pagkatao, Farhana,
'yong maganda naman.
Di ko nakikitang mahina si Farhana. Tanga siya.
Kung nagsasalita ako para kay LJ…
Ang sinabi ko lang, dapat sinabi mo kay Zeina.
Best friend mo siya.
Wag mo akong turuan kung paano maging kaibigan.
Marami akong di naiintindihan. 'Yong pagsigaw, 'yong dress at head piece.
Hindi ko kinakaya.
Ayoko na rito.
Mare, kumalma ka. Kalma.
Nawawala na sa kontrol ang sitwasyon. Hindi ko pinapatahimik si Farhana.
Akala ko, magkakasakitan na. Puwede ba? Tumigil na kayo.
-Wag mong sigawan si Farhana. -Kalma.
Wag mong sigawan.
-Kalma. -Hindi. Pumili ka ng tamang panig.
Wag mo siyang sigawan.
Ayokong makisawsaw kasi ginawa ko 'yon dati,
masama ang kinahinatnan. Pero no'ng pinapatahimik siya,
hindi, pagsalitain mo.
Hayaan mong ipagtanggol niya ang sarili.
-Di ko ito palalampasin ngayon. -Kalma. Tama na.
Gusto n'yo akong awayin ni Zeina? Sige ba.
Kasi iniisip n'yong mahina ako. Hindi ako mahina, 'no.
Hindi ako mahina. Mabait ako. Wag n'yo akong tapakan.
Tama na ito. Hindi niya ako magagaya.
Hindi niya kami magka-level.
Wag ka ngang sumigaw? Ayokong marinig ang boses mo. Tama na.
Nagsisigawan na ang lahat. Sinusubukan kong magtimpi.
Nawalan na ng kontrol, at naisip ko,
"Hindi na ito normal. Dapat itigil na ito."
Sigaw ka nang sigaw. Nakakairita. Alam mong ayoko ng sumisigaw.
Kung sino'ng di masaya, bukas ang pinto. Umalis na kayo.
Tama na.
Ayoko ng may nagsisigawan sa event ko.
Bakit ka sumisigaw? Kausapin mo siya sa maayos na paraan.
Kaibigan mo siya, di ba?
'Yong pinagtatanggol mo? 'Yong sumira nitong event?
Siya 'yong ipinagtatanggol mo? 'Yong sweet?
Di siya mukhang sweet. Ebraheem, kunin mo na siya.
-Ebraheem, naririnig mo ba ako? -Oo.
Oo.
Mapagbabati ko ba sina Safa at Danya? Imposible.
Nakakita ako ng pagkakataon.
At kapag may pagkakataong magbati, kinukuha ko ang pagkakataon.
Safa, puwede ba naming maintindihan ang isyu sa inyo ni Danya?
Walang ginawa sa 'yo si Danya.
-Ano'ng isyu mo sa 'kin? -Puwedeng…
Manahimik ka.
Oo. Ayoko siyang kausapin.
-Talaga bang pinatahimik mo ako? -Oo.
Sino ka ba, darating na nakapula sa white party?
-Uy, kayo… -Nakasuot ng ahas, tulad ng pagkatao mo.
-Wala akong ginagawa… -Ayaw kitang kausapin.
Wag mo akong kausapin. Pakitago nga ang mga kape?
Alam ko, maganda ako, pero wag mong ibaba ang sarili mo.
May maliit na grupo ka. Doon ka lang.
Ano? Naiinggit ka ba?
Naiinggit? Alibaba na bersiyon lang kita. Kalma.
Alibaba? Seryoso ka ba? Alam ng lahat na napakapeke mo.
Di ako gaya nina Danya at Bliss na nagrerenta ng kotse.
Pera ko ang pinambili ko ng kotse ko, cash pa.
Di ko kailangang ipabili sa asawa.
Wag mo akong bastusin. Kayang-kaya kitang bilhin.
Tumayo ako. Dapat, marinig niya akong mabuti. Nabubuhay ako sa karangyaan.
Di ko kailangang magpabili sa asawa.
Pero siya, kailangan niya ng pera mula sa asawa niya.
Wag mahihingi ng pera ang asawa mo sa asawa ko.
Humingi ng pera sa asawa mo?
-Sinimulan mo. -Wag kayong humingi sa asawa ko.
-Di ako humingi. -Wag kayong humingi.
-Tantanan n'yo kami. -Hindi ako humingi.
Diyos ko.
Di ko kailangan ang pera ng asawa mo.
Pain lang 'yon para sa isang tao. Sigurado, alam n'yo na.
Pain lang 'yon.
-Tama na. -Di ako…
Walang pera ang asawa mo. Wala siyang pera.
-Di mo alam? -Wag ka magpanggap.
Di sa 'yo ang kotse mo. Di ko kailangan magpabili ng Birkin.
-Ako mismo ang bumibili. -Vintage.
Kasi dati na akong mayaman, di nouveau riche.
Alam mo? Wala kang class. Layas.
Nouveau riche na lang kaysa tulad mo.
Tama na!
Tagapagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon