AMELIA - DUBAİ ŞEHİR MERKEZİ
Zeina, bekle canım. Gel. Beni dinle.
Yemin ederim, etkinliğin sonunda söyleyecektim.
Safa, aptal mısın?
SAFA SIDDIQUI EV HANIMI
Dostluğumuza ne yaptın böyle? Ne yaptın?
-Lütfen gitme. -Niye bana söylemedin?
Ebraheem umurumda değil. Sen niye söylemedin?
Ne düşünüyordun?
LJ'in içeride bizimle alay etmesi hoş mu?
Farhana da "Zeina'yı nasıl hakladık" diyor.
Sorun yok.
-Böyle olmasını istemedim. -Dostluğumuzu o sahte, acımasız…
-Ben… O kim ki? -…berbat insanlara feda ettin.
Hiçbirini hayatımda bir daha görmek istemiyorum.
Burada vale park hizmeti yok mu?
Kızgın değildim. Kalbim kırılmıştı.
Swarovski makyajını ve saçını
yapacak vakit buldun ama telefonu açıp dostuna şöyle diyemedin,
"Bu arada ben…"
Bugün sana söyleyecektim.
Senden hızlı davrandılar.
Özür dilerim.
Çok üzüldüm.
Onu hiç incitmemiştim. Hislerini anlıyordum.
Onu ağlarken görünce çok fena oldum.
Gözlerim karardı.
LJ geri kalmadı.
"Sana buluştuğunu söyledi mi…"
Bize ne yaptın? Ne yaptın?
Eve gitmek, güvenli alanıma çekilmek istedim.
Herkese güvenimi kaybettim.
CAFCAFLI DUBAİ
Farhana?
Yanlış bir şey mi yaptım?
SOSYAL MEDYA KİŞİLİĞİ
-İkiniz de aynı şeyi yaptınız. -Er geç öğrenecekti.
Delirmişler mi, gizlice bakıp görelim.
-Tamam. -Tamam.
Siz durun.
-Çok kızgın görünüyor. -Evet.
Safa için kötü hissettim. Benim hatam değil.
Çok dürüst olduğumu biliyor.
Bana hep acımasız imalarda bulunuyor.
Niye buna katlanayım ki?
-Burada bekleyelim. -Çıkar mısınız?
-Ne kadar haince. -Çok aşağılıklar.
Etkinlik bitene kadar bekleyemediler mi?
Umurlarında değil. Niye?
Dostlarım ve ailem burada.
Beni utandırmaları şart mıydı?
Umurlarında değil ki.
LJ, tam bir yılansın. Ne cüretle!
Davet edildiğine minnet duyacağına
ne cüretle olay çıkarırsın?
Onlarla oturmayacağım.
Abartıyorlar, değil mi?
Hem de çok.
Onlarla oturmak istemiyorum.
Gitmeniz lazım.
Çok acınası.
-Hadi LJ. Gel, gidelim. Sorun yok. -Gidin.
Kadın dayanışması.
Tamam. Gitmek benim için sorun değil.
Esas sorun, gereksiz olay çıkarmaları
ve abartılı tepki vermeleri.
Neyim var, bilmiyorum.
Zeina'yı arayıp mesaj atıp durdum.
Yanıt vermedi. Endişelenmiştim.
Benim önceliğim konuşabilmek için Zeina'yla görüşmek.
Aramızı düzeltmeliyim, bunu telafi etmeliyim.
Tanrım.
Ne oluyor?
Hâlâ gitmeyecek kadar mı etkinliğe meraklısınız?
Bu restoranın sahibi sen değilsin.
Hayır ama özel olarak kiraladım.
-Tanrım. Kafayı yemiş. -Cidden mi?
Konuklarına böyle mi davranıyorsun Safa? Ne kadar görgüsüz ve kaba.
EBRAHEEM'İN İŞLETMESİ
Bugün Forever Rose'a gidip
Danya ve Ebraheem'le buluşacağım.
Yapacakları işle ilgili onlarla konuşacağım.
Biraz bilgi edineceğim ve diğer şeyleri öğreneceğim.
Nasılsın?
-Özledim. -Ben de.
-Merhaba. -Diva Dee.
-Nasılsın? -İyiyim.
Evlendiğim için artık geç kalabilirim.
Kocalık görevlerim var.
EBRAHEEM AL SAMADI İŞ ADAMI
Kris'le aramda olanları duydun mu?
Senden de dinleyeyim.
Tavsiyene uydum Fahad'la bir yerdelerdi…
Fahad, Safa'nın adını dövme yaptırıyordu, ben de gittim.
Ben içeri girince Kris kapıya yöneldi.
Niye?
İstediğin yanıtı almadın,
istediğin yüzleşme de olmadı ama artık konuyu kapatacak mısın?
Kapatacağım. Yaptığıma pişman değilim
ve doğru düşündüğümü anlamış oldum.
Biz sana bunu söylemesek onu çağırır mıydın?
Kris'in bana bir yanlışı olmadı.
Kris benim ne kalbimi kırdı ne de bir şekilde gücendirdi.
Kris ve DJ Bliss'in arasındaki olaylar
uzun süre önce olmuş.
Kris ve Brianna bana iyilerdi.
Sorunumuz yok. Onlar beni çağırmıştı, o yüzden çağıracağım.
Millet, sizden…
Bir beş dakikanızı alsam, bu sürede konuşmasanız?
Öncelikle beni yanlış anlamayın.
İkinize de, ilişkinize de saygım var
ama bir arkadaşla işe atılmak çok risklidir.
-O arkadaşım değil. -Arkadaşın.
"En iyi arkadaş" daha farklıdır.
-Niye canın sıkkın gibi Marwan? -Niye buradayım bilmiyorum.
Gülüp şakalaşacaksanız tamam.
Ama bu şekilde bir işe atılmayın.
Ya iş konusunda ciddi olursunuz ya da başarısız olursunuz.
Sorunu ne bilmiyorum. Mutlu olması lazım.
Onun yerine surat asıp üzülüyor.
Hiç anlamıyorum.
Bana gelip şöyle demen gerekirdi, "Bak. Meşgul olduğunu biliyorum.
Hayatının en büyük konseri yaklaşıyor."
-Ne… -Dur.
Allah'ım!
"Kendi işlerin var ama ben bunu yapmak istiyorum.
Zamanımızı yarı yarıya bölsek olur mu?
Ben Besties Kafe'yle ilgilenirken sen çocuklara bak."
Bu konuşmayı yapmış olmamız gerekmez miydi?
Tabii ki.
Bu işle ilgili temel sorunum,
Danya'nın evde durmasına ihtiyacım varken yine tüm odağını
başka bir şeye vermesi.
Marwan. Aranızda bir sorun varsa o sizi ilgilendirir.
Ama asla ve asla benim zekâmı küçümseme.
Sana saygı duymasam burada olmam.
O zaman saygım olmazdı.
Sana saygım sonsuz ama ben…
-Bana mı saygın yok? -Öyle değil.
-Araba anahtarını ver. -O değil.
-Araba anahtarını ver. -Hayır.
Yeter artık. İşimle ilgili onu ikna etmeye çalışmaktan yoruldum.
Buna devam edemem.
Evlendiğimizden beri konu hep senin müziğin,
kliplerin, etkinliklerin, işin…
İlk kez bir şey istiyorum ama sen mutsuzsun.
-Hayır. -Evet. Yeter.
-Önceliğin… -Ben gidiyorum.
Uzun yıllardır hayallerime ket vuruyorum.
Onun beni desteklememesi,
kalbimi çok kırıyor ve beni sinirlendiriyor.
Etkinlik biter bitmez
eve gidip üstümü değiştirdim ve Zeina'ya gittim.
Niyetimin iyi olduğunu bilmesini istedim.
HANNA VE ZEINA'NIN KONUTU
Seni aramaya çalıştım.
Konuşmak istiyorum.
Bahçede bekle. Geliyorum.
O aşamada oturup konuşmaya hazır değildim.
Safa beni hayal kırıklığına uğratmıştı.
Ama söyleyeceklerini dinleyeceğim.
Güven sorunu yaşadığını bildiğim için geldim.
Ama bunu gerçekten iyi niyetle yaptım.
Ebraheem'le buluşmamın nedeni, bu konuyu aşmamızı istememdi.
Tuhaf bir durumda kalmak istemiyorum, kendimi kötü hissettiriyor.
O da kötü hissediyor.
Gerçek bir özür, ikimiz için de iyileştirici olabilir.
Sana kötü bir şey olmasını asla istemem.
Bir şey sorayım. Peki.
Nasıl buluştunuz? Kim kimi çağırdı?
O beni çağırdı…
O zaman niye söylemedin? "Zeina'ya söyleme" mi dedi?
Ofisinde sana saldırmıştı,
sana zorbalık yapıyordu ve arkandan kötü konuşuyordu.
Tüm bunların canını sıktığını, tamamen atlatamadığını biliyordum.
Konuyu bir şekilde kapatırım diye umdum,
belki o özür dilerdi.
Gerçekten dürüsttü. Senin için yaptım.
Canım, o tamamen…
Yalancının teki.
Hayır, gerçekten üzülmüş gibiydi.
Sonra ne oldu? Hâlâ onunla konuşmuyorum.
Hâlâ saygısızlık yapıyor.
-Sana söyleyecektim… -Beni çekiştiriyor.
Bir şey değişmedi.
Ebraheem'in esas yüzünü görebiliyorum. Çok sahte.
Yüz farklı yüzü var, tam bir bukalemun.
Ben böyle öğrenmeyi sorun ettim. Hâlâ çok şaşkınım.
"Zeina o kadar aptal ki dostu bile
Ebraheem'le görüştüğünü söyleyecek kadar ona saygı duymuyor."
Bir önceki akşam Mona'ya dedim ki
"Etkinlikten önce mi söylesem?"
O da "Etkinliğin tadını çıkarsın, sonra söyle" dedi.
Ne diyeyim, bilmiyorum
ama Mona'yla beni mi konuştunuz?
Vay be.
Seninle hayatımın en gizli sırlarını paylaştım.
Sana başka kimseye güvenmediğim konularda güvendim.
Bana zaman lazım.
Yine güven duymak için.
Ben ilişkilerime ara vermem.
Sen vermezsin. Ben ara veririm.
Gelip kendi şartlarını bana dayatamazsın.
-Diyorum ki… -Hata yaptın.
Bu olayı böyle kaldıracaksam bana saygı duymalısın.
Hep istediğini elde edemeyeceğine alışman lazım.
Normalde öylesine alışıksın.
Yakın arkadaşlarınızın güveninizi boşa çıkarması
hafife alınacak bir şey değil.
Bugün Lojain Omran'a gidiyorum.
Safa ve Zeina'yla olanları konuşmak istiyorum.
LOJAIN OMRAN'IN KONUTU
-Nasılsın canım? -Allah'a şükür, iyiyim. Ya sen?
İyiyim.
Sen uslu uslu burada dur. Bugün arkadaşın da burada.
Lulu, Safa'nın etkinliğine gelmedin. Niye?
Başka işlerim vardı.
Safa dostum değil, asla da olmayacak.
Bir amacım yokken niye nezaketen gideyim?
O gün başıma gelenlere inanamazsın.
-Telefonda anlattım. -Tüm Dubai biliyor.
İlk mesajı atan konuklardan biri şöyle dedi,
-"Tanrım. İyi ki gelmemişsin." -Cidden mi?
"Tamam, demek ki yine olay çıktı" dedim.
Allah'a şükür, orada değilmişim.
Öyle durumlara ve ortamlara tahammül edemiyorum.
Olay çıkmasını da sevmiyorum.
Daha oraya gider gitmez
"Yine geç kaldın" dedi.
-Kim dedi? -Safa.
Ben çocuk muyum da girer girmez bana öyle diyor?
Kendini ne sanıyor da öyle konuşuyor?
İlk kıvılcım nereden çıktı?
Kıvılcım yoktu. Sadece…
Ebraheem ve Safa'dan, onların buluşmasından bahsetmek istedim.
Zeina'nın bildiğini sandım.
-Güya en iyi arkadaşlar. -Sözüm ona.
Biz öyle biliyoruz. Evet.
Zeina sinirlenmekte haklı.
En iyi arkadaşım biriyle sorunum olduğunu bilse,
sonra da benden gizli gizli o kişiyle
buluştuğunu duysam
çok sert bir tepki verirdim.
Safa ve Zeina'nın verdiği tepkiye şaşırdım.
"Partimden git" dedi.
Seni attı mı?
-Evet. -Tanrım.
Bir de bağırıyordu. "Tamam" dedim.
-Herkesin önünde mi? -Evet.
Ama ben şaşırmadım.
Kocasına öyle davranan arkadaşlarına da böyle davranır.
Saygısızlık etmek istemem
ama Safa aynı zamanda takdir duygusundan bihaber.
Bebeği için gittiğimde bana bile öyleydi.
Zeina'nın dostu diye nezaketen gitmiştim
çünkü ben Zeina'ya daha yakınım.
Girer girmez dedi ki
"Bebek okula başlayınca geleceğini sanmıştım."
Bir daha onun evine asla gitmem.
Saygı göstermek bu kadar mı zor?
Hiç sanmıyorum.
Ben de bir etkinlik düzenliyorum.
-Hazırlıklar nasıl gidiyor? -İyi.
O gün Riyad'daki bir etkinlikte olacağım.
Ama internetten yanında olurum.
-Yokluğunu hissederim. -Canım.
Son zamanlarda herkes gergin olduğundan
Beyaz Barış Partisi adında bir etkinlik düzenliyorum.
Olay çıkarmadan,
bağırıp çağırmadan oturup konuşabilelim diye
dostlarımı çağırmaya karar verdim.
-Gel Louie. -Safa ve Zeina'yı çağıracak mısın?
Davetiye gönderdim…
-Öyle mi? -Evet.
-Göndermezsin sanmıştım. -Onlara kızmıyorum.
Sence gelirler mi?
Gelirlerse başımın üstünde yerleri var.
Yaşananlardan sonra dikkatli olmalısın.
İçimde kötü bir his var.
İlk kez yanıldığımı umuyorum.
Zeina bana "Niye garson oldun LJ?" dedi.
-Garsonluğun nesi var? -Ben…
Gayet dürüstler, sıkı çalışıyorlar.
Kusura bakmasın ama ona soran olmadı.
-Nasıldı? Anlatsana. -Güzeldi.
-Seni öyle göremedim. -Şöyle diyeyim.
Bir deneyim oldu Lulu.
Tercih etmem ama normal bir işti.
-Bunu görmeliydim. -Restoran açarsan diye.
Yeme içme üzerine bir planım olursa diye.
Garsonluk işini
yapabileceğimi düşündüm ama her gün devam edemem.
Hafta sonlarımı çocuklarımla geçiriyorum.
O yüzden bırakmam gerekecek.
Bu sana.
-Yok artık. -Evet.
-Bana yavru kedi mi aldın? -Mavi gözleri var.
Tanrım! Lulu!
Peki, bu senin yeni evin.
-Birkin, 35, timsah… -Çantada ölür mü?
Evi ne güzel. Vay be.
FAHAD VE SAFA'NIN KONUTU
Sonunda Safa'ya doğum hediyesini aldım.
Hiç kolay olmadı.
Tepkisi ne olur, beğenir mi, merak ediyorum.
Safa.
Hediyeye karar veremedim.
Bilezik aldım. Bir de üç arabadan birini seçecek.
Safa. Neredesin?
-Selam! -Bu da ne?
Tanrım. Tüm bunlar ne?
-Gel, gel. -Çok sevdim.
-Sevdin mi? -Evet.
Çat, çat, çat.
Büyük kırmızı kurdeleli üç araba. Neler oluyor?
Tanrım. Bu da ne?
Teşekkürler.
Tanrım. Ne kadar tatlı.
Sonunda hediyem geldi. Unuttu sanmıştım.
Umudumu yitiriyordum.
Vay. Sonunda hediyem geldi, gözlerime inanamadım.
Tanrım. Çok heyecanlı.
Ağzı açık kaldı. Çok mutluydu, kendinden geçti.
-Üçü de mi? -Hayır. Beğendiğini seç.
-İki olsa? -İki tane mi istiyorsun?
Çünkü Ayana ve Alina var.
İki tane olursa ikisi için de birer tane…
Ama sen bir araba süreceksin. İki tane süremezsin.
İstiyorum, sevdim. Test sürüşüne çıkayım.
Bir tane seçmek zor olacak
ama hangisi
alışverişe gitmeye uygun diye denemem lazım.
Kaç poşet sığar diye.
İşte buna göre karar vereceğim.
Sana bir sürprizim var.
Hazır mısın?
Ciddi misin?
-Beğendin mi? -Tanrım.
Ne?
Bu daha büyük bir söz. Hayat boyu sürecek bir söz.
-Sevdin mi? -Bayıldım.
Cidden mi?
İşte bu. Adım onun vücudunda yazıyor. Barkod gibi. "Ben Safa'ya aitim."
Hiçbir yere gidemez. O dövme ömür boyu üstünde.
Geçici.
-Kalıcı değil. -Sahi mi?
-Dur. Şaka mıydı? -Yok. Aslında…
-Bana verdiğin söz bir şaka mı? -Safa, değil, biliyorsun. Gel.
Hayır, gerçeğini yaptır.
Galiba şakanın kurbanı Safa değil, ben oldum.
Dövmeyi gerçek sandı
ve çok sevindi. Ben hoşlanmaz sanmıştım.
Şaka tersine döndü.
Dahası da var. Gel.
Tanrım. Çok güzel.
Vay be.
Fahad'ın bir sürü sürprizi vardı.
-Tanrım. -Bu anahtarlar…
-Dur. Yandaki evin. -Hayır. Yandaki evin değil.
-Yandaki evi mi aldın? -Hayır. Sakin ol.
İşin iyi gittiği için ofisinin anahtarı.
Seni destekliyorum. Ürünlerin satıldı. Sana daha fazla alan lazım.
Teşekkürler.
-Seni desteklemek için. -Sağ ol.
Fahad doğum hediyesinin üstesinden çok iyi geldi.
Beni çok mutlu etti.
İyi ki benim kocam o. Çok şanslı bir kızım.
-Bunu Harshal'dan aldım. -Çok güzel.
Bunları Pokemon gibi toplayacağım.
Bir kızın en iyi arkadaşı elmaslardır. En klasik hediye budur.
Her kız elması hak eder.
Çok tatlı. Bir an önce…
-Ya bilezik? -Güzel ama buna bayıldım.
-Ofisi Zeina mı buldu? -Evet.
Dün onu görmeye gittim.
-Nasıl geçti? -Hâlâ bana kızgın.
Senden bir şey isteyeyim mi? Onunla buluş.
-Onu ara. -Seni dinler.
Buluşurum.
Seni seviyorum.
-Mutlu musun? -Evet.
-Önemli olan bu. -Buluşun.
Konuşurum.
Güzel hediyelerin yanı sıra, eğer Fahad
Zeina'yla aramı düzeltirse en iyi hediye bu olacak.
Hediyelerim bu kadar mı?
-Başka ne lazım? -Bir tane daha.
-Ne? -Ameliyatımı olayım.
-Ne ameliyatı? -Estetik.
-Niye? -Annelik estetiği.
Delirdin mi? Ne gerek var?
-Lütfen Fahad. Lütfen. -Aklını mı kaçırdın? Hayır.
Annelik estetiği olmak istiyorum.
Yani anne vücudundan seksi vücuda geçmek istiyorum.
Çocuk doğurmamışım gibi. "Çıkıverdi" diyeyim.
Yaptıracağım.
-Estetikli hayat gibisi yok. -Delirdin mi? Safa, hayır.
Tamam, düşünürüz. Sağ ol. Seni çok seviyorum. Teşekkürler.
Gel Safa. Seninle konuşuyorum.
MAMALU MUTFAĞI
Babam Safa'ya ve bana dolma yapmayı öğreteceğine söz verdi.
Bugün babamın bize ne öğreteceğini merak ediyorum.
-Biraz zor gibi. Değil mi? -Irak dolması diğerlerine benzemez.
İçinde sebze karışımı olur.
Pirinç koyalım…
Çocuğumuz var. Senin de olursa bil ki yemeklerimize bayılıyorlar.
-Doğru. -Biz ne yapalım?
-Bir şey yapalım. -Öğrenmeye geldik.
-Öğrenmiyoruz. -Bunu karıştırın.
-İşte böyle. Bravo Safa. -Vay be.
-Yorucuymuş. -Aferin.
İyi karıştır. Böyle olmaz.
Tam bir Iraklı baba gibi, mutfağı ele geçirdi.
-Zeina'yla konuştun mu? -Onu görmeye gittim ama… Bilmiyorum.
-Bana karşı biraz soğuktu. -En azından konuşmuş.
Konuşmak istedim, onu incitmek değil.
-Tabii. Evet. -Söyleyeceğim dedim.
LJ'in bunu yapacağını nasıl bileyim?
Ne yapacaksın? İllaki bir araya gelip…
Fahad onunla buluşacak.
Fahad, Zeina'yla konuşursa benim niyetimi anlatabilir.
Fahad da düzeltemezse senin adına ben konuşabilirim.
Sen de sorun etmezsen.
-Tabii. -Faydası olur.
Safa'nın Zeina ile arkadaşlığının eskisi gibi olmadığını
düşünmesine üzüldüm, yardım etmek de isterim.
Belki ara buluculuk yapabilirim.
Eski hâllerine dönmelerini çok istiyorum.
-LJ'in partisine gidecek misin? -Sanmam, hayır.
-Seni davet etti mi? -Evet.
-Gel. Lütfen gel. Eğleniriz. -Hayır.
Gitmeye niyetim yok.
Barışın tam aksi bir parti.
LOJAIN OMRAN'IN KONUTU
Ben ve kocam, yani Clooney'im gözlerden uzak bir hayat sürüyoruz.
Dost olarak başlayıp yakınlaştık.
Onun kalbine âşık oldum.
Önemli olan onun başarılı ve mutlu olması.
Hayatımın özellikle bu kısmından çok memnunum.
Niye insanlara göstereyim? Kocamla hava atmam gerekmiyor.
Bliss ve Danya'yı kocam ve benimle sohbet için
evimize çağıracaktım.
Danya'nın Ebraheem'le iş ortaklığı ile ilgili
Bliss'i de gizlice ikna etmeye çalışacağız.
Hoş geldiniz. Şeref duyduk.
Teşekkürler.
-Merhaba canım. -Çok teşekkürler.
Çok açım.
Tavuklu olan sana.
Deniz ürünlü ve baharatsız olan eşine.
Sağ ol canım.
-Ne tatlısın. Çok naziksin. -Canım.
İşin nasıl gidiyor?
İyi gidiyor.
Gerçi bazıları
pek desteklemiyor.
Hiç de bile. Mesele destek değil.
En büyük endişelerimden biri, iş yüzünden dostluğunun bozulması.
Bize dedi ki "İş yapıyorsunuz.
Bu işe giriştiniz. Sözleşme imzaladınız mı?"
Haklarını ve dostluğunu garanti altına almak istiyor.
Hakkı var. Senin de yararına.
Ben ortaklıklardan biraz korkarım.
Eşimle veya kardeşimle de olsa fark etmez.
Birbirimizi kaybedebiliriz.
Güçlü kadın, güçlü çocuklar yetiştirir.
Bağımsız bir kadının bağımsız çocukları olur.
Tabii. Tamamen katılıyorum.
Amacım işi durdurmak, onları engellemek değil.
İşlerini zorlaştırmak istemiyorum.
Sadece dikkatli olmalarını istiyorum.
Bunun aralarında bir soruna yol açmasına
izin vermemeliler.
Bir de çocuklarımı,
özellikle de kızımı düşünüyorum.
Annesine, onunla vakit geçirmeye
daha çok ihtiyacı var.
Benim bile. Benim de ona ihtiyacım var.
Sürekli evde olmamı istiyor.
O yemeyi seviyor, ben pişirmeyi sevmiyorum.
Hatta evliliğimizdeki en büyük sorun bu.
Her şeyi yaparım ama yemek yapmak bence vakit kaybı.
Gece çalıştıktan sonra sabah uyandığımda
zengin bir kahvaltı masası hazır olsun.
-Sonra işe gideyim. -Canım, sen…
Öğle yemeğim hazır olsun. Fikrim kesin değişir.
Yemek yapmayı öğrenirsem işimi destekler misin?
-Anlaşma bu mu? -İkimiz de çaba gösterelim.
-Olur mu? -İnşallah.
Elimden geleni yaparım.
Artık Danya'ya kaldı. Ev işlerini halledecek,
hem çocuklarla hem de işiyle ilgilenecek
ve bir denge sağlayacak.
Bliss, Kris beni aradı.
Mevzuyu tam olarak anlamak için
iki tarafı da dinlemeliyim.
Seninle yıllar öncesine dayanan bir sorunu var.
On iki yıl öncesine mi?
Onunla oturup konuşmaya gittim.
Dost muyuz, öğrenmek istedim.
Ne olduğumuzu bilmek istedim.
LO'ya Kris'le aramda olanları anlatmam önemliydi.
Sektörde de yer aldığı için bu durumu en iyi o anlardı.
Senin sektörde de böyle sorunlar yaşıyor musun?
O yüzden kendi alanımdaki
tüm insanlardan uzaklaştım.
"İki meslektaş asla hemfikir olmaz" denir.
İlk başta inanmazdım.
Sonra hep sektörden insanların önüme taş koyduklarını öğrendim.
Bana kalırsa, seninle oturup konuşmuyorsa
kendini geri çek.
O kişiye bir sünger çek, hayatına devam et.
Senin hayatın kimseye bağlı değil.
Gerçekten artık bitti. Çabalamayı bırakacağım.
Gerek yok. Ona hayatımda ihtiyacım yok.
Sünger çekiyorum, bitti.
HASSAN VE MONA'NIN KONUTU
Merhaba canım. Seni özledim. Ne ile meşgulsün?
İş güç işte.
Hassan bu akşam evdeki ofisinde çalışıyor.
İçeri girip çocuk planlarımızla ilgili konuşmak için
doğru bir an olacağını düşündüm.
Umarım bugünkü konuşmamız iyi geçer.
Çocuk sahibi olmamızdan bahsettin.
HASSAN ELAMIN İŞ ADAMI
Uzun süredir bu konuyu konuşamadığımızı düşündüm.
Aklında ne var?
Galiba şu an aklımda çoğunlukla
bu yılki projelerim var.
Şu an bebek doğurmak aklıma gelince
endişeleniyorum.
Hassan pek çok şeyle uğraştığımı biliyor
ama dünyaya birini getirmek konusunda
ne kadar gerildiğimi, endişelendiğimi bilmiyor. Çok zor bir şey.
Özellikle bu yıl planladığım ve yatırım yaptığım şeyleri düşününce
oldukça geriliyorum.
Belki seneye daha da yoğun olacağız.
Hep öyle olacak. Doğru bir an gelmeyecek.
Bizim hep çok işimiz olacak.
Her şey peş peşe olur, asla bitmez.
Bence çocuk sahibi olmak tüm bunlardan daha önemli.
Ya hamileliğim zor geçerse?
Böyle bir konuda zaten çok fazla olasılık var.
Endişelenmeyi bırakman lazım.
Bundan en çok anne etkileniyor. Biyolojimiz gereği böyle.
Galiba dünyamın nasıl değişeceğini
benim dışımda kimse anlayamaz.
Ya bilmediğimiz şeyler olursa, hata yaparsak?
Yardım alırız. Sorun olmaz.
Bez değiştirmek istemediğini söyledin.
Bu asla değişmeyecek.
Yine söyleyeyim, ben asla bez değiştirmem.
Kaka konusunda çizgiyi çekiyorum.
Bu konuda ne kadar hazırlık yaparsak yapalım
bizi gafil avlayacak bir şey çıkacak.
Gafil avlanmayı sevmem.
Her şeyi olabildiğince planlamak isterim.
Biliyorum.
Bence şu an bunu yapamayız.
Yıl sonunda belki olabilir.
Peki ama "belki" evet mi demek, hayır mı?
Olacakları tabii ki tahmin edemem.
Yapılacaklar listeni unut. Çocuğumuz olsun.
Galiba şu an bir toplantım var, o yüzden…
Ciddiyim. Toplantım var.
O yüzden gitmem lazım ama sonra yine konuşalım.
Bu konuşma beni çok gerdi.
Manikür yapmam lazım.
Ona göre konuşmamız nasıl geçti, bilemem
ama her şeyin vakti gelince olacağına eminim.
-Seni seviyorum. -Gerilme.
Onun durumunu da göz ardı etmiyorum.
Çok yoğun.
Biraz daha ertelemek istiyorsa,
çok olmamak şartıyla, anlarım ve desteklerim.
Çöpçatan aracılığıyla,
birkaç kişiyle buluştum ama beklentilerimi karşılamadılar.
Çöpçatan birkaç kişiyle daha buluşmamı istiyor.
Bugün Ski Dubai'ye gideceğim.
KAYAK YAPMAYI SEVİYORUM DUBAİ
-Merhaba. -Nasılsın?
-Farhana mı? -Evet.
-Andrew. Memnun oldum. -Ben de.
-Nasılsın? İyi misin? -Çok soğuk. Burayı sen mi seçtin?
ANDREW WALLS FARHANA'NIN RANDEVUSU
Aktivite eğlenceli olur.
Kim bir kızı randevuda oraya götürür?
Ciddi misin?
-Dubai'de misin? -Evet.
Güzel. Ne iş yapıyorsun?
Küçük bir işletmem var. Kişisel eğitim, antrenörlük…
Güzel.
-Peki ya sen? -Beni tanımıyor musun?
İnternette okumaktansa senden duymak istedim.
-Google'dan bakabilirsin. -Tamam.
Oradan okursan öğrenirsin.
Google'da arasana.
Google'da ara.
Google'da aramalıydı.
-Beni döndürme, başım döner. -Öyle mi?
Dön. İşte böyle.
-Hayır, önce sen. -Hanımlar önden.
Tanrım.
Beni derhâl oradan çıkar. Gitmek istiyorum.
-Eğlendin mi? -Evet, fena değildi.
-Fena değildi. -Öyle mi?
-Çok soğuk. Evet. -Sence ben nasılım?
-İyi birisin tabii. -Peki.
Ama erkekler konusunda benim…
Aradığım belirli bir erkek tipi var.
Ben başarılı, güçlü ve öz güvenli birini istiyorum.
Benim başımı döndürsün, hayallerimdeki erkek olsun.
Aradığım şey bu.
Gitmem lazım. Dondum ve bir görüşmem daha var.
-Memnun oldum. -Tabii.
-Kendine iyi bak. -Sen de.
-Hoşça kal. -Güle güle.
Genel olarak, randevu beklediğim gibi geçmedi.
Yani biraz…
Tamam, neyse. Bir daha asla.
THE DUBAI EDITION OTELİ - ŞEHİR MERKEZİ
Safa'nın Ebraheem'le buluştuğunu öğreneli
aramız iyi değil.
Fahad beni arayıp "Buluşmamız lazım" dedi.
Fahad'ı severim. Onunla buluşmamazlık edemem.
-Selam. -Merhaba.
-Nasılsın? -İyiyim.
İlk kez baş başa takılıyoruz.
Çağırdığın için sağ ol. Çok sevindim.
Safa çok üzgün. Galiba siz de görüşmüşsünüz.
-Evet. -Ama galiba siz…
Daha çok yeniydi. O nasıldır, biliyorsun.
Bir şeyi konuşmak istediğinde keyfine göre
oldu bittiye getiriyor.
Tepkimin nasıl olacağını da hâlâ kestiremiyor.
Ama bir yandan da
beni esas sinirlendiren şey,
diğer herkesin bunu bilmesiydi.
Bunu senden saklamasının nedeni, doğru anı bilecek kadar
seni sevmesi ve saygı duyması.
Safa, Zeina'yla konuşacak, bunu açıklayacaktı.
Ebraheem ve onun arasındaki sorunu çözmek istiyordu.
Ama bunu yapamadan, yok yere
başka bir olay patladı.
Bu konuyu aşabilirsek
dostluğumuzu ve iletişimimizi hafife almak istemiyorum.
Tabii ki aşacaksınız.
Sizin dostluğunuzun geriye gitmesi imkânsız.
Sadece biraz vakit lazım.
Bence yeterli vakit geçti.
Bu kadarı yeter. Bitsin artık.
Bu kızlar kardeş gibi. Birbirlerini seviyorlar.
Tartışırlar, kavga ederler ama bu kadar uzun sürmemeli.
Seninle konuşacağım bir şey daha var.
Hindistan'da işimiz var. Aile şirketlerimiz orada.
Benim de daha çok orada olmamı istiyorlar. O yüzden yakında seyahate çıkacağım.
Safa oraya gitmemi istemiyor.
Bir, iki günlüğüne değil, en az bir haftalığına gideceğim.
Hindistan'a gidip onu yalnız bırakınca
acaba ne yapacak?
Ben gitmeden bu sorunu çözeceğinizi umuyorum.
Eşimi mutsuz ve canı sıkkın hâlde bırakmak istemem.
Onu özlüyorum.
Vakit geçirmeyi de.
Fahad, ben ve Safa'nın birbirimizi çok sevdiğimizi biliyor.
Artık Safa'nın bana söylemek için doğru anı beklediğine eminim.
Ama çok fazla bekledi.
EVA BEACH HOUSE - BATI SAHİLİ
Bugün Beyaz Barış Partisi adında bir etkinlik düzenleyip
dostluğu, saflığı, yeni başlangıçları
ve huzur ortamını kutlayacağım.
Harika.
Özgürlük Heykeli geldi.
-Merhaba LJ. -Nasılsın?
Muhteşem gözüküyorsun. Pardon.
Emin olamadım. Bugün hangimizin etkinliği?
Senin etkinliğin, zaten senin için bu kadar uğraştım canım.
Farhana, bu kadar abartıya kaçman gerekmezdi.
Bu beyaz temalı bir parti. Festival değil.
-Ciddiyim. -Merhaba. İyi enerji…
-Bunlar birinin gözüne batacak. -Baksana.
Şiş kebap yapmak istersen şişler hazır dedim.
Farhana ilgiyi seviyor. Öyle biri.
Merhaba. Nasılsın?
Merhaba.
Kris'le eskiden selamlaşırdık,
işin özünün farkında değildim.
Artık onun davranışlarından dolayı selamlaşmak zorunda hissetmiyorum.
-Merhaba. -En iyi dostum.
-Güzel insanlar. -Nasılsınız?
-Selam Mansour. Nasılsın? -Selam.
Bugün orada olacağını biliyordum. Onunla bir sorunum yok.
Arkadaşım değil, durum bu.
Bu bir barış partisi, beyaz giyindik.
Barışçıl olalım.
Şerefe millet.
Bugünün önemi, birlikte olmamız,
pozitiflik ve iyi enerji yaymamız,
yeni başlangıçlar, dostluklarımızın yenilenmesi
ve beyaz kadar saf olmamız.
Çok tatlı.
Konuşmam bu değildi. Kesinlikle değildi.
Önemli olan düşünmen. Şerefe.
-Şerefe. -Geldiğiniz için teşekkürler. Şerefe.
Şerefe.
Bana kürdan lazım.
LJ'i en son Safa'nın etkinliğinde gördüm.
O yüzden onu kenara çekip iyi olduğundan emin olmak istedim.
Bana kalırsa, niyetin iyi olsa da…
İyi olduğunu biliyorum. O anda anladım.
"Zeina ve Safa'nın bu konuda ne kadar üzüldüğünü anlamıyor" dedim.
Ama bana bazen
uygunsuz kaçan şeyler söylüyorlar.
Belki şaka yapıyorlardır ama hiç bunu mevzu etmemiştim.
Hep görmezden gelip "Tamam, neyse" demiştim.
Olay çıkmasını sevmiyorum.
O yüzden tüm o olayları ve gerilimi unutup
yeni bir başlangıç için
beyaz partisi yapmak istedim.
Hiçbir şey olmayacak.
-Sadece iyi şeyler. Şerefe. -Umarım. Şerefe.
Teşekkürler.
Baksana LJ. Biraz konuşalım mı?
İyi misin?
İyiyim. Coca Cola Arena'da büyük bir konser vereceğim.
İlk canlı konserim olacak.
Bu etkinlikte bir şarkı söylesen
ve sahneye çıksan çok güzel olurdu.
-Gerçekten mi? -Evet.
LJ'i Barbie gibi gözümde canlandırıyorum.
Sahneye Orta Doğu havasındaki Paris Hilton gibi çıkıyor.
Bak.
Sana uygun şarkıyı bulup stüdyo provası ayarlayacağım.
Çalışırız, prova yaparız ve harika olur.
Garsonluğa devam edemeyeceğim için
Bliss bana konserinde ona eşlik etmemi teklif edince
fena bir fikir değil gibi geldi.
Niye olmasın? Yapalım.
Ama bana bir söz ver. Kimseye söyleme.
-Danya'ya bile söylemedim. -Sözüm söz.
O gece sahneye çıktığımızda herkesi şaşırtacağız.
Tanrım. Çok heyecanlı.
İyi bir enerjin var. Keşke herkes böyle olsa.
LJ, gelip etkinliğimi mahvediyorsun, sonra da barış partisi mi veriyorsun?
Ben de o partiyi mahvedeceğim.
O yılanlarla yüzleşmek için yılan derisinden kırmızı elbise giydim.
Safa burada.
-Ne? -Geliyor.
Merhaba Safa.
Safa kırmızı ve siyah bir elbiseyle içeri girdi.
Etkinliğimin kıyafet kuralı bu değildi ama sorun yok.
Merhaba Safa. Seni özledim.
-Niye orada duruyorsun? -Gel. Beyaz giymen gerekiyordu.
LJ, bu barış partisinin anlamı ne?
-Gel. Oturalım. -Önce sarılın.
Partimi bozacak mısın?
Şaka yapıyorum.
Şaka yapmayı severim.
Ama acımasız şakaları sevmem. Spontane şakaları tercih ederim.
LJ, bu barış partisinin anlamı ne?
Kavga etmek istemiyoruz. Mutlu olmak istiyoruz.
-Ama benim etkinliğimi bozdun. -İsteyerek değildi. Bana bağırdın.
Gelip senin üstüne düşmeyen bir bilgiyi paylaştın.
Sana kişisel şekilde zarar verme niyetinde değildim.
Bazen hata yapıyorum.
Bilmiyorum. Dilimin kemiği olmayabiliyor.
Kusursuz değilim.
Bu da ben ve önemsediğim kişilerle bir barış partisi.
-Çok tatlı. -Seni de önemsiyorum.
Savaşa hazır bir şekilde girdim
ama o çok yumuşak ve özür diler bir tonda
konuşmaya başladı.
Sonra gevşedim. O zaman ne yapacaktım?
Herkesin önünde söyleyeyim, kötü bir niyetim yoktu.
Bir daha olmayacağına söz veriyorum.
Dostluğumuz bitsin istemiyorum.
LJ özür diledi. Benim için bu yeterli.
-Bu yılan derisi mi? -O da yılan ya. Şaka şaka.
Yılanlar için yılan giydim. Şaka buydu.
Farhana gibi olmanı istemiyorum. Sorunlu bir hâle girme.
Nasıl yani? Ben sorunlu muyum?
Dur. Sen ve LJ arasındaki farkı söyleyeyim.
O özür diliyor. Sen ne yapıyorsun?
Bana ne olmuş? Tanrım. Şimdi bana karşı mı cephe alıyorsunuz?
Hodri meydan Safa. Hodri meydan. Ben hazırım. Hadi bakalım.
Safa ilgi peşinde.
Ortalığı karıştırmayı seviyor.
Mevzu en sonunda hep bana geliyor.
Zayıfım, kendimi savunamam sanıyorlar.
Mağdurmuş gibi davranma Farhana, lütfen.
Sakin ol. Farhana, bir kişilik seçeceksen
en azından iyi ol.
Bence Farhana zayıf değil. Sadece aptal.
LJ'i desteklediysem bile
Zeina'ya söylemen gerekirdi dedim.
Senin en iyi dostun.
Bana nasıl dost olunacağını anlatma Farhana.
Anlamadığım çok şey vardı. Bağırmasını, giysisini, başındakini.
Her şey iyice üstüme geldi.
Buna dâhil olmayacağım.
Canım, sakin ol. Sakin.
Durumun kontrolden çıktığını gördüm. Farhana'yı susturmaya çalışmıyordum.
Kavga edecekler sandım. Hadi ama. Yeter artık millet.
-Farhana'ya bağırma. -Sakin ol.
Ona bağırma.
-Sakin ol. -Hayır, dur. Tarafını seç.
Farhana'ya bağırma.
Karışmak istememiştim. Daha önce karıştığımda
hiç iyi olmamıştı ama Ebraheem ona sakin deyince…
Bırak da kız konuşsun.
Farhana konuşup kendini savunsun.
-Bu kez buna izin vermeyeceğim. -Sakin ol. Yeter.
Zeina'yla üstüme mi geleceksiniz? Gelin. Hodri meydan.
Beni zayıf görüyorsunuz. Zayıf değilim, tamam mı?
Zayıf değilim. Çok iyi biriyim. Beni ezip geçmeyin. Asla.
Yetti artık. O asla benim gibi olamaz.
Benim seviyeme asla ulaşamaz.
Bağırmayı keser misin? Sesini duymak istemiyorum. Yeter.
Herkes bağırıyordu. Sakin olmaya çalışıyordum.
Olaylar kontrolden çıktı ve dedim ki
"Bu normal değil. Sona ermesi lazım."
Bağırıp duruyorsun. Kızıyorum. Yüksek sesi sevmediğimi biliyorsun.
Mutsuz olan biri varsa kapı açık. Gidebilirler.
Yeter.
Etkinliğimde bağıran birini kabul etmem gerekmiyor.
Niye bağırıyorsun? Medeni bir şekilde konuşabilirsin.
Ebraheem, o arkadaşın değil mi?
Şu savunduğun, etkinliği bozmaya gelen o kadın?
Savunup tatlı bulduğun kadın değil mi?
Şu an tatlı gözükmüyor. Ebraheem, madem sahip çık.
-Ebraheem, beni duyuyor musun? -Evet.
Evet.
Safa ve Danya'yı bir araya getirir miyim? Asla.
Bir fırsat olduğunu düşündüm.
Uzlaştırma için bir fırsat varsa o fırsatı kullanırım.
Safa, Danya'yla arandaki sorunu söyler misin?
Danya seni kızdıracak bir şey yapmadı.
-Benimle derdin ne? -Lütfen sus.
Hayır, sen sus.
Evet. O kızla konuşmak istemiyorum.
-Beni susturdun mu? -Evet.
Sen beyaz bir partiye ne cüretle kırmızı giyiyorsun?
-Tamam millet… -Özündeki yılanı ortaya çıkarmışsın.
-Ben hiç… -Dur. Seninle konuşmayacağım.
Benimle konuşma. Bütün kahveleri kaldırın lütfen.
Harika olduğumu biliyorum ama kendini küçük görme.
Kendi küçük grubun var. Onlara git.
Ne? Kıskandın mı?
Kıskanmak mı? Benim Alibaba hâlim gibisin. Sakin.
Alibaba mı? Ciddi misin? Herkes sahte olduğunu biliyor.
Ben Danya ve Bliss gibi araba kiralamıyorum. Sakin ol.
Canım, ben arabamı kendi nakit paramla aldım.
Kocamın bir şey alması gerekmiyor.
Bana saygısızlık etme. Seni istediğim an satın alırım.
Ayağa kalktım. Beni net duymasını istedim. Refah ve zenginlik içinde yaşıyorum.
Kocamın bir şey alması gerekmiyor.
Ama maalesef onun kocasının parasına ihtiyacı var.
Kocana söyle, benim kocamdan para istemesin.
Para mı istemesin?
-Sen başlattın. -Kocamdan para istemeyin.
-Ondan para istemedim. -İsteme zaten.
-Bizi rahat bırakın. -Para istemedim.
Tanrım.
Kocanın parasına ihtiyacım yoktu.
Başka birini yakalamak için tuzaktı. Zaten duymuşsundur.
Tuzaktı.
-Bize bulaşmayın. -Ben…
Kocanın parası yok canım. Kocanın parası yok.
-Konuşmadınız mı? -Yalan söyleme.
Araban senin bile değil. Kocamın Birkin alması gerekmiyor.
-Ben kendim alıyorum. -İkinci el.
Çünkü ben hep zengindim, sonradan görme değilim.
Bir şey diyeyim mi? Klasın yok. Git.
Senin gibi olmaktansa böyle olayım.
Durun artık!
Alt yazı çevirmeni: Denizsu Nihan Nurata