-Umalis ka na, Safa. -Tama na!
Hindi mo ito event!
-Danya, tama na! -Alis.
-Tumigil ka! -Paalisin mo siya.
Napakabastos.
Wala akong paaalisin. Kung may gustong umalis, sige.
Nagtatalo tayo sa kotse?
Ano kung ito ang kotse niya? Ano naman?
Sumobra na sila sa mga nasabi nila.
-Nakakahiya kayo! -Nakakatawa ka.
Sobra. Mukha kang tanga.
Ito ang pinakawalang kuwentang usapan!
Ayokong maging kaibigan ang ganyan!
Siya ang kausapin mo. Wag kami. Sinimulan niya. Di kami.
SAFA SIDDIQUI MAYBAHAY
Hindi na pagkakaibigan 'yon. Nagkakalokohan na.
Tatapusin ko na ang party. Pasensiya.
Aalis na rin ako. Hindi ako masaya sa mga nangyayari.
Mawawalan ka ng kaibigan kung ganito ka.
Wala akong pakialam.
Birkin at Lamborghini na lang maiiwan sa 'yo.
Walang kuwenta.
Pumunta si Safa para sirain ang event ni LJ, at nagtagumpay siya.
Hayaan n'yo siyang mag-isa sa pagiging toxic niya.
Ahas.
May mga gustung-gustong makasama sa mga may kaya. Gustung-gusto talaga.
Umaabot sa puntong magrerenta sila ng pamumuhay nila.
Mga kotse nila, mga damit, mga pagkatao.
Pagkatapos, lumabas kami sa venue,
at nagpasya akong tawagan si Fahad,
sakaling may di-pagkakaunawaan,
kasi di ako humingi ng pera kahit kailan.
-Hi, brad. -Uy, pare.
Kumusta?
Mabuti naman. Kausapin mo naman ang asawa mo.
Darating siya, makikipag-away, at bigla na lang sasabihing,
"Ba't ka humihingi ng pera sa asawa ko?"
-Wala akong alam dito. -Humingi ba ako ng pera sa 'yo?
Hindi ko alam ang nangyari. Wala ako diyan.
-Oo o hindi lang. -'Yon lang ang gusto kong marinig.
-Humingi ba ako ng pera sa 'yo? -Sinabi ko nang hindi.
Inipit ako ni Bliss, kasi hindi niya mismong sinabi 'yong salitang "pera".
Sige, pare.
Gusto kong marinig mismo kay Fahad. Pero, maaapektuhan kami nito.
DUBAI BLING
ASYENDA NINA HASSAN AT MONA
Magpapatanghalian ako sa bahay, imbitado sina Kris, Brianna.
MONA KATAN NEGOSYANTE
Narito rin si Gilda, mama niya.
Darating sina Zeina at Hanna, at ang mga magulang ko.
-Kumusta ang ayos ng mesa? -Ang ganda.
Masaya ako at nakasama ka ngayon.
Salamat, masayang makilala ang mga kaibigan mo.
Salamat, Mama.
Mas napapalapit pag nakilala ng magulang ang mga kaibigan.
Masaya akong maimbitahan sila.
Di ka nakasama sa peace party kahapon.
-Talaga? -Oo.
-Medyo… interesante. -Masaya?
Masaya no'ng una, pero bigla na lang
-nagkagulo-gulo na, at… -Oo.
-…nawalan ng kontrol. -Sino?
Masama ang loob ni Safa kay LJ sa nangyari…
-Pumunta si Safa? -Oo.
-No'ng patapos na. -Sa dulo na.
Masaya akong nandoon si Safa.
Ang alam ko, gusto niyang makipag-ayos.
Maganda ang intensiyon ni Ebraheem, pero bumaligtad.
Naisip niya, "Pagbatiin ko kaya sina Safa at Danya?"
Di ko na alam ang nangyari. Natulala na lang ako, di ko na kaya…
-Ang babaw no'n. -Sobra.
Bigla na lang natapos. Tinapos ni LJ at nag-alisan na.
Talaga?
Sa tingin ko, sa pagdating ni Safa,
may mga na-trigger, at ipinakita nila ang tunay nilang pagkatao.
Napag-uusapan na rin si Safa, nag-usap na ba kayo?
-Kumusta kayo? -Nag-usap kami, at…
Kailangan pa ng panahon.
Sabihin mo kung kailangan n'yo ng tulong.
Gusto ko lang pabilisin ang proseso
ng muling pagsasama ng "Farha-Marha".
Pag-usapan natin ang hinaharap. Kris, mag-iisang taon na kayong kasal?
-Opo. -Sa tingin ko, panahon na para magkaanak.
Gusto nang magkaanak ni Brianna, gusto ko na rin.
-Sana nga. -Totoo.
Sina Mama at Brianna, pinag-uusapan nila ang…
Oo, kaya…
…ilang bagay na iniiwasan ko. May suka ba kayo?
Marami akong suka rito.
Tinuruan ako ng ina ni Kris, paano magkaanak ng lalaki.
May eksaktong oras
na dapat may gawin gamit ang baking soda.
Pero hindi na naging masaya 'yong proseso.
-Suka kung babae ang gusto. -Sa babae 'yon?
-Carbo-soda sa lalaki. -Talaga?
Oo.
Maraming gagawin sa paraang ito. At sobrang nasi-stress na nga ako.
Kung anumang ibigay sa amin, masaya na ako ro'n.
Sa Arabic, "Ano'ng mas mahalaga kaysa anak mo?"
"Anak ng anak mo."
-Mismo. -Sinasabi ng tatay ko.
-Oo. -Tama.
Sa Iraqi, "Lib al lib."
-Ibig sabihin, "bunga ng bunga." -"Bunga," oo.
Kailan kayo pupunta sa LA?
-Bukas. -Di pala kayo makakapunta sa event ko.
-Ang lungkot. -Pasensiya na.
Magiging masaya 'yon. Nasasabik na ako.
Unang paglulunsad ito ng brand ng pabango ko
mula no'ng sinubukan kong maging independent,
at napakasaya kong pupunta ang lahat.
Nasasabik na ako.
BAHAY NI EBRAHEEM
Huling gabi na bago ang kasal ko.
At wala nang mas mahalaga pang makasama kundi ang nanay ko.
-Nasasabik ka? -Medyo kinakabahan ako.
Gusto ko, maayos ang lahat. Ayokong magkaproblema.
Tama.
'Yong nararamdaman ko sa paglaan
ng buhay ko sa taong nararapat sa 'kin,
hindi ko ito maipaliwanag sa mga salita.
Handa ka na bang makasama ang manugang mo rito?
Napakatagal ko nang hinihintay.
Ikaw lang ang first lady ko.
-Ang unang pag-ibig mo. -Mama.
Nagagalak ako.
Walang magbabago sa pagpapakasal ng anak ko.
Noon pa man, malapit na siya sa 'kin. Para pa rin siyang bata.
Hindi ako nababahala ro'n.
May sorpresa ako sa 'yo. Mga litrato.
Litrato?
Gusto kong balikan namin ang mga alaalang pinagsamahan natin.
Kaya, dinala ko ang mga litrato ko no'ng kabataan.
-Bakit ako umiiyak? -Nagseselos ka.
Baligtad na. Naalala mo ang unang negosyo ko?
-Kasama si Ameer noon. -'Yong Wheelies. Tama.
Marami raw ipinapahayag ang litrato.
Para sa 'kin, milyon-milyong salita.
May mga pinagdaanan ako no'ng bata pa ako.
Nakaranas ako ng pambu-bully sa eskuwelahan.
Lagi akong nabu-bully no'ng bata pa.
Sinasabi nila, "Mama's boy si Ebraheem."
Ayokong may lumalapit sa 'king,
"Ebraheem, hindi naman panlalaki 'yang suot mo."
Bakit di n'yo hayaang isuot ng tao ang gusto nila?
Kaya tinago ko sa inyo ni Baba… Wala akong sinabihan, kasi 'yong mga tao,
pag nagkukuwento ng trauma na naranasan nila,
ginagamit nilang panlaban, sinasabi,
"Ganito ako dahil pinagdaanan ko 'yon."
Oo.
Naalala ko 'yon habang tinitingnan ito.
Ayos lang 'yan, anak. Ayos lang 'yan.
Tinanggap ko ang pambu-bully, nagpakatatag ako at nagpatuloy.
Di na ako nagpapaapekto.
Wag mo nang isipin.
Wala na 'yon, at hindi ka na maaapektuhan no'n.
Wala nang makakasakit sa 'yo.
Naiiyak si Ebraheem pag naiisip niya ang pinagdaanan niya,
pero hindi siya napipigilan nito na magtagumpay.
Di ko maisip kung wala ka.
Ebraheem, alam mo? Walang magbabago kahit nagpakasal ka na.
Nasa puso at isipan pa rin kita.
Hindi ka naman mawawala. May dumadagdag lang sa buhay mo.
Ang paggugol ng oras ko kasama si Mama
ang pinakamagandang bachelor party na mahahangad ninuman.
BAHAY NINA FAHAD AT SAFA
Pupunta si Fahad ngayon sa India.
Masama ang loob ko. Ayoko kapag umaalis siya.
-Aalis ka talaga. -Para sa trabaho ito.
Mabigat, e. Tuwing pupunta ka sa India,
ilang buwan ka ro'n. Maliit pa ang mga bata.
-Lipat tayo sa India? Sama ka? -Hindi.
Napag-usapan na natin ito.
Di ko alam kung bakit pinipilit mo akong lumipat doon. Ayoko.
Mahirap magpalipat-lipat na may mga bata.
Kailangan ko ring isipin ang stability nila.
Mahal ko ang India, at nag-eenjoy ako ro'n,
ayokong baguhin ang meron kami.
Sobra iyong hingiin niya na magpabalik-balik kami.
Naayos mo na ba 'yong farmhouse doon?
-Titingnan ko pa lang. -Sabi mo, aayusin mo.
Kailangan nandoon ako. Di ba?
May farmhouse kami.
Balak naming ipa-renovate dahil mula nang mamatay si Mama,
walang nag-asikaso sa lugar, kaya aayusin ito.
Puwedeng dalhin sina Alina at Ayana ro'n. Bubuo ng mga alaala.
Alam mo, sa lahat ng iniisip ko kamakailan…
at pati kay Zeina, hindi pa kami nagkakaayos.
-Tapos… -Nagkita kami.
Kakausapin ka raw niya. Bigyan mo ng panahon.
-Ayoko ng panahon. -Hindi ito madalian.
Ayoko ng panahon, distansiya, at paglayo mo.
Ang dami lang nangyayari.
Paalis si Fahad, hindi pa kami nag-kakaayos ni Zeina.
Pakiramdam ko, nag-iisa ako, at walang masasandalan.
Nandiyan 'yong sapatos.
Tingnan natin. Baka may kahina-hinala.
Ano'ng ginagawa mo?
Tinitingnan ko lang.
Dapat siguruhin mong ligtas. Lalo na ang maleta.
-Naghihinala ka. -Hindi naman.
Tinitingnan lang. Karapatan ko ito. Asawa mo ako.
Kakaiba kapag ganito siya kumilos.
Hindi ko alam ang hinahanap niya.
Magpapaopera ako habang wala ka.
May mga bagay…
na kapag sinabi kong hindi, hindi. Wala nang dapat pag-usapan pa.
Gusto ko ng mummy makeover.
Gusto kong mas sumaya. Gusto kong pumayag siya.
-Sinabi kong, "Wag kang pumunta sa India." -Para sa trabaho ito.
Masyado kang pasaway.
Kung di para sa pagpapagamot, di kailangan. Nandito lang 'yon.
Hindi kailangan sa ibang parte.
-Ayoko pong umalis ka. -Wag, anak. Wag mong sabihin 'yan.
Puwede pong sumama?
Si Alina ang prinsesa ni Fahad, at siya ang hari nito.
True love niya si Fahad.
Kaya pag umalis siya nang ilang araw, linggo, o buwan,
mahirap kasi kailangan ko siyang aliwin palagi,
paalalahanan, ibaling ang atensiyon, at napakahirap.
-Sino'ng best friend ko? -Ako.
Oo. Malungkot ka ba, anak ko? Tingnan mo ako.
-Best friend kita, di ba? -Opo.
Ang pagtaguyod ng pamilya sa Dubai,
at pagbibiyahe sa India, hindi 'yon madali.
-Mahal kita. -Mahal din kita. Ingat kayo.
Dapat mabalanse ko.
Ngayon ang pinakamahalagang araw ng buhay ko.
Araw na ng kasal ko.
Sa Abu Dhabi gaganapin ang kasal. Ito ang bayan ng asawa ko.
Inimbitahan ko lahat ng kaibigan, pati si Kris.
Pero di siya makakadalo. Nasa ibang bansa.
Ito na ang araw.
Ikakasal na si Ebraheem, at nasasabik na kaming lahat.
Heto na ang groom. Binabati kita.
Ang kaugalian at tradisyon namin sa UAE at sa Gulf, sa kasalan,
dapat nakahiwalay ang mga babae.
Pagpalain ang kasal.
Provider ka, nanay siya.
-Salamat. -Nagagalak ako.
Salamat.
Mahirap ang trabaho ng asawa mo, ano?
-Sa ano siya… -Sa finance.
Paano n'yo pagsasabayin 'yon at ang mga anak?
Pag nagbuntis siya, hihinto siya sa trabaho.
Halimbawa na lang, kami ni Mona, nagkakaintindihan kami.
At sa tingin ko, ayaw pa niyang magkaanak ngayon.
Marami siyang inaalala. Isa na ro'n ang trabaho.
Kami, nauna na ang mga anak, at gusto namang magtrabaho ng asawa ko.
Mataas ang ambisyon ng mga asawa natin, di ba?
Pero tingin ko, ang mahalaga ay makita kung paano 'yon aakma
sa mga plano n'yo, at mukhang naayos n'yo na,
napagkasunduan na nang maaga,
at mapipigilan nitong magkaroon ng mga isyu.
Masaya akong makausap ang mga kaibigan ko
tungkol sa mahahalagang bagay kaugnay sa pag-aasawa.
Tungkol sa 'yo ang araw na ito.
At nakasuporta kami anumang mangyari.
Mag-uumpisa na ang kasalan.
Nasasabik na ako at inaabangan na ito ng lahat.
Ipagdiriwang ko sina Ebraheem and Hamdah.
Nasasabik na ako. Mahilig ako sa masasayang okasyon, kasal, pagtitipon.
Kararating lang namin sa pinakamagandang kasal,
at nasasabik na kaming ipagdiwang ang best friend ko.
-Wow. -Ang ganda.
Ebraheem na Ebraheem. Itim at puti… Di ba?
Sana masaya tayo lagi sa mga event.
-Sana nga. -Wala ka sa party ni LJ.
Tinawagan ko agad si Lojain at kinuwento ang lahat ng nangyari.
Bawat detalye.
Salamat talaga sa Diyos
at wala ako sa mga event na 'yon na nababalitaan ko.
Sa totoo lang, sa tingin ko si Safa,
nagpapatawa lang siya ro'n sa ahas na damit.
Hindi. Dumating siya at inaway si LJ. Para bang, "Nandtio na ako."
"Gusto kong manggulo."
Kung may isyu ka sa isang tao, ayusin n'yo nang pribado.
Pag may pagtitipon,
di 'yon ang tamang lugar, "Sinabi mo ito o 'yan."
-Magkakaro'n ng drama. -Lumala.
Mabilis na lumala. Napaisip na lang ako, "Ano'ng nangyari?"
Sa tingin ko, binibigyang-katwiran ni Mona ang ginawa ni Safa,
pero mahirap ipagtanggol ang kaibigan mo kung mali talaga sila.
May problema si Safa.
Akala niya, siya lang ang mayaman sa mundo.
Pero hindi naman.
Sa kinikilos ni Safa, nakakalimutan niyang kasama niya
ang mga taong walang kailangan sa buhay, at mayayaman din.
Di dapat tayo magsalita nang ganito sa iba.
Wag nating gawin 'yon.
-Tama. -Kasal ito ni Ebraheem.
Bestie mo siya. Nandito tayo para magsaya.
-Mismo. -Tama na. Tapos na 'yong nangyari.
At nandito tayo sa party nina Ebraheem at Hamdah
kaya dapat magsaya talaga tayo, di sasabihin lang.
Pumasok ang bride… sa prusisyon.
-Punta ka na sa asawa mo. -Pare.
-Pupuntahan ko na? -Oo.
Pupuntahan ko na!
Pumasok kami ni Papa, at ang tito at kapatid ng asawa ko,
para makita si Hamdah sa puting dress.
Bago dumating ang groom, may anunsiyo
para makapag-hijab ang mga babae kung kailangan.
Mala-fairytale ang kasal.
Parang buong buhay akong naghintay na ikasal siya.
Bagay na bagay sila.
Pagpalain nawa.
No'ng sumayaw kami, at nakita ko ang pagmamahal sa mata niya,
na-realize kong ito ang asawa ko, at ang magiging ina ng mga anak ko.
Matagal kong pinangarap ang araw na ito. At perpekto ito.
Pagpalain kayo at mapuno ng ligaya.
Buong gabi kaming nagsayawan, kumain ng masasarap, mga panghimagas,
at ipinagdiwang namin sina Ebraheem at Hamdah.
ASYENDA NINA HASSAN
Pupunta ako kina Mona,
naro'n si Hassan, asawa niya, at si Lojain Omran.
Ito ang grupong pinakamalapit sa 'kin. Sina Mona, Hassan, LJ. 'Yon na.
Maraming salamat sa pagpunta.
Pakiramdam ko, mas napapalapit ako kina LO at LJ
kaya nagpasya akong imbitahan sila rito
para pag-usapan ang mga bagay na napakahalaga sa 'kin.
-Masaya sa kasal ni Ebraheem? -Oo.
-Ang ganda. -Oo, sobrang saya.
Tatlong beses akong kinasal, at hindi ako nagsuot ng puting dress.
Talaga?
Lagi kong sinasabi, "Sa kasal ng babae,
dapat maranasan niyang magsuot ng puting dress."
Nalungkot akong hindi naranasan ni LO na magputing dress.
Dapat may magandang photoshoot
ang bawat babae para ipagdiwang ang espesyal na sandali.
Kumusta ka, Lojain, sa pagsasabay sa mga anak
at pagiging abala sa trabaho?
Nakahadlang ba 'yon sa 'yo?
-Nahirapan ka bang tumutok? -Sobra.
Isinilang ko ang babaeng anak ko no'ng 17.
-Wow. -Oo.
No'ng 19 naman ang lalaking anak ko, kasabay ng mga graduation exam.
Ang mindset ko, walang makakapigil sa 'kin.
Kinailangan kong magtapos para makapagkolehiyo…
Naging mas masikap ka ba nang magkaanak?
Nagbabago ang pagiging responsable mo kapag may anak ka na.
Nag-iiba ang pananaw sa buhay at sarili.
-Totoo. -Para sa 'kin, pagsubok 'yon.
Pinalakas ako no'n, at nabuo kung sino ako ngayon.
Salamat sa Diyos. Pinagmamalaki ko 'yon.
Gaano kalaki ang di mo napaghandaan?
Wala namang handa o hindi handa.
-Nangyayari lang. -Pakiulit nga?
Gusto kong pinaghahandaan lahat.
Walang magbabago. Pareho pa rin lahat.
-May bagong biyaya ka lang. -At mas masarap ang buhay.
-Sana nga. -Parang magaganda ang lahat ng 'yan.
Parang maganda nga.
Parang marami pa tayong dapat matutunan bago magkaanak.
Kailangang matuto ni Hassan na magpalit ng diaper.
Alam mo? Meron kaming hinanda.
-Oo. -Subukan na natin ngayon.
-Sige. -Diyos ko!
Gustung-gusto nang maging tatay ni Hassan, pero marami pa siyang kailangang gawin.
-Ako lang 'yon. -Ang bilis mo, Mona.
Dinalhan ko si Hassan ng napaka-cute na batang katatae lang.
Oras na para matutong magpalit ng diaper.
Naku. Sige na nga.
-Kitang-kitang hindi ko anak ito. -Hindi ganyan magkarga ng bata.
Naiisip ko pa lang ang pagkarga niya sa bata, binabangungot na ako.
Kung alam ko lang na mangyayari ito, titingin ako sa YouTube…
-Di. -…bago ito.
-Di ganyan. Sa ilalim. -Mali.
-Dito? -Mismo.
-Oo. -Sa ilalim ng puwit.
-Di siya makapagpalit ng diaper! -Di!
Hindi ganyan. 'Yong ginawa mo… Mali 'yong paraan. Hindi.
Palpak si Hassan do'n.
Kung iniisip magkaanak ni Mona, kakalimutan niya na ngayon.
Hindi ko maseryoso itong bata, itong pekeng European na bata.
-Sino'ng magpapakarga ng anak nila sa 'yo? -Laruan ito.
Nakatutok ako sa makakamit sa dulo, hindi 'yong mga pagdaraanan.
Kaya, no'ng tapos na ang pagpapanggap, kinuha ko ang bata at ibinalik…
Umalis na ako.
Sa akin, isang biyaya na makatuwang ang asawa mo.
Mas kumpleto. Hindi ko naranasan 'yon.
Kasi sa kaso ko, pagkapanganak kay Lana, makalipas ang isang buwan,
namatay 'yong ama.
Oo.
Nakikita ko noong makakasama ko ang asawa ko sa pagpapalaki ng mga bata.
Pitong taon nang wala sa piling ko ang namatay kong asawa.
Pero kailangan ko nang bumitaw.
Kailangan kong magsimula kung gusto kong umusad sa relasyon ko.
Matagal na kaming nagde-date ni Hasnain.
Mukhang may espesyal kaming koneksiyon,
kahit hindi madali na magkalayo kami.
-Ang sweet niya. -Totoo.
-Naghahanda ako ng sorpresa para sa kanya. -Ano 'yon?
Isang taon ko na itong inaasikaso. Sana magtagumpay.
Naku. Kinakabahan ako. Parang alam ko na 'yan.
-Baka nga. -Sigurado.
Si LO ang pinaka-sweet,
kaya anumang sorpresa niya, malamang na magiging sweet din 'yon,
pinag-isipan, at nakakamangha.
Matapos akong alukin ni DJ Bliss na magtanghal kami ng kanta sa stage,
pupuntahan ko siya sa studio ngayon
para subukin ang boses ko at ang lyrics.
-Hi. -Ano na'ng balita, LJ?
-Kumusta? -Kumusta? Ayos ka naman?
Tingnan mo kung sino'ng kasama ko. Dala ko ang pusa ko.
Kumusta, Lucky? Dala-dala mo siya sa Birkin?
Di ko siya maiwanan. Walang tao sa bahay.
Kawawang Lucky.
Nag-iisa siya sa bahay, at tinitingnan niya ako
na napaka-cute ng hitsura.
Kaya sabi ko, "Isasama ko siya."
-Kumusta? 'Yong paghahanda n'yo? -Mabuti.
-Nakakita ako ng magandang kanta. -Talaga?
Maganda kung makabago at pangkabataan ang dating…
-Oo. -…puno ng sigla.
Sige, makinig tayo ng ilan…
-Gusto ko ito. -Nagustuhan mo?
Unang beses mo rito?
-Oo. -Talaga?
-May unang beses para sa lahat. -Di ito ang huli.
Bago ito sa 'kin at medyo nakakakaba
kasi di ko alam ang kalalabasan ng boses ko.
Mag-headphones ka. Susubukin ko ang boses mo sa kabila.
-Isa, dalawa. -Naririnig mo ako, 'no?
-Oo. Naririnig kita. -Sige. Bigyan mo ako ng kaunting…
Kaunti pa.
Tayo na't lumipad Lumipad tayo nang napakataas
Natapos ang practice.
-Maraming gagawin. -Mukhang maganda ang simula natin.
Ang mahalaga, siguruhin nating masisiyahan tayong lahat.
Oo.
Pakiramdam ko, nangangarap si LJ na maging artist, kaya nasasabik ako.
Ipagdiriwang namin ang bagong kasal ngayon.
Post-wedding lunch ito na hinanda ko
para sa best friend ko, kasama ang mga kaibigan at pamilya.
Masaya akong makita sina Ebraheem at Hamdah matapos ang kasal.
Sana makilala ko pa siya. Sweet siya.
-Kumusta kayo? -Mabuti naman.
-Talaga? Sabik na kayong ipagdiwang sila? -Oo.
-Hello. -Hi.
-Maligayang pagdating, magandang bride. -Binabati namin kayo. Kumusta?
Puwedeng magtapat? Sawa na akong ipagdiwang si Ebraheem.
Pumunta kami sa AlUla, sa kasal, tapos itong lunch.
Wala na bang iba?
Binabati ko kayo, Ebraheem at Hamdah, sa bago n'yong tatahakin.
"Ang pinagsama ng Diyos, wag paghiwalayin ninuman."
Sa pagsasama n'yo, tandaan n'yo ang katagang 'yon.
Kami ni Marwan, salamat sa Diyos, walong taon na kami,
at kami ang pinakamasaya…
Di pinakamasaya. Lahat ng mag-asawa, may…
Normal 'yon.
Wag mong iparating na madali ang pag-aasawa.
Wala namang perpektong pagsasama.
Natututo kayo sa pagkakamali at mabubuting bagay.
Kalaunan, magkakaroon kayo ng respeto sa isa't isa.
At magiging kumportable.
Nagpasya akong mag-anunsiyo sa magandang lunch namin.
Bilang napaka-independent na babae… Alam 'yan ng asawa ko.
Gusto kong nagtatrabaho, kumikita ng sarili kong pera.
Kaya, itatayo namin ni Ebraheem ng Besties Cafe.
Suportado ko na kayo. Sana magtagumpay kayo.
Gawin natin 'yong pinakamagandang cafe…
Masaya akong magnegosyo siya
kung gagampanan niya ang tungkulin sa bahay.
-Apir tayo. -Literal na naisip ko, "Teka…"
Inanunsiyo na rin ni Bliss na pumapayag na siya,
at 'yon ang pinakamasayang pakiramdam sa lahat.
May sekreto ako.
May isa pa akong inaasikasong negosyo.
Hindi alam ni Bliss. Di ko alam ang sasabihin niya.
Kinakabahan ako sa sasabihin niya.
Siyanga pala.
Naaalala ko rito no'ng kinasal kami ni Hassan,
at 'yong karanasan sa paghahanap ng tamang kapareha…
-Hindi madali. -Hindi talaga.
Lalo na ngayon.
-Oo. -Napakahirap.
Mahirap mahanap ang tamang kapareha.
At kahit makahanap ka ng sa tingin mong tama sa 'yo,
walang bagay na sigurado. Wala.
Nakipagdiborsiyo ako no'ng unang beses, 18 ako, at buntis ako no'n.
Karamihan, di sasabihing, "Gusto ko ng diborsiyo."
Sasabihin nila, "Ano'ng iisipin ng mga tao? Ng pamilya ko?"
"Paano ang mga bata, ganito, ganyan?" Kung hindi ka masaya…
Naisip ko ang sarili ko, at kung paglaki ng mga bata,
makikita nilang di masaya ang magulang nila. Anong klaseng buhay 'yon?
Isa sa resulta ng diborsiyo ko, nawalay ang mga anak ko.
Maraming naging problema. Nakialam ang mga pamilya namin.
Nagkagulo kami.
At sa takot ko para sa mga anak ko,
pansamantala kong binitawan ang kustodiya.
Bakit apat na beses kinakasal ang mga lalaki?
Apat na beses nahahanap ang kapareha?
-Iba-iba ang sitwasyon. -Nakatatlo ang namayapa kong asawa.
Normal 'yon.
-Ipapaliwanag ko. -Bakit gano'n?
May poligamya na bago ang Islam.
Pagdating ng Islam, apat na asawa na lang
-sa kondisyong magiging patas ka. -"Kondisyon."
Dapat patas sa bawat asawa, at imposible 'yon.
Kaya, parang pinapayagan pero hindi.
Pinapayagan at lehitimong mag-asawa ng apat na babae sa Islam.
May pamantayan lahat ng kondisyon.
Halimbawa, kinasal ka, pero di magkaanak ang asawa mo,
ayos lang na ikasal ka ulit at magkaanak sa kanya.
Sa kasong ito, may kasunduan sa parehong partido.
Pasensiya na. 'Yong mga Muslim dito, nag-aasawa sila ng apat…
-Hindi sila patas. -Oo.
Hindi sila tumutupad sa kondisyon.
Wala akong isyu sa sharia law.
Pero may kondisyon sa pag-aasawa ng apat.
Pero, karamihan ng lalaki
sa lipunang nag-aasawa ng higit sa isa,
ginagawa nila kasi di sila nakukuntento.
Iniisip nila, "Kabsa na lang ba lagi?"
"Kabsa sa ngayon, tapos spaghetti sa susunod." Talaga?
Puwede ko bang mahiram sina Ebraheem at Danya sandali? Pakiusap.
-Babalik ako. -Sige.
Matapos ang nangyari kay Safa,
naisip kong baka panahon na para may ipagbati ako.
Kaya susubukan kong mapag-usap sina Zeina at Ebraheem.
Babanggitin ko at titingnan ang sagot nila.
Makinig kayo. Alam n'yo kung paanong sinira ni Safa ang lahat?
Siya talaga ang puno't dulo ng problema kahit saan.
At alam kong may engkuwentro kayo ni Zeina,
pero kung magpapakabuti tayo't makikipagbati,
dapat makipagbati sa tamang tao.
At iniisip ko…
unahin natin si Zeina.
Ayos lang sa 'king makipagbati. Ayoko ng may kaaway.
Pero ayoko kung dignidad ko ang kapalit.
Ayos din sa 'kin.
Kung kakausapin niya ako, kakausapin ko rin.
Positibo akong magsimula ulit na magkabati kami ni Zeina.
Tama na. Wala nang halaga. Seryoso.
-Puwede ko siyang lapitan… -Kausapin.
Makikipag-ugnayan ako.
-Kung makita mo siya sa event ni Mona… -May tsansa…
…sabihin mo, "Puwede ba nating ayusin?"
Dapat may manguna.
Pupunta kami sa event ni Mona bukas.
Pagtagpuin natin sila, pag-usapin. Kalimutan na ang lahat.
Tumawag si Mona. Sabi,
"Ipapasyal kita para magbago ang mood mo."
Di ko alam kung saan kami pupunta.
-Hi. -Hello. Hi, ganda.
-Kumusta? Masaya akong makita ka. -Kumusta? Mabuti.
-Na-miss kita. -Kumusta ka?
Mabuti. Mas okay na.
No'ng huli kaming nag-usap ni Zeina sa bahay ko,
nararamdaman ko sa boses niyang nami-miss niya si Safa.
-Ano'ng meron? -Dadalhin kita sa espesyal na lugar.
Talaga? Saan?
-Sasabihin ko maya-maya. -Sige.
Sosorpresahin ko si Zeina ngayong gabi.
Ihahatid ko siya kina Safa. Kailangan nilang magbati.
Kumusta ka naman?
Abala ako sa paghahanda para sa launch party.
Ito ang pinakamalaking sugal ng Kayali.
Sana maging maayos lahat.
Saan mo ako dadalhin?
Sa bahay nina Safa.
May "eject" button ba?
Para saan? Gusto mo akong i-eject?
Pakiramdam ko, hindi pa ako handa.
Pero sa tingin ko, sapat na ang panahon
para maresolba namin ito ni Safa. Nami-miss ko na siya.
Ayoko ng ganitong sitwasyon. Nasi-stress ako.
Gusto ko talagang magkita na kayo.
Kaya sabi ko, "Pabibilisin ko na."
Salamat sa pangunguna mo rito.
Nauunawaan niya ang pagkakaibigan. Mabuti ang intensiyon niya.
Nandito na tayo.
BAHAY NINA FAHAD AT SAFA
Kararating lang namin sa bahay nina Safa, at hinayaan kong mag-isa si Zeina.
Naniniwala akong pribado dapat inaayos ng mga tao ang problema.
Nagulat ako. Pero masaya akong makita siya sa pintuan.
-Tara. -Di, tara. Sa loob tayo.
Hindi. Upo tayo rito.
-Pasok tayo. -Tulog na ang mga bata? Tara.
Upo ka. Sige na.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ang komportable.
Ano'ng ginagawa mo?
Dis-oras na ng gabi, patulog na ako,
at sinasabi niyang umupo sa sahig.
Magandang umupo sa sahig paminsan-minsan.
-Sobrang na-miss kita. -Nalungkot talaga ako no'ng nawala ka.
Dahil kaunti ang kaibigan ko,
mahal ko at nakadepende ako sa mga kaibigang meron ako.
Ano'ng nangyari sa 'yo? Kailan ka pa naging ganito katigas?
Oo nga, sumama ang loob ko. Pero kahit pa…
Gusto kong…
pag-isipan mong mabuti ang nangyaring sitwasyon.
Kasi gusto kong maiwasan natin ito sa susunod.
Nabigyan na ako ng sapat na oras para kalimutan ang lahat,
at para makabalik kami sa dati.
-Masaya akong pinaglaban mo tayo. -Alam mong mahal kita, di ba?
Higit ka pa sa kaibigan. Kapatid na kita.
Maganda ang pag-uusap.
At masarap sa pakiramdam. Na-miss ko siya.
-Pumunta sa India si Fahad. -Nakaalis na? Nabanggit niyang aalis siya.
Sobrang nalulungkot ako. Ayoko kapag umaalis siya.
Nalulumbay ako.
Ayokong malayo si Fahad.
Dahil sa post-partum, hindi pa maayos ang hormones ko.
Gusto ko ng higit pang… pagmamahal.
Kinukumbinsi niya akong lumipat.
Ipagpapalit mo ako sa Indian na Farha?
Si Farhana.
Sisiguruhin naming malalaman at makikita ng lahat na nagbalik na
sina Farha at Marha.
-May naisip ka nang comeback? -Anong comeback?
Baba tayong naka-parachute? Sa helicopter?
Mahal kita. Sobrang na-miss kita.
-Ako rin. -Mahal na mahal kita.
Nagbalik na sina Farha at Marha!
Ngayon ang paglulunsad ng bagong pabango ko.
Ayos!
Ito ang una naming paglulunsad mula no'ng ibinahagi ko sa lahat
na gusto ko maging mas independent.
Sobrang nakakasabik, pero malaki rin ang pressure
na matugunan ang inaasahan, at mahigitan ito.
Masaya ako pag may matagumpay na babaeng independent at matatag.
Ang magagawa namin ay makibahagi sa saya ni Mona,
at suportahan siya.
Hi, sweetie. Kumusta? Masaya akong makita kayo.
Kumusta?
Inimbitahan ko lahat sa event.
Kinakabahan ako kasi no'ng huli kaming nagsama-sama, masama ang kinahinatnan.
Ang dapat lang mangyari ngayon,
kakain lahat ng ice cream, magpapabango, at maglilitrato.
-Ang ganda ng setup. -Sobra. God bless.
Palagi kaming nasa oras, pero magpapahuli ako ngayon
kasi gagawa ako ng eksena sa pagpasok.
Kami ang "Farha-Marha."
-Hello! -Hello!
-Hi! -Hi! Hello!
Parang sina Raya at Sakina.
-Nagbalik na sina Farha at Marha! -Nagbalik na kami!
Maligayang pagdating!
Akala nila, masisira nila kami? Akala lang nila.
Masaya akong magkasama kayong dumating at ayos na kayo.
Salamat sa tulong mo.
Masaya akong nakatulong ako na magkabati sina Zeina at Safa.
Gusto kong mag-toast
para pasalamatan kayo sa pagsama rito
para ipagdiwang ang espesyal na sandali, para sa inyo,
at para sa pagbabalik nina Farha at Marha!
Ayos!
Nakita kong binaba ni Danya ang baso nang sabihing "Farha at Marha."
-Tagay para kina Farha at Marha! -Tagay.
Ano'ng pakialam ko? Mabuti para sa inyo.
Puwede akong magsalita?
-Siyempre. -Lagi.
Masaya akong makasama rito sa espesyal na event.
At masaya akong nagkaayos na sina Zeina at Safa.
-Farha at Marha, na-miss namin kayo. -Salamat.
Gusto kong sabihing wala akong masamang intensiyon
sa sinabi ko no'ng nakaraan. Hindi ko na uulitin 'yon,
kahit minsan talaga, may nasasabi akong hindi pinag-isipan.
Pero natuto na ako ro'n.
Mahalaga sa 'king sinasabi mo 'yan…
Mahal kita.
…sa harap ng lahat. Maraming salamat.
Wala sa tapang o kumpiyansa sa sarili ang paghingi ng tawad.
Nasa kamulatan ito at pang-unawa. 'Yong ginawa ni LJ tungkol sa sitwasyon…
-Farhana, may gusto ka bang sabihin? -Diyos ko.
Hindi namin intensiyong gawin ito.
Akala namin, tatawanan lang natin,
kakalma ka lang, hindi lalayas.
Sana, sa susunod, walang lalayas, ha?
Wag mo na lang ulitin.
Dahil diyan, maglitrato tayong lahat.
Gusto ko ng group photo, isang malaking pamilya. Gawin natin.
Masaya ako sa kinalabasan.
Ang galing no'ng event. Kumpleto ang mga kaibigan ko.
Napakahalaga sa 'king nagsama-sama sila para sumuporta.
Kumusta kayo?
Gusto kong mag-speech, magpasalamat sa pagpunta n'yo.
At gusto kong sabihing hindi ito magiging posible
kung wala ako sa Dubai.
Sa Dubai, may katuparan ang mga pangarap.
Masaya akong maparito, at mahal ko kayo.
Mas mahal ka namin!
Napatibay ng event na ito ang kumpiyansa ko, at pagsunod sa landas
ng pagiging mas independent at tutok sa sarili.
Gaano man kahirap ang tatahakin,
palagi kaming nandito para mahalin at suportahan siya.
Sa event, katabi ko sina Zeina at Wadih habang nami-miss si Fahad.
Naisip kong tingnan kung nasaan siya.
-Ano'ng problema? -Bakit galit ka?
May tracker ako.
'Yong mga app na nakikita kung saan sila pumupunta?
Bale, naka-track siya sa tatlong app. Mapagbantay ako. Leona ako.
-Alam mo 'yong tracker ko? -Oo.
Wala si Fahad sa tamang lugar.
Panay ang punta niya sa ibang lugar. Bago lang ito.
Tinitingnan ko kung saan at kailan,
at kung di siya sumagot, lagot siya. Magwawala ako.
Alam kong palagi siyang nasa Mumbai. Bakit nasa labas siya no'n?
Baka may meeting siya sa ibang lugar.
Medyo nataranta ako kasi kilalang-kilala ko na si Fahad.
Alam ko ang bawat kilos niya, lahat.
-Natatawa ako sa 'yo minsan. -Bakit?
Ayoko ng mga tracking app. Para sa 'kin, di nakakabuti.
Gusto mong sulsulan ka namin? Iwanan mo siya.
-Sigurado, nambababae siya. -Di ko sinasabing nambababae siya.
Di sa di dapat magtago. Dapat lang alam ko lahat.
Napakabuting gumamit nitong app.
Ito ang kalakaran sa pagsasama namin.
Tingin ko, pinalalaki mo lang.
Sabi ko, wala lang 'yon, di siya natuwa.
Baka sa pagpapalago ng negosyo? Maliit na bagay 'yan.
-Ba't ka nasi-stress? -Nabaliw na yata ako matapos manganak.
Magulo ang nadarama ko. Parang di ako sapat.
At nasi-stress ako kasi nakadepende sa kanya ang buhay ko.
At saka… naging mas needy ako.
Pagkatapos ng pangalawang pagbubuntis ko kay Ayana,
Di ko alam ang nangyayari sa 'kin pero…
Nabaliw na ako. Parang, ewan ko ba. May kung ano…
Hindi post-partum depression, post-partum… obsession.
-Ayos pa ang visa mo? -Visa saan?
-India visa. -Multiple entry 'yong sa 'kin.
-Magbu-book ako ng flight. -Ha? Saan?
Ano'ng nangyari? Nabaliw na siya.
Iniisip niya talagang mag-book at pumunta ro'n?
Para makita namin kung nasaan si Fahad,
dahil lang nawala siya nang 45 minuto sa tracker na nilagay niya?
Di ko maintindihan.
Ayos na. 2:20 bukas.
Naka-book na, handa na ang visa ni Zeina, handa na rin ang akin.
Pupunta kami sa Mumbai.
-Kumusta naman? Mabuti? -Mabuti. Nagre-relax lang.
Matapos kong maisip na pag-usapin ulit sina Zeina at Ebraheem…
Baka ito na 'yon. Pagbatiin natin.
Pinahintay ko si Ebraheem sa labas para di maistorbo
ang event at makakapag-usap lang sila.
Zeina.
-Kumusta ka? -Mabuti.
-Puwede ba kitang makausap? -Siyempre.
-Labas tayo? -Di rito?
-Tayo lang? -Oo.
Nagsinungaling ako, kasi pag sinabi ko na, hindi niya kakausapin si Ebraheem.
Tapos nakita ko ang Hulk, si Ebraheem.
Hindi ito pananambang.
Baka sakaling magkaayos kayo.
-Ayos lang. Wala akong isyu. -Di ka pinakiusapan…
Hindi niya ideya. Ako ang nakaisip.
Nagmamataas si Zeina,
kahit malinis ang intensiyon ko.
Basta't sinubukan ko. Kung maayos namin, mabuti, kung hindi…
-Upo tayo? -Sige.
Kasi hindi kayo naka-five-inch heels.
-Kukuha lang ako ng upuan. -Nag-alala ako.
Hinayaan ko sila. Nakabantay ako.
May gusto ka bang sabihin?
Sa tingin ko, masyado nang napalaki ang isyu.
Dahil pinatagal natin bago tayo nag-usap.
Doon ako lagi sa tama. Gano'n ako pinalaki ni Papa.
Lumaki tayo sa mabubuting pamilya.
Ang mga ginagawa natin ang nagdidikta kung rerespetuhin tayo o hindi.
Mali 'yong asal niya sa pag-uumpisa ng pag-uusap namin.
Nabubulag siya ng pride at ego niya.
Pero naisip ko, "Habaan mo ang pasensiya. Pakinggan mo lang siya."
Tingin ko, mutual ito. Di natin gusto ang isa't isa.
Hindi naman kita inaayawan noon… hanggang sinaktan mo ako.
At ipinagpatuloy mo.
Di dapat balewalain ang nangyari. Nasaktan ako.
Magtrabaho ka para sa 'kin. Bibilhin ko ang kumpanya.
Di ito pinagbibili.
-Hoy! -Tumigil na kayo!
Nag-sorry siya.
Nag-sorry ako.
Ang asal niya pagkatapos, di umaakma sa paghingi niya ng tawad.
Tinanggap ko 'yon.
Pagbaba mo sa stage, lumapit ako at niyakap kita.
At mangiyak-ngiyak ako. Dahil binabagabag ako no'ng nangyari.
Hinayaan kong magkamayan kayo ng asawa ko.
Umupo ka, at binawi mo. Nagsabi ka ng mga kabaligtaran.
-Tingin ko… -Isantabi natin 'yon.
Pinagbabati ko sina Zeina at Ebraheem,
pero di maganda ang takbo.
Malabo yata ang memorya mo.
-Patapusin mo. -Ako'y…
Napakalinaw. Dokumentado pa.
No'ng tumingin siya nang masama… Pag ginawa n'ya 'yon,
masama ang intensiyon niya. Magkakagulo kami.
Biktima rin si Danya rito.
Ngayon, kalimutan na natin kasi matagal na 'yon…
Hindi. Hindi matagal 'yon
kasi kung ganito tinutugunan ang puno't dulo ng problema,
-naniniwala kang… -Opinyon ng iba.
-Zeenia, ganito… Di mo… -"Zeina." Di "Zeenia."
-"Zeina." -Zeina.
Di mo puwedeng igiit ang paniniwala mo sa iba.
-Opinyon ko 'yon. -Parang nagkakainitan sila.
Naisip ko, "Ano'ng meron?" Nadarama ko ang ego.
-Gusto mo talagang… -Kausapin mo siya. Ano'ng nangyari?
Iba siya sa inilarawan mo sa 'kin.
Matibay na ang paniniwala ko, ganito si Ebraheem.
Hindi kita kinukumbinsing…
Gano'n ang tingin ko sa kanya kasi nakikita ko ang totoong pagkatao niya.
-Ano'ng nagawa ko sa 'yo? -Bukod do'n sa isyu? Wala.
Ano'ng isyu bago 'yon? Pumunta ka sa opisina ko at…
Oo, matindi 'yong pagganti ko, pero kailangan 'yon
kasi dapat masiguro kong mapoprotektahan ang negosyo at imahe ko.
-Sandali. -Puwede ba? Tinawag mo akong gaga.
Teka.
-Tinawag mo akong gaga. -Ano ba ang "gaga"?
-Guys. -Makinig ka.
Ebraheem!
Ano ba 'yon?
Kung mauunang sumuntok si Ebraheem, ako ang huli.
-Di niya raw alam ang ibig sabihin. -Nakakabuwisit siya.
Malinaw na hindi siya handang humingi ng tawad. Ilalagay ko siya sa lugar niya.
-Papalag ka? -Ano?
-Papalag ka ba? -'Yan si Ebraheem. Gagamit ng dahas.
Hindi. Wala akong gagawin.
Ngayon, sina Ebraheem at Hanna naman.
Nagpapakalalaki ka na? Sige!
Protektahan mo siya.
Ako, si Ebraheem Al-Samadi,
ay handang ipaglaban ang sarili hanggang dulo,
basta't nasa tama ako.
Tagapagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon