-Nakakabuwisit ka. -Papalag ka?
-Zeina. -'Yan si Ebraheem.
May away. May nag-aaway sa labas.
Away?
Ito ang totoong Ebraheem. Kita ng lahat.
'Yan ang totoo.
-Maninindigan ako. -Tinawag mo siyang gaga.
Protektahan mo siya.
Huli nang magpakalalaki.
Dapat noon pa. Pero lalaban ako kung magpapakalalaki ka.
Handa akong ipakita sa 'yo ang tunay na lalaki.
Pasensiya na, pero tama na.
Tumigil kayo.
Hindi niya durumihan ang kamay niya.
-Kita ng lahat. Ito si Ebraheem. -Oo, ito ako.
Nilabas niya ang tunay na kulay.
HANNA AZZI
Naging marahas na.
-Pakiusap… -Sa labas tayo…
Nagpasya akong hindi makisali.
Kaya na ni Ebraheem 'yon. May sariling isip siya.
May sariling isip ako.
Nililinis lang ang imahe niya.
Tama na.
Ikaw ang mataas, manager ng hotel.
-Tigil. -Alis.
Tagagawa ng kape.
Hindi mo tayo puwedeng ikumpara. Malaki ang pagkakaiba.
Magkaiba tayo. Wag mo akong ikumpara sa 'yo.
-Uy… -Nakakahiya ka.
-Kumalma kayo. -Utang na loob… Ano ito?
-Makinig ka. -Zeina…
Hindi ko nakita.
Di ko sinasadya. Pero pakiusap, tama na.
-Nagkakainitan na. Pakiusap. -Mag-usap tayo.
Hindi. Naghalo-halo na.
Malamya kang humingi ng tawad sa stage.
-Kinamayan kita… -Hindi.
Kausap ko siya. Wag kang sumabat.
Wag mong duruin.
Ano ba'ng nangyayari?
Nakikipag-away siya. Paano ito?
Hindi. Pinagbabati niya sila.
Malinaw na pinagbabati niya sila.
Pero… pakiramdam ko, may nasabi si Ebraheem.
-Guys. -Ayaw na kitang kausapin.
-Patapusin mo ako. -Hanna, pakiusap.
Magpapakalalaki ka? Sige.
Nadismaya ako kay Ebraheem.
Akala ko, nagbago na siya at gusto niyang bumuti ang lahat, at…
Pakikinggan kita. Sige na.
-Diyos ko. -Tumayo ka, humingi ng tawad.
-Niyakap ka ni Zeina. -Ilayo mo na siya.
Isang hakbang sa kanya, sampu sa 'yo.
-Oo. -Tama?
-Tapos ano'ng ginawa mo? -Ano'ng punto?
Ang punto, hindi mo tinupad ang sinabi mo.
-Isip-bata ka. Di ka nagbabago. -Tapos?
Kasalanan mo ang una.
-Sa pangalawa… -Tapos?
-…tanga na kami. -Tapos?
-Ano? -Ano'ng gusto mo?
Tama na. Wag n'yo na kaming pagbatiin.
Bakit di n'yo pag-usapan?
Di ka nakikinig. Asal-bata ka.
-Ano'ng nangyari? -Lumayo ka na.
Ayaw na kitang kausapin.
May inferiority issues si Ebraheem.
At lagi siyang nagpapapansin. Tantanan mo kami.
-Tarantado. -Di ko ginustong mangyari ito.
-Pasensiya na. -Nasaan na ang sorry niya?
Kung may nanduduro, lalaban ako.
Hindi pa ito tapos.
Wag kang magpanggap sa 'kin,
tapos iba ang ikikilos mo, kasi pagkaipokrito 'yon.
Pero hihingi ka na sana ng tawad.
-Bakit sa tingin mo umupo ako? -Paano ba ito… Teka.
Walang misyon ng pagbabati. Mula ngayon…
Wala nang kapayapaan. Tapos na.
DUBAI BLING
-Ang lala nito. -Gusto niyang makipagsuntukan.
-Sana sinuntok mo. -Hindi.
-Ano ba? -Inawat ko sila. Tama lang sa kanya.
Wala akong pakialam sa kapayapaan, sa kanya o sa kanila.
Hindi na natin sila kakausapin.
Di na yata magkakaayos si Zeina at Ebraheem.
Wala nang pag-asa, di ko magawa 'yong gusto kong gawin,
at parang tanga pang subukan.
Ayokong pribado siyang humingi ng tawad.
Gusto mong magpakalalaki? Gawin mo sa publiko.
Humingi na siya ng tawad sa harap ng marami noon.
Ginawa niya lang para sa imahe niya.
Kung may lalapit sa 'kin, duduruin ako,
kung naaalanganin ako, mamamatay na o nalulunod,
hihilahin kita at kakagatin, kasi di ka lalapit dito at…
Ipangangalandakan mong mataas ka…
-Wala kang binatbat sa 'kin. Wala. -Sige.
Sinimulan ni Zeina. Ito ako, ganito ako magsalita. Mag-ingat ka.
Mambato ka ng bato, patatamaan kita ng missile. Ito si Ebraheem.
Hindi bata ang kausap mo. Hindi ako si Hanna. "Hanna."
Kung papalag siya, nagawa niya na. Pero wala.
Ayoko na siyang makita ulit. o makasama sa mesa.
Tapos. 'Yon na.
-Alam mo na 'yan. -Tapos.
Humihingi ng tawad si Ebraheem pero hindi rin.
Kaya, malamya 'yon.
Ayos lang sa 'king makita siya sa mga event. Ayos lang.
Siya ang matatakot.
I-tweet mo. "Kinakansela ni Ebraheem si Zeina."
Kanselado na siya. Wala akong paki.
Si Ebraheem Al Samadi…
Anak siya ng isang hari at reyna.
Kaya naman, prinsipe ako,
at isa ka lang malulpit na stepsister ni Cinderella.
Akala ko, dahil may asawa na si Ebraheem…
magbabago na siya.
Hindi siya dapat maliitin.
Hindi madaling pakitunguhan si Ebraheem.
"LJ" LOUJAIN ADADAH
Kaibigan ko siya, pero nakikita kong di maganda ang balak niya.
Dapat inuunang sabihin ang magaganda kaysa masasama.
'Yong, "Alam kong ayaw natin sa isa't isa."
Una, mali 'yon.
Si Zeina…
Parang sinuntok siya ulit sa mukha ni Ebraheem.
Pag nakailang pagkakataon na
pero nagmamatigas pa rin at ayaw magbago,
o inuuna nila ang ego nila, tama na. Itigil na.
-Isara na ang kabanata. -Mismo.
May mga taong akala ko,
nararapat respetuhin, pahalagahan, paghirapan at paglaanan ng oras.
Pero sa isang kaganapan lang
sa pagitan nila, nakita ko na ang tunay niyang kulay
at na-realize kong naloko niya ako.
Iba ang nakikita ko noon,
pero lumalabas na mapanlinlang 'yon.
Ebraheem.
Gusto ko siyang makausap.
Gusto kong maintindihan… Paano umabot sa ganito?
-Di ko alam kung saan ako lulugar. -Bahala ka.
-Di ko babaguhin ang tingin mo sa iba. -Alam ko.
Kung inaalala ni Safa ang relasyon nila ni Zeina, doon na siya kay Zeina.
Kawalan ko ba pag nawala siya sa 'kin?
Baligtad pa nga, nanaig ako.
-Kapayapaan ang gusto ko. Pero kung… -Parang hindi.
Safa, kung may gustong maging kaaway ko, sige. Tatanggapin ko.
Para akong tanga, sa totoo lang, kasi akala ko talaga…
nagbago na siya.
Ito ang tunay na Ebraheem, mga kapatid.
Nasa India si Fahad.
Tinitingnan ko ang app. Wala siya sa Mumbai.
Tinatawagan ko. Di sumasagot.
Nasa flight na kami papuntang Mumbai.
Matapos ang nangyari sa event ni Mona,
di ko akalaing pupunta kami sa India.
Akala ko, nag-overreact lang siya no'ng nasa event.
Nakakasabik na.
Pag baliw ka, kailangan mo rin ng baliw na kaibigan.
Nandito ako dahil kay Safa. Tingnan natin ang mangyayari.
Sa wakas, nasa Mumbai na kami. Sumakay na kami sa kotse papunta sa hotel.
-Magkasama tayong naglalakbay. -Oo. Farha at Marha.
Kailangan ko nga itong bakasyon.
Ako rin. Sa drama ni Ebraheem, sa totoo lang…
Bakit binastos niya si Hanna?
At 'yong berdeng buhok niya… Mukha siyang pipino.
Ang totoo, natulala na naman ako, kasi parang,
sunod-sunod ang drama, at naisip ko, "Ano'ng nangyayari?"
"Saan 'yong tinagpo ko?"
-Diyos ko. -O, bakit?
Hindi ko siya makita. Tingnan mo.
May kakaiba talaga sa lugar na ito.
Bakit siya nandoon? Bakit wala sa Mumbai?
-Uy, masisira ang kuko mo. -Bakit nga siya nandoon?
Napapraning si Safa dahil do'n sa app.
"Kalalabas lang. Hindi. Bumalik. Umikot siya."
Nababaliw ako sa kanya.
Naisip mo na ba lahat ng posibilidad?
Anong posibilidad? Helicopter wife ako.
-Ipapaliwanag ko… -Ano?
Ibig sabihin ng helicopter wife, lagi kang…
Helicopter. Chok, chok, chok, chok, chok.
Ang helicopter wife… palaging nandiyan.
Hindi siya lumalayo, nakaabang lang, paikot-ikot,
sinisiguradong di mababaling ang atensyon ng asawa mo sa iba
kasi palagi kang nakabantay sa kanya.
Sa wakas, nakarating na rin kami sa hotel, at ang ganda.
Nilagyan kami ng pulang tikka, para sa pagdiriwang.
Siyanga pala, ang hot namin.
Kaya ako pinakasalan ni Fahad, kasi ang hot ko bilang Indian.
Sobrang magiliw sila.
Pinakita nila agad ang kultura nila.
Mas maraming mangyayari bukas.
Fahoud, huhulihin kita.
Tinawagan ako ni LO, magkita raw kami
para pag-usapan ang nangyari sa event ko ng paglulunsad ng Yum.
At magsi-skating kami. Nasasabik na ako.
-Kumusta ka, mare? -Mabuti naman.
-Nag-enjoy ka sa event? -Sobra.
Nagkaroon ka ba ng bagong kaibigan?
Maliit lang ang Dubai. Kaya, pareho lang ang mga taong makikita mo.
Totoo nga 'yan.
Nakakatuwang makitang magkasama si Zeina at Safa.
-Hay salamat. -Oo nga.
Pero may mga nabalitaan ka, di ba?
Wala akong nabalitaan.
-May kaunting drama. -Ano'ng nangyari?
Sina Ebraheem at Zeina. Gusto silang ipagbati ni DJ Bliss.
Kaya, lumabas sila sa terrace, tapos bigla na lang
umigting 'yong iringan.
-Diyos ko. -Oo.
Mabuti at hindi ko napansin. Mabuti at sa dulo na nangyari.
Oo.
Inaalam ko ang nabalitaan ni Mona sa event niya.
Di niya napansin ang nangyari.
Di nakaapekto sa event. 'Yon ang mahalaga.
Simulan na ba natin?
-Tara, oo. -Alalayan nawa tayo…
Diyos ko. Kinakabahan ako.
-Ayos ka lang? -Ayos pa naman.
Ayos pa.
Sige, halika na.
Alam mong magkakaroon na ako ng fashion show.
-Oo. Nakakasabik. -Sa awa ng Diyos.
Ako rin.
Napakatagal na nitong ideya.
Ito ang unang pangarap ko
mula no'ng elementary.
Pangarap kong matutong gumawa ng damit, disenyo,
at sa huli, magkaroon ng sariling line.
Ayun. Sa tingin ko, panahon na.
SUNDAN ANG PUTING KUNEHO
Sayang, wala ako sa kaarawan ni Kris.
-Sa London ka no'n, ano? -Oo.
-Oo. Tama. -Pupunta ka ba?
Oo naman.
Di ako makakasama sa sopresang party ni Kris
na hinanda ni Brianna.
Pero sisiguraduhin kong makabalik ako para sa fashion show ni Lojain.
Di ko palalampasin.
Hindi ko na alam kung sino'ng nag-aaway.
Hindi ko na masundan,
basta ang alam ko, may parating akong event,
at 'yon ang tututukan ko.
Kasama ko si Danya papunta sa kaibigan kong si Eve.
Nagtatrabaho siya sa radyo.
…kasama n'yo si Eve sa inyong Home Run.
Susunod, may espesyal na nakahanda.
Nagprisenta siyang tulungan akong ianunsyo sa buong bansa
na may show ako.
Kung gusto n'yong mag-party,
may espesyal na mga bisitang darating, sasabihin sa inyo
ang tungkol sa pinakamalaking party sa UAE,
magugustuhan n'yo sila, susunod na.
Hi. Kumusta?
Maligayang pagdating.
-Hi. Ang ganda mo. -Kumusta ka?
Salamat.
-Ayos ka naman? -Pamilya.
Matagal ko nang kaibigan si Eve,
at ang hindi alam ng karamihan,
co-hosts kami ni Eve sa isang radio show dati.
Ito ang 104.8, Channel 4. Napakaespesyal ng araw na ito.
Sa mga nakikinig, kasama n'yo ako,
at sina DJ Bliss at Diva Dee.
Salamat.
-Kumusta? -Mabuti. Nasasabik na.
Espesyal ngayong araw kasi may malaking balita kayong iaanunsyo, di ba?
-Tama. -Ano'ng meron?
Kauna-unahan ito. Isang DJ sa Dubai, maghe-headline sa show.
Si DJ Bliss at mga kaibigan, live in concert…
-Apir tayo. -Oo, totoo.
Ito ang sandaling pinagsisikapan ko sa buong buhay ko.
Show ko ito. Ito ang DJ Bliss live in concert.
Sobrang nasasabik na ako.
Gusto ko ring pasalamatan si Danya, kasi bahagi ka rin nito.
-Salamat. -At kung wala ka, wala rin siya.
Pakiramdam ko, itong show na hinahanda ni Bliss
ang pinagsisikapan niyang makamit sa career niya. Ipinagmamalaki ko siya.
Malaki ang suporta mo sa asawa mo. Sinusuportahan ka ba niya?
May mga pagtatalo kami sa ilang bagay na gusto kong gawin.
Ayaw niyang sumuporta.
Pero sa paglipas ng panahon at sa pangungumbinsi,
sumusuporta na siya.
Inaasikaso ni Danya ang negosyo nila,
at madalas siyang wala,
pero nakukuha ko ang suportang kailangan ko
pagdating sa pag-unawa, kaya masaya ako.
Balita ko, may sorpresa raw. Dali na. Ano ba 'yon?
-Malaki 'yon. -A…
Wala bang kahit patikim?
Sabihin na lang nating sobrang matutuwa kayo ro'n.
-Masaya kaming makasama kayo. Balik kayo. -Salamat.
Wala pa akong sinasabihan. Magtatanghal si LJ sa show ko.
Ano 'yong sorpresa?
-Di puwedeng sabihin. -Ano nga?
Di ba, mahilig ka ro'n?
Oo, pero gusto ko ring malaman kung ano.
Ewan. Ikaw, ano 'yong sorpresa mo?
Ano? Tungkol sa 'kin ang sorpresa ko.
May pinaplano akong sikretong event ng paglulunsad
ng bago kong negosyo, at tinatago ko 'yon
kasi sa tingin ko, di 'yon magugustuhan ni Bliss.
Matapos lahat ng meet-up,
nilinaw ko kay Azra, dapat 'yong pareho ang paniniwala.
FARHANA BODI
Kaya ngayon, makikipagkita ako sa ipapakilala sa 'kin ni Azra.
Ano ba ang mawawala?
-Hi. -Kumusta?
-Mabuti. -Mohammad Ali. Kumusta?
-Masaya akong makilala ka. -Ako rin.
Sige.
-Ikaw si? -Di mo alam ang pangalan ko?
Hindi. Makakalimutin din ako.
-Ba't di mo alam? -Di ko tinanong.
Baka nagkukunwaring hindi niya alam.
-Ilabas mo ang phone. -Bakit? Heto ka na.
I-google mo ako.
Hayaan na 'yong pangalan. Tapos na tayo ro'n.
-O, sige. -Sige.
Ako si Farhana.
Nagpapakapresko siya,
pero guwapo siya, kaya naisip ko, "Sige."
Ipakilala mo pa ang sarili mo.
Professional boxer ako. 'Yon ang ikinabubuhay ko.
-Di ka mukhang boxer. -I-google mo ako.
-Gaano katagal ka na sa Dubai? -Halos 20 taon.
Ayos. Ako, 16 na taon na rito.
Pero di ako nakikita. Di ako lumalabas.
Mukhang ikaw 'yong tipong walang masyadong pakialam
sa hitsura at fashion…
-Bakit? Di mo gusto ang porma ko? -Di ko sinabi 'yan.
Hindi sa nagyayabang. Magaling akong pumorma.
-Talaga? -Oo.
Ang inaasahan ko, lalaking nakasuot
ng magandang shirt at pantalon.
Di sa ayaw ko ang porma niya. Astig naman. Bagay sa kanya.
Ikaw naman.
May cute akong anak na lalaki. Pitong taon siya, at siya ang buhay ko.
Nakipag-date ako sa single mom.
Ang mga single mom kasi,
palaging ang anak nila ang priyoridad at mananatiling gano'n.
Oo. Ano ba ang tipo mo? Gusto mo ba ang style ko?
-Gusto mo ang tulad ko? -Maganda ka. Napakaganda.
-Oo. -Interesante.
Mukha kang mabait.
Noong una, akala ko, presko ka at mayabang.
Hindi ko sigurado kung magugustuhan kita,
kasi maganda ang pag-uusap natin.
Gusto ko ang pinatutunguhan.
At gusto pa kitang makilala. Tingnan natin, ha?
Kilalanin natin ang isa't isa.
-Sige. Ayos sa 'kin 'yan. -Oo.
Kakaibiganin ko muna siya.
Tapos, tingnan natin.
Pangalawang araw namin dito.
Nag-usap kami ni Safa na magkita sa almusal,
at pag-usapan ang gagawin namin sa paghahanap kay Fahad.
-Magandang umaga. -Ano 'yan?
Bigla na lang may dumating na tigre sa gitna ng lobby.
Seryoso?
-Dapat bumagay tayo sa paligid. -Meron din ako. Ito, o.
Para di niya tayo makilala.
Sakaling makasalubong natin siya o kakilala niya.
Gaganito lang tayo. Di ba? Tapos lalapitan natin siya nang ganito.
-Gusto mong makita 'yong akin? -Patingin.
Hindi.
Paano ka naman makakakita?
Sold out nga pala ang damit.
Sigurado, di lang ako ang gumawa nito, 'no?
May iba pang babaeng tinakpan ang mukha nila,
suot ang jumpsuit para hulihin ang asawa.
Nagmensahe si Fahad kanina.
Sabi niya, "Nami-miss kita. Kinailangan kitang iwanan."
Naisip ko, "Sabihin ko na bang nandito ako?"
Wag. Naisip mo na ba ang magiging reaksyon niya?
Hindi. Di ako makatulog kagabi kakaisip.
Magagalit kaya siya?
-Di ko pa nagagawa ito. Ewan. -Depende sa ginagawa niya.
Sa tingin ko, depende
kung maiisip niyang sorpresa ito o…
-isyu sa tiwala. -Pananambang.
-Bakit palayo siya nang palayo sa Mumbai? -Gaano kalayo?
Dalawang oras.
Tuloy-tuloy siya. Saan ba siya pumupunta?
Gusto mo, sa isang lugar lang siya?
Bundok ba si Fahad? Puno? Di ko maintindihan.
Magbaon tayo ng meryenda.
-Para sa 'tin ba 'yan? -Oo.
Pakiramdam ko, tatambay kami sa tore nang pito o walong oras,
at aabangang makita si Fahad.
May baunan ako.
Hindi ako magpapagutom para sa misyon namin.
Nag-umpisa na ang misyon.
Deretso lang.
Dito siya pumunta kahapon,
at nasa ibang lugar siya ngayon.
Kailangan kong malaman ano 'yong isang lugar,
pero magkalapit sila.
Alam mo 'yon?
Bakit palipat-lipat ka? Hinahabol kita, Fahoud. Sandali.
Oo.
-Kumusta? -Hello.
Hi.
Magko-concert ako sa Coca-Cola Arena.
Handa na ang kanta namin.
Oras na para mag-ensayo si LJ ng sasayawin niya. Sabik na sabik na ako.
Apat, lima, anim, pito, walo.
Isa, dalawa, tatlo, apat, lima, anim…
Maaliwalas na kalangitan Ang tangi kong nasisilayan
Sumasayaw si LJ at mahusay ang pagsayaw niya.
Magaling siya rito.
Hawak niya ang mikropono. Nagtatanghal siya. Ang galing nito.
Tingnan mo nga naman, LJ.
-Ang galing. -Salamat.
Magiging handa kaya tayo sa show kung magpapatuloy tayong ganito?
Kailangang mag-ensayo halos araw-araw. Magiging maayos lahat.
Nakakasabik. Magaling.
Maayos ang takbo. Nakakasabik.
Malupit na pagtatanghal ito.
Gusto ko nang mapanood.
-Ang lupit mo. -Alam mo,
pinasok mo ako sa larangang passionate ako. Salamat.
-Ang galing naman, LJ. Diyos ko. -Salamat.
Noon pa man, hilig ko nang magtanghal.
Pero hindi ko pinapakita.
Tinatago ko lang sa sarili ko.
Wag mo munang sabihin maliban sa crew…
Di ko ipagsasabi.
Pero nasasabik ako, gusto ko na, pero…
Di ko sasabihin, pangako.
Kumusta ka naman? Matapos ang nangyari sa event ni Mona.
Para sa 'kin…
'Yon ang pinakamasamang ideya.
Ewan ko kung bakit pinagbabati ko lahat,
at tinutulungang maging magkaibigan ulit.
Hayaan mo lang muna,
at kung gusto nila, gagawin nila. Matatanda na sila.
Ang totoo, tingin ko, sarado na ang kabanatang 'yon.
Tapos na. Ayoko nang maging tagapagbati.
Kung may gustong makipagbati, sila na ang gumawa.
Maiba ang usapan, ano'ng meron kay Danya?
Hindi ko alam.
May parating siyang event, at sabi niya, sorpresa 'yon.
-Hindi mo rin alam? -Hindi.
-Talaga? -Oo.
Hindi ko nga alam. Seryoso.
Dapat alam ko, di ba? Asawa niya ako.
At ilang araw 'yon bago ang concert ko.
Naiisip ko, "Ayoko ng sorpresa. Sabihin mo na kasi."
Ayaw niyang sabihin, pero…
Dapat magkatuwang sa pagbuo ang magkapareha at magkasintahan,
at susuportahan ang isa't isa, di pagtataguan.
Ako, naiintindihan ko si DJ Bliss,
at may punto siya sa sinabi niya.
Siyempre, kapag nakakotse ako,
lilingon si Fahad at malalaman niyang may parating.
Kaya, sumakay kami sa tuktuk papunta ro'n.
Ordinaryong tuktuk lang, sa… kung nasaan man siya.
Hello.
Hi.
-Dito? -Oo.
Bilis.
Dali.
-Ano ang "jildi"? -"Bilis."
Tara na.
Bilis.
Sina Imran at Rishi, mga best man ko sila sa kasal ko,
at mga kababata ko sila.
Masaya akong makita sila.
Noong bata pa tayo,
kami ng mga kapatid ko, madalas kaming pumupunta sa Khandla,
dahil malapit sa Bombay.
Marami kaming alaala ro'n.
Pito o walong taon nang walang tao ro'n.
Walang pumupunta sa pamilya mo.
Pumupunta ako sa katabi, pero walang dumadalaw.
Ginawan kami ni Papa ng farmhouse.
Walang nag-alaga sa lugar na ito, kaya sira-sira na.
Kaya, iniisip kong ayusin namin.
Minungkahi ni Imran, "Punta tayo sa resort sa Karjat,"
para makita ang mga bahay nila ro'n.
Makakakuha kami ng ideya ng disenyo ng architecture.
Mahirap din para sa 'yong papuntahin si Safa sa Bombay.
Ito 'yong mahirap, 'yong iwanan si Safa sa Dubai.
Ayaw niyang naiiwang mag-isa. Masyado raw matagal.
Siguro, natatakot siya sa hindi pamilyar.
Ayaw niyang maligaw sa bagong lugar. Hindi ko alam.
Diyos ko. Nandito na tayo. Dito.
Gusto kong isama ang mga bata, ilibot sila… sa Bombay.
Magbakasyon kayo ni Safa at mga bata.
-Kunin mo rin ang opinyon niya. -Hinto na.
Ewan ko. Parang kakaiba. Ano'ng ginagawa ni Fahad dito?
-Ano'ng ginagawa niya? -Parang kasunduan sa negosyo.
Hindi ako nagpakita sa kanya kaagad.
Gusto kong masdan siya at alamin ang ginagawa niya.
Sino'ng kasama niya? Bakit siya nandito?
Di 'yon tungkol kay Safa.
Gusto kong ipakita sa mga bata ang pinagmulan nila.
-Bakit laging tungkol kay Safa? -Ano ba'ng ginagawa?
Baka nakikipagkasundo?
Hindi ko na kaya.
Gusto ko nang malaman, anong kalokohan ito?
Lumapit na siya.
Tingnan mo. May paparating. May hayop sa likod mo.
Ano ba ito?
May hayop, at nakilala ko ang bag.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Ano'ng meron? Sino ito?
Bumibili siya ng bahay.
Si Safa ito, pero ano'ng ginagawa niya rito?
Ano ba ito? Dapat sinabihan mo ako. Sinundo sana kita sa airport.
-At sino'ng nagbabantay sa mga bata? -Si Mama.
Mare, binabalak niyang ilipat ako rito.
-Hi. -Totoo ba?
Nakatingin sa 'kin si Zeina na para bang isa ako
sa mga nangangaliwa sa asawa.
"Hello." Alam n'yo 'yon… Ano ba'ng nangyayari dito?
-Tinutulungan n'yo siyang bilhin ito? -Para sa disenyo lang.
-Inspirasyon… -Kasi ililipat niya kami rito.
Diyos ko.
Kita mo? Ililipat mo nga kami rito.
Walang lilipat dito. Kalma lang.
-Bakit ka nandito? -Zeina, ipaliwanag mo.
Sana di mawala ang tiwala si Fahad.
-Sino pa'ng nandito? -Sino pa ba?
Di isyu sa tiwala, isyu kung ano ang "dapat".
"Dapat" alam ko ang lahat ng ginagawa mo, okay?
-Kumalma ka. -Tingnan mo kung may ibang tao.
-Sino sa tingin mo ang makikita mo? -Ano ba ito?
-Hello. -Walang tao. Lalaki silang lahat.
Si Fahad ito, Diyos ko. Matino siyang lalaki.
Mahal niya ang pamilya niya, ang asawa. Bakit ba kami nandito?
Sa totoo lang, 'yong bag niya lang ang nakilala ko.
Nakita ko ang bag at naisip ko, "Kilala ko ito."
Di ba karaniwang makakita ng ganitong bag sa Bombay? Ewan.
Hormonal yata siya. Hindi niya naitutugma ang mga bagay.
Di nagiging klaro sa kanya kung ba't kami nandoon.
-Bakit nagdedesisyon ka nang mag-isa? -Walang nagdedesisyon.
Alam ko ang binabalak mo, Fahad. Di ako tanga.
Tuwing tinitingnan ko, wala ka sa Mumbai. Bakit?
Di ka naman insecure. Bakit ka nagkakaganito?
Pang-emergency 'yong location tracker…
Emergency kung hindi ka sumasagot.
Hindi ito emergency.
Ang emergency, pag sinabi kong may flight ako tapos nawala na lang ako.
Di ako nagsisising nagbigay ng access sa location apps.
Hindi 'yon para i-stalk ako kasama ng mga kaibigan ko.
Hindi 'yon healthy. Sa tingin ko, hindi mabuting gawin 'yon.
Tumitingin ako ng disenyo. May farmhouse sa Kandla.
-Gusto kong ayusin. -May pinirmahan ka na?
Patapusin mo muna nga ako? Tama na.
Sa Kandla ang farmhouse kaya naisip ko,
"Kuha tayo ng ideya sa mga farmhouse,
para maganda ang magawa ko."
Nakausap kita kanina. Katanggap-tanggap ba ito?
Lilitaw ka na lang nang hindi nagsasabi?
-Bakit may tinatago ka? Meron. -Wala naman.
Sinabi ko na, siyam na taon nang bakante.
Sinabi ko na sa 'yo.
Hindi ko alam kung ano.
Siya ang pinakamabuting tatay at asawa.
Wala siyang nagawa para magkaganito ako. Ako ito.
Nangangati akong malaman kung ano ang nangyayari.
Itigil mo itong ganito.
-Ano ba itong suot mo? -Dapat kasi, naka-camouflage ako.
-Naka-camouflage? -Hinuhuli kita.
Wala ka sa disyerto, gubat ito.
Berde lahat dito, hindi tie-dye.
-Hindi ba ito romantiko para sa 'yo? -'Yong bigla kang… Ganito?
Ano'ng malay natin sa iniisip niya? Asawa ko siya. Gawin niya ang gusto niya.
Halika rito. Mahal kita.
Na-miss ko siya, kaya masaya akong makita siya,
at alam kong maayos ang lahat.
Nakabalik na kami sa Dubai.
Kaarawan ni Kris
kaya nagsagawa ako ng sorpresang party na may bowling at arcade.
MALIGAYANG KAARAWAN
Sorpresa ang party ng kaarawan ni Kris Fade.
Wala siyang alam do'n.
Street style ang dress code, ayon sa imbitasyon.
Kararating lang namin sa venue, at hinihintay namin sina Kris at Brianna.
Wala akong paki kung nando'n si Hanna o Zeina,
kasi 'yong mga wala akong paki, di nag-e-exist.
Ngayon ko lang makikita si Ebraheem
matapos niya akong hamunin ng away.
Nando'n man siya o wala, ayoko siyang makahalubilo.
-Nasaan sina Safa at Zeina? -Nasa India.
Bakit sila nando'n?
-Namamasyal. -Ayos.
-Namamasyal? Ang saya. -Naglalakbay si Zeina?
Oo.
Magaling.
Kaya sinabi ko, "Single kayo."
"Nasa India ang asawa mo, ikaw, sa London."
Bantayan natin sila. Asawa sila ng mga kaibigan natin.
Ano'ng plano mo? Labas tayo.
Akala ni Kris, maliit na dinner lang at kasiyahan,
kasama ako, ang mga bata, at mga magulang niya.
Hindi niya alam na nando'n din ang mga kaibigan.
Guys, parating na siya. Tayo na kayo.
Surprise!
-Salamat. -Maligayang kaarawan, Kris.
-Salamat sa pagpunta. -Maraming salamat.
Mahal ko kayo. Hi. Kumusta?
Kumusta ka, Kris?
Mabuti. Isang taon na naman, handa na ako.
Inayos ito ni Brianna para sa 'kin. Nagulat nga ako.
May sasabihin ako. Kumokonsulta ako sa matchmaker.
Seryoso?
Bakit naman?
Kung gustong makakilala ni Farhana ng lalaki, dapat sa 'kin siya lumapit.
Marami akong kilala.
Pero 'yong lumapit siya sa estranghero, at pumasok sa gano'n…
Hindi ko suportado 'yon.
-Elite matchmaker siya. -Ikuwento mo.
May pinakilala siya.
Nag-dinner kami. Mukha naman siyang mabait.
Kaya naisip ko, "Sige." Nagpasya akong kilalanin pa siya.
Ano'ng kabuhayan niya? Ano'ng trabaho?
Boxer siya. Iranian boxer.
-Si Mohammad Ali ba? -Kilala mo?
-Kilalang-kilala ko siya. -Diyos ko.
-Mabait ba siya? -Hindi nga?
Malumanay na tao si Mo, kalmado lang siya.
Si Farhana, hindi.
Maligayang bati
Guys. May bowling tayo at video games.
Nandito na lahat. Magsaya na tayo.
Halina kayo. Tara.
Ayos.
Sa kabuuan, masarap ang pagkain, nagkasiyahan kami, at naglaro.
Masuwerte ako. Pinagpala.
THE DUBAI EDITION - SA BAYAN
Matapos kaming magkita, kinikilala namin ni Mo ang isa't isa,
at gusto kong malaman niya lahat tungkol sa 'kin.
Kaya ngayon, nasa Dubai si Mama.
Gagawa kami ng content ni Mama at Aydin…
Uy, guys.
-Mama, bumati ka. -Hi.
-Aydin, bumati ka. -Bumati ka.
Kaya inimbitahan ko siya para ipakilala kina Aydin at Mama.
-Grabe. -Hi. Kumusta?
-Babalik ako. -Sige.
Nagmensahe si Mo, "Nasa baba ako." Susunduin ko siya.
Gusto kong makita ang kotse niya kasi mahilig ako sa kotse.
Naisip ko, "Dapat maganda ang kotse niya, kundi, ayoko na."
-Uy. Kumusta? -Hi.
Ang ganda. Isa sa paborito ko.
-Gusto ko ang G-Wagon. Paborito ko. -Salamat.
Nakadagdag-puntos sa kanya kasi gusto ko ang kotse niya.
-Hi, Mama. Si Mo. -Ako si Mo. Kumusta?
Mama ko… At si Aydin. Aydin, bumati ka.
-May ginagawa siya. -Uy. Hello.
Ang totoo, malaking hakbang ang makilala ang pamilya
sa pangalawang pagkikita n'yo, pero bilang paggalang, sabi ko, "Sige."
Magpalitrato tayong lahat.
-Halika, Aydin. Bago umalis… -Maporma siya.
Maporma siya kasi ako ang nag-aayos.
Sabi niya, "Ang pogi ni Aydin." Naisip ko, "E, 'yong nanay?"
-Saan ka nagmula? -Iranian ako.
-Ano'ng pangalan mo? -Ali, Mohammad Ali.
-Sa iba… Mo Ali o Ali. -Mohammad Ali.
-Boxer, oo… Alam ko. -Mismo… 'Yon nga.
Mukhang napaka-sweet ng mama niya.
Sa pagtatanong niya sa 'kin, nakikita kong may pakialam siya sa 'kin.
Ano ang isang bagay sa relasyon
na hindi mo kayang kunsintihin?
Walang dahilang pagtatalo, at drama…
Pero may drama kahit saan. Normal ang drama.
'Yon na nga. Walang drama sa buhay ko.
Mali ang kinikilala niya kasi laging may drama sa buhay ko.
Ano'ng tingin mo sa boses ko? Sexy raw.
-Ano sa tingin mo? -Ayos lang.
-"Ayos lang"? -Oo. Sa pandinig ko, ayos lang.
Itong lalaking ito… Sino ba siya sa inaakala niya? Hindi ako pinupuri.
Pag pumasok ka sa buhay ko, kilala mo ako.
Dapat makita mo akong mag-ensayo minsan, kaya…
-Gusto ko 'yan. -Pumunta ka talaga.
Pumunta ako para makilala ang anak at ina niya.
Nagsikap akong pumunta, kaya dapat panoorin niya rin akong mag-boxing.
Kailangan ko nang umalis. Sa susunod ulit…
-Oo naman. -Mag-ingat ka.
Dahil nagsisikap siya, ibig sabihin, malamang na may gusto siya sa 'kin.
Pero ayaw niyang ipakita.
Maghahanda na ako para sa event ni Danya kung saan may isisiwalat siya.
Walang may ideya ro'n.
Kaya, tingnan natin ang sorpresa.
Ngayon ang event ng sikretong paglulunsad ko.
Walang may ideya sa mangyayari.
Walang sinasabi ang asawa mo kahit kaunti…
Tinitingnan ko lahat, wala…
Hindi mo talaga alam ang sorpresa?
Pangako, wala talaga. Zero.
Sabi ko, "Wag kang magsosorpresa ng di ko magugustuhan
bago ang concert ko."
-Sige. -Kasi hindi lahat ng sorpresa, maganda.
-Alam na natin. -Depende nga.
Di ako makapaniwalang ikaw rin.
Ganito talaga pag ilang taon nang mag-asawa.
Parang gano'n nga.
Mas maraming nagtatanong kung ano ang sorpresa
at kung alam ko ba, mas naiirita ako,
at lalong gusto ko malaman kung ano,
ano na nga?
Una, gusto ko kayong pasalamatan
dahil pagtingin ko sa paligid, nandito ang mga mahal ko.
At itinago ko ang sikretong ito sa soulmate ko, sa asawa ko,
nang mahabang panahon.
Dugo, pawis at luha ang binuhos ko
dahil hindi madaling maging ina, at asawa.
Kaya, wag na nating patagalin pa, sundan ninyo akong lahat
para ipakita ko sa inyo
ang sikretong halos isang taon ko nang itinatago.
Kakalma lang ako.
Magiging maayos ang lahat. Ayos lang ito.
Tatlo, dalawa, isa.
Gusto ko ito.
Diyos ko. Nakakamangha ito.
May isa pa akong negosyo.
Ang sapatos na dalawa ang takong.
'Yong kasosyo ko,
nagpakita ng prototype ng sapatos na dalawa ang takong.
At naisip ko, "Gusto kong sumali." Nag-invest ako rito.
-Pinagmamalaki ka namin. Magaling. -Maraming salamat.
Alam kong napakarami kong inaasikaso,
pero tiwala ako sa potensyal ko,
at naniniwala akong kaya ko ito.
Tumitingin si Danya na para bang sinasabi,
"Kita mo? Sabi mo, hindi ko kaya, pero napatunayan ko ngayong mali ka."
Nairita si Marwan. Di ito katanggap-tanggap sa kanya.
Pinagmamalaki kita.
-Pinagmamalaki kita. -Salamat.
-Binabati kita. -Salamat.
-Maganda ba? -Natatangi ito.
Sa totoo lang…
Di ito ang tamang panahon.
Hindi magandang sorpresa.
Dapat pinagpaliban muna nang ilang araw.
Pero pagkatapos ng event ko, tayong dalawa…
mag-uusap tayo.
Nasasabik akong ipakita kay Zeina ang authentic na pagkain ng India.
Kaya, pumili si Fahad ng napakagandang lugar.
Ang ganda ng setup. Natatanaw ang skyline ng lungsod. Napaka-cute.
Di ko alam ang mararamdaman ko kay Fahad.
Sa sobrang galit niya, napaos siya.
-Hindi nga? -Oo. Gentleman si Fahad.
Di siya magagalit sa harap ng mga tao.
Pero siyempre, sumama ang loob niya.
Surprise.
May sorpresa ako.
-Napaos nga siya. -Sabi ko sa 'yo, e.
Regalo ba ito sa "paghingi ng tawad"?
Di mo na-appreciate ang ginawa ko?
Gusto mo itong kahon.
Di lang gusto, gustong-gusto ko ang orange na kahon.
Nakakatuwang makitang nagkaayos na kayo.
Isang bagay na mas mahal niya sa 'kin ay mga orange na kahon.
-Diyos ko. 'Yong kulay. -'Yong laki rin.
-Fahoud. -Diyos ko, baby. Salamat.
-Asul. -Senyales ito.
-Senyales ng ano? -'Yong susunod natin, lalaki na.
-Lalaki? -Oo.
Oo, nakaasul ako.
Hindi ibig sabihing kailangan lalaki na…
Mapapansin ko na ang mga nagkataon lang. Parang ganito. Asul. Lalaki.
Aling kotse ang napili mo? Sa regalo sa panganganak?
'Yong G-Wagon. Minaneho ko lahat.
Napakababa no'ng Ferrari, parehong problema.
Gusto ko 'yong pakiramdam ng G. Parang "pangnanay" na kotse.
Pagkatapos ng lahat regalo, may isa pa akong gusto.
Dapat mapapayag ko si Fahad.
Dahil wala kang boses, papayag ka sa lahat?
Mahirap magsalita, ganito na lang…
-Tumango ka. -Tamang-tama.
Ano'ng gusto mo? Ano pa?
Seryoso, ano pa ngang gusto mo?
Kailangan kong gawin ang operasyon.
-Di mo kailangan. -Magpapaopera ako.
Hindi mo kailangan no'n.
Matapos manganak,
nagbabago ang balat at lahat ng nangyayari pagkatapos,
at may problema ako sa bandang C-section.
Ipaaayos ko sa operasyon.
Maganda na siya. Bakit kailangan pa?
Normal na procedure naman 'yon sa mga babae.
-"Mommy makeover" ang tawag. -Alam ko.
Gusto kong maging mabuting ehemplo.
Gusto kong maging inspirasyon sa mga nanay kasi alam ko kung gaano kahalaga…
-Sa pamamagitan ng pagpapaopera? -Oo.
Laging humihindi si Fahad.
Laging, "Hindi, hindi, hindi, hindi, hindi, hindi, hindi, hindi," tapos oo na.
Kailangan lang… Pang-anim na yatang "hindi." Apat na lang.
Tingnan natin.
Kaya kasama ko 'yong mga kaibigan ko, tumitingin ng mga bahay,
kasi gusto kong pagandahin ang farmhouse.
Mula nang mamatay si Mama, napabayaan na 'yon.
Walang nag-alaga ro'n. Sira-sira na. Gusto kong ayusin.
Gusto kong isama sina Alina at Ayana
at ipakita rin sa kanila kung saan tayo nagmula, alam mo 'yon?
Gaano kalaki ang wardrobe?
Itong mga sari. Malaki ang kinukuhang espasyo.
Ang ideya lang, para kumonekta sila sa kultura.
Makikilala nila ang ibang kapamilya, puwedeng dumalaw,
magkakaroon din sila ng alaala.
Malinaw na maganda ang buhay namin sa Dubai.
Pero mamumulat din nito sina Alina at Ayana
sa kultura ng India,
at ang mga karanasan namin habang lumalaki kami.
May gusto lang akong linawin.
Mahal ko ang India, at titira ako sa iisang lugar,
dito man o sa Dubai.
-Hindi puwedeng palipat-lipat. -Paano malalaman kung di mo susubukan?
Ilang araw muna, tapos ilang linggo, tapos buwan.
Subukan nating dahan-dahan.
-Kita mo na? -Oo. Nakikita ko na ang tunay na Fahad.
Tutuksuhin niya ako. "Ilang araw muna."
Ipipilit niya…
"Gawin natin sa farmhouse." Boom. Nandoon na kayo.
"Mag-impake ka na. Aalis na tayo."
Ako 'yong tipong gusto ang stability,
at para sa 'kin, natatakot ako ro'n,
'yong hindi kami magkakaroon ng stable na routine.
-Nagustuhan mo ang sapatos? -Sobra.
Sana nandito ang lahat para ipagdiwang ito.
Sa totoo lang,
sana nandito lahat, kahit si Safa, at si Zeina…
Ang pinakamagandang nangyari no'ng isang araw,
mabuti na lang at hindi ka nakialam.
Gusto ko ng kapayapaan sa grupo natin.
Ayoko nang mag-away-away tayo.
'Yong nangyari sa grupo naming magkakaibigan… Isang taon na ang lumipas,
at tuwing gusto naming ayusin, hindi naaayos.
Nasa bagong estado na akong ayokong magkaroon ng kaaway.
Gusto ko lang makasundo ang lahat.
Basta't kasundo sila ni Marwan, partikular na si Zeina,
dahil siya 'yong nakaaway mo, dapat pareho ang paninindigan mo.
Kailangan ko yata siyang kausapin,
kasi mula nang mangyari ito noong nakaraang taon,
hindi pa kami nag-usap nang masinsinan.
Iniisip ko 'yon araw-araw. Pero laging humahadlang ang ego.
Maraming nasaktan sa nangyari doon sa opisina.
Natutunan ko nang harapin ito nang babae sa babae,
tapatan at kausapin siya.
Sana bukas siyang makinig.
May sasabihin ako. Pumunta kami sa Kayali event.
Sobrang nasuklam ako.
-Bakit nakikialam si Bliss? -Tagapagbati siya.
Nakakausap niya si Ebraheem na makipagbati sa 'yo,
pero hindi ang asawa niya?
Walang duda.
Napag-alaman kong pagdating sa kanila, walang saysay na makipag-usap.
Walang puntong bumaba sa lebel nila o kausapin sila.
Di ako interesadong makasama sila sa buhay ko.
Bukas akong kausapin siya.
Bukas akong humingi ng tawad sa isyu.
Pupunta ako nang mapayapa, tatalikuran ang ego. 'Yon ang plano.
Iiwasan ko nang makasama sila,
para maging mapayapa.
Dapat humingi sila ng tawad para sa malinaw na intensyong
gusto nila akong saktan.
Di ko tatanggapin ang paghingi ng tawad maliban kung magmakaawa sila.
Tagapagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon