DJ BLISS I PRZYJACIELE
Całe życie przygotowywałem się do tego dnia.
Po raz pierwszy miejscowy DJ z Dubaju będzie gwiazdą wieczoru
w najbardziej prestiżowym miejscu w Dubaju.
Sprawdzić linię.
Dziewczyny staną na pozycjach.
Przygotuj sygnał.
Bezsenne noce, próby całymi dniami.
Mam nadzieję, że będzie wspaniale.
Dzisiaj próba na scenie. Ale się cieszę.
- Cześć, Bliss. - Co tam, LJ?
Wspaniale wygląda.
Mamy próbę generalną z tancerkami,
żeby sprawdzić, czy światło i dźwięk są zgrane.
Zawsze czułam, że wspaniale byłoby wystąpić na scenie,
ale nie sądziłam, że będę mieć szansę.
No i okazja się pojawiła.
- Możemy pogadać? - Pewnie.
Po próbie poszłam pogadać z Blissem.
Na przyjęciu Danyi widać było jego zdenerwowanie.
Jak się czujesz z tym, że Danya trzymała biznes w tajemnicy?
Tak szczerze,
to miałem problem, żeby zagadywać do ludzi…
- Widziałam. - Tak.
Mnie nie musiała tym zaskakiwać.
Tak. Jesteś jej mężem.
Taka tajemnica to poważna sprawa.
Może wpłynąć na niego i ich związek.
- W związku nie ma tajemnic. - Racja.
Traci się wtedy zaufanie.
Ludzie nabierają dystansu i zmieniają się uczucia.
Albo wiedziała, jak zareaguję,
ale wtedy mogła tego nie robić.
Może chciała ci zaimponować.
- Może chciała… - Mogła to zrobić tydzień później.
Moje myśli były pochłonięte koncertem.
Miałem sporo na głowie. To był kiepski moment.
Mogła trochę poczekać.
Idę się przygotować.
- Spoko. Narka. - Na razie.
Zaczynamy próbę. Gotowe?
Jesteśmy królami dżungli.
Całe życie pracowałem na ten wieczór.
Wszystko do tego zmierzało. Jestem podekscytowany.
DUBAI BLING: STOLICA LUKSUSU
MUMBAJ – INDIE
To nasz trzeci dzień w Indiach.
Jak Fahad się dowiedział,
to nie puścił mnie bez ochroniarzy.
Byli z nami wszędzie.
Tak.
O rety.
Każdy ma linię ubrań, więc muszę być najlepsza.
Chodziłyśmy po sklepach i szukałyśmy materiałów.
Musiałam znaleźć coś wyjątkowego.
- Piękny kolor. Połączenie. - Róż i czerwień.
Ale kolekcja Lojain Omran będzie różowa.
LO organizuje pokaz mody. Zaprosiła nas.
Już chcę zobaczyć
jej świeże i innowacyjne pomysły.
Idziesz na pokaz mody LO?
Tak. Czemu nie? Ty nie idziesz?
Idę, ale po tym, co się stało…
Nie szkodzi. Wszędzie pełno fałszywych ludzi.
Nie. Mam rację. Wejdę tam pewna siebie.
To ich problem. Mogą siedzieć w kącie czy coś.
Mam to gdzieś. Będę ich unikać.
Nie chcę przebywać w obecności Ebraheema i Danyi
i w chaotycznym środowisku.
Ale pójdę na pokaz LO.
Nie przegapię tego.
Wypad był krótki, ale bardzo fajny.
Ale czas wracać do dzieci i do Dubaju.
DUBAJ – ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE
Zbliża się występ, więc trwają przygotowania za kulisami.
Muszę się wyszykować. Strój, makijaż, fryzura.
- Cześć. - Hej.
Jestem z Hasnainem w związku na odległość.
Ale przyleciał do Dubaju, jak usłyszał o moim występie.
Za nic w świecie bym tego nie przegapił.
- Dziękuję. - Ale się cieszę.
- Dziękuję. - I jestem z ciebie dumny.
Dziękuję. To wiele dla mnie znaczy.
Nazywam się Hasnain Lehri.
Pochodzę z Pakistanu. Zajmuję się modą.
Jak poznałem LJ? To chyba było przeznaczenie.
Napisałem do Loujain i zaczęliśmy rozmawiać.
Przyleciałem do Dubaju, żeby ją poznać.
I od tamtej pory wszystko jest pięknie.
- Czekam na występ. - Czekam, żeby wystąpić.
- Już czekam. - Jestem podekscytowana.
To była miła niespodzianka. Dawno go nie widziałam.
Związki na odległość nie są łatwe.
Lepiej, kiedy druga połowa jest w tym samym kraju
i jest obecna w twoim życiu.
Pamiętasz, jak mówiłem: „Loujain, uwielbiam twój głos”?
Twój głos działa na mnie uspokajająco.
Kiedy dzwonisz, nawet jak mam zły dzień,
słucham cię i przyjemnie się czuję.
Jest bardzo wylewny.
Czasem chcę mu powiedzieć: „Dość”. Tego już za wiele.
Kotku…
- Wszystko gra? - Możesz mówić mi po imieniu?
Jestem sobą. Będę ci mówił po imieniu.
- Tak? - Tak.
Dziękuję.
Wymarzyłem ją sobie.
Mam wielkie szczęście, że jest w moim życiu.
Jestem gotowy na kolejny etap.
- Kotku, cieszę się. - Tylko nie „kotku”.
Lubię czułości we właściwej chwili.
A nie przypadkowo, bo wtedy tracą na znaczeniu.
- Do zobaczenia. - Dobrze.
- Pa. - Pa.
Dzisiaj jest koncert DJ Blissa.
Jestem z niego dumny.
- Jak twój kolega? - Który? Mo?
Jak to jest między wami?
Nie wiem. Dopiero go poznaję.
- Tylko tyle? - Tak.
Sugeruję, żeby nie tracić czasu
swojego i jego i zapytać go, co czuje.
Dobra.
Zapytam go następnym razem. Chcę wiedzieć, co jest grane.
Jestem zdezorientowana.
Patrz, przyszła Diva Dee.
- Pięknie, królowo. - Cześć.
- Jest Hassan. - Hassan.
Uwielbiam koncerty. Ale kiedy mój mąż jest gwiazdą wieczoru,
aż ciężko opisać to uczucie.
Cieszę się, ale też bardzo stresuję.
Na pewno występ będzie świetny.
Gotowi na DJ-a Blissa?
Idealnie. Czas na pokaz.
Zróbcie hałas dla DJ-a Blissa!
Tak!
Na ten moment pracowałem całe swoje życie.
Dubaj gotowy na zabawę? Zróbcie hałas!
Widząc go na scenie w tym historycznym momencie,
rozpierała mnie duma.
Aż poleciały iskry. Dobrze się bawiliśmy.
To nasza niespodzianka. Jesteście gotowi?
Czas na LJ i jej występ.
Nikt nie ma o tym pojęcia.
Zaskoczenie dla wszystkich.
Serce mi waliło, jak wchodziłam na scenę.
Czułam stres i podekscytowanie.
- To LJ! - Co?
O mój Boże.
Wygląda jak Barbie, jak marzenie.
Zobaczyłem, że Farhana patrzy na LJ tak…
Panie i panowie, zróbcie hałas dla LJ!
Jak piosenka się skończyła, poczułam przypływ adrenaliny.
To było takie ekscytujące.
LJ śpiewa i tańczy po raz pierwszy.
- Występ wyszedł pięknie. - Dzięki.
Skradłaś mi serce.
To piękny moment, kiedy stała na scenie
i śpiewała „Let's Fly Away”.
Jesteśmy razem i mamy szczęśliwe życie.
Niech Bóg ześle nam szczęście.
Przestań powtarzać „razem” to i tamto.
- Razem. To tak… - Po co składasz tyle obietnic?
- Loujain… - Przestań.
Ona boi się związku,
ale ja wiem, że darzymy się miłością.
Kochamy się.
- Musimy… - Powtarzasz „razem na zawsze”.
- To znaczy… - To mnie przeraża.
Nie do końca się rozumiemy.
Może dlatego, że nie umiem wyrazić uczuć
albo on mnie nie rozumie.
Tak!
To była wielka chwila. Stanąłem i…
Wymachiwałem flagą Blissa. To był szczęśliwy dzień.
Najlepsza noc w moim życiu.
Do ludzi, którzy okazali brak wsparcia:
dzięki wam bardziej się starałem
i spełniłem marzenia.
Wylądowaliśmy w Dubaju. Chciałam wrócić do domu.
- Co? - Co jest?
- Widziałaś? - To LJ?
Śpiewa na żywo.
- To koncert Blissa. Ekstra. - Wygląda bosko.
Byłam w szoku, jak zobaczyłam LJ.
Wspaniały występ na scenie.
Szkoda, że mnie tam nie było.
LJ umie stworzyć klimat.
Fahad, przegapiłeś koncert Blissa?
Zaprosił cię?
Nie. Nawet nie wiedziałem, kiedy to jest.
Nie podał daty ani nic takiego.
Czegoś chciał, nalegał na spotkania
i wydzwaniał.
A potem koncert się odbył i nawet nie dał znać.
Chyba zrozumiał, że mnie wkurzył,
- kiedy testował naszą przyjaźń. - Z Krisem?
Bliss to kolega, a nie przyjaciel.
Kibicuję mu i dobrze mu życzę.
Pomijając wszystko,
źle mu nie życzę.
Jasne, że nie.
W końcu stara się coś osiągnąć.
Tak.
Bliss haruje. Dobrze mu życzę.
To był fajny wypad, ale tęsknię za dziećmi.
- Pierwszy raz je zostawiłam. - Jest ciężko.
REZYDENCJA FAHADA I SAFY
- Alina. - Mama.
Hurra!
Tęskniłam. Dobrze wrócić do domu.
Pa, Alina.
Po koncercie poszliśmy coś zjeść i pogadać.
To nasz zwyczaj. Poszliśmy do modnej knajpki.
Jedzenie pycha.
- Hej! - O mój Boże!
Lojain. Witaj z powrotem.
LO nie zdążyła na koncert,
ale powiedziałem jej, że pójdziemy na kolację.
Dobrze się bawiliśmy i brakowało nam ciebie.
Widziałam w internecie.
- Bosko. - Dzięki.
Cieszy mnie sukces DJ-a Blissa, bo zasłużył sobie na niego.
Już czekam na twój pokaz.
- Ja też. - Trzymam kciuki.
- Zaprosisz Zeinę? - Oczywiście.
- Safa też będzie? - Zaprosiłam wszystkich.
W powietrzu zawsze czuć napięcie,
zanim cokolwiek się stanie.
Ciężko pracowałam i nie chcę żadnej dramy.
Muszę uszanować wszystkich gości.
Jeśli się pojawią, nie będzie żadnych kłótni.
Mam dość.
Ebraheem, wszyscy mają tego dość.
Niestety po przyjęciu Mony,
mimo że chcę widzieć Ebraheema w dobrym świetle,
on zawsze coś zepsuje.
Lepiej się odsunąć i uważać.
Nie chcę się od niego odciąć.
Ale uważam, że Zeina też została zraniona.
Każdy jakoś ucierpiał.
Trochę mi zajęło zrozumienie tego.
- Danya, szanuję cię. - Tak.
Nigdy nie rozmawiałam z Zeiną na osobności.
Musimy wyjaśnić tę sprawę. Czas leczy rany.
Wybaczyłam jej to, co mi zrobiła.
I żyję dalej dla świętego spokoju.
Teraz Danya chce się pogodzić z Zeiną.
Ale zanim to nastąpi, porozmawiam z nią na osobności.
Pokazałam Mo mój świat,
a on zaprosił mnie do swojego i chciał, żebym go doświadczyła.
Pokaże mi, jak się boksuje.
- Cześć. - Witaj.
- Jak leci? - Dobrze. Co u ciebie?
- Dobrze. Obczajam cię. - Gotowa?
- Boże, ale spocony. - Tak.
Jak było na koncercie?
Dobrze. Przegapiłeś. Fajnie się bawiliśmy.
Wczoraj wyglądałam jak Barbie.
- Sukienka ci się podobała? - Tak.
- Widziałeś moje relacje? - Niebieska?
Nie wysyłasz emotek ani nie piszesz, że dobrze wyglądam.
- Popracuj nad komunikacją. - Już to słyszałem.
Ma złe nastawienie.
Ja uwielbiam komplementy i bycie w centrum uwagi.
Mam się otworzyć?
Problem w tym, że jestem zraniony.
Nadal czuję coś do swojej byłej.
To zupełnie normalne, jak jest się w związku przez parę lat
i chce się wziąć ślub, ale jednak nie wychodzi.
- Niełatwo zapomnieć o kimś. - Wiem.
Ani poznać kogoś nowego.
To nie tak, że zastępuję ją kimś innym.
Nie będę nikogo zastępować.
Nie da się kogoś zastąpić.
Spotykałem się z kimś, żeby zapomnieć.
Noga do środka i pochyl się.
Wejdź. Świetnie. Zdejmij okulary.
- Dobra. - Dzięki.
To ring bokserski, a nie pokaz mody.
- O tak? - Tak się robi.
Stań na palcach.
Cztery, pięć, sześć…
- O Boże. - …siedem, osiem…
Teraz czas zapytać, co jest między nami.
Co myślisz o mnie i o nas?
- Jesteś spoko. - Wiem, że jestem.
- Tak. - Jasne, że jestem.
Ale co… Co dalej?
Jestem zraniony. Wybrała kiepski moment na takie pytanie.
Teraz mam odpowiedzieć? Skupmy się na jednej rzeczy.
- Witam. - Cześć.
Witaj.
Zaprosiłam Ebraheema, żeby poznał Mo,
bo chcę poznać jego opinię.
Wejdź.
- Jak tam? - Dobrze.
Jak leci?
Postanowiłem poznać tego Mo
i zobaczyć, czy się dla niej nadaje.
Kiedy o tobie usłyszałem, zmartwiłem się.
- Dlaczego? - Farhana jest dla mnie jak siostra.
Jak to?
Nie chcę, żeby miała złamane serce.
Nie. To nie ten etap.
Na razie się poznajemy.
- Masz… - Jest zraniony.
- Potrzebuje czasu. - Tak. Ty też.
Byłeś już żonaty?
Nie. Miałem brać ślub, ale nie wyszło.
Byłem w… Powiedzmy, że to był ciężki okres.
- W sumie… - Musi dojść do siebie.
Wiem, jak się czuję, więc nie chcę nikogo zwodzić.
W tym rzecz. Jesteś mężczyzną, to wiesz.
Ten proces inaczej przebiega
u mężczyzn niż u kobiet.
- To prawda. - Tak.
Miły facet i pełen szacunku,
ale nie wiem, czy coś z tego będzie.
Nikt nie wie, co czuję.
Trochę się zniechęciłam, bo nie wiem, dokąd to zmierza.
- Tak? - Właśnie tak.
Lubię w nim kilka rzeczy. Dam mu jeszcze szansę.
KAWIARNIA
Jestem już po koncercie, więc nic mi nie zaprząta głowy.
Byłem w kawiarni.
Zadzwoniłem po Danyę, bo chciałem z nią pogadać.
Sałatka gotowa?
O czym chcesz pogadać?
O premierze butów.
Co w związku z tym?
Coś czuję, że martwi się tym, co chcę powiedzieć.
I powinna.
Czuję, że wybrałaś zły moment na przyjęcie promocyjne.
Na dwa dni przed moim największym wydarzeniem.
Nie rozumiałem, dlaczego trzymałaś to w tajemnicy.
Miałam ci powiedzieć?
Teraz ukrywamy coś przed sobą?
Jestem twoim ziomkiem, kolegą czy mężem?
- Powiedz mi. - Jesteś moim mężem.
Pojawiasz się na premierze nowej kolekcji butów
z gościem, którego na oczy nie widziałem,
z tekstem: „To mój partner biznesowy”.
- Nie odpowiada mi to. - Szkoda, że nie.
Co mam zrobić, jeśli ci to nie odpowiada?
Nie podoba mi się, że w klubach tańczysz z laskami.
Jaki to ma związek?
Nie odpowiada mi to, ale to twoja praca, a to moja.
- Jak mnie poznałaś, byłem DJ-em. - No i? Miałam 23 lata.
- Jest dziesięć lat później. - Mogłaś dojrzeć.
Młodość przemija.
Chcę teraz realizować pomysły na nowe biznesy.
Nie mogłaś zrobić premiery tydzień później?
- Nie mogłaś? - Nie.
Wychodzę. Wracam do pracy.
Idź i rób swoje.
Niezręczny moment.
Rozmawiamy, a on sobie odchodzi.
Powinien mnie wysłuchać.
Nie słucha mnie.
Zalazła mi za skórę. Miałem dość.
Co jest z tobą? Zwariowałeś.
A teraz płacze, maże się, łzy się leją.
I co mam zrobić?
- Masz mnie gdzieś. - Nieprawda.
To ty masz mnie gdzieś. Dokładnie to ci mówiłem.
Gdybyś powiedziała: „Przepraszam. Kocham cię.
Mogłam wybrać inną datę”, wtedy okazałbym troskę.
Nie okazujesz troski,
więc ciężko mi okazać ją tobie.
Więc miałam powiedzieć:
„Wybacz, że zrobiłam premirę na dwa dni przed”.
Tego chcesz?
Nie wiesz, co przeżywałem tydzień przed koncertem.
A dlaczego? Bo cię nie było.
Gdybyś była w domu, wiedziałabyś, co przeżywam.
Inni ludzie ci powiedzą, bo ty nie masz pojęcia.
Miałem koncert.
Myślałem tylko o tym, że trzeba go zorganizować.
Czułem taką presję,
a ona nie zwracała uwagi na to, co przeżywałem.
Zawsze zwalasz wszystko na mnie.
Tylko słyszę: „Nie wspierasz mnie. Kobiety to i tamto”…
Nie o to chodzi. Wspieraj swojego męża.
Mam dość.
Czego oczekiwałeś?
Żeby ktoś mnie zapytał, jak sobie radzę.
Zapytałaś mnie?
Masz rację, nie.
Przemyślałam to. Miał rację.
Chciałam usłyszeć jego zdanie. Teraz chcę ruszyć dalej.
Przepraszam.
Trzeba było myśleć o koncercie, a nie o kolekcji butów.
Czuję, że skupiłam na sobie uwagę wszystkich,
a powinnam była cię wspierać.
Przepraszam.
- Przyjmiesz przeprosiny? - Nie wiem.
Nie przyjmiesz?
Nie wiem, czy to sarkazm.
Mówię poważnie.
Nie chcę żadnych tajemnic. I pamiętaj,
że ja jestem twoim życiowym partnerem.
Chcę, żeby moja żona odniosła sukces prywatnie i zawodowo.
To jest partnerstwo.
I nie jest na chwilę.
Trzeba trzymać się razem i jakoś sobie radzić.
To sekret udanego małżeństwa.
POSIADŁOŚĆ LOJAIN OMRAN
Lojain zaprosiła mnie do siebie.
Postanowiłam zobaczyć, czy nie potrzebuje pomocy przy pokazie.
Jak było w Indiach?
- Pełno akcji. - Interesy czy…
Trochę interesów, niespodzianek
i chwila romantyzmu między Safą a Fahadem.
Fajnie.
Jestem ciekawa, co masz. Pokażesz mi?
- Nie. - Niespodzianka?
Lubisz je, więc niech tak zostanie.
Zeina chce zobaczyć coś z kolekcji.
Ale to niespodzianka dla wszystkich.
Ukończyłaś kolekcję?
- Tak. - Dobrze.
Ukończyłam, ale w biegu,
dlatego siedziałam do czwartej rano, bo to dzieło sztuki.
- Cieszę się… - Dziękuję.
…że znalazłaś swoją pasję.
Spełniłam swoje marzenia, oprócz tego
z dzieciństwa, kiedy byłam w pierwszej klasie.
O pracy w branży modowej.
Szkoda, że zabrało was na urodzinach Krisa.
- Wiem. - Brakowało nam was.
I jeszcze na innym przyjęciu.
Danya wydała kolekcję butów.
Brakowało ciebie.
- Nie zaprosiła nas. - Mówię na poważnie.
Chciała cię zaprosić, ale nie wiedziała, jak zareagujesz.
Naprawdę, Zeina, chce cię przeprosić,
bo cały rok jej to ciążyło. Czuje się winna.
Żałuje, że przez to przeszłaś.
„Też jestem kobietą, matką i żoną i niefajnie, że tego doświadczyła.
Od dnia, kiedy poszłam do jej biura.
I źle zrobiłam”.
Sama tak powiedziała. Nie zmyślam.
Zszokowana słuchałam, co LO mówi o Danyi i jej opinii.
Ale mam wątpliwości,
czy Danya powie mi dokładnie to samo.
Od zeszłego roku
pierwszy raz słyszę, że Danya mówi o mnie coś dobrego.
Chcę, żeby dostrzegła prawdę.
Zrozumiała i przyznała rację.
Chce cię przeprosić.
To dobrze, jeśli ma dobre intencje.
A jeśli ma złe, to dla mnie wielki komplement,
bo robi coś, żeby zyskać moją aprobatę,
mimo że nie wierzy w prawdę.
To pokazuje moją siłę.
Skoro mowa o niespodziankach, liczę, że jedna będzie.
Nie ma związku ze mną.
Cały rok nad tym pracowałam i jestem wykończona.
Będzie jeszcze jedna niespodzianka.
Tworzenie linii ubrań było męczące i stresujące,
ale to sto razy bardziej zaskakujące.
- Mogę zgadnąć? - Próbuj.
- Chodzi o kogoś z daleka? - Wyglądasz jak wróżbitka.
Daj rękę.
- Ktoś z daleka? - Tak.
Widać dużą odległość.
- Zna kogoś, kogo kochamy? - Tak.
LJ zwierzyła mi się, że nie rozmawia ze swoją mamą.
Poczułam się w obowiązku i od roku jestem z nią w kontakcie.
Próby połączenia LJ i jej mamy
trwają i nie ustają.
- LJ wie? - Nie.
Nie spodziewałam się, że LO nadal liczy,
że połączy LJ i jej mamę.
To pokazuje, że chce dobrze dla LJ
i chce je pojednać.
Kocham cię.
Mam dość czekania i cierpliwości.
Liczę, że dobrze pójdzie.
Liczę, że tak będzie.
Jeśli ktoś może
spełnić czyjeś marzenia, to czemu nie?
Jeśli wiem, że coś jest słuszne,
nie odpuszczę do końca,
nieważne, ile to zajmie.
Hasnain jest w Dubaju.
Wypijemy razem kawę
i porozmawiamy o naszym związku.
- Hasnain, jak się masz? - Loujain.
Nasz związek jest na odległość,
więc cieszę się, że go widzę i możemy spędzić ze sobą czas.
Dzieli nas duża odległość.
Nie wiem, czy to związek, czy tylko etap…
Po ostatnim małżeństwie
nie sądziłam, że będę z kimś na odległość.
Dokładasz starań, żeby mnie zobaczyć.
- Nie, zrobiłbym… - To miłe.
W Pakistanie mam biznes i rodzinę.
Staram się zachować równowagę.
Jeśli mam chwilę czasu, lecę do Loujain.
Przyleciałbym do ciebie, nawet gdybym był na Alasce.
Bo to miłość cię przyciąga.
- Miłość to za mało. - Wiem o tym.
Musi być coś więcej niż tylko miłość.
Mimo że przychodzi i odchodzi, nie ma w tym regularności.
- To nadal świeża sprawa… - Wiem o tym.
Spędzasz tu czas, ale to i tak za mało,
bo wypady są krótkie, a potem znikasz na miesiąc.
- A kiedy wracasz… - Nie. Miałem ci to powiedzieć.
Wyjeżdżasz na miesiąc.
Wiem, że lubisz zaprzeczać, kiedy coś powiem.
Na wszystko masz odpowiedź i chcesz…
- Coś ukryć? - Tak.
Zawsze chcesz się bronić.
Stoisz na pozycji obronnej, ale ja cię nie atakuję.
Mówię ci, jak się czuję.
Albo mnie rozumiesz, albo nie.
Rozumiem cię.
Kiedy ktoś chce, żeby się udało,
robi co w jego mocy.
Wiem, że czasem się kłócimy, ale wiesz, co jest najlepsze?
Jesteśmy szczęśliwi i nam się układa.
Ale czasem już nie chcę być w tym związku.
A potem przypominam sobie, co mnie w tym związku trzyma.
Niełatwo się ze mną dogadać. To moja wina. Wiele przeszłam.
Przez to nie ulegam tak łatwo.
To moja tarcza obronna.
Cierpiałam po utracie męża
i braku kontaktu z mamą.
Nie jest mi łatwo okazywać uczuć.
Tak.
Od dziecka nie komunikuję się z mamą.
Mój mąż zmarł na raka.
Stałam się złożoną osobą.
Przez to nie ulegam tak łatwo.
Czasem czuję strach i że się duszę. Jestem skomplikowana.
I dlatego nadal tu jestem, bo mnie taką zaakceptowałeś.
Cały dzień robi mi wyrzuty.
A na koniec się uśmiecha.
- I wszystko nabiera sensu. - Jesteś kochany.
- Jesteś moim sercem. - Uszczęśliwiasz mnie.
To zaszczyt znać tak piękną kobietę.
Dla innych jest LJ, ale ja znam Loujain.
Przeprowadzasz się?
Tak, jak Bóg da. Pomożesz mi przenieść meble?
- Wszystko. - A może kupisz mi dom?
Jak tak się stanie, dostaniesz klucz.
Jak Bóg da.
Widzę naszą przyszłość. Chcę się bardziej zaangażować.
Chwile spędzone razem są wyjątkowe.
Są wyjątkowe, bo ja taka jestem. Masz szczęście.
Możemy iść.
- Proszę. - Możemy iść.
Czas pokaże, co czeka LJ i Hasnaina.
DOM ODNOWY BIOLOGICZNEJ
Jestem zestresowana od rozmowy z Blissem.
Razem z Ebraheemem poszliśmy na jogę śmiechu.
Tego nam potrzeba.
Ćwiczenie pierwsze. Zaśpiewacie swoje imię i się zaśmiejecie.
- Zaśpiewać imię? - Tak.
Abir
Ebraheem
Danya
Banan
O mój Boże.
Kiedy instruktorka wyszła,
chciałam porozmawiać o Zeinie.
Dla samej siebie
muszę zamknąć ten rozdział i chcę porozmawiać z Zeiną.
Wybrałam pokój. To piękne uczucie, żeby ruszyć dalej.
Chcę z nią porozmawiać i ją przeprosić,
bo sobie na to nie zasłużyła.
Próbowałeś. Nie wyszło. Chcę zobaczyć, jak zareaguje na mnie.
Jak Bóg da. Zrób to. Jesteś w tym lepsza.
Nie powinnaś do niej iść, bo to egoistka.
Ma się za nieomylną.
Boję się, że jej reakcja będzie negatywna.
I będę musiał się wtrącić.
A wtedy ktoś bardzo się zdenerwuje.
- Czas z nią porozmawiać. - Bardzo dobrze.
Zobaczę, co powie. Muszę to zamknąć.
Zuch dziewczyna.
- To nasza Danya. Super. - Naprawdę.
Porozmawiam z Zeiną na pokazie mody Lojain Omran.
Dzisiaj mamy rocznicę ślubu i Kris coś zaplanował.
Prawidłowo.
Ale nie wiem, gdzie ani co robimy.
Aż ciężko uwierzyć, że minął rok od naszego ślubu.
Nie miała pojęcia o niespodziance.
- Boże, ale pięknie. - Podoba ci się?
- Nasza kolacja rocznicowa. - Pięknie. Dziękuję.
Tak to sobie zaplanowałem.
- Szczęśliwej rocznicy. - Wzajemnie.
Ten jest mój. Najpierw ty.
- Ja? - Tak.
Ale się cieszę.
O mój Boże. Jakie piękne.
Cieszę się, że ci się podoba.
Wiem, że Kris zaplanował niespodziankę.
Ale ja ukrywałam coś przez ostatnie parę dni.
I zaskoczę go na kolacji.
- Gotowy na swój prezent? - Tak.
- Co to? - Zobaczysz.
Otworzyłem swój prezent.
A tam test ciążowy.
Poważnie?
Poważnie.
- Naprawdę? - Przysięgam.
Będziemy mieć dziecko?
Ciągle patrzyłem na test.
Nie wiedziałem, czy to prawda.
- Kiedy się dowiedziałaś? - Parę dni temu.
Nikt nie wie. Nawet w rodzinie.
Ten moment w moim życiu…
jest bardzo wyjątkowy.
- Kocham cię, kotku. - Ja ciebie też.
Będziemy mieć dziecko?
Dziecko?
Teraz jest w ciąży, a ja jestem w siódmym niebie.
Dziś wielki dzień. Długo wyczekiwany.
Moja linia ubrań ma premierę.
Moi bliscy zobaczą narodziny mojego marzenia.
Trochę do tyłu, jakby spadało na oko.
Chcę pokazać coś wartego mojego wysiłku.
Nożyczki. Szybko.
Brakuje kapelusza. Gdzie różowa kurtka z różami?
Mieliśmy dużo prób, ale i tak jestem zestresowana.
Wybaczcie. Jak się nazywa?
- Wszystko dobrze? - Nie.
CELEBRYTKA I SIOSTRA LO
Co jest? Chodź tu. Oddychaj.
- Mam dość. - Oddychaj.
Byłam zdenerwowana. Jak Aseel się pojawiła, coś we mnie pękło.
To ważny dzień i duża odpowiedzialność.
To twoje marzenie. Zachowuj się jak szefowa.
Oddychaj.
Mam dość. Duszę się. Co chwilę coś poprawiam.
Wszystkiego pilnuję.
Miałam lekkie załamanie, bo nie ma miejsca na błędy.
Przyjechaliśmy na wydarzenie LO.
Z niecierpliwością czekam na nowatorską modę LO.
Rozmawiałem z Danyą. Wyjaśniliśmy sobie wszystko.
Razem poszliśmy na wydarzenie LO.
Wszystko gra.
Kiedy idę na przyjęcie,
siedzę z tymi, z którymi chcę rozmawiać.
Kropka.
Weszliśmy. Elegancki wystrój. Było też przyjęcie powitalne.
Witaliśmy się ze wszystkimi.
Fahad się przywitał?
- Kto? - A jego żona?
Jasne, że nie.
Kogo obchodzi, czy się witał.
Jestem ciekawa, bo jego żona…
była wredna, dlatego się zastanawiam.
To mało powiedziane. Okazała zero szacunku.
Fahad jest spoko.
To Safa stanowi problem. Dolewa oliwy do ognia.
Taka już jest. To podpałka.
Napijecie się?
Stałam z Blissem, Ebraheemem i Farhaną.
Myślałam, jak podejść do Zeiny, żeby z nią porozmawiać.
Mam to zrobić czy nie?
Ona na to nie zasługuje. Naprawdę.
Bałem się, że Zeina będzie wredna dla Danyi.
Bo to terrorystka.
Czas porozmawiać z Zeiną i to zakończyć,
bo tak należy i zrobię to.
- Cześć, Zeina. Jak tam? - Cześć.
Możemy porozmawiać przez pięć minut?
Jasne. Na osobności?
Pierwszy raz od roku Danya do mnie podeszła.
Chciałam zobaczyć, co powie.
Pierwszy raz rozmawiamy na osobności.
Nie odezwałam się rok temu,
bo byłam zła na ciebie i tę sytuację.
Zastanowiłam się nad sobą i nad tym, co się stało.
Dojrzałam przez ten rok.
Muszę pogodzić się z ludźmi, których czuję, że mogłam zranić.
Taką osobą jest Zeina.
To było niesprawiedliwe. Taka prawda.
Przepraszam, że poszłam do twojego biura.
Żałuję tego.
To było niewłaściwe i w twoim miejscu pracy.
Naprawdę przepraszam, że ci się to przydarzyło.
Bardzo to doceniam.
Przepraszam. Nie zasługujesz na to.
Przytuliły się.
Nie sądziłam, że Danya będzie tak dojrzała,
ale cieszę się, że była.
Przepraszam, Zeina.
Bardzo ci dziękuję.
To była chwila pełna emocji.
Pierwszy raz poczułam, że mówiła szczerze.
Cieszę się, że dojrzałaś do tego.
To wymaga odwagi. Szanuję to.
Bardzo dziękuję. Doceniam to.
- Dziękuję. - Kochana.
Czułam, jak moje serce opuszczają urazy,
nienawiść i złość.
Zapomniałyśmy o tym.
Zrobiłam, co musiałam, i czuję się wspaniale.
- To bez znaczenia. - Tak.
Liczy się, co czujesz. Dobrze postąpiłaś.
- Właśnie. - Cieszę się, że dobrze poszło.
Bałem się, że nie pójdzie. Nie chciałem, żebyś cierpiała.
Jeśli chcesz, możemy pójść i…
- Nie. - …zakończyć to.
Nie pokłonię się przed Zeiną, jeśli to ja mam rację.
Ona mnie nie obchodzi.
Nic dla mnie nie znaczy. To jest zero.
Cieszę się, że to zrobiła.
Myślisz, że za rok przeprosi mnie za swój wybuch?
Nie, ale… Pogódźmy się z tym, że jesteśmy…
Nie potrzebuję przeprosin.
Zaskoczyły mnie przeprosiny Danyi.
Wierzę, że teraz będzie mniej negatywnej energii.
Danya zasługuje na drugą szansę. Zobaczymy, co przyniesie przyszłość.
Zaczyna się pokaz.
Jestem podekscytowana. Zobaczmy, co stworzyła LO.
- Cześć. - Witajcie.
Jak się macie? Cudownie wyglądacie.
O mój Boże. Tęskniłam. Cześć, piękna.
Po prawie dwóch tygodniach wróciłam do Dubaju.
Cieszę się, że zdążyłam i nie przegapiłam pokazu LO.
Organizuję przyjęcie o równouprawnieniu kobiet.
Z przyjaciółką poprowadzę prezentację,
gdzie zaprosimy aspirujące kobiety biznesu.
Chcę, żebyście podzieliły się swoimi historiami
o tym, jak zaczęłyście. Będzie to inspiracją,
bo wiele z nich dopiero zaczyna.
Fajnie.
A część druga to będzie przyjęcie z okazji nowego biura.
- Zapraszam. - Świętujesz niezależność?
Trochę tak.
Pokaz się zaczyna.
Pokazała tweed w bardzo seksownej formie.
Podobało mi się, no i pióra. Kocham pióra, więc…
Niesamowity pokaz.
Nie jakiś tam zwykły pokaz i wybieg.
Opowiadał historię.
Niesamowite uczucie.
Chcę podziękować Bogu za najlepszą rodzinę.
Mam wielkie szczęście. Jesteście moim wsparciem i rodziną.
Gdyby nie oni, nie byłoby mnie tu.
Dziękuję wszystkim.
Cieszę się. Kocham ją i całą jej rodzinę.
Życzę im jak najlepiej. To przemili i wspaniali ludzie.
- Witaj, kochana. - Bardzo cię kocham.
Brawo. Opłaciło się. Zaprojektowałaś ponad 25 strojów.
- Policzyłaś? - Z twojej kolekcji.
Słyszałam dobre wieści.
- Tak. Przynosisz szczęście. - To prawda?
Musiałam powiedzieć LO, że przynosi szczęście,
a ja i Zeina zostawiłyśmy przeszłość za sobą.
Tak.
- Tak. - Naprawdę?
Tak.
Kocham was.
Bardzo mnie to cieszy.
Cieszę się, że na moim pokazie pogodziła się z Zeiną.
Można szerzyć energię miłości.
Szczęśliwe zakończenie.
To było marzenie i dobrze, że się spełniło.
Ale sporo pracy przed nimi.
POSIADŁOŚĆ LOJAIN OMRAN
- O mój Boże. - Sułtanka.
Nie mogę uwierzyć.
Napisy: Joanna Kazimierczak