- O mój Boże. - Sułtanka.
Nareszcie. Nie wierzę. Po roku?
Nie mogę uwierzyć.
Cześć.
Droga przyjaciółko.
W końcu cię widzę.
W końcu po roku spotkałam mamę LJ.
- Przyjaciółko. - Kochanie.
Witaj w Dubaju.
Kiedy Lojain Omran otworzyła, mocno ją przytuliłam.
Ledwo się znamy, ale ją kocham.
- Jak się masz? - Dobrze. Jak podróż?
O mój Boże.
Na szczęście dobrze.
Prawie rok zastanawiałam się, czy się zjawisz.
Cały rok namawiałam jej mamę, żeby przyleciała z Ameryki do Dubaju.
W końcu widzę jej twarz, kiedy z nią rozmawiam.
Nie mogłam dłużej czekać.
Sercem chciałam tu być.
Ale w końcu się udało.
Dzięki Bogu po tylu latach w końcu jestem w Dubaju.
Nie wiem, czy zobaczę córkę.
Przyleciałam dla niej.
LJ nie było łatwo. Potrzebuje swojej mamy.
Sytuacja była trudna. Nie zrobiłam tego, bo planowałam…
- Wiem. - …zostawić córkę.
Kiedy wspominam przeszłość,
to nie wyobrażałam sobie być z dala od dzieci.
- Ile mieli lat, jak odeszłaś? - Nie odeszłam.
Odebrali mi je.
Wzięłam ślub w wieku 16 lat.
Nie dojrzałam jeszcze do ślubu.
Byłam w ciąży z LJ,
kiedy mąż postanowił, że zamieszkamy w Ameryce.
Wtedy zaczął się problem.
Byłam taka naiwna.
Chciałam zostawić męża, ale nie dzieci.
Nie twierdzę, że jestem święta.
Nie zstąpiłam z niebios jako idealna istota.
Nie jestem ideałem. Ale byłam wtedy młoda.
Tak.
W pewnym momencie poczułam, jakby mówiła o mnie.
Jakby opisywała mnie.
Obie się rozwiodłyśmy i odebrano nam dzieci.
Potrafię to zrozumieć, bo sama tego doświadczyłam.
Nikt nie rozumie tego, co przeżyłaś, tak jak ja.
Jedyne, co musicie, to wysłuchać się nawzajem.
Jeśli mogę pomóc zjednoczyć matkę i córkę
albo matkę i syna, to czemu nie?
Życie jest za krótkie.
Nie wie, że zaprosiłam LJ do siebie.
Kiedy LJ zapytała, co to za okazja,
odparłam, że chcę, aby poznała moich rodziców.
Nie wiem, jak to będzie, kiedy się spotkają.
DUBAI BLING: STOLICA LUKSUSU
POSIADŁOŚĆ LOJAIN OMRAN
Kiedy zadzwonił dzwonek, pobiegłam do drzwi,
taka byłam przejęta.
- Witaj. - Cześć.
- Tęskniłam. - Jak tam?
Tęskniłam.
Wtedy serce zaczęło mi walić jak młotem.
Nie miała pojęcia.
Dobrze.
Mamy co świętować.
O mój Boże.
Naprawdę?
- Tak. - Boże. Jesteś tu.
Zamurowało mnie.
Cześć.
O mój Boże.
Byłam w szoku.
Nie spodziewałam się jej.
Nie potrafię opisać tego, co czułam.
Nie mogłam uwierzyć, że obejmuję córkę.
Czuję ją.
Jej ciało tak blisko mojego.
- Śliczna jesteś. - Nie, ty jesteś.
Widzisz, po kim to masz?
Jesteś taka piękna.
Byłam szczęśliwa. Czułam, że osiągnęłam coś wielkiego.
Zrobiłam coś, czego nikt nie zrobił dla mnie.
W zeszłym roku o tej samej porze
powiedziałam: „Obyśmy za rok się spotkały”.
- Mówiłam, że tak się stanie. - Tak.
Moja córeczka.
Poprosiłam mamę, żeby przyleciała na Dzień Matki.
Wysłałam jej wiadomość. A teraz jest obok mnie.
Chodź do nas.
Potrzebowałam się przytulić i być w jej objęciach.
Chciałam ją poczuć i zobaczyć.
O rany, to naprawdę moja mama.
Pięknie było ją zobaczyć.
Cieszę się, że przyleciałaś.
Liczy się, że tu jesteś i możemy…
zacząć na nowo.
Chcę przeżyć z tobą swoje dzieciństwo.
- Zrobisz mi śniadanie? - Nie ma problemu.
- Pomożesz przy dzieciach? - Jeśli chcesz.
Już chcę je zobaczyć. O ile przyjmie mnie do swojego życia.
Oczywiście, że tak, mamuś.
- Naprawdę? - Tak.
Moje marzenie się spełniło.
Chcę nadrobić stracone lata.
Od dawna jestem na to gotowa.
Od bardzo dawna.
Ciągle na ciebie patrzę.
Chcę się napatrzeć, bo tyle lat cię nie widziałam.
Nie chciałam… nawet na jeden dzień…
być z dala od ciebie.
Przepraszam.
ULICA AL SEEF
Przygotowujemy się do otwarcia naszej Besties Café.
Mamy sporo pracy, więc szkoda marnować czas.
Lokalizacja jest najważniejsza.
Dostałem klucze do ważnego lokalu,
w którym otworzymy Besties Café.
- Dubaj jest piękny. - Popatrz na te miejsca.
- To tu. Tak. - To tu?
Na plus jest to, że jest na rogu
i przy głównym pasażu,
a tam zatrzymują się autobusy z turystami.
- Niesamowite. - Tak.
Kiedy otwieram nowy biznes, żeby prosperował, mówię:
„W imię Allaha” i wchodzę prawą nogą.
- Ale ładnie. - Boże, ile kurzu.
Ludzie już chcą tu wejść, a jeszcze nieotwarte.
- Witamy klientów. - Hej.
Zapraszamy. Niedługo otwieramy Besties Café.
Boże, uwielbiam tę lokalizację.
Sporo osób nie wierzyło w naszą współpracę.
Dlatego pokażemy im, że się mylili.
Myślę, żeby na lunch zaprosić Zeinę. Teraz to moja koleżanka.
No proszę cię.
Pastwisz się.
Co? Mówię poważnie.
Rok skłócone, a teraz to „koleżanka”?
W tym roku staramy się być lepszymi ludźmi.
Danya wiele przeszła.
Chce mieć spokój. Nie dziwię się jej.
Jak chce zaprosić Zeinę, nie mam nic przeciw.
Ale ja nie zaproszę.
Ty zaproś Safę, a ja Zeinę. Zobaczymy, czy przyjdą.
Miło razem posiedzieć, mimo że się nie dogadujemy.
Nie sądzisz, że krzywo na nas popatrzą?
- Tak, ale… - Są zazdrosne o innych.
Teraz nam się układa.
I niech się układa,
ale jak żmija zrzuca skórę, to tylko staje się większa.
Uważaj.
REZYDENCJA FAHADA I SAFY
Codziennie budzę się wdzięczna za swoje córeczki.
Cieszę się, że mają siebie, a ja je. Jestem przeszczęśliwa.
- Mocno kochasz Ayanę? - Na sto tysięcy.
Na sto tysięcy?
Zeina mnie odwiedzi.
- Chai karak dla ciebie. - Dla mnie?
I gorące kakao dla cioci Zeiny.
- Ciocia Zeina wypije kakao? - Tak.
- Witajcie. - Hej, kochana.
- Jak się masz? - Witaj, ciociu Zeino.
- Witaj. Jak tam? - Czego się napijesz?
- Słyszysz, jak mówię? - Co się stało?
Nie wiem. Co chwilę tracę głos.
- Ale masakra. - To złe oko.
Na pewno złe oko. Przyniesiesz imbir cioci Zeinie?
A gdzie Fahad?
Nie wiem. Nie mam już apki, żeby sprawdzić.
Wykasowałam apkę do śledzenia.
Nie chcę mieć obsesji.
Fahad nie może myśleć, że mam obsesję.
To on powinien mieć obsesję na moim punkcie.
Wydzwaniam do niego jak jakaś psychiczna.
Jak mam wiedzieć, gdzie jest mój mąż?
Muszę dzwonić jak normalna osoba. Nie będę dzwonić.
Jak przekonamy Fahada do mojej operacji?
Jest przeciwny wszystkiemu, co nienaturalne.
Myśli, że będę inaczej wyglądać.
Musiałyśmy pomyśleć,
jak przekonać Fahada do mojej metamorfozy.
Zgodził się na wizytę u chirurga.
- Idzie? - Tak. Ty też.
Boję się, że powie nie, a ja już jestem wykończona.
- Chcesz zrobić lifting ciała? - Tak, ale on ma paranoję.
Powiedz, że to korekta blizny.
Mam mu powiedzieć?
I podniesiesz sobie skórę.
- Tak mu powiedzieć? - Tak.
Niewiedza jest błogosławieństwem.
Jak chce, niech kłamie. Podsuwam jej pomysły.
To jej sumienie i jej mąż.
Co to?
Co jest?
„Weź przyjaciółkę i dołącz do nas
podczas ujawniania lokalu Besties Café”.
- Zaprosili cię? - Znasz ten numer?
To Danya.
Wiadomość mnie zaskoczyła.
To pokazuje, że jest szczera
i że chce poprawić nasze relacje.
Ebraheem mnie zaprosił. Nie wiem, co zrobię.
Odpowiesz na zaproszenie?
Gdyby to było wydarzenie Danyi, wtedy bym to rozważyła.
Ale ich dwójki?
To trochę dziwne.
Ostatnia sytuacja z Ebraheemem nie należała do przyjemnych,
ale przeprosiny Danyi mnie zaskoczyły.
Zobaczymy, czy będę musiała iść na otwarcie Besties Café.
Brianna i ja będziemy mieć dziecko.
Już chcemy powiedzieć rodzicom.
Przyjechałem z nimi,
żeby zburzyć pierwszą ścianę w naszym nowym domu.
Ale nie mieli pojęcia, co dla nich zaplanowaliśmy.
Pomyśleliśmy,
że napiszemy wiadomość na jednej ze ścian,
zburzymy inną młotem i będzie tam napis:
„Dziecko w drodze”.
DZIECKO W DRODZE!
Za nowe początki. Zaczynam burzyć.
To mój pierwszy raz. Zaczynam.
Dobra.
Serce mi waliło. Stresowałem się.
Wspaniale.
Nie!
Nie. Naprawdę?
- O mój Boże. - To prawda?
Będziemy mieć dziecko!
- Co? - Widziałeś, tato?
- Mój Boże. - Gdzie jesteś?
O rety. Nie wierzę.
Wszystko dobrze?
Nie.
O mój Boże.
Jako matka czuję błogosławieństwo i szczęście.
O mój Boże.
- Cieszysz się? - Boże, skarbie.
- Kocham cię. - Boże.
Kocham cię. Chodź tu.
OJCIEC KRISA FADE'A
Przeszczęśliwy.
Pragniemy dla naszych dzieci…
zdrowia i szczęścia.
O mój Boże.
To największa niespodzianka.
Raz, dwa… Jeszcze jedno.
Mam szczęście. Dziecko w drodze.
Miłość i pozytywna energia, jakie otrzymam,
kiedy się pojawi, będą niesamowite.
Nadchodzą dobre czasy.
Chcę metamorfozę.
Ale Fahad nie chce, żebym szła pod nóż.
W końcu wyprosiłam u Fahada wizytę u chirurga.
To pierwszy krok.
- Witam. - Pani Safa.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Mam wizytę u dr. Kottiego.
Zeina idzie ze mną,
żeby przekonać Fahada to metamorfozy.
Chciałabym się poddać operacji.
Mam dwie córki, ale wie pan, jak to jest…
Safa zaczęła mówić po arabsku. Nie mam pojęcia. Co to ma być?
Na razie mój mąż się nie zgadza.
- A ja chcę mieć operację. - Rozumiesz?
Chciałam po pierwszej ciąży.
Przyszłam z nim, żeby go przekonać.
Ja się nie skarżę, jak Fahad rozmawia z kolegami po hindusku.
Moja kolej. Chcę pogadać o tobie.
Jak masz problem, naucz się arabskiego, kochany.
Może mu pan wyjaśni, czym jest ta metamorfoza.
Zamysł jest taki, żeby zoperować części ciała
i uzyskać to…
To samo ciało, co miałam. Nie zmieniam go.
To samo ciało.
Chcę wyglądać naturalnie.
Nie chcę obudzić się jako inna osoba.
Chcę być najlepszą wersją siebie.
To faktycznie zmienia życie.
Dlatego jako chirurdzy zgadzamy się wykonać te zabiegi.
Uważam, że dobrze wygląda.
Nie wierzę w te kosmetyczne sprawy.
Jest to też ryzykowne.
Kiedy kogoś się kocha, nie chcesz, żeby robił coś,
co jest ryzykowne.
Obejrzymy cię. Zawołam pielęgniarkę.
To coś drobnego, co jej pomoże.
To nie jest pobieranie krwi.
Gdyby to było takie proste, zgodziłbym się od razu.
- Tak, ale może… - Nie jest.
To twoje zadanie.
Inshallah, jeśli będziemy mieć kolejne dziecko,
znowu będziemy przez to przechodzić?
Ustaliliśmy, że to było ostatnie.
Sama zdecydowałaś na temat rodziny?
Fahad myśli, że jestem od rodzenia dzieci.
Mając dziesięcioro, chciałby więcej.
Ten facet nie zna umiaru.
Chce drużynę piłkarską.
Naprawdę myśli, że urodzę więcej dzieci?
Co on sobie myśli?
Jeden problem naraz. Teraz się zgódź.
- Jest uparty. - Słucham?
Muszę się na coś zgodzić,
a on mnie nawet nie słucha.
- Boże, ale uparciuch z niego. - Mówiłam ci.
Podejmij decyzję.
Co? Teraz mam odpowiedzieć?
- Tak. - W tej chwili?
- Tak. - Miło było pana poznać.
- Mnie również. - Dokąd idziesz?
Poczekam na zewnątrz. Trzymaj się.
Nie lubię być pod ścianą.
Safa powiedziała, że mam zdecydować…
Daj mi pomyśleć.
Przetrawić informacje, które otrzymałem.
WILLA SIMY VED
Dzisiaj poprowadzę prezentację
z Simą Ved, moją bliską przyjaciółką i mentorką.
Założycielka i prezeska Apparel Group,
jednej z największych firm na Bliskim Wschodzie i w Azji.
Jestem Hinduską, która dorastała w Dubaju. Wyszłam za mąż i otworzyłam firmę.
Sprzedałam złoto, które dostałam jako prezent ślubny.
To był mój kapitał.
Budowaliśmy i budowaliśmy,
a dzisiaj jesteśmy multimiliardową działalnością.
Z Moną jesteśmy zgodne co do tego,
że chcemy być znane z pomagania kobietom.
Zaprosiłyśmy na prezentację jurorkę Tarę Lalvani.
PRZEDSIĘBIORCZYNI
To niesamowita kobieta biznesu.
Celem tego wydarzenia jest pomoc
kobietom w zaprezentowaniu ich biznesu.
Jakbym wczoraj była na ich miejscu
z marzeniem i wizją tego, co chciałam stworzyć
bez środków, aby tego dokonać.
Zaprosiłyśmy moje przyjaciółki,
aby podzieliły się swoimi historiami z uczestniczkami.
Czasem jedno wypowiedziane zdanie
może odmienić twoje życie.
Ta inicjatywa bardzo inspiruje,
bo kiedy osiągasz sukces, często zapominasz o innych.
To pokazuje ich wielkie serce.
Hej, Diva Dee.
- Cześć. - Hej.
- Co tam? - Fajnie.
Cześć.
Pierwszy raz widzę się z Zeiną
po pokazie mody Lojain Omran.
Wspaniale poczuć pojednanie.
Nadal jeszcze pozostaje kwestia Safy.
To smutne, bo nic jej nie zrobiłam,
żeby czuła taką nienawiść.
Danya mnie unikała.
Ja będę miła dla wszystkich.
Chcę… ruszyć do przodu.
Już nie chcę tego ciągnąć.
To bardzo ważny dzień dla zgromadzonych tu kobiet.
Koleżanki jurorki, mamy wiele chętnych uczestniczek
i piękne historie.
Też siedziałam w pierwszym rzędzie i czekałam, żeby zaprezentować pomysł.
- Udało mi się pozyskać fundusze. - Moim celem był sukces.
„Nie wiem, jak to zrobię, ale będę sławna”.
Jestem mamą i ludzie mówili:
„Po co otwierasz biznesy? Skup się na dzieciach”.
To nie jest przeszkoda, żeby podążać za marzeniami.
To, co mnie napędzało,
czego nikt nie mógł mi odebrać, była pasja.
Niezależność finansowa
dała mi siłę, aby być sobą w tym małżeństwie
i jako matka, bo mam moc.
Teraz uczestniczki zaprezentują swoje biznesy.
Na postawie upodobań wysyłamy ubrania,
które mogą się spodobać.
Zostawiasz to, co chcesz, a resztę odsyłasz.
Hoopla to aplikacja o zdrowiu psychicznym dla dzieci i rodziców.
Chcę spersonalizować zabiegi na twarz.
Używam koreańskich technik i produktów, które są naturalne.
Pupilar to odkrywanie na nowo.
Łączymy młodzież z branżami na podstawie wyzwań w danej roli.
Wysłuchaliśmy prezentacji. Czas ogłosić zwyciężczynię.
Hoopla, gratuluję głównej nagrody.
Zakończyły się prezentacje.
Czas się przebrać, odświeżyć i zacząć przyjęcie.
Sima organizuje imprezę na cześć mojej niezależności.
Cudowny dom.
Najpiękniejszy, jaki widziałem w Dubaju.
Zaprosiłam Mo,
bo chciałam go przedstawić grupie
i z nim pogadać.
Chciałam pokazać mu swój świat
i żeby tego doświadczył.
- Cześć. - Witaj.
O mój Boże. Co on ma na sobie?
- Jak się masz? - Ładnie wyglądasz.
- Dziękuję. - Cała błyszczysz.
W końcu powiedział coś miłego.
A ja chciałam go o coś zapytać.
Chcę wiedzieć, czy zapomniałeś o swojej byłej.
Raz tak, raz tak.
Uważam cię za fajnego kolegę.
Jeśli mamy to kontynuować i się spotykać,
nie chcę tego twojego całego bagażu doświadczeń…
Kiedy narzekasz, jesteś zła
i cierpisz przez kogoś innego, wszystko wraca.
Jeśli nadal kochasz byłą, nie powinniśmy się spotykać.
Mam to pod kontrolą.
- Chcesz się spotykać? - Pewnie.
Farhana jest spoko. Jest w porządku.
Ma dobrą energię i wiele pozytywnych cech.
No bo czasem jesteś oziębły.
Przy mężczyźnie powinnam się czuć dobrze.
Musi mnie komplementować i poświęcać uwagę.
- Całą. - Dobrze wyglądasz.
Wiem, ale to za mało. Powiedziałam, co chciałam.
- Mówię, że ładnie wyglądasz. - Dziękuję.
Co jeszcze chcesz usłyszeć?
Nie chcę go odrzucić
tylko dlatego, że ma złamane serce.
To niesprawiedliwe. Dlatego przystałam na to.
My na pewno się znamy.
Jak długo?
Piętnaście lat. Widziałeś moją walkę.
Ile mieliście randek?
- Z pięć albo sześć. - Chyba tak.
- Dawaj pierścionek. - Boże, no weź.
- Pięć albo sześć? - Bliżej go poznaję.
Mogę zapytać? Bo was znam. Widać potencjał?
- Może. - Widać potencjał?
- Może. - Zawsze widać.
Mój ziomek.
Farhana i Mo.
Pierwszy raz widziałem ich razem.
Widać, że Farhana jest zainteresowana.
Mo zaniepokojony.
Myślę, że czuje odpowiedzialność.
- Miło cię poznać. - Jak leci?
- W końcu poznałaś Mo. - Tyle o tobie słyszałam.
- Oby dobre rzeczy. - Dobrze ją traktujesz?
- Jak wszystkich. - To najważniejsze.
Dobrze ją traktuję.
Mo to miły człowiek, ale nie wiem, czy do siebie pasują.
Dobry wieczór. Dziękuję za przyjście.
Rodzina, przyjaciele i sympatycy Mony.
To dla mnie zaszczyt i honor móc celebrować Monę.
Denerwuję się. To się rzadko zdarza.
To mój pierwszy solowy interes.
To dla mnie nowość. Wcześniej byłam zależna,
a teraz chcę być niezależna i podążać za marzeniem.
Chciałam podziękować tacie…
który jest dla mnie wzorem i który od początku mnie wspierał.
Bardzo kocham Monę
i nie mogę się doczekać, żeby jej pomagać,
zwłaszcza w nowym biurze.
Miejmy nadzieję, że odniesie sukces.
- Jestem z ciebie dumny. - Dziękuję.
- Wiem, że zdziałasz cuda. - Dziękuję.
Masz w nas największe wsparcie.
Dziękuję. Kocham cię.
Czas na imprezę.
Cześć, Zeina.
Zaprosiłam Zeinę do Besties Café.
Chcę wiedzieć, czy przyjdzie.
Lepiej dać jej znać i zapewnić ją,
że wszystko będzie dobrze.
Chciałam cię osobiście zaprosić na otwarcie Besties Café.
To interes twój i…
- Ebraheema. - „Psiapsią”.
Wiem, że nadal jesteście poróżnieni,
ale my dobrze się dogadujemy.
Wyciągam do ciebie rękę
i chcę, żebyś przyszła jako mój gość.
To będzie wiele znaczyć.
- Nie jesteś pewna? - Cisza.
To bardzo miłe, że osobiście mnie zaprosiła.
Widzę ją z zupełnie innej strony
i pierwszy raz czuję, że jest znacznie spokojniejsza.
A Safa przyjdzie?
Nie wiem, bo jeszcze się nie pogodziłyśmy.
Samo to, że się spotkała z Ebraheemem
i zaprzyjaźniła się z nim…
To on zabrał mnie do twojego biura.
Umie się dogadać z Ebraheemem, ale ze mną ma problem?
I przy tym znieważyć mojego męża, który nie ma z tym nic wspólnego?
Nie miałem z tym związku.
Wiesz, że otwieramy Besties Café. Ciężko pracowałem.
Oficjalne otwarcie?
Ujawnimy lokalizację,
żeby dostać błogosławieństwo od przyjaciół i rodziny.
- Będziesz obecna? - Jestem z ciebie dumna.
- Mam zaprosić psiapsię? - Tak.
Oczyścisz atmosferę?
Nie chowam do niej urazy.
Nic do nich nie mam. Po prostu są.
Czuję, że to koniec. Czas ruszyć do przodu.
Powinien pogodzić się z Zeiną,
żebyśmy mogli mieć jakąś relację.
Bo to moja przyjaciółka.
Chciałabym, żebyś to ty ją zaprosił.
Danya ją zaprosi, a ja ją powitam.
Jak będzie u mnie, to ją powitam.
Kochanie.
Mama poszła do lekarza, a ja i Lojain ją wspierałyśmy.
To nowy początek.
Musimy więcej czasu spędzić razem.
Teraz to dla mnie priorytet,
żeby mama zadbała o swoje zdrowie.
Już dobrze.
Cieszę się, że odbudowały relację.
Cieszy się, że córka się nią opiekuje.
Następnym krokiem jest przedstawienie mamie moich córek.
- Cześć. - Cześć.
Witajcie.
Moje wnusie.
Kiedy je zobaczyłam, poczułam, że bycie babcią to coś innego.
To moje córki.
- Moje dziewczynki. - Tak.
- Fajnie, że poznałyście babcię? - Nareszcie.
- Tak. - Tak?
- Jak się macie? - Dobrze.
Kiedy zobaczyłam je razem…
Nie umiem opisać tego uczucia.
To była mieszanka uczuć.
Ale masz ładną buźkę. Śliczniutka.
Mam nadzieję, że już zawsze będziemy razem.
Nie chcę ich opuszczać.
Pójdziecie coś zjeść, a ja porozmawiam z moją mamą?
Dobrze.
Chcę na ciebie patrzeć, opiekować się tobą, jakbyś była dzieckiem.
Straciłam cię, jak byłaś mała.
Było mi ciężko bez ciebie.
To nie była moja decyzja, Lulu.
Nadal czuję ból w sercu, że nie mogłam jej wychować.
On nigdy nie zniknie.
- Było mi ciężko. - Wiem.
Niech sobie przebaczy. Ja jej wybaczam.
Nieważne, co się stało i czyja to była wina.
Chcę zapomnieć o przeszłości.
Nie chcę już mówić o przeszłości.
Istotne jest to, że tu jesteś
i możemy wzmocnić naszą więź.
Tak.
Dobrze się stało, że tu przyleciała.
Teraz czas popracować nad naszą relacją,
wzmocnić ją i zacząć od nowa.
Chcę ci coś powiedzieć. Poznałam kogoś.
To związek na odległość. Spotykam się z nim od jakiegoś czasu.
Ale to nic stałego, bo on tu nie mieszka.
- Kiedy ślub? - Nie było o tym mowy.
- Nie było… - Nie.
Nie spieszy mi się do ślubu. To nie jest mój priorytet.
Małżeństwo to poważny krok.
Cieszę się.
Cieszę się, że spotkałaś kogoś, kto przy tobie będzie.
- Może niedługo go poznasz. - Mam nadzieję.
Cieszę się, że mogę powiedzieć mamie, co się dzieje w moim życiu.
Liczę, że to początek czegoś pięknego.
Dzisiaj otwieramy Besties Café.
To był tylko pomysł, ale się urzeczywistnił.
Jestem podekscytowana.
Już chcę pokazać przyjaciołom i rodzinie,
nad czym pracowaliśmy.
Machaj energicznie…
Zaprosiliśmy przyjaciół i bliskich.
Liczyliśmy, że wszyscy przyjdą,
ale Mona i LO pracują.
Wprowadzimy coś, czego ulica Al Seef nie widziała.
Początkowo nie byłem za tym pomysłem
i miałem ku temu powody.
Ale przyszedłem, bo im się udało.
Jestem tu jako przyjaciel i mąż.
Chcę okazać wsparcie i życzyć im powodzenia.
- Witaj. - Hej.
To Umm Kulthum.
- Psiapsi. - Witaj.
Cześć.
- Gdzie mam usiąść? - Z Blissem.
- Usiądź ze mną. - Dzisiaj to moja psiapsia?
Na pół etatu.
Gratulacje.
- Jest zielona? - Gratulacje.
Salem, byłeś tego częścią.
Byłeś przeciw, ale się udało.
Jeśli się przyczyniłem, to się cieszę.
Tak.
Poważnie potraktowali moją opinię
i ciężko pracowali, żeby pokazać, że się myliłem,
a obawy były niesłuszne.
Czuję się w obowiązku być z nimi
i wspierać ich bez względu na moje wcześniejsze obawy.
Uzgodniliśmy, że będą się dzielić obowiązkami.
- Salem… - Tak
…nie mam z tym nic wspólnego.
Na pewno? Przypomnę ci…
Założyłem białą koszulkę…
- To… - Rozejm?
Dzisiaj czuję spokój.
O ile wszyscy tak czują.
Bliss początkowo nie był za Besties Café,
ale wspiera nas jako jedna z pierwszych osób.
W końcu to mój życiowy partner
i będzie mnie wspierał.
Postanowiliśmy z Fahadem udać się do Besties Café.
Czas ruszyć dalej.
Możemy być lepszą paczką, jeśli będziemy się wspierać.
Poszłam do Besties Café ze względu na Danyę,
choć był tam Ebraheem.
Ma w obowiązku być gościnny.
Osobiście, jak to zawsze ja, okażę szacunek.
- Fajne, nie? - Ekstra.
- Cześć. - Witaj.
- Cześć. - Hej.
- Powodzenia. - Dzięki.
Wybacz. Mam chrypkę.
- Cześć. - Jak się masz?
- Wybacz. - Jak dzidziuś?
Dobrze. Dzięki Bogu.
Podoba jej się.
- Jak leci? - Dobrze.
Między mną a Safą nadal są nierozwiązane kwestie.
Wiele razy mówiłam, że chcę się pogodzić.
Liczę, że zapomnimy.
- Gratulacje. - Dziękuję.
- Dziękuję, że przyszłaś. - Hej.
Zastanawiałam się, bo wiem, co o mnie myślisz,
ale zaraz się zacznie ramadan i czuję, że nas obie…
łączy więcej, niż myślisz.
Chciałam pogadać, żeby powiedzieć,
że nic nie wpływa na moje zdanie.
Nie czułam się dobrze,
nie wiem, czy w to uwierzysz, czy nie.
Miałam wtedy kiepski moment.
- Chciałam to powiedzieć. - Miałam tak po porodzie.
Wiem…
Fahad wie, jak mi hormony szalały.
Nie jest lekko. Wiem.
Doceniam to, że przyszłaś i porozmawiałaś ze mną.
Dość.
Zaraz się zacznie ramadan.
To miesiąc pokoju, przebaczenia i miłości.
Dobrze?
Dziękuję.
Nowe psiapsiółki w Besties Café.
Dobrze widzieć was razem.
Nie spodziewałam się, że mnie przeprosi
i wytłumaczy, czemu to zrobiła.
Jest matką. Przeżywa ciężkie chwile.
Ma noworodka.
Byłam wyrozumiała i przyjęłam jej przeprosiny.
Dziękuję za przyjście. To wiele dla mnie znaczy.
- Doceniam to. - Miło, że przyszłyście.
Oby ten rok był spokojny, pełen przyjaźni i zgody.
- Z nim pogadaj. - Już to zrobiłam.
Pomyślałem: „Ebraheem, upewnij się, że okażesz Zeinie
szacunek i ją powitasz, bo jest u ciebie”.
Chcę zaplanować przyszłość.
Jeśli jesteście za przyszłością i tym, co razem osiągniemy,
proszę bardzo.
A jeśli nie, to nie szkodzi.
Po raz pierwszy się otworzyłem,
bo miałem okazję jej powiedzieć, co chodzi mi po głowie.
Nie chcę znowu poruszać tematu
i do tego wracać.
Chcę zapomnieć i iść do przodu.
Gdyby cofnąć czas, powiedziałbyś o mnie to samo?
Gdyby cofnąć czas, nie wszedłbym do twojego biura.
- Ebraheem i Zeina się pogodzili… - Nie wiem, ale chyba tak.
Już się gubię.
O czym rozmawiają? Chcę wiedzieć, co się dzieje.
- Na zgodę. - Dziękuję.
Mówił innym tonem. Długo to ćwiczył.
W końcu to trzeci raz, kiedy próbował ze mną porozmawiać.
Marwan… jest trochę zły.
- A skoro… - Rozjemca jest zły?
Tak.
Powinieneś być rozjemcą i poprawiać humor.
Nie chcę nikogo wkurzać.
Rozmowa na przyjęciu LJ była fatalna.
Poczułam się jak licealistka.
To było obrzydliwe.
Przepraszam, że powiedziałam coś… Źle się stało.
To jakaś magia.
Nie sądziłem, że Safa mnie przeprosi. Co?
Przytul mnie. Przepraszam. Wybacz, że tak się poczułeś.
Safa, jesteś kochana.
Dajmy ludziom kredyt zaufania.
Samo to, że miała odwagę i przyzwoitość
i przeprosiła… Mnie to odpowiada.
Doceniam to, Safa.
- Wszyscy się przyjaźnimy. - Besties Café!
Co tu się wyprawia?
Zróbmy sobie zdjęcie.
Polaroidem. Powiesimy na lustrze w lokalu.
Wszyscy robią sobie zdjęcia.
Jako część kampanii zapachów, które wypuszczamy w tym roku,
mam sesję zdjęciową do kolekcji perfum,
którą wymyśliłam z Hassanem.
- Cięcie. - Świetna robota.
Miło znów włożyć suknię ślubną i być z Hassanem.
Będę mieć więcej wspomnień do podzielenia się z dziećmi.
- Chodź tu, panno młoda. - Dziękuję, panie młody.
Mona to najpiękniejsza panna młoda.
To pierwszy produkt, nad którym razem pracowaliśmy.
- Tak. - Nasze pierwsze dziecko.
Skoro o tym mowa…
Myślałaś o naszej rozmowie?
Unikaliśmy tej rozmowy od ostatniego razu.
Czas zgodzić się na jedno
i mieć takie samo zdanie.
Ostatnio byłam zestresowana pracą.
Uzgodniliśmy, że w tym roku będziemy mieć dzieci.
- Będziemy próbować? - Tak.
Pod koniec roku?
Ale jeśli da się to przyspieszyć…
- Kiedy? - Za dwa miesiące.
- Dwa miesiące szybko miną. - Tak.
O mój Boże.
Może za pół roku?
Jeśli pójdziemy na kompromis i powiedzmy, że za trzy, cztery miesiące,
to będzie idealnie pośrodku.
Za cztery miesiące zaczniemy się starać.
Wyślę mu zaproszenie. Lepiej niech będzie romantyczny.
Mona zadzwoniła, jak usłyszała, że nie miałam białej sukni
na żadnym ślubie.
Teraz poczuję się jak panna młoda.
Doceniam, że Mona daje mi tę szansę.
Dlatego w ogóle się nie wahałam.
O mój Boże.
- Witaj. - Królowo.
- Kochana. - Tylko spójrz.
- Niech Bóg da. - Tak.
Spójrz tylko.
Panna młoda!
- Panny młode. - Podwójnie.
LO to piękna osoba.
Jest piękna na zewnątrz i w środku i wygląda jak królowa.
Cieszę się, że ją widzę w tej pięknej białej sukni.
Nawet nie wiesz, jak się cieszę, że masz ją na sobie.
To moja rada dla wszystkich przyjaciółek:
„Jeśli bierzesz ślub, załóż wymarzoną suknię”.
- To wymóg. - Racja.
Żałuję, że nie włożyłam jej za pierwszym razem.
A później było mi głupio założyć suknię na drugi ślub.
Załóż suknię i nie patrz na innych.
Ludzie i tak będą gadać.
Rób to, co cię uszczęśliwia.
A skoro ramadan zaczyna się jutro,
w pierwszym tygodniu zapraszam na coroczny suhur.
- Tak. - Więc…
Zapraszam ciebie i Hassana. Przyjdźcie z przyjaciółmi.
- Na pewno przyjdę. - Jak Bóg da.
Jestem podekscytowana suhurem.
- Byłoby wspaniale. Dziękuję. - Kochana.
Wchodzimy w najlepszy miesiąc roku,
miesiąc ramadanu.
Ten błogosławiony miesiąc ma dla nas znaczenie
religijne i duchowe.
To miesiąc przebaczenia i łaski.
Coroczną tradycją
jest organizowanie suhuru dla wszystkich.
RAMADAN NAS ŁĄCZY RAZEM Z LO
Idziemy na suhur do LO. Cieszę się, że wszystkich zobaczę
i tak pięknie zaczniemy ramadan.
Nie wiem, co czeka mnie i Mo.
Jak będzie, to będzie. Jak nie, zostaniemy przyjaciółmi.
LO zaprosiła nas na suhur. Zabrałem mamę,
bo moja żona jest w Abu Zabi.
- Jak ładnie. - Pięknie.
- Szczęśliwego ramadanu. - Dziękuję.
Poszłam na suhur z mamą.
W końcu przyjaciele ją poznają.
- Witajcie. - Cześć.
Poznajcie moją mamę.
- To moja mama. - Mój Boże.
Wiem, że chcieliście ją poznać.
Jak weszłam z mamą, wszyscy byli w szoku.
Ale ich reakcja była cudowna.
- Miło cię poznać. - Wzajemnie.
Widać, po kim LJ ma urodę.
Dziękuję. Nie.
Byli w szoku.
Nie wierzyli. Ciepło mnie przyjęli.
Życzę wszystkiego najlepszego.
Szczęśliwego Eid i oby przyniósł
wam i bliskim zdrowie, szczęście i pomyślność.
Gratulacje otwarcia, Danya i Ebraheem.
Słyszałam wspaniałe wieści.
Dziękuję.
Wszyscy się pogodzili, tak?
- Tak. - Tak.
Jesteśmy ludźmi i popełniamy błędy, ale trzeba za nie przeprosić.
Chcieliśmy się podzielić naszą nowiną.
Powiemy im?
- Chyba wiem. - Powiedz.
Jestem w ciąży.
Niespodzianka za niespodzianką.
- Tak się cieszę. - Dziękuję.
Jestem bardzo dumny z mojej pięknej żony
i tego, co przetrwała przez ostatni rok,
bo łatwo nie było.
Pogadamy o prezencie porodowym.
- Nie zaczynaj. - Tak.
Nie zaczynaj.
Brawo.
Chodź ze mną.
Nie lubię się kłócić z Fahadem. Jest dla mnie najważniejszy.
Wezmę go na stronę i to naprawię.
Nie chcę się kłócić o to samo.
Chcę, żebyś mnie zrozumiał.
- O czym rozmawiamy? - Chcę zrobić zabieg.
Rozmawiałem z przyjaciółmi.
Wiem, że istnieje ryzyko, dlatego panikuję.
- To nie jest… - Dowiedzmy się.
Tak zrobiłem. Dowiedziałem się. Zawsze istnieje ryzyko.
Nie kontroluję jej i nie mówię jej, co ma robić,
ale dlatego, że ją kocham,
nie chcę ryzykować nawet 1%, że coś pójdzie nie tak.
To poważna sprawa.
Jeśli coś pójdzie nie tak,
jak sam wychowam dwie córki?
Gdybym umarła,
nawiedzałabym cię jako duch i nie pozwoliła wziąć drugiej żony,
jeśli tak mi grozisz. Jasne?
Jasne.
Nie jestem kompletnie na „nie”,
ale nie zmuszaj mnie i nie mów, że to ma być już.
Niczego nie zrobię bez twojej zgody.
- Dojdźmy do porozumienia… - Nie spieszmy się.
Fahad jest racjonalny i myśli logicznie.
Musi poszukać informacji, żeby podjąć decyzję.
Tak funkcjonuje.
Chciałam powiedzieć coś jeszcze.
Co?
- Mogę polecieć do Indii. - Naprawdę?
Polecimy razem z tobą,
jeśli tylko chcesz.
Nie wyobrażam sobie życia bez ciebie.
Dziękuję.
Nie znoszę, jak podróżujesz, więc będę cię męczyć.
Dziękuję.
Safa chce kursować tam i z powrotem,
żeby dzieci były przy ojcu,
bo wie, jak je kocham.
To dobry początek.
Jestem gotowa podróżować do Indii
z małymi dziećmi, bo tak go kocham.
Rodzina jest najważniejsza.
To zależy, co oferują i jak będą cię wspierać.
Oczywiście.
Już to słyszałam.
- To Hasnain? - Nie wierzę.
- Kim jest ten dżentelmen? - LJ.
Hasnain wszedł bardzo poważny
prosto na suhur i złapał mnie za rękę.
To jej facet.
Nagle coś się zaczęło dziać.
Co za niespodzianka.
Zaplanowałem zaskoczyć Loujain.
Tak pięknie wyglądała. Jakby…
PARTNER LJ
Sporo słyszałem o bezwarunkowej miłości.
Dzisiaj jej doświadczam. Miłości bezwarunkowej.
Nie sądziłem, że twoje szczęście stanie się moim.
Wzruszyłam się na te słowa.
Ale nie wiedziałam, czemu to się dzieje teraz.
Chcę się budzić i mieć cię przy boku.
Nie sądziłem, że ktoś może być tak ważny.
Nie sądziłem, że poczuję twoje bicie serca.
Chcę być ojcem. I chcę być mężem.
Na zawsze chcę wziąć tę odpowiedzialność,
obdarzyć cię uczuciem i dawać szczęście.
Chcę być twoją ostoją. Kocham cię.
To dla mnie duży krok.
Nie sądziłam, że go zrobię.
Loujain…
wyjdziesz za mnie?
Powiedz „tak”.
Napisy: Joanna Kazimierczak