- Chodź. - Na razie.
Brawo.
- W porządku? - Tak.
Twoja postawa mówi co innego.
- Nie trzeba nikogo sklepać? - Nie.
- Na pewno? - Wiedziałam, że przyjdzie.
Ale takie zachowanie?
To wasz wspólny projekt?
Też pracuje dla GoldPesy.
Jest tu Heroies, były mąż Farhany.
Są wspólnikami. Było jasne, że przyjdzie.
Trochę się denerwuję.
- Co? - Nadal tak masz?
- Czemu? - Nie wiem.
Dawno się nie widzieliśmy.
Nie byłam przygotowana.
Co z tego?
Poczułam, że wciąż ma wpływ na Farhanę.
Nie rozumiałam, co właściwie tak ją poruszyło.
Sama jego obecność?
- O co chodziło? - Od lat chodzi o to samo.
Chce, żeby Aydin przebywał z jego obecną partnerką.
Przyszedł na imprezę,
żeby rozmawiać o czymś zupełnie innym?
Po co psuje jej humor?
Powiedziałam mu,
że zgodziłabym się na dowolną inną kobietę.
Co z nią nie tak?
Coś kiedyś zrobiła.
- Ona stoi za rozwodem? - Tak.
Gdy raz pokazałam jej zdjęcie, Aydin nazwał ją mamą.
- Wściekłam się. - Nie.
Poważnie.
Aydin ma jedną matkę, Farhanę.
Nikt jej nie zastąpi.
Tego już za wiele.
To mój jedyny syn. Zrobię dla niego wszystko.
Będę go chronić.
Kiedyś będziesz musiała zapoznać z nią Aydina.
Nie ma mowy, Mahira.
Rozumiem, że była przyczyną rozwodu,
ale pora się z tym pogodzić i żyć dalej.
Halo?
Przerwać akcję. Nie krzywdźcie męża Farhany.
Przerwać akcję. Dzięki.
To trudne.
DUBAI BLING: STOLICA LUKSUSU
Musi zrozumieć, że nie pozwolę cię skrzywdzić.
I że masz wsparcie.
Musi to wiedzieć.
Powiem mu, że masz w Dubaju braci.
- Oni nie pozwolą… - Jasne.
Przy nim Farhana zmienia się nie do poznania.
Nie podoba mi się to.
Muszę wypytać Heroiesa, co się stało.
Dobra.
Możemy pogadać?
Wasze relacje to nie moja sprawa,
ale przyszedłeś tu specjalnie po to, żeby ją wkurzyć?
To moja impreza. To normalne, że tu jestem.
Żeby pomóc Aydinowi i Farhanie, dałem jej udziały w firmie.
Dzięki temu sobie poradzą, cokolwiek się stanie.
Nie miałem kiedy z nią pogadać.
Impreza to dobra okazja. Gdzie indziej ją znajdę?
Nie widujemy się z Farhaną. Nawet już nie rozmawiamy.
Tylko mailowo.
Zamierzałem ją złapać, gdy będzie sama.
Nie wyszło.
Jak zwykle opowiedziała wszystko swoim przyjaciołom.
Zrobiło się zamieszanie.
Ebraheem jest w centrum każdej dramy.
Chcę, żebyś ją zrozumiał.
Nie jestem tu wrogiem. Chcę dobrze.
To nie jest bitwa. Nie walczę z nią.
Chcę wyjaśnić tę sprawę.
Brakuje mi jeszcze kłótni Ebraheema i Heroiesa.
Nie życzę sobie tego.
Poszłam zobaczyć, co się dzieje.
Pogadamy kiedy indziej, ale teraz wystarczy.
Musicie oboje iść na kompromis.
- Na to jedno się nie zgodzę. - Z głupiego powodu.
- To dobry powód. - Jaki?
- Mam prawo być zła. - Jaki to powód?
Aydin ma zaakceptować kobietę, z którą on mnie zdradził.
Nigdy cię nie zdradziłem.
Przestań zmyślać.
Przestań, cały świat o tym wie.
Taka prawda. Czemu się nie przyzna?
Zdradził mnie wiele razy.
Chce ją chronić?
- Czemu mnie oczerniasz? - Wszyscy o tym wiedzą.
Podobno rzuciłem cię dla innej.
- Tak było. - Przestań kłamać.
- Boże. - Nie wkurzaj mnie.
- Odszedłem przez twoje zachowanie. - Dosyć.
Wystarczy.
Przy nim Farhana traci rozum.
Oboje nie rozumieją, że cierpi na tym ich syn.
To nie w porządku.
- Jak tam? - Świetnie wyglądasz!
- Chcesz dobrze, ale tracisz czas. - Będę próbował.
Dzięki, ale nie marnuj czasu.
Ebraheem traktuje ją jak siostrę. Może zdoła trochę rozładować sytuację.
Szanowni państwo, dziękujemy za przybycie.
Cieszy nas, że możemy świętować istnienie GoldPesy.
- Tak! - Farhana!
Dziękuję wszystkim.
Teraz pora na kolację,
a potem after party. Dobrej zabawy!
Zaczęła się kolacja. Nie wiedziałam, kto wysłał bluzę.
Uznałam, że zapytam Ebraheema, czy to nie on,
choć wydawało mi się to mało prawdopodobne.
Ebraheem?
Wysłałeś mi coś do biura?
- Dostałam dziwną przesyłkę. - Jaką?
Muszę ustalić nadawcę, żeby zrozumieć, o co chodziło.
Prezent przyniósłbym ci osobiście.
Zeina nie wie, co ją czeka.
- Kiedy wpadniesz do biura? - To obecne jest większe, nie?
- Kiedy ci pasuje. - Zapraszam.
Nie zmieniła się,
ale chyba zrozumiała,
że nie pokona Ebraheema.
Chętnie wpadnę do biura z gratulacjami.
Gdy przyjdę, pokażę ci,
że wszystko jest inaczej, gdy się dogadujemy.
Myślę, że będziesz zadowolona.
Cieszę się, że daliśmy sobie drugą szansę.
Chętnie poznam cię lepiej.
Cieszę się, że pokazał mi się z innej strony.
To inny Ebraheem.
Wiem, że to nie on wysłał paczkę.
ŁATWE KRYPTO
Zapraszam wszystkich bliżej.
Przed nami DJ roku,
mój brat, DJ Bliss!
BIURO MONY KATTAN
To był dla mnie ważny rok.
Pracowałam na swoją niezależność,
własną przestrzeń, swoje biuro.
Wspierał mnie mój tata, Daddy Cool.
To wszystko zmieniło.
Mam przestrzeń do prac nad produktami,
mam też swoją perfumotekę, co jest bardzo ważne.
Są garderoba i umywalka do mycia włosów.
Zapomniałam tylko o łóżku.
Czasem chciałabym się przespać w biurze.
Dzisiaj pogratuluję Monie nowego biura.
Proszę!
- Niespodzianka! - O Boże!
- Cześć! - Cudownie cię widzieć.
Świetnie wyglądasz. Ale piękne.
- Wspaniałe biuro. - Dziękuję, kochana.
Wszędzie widać rękę Mony.
Cudnie wyglądasz.
Cudnie!
Pewnie ciągle to słyszysz, ale masz śliczny akcent.
- Powinnaś częściej ćwiczyć arabski. - Wstydzę się.
- Niby dlaczego? - Ludzie się ze mnie śmieją.
- Niemożliwe. - Serio, ciągle.
Inshallah?
Byłaś na imprezie Farhany.
To był dla nas szok, że przyszedł tam jej były.
Do tego jest wspólnikiem w tej firmie.
- Wariactwo. - To coś niebywałego.
Gdy się pojawił, Farhana była cała w stresie.
Prawie się rozpłakała.
Nie zdążyła zaleczyć ran.
Farhana ucieka przed swoimi emocjami.
Jak żyć w ten sposób? Chcesz ciągle uciekać? I co dalej?
Nie było mnie przez kilka lat między innymi dlatego,
że miałam pewne problemy.
Potrzebowałam czasu, by przepracować lęki i emocje.
Po podjęciu decyzji o rozwodzie płakałam przez dwa tygodnie.
Odizolowałam się.
Potrzebowałam czasu nawet nie na zaleczenie ran,
ale na zrozumienie, przez co przechodzę.
- Pomógł mi trener aktorstwa. - Tak?
Żeby zagrać rolę,
trzeba cofnąć się do wspomnień emocji wypracowywanych przez lata.
Bardzo ciekawe.
- Proszę! - To chyba tata.
Cześć!
Tata uwielbia poznawać moich przyjaciół.
Jest jak ojciec dla wszystkich koleżanek.
- Miło mi. - Mnie również.
Chciał poznać Mahirę. Wiele o niej mówiłam.
Bardzo się cieszę.
Jak pracuje się z Moną?
Wspaniale.
Jest cudowna.
Ma w sobie mnóstwo pasji.
Rozpieszcza mnie.
Tatusiu.
Daddy Cool uwielbia przychodzić do pracy,
czuć się częścią czegoś większego.
Wspaniale, że cieszy się z kolejnego etapu w życiu.
Mona mogłaby mieć dziecko.
Rozumiem.
Boże!
Marzę o tym.
Mona lubi pracę i za dużo pracuje.
Praca się nie kończy, ale życie tak.
Musimy ustalić priorytet.
Ta pięść by mnie przestraszyła.
Nie, nie o to chodzi.
W ten sposób jej nie przekona.
Mam prośbę. Niech pan tak nie robi.
Niech sama zdecyduje.
Społeczeństwo i tak naciska, żebyśmy brały ślub i miały dzieci.
Zamiast zachęcać?
Irakijczycy mawiają: „Prosiliśmy o pomoc, a przyszedł faraon”.
Presja jest spora.
W ubiegłym roku miałam usuwane mięśniaki macicy.
Niedługo mogłabym zacząć się starać.
Zobaczymy.
Rozumiem ją, bo przeżywałam to samo.
Miałam program śniadaniowy.
Zależało mi na karierze.
Miałabym prowadzić program z brzuchem?
Zaszłam w ciążę.
- Planowaną? - Nie.
Gdybym miała planować, nie miałabym dziecka.
Nauczyłam się po mistrzowsku zarządzać czasem.
Ja już to umiem.
Z dzieckiem jest dużo trudniej.
Mój kalendarz jest pełen od rana do nocy.
Codziennie.
Gdzie zmieszczę opiekę nad dzieckiem?
Moje życie kręci się wokół kalendarza.
Muszę dokładnie wiedzieć, co kiedy robię.
Rozpisuję to.
Próbujemy z Hassanem dograć nasze kalendarze.
Bardzo się od siebie różnią.
Żyjemy w różnych strefach czasowych.
Musimy iść na jakiś kompromis.
Chciałabym, żeby wysyłał mi na wszystko zaproszenia.
Zależy mi, żeby Hassan wpisywał zawczasu randki do kalendarza.
Idealnie byłoby dwa tygodnie wcześniej.
Chcę się przygotować.
Bez zaproszenia nic nie robię.
Też byłam w kalendarzu?
- Jasne. - W porządku.
STADNINA AL-RAMAK
Salem powiedział, że chce pogadać.
Zaproponowałem wizytę w stadninie.
Dawniej byliśmy z Ebraheemem bliżej.
Czasem zachowuje się tak, że powątpiewam w jego intencje.
Nie mieliśmy kiedy pogadać,
więc dziś mam okazję sprawdzić, czy u niego w porządku.
Hej!
DJ Bliss!
Było między nimi napięcie z powodu kawiarni.
Marwan czasem do mnie dzwonił. Ebraheem również.
Uznałem, że to dobra sposobność, by się pogodzili.
Mogliby zacząć od nowa, już bez niechęci.
Znów spóźniony.
Uczy się od Danyi.
Co?
Ona też się spóźnia.
- Zaczyna się. - To dopiero początek.
Dopiero przyjechałem, a on rzuca taki tekst.
Powiem ci coś o Ebraheemie. Ma dobre serce, ale jego język…
Cały Ebraheem.
Jego słowa potrafią ranić.
Trzeba do nich podchodzić z rezerwą.
Wydajesz się sfrustrowany, Marwan.
Czuję, że chcesz wiele powiedzieć.
Danya trochę się złości na Ebraheema.
Podobno wypomniałeś jej przy pracownikach,
że spóźnia się do kawiarni.
Mówiła, że przychodzi codziennie.
Skłamała przy pracownikach. Nie chcę ich tego uczyć.
To moja przyjaciółka, ale biznes wymaga szczerości.
Dzisiaj też wspomniałeś o tym przy Salemie.
On nie ma z tym nic wspólnego.
Nazywam ją nawet Panną Spóźnialską.
Tu nie chodzi o to, co mówiłem, tylko o brak punktualności.
Jestem zły o jej ciągłe spóźnienia.
Skarży się mężowi, żeby siać ferment?
Danya pierwszy raz prowadzi taki biznes. Wielu rzeczy musisz ją nauczyć.
Ale to dopiero początek.
Wiem, co będzie później. Trzeba umieć przyjmować krytykę.
Wszyscy myślą, że się kumplujemy i dobrze bawimy,
ale za kulisami wszystko się sypie.
Coś ci powiem.
Danya to moja żona.
Jeśli trzeba, stanę w jej obronie.
I co zrobisz?
Nie można z tobą poważnie rozmawiać.
Możesz rozmawiać, ale nie dasz rady wygrać rozmowy.
- W tym problem! - Właśnie.
Jak kłótnia z dzieckiem.
Obaj rzucacie aluzje.
Gdy z tobą gadam, mówisz otwarcie. On tak samo.
- Co takiego mówi? - Wyrzuć to z siebie.
Jak to ująć?
Marwan ma dosyć tego, że jego żony prawie nie ma w domu,
a ty zajmujesz 200% jej czasu.
- Ja zajmuję? - Tak.
Żyjesz właściwie kawalerskim życiem.
Po co mieć biznes, który szkodzi rodzinie?
- Niby mojej? - Tylko pytam, jaki to ma sens.
Ebraheem ciągle jest na mieście.
Nowemu małżeństwu raczej nie pomoże,
że widuje żonę raz na tydzień.
Żona się nie skarży, więc czemu się martwisz?
- Jesteś zazdrosny? - Niby o co?
Tak to brzmi.
Wszystko robię idealnie.
Rozumiem, że trudno ze mną konkurować.
Poprzeczka wisi wysoko.
Na miejscu innych sam byłbym o siebie zazdrosny.
Czego oczekujesz od Ebraheema?
Bądź trochę milszy dla Danyi.
I pamiętaj, że w domu czeka na nią mąż.
Zazdrości mi relacji z Danyą.
Może ma dosyć, że Danya ciągle o mnie opowiada.
Nie mam pojęcia.
Wcale nie chciałeś rozmawiać.
Nie skarż mi się na to więcej.
Powiedz mu wszystko szczerze.
- Zrobiłem, co mogłem. - Nie byłeś asertywny.
Marwan nie potrafi o tym mówić.
Ebraheem tak samo.
Obraca to w żart, co tylko wszystko utrudnia.
Jestem przekonany,
że będzie coraz gorzej,
aż Marwan straci cierpliwość
i kiedyś wygarnie Ebraheemowi.
Tego się obawiam.
LJ nie mogła przyjść na imprezę,
więc dziś przyprowadzi dziewczynki, żeby pobawiły się z Aydinem.
Nie mogę się doczekać. Będziemy malować.
- Cześć! - Przywitaj się.
Jak tam, Aydin?
Tęskniłyśmy.
Talia i Lana przyjaźnią się z Aydinem.
Lubią spędzać razem czas.
Słodko wyglądają.
Dzieci świetnie się bawią.
Paćkają się farbą.
Dobrze widzieć radosnego Aydina.
To było dla niego jak terapia.
- Jak się czujesz? - W porządku, ale…
Szczerze mówiąc, czasem czuję się przytłoczona.
Aydin jest w spektrum.
Gdy Aydin miał dwa lata, dowiedzieliśmy się, że jest w spektrum.
To wyjątkowy chłopak.
Musi stawiać czoła wielu wyzwaniom.
Ja, jako samotna matka, również,
ale to cudowny chłopiec.
Mój dar od Boga.
Wiele w życiu wycierpiałam,
a teraz Heroies, mój były mąż,
tworzy poważne problemy.
Jesteś świetną matką.
- Dzięki. - Naprawdę.
Wiem, ale czasem pojawiają się te emocje.
Rozumiem.
Silna z ciebie kobieta.
Bardzo cię podziwiam.
Chodź.
Nie płacz.
Jestem twoją siostrą. Będę cię wspierać.
Dziękuję, LJ.
Taki syn jak Aydin to błogosławieństwo.
Nigdy nie chciałabym mieć innego.
Ma świetną pamięć.
To geniusz.
Cieszę się, że mogę być jego matką.
Nie płaczę. Kocham cię.
Gdy jest mi smutno, jemu też.
Niech ludzie dadzą mi spokój.
Jestem w rozsypce.
- Oni sądzą… - Wiem.
Naprawdę, to dla mnie trudne.
Mam własne problemy.
Nie potrzebuję ataków ludzi pokroju Zeiny czy Safy,
ich krytyki i poniżania tylko za to,
że jestem miła.
Nie masz pojęcia, jaką inspiracją jesteś dla innych.
Wiem, jak ciężko pracujesz.
Farhana jest mi bliska.
Samotna, ciężko pracująca matka.
Wspieram ją i bardzo cenię naszą przyjaźń.
Mówię ci to, bo dobrze cię znam.
Czemu ciągle robią rzeczy, które szkodzą mojej pracy?
O coś cię spytam.
Myślisz, że gdyby Safa była w życiu szczęśliwa,
gadałaby o tobie?
Albo o kimkolwiek innym?
Robią to od dwóch lat.
Wiem, kochana.
Pisze do projektantów, z którymi rozmawiasz.
Chce wykorzystać wszystkie twoje kontakty.
- I co to znaczy? - Ludzie mnie krytykują.
Potem świat myśli, że ona jest ważna, a ja jestem nikim.
Chcę tylko jak najlepiej dla syna. Wszystko robię dla niego.
Chciałabym, by ludzie to zrozumieli, zanim mnie osądzą.
Widziałam się wczoraj z Jwaną.
Brakuje mi naszych spotkań.
Próbowałam pogadać z Jwaną i naprawić jej relacje z LJ.
Porozmawiam też z LJ i zobaczę, czy da się to zrobić.
Możemy to jakoś naprawić?
Nie ma czego naprawiać.
Znamy się z Jwaną tylko z widzenia.
Możemy się przywitać, ale nie mamy o czym gadać.
LJ kłamie.
Unika tematu, ale widać, że były blisko.
Nic do niej nie mam.
Można widywać kogoś przez pięć lat,
a potem ten ktoś staje się obcy.
Nie ma w tym nic złego.
Między mną i Jwaną zaszło coś,
o czym nie chcę mówić nic więcej.
Czasem milczenie jest lepsze od rozmowy.
FIRMA EBRAHEEMA
Po imprezie Heroies poprosił o spotkanie,
ale nie znam całej sprawy.
Pójdę tam z Jwaną, żeby nie mógł mnie okłamywać.
Ona wie wszystko.
Widziała, co działo się z Farhaną.
Jak tam?
Dobrze, a u ciebie?
Nie wiem.
Ściągasz mnie tu do kogoś, kto obudził się po tylu latach?
Heroies mówił, że nie zdradzał Farhany.
Że co?
- Jesteś świadkiem. - Mój drogi…
Będę słuchać, ty nic nie mów.
Nie zamierzam z nim gadać.
- Pozwól mi… - Siądę do niego tyłem.
To było lata temu.
Wreszcie przejrzał na oczy i chce coś zrobić?
Może w końcu Bóg go oświecił.
Zobaczymy.
Farhana nie zgadza się, by Aydin przebywał z moją partnerką.
Liczę, że Ebraheem zdoła pomóc.
- Cześć. - Co słychać?
Dzięki za przybycie.
Czekała z nim jakaś kobieta.
Cześć.
- Boże, nie ma rąk? - Nie mam.
Przyjaciółka Farhany. Dlatego się nie przywitała.
Może chciała wydać się fajna. Niech jej będzie.
Przez okulary nie widzę, czy na mnie patrzysz.
Na niego?
Mam mówić do ciebie przez Ebraheema?
Gdy kogoś nie lubię, nie mogę na niego patrzeć.
Przywitaj się i siadaj.
Jesteśmy tu dla Aydina.
Czyżby? Nawet się nie przywitała.
- Czuje się skrzywdzona. - Widziałem ją raz w życiu!
Co ją skrzywdziło?
Chyba słowa Farhany.
To też jej dotyka. Jest kobietą i ma serce.
- Rozumiem. - Przyjaźnią się.
Zdrada jest najgorsza.
Wiem, co zrobił Farhanie.
Może nabierać wszystkich, ale nie mnie.
Farhana nie chce, by jej syn przebywał z twoją dziewczyną.
Rozumiem też twoje stanowisko.
Jak masz spędzać czas z synem?
Każesz partnerce się schować?
Bez sensu.
Często widujesz syna?
Dwa razy w tygodniu, ale muszę częściej.
- Sam czy z partnerką? - Sam.
- Czemu chce ich zapoznać?
- Czemu chcesz ich ze sobą zapoznać? - A czemu nie?
Według Farhany ta kobieta ma inny styl życia od niej.
Ktoś żyje inaczej niż Farhana? Boże, tacy ludzie istnieją?
Farhana została influencerką.
Mnie się wiodło, jej nie.
Pomagałem jej i zaczęła sobie radzić.
Według Farhany zdradziłeś ją z tą kobietą.
Zarzuciłeś jej kłamstwo.
Bo to nieprawda, ale Farhana wam to wciska.
Gdy moja firma zaczęła mieć problemy,
a w domu było mniej pieniędzy,
Farhana się zmieniła.
To nic złego.
Jednych motywują pieniądze, innych nie.
- I tak ją zdradziłeś. - Nie.
- Tak. - Skąd wiesz?
- Byłam tam. - Gdy ją zdradzałem?
- Tak. - Nie zdradziłem jej.
Równie dobrze mogłeś przyjść z Farhaną. Też tak pieprzy.
Hamuj się!
- Nie tym tonem! - Nie gadam z tobą.
- Uspokój się. - Rozumiesz?
Nie rób scen.
- Nie mówiłem do ciebie. - Przyszłam tu dla Farhany, a on…
Kwa, kwa, kwa.
Tylko tyle zrozumiałem.
Chcę poznać szczegóły.
Ten facet porzucił syna i uciekł od problemów.
Nieprawda. Robię dla syna wszystko. Oddałbym za niego życie.
Wolałabym spotkać demony niż jego.
W żywe oczy kłamiesz, że jej nie zdradziłeś.
Panie, daj mi siłę,
bym wytrzymała, aż on zniknie mi z oczu.
Broń się jakoś.
Sądzę, że nie muszę.
Ile razy mam powtarzać?
Chciałem z Ebraheemem rozwiązać ten problem,
ale przyszła ta kobieta i zaczęła świrować.
Na razie. Miło było.
Obym więcej go nie widziała.
Chcę pomóc dziecku, a nie wysłuchiwać twoich bzdur.
Nie wtrącaj się.
Świetnie wyszło,
choć twoja mina mówi co innego.
Nie rozwiązaliśmy problemu, bo Heroies zdenerwował się i wyszedł.
Ofiarą jest tu dziecko.
Kobieta również.
Tak, ale głównie Aydin.
Czemu to kobiety zawsze pozbawia się praw?
Skoro facet nie jest opoką, to jaki z niego pożytek?
Mężczyzna nie zostawia żony dla innej.
Każda kobieta powinna postawić się na jej miejscu takiej żony
i nie odbijać cudzych mężów.
DOM HASSANA I MONY
Pora na moje wieczorne rytuały.
Mam je wpisane w kalendarzu.
Robię to co wieczór.
Wyglądają one następująco.
Prysznic, modlitwa, pielęgnacja skóry, suplementy,
wiadomości do rodziców,
zaciągnięcie zasłon,
ustawienie klimy na 18 stopni,
włączenie budzika…
Mam tu wszystko.
To wariactwo?
Ktoś jeszcze tak robi?
Nikt?
Gdzie jesteś, skarbie? Zejdziesz na kolację?
Nie lubię łamać grafiku.
Stresuje mnie to.
Mogę zejść na pięć minut, ale nie dłużej.
- Cześć. - Hej, słonko.
- Cześć, kochanie. - Co słychać?
- Smacznego. - Dziękuję.
Zjedzmy razem.
Nie mogę. Już późno.
Pora kolacji minęła.
Kolacje zawsze jem sam, bo Mona je o 17.30.
Jeszcze przed zachodem.
Mam tylko pięć minut.
- Kto tak mówi? - Mój kalendarz.
Według kalendarza masz pięć minut?
Jestem już spóźniona, więc muszę się sprężyć.
- Mogę go zobaczyć? - Nie.
Nabijasz się ze mnie.
- Wcale nie, jestem ciekawy. - Nabijasz się.
Proszę.
Czemu się śmiejesz?
Wpisałaś tam nawet oddychanie.
Oddaj go.
Ktoś miałby zapomnieć o pójściu spać?
Myślę, że to zaszło trochę za daleko.
Chcę spędzać z tobą więcej czasu.
- Codziennie. - Bardzo chętnie.
Chodźmy jutro na kolację.
Jutro?
Jutro nie mogę.
- Czemu? - Jestem umówiona.
- A pojutrze? - Też nie.
Nigdy nie umawiam się na ostatnią chwilę.
Poprawmy ten kalendarz.
Wpiszmy do niego więcej randek.
Chciałaby więcej randek,
ale kalendarz ma wypełniony po brzegi.
Spotkajmy się w połowie drogi.
Może bardziej w 80% bliżej mnie.
Niech będzie jeden dzień wyprzedzenia.
- Daj mi chociaż trzy dni. - Trzy?
Od innych wymagam dwóch, trzech tygodni,
ale od ciebie trzech dni.
Gdy facet planuje randkę z wyprzedzeniem,
czuję, że nie muszę się wszystkim zajmować.
W pracy mam wiele obowiązków.
Jeśli wszystko zaplanujemy,
będzie to bardziej zgodne z moją naturą.
Z moją kobiecą energią.
Serio muszę iść. Jestem już spóźniona.
Zaraz idę spać. Kocham cię.
Nie zmuszę Hassana, żeby był jak ja,
ale musimy zawrzeć kompromis.
Musiałabym dostosować kalendarz.
To trudne, ale możliwe,
a powód jest bardzo dobry.
Odwiedzę dziś Zeinę i pogratuluję jej nowego biura.
Mam niespodziankę, ale chyba się nie ucieszy.
Już jej mówiłem, że będzie dla mnie pracować.
Powtarzam pracownikom…
- Nie pracuję dla ciebie. - Ale może będziesz.
Cześć.
Co tu robisz?
Pracuję.
Jako sekretarka?
Nie, sprzedaję domy warte sto milionów.
- Odwiedzasz Zeinę? - Tak.
Jest tam.
Gdy miałem konflikt z Zeiną,
założyła swoją firmę na mój koszt.
Nabyłem prawa do znaku towarowego na Wielką Brytanię i resztę Europy.
Nie może używać nazwy „Jestem Firmą”. bo należy do mnie.
Niespodzianka dla kochanej Zeiny w jej nowym biurze.
Cześć.
- Niespodzianka! - Co słychać?
Miło, że wpadłeś.
Cieszy mnie przemiana Ebraheema.
Przyszedł w dobrej wierze.
Poproszę kawę dla pana Ebraheema al-Samadiego.
- Trochę się boję podawać ci kawę. - Z kimś mnie mylisz.
Głupiutka Zeina.
Nie ma pojęcia, co ją czeka.
Jak tam praca i życie?
Ciągle w biegu. Sam wiesz, masz kilka firm.
- Trudno wszystko łączyć. - To prawda.
- Jak tam Besties? - Dobrze.
Pierwszy raz masz wspólnika?
- Pierwszy. - I jak?
Raz lepiej, raz gorzej.
- Są drobne problemy jak spóźnianie się. - Spóźnianie?
Wiesz, Danya jest niepunktualna.
Raz spóźniła się godzinę na spotkanie.
Poważnie?
Kawiarnia nazywa się Besties.
Już wbijasz kumpeli nóż w plecy?
Pokażę ci bluzę.
O niej mówiłaś?
Kto ją wysłał? Przecież nie ty.
Zobacz.
Odwróć.
NIE JESTEŚ FIRMĄ
Od razu pomyślałam, że to w twoim stylu.
To nie ja, tylko moi prawnicy.
Mówię poważnie.
To ja wysłałem paczkę.
Miała być zwiastunem tego, co czeka Zeinę.
- To tylko dla rozrywki. - Ty ją wysłałeś?
Właściwie moi ludzie.
Z nim jest coś nie tak.
Boże, wykończysz mnie.
Nie dam mu tego, czego chce.
Prowokuje mnie? Życzę powodzenia.
Najpierw złe czy dobre wieści?
Dobre, bo po złych możemy już nie rozmawiać.
Wolę zacząć od złych.
- Potem dobre je zamaskują. - Mów.
- Wyrówna się. - Zobaczymy.
Zleciłem swoim ludziom podjęcie pewnych kroków.
Oto co zrobili.
Zarejestrowali znak towarowy Jestem Firmą
w Wielkiej Brytanii i reszcie Europy.
Obecny właściciel Jestem Firmą to ja.
CERTYFIKAT
Pracujesz dla mnie.
Naprawdę podły ruch.
To nie spryt, tylko złośliwość.
Co dalej?
Stało się to, gdy ze sobą nie gadaliśmy.
Zrobiłem to, gdy byłem zdenerwowany.
Jej mózg się zawiesił.
W tamtej chwili byłem przeszczęśliwy.
Nie spytałaś o dobre wieści.
Jakie są?
To akt przeniesienia własności.
Na ciebie.
Ebraheem i Zeina. Podręcznikowy przykład obsesji.
Mieszkam bez czynszu w jego głowie.
Twoja przyjaźń jest cenniejsza niż każdy dokument.
Czuję się w obowiązku ci to oddać.
Chcę, żeby Zeina na dźwięk mojego imienia pytała: „Gdzie”?
Żeby panikowała.
Dawną Zeinę by to zdenerwowało,
ale się zmieniłam,
więc uznam to za świetny podarunek
i dobry znak dla firmy.
Gdybym nad sobą nie panowała,
sytuacja między nami szybko wymknęłaby się spod kontroli.
Należy do mnie?
Chciałam wiedzieć, co tam się dzieje.
Co tu robicie?
Zarejestrował na siebie nazwę mojej firmy.
Co?
Wow.
Jaki był cel?
Co on chciał przekazać?
Skąd ten pomysł?
Chciałem dać jej nauczkę.
- Jestem firmą. - To ja jestem firmą.
Zarejestrowaną czy nie.
Pamiętaj, ja nią jestem.
Ebraheem znów jest na cenzurowanym.
Chcę zweryfikować,
czy w Wielkiej Brytanii marka należy do niego.
Na razie.
Słowa kłamcy należy sprawdzać.
Moje gratulacje.
Zabrałeś dokumenty. Co mam robić?
Spokojnie, wypełnimy je.
Podarowałem jej prawa,
ale zatrzymam dokumenty,
aż się przekonam, czy na nie zasługuje.
DOM MAHIRY
Dziś odwiedza mnie Farhana.
Ciekawi ją praca aktorki, więc zapoznam ją z moim trenerem.
Farhana musi przepracować wiele emocji.
Powinna zacząć leczyć te rany.
Umówiłam cię z trenerem aktorstwa.
Ma na imię Tanvir.
Ostrzegam, że to trudna praca,
ale działa terapeutycznie.
Tego mi potrzeba.
Dawniej uciekałam od problemów.
Chyba nadal tak masz.
Farhana nie stawia czoła problemom. Przechodziłam to samo przed rozwodem.
Było to bardzo trudne, ale tak wygląda rzeczywistość.
Przed nią nie uciekniesz.
Udało mi się zaleczyć rany.
Widziałam, że wciąż panikujesz przy byłym mężu.
Nie powinno cię to już w ogóle ruszać.
Tak, bo rzadko się widujemy.
- To dobrze! - Gdy już go widzę, stresuję się.
- Dlaczego? - Nie wiem.
Po długiej przerwie spotkałam go na imprezie.
Przytłoczyło mnie to.
Co zrobisz, jeśli weźmie z nią ślub?
Mieszkają razem.
Będzie inaczej widywał się z Aydinem.
Aydin nie będzie z nimi przebywał.
Nie pozwolę na to.
Żadna inna nie stanowiłaby problemu,
ale tu chodzi o złamane serce.
Wykluczone, nie zgodzę się.
- Cześć! - Co słychać?
- Jak tam? - Mahira!
- Jestem Farhana. - To moja przyjaciółka.
Bardzo mi miło.
No dobrze.
Farhana chce dołączyć do grona aktorek.
Myślę, że tego właśnie jej potrzeba.
- Może zaczniemy? - Jasne.
Musimy jakoś wywołać gniew, dobrze?
Pomyśl o kimś, kto cię obraził lub poniżył.
Ja będę tym człowiekiem.
Twoja kwestia: „Muszę cię zabić. Nie mam wyboru”.
Dajesz.
Nie mam wyboru. Muszę cię zabić!
Mocniej.
- Muszę cię zabić! - Dobrze.
Zrozumiałam, że to strasznie trudne.
Myślałam o ludziach, którzy mnie poniżali.
To był prawdziwy gniew.
Śmiało.
Jak śmiesz? Nie mam wyboru! Muszę cię zabić!
Boję się.
Pewnie wyglądałam jak wariatka,
ale to nic, uczyłam się grać.
Nie oceniajcie mnie.
Teraz chciałbym wywołać emocję poprzez wyobraźnię.
Matki są dla nas najważniejsze,
ale wszystko przemija.
Wyobraź sobie
nieruchome ciało
swojej matki.
Tuż przed tobą.
Tym razem matka nie będzie ci już narzekać,
nie pogadasz z nią, nie zadzwonisz.
Ucałuj jej rękę.
Przestańmy.
Nie podoba mi się ten kierunek.
Mahira, spójrz na mnie.
Kontynuujmy, tego nam potrzeba.
To już ostatni raz. Nigdy więcej nie ujrzysz twarzy matki.
Tak mi przykro!
Mamo, przepraszam!
Powiedz to.
Nie chowaj twarzy.
Ostatni raz widzisz twarz matki.
Myślę o tym codziennie.
Wiem, że to się stanie,
ale nic na to nie poradzę.
Wystarczy. Spójrzcie na mnie.
Skarbie, mama jest przy tobie!
To dla mnie dobra terapia.
Uwolniła mnie od niepokoju i bólu.
Każdy powinien wykonać takie ćwiczenie,
żeby zacząć doceniać ludzi.
To było najlepsze przeżycie od kilku tygodni.
Potrzebowałam tego.
Cieszę się, że to zrobiłyśmy.
Liczę, że ta sesja pomoże jej stawić czoła emocjom.
Przestać uciekać.
Leczenie ran to trudny proces.
Ja i Safa umówiłyśmy się z Jwaną i Danyą.
Musimy omówić ostatnie wydarzenia.
Chcę ustalić powód napięć między Jwaną i LJ.
Jak poszło ze sprzedażą?
Całkiem dobrze, oglądaliśmy dom.
Hej, dziewczyny.
Pięknie wyglądacie.
- Tęskniłyście? - Pewnie!
- Cześć. - Idzie nasza diwa.
Co słychać?
Obgadujemy cię.
- Właśnie widzę. - Żartuję.
- Nie zdążyłyśmy. - Jak leci?
Po wyjaśnieniu spraw moje relacje z Danyą nie są napięte.
Między nami w porządku.
- Safa, powiedz, co będzie jutro. - Jutro…
będzie ceremonia.
- Jaka? - Jaki będzie motyw?
Czerń.
Rok temu jako prezent porodowy dostałam auto.
Fahad chce sprzedać lamborghini.
To dla mnie trudne, bo przywiązuję się do przedmiotów.
Chcę się pożegnać z ukochanym lamborghini.
Zaczęłam pracę u niej w biurze.
Poważnie?
Myślałam, że będziemy się dobrze bawić,
ale nie ma do mnie cierpliwości.
Nie sądziłam, że Safa zechce pracować.
Może zainspirowała ją moja praca z Ebraheemem.
Fajna dynamika.
Długo nie wytrwam. Nie szukacie kogoś?
Obecnie nie.
Tyle dla niej zarabiam, a narzeka.
Widziałyśmy Ebraheema.
Naprawdę?
Przyszedł do Zeiny.
On naprawdę lubi biura.
Chciał pogratulować mi biura.
Pokazałam mu bluzę, którą mi wysłano.
Liczyłam, że pomoże ustalić nadawcę.
Powiedział, że to nie on, ale jego prawnicy.
Bardzo pomysłowo, Ebraheem.
Zlecił zarejestrowanie znaku towarowego Jestem Firmą.
W Wielkiej Brytanii.
Na początku nie miał najlepszych intencji,
ale teraz…
- Przyjaźnicie się. - Tak.
Chce podarować mi ten znak.
- To miłe. - Cały Ebraheem.
To nie był miły żart.
Nie igra się z czyimś źródłem utrzymania.
Wiedziałyście o tym?
- O czym? - Znaku towarowym.
- To twój pomysł. - Nie, przysięgam.
Ale powiedział mi.
- Ty wypełniłaś wniosek. - Nie.
Tylko mi powiedział.
Myślę, że nie miał dobrych zamiarów,
ale dobrze, że wyznał ci prawdę.
Był szczery.
Nadal nie przekazał mi dokumentów.
Nie wiem, jakie ma intencje.
Muszę zbadać tę sprawę
i sprawdzić, czy markę zarejestrowano na niego.
- Jak tam w kawiarni? - W porządku.
A praca z Ebraheemem?
Świetnie.
Dużo mnie uczy.
Mówił, że się spóźniasz.
Przesłyszałam się?
- Ponoć nie traktujesz pracy poważnie. - To prawda?
Mówił wam o tym?
Rozmawialiśmy na ten temat.
Wiesz, że on dużo opowiada.
A nie plotkuje?
Jedno i drugie.
Czemu opowiadał dziewczynom o mnie?
To naprawdę nie w porządku.
Muszę z nim pogadać. Rozczarował mnie.
Chyba powinnaś zakończyć tę współpracę.
Jeśli uznamy, że firma niszczy naszą przyjaźń,
na pewno ją sprzedamy.
À propos zniszczonych przyjaźni…
Nie mówisz o żadnej z nas?
- Tego kogoś już nie widujemy. - Kto to?
LJ.
Pora się dowiedzieć,
co poróżniło Jwanę i LJ.
Chcę znać ludzi wokół mnie.
Jest między wami jakiś problem?
LJ zawsze cię unika.
Bo jestem groźna.
Jest konflikt między mną a Loujain,
ale trudno mi o tym mówić.
Przyjaźniłyście się?
Jej dwie córki były mi bardzo bliskie.
- Dzieci LJ? - Tak.
Spały w łóżku obok mnie.
Spędzałam z nimi tyle czasu,
że nazywały mojego byłego tatą.
- Wpuszczałaś ją do domu. - Oczywiście.
Wszystko, co…
Nieważne.
Zraniła cię?
To nic.
Nie była tylko przyjaciółką.
Była kimś więcej.
Teraz jest dla mnie martwa.
Nic już dla mnie nie znaczy.
- Co chcesz powiedzieć? - Ponoć był w tym jakiś facet.
Przesadziła.
- Coś ukrywasz. - Nic nie powiem.
Ani słowa.
Koniec tematu.
Zdradzić można nie tylko w małżeństwie, ale też w przyjaźni.
To bardzo boli,
a taka rana nigdy się nie goi.
Napisy: Przemysław Żbikowski