HOTEL THE DUBAI EDITION, CENTRUM
Jesteśmy z Hanną strasznie zapracowani.
Spędzamy razem mało czasu,
więc pójdziemy na lunch.
Fajnie będzie się spotkać w ciągu dnia.
Co to za okazja?
Wyjątkowa.
Chcę ją rozpieszczać.
Mam dla niej dużą niespodziankę.
Kupiłem jej ferrari.
Chciała mieć je przed czterdziestką. Już nie mogę się doczekać.
Coś nie tak?
Mają zadzwonić w sprawie znaku towarowego.
Rozmawiałam ze znajomym rzecznikiem patentowym.
Chciałam sprawdzić,
czy Ebraheem zarejestrował markę Jestem Firmą
w Wielkiej Brytanii.
Weryfikacja trwa trzy, cztery dni.
Jak zwykle coś knuje.
Jeszcze nie wiem.
Potrzebuję oficjalnego potwierdzenia, że zastrzeżono tę nazwę.
Wtedy ustalę, co robić dalej.
Na razie wolimy się nie wychylać przed Ebraheemem.
Udajemy, że nic nie zrobił.
Że przekaże mi markę i wszystko jest okej.
To dobrze, że grasz w jego głupią grę.
Po tym wszystkim zacznie posuwać się za daleko.
Sądzi, że ten papier sprawi, że mu się nie postawimy.
Ebraheem nie dał Zeinie dokumentów,
bo chce zachować przewagę.
Zeina rozumie, że on nas prowokuje.
Zmieńmy temat.
Jwana urządza bal maskowy.
Wszyscy tam będą.
Proszę, zachowaj zimną krew.
Nie pozwolę cię skrzywdzić.
Zwykle jestem bardzo spokojny,
ale jeśli ktoś przegnie i skrzywdzi moją rodzinę,
odpowiem na to.
A w ogóle to gratuluję.
Zed Capital pierwszy raz jest na plusie.
Mam już pewność, że w dobrej chwili sprzedaliśmy willę.
Mój wymarzony dom.
Mieliśmy z Hanną dom marzeń.
Sprzedałam go, by mieć fundusze na nową firmę.
Odłożyłam jedno marzenie na rzecz drugiego.
Nie musisz się martwić o pieniądze.
Ograniczyłam wydatki.
Jak to? Czemu tak mówisz?
Pożyjmy trochę.
Biznes idzie dobrze, cała reszta też.
Po co odkładać wszystko na potem?
- Jesteś uparty. - Ale cię kocham.
Na zdrowie.
Musisz już iść.
Zjedliśmy lunch.
Pora na niespodziankę.
Zapraszam panią do auta.
Co to?
Miało być białe BMW.
Pani bilet wskazuje na to auto.
O co chodzi?
To twój wóz.
Słucham? Dobrze się czuje?
Nie rozumiem.
To prezent dla ciebie.
O Boże.
Nie mówiłam, że potrzebuję auta.
Bardzo mnie tym zaskoczył.
Nie do wiary, że Hanna, choć tak wiele się u nas dzieje,
kupił teraz ferrari.
Nie mogłam w to uwierzyć.
Ile milionów kosztowało?
Nie płacz.
Emocje buzują.
To ważne wydarzenia w naszym życiu.
W młodości marzy się o ferrari.
Usiądź za kierownicą.
Daj torebkę.
Od dawna chciałem kupić jej to auto.
Niech wie, że na to zasługuje.
Że nic jej nie powstrzyma.
Na razie.
Wracaj!
Naprawdę to zrobił.
DUBAI BLING: STOLICA LUKSUSU
Dziś będzie bal maskowy.
To pierwsze przyjęcie, które urządzam dla tej grupy.
Chętnie spędzę z nimi więcej czasu,
lepiej poznam i zobaczę, jak się zachowują.
Ciekawi mnie, jakie wybiorą stroje i maski.
Te maski są tylko dla zabawy.
To bal maskowy.
Trzeba porządnie się wystroić. Żadnych ograniczeń.
Ale się odstawiłaś!
To dobra okazja, by zaszaleć.
I tak w życiu się maskujemy, a teraz nosimy maski też tutaj?
To dla mnie nowość.
Niektórzy są tak dwulicowi, że powinni mieć dwie maski.
- Witam. - Dziękuję za zaproszenie.
Jest nasza gwiazda.
- Rety. - Co za wejście.
Wspaniałe wejście!
Cudowne.
- Nosiła to Jennifer Lopez. - Tak.
Daj dotknąć.
Jego peleryna zaczynała się tutaj,
a potem ciągnęła chyba aż do Abu Zabi.
- Świetnie wyglądasz. - Dzięki.
Normalnie się przywitał.
Staram się uniknąć kolejnej kłótni z nim.
Łatwo nadepnąć mu na ogon.
LJ też przyjdzie?
O wilku mowa.
Zaprosiłam wszystkich poza Loujain.
Dla mnie ona nie istnieje.
Farhana, wystarczy tych selfie.
Twój telefon zaraz się zastrzeli.
Heroies właśnie wysłał mi maila.
- Co? - Zaczekaj, otworzę go.
Skontaktował się i napisał.
Nie kryję, że mi ulżyło.
Uznałam, że powiem Farhanie o mojej rozmowie z Heroiesem.
- Widziałam się z nim ostatnio. - Co?
- Z Heroiesem? - Tak.
W ogóle się tego nie spodziewałam.
Po co tam poszła? Co zaszło?
„Cześć, pogadajmy o paru sprawach, gdy będziesz mieć czas.
Potrzebuję Aydina w następnym tygodniu. Wyślę ci terminy.
Pogadajmy na żywo, jeśli jesteś w mieście”.
„Dzięki, wielokropek”.
Była w szoku,
ale potem zaczęła łączyć kropki.
Zasługujesz na rozwiązanie tej sprawy.
Widziałaś ten mail?
Nie szukaj dziury w całym.
Grzecznie spytał. Co ma zrobić?
Wzięliście rozwód. Czemu traktujesz go jak męża?
Wcale nie.
- Wyznaczasz mnóstwo zasad. - Mam do tego prawo.
Nie wobec byłego. Nie jest częścią twojego życia.
Powinna skupić się na sobie.
Na synu i przyszłości.
To nie jej sprawa, czy były mąż weźmie ślub albo rozwód.
Wiele razy go prosiłam, żeby zapomniał o swoim ego
i pomyślał o dobru Aydina.
Chciał, żebym poprosiła o to też ciebie.
Byłam dla niego miła.
Tu od początku chodzi o jego ego.
Czarno widzę relacje Farhany i Heroiesa.
Oboje są uparci.
Są strasznie czuli na punkcie swoich ego.
Jedyne rozwiązanie to interwencja członka rodziny.
Co mu odpiszesz?
Wezmę Aydina i do niego pójdę. Nie mam nic przeciwko.
Spotkam się z Heroiesem.
Jeszcze raz porozmawiam z nim twarzą w twarz.
Wezmę też Aydina.
Dziękuję, że przyjęliście moje zaproszenie.
Zaprosiłam tylko tych, których kocham.
Z innymi nie muszę przebywać. Nie jestem dwulicowa.
Ludzie nie powinni nosić masek.
To tylko ozdoba na przyjęcia.
Albo jesteście w porządku także wtedy, gdy mnie nie ma,
albo nie chcę mieć z wami nic do czynienia.
Cieszę się, że tu jesteście. Jeszcze raz wam dziękuję.
Jwana to silna kobieta,
ale zarazem wrażliwa.
Ma świetny charakter.
Chodźcie potańczyć!
Chodźcie!
Przyjęcie było udane. Dobra muzyka i fajna zabawa.
Ebraheem wrzucił post, że Besties Café jest na sprzedaż.
Muszę z nim pogadać,
bo stresuje moją żonę,
a tego nie lubię.
Danya mówiła, że jesteś na mnie zły.
Nie na ciebie, tylko na nią.
- Wie, że popełniła błąd. - A ty nie?
Nie.
Wrzuciłeś post o sprzedaży kawiarni.
Nawet mnie nie zapytałeś.
Moment.
- Twoim zdaniem… - Przerwa.
W zeszłym roku właśnie tego chciałem uniknąć.
Jesteśmy wspólnikami. Powinieneś pytać mnie o zdanie.
Może to przesada, ale nie chciałem eskalacji,
więc zadziałałem prewencyjnie.
Mieliśmy sprzedać, jeśli nie będziemy się dogadywać.
Ale w czym się nie dogadaliśmy?
Sprzedaję kawiarnię po to, by się nauczyła,
że Ebraheem sprzedaje wszystko, co przysparza mu zmartwień.
Problem polega na tym, że relacjonujesz wszystko Marwanowi.
Nie wiem, jakie on ma relację z żoną
i co przed sobą ukrywają,
ale my mówimy sobie o wszystkim.
Sprzedajesz firmę, bo porozmawiałam z mężem?
Tak, nie jest warta tych zmartwień.
- Jesteście od niej ważniejsi. - Ale to tylko rozmowa.
Odkąd otworzyliśmy Besties Café,
moja relacja z Ebraheemem się zmieniła.
To już nie jest mój bestie.
To ty zacząłeś.
- Wcale nie. - Tak.
Nazwałem cię Panną Spóźnialską.
Na oczach pracowników.
Widzieli, że się spóźniłaś.
- Okazałeś mi brak szacunku. - Nieprawda.
Ja tak to odebrałam.
- Sprzedajmy ją i z głowy. - To nie twoja decyzja.
Cały Ebraheem.
Miewa dobre dni, ale miewa też złe.
Dziś chyba jest zły.
Sprzedaj swoją połowę.
- Nie, całość. - Nie możesz.
- Mogę. - Nie.
- Już zdecydowałem. - Widzisz?
Danya musi przyznać się do błędu.
Zamierzam sprzedać kawiarnię, jeśli nie przyzna się do błędu.
A jeśli się przyzna, może jeszcze to przemyślę.
Nie zależy mi na pieniądzach czy firmie. Tu chodzi o zasady i szacunek.
To brak szacunku.
W zeszłym roku martwiłem się, co się stanie z naszym trio
i z wami dwojgiem.
No cóż.
Nie chcę mówić: „A nie mówiłem?”, ale chyba muszę.
Uspokój się, dobrze?
- Czuję się skrzywdzona. - Wiem.
Możecie znowu porozmawiać, gdy wokół będzie mniej ludzi.
Nadal będę sobą. Zamierzam działać jak zawsze.
Jeśli chce pogadać, niech przyjdzie.
Ja próbowałam, ale odszedł.
Piłka jest po jego stronie.
Co ona robi?
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Coś się przyczepiło przy jedzeniu. Musiałam to wytrzeć.
- Nie zdejmuję maski, bo będą zdjęcia. - O Boże!
Obie jesteście na czerwono.
Pogadałyście? O co chodzi?
To jednostronny problem.
Widzę Farhanę pierwszy raz od czasu pilnego telefonu na sylwestrze.
Podobno codziennie rozpuszcza o mnie nową plotkę.
Niefajnie.
Safa, Farhana tu siedzi.
Powiedz jej.
Farhana ciągle obgaduje Safę.
Wymyśla coś i mówi, że to Safa tak powiedziała.
Nie wiem, czy ma to sens.
- Czemu nie każesz jej przestać? - Ona nic dla mnie nie znaczy.
Póki nikt nie jest na mnie zły, nie obchodzi mnie to.
Rety.
Niektórzy ciągle zawodzą.
Nie cierpię obgadywaczy. Mam dosyć, a ona i tak nie słucha.
Jeśli ktoś ma problem, niech powie mi to w twarz.
Farhana rozmawiała z tobą w sylwestra.
Właśnie, mówiłam wprost.
Nie obgadywała cię.
- Właśnie że obgadywała. - Jak?
Powiedziała Jwanie, że Safa o niej plotkowała.
Ty nie powiedziałabyś przyjaciółce, że coś o niej słyszałaś?
Po imprezie sylwestrowej Safa powiedziała mojej przyjaciółce,
że Jwana miała tandetny strój.
Nie sądziła, że to do mnie trafi.
Safa zadzwoniła do ciebie. Spytała: „Widziałaś ten strój Jwany?”.
Ty zadzwoniłaś do Jwany i jej to przekazałaś.
- Co? - Tak słyszałem.
Farhana powiedziała, że Safa mnie obgadywała,
ale Safa niczym mi nie zawiniła.
Ustalimy, kto kłamie.
Już to ustaliliśmy.
Ona nigdy by tak nie powiedziała.
Znowu zadzierasz z Safą i Zeiną?
Serio?
Gdyby mi nie ufała,
uznałaby, że zawiodłam jej zaufanie.
Bardzo się starają skłócić mnie z Safą.
Poprzednio im nie wyszło.
Tym razem też nie wyjdzie.
Ona chce plotkować. Chce, żeby ludzie mi to przekazywali.
Naprawdę tak mówiłaś! To jedyny powód!
Sporo się tu dzieje.
Mogłam wziąć większą maskę.
Jakiś obłęd.
Nie chcę się nią już zajmować.
Zabieraj, kurwa, tę łapę!
Za kogo ty się masz? Gdzie z rękami, klaunie?
Ty wyglądasz jak klaun.
- Nie odzywaj się! - Nie machaj łapami!
Ściągasz na siebie uwagę.
Nie mówimy o niej.
Ta grupa jest jak wulkan. Wystarczy wrzucić kamyk, a wybuchnie.
Nie wiadomo, kiedy ogień zgaśnie.
- Nie mów tak do mnie, dresiaro. - Słucham?
- Nie będę siedzieć z dresiarami. - Co takiego?
Dresiarami?
Muszę ustawić ją do pionu.
Powinna znać swoje miejsce.
Ciągle krzyczy.
Nie tak zachowują się kobiety.
Niech ona przestanie.
Nie gadam z tobą. Nara.
Nie zasługujesz na to.
Nie zadzieraj ze mną.
Dosyć kłótni.
Ty masz swoją wersję, ona ma swoją.
Czemu chce was skłócić? I co mam z tym wspólnego?
To on wszystko zaczął.
Przywykliśmy do dziwnych zachowań Ebraheema.
Próbuje skłócić moją żonę z Safą.
Ile będzie ciągnął tę farsę?
Klimat wyraźnie się zmienił.
Wyczuwam takie rzeczy. Nie miałam sił tam siedzieć.
Kocham was.
- Na razie. - Zbieram się.
Wzięłam torebkę i wyszłam.
Czy to liceum? Tracimy tylko czas.
Moment, Hanna.
Tracę tu czas.
To wyjdź.
Boże!
Już wystarczy.
Jest i Ebraheem!
Wiedzieliście, że ten dzieciak…
Boże, Hanna!
…wysłał Zeinie bluzę z napisem „Nie jesteś firmą”?
Nie chcę kłótni z Ebraheemem.
Zeina to bagatelizowała,
bo nie chciała, żebym dał mu w pysk.
- Żebyś ty dał mi w pysk? - Boże!
Ty mnie?
Nie jesteś mężczyzną ani chłopakiem.
Jestem lepszym mężczyzną niż ty, twój ojciec i dziadek.
Śmiało!
Zrób to!
Jedna walka. Daję słowo.
Nie jesteś mężczyzną ani chłopcem.
Jesteś, jak to sam mówisz, suką!
Chce zobaczyć moją złą stronę?
Proszę bardzo, pozna ją aż za dobrze.
Chłoptaś od kawy! Suka!
- Twoi bliscy to suki! - Hanna!
Wyłączcie kamery i chodźmy na zewnątrz.
On się nigdy nie zmieni.
- To zły moment. - Nie warto.
Nie jest tego wart.
Ebraheem ma coś, na czym mi zależy.
To zły moment.
- Wyjdźcie! - Zrób coś! Będziesz facetem?
Przestań!
Nie przejmowałam się już kawiarnią.
Zależało mi tylko na przyjacielu.
Byłam zła, że odszedł w trakcie rozmowy,
ale był w potrzebie, więc należało o tym zapomnieć.
Tak zrobiłam.
Nazwałem twoją żonę suką!
Co z tym zrobisz?!
Zrób coś!
Co za dzieciak!
Ebraheem, wyluzuj.
Frajer marnuje mój czas. Jakby był w liceum.
No to idź!
Ten dzieciak zadziera z moją rodziną.
Gdy przekroczy granicę, powstrzymam go.
To proste. Nie boję się nikogo.
- Na razie! Możesz już iść! - Już wystarczy.
Hasta la vista! Tam są drzwi!
- Nie wracaj! - Przestań!
Znikaj stąd!
- Bądź ponad to. - On zaczął, więc się bronię.
Twoim zdaniem nie mam prawa się bronić?
Hanna zadarł z jedyną osobą, której nie pokona.
Będzie mnie błagał, żebym dał Zeinie dokumenty.
To przyjęcie, nie bijatyka.
Należy szanować miejsce, gdzie jest się gościem.
Umówiłam się z Danyą, Blissem i LJ na grę w padla.
Przy okazji opowiem LJ o wczorajszej aferze na balu maskowym.
Cześć.
- Co słychać? - Gotowi na mecz?
W porządku?
Zagrajmy.
Dobry mecz.
Dużo cię ominęło.
- Co się wczoraj działo? - Zupełny obłęd.
- Co? - Jwana zaprosiła nas na bal maskowy.
Był taki teatralny klimat i wszyscy trochę dramatyzowali.
Przesadzali.
Sam motyw przewodni już wiele mówi. Noszenie masek.
Z maskami trudno stwierdzić, kto jest szczery, a kto obłudny.
Ebraheem i Hanna prawie się pobili.
Ta sytuacja mnie zszokowała. Nie spodziewałam się tego.
Wskoczył na szklany stół.
Wokół były świeczki i pióra.
O Boże!
Mógł wybuchnąć pożar.
- Tak. - To było straszne.
Przyjaźń nie polega na krzywdzeniu się i zdradzaniu.
Wyjeżdżam na tydzień. Opiekujcie się nią.
Dokąd jedziesz?
Do Kenii.
Fajnie.
Taka podróż duchowa.
Jadę, żeby się trochę odciąć,
bo naszej grupie chyba…
Jak to ująć?
Odwala. Tak to ujmę.
- Napijmy się czegoś. - Przyniosłem wam karak.
Dzięki.
- Mogę im powiedzieć? - Możesz.
Podarowałem Danyi Karak Inc.
Słodkie, co?
- Co? - Mój Boże.
Ładny gest.
Danya i DJ Bliss mieli swoje problemy,
ale to było piękne.
Cieszę się i jestem z niego dumna.
Okazuje żonie wsparcie i miłość.
- Co jeszcze słychać? - Właśnie.
Niedawno byłam w klinice z Jwaną, Farhaną i Mahirą.
Zamówiłyśmy sobie kroplówki, chciałyśmy się odstresować.
Spytałem Jwanę, o co chodzi z wami dwiema,
bo nawet nie wiedziałam, że się przyjaźniłyście.
Przyjaźniłyśmy się, ale to już minęło.
Życzę jej jak najlepiej i ją szanuję.
Mogłaby być moją matką.
Nic więcej nie dam rady zrobić.
Była mi bardzo bliska.
Kochałam ją i troszczyłam się o nią, ale mnie skrzywdziła.
Nie chcę wokół siebie ludzi, którzy nic nie wnoszą,
ale to nie znaczy, że coś jest nie tak.
Po prostu się zmieniłam.
Nie należy wstydzić się zmian.
Przyjaciele czasem przestają ze sobą rozmawiać.
Nie trzeba chcieć o tym dyskutować.
Uważam, że obie zostawiłyśmy to za sobą.
Jwana powiedziała, że złości ją to,
że jesteście zapraszane na te same wydarzenia,
a potem ty mówisz ludziom,
że jeśli zaproszą Jwanę, to nie przyjdziesz.
Zdenerwowało ją to.
Nie tak to wyglądało.
Zaproszono mnie na wydarzenie,
a potem powiedziano mi, że Jwana prosiła, by mnie nie zapraszać.
Czyli na odwrót?
To ona mówi takie rzeczy.
Chciałabym móc sprawić, by nie zapraszano jej na imprezy,
ale niestety nie mam takich wpływów.
To ona to robi.
Wrażliwa część mnie chce, żebyście się pogodziły.
Może potrzebujecie szczerze pogadać.
Jeśli jacyś ludzie coś mówią, to możecie to wyjaśnić.
Może kiedyś wasze relacje się poprawią.
Nie chcę z nią gadać.
Już zdecydowałam.
Pogodzenie się z nią nie wniesie nic do mojego życia.
Już niedługo Dubai Fashion Week.
- Będziesz na wybiegu? - Tak.
Wspaniale.
- Powodzenia. - Dziękuję.
- Udanego pokazu. - Za rzadko się spotykamy.
Podobno Jwana też będzie tam na wybiegu.
Ale stres.
Umówiłam się z Mahirą. Niech dzieci się razem pobawią.
- Cześć. - Nareszcie pora na zabawę.
Moja droga.
- Jak tam? - Dobrze, a u ciebie?
Zapoznajmy się.
- Yasma. - Idź.
A to Alexa.
I Joe.
Idźcie pozjeżdżać.
Patrzcie!
Siądziemy gdzieś na kawę?
- Co tam słychać? - Ominęła cię afera.
Czemu wyszłaś?
To było dla mnie za wiele.
Strasznie wycieńczające.
Nie widziałaś dalszego ciągu.
Jaki był?
Ebraheem mówił, że zawiodłam zaufanie Safy.
Chciał nas skłócić.
Nie zgodzę się na to.
Słusznie.
Brzydko gra.
Hanna stracił cierpliwość. Powiedział, że Ebraheem marnuje nasz czas.
- Co on na to? - Wszedł na stół.
Słucham?
Wskoczył na stół?
Ja trzymałam Hannę.
Okej.
Ebraheem wariował z tyłu.
Słyszałam, że coś się zbiło.
Pobili się?
Mało brakowało.
Mój Boże.
Musiałam zabrać Hannę i wyjść.
Co zrobisz?
- Nie chcę kłótni z Ebraheemem. - Potrzebny ci spokój.
Dla Ebraheema może być to pretekst, by nie oddać mi marki.
To nie w porządku.
- Nie trać nadziei. - Co mi pozostało?
Zapomniałam ci o czymś powiedzieć.
Postanowiłam odłożyć na później szukanie domu.
Dlaczego?
Najpierw muszę zakończyć w życiu parę spraw.
Tkwię w przeszłości. Muszę zakończyć ten etap.
Nie śpiesz się, poczekam.
Rozwód zajmuje za dużo czasu,
więc odłożyłam kupno domu,
bo nie mam teraz czasu ani energii na poszukiwania.
Idziesz na Dubai Fashion Week?
- Chyba tak. - Fajnie.
Dubai Fashion Week.
Międzynarodowa impreza.
Musimy pokazać światu arabską modę i arabskie tradycje.
Chciałabym cię przedstawić mojej przyjaciółce Roz.
To Saudyjka, ale mieszka w LA.
Przyjeżdża na tę imprezę.
Będzie modelką w jednym z pokazów.
Chcę przedstawić ją grupie.
Nie wiem, komu konkretnie…
Najpierw przedstaw ją mnie, a ja ją przygotuję.
Fahad opowiedział nam o swoich problemach ze zdrowiem,
więc zabieramy go z Hassanem na siłownię, żeby go zmotywować.
Będzie też okazja porozmawiać o sytuacji na balu maskowym.
Po wczorajszych wydarzeniach powinniśmy raczej ćwiczyć na ringu.
Do roboty.
Ostatnio mam wrażenie, że w tej grupie zwykle wszystko idzie źle.
Ebraheem nie może zachowywać się w ten sposób
i liczyć, że uniknie konsekwencji.
Nie daj się takim prowokować.
Tak cię podpuścił, że nawet ty się wściekłeś.
Hanna taki nie jest.
Nie zniżyłby się do tego.
Wkurzyło go to, co zrobił Ebraheem,
ale zachował się trochę prowokująco.
Zareagowałem tak pierwszy raz w życiu.
Widziałem, jak Zeina martwi się o markę.
To narastało.
Daj nam spokój. Nie marnuj naszego czasu.
A tu chodzi o moją rodzinę, o żonę i dzieci.
Nie pozwolę na to.
Sądzę, że zachowałem się dobrze po tym, co zrobił mojej żonie.
Oby zrozumiał wiadomość.
Jeśli nie, spotkamy się w sądzie.
Zamierzam unikać Ebraheema.
Jeśli będzie na jakichś imprezach,
po prostu tam nie pójdę.
Zachowujmy się jak dorośli.
Uznałem, że najlepiej będzie,
jeśli będę unikał Ebraheema,
żeby znów nas nie poniosło.
Jak tam hipnoza?
- To nie dla mnie. - O nie!
- Słucham nagrań. - Na początku działały, nie?
Przez parę nocy lepiej spałem, ale znowu jest tak samo.
Hipnoterapia nie jest dla mnie.
Przez noc czy dwie nie włączyłem nagrań, a potem całkiem o nich zapomniałem.
Chcemy pomóc ci z treningami
oraz ze znalezieniem motywacji.
- Dobrze. - Tak?
- Przygotowaliśmy niespodziankę. - Dla mnie?
Cześć, chłopaki.
To Jovana!
Zeina dała mi numer Jovany.
To uznana trenerka personalna.
Zaprosiliśmy ją,
by zapoznała Fahada z siłownią.
Cześć.
- Jestem Jovana. - Miło mi.
Co oni zrobili?
Musi polubić siłownię.
Zaciągnęliście go tutaj, co?
Wcale nie chciał tu przyjść.
Zmusiliście go.
Tak, jest tu wbrew swojej woli.
Safa jest zazdrosna.
Mam nie zadawać się z kobietami, których nie zaakceptowała.
Nie byłaby zadowolona.
Chcesz zrobić pełny trening,
żeby sprawdzić swoją kondycję?
Myślałem, że na początek będzie lżej.
Jasne.
Fahad tylko siedział i robił tak.
W przysiadzie zejdź jak najniżej.
Wytrzymaj pół sekundy, poczuj mięśnie ud i pośladków.
Wyprostuj się i lekko napnij mięśnie.
- Tak? - Świetnie.
Dwa.
Biodra do tyłu, jakbyś siadał na krześle.
Pięć!
Sześć!
Pomóż mu, Jovana!
Nagrałem film z ćwiczeń Fahada,
żeby mógł ocenić postępy,
a także na dowód, że zdołaliśmy zaciągnąć go na siłownię.
Gotowy na dalsze ćwiczenia?
Nie.
Wystarczy na dziś.
Nie do końca mi się podobało, bo nie byłem na to gotowy.
Nie przygotowałem się na coś takiego.
- Może ramiona albo barki? - Raczej nie.
Niech ćwiczą, a ja odpocznę.
- Już? - Tak.
Nie!
Nie podobało mu się.
Plan już bierze w łeb.
Po prostu jest tak,
że na siłowni nie mam motywacji.
Cały ten trening na siłowni nie jest dla mnie.
Hassan i Hanna chcieli mnie zmotywować.
Może dla nich to działa.
Muszę powiedzieć o tym Safie.
Mam nadzieję, że nie przesadzi z reakcją.
Przecież mnie zna.
- Udowodnił, że to porządny facet. - To nie był test.
PORT LOTNICZY W DUBAJU
- Cześć! - Mahira!
Moja droga!
Cześć.
Przyjaźnię się z Roz od czterech lat.
Była pierwszą saudyjską modelką. Mieszka w Stanach.
Od dziesięciu lat nie była w arabskim państwie.
Pomyślałam, że odbiorę ją z lotniska.
Jestem Roz.
Pochodzę z Arabii Saudyjskiej. Jestem znana jako Model Roz.
Mieszkam w Los Angeles.
Jestem pierwszą saudyjską modelką.
Fashion, beauty, sesje, magazyny, okładki.
Tym się zajmuję.
W 2013 wyjechałam do Los Angeles na studia.
Tam zaczęłam pracować jako modelka.
Mam 30 milionów obserwujących na różnych platformach.
Zajęłam się modelingiem jako pierwsza Saudyjka.
Ktoś musiał zrobić pierwszy krok w przyszłość.
Zdecydowałam się na to.
Otworzyłam wielu dziewczynom drzwi do świata social mediów, mody i beauty.
Jestem z nich dumna.
- Kiedy tu ostatnio byłaś? - Prawie dziesięć lat temu.
- Nieźle. - To jedenasty rok.
Opowiedz mi o Fashion Week. Będziesz występować w pokazach?
Normalnie nie występuję na Fashion Week,
ale mnie poprosili.
Zgodziłam się, żeby wspierać lokalne marki.
Lokalne? Fajnie.
Nie pracuję na wybiegu, ale chcę wesprzeć miejscowych twórców.
Mamy wielu utalentowanych ludzi.
Potrzeba ich tylko dostrzec.
Cieszę się, że mogę w tym pomóc.
Oby kiedyś osiągnęli globalny sukces.
Po części się do tego przyczynię.
Muszę zaplanować kalendarz.
Ile będziesz w Dubaju?
Jakieś dwa tygodnie.
Przedstawię cię mojej grupie.
Są mili, ale dramatyzują.
Wystarczy mi w życiu dramy.
Nie mogę się doczekać, kiedy wszystkich poznam.
Oby nie było za dużo dramy.
Poznam cię też z LJ.
Chętnie poznam ją osobiście.
- Jest śliczna. - To prawda.
LJ występuje w tym samym pokazie.
Zapoznam je.
Może LJ udzieli Roz paru rad.
Jak tam życie?
Dzięki Bogu dobrze.
Już po rozwodzie?
Rety.
Wiesz, że mam prawnika.
- Takie rzeczy się przeciągają. - Wiem.
Roz wie, przez co przechodzę.
Gdy byłam w Los Angeles,
obie przeżywałyśmy to samo.
Miałyśmy wspólny temat.
- A jak u ciebie? - Nadal się sądzimy.
- Jest gorzej? - Z deszczu pod rynnę.
Przeżywałam to samo. Wiem, że rozwody bywają okrutne.
Dlatego się wspierałyśmy.
Wtedy się zaprzyjaźniłyśmy.
- Dość o rozwodach. - Zmieńmy temat.
- Nie rozdrapujmy ran. - Właśnie.
Puśćmy coś fajnego.
- Moja droga, witaj w Dubaju! - O Boże.
REZYDENCJA FAHADA I SAFY
Mam dla ciebie kwiaty.
Dziękuję.
Czemu tak chodzisz?
Dziś przyniosłem kwiaty.
Opowiem Safie o wydarzeniach na siłowni. Omówię to z nią.
Co ci jest?
Wszystko mnie boli.
Byłeś na jednym treningu.
Safa…
Ja po porodzie tak nie dramatyzowałam.
Nie jesteś wystrojona?
- Kiedy widziałeś mnie w dżinsach? - Dawno.
Żadnej biżuterii. Prostota.
Dla Safy Siddiqui to rewolucja.
Staję się lepszą osobą.
Dojrzewam, rozumiem wartość doczesnych dóbr.
Nie poznaję się w dżinsach i T-shircie.
Kim jestem?
Oczyszczaj się.
Muszę przywyknąć do kwiatów w prezencie.
To trudne.
Kwiaty? Serio?
Jako dodatek do prezentu – tak, ale jako główny prezent?
Same kwiaty?
Nie wiem, czy przywyknę.
Chłopaki w ramach żartu wynajęli mi kogoś od treningu.
Miało mi to pomóc.
To nic złego. Ty też masz trenerkę.
Gdzie tu żart?
Chodziło o to, jak była ubrana.
- Ona? - Tak, trenerka.
Dobrze znam Safę. Zastanawiałem się, co o tym pomyśli.
Stopa na ziemi. Wytrzymaj pół sekundy.
- Spróbujesz? - Tak.
Co tu się wyprawia?
To żart?
Od kiedy masz trenerki?
Co jest grane?
Mamy w naszym związku umowę.
Nie kręcisz się wokół nieznanych kobiet.
Nawet na nią nie patrzę.
Moment!
Stopa na ziemi. Wytrzymaj pół sekundy.
Patrzysz na nią!
Czemu od razu nie wyszedłeś?
To trenerka. Pomaga mi schudnąć.
Safa jest strasznie zazdrosna,
ale takiej reakcji się nie spodziewałem.
Mówiłem im, że tego nie chcę.
Przeszłam metamorfozę! Robię wszystko, by ci się podobać!
A ty patrzysz na inne!
Zasłużyłam na to?!
Staram się dla ciebie dobrze wyglądać!
Ubieram dla niego indyjskie stroje. Latam do Indii.
Robię wszystko, czego chce.
Ma czelność przebywać z inną kobietą?
- Tak to teraz wygląda?! - Skarbie, uspokój się.
Nie!
Nic nie zrobiłem.
Nawet nie spytałem o nazwisko.
Przesadziłeś.
W tym małżeństwie tak nie robimy.
Mamy regułę dwóch sekund.
Możesz spojrzeć na kobietę przez sekundę,
ale dwie sekundy to już zdrada.
Znasz zasady!
Mnie nie trenują faceci!
Miałam kiedyś trenera?!
Czego ci u mnie brakuje?!
Nie mam nic do ukrycia.
Szczerze ci wszystko mówię.
Uspokój się.
Mamy kryzys w związku!
Zasiał we mnie wątpliwości.
Nie sądziłam, że złamie tę zasadę.
Kochałam cię, bo sądziłam, że widzisz tylko mnie.
To te blond włosy?
Przefarbuję się na blond. Żałuję, że skasowałam apkę śledzącą.
Takie są efekty.
Nie mam nic do dodania. Bardzo mnie rozczarowałeś.
Moje małżeństwo…
Niby co z nim? Zwariowałaś?
Nie spodziewałem się takiej reakcji.
Wybrałem zły moment,
bo zaplanowałem dla niej coś ważnego.
Chcę jej o tym powiedzieć.
Nie wysłuchasz mnie?
- Uspokój się. - O co chodzi?
Przygotowałem coś dla ciebie i dzieci. Na wszelki wypadek. Przeczytaj.
W ostatnich tygodniach pracowałem nad testamentem.
Spadkobiercami będą żona i dzieci.
Muszę zadbać o zdrowie.
Chcę żyć dla dzieci.
Jeśli coś mi się stanie, będą zabezpieczeni nawet po mojej śmierci.
Przeczytaj.
TESTAMENT FAHADA SIDDIQUI
O to chodzi?
Nie pokazuj mi tego!
- Spokojnie. - To stąd te kwiaty!
Co to ma być?!
Safa zareagowała absurdalnie.
Musiała być zła albo przygnębiona, nie wiem.
Było dość nieprzyjemnie.
O co ci chodzi?
Czego jeszcze ode mnie chcesz?
Ten testament poważnie mnie przestraszył.
Nie umiem wyobrazić sobie życia bez Fahada,
ale jestem zła i potrzebuję samotności.
DESIGNERS & US DOM MODY HAUTE COUTURE
Mam dziś przymiarki do pokazu mody.
Sprawdzamy, czy wymiary się zgadzają.
- Cześć. - Witaj.
Trzeci raz występuję na Fashion Week w Dubaju.
- Cieszysz się? - Bardzo.
- Czego się spodziewasz? - Wybieg będzie mój.
Wspaniale!
Dziś pójdę z Roz na przymiarki do sukni, którą ma mieć na pokazie.
Na pewno spotkamy LJ.
Witamy w Designers & Us.
Cześć.
Jak się masz?
Poznaj Model Roz.
- Bardzo mi miło. - Mnie też.
- Świetnie wyglądasz na żywo. - Dzięki.
Mahira przedstawiła mnie przyjaciółce.
Wydawała się miła.
Podzielisz się doświadczeniem? Roz będzie pierwszy raz na wybiegu.
To bardzo proste.
Po prostu idź. Pokaż charakter.
Patrz prosto.
Wiem, jak iść.
- Ale gdzie mam patrzeć? - Przed siebie.
LJ jest urocza. Dała mi parę rad.
- Zaczynajmy. - Gotowe?
- Tak. - Najpierw LJ.
A ja pójdę na herbatę.
Chcą, żebym zamknęła pokaz.
Nie pierwszy raz będę na wybiegu.
Pojadę dziś z Farhaną na przymiarki.
Cześć.
Hej!
Jak tam?
Nie spodziewałam się tam Loujain.
Co słychać?
Cześć.
Nie wiedziałam, że tam będzie.
- Jak leci? - Dobrze cię widzieć.
- Pięknie wyglądasz. - Dzięki.
- W porządku? - Tak.
Macie przymiarki?
Ja już skończyłam i muszę lecieć.
Będzie na wybiegu.
Nie chcę być blisko niej.
Ani na pokazie, ani gdziekolwiek indziej.
Pogadajmy, zanim wyjdziesz.
Coś nie tak?
Skoro jesteśmy tu razem, to może porozmawiajmy.
Uznałam, że to dobry moment,
żeby pozwolić im porozmawiać.
Spróbujmy rozwiązać ten problem.
Wiem, że relacje Jwany i LJ są napięte.
Jwana nie przywitała się z nią.
Było mi bardzo niezręcznie.
Zostawię was.
- Nie musisz. - Możesz zostać.
Nie.
Odpada.
- Wiesz co, musimy porozmawiać. - Wezmę tylko torebkę.
Jasne. Przepraszam.
To chyba prywatna rozmowa Farhany, Jwany i LJ.
Wzięłyśmy z Mahirą torebki i dałyśmy im przestrzeń.
Gadajcie, ale nie mieszajcie nas w to.
Porozmawiajmy spokojnie, nawet jeśli nie chcecie się przyjaźnić.
Czemu mnie w to wciągasz?
Wcale tak nie robię.
Wiesz, jaki jest problem? Pytam ciebie.
- Nieważne, jaki macie problem… - To jest ważne.
Ty tego chciałaś.
- Ale nie kłóćmy się. - Ja się nie kłócę.
Akurat Farhana nie powinna namawiać mnie do pojednania.
Czego chcesz?
Żebyście mogły się chociaż przywitać.
Z nikim nie chciałam o tym rozmawiać.
Od ponad trzech lat nie gadamy z Jwaną z wielu powodów.
I tyle.
Jwana, zachowywałam dystans. Coś stało się w Dubaju.
- Wolę o tym nie mówić. - Pogadajmy.
- Nie chcę. - Mam tego dosyć.
- Mów, Loujain. - Dużo o mnie mówisz.
I co? Wszyscy gadają.
Powiedziałaś komuś coś, co zdradziłam ci w tajemnicy.
Masz dowód?
Najpierw na mnie spojrzyj.
Jeśli wierzy się w swoje słowa, to patrzy się rozmówcy w oczy.
Mówię do ciebie, nie do ściany.
Nie mogę.
Jak śmiesz patrzeć mi w oczy?
Skąd ta czelność?
Powiedziałaś jej, że zrobiłaś to na złość!
- Nie rozmawiałyśmy ze sobą! - To nieważne!
Gdybyśmy nie gadały, mogłabym umówić się z twoim byłym?
Nie umówiłam się z nim!
Chyba popełniłam błąd.
Obserwowałaś go i dawałaś serduszka.
- Wszyscy mi mówili. - Zaprzyjaźniliśmy się.
Czemu chcesz się z nim przyjaźnić?!
Serio tego żałuję.
Zakumplowaliśmy się w social mediach, nic więcej!
Powiedziałaś jej, że chcesz mnie zranić. Przysięgnij na dzieci, że nie!
Powiedziałaś jej to?
Tak.
Zrobiłam to celowo.
Jwana mnie skrzywdziła.
Chciałam, żeby poczuła się tak samo.
Napisy: Przemysław Żbikowski