Sabi mo, "Gusto kong pasakitan si Jwana."
Isumpa mo sa mga anak mo 'yan!
Di ba sinabi mo 'yan sa kanya?
Oo.
Ako pa ba, Loujain? Parang nanay at kapatid mo na ako!
-Parang akong nanay ng mga anak mo! -Hindi.
-Gagawin mo ito sa akin? Ako? -Relax lang.
-Kung papakinggan mo ako… -Bakit pa?
Pagkatapos ng lahat ng ginawa ko para sa 'yo?
Ako pa talaga?
-Kung may nangahas na siraan ka… -Maupo ka muna.
Lumayo ka!
Bakit ba siya puno ng galit?
Hindi ko naman sinasadyang saktan siya.
Sinaktan niya ako at hindi na maghihilom ang sugat noon.
Para na kitang kapatid.
-Sinisiraan mo ako! -Wala akong sinabing masama…
-Di kita sinaktan kahit kailan. -Nagawa mo na!
Isumpa mo sa mga anak mo!
-Sinaktan mo ako ng maraming beses. -Sumpa man.
Sabi mo sa akin, "Ginawa niya 'yon. Gusto ka niyang saktan."
-Hindi, sabi ko… -Sinabi mo!
-Farhana? -Hindi…
Laging iba ang dating ng tsismis
at nakakasakit talaga 'yon
kapag may sinabi ka na di maayos ang pagkakasabi.
Di ko sinabi sa kanya…
Ang ibig kong sabihin, pareho kayong nagkasakitan.
-Jwana, halika… -Hindi!
Ginawa mo 'to. Samahan mo siya.
Bumalik ka. Please, Jwana.
Gusto niyang palabasin na sobrang sama noon,
dahil wala na siyang masabi pang iba.
Ako ang biktima.
Sinira niya ako!
-Umiiyak ako gabi-gabi. -Alam ko.
Dalawang taon 'yon.
Ginawa niya 'to para lang saktan ako!
Wala siyang ginagawa.
-Sabi niya… -Wala akong paki!
Ano ba?
Ayoko nang makasama siya sa parehong runway.
Di na talaga.
Ayaw niya akong pagsalitain.
Sandali lang muna.
Normal pa ba 'to?
-Kasinungalingan 'to. -Teka.
Paano mo kakausapin ang sumisigaw at ayaw kang pagsalitain?
Iniisip niya na okay lang. Pwede niyang gawin kahit ano.
Kaya niyang siraan kahit sino.
Pwede niyang guluhin kami ng mga kaibigan ko.
At gawin ang gusto niya? Para bang okay lang!
Sinadya ko 'yon.
Sinadya ko talagang mag-comment.
Pero bakit kasi siya pa? Marami pa namang ibang tao d'yan.
Dahil sinaktan niya ako.
Ginalit ko siya nang lumabas siya sa taong alam niyang gusto ko.
Di siya nakipag-date. Magkaibigan lang sila.
-Siya ang nag-umpisa. -Pero…
Tinulak niya ako na maging ganito sa kanya.
Kailangang maging wolf ka sa buhay.
Pag sinaktan ka ng iba,
kailangan mong tumayo at ipagtanggol ang sarili mo,
at wag lang manahimik.
Gusto ko pa siyang harapin, pero umalis na siya.
DUBAI BLING
Pupunta ako sa Kenya para sa spiritual meditation retreat ko.
At sinamahan ako ni Danya sa airport.
Gusto ko siyang sumama
dahil kailangan ko lang mag-open up at ilabas ang lahat ng nasa isip ko.
Kaya sinulatan ko siya.
Buti na lang aalis ako.
Okay ka lang ba habang wala ako?
-Sigurado ka? -Mami-miss kita.
Pero masaya ako na makakapahinga ka.
-Oo. -Lalo na bago ang big show mo.
Magdi-DJ ako sa Untold Festival, Dubai.
At ayokong magkaroon ng sitwasyon
kung saan hindi ko kayang…
ibigay ang lahat bago ang show.
Kaya naisip ko, mas mabuting makalayo muna sandali.
Kumusta ba tayo?
Tingin ko mas okay tayo kaysa last year,
pero parang marami pa tayong dapat ayusin.
Alam mo naman na sobrang hirap last year.
Ayokong balikan 'yon, sa totoo lang.
Isa 'yon sa mga dahilan ng retreat ko.
Di lang para makapaghanda sa big show.
Para rin ito sa ating dalawa.
Gusto ko ring isipin mo ang relasyon natin
habang wala ako.
Naalala mo kung paano tayo nagkakilala? Young, wild, at free.
Di natin kailangang tumigil sa pagiging young, wild, at free.
Kahit medyo tumanda pa tayo.
Sa paglipas ng panahon na kasal kayo,
minsan nakakalimutan 'yong masayang pagkakaibigan ninyo.
Ito 'yong kailangan naming ibalik,
dahil doon kami na-in love sa isa't isa.
-Habang nag-iimpake ako… -Diyos ko!
May nakita akong cool stuff at dinala ko 'yon.
Di ko alam kung naaalala mo pa,
pero ito lahat 'yong sulat at notes…
-…na binigay mo sa akin. -Hala.
-Tingnan mo 'yong sulat mo. -Saan mo nahanap 'yan?
"From your wifey, love you always."
Tingnan mo.
Hindi ko akalain na tinago niya pa 'yong mga sulat ko noong 10 years ago.
Bumalik lahat ng magagandang alaala.
Gumamit ka pa ng buong papel para lang masulat ang "Mahal kita."
Tingnan mo, o.
Kailan mo ako huling sinulatan?
Tumigil ako nang naging busy na sa mga bata.
Sa dami ng responsibilidad sa buhay,
nakakalimutan mo kung sino ang karelasyon mo.
Iyon ang nangyari sa amin. Nakalimutan na ang isa't isa.
Tingin ko, unti-unti na kaming bumabalik sa isa't isa,
at inaalala kung bakit kami na-in love at nagpakasal
at maibalik 'yon.
Mahal pa rin kita at importante ka sa akin…
Mas minahal kita after nating magkaanak,
dahil tatay ka pa rin ng mga anak ko.
Mahal din kita at gusto kong sabihin na miss na kita.
-Nami-miss ko 'yong tayo at… -Miss din kita.
Sana, pagbalik ko, parang bagong simula.
-May isa pa akong ibibigay sa 'yo. -Ano 'yan?
Isang sulat.
Maraming nandito. Ang tagal ko 'tong isinulat,
kaya sana magustuhan mo.
Basahin ko na ba? 'Wag ngayon.
Basahin mo pagkaalis ko, dahil dapat mong basahing mag-isa.
Dahil hindi ako magaling makipag-usap, mas madali na sulatan siya.
Tingnan natin ang reaction niya.
-I love you. -I love you too.
Mag-ingat ka.
-Ingat ka, okay? -Salamat.
-See you. Bye. -Bye.
Puno ng emosyon 'yong sulat.
Medyo masakit siguro,
pero ito ang nararamdaman ko, at ito ang katotohanan.
Sana magsilbi itong bagong simula.
"Mahal kong Danya, matagal na tayong di nakakasulat…
…sa isa't isa.
Kaya naisip kong paraan ito para sabihin sa yo
ang nasa isip ko.
Alam mong naging napakahirap ng nagdaang taon,
at pakiramdam kong wala ka noong panahon na kailangan kita.
Pinag-iisipan ko kung itutuloy ko pa 'tong relasyon natin.
Tapos, naisip ko ang magaganda nating anak, pamilya natin,
lahat ng oras na magkasama tayo.
Nalungkot ako at nasaktan sa pag-iisip ng gano'n.
Mahal kita, Danya.
Mahalaga kayo ng mga bata sa akin.
Gusto ko lang na makabalik tayo sa dati
kung saan nagkakaintindihan talaga tayo.
Kaya sana habang nasa biyahe ako,
maglaan ka ng oras para pag-isipan ang lahat,
alamin kung ano talaga ang mahalaga sa buhay mo.
"Love always, Marwan."
Di ko akalain na ganito ang naiisip niya,
na di niya gustong ituloy ang relasyon namin.
Nagising talaga ako sa katotohanan nang mabasa ko 'yon.
Pagbalik niya, mag-uusap kami
tungkol sa letter at di ko 'yon ipagwawalang-bahala.
Gusto raw makipag-usap ni Danya kaya magkikita kami sa Besties Café.
Kailangan talaga naming mag-usap.
-Hello. -Hello.
-Kumusta na? -Ayos lang.
-Buti pumunta ka. -Late ka talaga?
Late talaga? Fashionably late kaya.
Gusto kong magkita tayo kasi pakiramdam ko,
sa daming drama na nangyayari sa grupo natin,
wala na tayong pagkakataong mapag-usapan ang negosyo.
-Nag-usap tayo sa park, di ba? -Oo.
Maayos naman ang lahat noon. Maayos naman tayo.
Pagkatapos ng tatlong oras,
nag-post ka sa social media na ibebenta mo ang Besties Café.
Dismayado ako noon.
-Naiinis ako. -Okay.
Galit ako. Ang pangit ng feeling ko.
Ba't di mo ako kinausap o sana tinawagan mo ako…
-Dahil pagod na ako! -…o, sa park pa lang.
Ba't di mo ako sinabihan?
-Iyon na, Danya. -"Nag-aaway tayo. Ibenta na."
'Yon na. Desisyon ko 'yon.
Di mo inaamin ang pagkakamali mo.
Sinabi ko na kung may problema, ibebenta ko, di ba?
Pero ano ang isyu? Late? Di pagkakaintindihan 'yon, di isyu.
'Yon kasi ang umpisa. 'Yon na.
Gusto kong pigilan 'yon. Para hindi lumala.
Sinubukan kong kausapin si Danya, pero di siya nakinig.
Kaya ang paraan na lang para seryosohin siya
ay maging extreme, at 'yon ay pagbebenta na.
Alam ko ang kailangan para maging successful.
Kailangan sa negosyo na maging prangka at nasa oras.
Okay. Inaayos ko na 'yan.
Sasabihin ko ang gagawin ko para maging on time.
Sige, ano 'yan?
Okay. Una, dalawa ang relo ko.
Isang original time,
at isang 30 minutes in advance.
Di mo man lang ba ia-acknowledge na sinusubukan ko?
Una, salamat sa pag-amin mo na mali ka.
-Tama? -Oo.
Pero kailan mo aakuin ang responsibilidad mo?
Noong kinuwento mo kina Safa at Zeina,
sinaktan mo ang feelings ko.
Kawawa ka naman!
Pero di mo aamining mali 'yon?
Hindi.
-Di mo ba naisip na kabastusan 'yon? -Hindi.
Ebraheem! Please naman!
-Nasaktan ako. Nasaan ang accountability? -Sorry.
-Ano? -Cookie?
-Ulit nga. -Sorry. Gusto mo ng cookie?
Nag-sorry si Ebraheem Al Samadi!
Ang lalaking di humihingi ng tawad, humingi ng tawad. Salamat.
Thank you!
Mag-agree tayo na last chance mo na 'to na magseryoso at maging on time,
para maayos na ito.
-Okay ba? Sige. -Okay.
Masaya ako na napag-usapan namin ito,
at nagkasundo kami.
Kaya, hindi ko na ibebenta,
pero ito na ang last chance niya,
para umayos at gawin ang tama.
May isa pa pala akong gustong sabihin sa 'yo tungkol sa akin.
Noong isang araw, binigyan ako ni Marwan ng susi sa Karak Inc.
Sabi niya, "Gusto kong iyo na ang negosyo ko."
Ang cute, a.
Hindi ko talaga naisip,
na pagkakatiwalaan ako ni Marwan
para ibigay sa akin ang negosyo.
Sa totoo lang, medyo nagulat ako sa timing noon
dahil kabubukas lang namin ng Besties Café.
Kung hindi niya kayang gawin ang mga simpleng bagay
na sinabi ko para sa Besties Café,
hindi niya kakayanin ang responsibilidad sa Karak Inc.
Nasaan si DJ Bliss?
-Nag-travel. Nasa Kenya siya. -Bakit?
Gusto niyang mag-reconnect sa sarili.
Di maganda 'yong last year para sa amin,
pero inaayos na namin ang relasyon at communication naming dalawa.
Nagulat ako na nag-travel si Bliss dahil di niya sinabi sa akin.
Ilang beses ko nang tinanong si DJ Bliss na sumama sa akin, pero ayaw niya.
Tinatanong ko si Danya kung ano'ng balita, sasabihin lang niya na busy siya.
Palaging may dahilan.
Pagbalik ni Bliss, gusto ko na tayong tatlo
ay lumabas at mag-enjoy lang.
-Maging parang bata ulit. -Okay.
Ganito. May sizes ang mga kompanya.
Okay.
May tawag din sa mga size. Halimbawa, Grande ang tawag ng iba.
Ang idea ay…
Zeina at Safa.
Nakakatawa talaga 'yon.
Bahala na kayong mag-isip.
Itanong muna natin.
-Baka ma-offend sila. -Di siguro.
Baka seryosohin ni Hanna…
-Baka ma-offend din siya. -Sino si Hanna?
-Hanna. -Hanna.
Kinakausap mo ba siya o…
Hindi, walang dahilan.
Pero kung magmamakaawa siyang ibigay ang kompanya ng asawa niya…
Teka. Di mo pa ibinigay kay Zeina ang trademark?
Hindi pa.
Pero sinabi ni Zeina na sinabi mo,
"Ang bad news, nasa akin. Ang good news, ibibigay ko sa 'yo."
Ibibigay ko. Pero sinira ng asawa niya.
-Humingi siya ng tawad. -Dahil kay Hanna…
Oo, nag-usap na kami. Ba't nangialam pa siya?
Imbitado ako sa Dubai Fashion Week.
Gusto kong makita ang reaction ni Hanna
pagkatapos ng dramang nangyari sa event ni Jwana.
Maglalakad ako ngayon sa Dubai Fashion Week.
Dubai Fashion Week ang isa sa pinakamalaking fashion event.
Napakaganda na ng fashion scene sa Dubai
at maraming malalaking designer ang pumupunta kada taon.
Ngayon ang first time sa career ko na maglakad sa runway.
Sa totoo lang, ang gulo sa backstage.
Pero magandang experience ito.
-Ready ka na ba? -Medyo.
Kumusta ka?
Stressed ako.
-Talaga? -First time ko 'to.
Pag naglalakad ka na,
wag ka lang tumingin sa taas, sundan mo rin ang ilaw.
Okay.
Di ako runway model, pero experience din 'to,
kaya naisip kong subukan.
At para na rin masuportahan ang local designers.
Ano palang nangyari noong fitting?
Narinig ko ang boses n'yo. Parang may stress.
-Stress? -Oo.
-Walang nangyari. -Wala?
Hindi ka naman kasali doon.
Wag kang mag-alala.
Alam ko. Iniiwasan ko ang mga ganyan.
Wala sa lugar 'yong tanong niya. Walang dapat pag-usapan.
Sasabihin ko na sa 'yo, wag kang maging gossip.
-Ayoko ng gano'n. -Tama.
Hindi ako gano'n,
gusto ko lang i-check kung okay lang ang lahat.
Ayaw pag-usapan ni LJ ang mga detalye.
Ayaw niyang lumabas ang dumi nila.
Maglalakad si LJ at Model Roz sa runway
sa Dubai Fashion Week.
Sayang at di makakapunta si Hanna.
Pagkatapos noong nangyari,
delikado na magkasama…
sina Hanna at Ebraheem.
Gusto ko ang buzz ng Fashion Week.
Sanay na kami sa Paris at Milan.
Wag ka, habibi.
Para sa real fashion, tara sa Dubai.
-Kumusta? Buti nandito ka. -Hi.
-Musta? -Ang ganda mo!
Kumusta?
-Mabuti naman. -Okay.
-Kailangan kitang makausap. -Okay.
May unfinished business ako kay Hassan.
Alam mo ba ang ginawa niya?
'Yong trainer ba?
-Alam mo? -Narinig ko.
Pero ba't ka nakangiti?
-'Yong trainer ba? -Tumigil ka.
Grabe. Nagkaroon kami ng malaking away.
-Ano ang problema? -Babae siya…
-Ano naman? -May rule ako para kay Fahad.
Di siya pwede sa mga di kilalang babae.
-Hindi nakakatawa. -Di naman grabe, Safa.
Hindi 'yon grabe.
Pwede si Fahad makihalubilo kina Zeina,
sa kapatid ko, kapatid niya,
sa nanay ko.
Sa kanila lang.
At sa 'kin.
Kung gusto mong magalit, kausapin mo si Zeina. Siya ang nag-refer.
-Si Zeina? -Siya ang nag-refer.
Magaling siyang personal trainer.
Hello!
Zeina, ikaw raw ang nag-refer sa babae?
-Sinong babae? -Excuse me. Teka lang, ano.
Sino ang babaeng ni-refer mo para i-train si Fahad?
-'Yong trainer! -Kailan pa?
Ba't pinapalabas mo na parang ihu-hook up ko sila?
Gusto namin ng makapagbibigay ng results.
Ano'ng sabi mo?
Dapat bang ipinaalam ko sa 'yo?
-Oo naman. -Okay.
Nagsasayang lang ng oras si Safa.
Dahil mabuting tao si Fahad,
at mahal na mahal niya siya,
pero ganoon si Safa.
Nakatutok lagi kay Fahad.
Walang mga di kilalang babae sa paligid ng asawa ko.
Kung papadalhan mo ako ng profile, titingnan ko, kailangan kong aprubahan,
at sasabihin ko kung accepted o rejected.
99.9% ay rejected.
Kung accepted, sige lang. Kung hindi, hindi.
Tama na! Tapusin na natin 'to.
Sa tingin ko, minsan, sumosobra na si Safa.
Pero may pakialam kami kay Fahad. Gusto naming mapabuti si Fahad.
-Ano pa man, mabuti si Fahad. -Oo.
Model ang lalaking 'to.
At wala kang dapat ipag-alala.
Binigyan ko ng second chance si Fahad.
Kailangan kong maintindihan
na hindi niya 'yon intensiyon,
pero nasaktan pa rin ako.
Mag-enjoy lang tayo!
-Tara. -Pwede bang hawakan si…
-Oo naman. -Wag ka nga, Zeina.
-Identified female naman ako! -Zeina, atras ka.
Hi, babe. Kumusta ka na?
-Hi! -Hello!
-Kumusta? -Na-miss kita.
Pupunta pala kayo sa backstage!
-Miss Fabulous! -Hi, babe! Kumusta?
Kumusta? Ang ganda mo.
Gusto kong kumustahin ka.
Oo naman. Ba't naman ako hindi magiging okay?
Pagkatapos ng nangyari
sa amin nina LJ at Jwana sa fitting,
gusto kong kumustahin si LJ para makitang ayos siya,
at iparamdam na nandito lang ako para sa kanya.
Okay na ba kayo ng kaibigan mo?
Nag-aalala ka na baka magalit siya sa 'yo.
Nag-usap na kami at magkikita ulit.
Pagbalik na lang niya galing sa travel.
-Sino? -Jwana.
Pagkatapos ng nangyari kina LJ at Jwana,
binlock niya ako ng mga dalawang oras,
at in-unblock niya ulit.
Nagkabati na kami, ang cute lang.
Excited na ako sa show mo.
-Good luck, habibi. -Salamat.
Tara. Kailangan ko nang mag-ready.
Nakita ko ang lahat at nagkatinginan kami ni Ebraheem.
Kung tutuparin ni Ebraheem ang salita niya,
hindi dapat maapektuhan ang isyu niya kay Hanna
sa pangako na ibabalik niya ang trademark.
Sinabi ko kay Zeina, ibibigay ko ang trademark,
pero sinira ng asawa niya 'yon.
Di sumipot si Hanna sa fashion show dahil isa siyang duwag.
Di ko na lang babanggitin sa kanya. Public space kasi.
Ayokong gumawa ng gulo doon.
Wala akong pakialam sa mga nangyayari.
Sa ngayon, magfo-focus lang ako sa show.
Medyo overwhelming ang pakiramdam habang papalapit na ang runway.
Dahil magkakaalamanan na talaga.
Nagsimula na ba?
LJ.
Very special ang pag-open ng show
dahil parang nagbubukas ka ng libro.
Introduction ang unang page ng buong collection.
Go, LJ!
Ang ganda ng look. It's nice nga.
Sinimulan ni LJ ang fashion show, ang ganda-ganda niya,
at sobrang proud ako sa kanya.
Gustong manguna ng Dubai sa lahat ng larangan.
Kasama doon ang Dubai Fashion Week.
Kaya ginagawa ng lahat ng designer na makasali dito sa special event.
Si Model Roz 'yan.
Ang saya sa pakiramdam.
Para akong paru-parong lumulutang sa runway.
Siya ba 'yong gusto mong ipakilala?
Natutuwa akong makita si Model Roz na lumabas at tinapos ang runway.
Gusto ko ang suot niya. Napakaganda at flowing noon.
Napakaganda niya.
-Standing ovation! Yeah! -Ang galing!
Welcome sa Dubai, ganda!
Nakilala ko si Roz nitong mga nagdaang taon.
Pumunta siya sa events namin sa LA,
at masaya akong makita siya dito sa Dubai.
Napaka-sweet niya.
Ladies and gentlemen, mula pa sa LA, si Roz.
Masaya kaming nandito siya sa Dubai.
-Mula LA, babe! -Yeah!
-Welcome to Dubai! -Welcome to Dubai!
First time ko sa Dubai.
Kaya sana ilibot n'yo ako.
Apat na taon na akong nandito,
araw-araw, may bago palagi.
-Oo. -Tama.
Lalo na sa grupong 'to, di ka mabo-bore.
-Hindi talaga. -Palaging may ganap.
-Laging may entertainment. -Palagi 'yan!
Oo.
Gusto kong ipakita kay Roz ang feeling ng pagtira dito sa Dubai,
para balang araw, makalipat siya dito.
Inimbita ko si Roz sa bahay namin ngayon.
Susubukan namin ang ilan sa mga recipe ng daddy ko.
Kasama rin namin si Mahira, si Safa,
ang kapatid kong si Alia at si Hassan.
-Hi, Tito. Kumusta kayo? -Hello.
Grabe ang pagkain!
Wow!
-Ready nang kumain. -Maupo na tayo.
-Grabe ang pagkain! -Blessed tayo.
Inihanda namin para sa 'yo ang special Iraqi Dolma.
Kayo ba ang nagluto?
-Medyo. -Talaga?
Miss ko na ang Arabian food, 'yong lahat ng putahe.
May Arabic food sa America pero hindi kapareho ang lasa.
Roz, masaya ka ba sa Dubai?
Ano ang pinagkaiba nito sa States?
-Una, 'yong safety. -Oo naman.
Pwede kang maglakad-lakad na walang inaalala.
'Yon ang pinakamahalaga sa akin.
Problema ba ang pagiging Saudi at modelo?
Noong nagsimula ako, mahirap kasi bago ito sa kanila.
Ako ang first Saudi model. Pero ngayon, maganda na.
Proud ako sa mga nangyayari sa Saudi.
-Nagbago na ang Saudi Arabia. -Oo.
Excited akong makita ang progress doon.
Gaano na katagal mula nang nasa Saudi ka?
Mga sampung taon na.
Sampung taon?
Plano kong bumalik sa Saudi para makabisita sana.
Di pa ako nakapunta sa Middle East sa loob ng sampung taon.
Ang dahilan ay pagkatapos ng divorce ko,
sa kasamaang palad, naipit ako sa America.
Kapag pumunta ako sa Saudi, imbitado kayong lahat sa amin.
Gusto ng lahat na bisitahin ang Saudi
para makita ang mga nakikita nila sa social media.
Excited na akong makita ang lahat.
Ano pa ang ginagawa mo?
Sinusubukan ng asawa ko na alagaan ang sarili niya
at ang health niya.
Sabi nina Hassan at Hanna, "Okay, sige. Dadalhin ka namin sa gym."
Kumuha sila ng babaeng may blond hair. Sorry.
Ipinakita niya 'yong video at natakot ako!
Bakit kayo tumatawa?
Di 'yan gagawin ni Hassan.
Narinig mo na sa father-in-law ko.
Ipinahiya kami ni Safa sa harap ng biyenan ko,
at malinaw na di niya ito palalampasin.
Hindi niya ipapakita ang video kung may ginawa siyang mali.
Bakit may pabulaklak?
-Alam niyang nagkamali siya. -May bulaklak pala.
-Oo. -Alam niyang magagalit ka.
Makikita niya ang hinahanap niya.
Dugong Iraqi talaga siya.
Ang dugong Iraqi ay nasa loob ko.
Kailangan ko talagang pag-isipan 'to.
Para masigurado ko na hindi na mauulit.
Guys, magpapadala ako ng invite.
May photoshoot ako.
Para sa aming Vanilla 28 fragrance,
at gusto kong kasama kayo doon.
Oo naman!
Excited na ako para sa fragrance brand photoshoot namin.
Gusto kong magkasama ang grupo,
at sana walang gulong mangyayari.
Pinapadala mo ba ang date gamit ang Google Meet?
-Oo. -Oo.
-Ano? -Sandali. Hindi lang 'yon.
Kailangang nakalagay sa calendar three days in advance.
Ideally, isang linggo.
At saka, 'yong oras ng biyahe,
kunwari, sabihin nating 9:00 ang dinner.
nakalagay, "8:45 sa kotse."
Naiintindihan ko si Mona. Super busy niya.
Naka-schedule ang lahat para di makalimutan.
Pero di kailangang idamay ang kawawang asawa niya.
"Isinama kita sa calendar ko para di kita makalimutan."
May maganda akong idea!
Sabihin mo sa kanya, "Ito na ang time and place. Mag-ready ka."
Pag na-late siya o di pumunta,
sabihin mo, "Excuse me."
-"Kita mo?" -Ganyan nga.
Sinabi ko na 'yan.
-Block 6:00 p.m., kunwari on day X. -Okay.
Di siya pwedeng magreklamo…
-Sa invite. -Hindi.
Ayoko ng salitang "Hindi."
Ang dami kong pinagdaanan para marating ang ganitong disiplina,
at sana mahanap namin ni Hassan ang balance dito.
Okay.
Nasa Karak Inc ako. para maging pamilyar sa sistema,
sa operasyon,
at inimbitahan ko si LJ na mag-breakfast.
Naisip ko, bakit hind ko kausapin si LJ tungkol sa sulat ni Bliss,
at tingnan ang sasabihin niya.
Kumusta ang lahat? Kumusta ang Karak?
Ang hirap balansehin ng Karak Inc. at Besties Café,
at mga bata pa.
Kaya pinagsisikapan ko talaga.
At isa pa,
nasa travel si Marwan.
Binigyan niya ako ng sulat, at sa sulat,
isinulat niya 'yong relationship namin last year,
sobrang disconnected daw namin, na pakiramdam niya na…
gusto niya nang isuko 'yong relasyon.
Noong nabasa ko, sumama ang loob ko.
Ano ba ang magtutulak sa kanya para makarating doon?
Last year, dahil busy ako sa mga negosyo,
baka naisip niya na nakalimutan ko na kami.
Baka 'yon ang nagtulak sa kanya para hindi na ituloy pa ito.
Baka nagkakalayo na kayo
kaya medyo tumamlay ang relasyon n'yo.
Oo.
I-try mo siguro ang one-on-one date.
Lumabas kayo.
-Bigyan mo siya ng oras. -Oo, sige.
Para manatiling malusog at magpatuloy ang relasyon, tingin ko,
kailangang magsikap talaga.
Magiging maayos din 'yan. Magtiwala ka.
Gusto kong makita ulit si DJ Bliss na patay na patay sa 'yo.
-Salamat, habibi. -Tingnan mo.
Di ko ma-imagine ang buhay na wala si Bliss.
Bibitiwan ko ang lahat para lang mabuo
ang pamilya ko at maayos ang relasyon namin.
Tawagan natin siya at kumustahin sa Kenya?
-Sige, tawagan natin. -Okay.
Hey guys!
Hi! Kumusta ka na?
Hi, Bliss. Kumusta?
Kumusta ang biyahe mo?
Ang astig ng trip ko. Ang totoo, ayoko nang bumalik.
Napakaraming drama sa grupo d'yan,
at alam kong marami talaga.
Ayokong masayang lang ang energy ko.
Tama. Gusto mong ibigay ang lakas mo
sa mga taong gusto mo talagang bigyan ng panahon.
Natutuwa ako na free ako.
Ako ang magdedesisyon kung sino ang gusto ko sa paligid ko.
Ako ang pipili. Ekis o check ka sa akin.
-Kita-kits na lang. -Love you.
Gusto ko 'yong sinabi mo.
Na minsan, may mga taong di mo makasundo, inuubos nila ang energy mo.
Oo, may mga taong hindi ko na kinakausap,
at 'yong taong iyon ay laging nasa paligid lang.
-Sa bawat event. -Oo.
Sinasabi na friends raw kami ng ex-bf niya.
Pwede kong maging kaibigan kahit sino.
-May isyu siya doon? -Kahit sinong gusto ko.
Wow! Di ko alam 'yan.
Nasaktan niya talaga ako.
Kaya kailangan kong ipatikim sa kanya
ang ginagawa niya sa akin.
-Okay. -Di niya ako pag-aari.
Di niya ako hawak.
Di ako si Farhana. Di niya ako puppet.
-Oo. -Wala akong kailangan sa kanya.
-Okay. -Wala.
Si Jwana, gusto niyang kontrolin ang bawat sitwasyon,
bawat tao.
Pero hindi niya ako makokontrol.
Marami nga siyang pera pero di 'yon nakakabili ng class.
Di rin 'yon nagbibigay ng dahilan…
-…para bastusin ang tao. -Tama.
Naiintindihan ko na.
Si LJ 'yong tipo ng tao na ayaw makontrol.
Feeling ko tama si LJ.
Sa lahat ng ito, may photoshoot pa tayo kay Mona.
Pupunta tayong lahat. Darating siya. Ano'ng gagawin mo?
Pupunta lang ako para kay Mona.
Pero di ibig sabihin na kakausapin ko siya.
Gagawin niya ang lahat para paalisin ako sa grupo,
pero ako si LJ.
Imi-meet ko sina Roz at Zeina
at dadalhin ko sila sa Skydive Dubai.
Matagal nang gustong gawin ito ni Roz.
Tingnan natin ang mangyayari.
Excited na ako. Diyos ko. First time ko.
Kumusta ba kayo?
-Okay. Una sa lahat, excited ako. -Okay.
Pero alam kong kapag binuksan nila ang pinto,
magwawala na ako.
-Wala kang choice. -Aatras ka?
-Alam ko. Walang choice. -Mauna ka, tapos…
Wag mong gagawin 'yan.
Pagtalon ko sa eroplano,
iiwan ko ang ilan sa anxiety ko,
lalo na sa drama kay Ebraheem at sa trademark.
-Kumusta pala ang show? -Maganda naman.
Na-stress ako dahil first time ko.
Pero maganda ang kinalabasan.
Nag-alala ako nang konti sa show.
-Bakit? -Bakit?
Dahil alam ko na nandoon si Ebraheem.
Buti na lang wala si Hanna dahil nag-alala rin ako.
-Oo. -Sorry.
Minsan, medyo nakakatawa si Ebraheem,
at gusto niyang subukan ang mga tao.
Tingin ko, nagbibiro lang siya.
Hindi ko alam kung talaga bang nakakatawa ito.
Matagal na akong nag-iimbestiga,
para masiguro na ang trademark ay nakarehistro sa pangalan ni Ebraheem.
Pwede ring nagbibiro lang siya.
-Na hindi niya ni-register. -Oo.
Kaya nag-research ako, tinawagan ko 'yong trademark agent,
dinouble-check nila sa system at registered nga.
Di ako makapaniwala.
Sa ngayon, na kay Ebraheem ang trademark.
Sigurado na ako ngayon.
Nagdadagdag lang siya ng stress at pressure sa akin,
na labas pa sa problema niya kay Hanna.
-Welcome sa Skydive Dubai. -Hi!
-Maraming salamat. -Handa na ba kayong tumalon?
-Oo. -Oo.
-Ready na. -Tara.
Sasama ka ba sa 'min?
May calendar invite ako. Kailangan ko nang umalis.
Sorry, guys.
Nakaisip ako ng dahilan.
Di ako tatalon kasama nila.
Natataranta ako, e.
Akala namin kasama ka.
Importante lang 'to.
Niloko kami ni Mona at tumakas.
Di ko alam kung nagsisinungaling siya. Tumingin ka sa mga mata ko, Mona.
Kumusta?
-Ang saya, di ba? -Napakasarap.
-Ang galing. -Ipinakita niya ang Dubai mula sa taas.
Pakiramdam ko pinakawalan ko na lahat ng stress sa buhay ko…
Ayos 'to.
Ang gandang experience no'n.
Parang gusto ko pang ulitin.
Pinilit ko talagang i-enjoy ang bawat segundo.
And action!
May importanteng photoshoot ako para sa aking fragrance brand,
at inimbitahan ko ang buong grupo
para samahan ako at magkaroon ng magandang memories
at magagandang photos.
-Hi, boo. -Hi, baby.
-Hi, honey. -Kumusta ka?
Ang ganda mo, a.
Salamat, habibi.
-Matatapos na tayo. -Okay.
-Sige. Salamat. Salamat, honey. -Bagay sa 'yo.
Salamat!
Alam mo bang malapit na ang anniversary natin?
Oo naman, alam ko.
Mabuti. Mag-ready ka.
Magiging napakagandang gabi no'n.
May pinaplano ka na?
Di ko sasabihin.
Di mo sasabihin?
Medyo matagal na
nang magkaroon kami ng oras ni Mona,
dahil pareho kaming naging busy.
Pero malapit na ang anniversary namin.
Kaya, nakaka-pressure.
-Saan tayo pupunta? -Di ko rin sasabihin.
Baby!
Alam ko na
na yayayain ako ni Hassan para sa anniversary namin,
kaya ginawa kong libre ang schedule ko para sa kanya.
Pero ayoko ng sorpresa.
Ano'ng oras ang iba-block ko? Isang araw?
-Sa gabi? -Buong gabi.
Buong gabi? Okay, sige.
Pinlano ko ang lahat. Pati na rin ang damit niya.
Sigurado ako na talagang bibilib siya.
Ganyan nga.
Bigyan mo pa ako ng pose. Okay na! Cut!
Parang maraming alitan ngayon sa grupo,
at gusto kong mag-enjoy ang lahat.
Kailangan namin ng bonding at umaasa ako na ito na 'yon.
Ang cute.
Di ako umiiwas sa usapan kay Ebraheem.
Naroon ako. Available at ready.
Kung gusto niyang buksan ang usapan.
Pero di kami nagkaroon ng chance na mapag-isa.
Kakausapin ko si Zeina at sasabihin sa kanya ang nangyari.
Naghihintay lang ako ng tamang oras.
-Kumusta ka? Okay? -Mabuti.
Kung nandoon man si Jwana o wala, pupunta pa rin ako.
Pupunta ako sa photoshoot, para lang ipamukha sa kanya.
Ang bastos.
Siguradong nandoon si Loujain,
pero iiwasan ko lang siya.
Sige. Ready na kayo sa shoot?
-Welcome sa set! -Wow! Tara na.
-Okay! -Wow!
-Diyos ko! -Hala!
Ito si Maan, ang magaling nating photographer.
Siya ang magdi-direct sa atin.
Pwedeng umupo ka rito?
Pwede bang dito ka?
Oo, perfect.
Pwede ka ba sa gitna, sa background?
Wag dito, please. Sa iba na lang.
Sa iba? No problem.
Ayoko nga doon.
Sa dami ng puwesto, itatabi talaga ako sa kanya?
Ayoko ng drama at gusto ko na lang tumakas.
Excuse me. Photoshoot mo ba 'to? Ikaw ba ang photographer?
Ikaw ba si Mona Kattan? Wag kang makialam.
Umupo ka at manahimik.
Okay.
Okay, cut! Salamat.
Pagkatapos ng photoshoot, naisip kong 'yon na ang oras
para kausapin si Zeina.
Para i-pressure siya.
Zeina?
Mag-usap tayo.
Oo.
Kakausapin ni Ebraheem si Zeina.
Ano kaya ang sasabihin niya?
Ayos ka lang?
-Tingnan natin. -Wag kang mag-alala.
Interesado ako sa sasabihin niya.
Dahil naniniwala pa rin ako na
ibibigay ni Ebraheem sa akin ang trademark,
para patunayang mabuti ang intensiyon niya.
Gusto ko lang pag-usapan ang nangyari sa amin ni Hanna sa event ni Jwana.
Grabe ang ginawa niya.
Pinili niya ang maling oras, maling lugar.
Kung di dahil sa mga pumipigil sa akin, magkakaroon…
-…sana ng mas malaking isyu. -Ayoko 'yan.
-Hindi maganda. -Ayoko nang gano'n.
Heto na nga si Ebraheem.
Sinusubukan niyang i-connect ang isyu niya kay Hanna
sa trademark ko.
Ipinagtatanggol niya lang ang asawa niya.
Oo, pero walang dapat ipagtanggol, dahil sinabi ko na,
-"Makukuha mo." -Sabi mo gagawin mo, pero hindi.
Tingin ko, gustong patunayan ni Hanna ang sarili niya.
Na parang, "Wow, Hanna!"
"Hanna, wow! Mabuting asawa si Hanna!"
Mashallah! Yehey! Gusto niya ng cookie.
Pero para gawin sa akin 'yon?
Nagkamali ka, pare.
Ayaw kitang maapektuhan dahil sa sinabi niya.
Pero, kailangan din niyang humingi ng tawad.
Tama lang si Hanna.
Di ko sasabihin kay Hanna. Di mangyayari 'yon.
'Yon lang, Zeina.
Kung gusto mo 'yong trademark, itutuloy ko ang ipinangako ko,
pero humingi siya ng tawad.
Ginawa ko na ang dapat kong gawin.
Ginawa ko ang parte ko, bahala na siya.
Gusto mong maglaro, Ebraheem Al Samadi?
Ipapakita ko sa 'yo kung paano maglaro.
Kahit umabot pa ng 100 taon, babawiin ko ang nararapat sa akin.
Nagsalin ng Subtitle: Michael Manahan