Bagong araw na naman, busy sa office, may deals na iko-close, pera na kikitain…
Pero ayaw ng mga anak ko sa yaya nila, ang gusto nila, ako.
Kaya isinama ko sina Alina at Ayana,
-at ang mga laruan nila. -Bulaga!
Para maaliw sila habang nagtatrabaho si Mommy.
Office 'to ni Mommy. Dito siya nagtatrabaho.
Noong gusto kong magtrabaho,
akala ko talaga kaya ko silang pagsabayin,
'yong pagiging nanay at trabaho.
Mas mahirap pala 'to sa inaakala ko.
Okay, ayoko na!
Naku naman.
Hi, babies!
Grabe 'to. Seryoso ba?
Ano'ng gagawin ko sa kanya?
-Safa, ano ito? -Ano?
Sorry pero kailangan nila ako.
May apat kaming yaya, pero ayaw nila. Ako ang gusto nila.
Di ko kayang pumili. Kailangan ko sila.
At sabi mo, kailangan kong pumasok para sa meeting.
Mukhang di ka pa ready magtrabaho at maging seryoso.
Ang professional nga niya, o.
Naka-suit pa siya.
Bakit ba? Ano'ng problema?
Nag-eenjoy naman sila, o.
Seryoso ka ba talaga?
Una at huli na 'to.
Masaya akong makita sila.
Matagal ko na silang di nakikita, pero si Safa…
Feeling ko ginagawa niya ‘to para lang mang-asar.
DUBAI BLING
Imi-meet ko si Heroies. Gusto niya ng family time…
-Kumusta, Aydin? -Dad!
…at para magkausap kami.
-Hi, Heroies. -Kumusta, Bebo?
-Hello. -Kumusta, Farhana?
Kumusta na ba?
Dahil super close naman sila ng kapatid ko at good friends sila,
isinama ko siya.
Mag-jump ka na doon, okay?
Nandito lang ako.
Kakausapin ko lang si Mommy.
Ano na, Farhana?
Mabuti at gusto mong makasama si Aydin.
Palagi ko namang gusto.
Oo nga, pero ibig kong sabihin, bilang pamilya.
Mahalaga para sa anak ko
na magkaroon ng quality time kasama ang daddy niya at ako
dahil ayaw kong ipagkait sa kanya 'yong family time namin na magkakasama.
Please, ayokong makipag-away.
Alam kong marami na tayong sakit ng ulo.
Ayokong magdagdag pa.
Nandito ako para kausapin ka nang maayos…
Binubuksan mo na naman 'tong usapan.
Ano ba sa tingin mo? Para saan 'tong meeting natin?
Siyempre, para dito.
Pagod na ako.
Desidido na ako, tapos, babanggitin na naman niya
nang paulit-ulit.
Heroies, intindihin mo naman.
Hindi pwedeng makipagkita si Aydin sa girlfriend mo!
-Gusto kong makasama si Aydin… -Pwede naman!
-Di mo ako pwedeng diktahan. -Pwede.
Ba't isinasama mo pa ang babae mo?
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Bakit pa?
Ako ang bahala.
-Di ko maintindihan. -Hayaan mo siya.
-Hindi. -Kasama ako.
Isipin mo na lang si Aydin.
Gusto ko lang makasama ang anak ko.
Alam mo namang walang makakapagpabago ng isip ko.
Iniisip mong may choice ka?
Oo. Ako ang nanay.
Alam ko 'yan at hindi ka mapapalitan bilang nanay niya.
Di ko siya inaalis sa buhay mo.
Ako ang nanay niya at may karapatan ako kay Aydin.
Iniwan niya kami para sa babaeng 'yon kaya nawalan siya ng karapatan.
Pero alam mo ang nangyari. May history sa likod nito.
-Walang history. -Marami.
Di mo inaamin?
Marami na siyang pinagdaanan.
Di siya kumportable
na nasa buhay siya ni Aydin.
-Hindi… -Nangako ka sa akin…
Hindi ako nangako.
"Di ko hahayaang pumagitna ang iba."
Wala namang pumapagitna.
Noong umalis siya, five years ago, may hiningi ako sa kanya.
Sabi ko, "Siguraduhin mo na di siya magiging bahagi ng buhay ni Aydin."
Sabi niya, "Pangako, hindi." Tapos, ano?
Hindi pwede 'to.
'Yan ang desisyon na ginawa mo.
-Iniwan mo kami para sa kanya. -Hindi.
Iniwan kita dahil sa 'yo.
Gusto mo ba na sinisigawan ka lang pagkauwi mo sa bahay?
"Nasaan 'yan? Ano 'yon?" Araw-araw.
Naiintindihan kong nasaktan ka.
Bakit iba ang sisisihin mo para sa nasira nating relasyon?
Nakakatawa 'yon. Akuin mo rin naman.
Ba't di mo na lang aminin…
-Walang aaminin. -"Nagkamali ako."
-Igagalang ka pa ng mga tao. -Hindi nga…
Ba't di mo aminin na ikaw rin ang sumira sa atin?
-Di mo sinira ang kasal natin? -Hindi.
Sinabi niya sa lahat na ito ang ginawa ko.
Pero wala nga akong ginawa.
Umalis ako dahil hindi ako masaya.
Pwede mo namang makita si Aydin kahit kailan.
Di ka pinipigilan ni Farhana.
Kung may ilang kondisyon siya, para 'yon sa anak niya.
-Bebo, naiintindihan ko. -Intindihin mo siya!
Sa totoo lang, ayoko nang pag-usapan ito.
Pagod na pagod na ako.
Hindi pa ako pagod.
-Itutuloy natin 'to. -Lagi na lang ganito.
-Ilang buwan pa 'to. -Sobra na ito.
-Kukunin ko na lang si Aydin. -Aydin.
…paulit-ulit na lang.
Nagtanong ako nang maayos, gaya ng sinabi ni Mahira, pero wala.
Mukhang balik tayo sa dati.
Di ako titigil para sa anak ko.
Kumusta kayo?
Ako si Alina Siddiqui.
Gusto mong magsulat?
Ano'ng ginagawa mo?
Kurtina 'to!
Nasa mesa ako para magtrabaho,
at ang nakikita ko lang ay si Alina na naka-heels.
Isa siyang mini Safa. Diyos ko talaga!
-Hi, sweetheart! Hi! -Hi.
Ang ganda nito, o!
Nakaupo siya nang maayos. Mukhang nasasanay na siya sa opisina.
Sa susunod na may ganap ka sa bahay,
sabihin mo sa akin,
para makapag-schedule tayo ng play date kasama ang mga anak ko…
-Ang bait nila, o! -…o pwede kang mag-work from home.
Babe, di ko na yata kaya ang real estate.
Tingin ko, hindi ko na kaya sa real estate.
Mukhang mas madaling magtrabaho para sa sarili ko.
Para boss ko ang sarili ko.
Makokontrol ko ang ginagawa ko at hindi na ako makakaabala kay Zeina.
Nakakaubos ng oras. Di ko na makasama ang mga bata.
Pagod na pagod na ako,
at sa tingin ko, hindi na ito ang passion ko.
May fashion business ako. Booming 'yon.
-Sobrang… -Tapos ka na?
Parang ang lungkot, di ba?
Oo.
Kahit mabigat sa loob ko, nag-resign ako.
Akala ko talaga na kaya ko
na magtrabaho sa corporate environment ulit.
Pero di na ako 'yong dating Safa.
Nagbago na ang priorities ni Safa mula nang magkaanak siya.
Masama na ang health ni Fahad.
Ito rin ang dahilan kung bakit gusto kong huminto na.
Wala siyang ginagawa kaya tutulungan ko siyang magbawas ng timbang.
Pahingi nga ng number noong trainer.
-'Yong sinuggest mo. -'Yong personal trainer?
Magsisimula ulit siya?
Parang ganoon na nga.
Okay na sa 'yo?
Siguro.
Ang helicopter wife…
ay may misyon.
May binabalak ako.
-Sent. -Magandang experience ito.
Salamat sa pagtanggap sa akin sa opisina mo.
-Oo. -Ito na talaga?
Oo.
Naku, magiging tahimik na ang opisina.
Mas konting drama.
Mas konting cool outfit.
Oo.
Mas masaya kapag nandito si Safa.
Kaya naman ni Safa na maging top performer.
Pero wala na siya sa ganoong lugar.
Ano'ng gagawin mo sa event ni Mahira?
-Para saan ba 'yong event? -Hindi ko alam.
Pagkatapos ng event ni Safa, takot na ako sa mga sorpresa.
Inimbitahan kami ni Mahira.
May malaking announcement daw siya.
Super excited na ako para sa misteryong 'to
na matagal na niyang nababanggit.
Di ako sigurado kung pupunta ako.
Dahil maraming oras na para sa mga bata,
at kay Fahad, gusto ko silang makasama pero alam kong masaya 'yan.
Sige, mag-eenjoy kami.
'Yong pagsusuot ng white, silver, at butterfiles.
White, silver, at butterflies. Tatlong theme agad 'yon.
Si Alina na lang ang pupunta.
Ang sweet talaga ni Mahira.
Pero sayang at hindi ako makakarating para sa event niya bukas.
Kailangan kong makasama ang mga anak ko. Kailangan nila ako.
Nagkausap pala kami ni Ebraheem.
-Kailan? -Noong photoshoot ni Mona.
May sinabi siya sa akin.
Ano?
Na kung di raw hihingi ng tawad si Hanna, hindi niya ibibigay ang trademark.
Ano?
Pero hindi ko sinabi kay Hanna.
Ayokong malagay si Hanna sa alanganin.
Pinapalaki lang ni Ebraheem 'to bago ibigay sa akin ang trademark.
Kaya tingin ko, di magiging okay ito kay Hanna.
Ano'ng plano mo?
Kung ipipilit niya na hindi ibibigay ang trademark
maliban kung humingi ng tawad si Hanna…
Isa na lang siguro ang magagawa ko.
-Talaga? -Sa korte na lang.
Nakakalungkot 'tong trademark issue
nina Ebraheem at Zeina.
Hindi na dapat umabot pa sa korte ang magkaibigan.
Wala ka nang babalikan pag gano'n.
At sisiguraduhin kong maaayos namin ito.
Pagkatapos ng retreat ko sa Kenya,
heto na ulit ako sa Dubai!
Deretso agad sa concert ko,
at sa DJ booth.
DJ ako ngayon sa Untold Festival Dubai,
ibinotong top five festival sa mundo.
May apat na araw na line-up
kasama ang lahat ng magagaling na DJ at artist sa mundo.
At, kasali ako.
Isang Emirati DJ na kasama
ang pinakamahuhusay.
May bago akong energy, bagong attitude.
Para akong may bagong buhay. Ready na ulit para sa stage.
Magkikita kami ni Ebraheem ngayon.
Tumawag siya at magkita raw kami
para makita si Bliss na mag-perform kaya excited na ako.
At siyempre, gusto kong suportahan ang asawa ko.
Sa kabila ng tension,
at kahit gaano pa karami ang misunderstandings,
parang kapatid ko pa rin si Bliss.
Kaya gusto ko siyang suportahan.
Ready?
Tara at simulan na natin ang party.
One, two, three!
Libutin natin ang mundo?
Nakikita kita, Diva Dee. Tara na!
We love you!
Habang nasa stage ako, nakita ko si Danya na may hawak na sign.
Nandoon siya. Ang saya ko lang. Supportive siya.
Siya lang talaga ang gusto kong makita.
Pero nakita ko rin si Ebraheem…
Medyo nagulat ako
kasi akala ko na hindi kami okay.
Pero kahit pa, di ako magsisinungaling.
Lagi siyang nakasuporta sa akin.
Kaya, masaya rin akong makita si Ebraheem.
Salamat, Dubai! I love you!
Ang galing mo!
Salamat sa sign.
"Together through every tempo."
-Proud ako. Ang galing. -Salamat.
First time naming mag-usap ni Danya nang harapan
pagkatapos ng show.
At may ngiti siya sa mukha
katulad ng ngiti niya noong una kaming nagkita at ginagawa namin ang ganito.
Nakatulong ba ang trip mo sa Kenya para sa set ngayon?
Oo naman. Masyado yata akong kalmado.
Totoo ba?
-Ang sayang maging malayo. -Oo.
Marami akong natutunan sa Kenya
sa sarili ko, sa buhay, tungkol sa relasyon, sa mga tao.
Wow.
Napuno lang ako ng kaalaman.
Nagpunta ako doon, bumalik,
at para akong nakapagbasa ng sanlibong libro.
Noong umalis ka,
binasa ko 'yong sulat mo.
Sobrang lungkot ko kasi di ko alam na gano'n ang naramdaman mo.
-Gano'n. -Okay.
Lalo na noong sinabi mo
na parang gusto mo nang isuko ang relasyon.
Di ko alam 'yon.
Naging emosyonal ako at sobrang lungkot.
Okay.
At ayaw kong maramdaman mo 'yon sa atin.
Oo, ayoko ring maramdaman 'yon.
Tinatago ko lang ang mga bagay minsan.
Oo nga.
Marami lang kasi talagang nangyayari.
Pakiramdam ko, mag-isa lang ako.
Sinubukan ko talagang makipag-usap sa 'yo last year,
at sabihin na may pinagdadaanan ako.
Pero hindi mo naman nasabi sa akin, parang…
Nasabi ko naman, baka lang hindi malinaw,
pero mapapansin mo kung nakinig ka.
-Binigyan kita ng… -Hindi.
Hindi ko talaga alam na nahihirapan ka
sa punto na gusto mo nang sumuko.
-Oo. -Hindi ko alam.
Alam kong naiintindihan na niya kung gaano ito kaseryoso.
Ang gusto ko, maging maayos kaming dalawa, pati na ang pamilya namin.
Kung ang ginawa ko ang paraan para maging maayos kami…
mainam at para 'yon sa ikakabuti ng lahat.
-Mahal kita. -Mahal din kita.
Saka sorry.
Patawad sa mga hirap na dinaanan mo,
at sorry na wala ako para makinig sa 'yo.
Aayusin ko ang relasyon natin at isasantabi ang lahat.
Ang relasyon natin at communication ang mahalaga sa akin.
Salamat.
-I love you. -I love you.
Mula ngayong araw, ang relasyon namin ay parang isang blankong puting papel,
para simulan ulit na isulat ang kuwento namin.
Pwede na ba tayong umuwi? Pagod talaga ako.
-Tara, ihahatid kita, honey. -Sige.
May big news ako.
Pero pagod na pagod si Bliss. Katatapos lang ng gig niya.
Di pa ito ang oras para sabihin ang balita.
Hihintayin ko siyang makauwi, makatulog,
at hahanap ako ng tamang oras para sabihin sa kanya.
Gusto ko nang makita ang mga bata.
Alam ko. Ako rin.
Pupunta kami ni Danya sa Besties Café ngayon.
Gustong makipagkita ni Safa. Gusto kong pakinggan ang sasabihin niya.
Kakabalik lang ni Bliss, di ba?
Sinabi mo sa kanya?
Oo, saka na.
Okay.
May sekreto si Danya.
Ako ang unang nakaalam noon
dahil lagi kaming nag-uusap.
Pero ayaw niyang sabihin sa iba.
Sinabi ko lahat sa kanya. Alam niya ang lahat.
Nahulaan ni Ebraheem ang ibabalita ko.
Di ko naman sinabi sa kanya.
Pero sa amin muna 'to ng asawa ko.
Dapat irespeto niya ang privacy ko.
Gusto ko ng fun day out kasama si Bliss.
-Sama ka? -Oo naman. Tinatanong pa ba 'yan?
This week siguro, baka sa arcade.
-Chill lang. 'Yong di magulo. -Oo, okay 'yan.
Alam kong hindi magkasundo sina Bliss at Ebraheem ngayon.
Kaya naisip ko na sabihin kay Ebraheem,
"Gusto mong sumama sa arcade?"
Para makapag-usap at magkaayos silang dalawa.
Imi-meet ko si Ebraheem ngayon sa Besties Café.
Kailangan ko siyang makausap tungkol sa kanila ni Hanna. Sobra na 'to.
-Hello, Safa! -Hi!
-Kumusta? -Kumusta ka?
Dapat bang naka-snake outfit ako?
Bagay sa 'yo ang denim.
-Hindi leather o ahas ngayon. -Tahimik lang ang denim.
-At nakakatuwa. -May kasamang egg glasses.
May opportunity kami para sa 'yo na maging parte ng Besties Café.
-Okay. -Okay.
Gusto lang naming malaman kung ayos lang sa inyo ni Zeina
na gamitin ang pangalan n'yo para sa isang very cool marketing idea.
Tulad ng ibang shops
na may sariling pangalan para sa size ng kape nila.
Iniisip ko ang "Zeina" at "Safa".
-Ang dynamic duo natin. -Ang cute!
-Alam mo kung sino ka, di ba? -Oo naman. 'Yong maliit.
Espresso, ako 'yon. Maliit pero matindi.
Sa akin, ayos lang.
Tanungin natin si Zeina.
Magkaayos muna kayo. Tapos, tanungin mo siya.
Oo nga pala, ano na ba ang balita sa trademark?
'Yong trademark, gaya ng sinabi ko,
ibibigay ko sa kanya bilang regalo.
-At… -Hindi pa?
Hindi pa. Nawalan ako ng chance,
dahil dumating si Hanna at sinira ang lahat.
-Pero magkaiba 'yon. -May kinalaman 'yon.
Nagkamali ang asawa niya. Humingi siya ng tawad.
Wag naman ganyan.
Ebraheem, itabi mo muna 'yang ego mo.
Di ito tungkol kay Hanna.
Tungkol ito sa inyo ni Zeina na inaayos ang naayos n'yo na.
Ang regalo ay regalo. 'Yon lang 'yon.
Kung may babawi sa regalo, bahala siya.
Pero tingin ko, ibigay mo na sa kanya dahil nangako ka.
-Oo, pero… -May isa kang salita.
Oo, kailangan munang humingi ng tawad ng asawa niya.
Kailangang malaman nina Zeina kung sino ang boss.
Si Ebraheem ang boss.
Period.
Simple lang.
Alam mo? Sa totoo lang, ayoko na.
-Pareho naman kayong mature na tao. -Oo.
-Mag-usap kayo. -Oo, pwede 'yan.
Di kailangang maging agresibo.
Sabihin mo na humingi siya ng tawad, para alam niya.
Para di ko na sabihin pa.
Period.
Alam kong kapag may sinabi siya, seryoso siya.
Kaya kung di mo sasabihan si Hanna, mabuti pang wag na lang…
-…o, kaya… -Masasayang lang.
Sabihin mo kay Hanna, ito ang sinabi ni Ebraheem.
Di tama ang nangyayari para kay Zeina.
Hindi niya dapat pagdaanan ito.
Dapat 'tong ayusin nina Hanna at Ebraheem.
Gagawin ko ang lahat para makapag-usap sila.
Maghintay ka.
Kalma lang!
Araw ko ngayon.
Ngayon ang event ko.
First time kong sasabihin ang tungkol sa divorce ko.
Inabot ako ng apat na taon para makapagdesisyon
sa divorce ko.
Nang maging final na 'yong divorce,
naisip kong oras na para gawing official ito.
Ang ganda. Pasok sa theme ng butterflies.
Nag-decide akong isapubliko 'yong hiwalayan.
Kaya inimbitahan ko ang buong grupo para sabihin ito.
Pupunta kami sa event ni Mahira at kakagaling ko lang sa retreat.
Maganda ang kondisyon ko mentally.
Kaya, hindi ako excited na makita ang lahat.
Oo, ganyan nga.
-Pasok sa theme. Salamat! -You're welcome.
Gusto ko 'yan!
Ngayon ang event ni Mahira. Excited akong pumunta.
Walang may alam kung para saan 'yon,
o kung bakit may event, maliban sa akin.
Sana maging masaya 'to at walang drama.
First time ulit naming magkasama
after noong photoshoot ni Mona Kattan.
Maraming tension at mga isyu sa amin.
Maingat lang kami sa isa't isa.
-Kumusta ka? -Little butterfly.
-Okay lang. -Ikaw ang butterfly.
Diyos ko!
-Hello, dear. -Hi, darling. Ang ganda mo.
Oo.
Wala namang nagbago kahit nandito o wala si Loujain.
Walang Loujain sa mundo ko.
Ayokong makipag-away kay Zeina o sa asawa niya.
Pero hindi pwedeng unahin ang katahimikan ng isip sa dignidad ko.
Kung lalaki si Hanna, hihingi siya ng tawad.
Iniiwasan kong sabihin kay Hanna
'yong kondisyon ni Ebraheem para maibalik ang trademark.
Humingi raw muna ng tawad si Hanna.
Pwede siyang sumabog dahil doon,
at sa halip na maayos ang mga bagay, lalala lang.
-Ayos lang. -Wala naman.
Ayos lang 'yan.
Wow.
Parang may evil eye dahil lahat ng nahuhulog at nababasag
ay naapektuhan ng kasamaan.
Gagamitin ko ang Hand para sa protection.
Okay…
Salamat sa pagpunta n'yo.
Alam kong nagtataka kayo kung bakit tayo nandito.
Lahat naman tayo, noong bata pa, naniwala sa mga fairytale…
at sa happily ever after.
Pero hindi lahat ng fairy tale ay nagtatapos sa happily ever after.
Alam ko ang lahat ng tsismis,
lalo na dahil di na kami nakikitang magkasama ng asawa ko.
Kaya, pagkatapos ng maraming alaala,
pagkatapos ng maraming kabanata,
at pagkatapos ng maraming pagtatangkang ayusin pa ito,
malungkot kong ibinabalita…
-Di ko alam kung bakit ang hirap. -Habibi!
…na natapos na ang aking fairy tale at divorced na ako.
Iyon lang.
Alam ko…
Grabe! Ang hirap nga nito.
Di ako makapaniwala sa sarili ko.
Hindi ko masabi. Hanggang ngayon, hindi ko pa rin masabi.
Ako ay…
Divorced na. Grabe.
Masakit pero nasa healing na rin. Wag n'yo nang itanong.
Sobra itong… Roller coaster ng emotions.
Pero handa na akong magsimula ulit.
Handa na ako para sa nararapat sa akin at para sa halaga ko.
-Oo naman. -Salamat.
Cheers sa bagong simula.
Tingin ko deserve ni Mahira ng bagong buhay.
Dapat i-congratulate siya.
Ang dami niyang pinagdaanan.
Marami siyang tiniis at naging napakatiyaga niya.
Sana hindi masayang ang pagsisikap niya.
Lumalaban tayo para hindi mawala ang ating pamilya.
Naghintay ako ng lima, anim na taon.
Naghintay siya ng ilang taon,
dahil ang babae 'yong nagdadala ng pasanin at nagtitiis…
Pero minsan, wala nang magawa ang babae kundi makipag-divorce.
Dahil wala nang ibang paraan.
Hindi naging madali 'yong desisyon.
Sa divorce, maghihiwalay ang pamilya, lalo na ang mga bata.
Sinubukan kong ayusin dahil sa anak ko.
At nagdesisyon akong umalis dahil sa anak ko.
Tinanggap ko ang lahat, kahit masaktan ang pride ko
para lang maitaguyod ang pamilya ko.
Sinikap ko hanggang sa huli.
'Yong anak mo, sa tingin ko maiintindihan niya,
at magiging mas matatag siya dahil dito.
-Sana nga. -Ipagmamalaki ka niya.
Di ko alam kung paano sasabihin sa kanya.
Pagod na akong marinig na, "Matatag ka. Ikaw ay…"
Di ako matatag dahil gusto ko. Matatag ako dahil kailangan.
Wala akong option.
At minsan, nagiging mas mahirap.
Ayoko nang maging matatag.
Isa sa pinakamahirap para sa mga babaeng dumaranas nito
ay ang pagiging perpektong ina
kahit literal na gumuguho na ang buhay mo,
at nadudurog ang puso mo, pero di mo pwedeng ipakita.
Dapat masaya ka at mapagmalasakit na ina,
kahit ayaw mo nang bumangon.
Nahihirapan ka, di dahil mahina ka, pero dahil sa pinagsamahan n'yo.
Pinalaki ka sa ganoong values.
Halatang pinalaki ka nang tama.
Kailangan mong magpatuloy sa buhay,
at malay mo, maipakita mo pa sa lahat na mas malakas ka,
dahil wala kang sinasandalang tao.
Pwede mo nang tutukan ang anak mo,
at makita siyang lumaki nang maayos.
Sana nga.
Malinaw na malalim ang pinagsamahan nina Mahira at ex-husband niya,
at nirerespeto niya 'yon.
Tuloy lang ang buhay. Di ito tumitigil para sa kahit sino.
Tandaan mo, lahat ng nangyayari ay may rason.
At laging mas maganda ang plano ng Diyos.
May dapat matutunan sa lahat ng pinagdadaanan natin.
Mas mabuting matuto tayo ngayon kaysa sayangin ang buong buhay natin
at magsisi dahil sa pagkakamali.
Napakahirap kasi masakit.
Ganoon din ang pinagdadaanan ko at naiintindihan ko siya.
Kapag pinag-uusapan ang isang relasyong natapos na,
hindi mo lang kinukuwento 'yong taong umalis sa buhay mo,
kundi pati na rin ang mga panahong nawala.
Okay…
May asawa ka man o wala, lahat tayo nagkarelasyon na.
Ngayon, gusto kong putulin ang cycle.
Gusto kong isulat n'yo sa papel
lahat ng bagahe n'yo mula sa nakaraang relasyon.
Lahat tayo ay may mga nabigong relasyon, kahit ano pa man 'yon.
Kailangang pahalagahan natin ang mga pinagdaanan natin,
at kasabay nito, magtulungan tayong magsimula ulit.
Ang bagahe ko mula sa dati kong relasyon,
ay di ko pinansin ang red flags.
Wag magbigay ng second chance at umasang magbabago,
dahil di nagbabago ang mga tao.
Ang susunod na taong pakakasalan ko o magiging karelasyon,
ay dapat walang toxic behavior.
Walang disrespect.
Di ko pinipilit ang relasyon, ang nararamdaman, ang pag-ibig.
Hinahayaan kong mangyari 'yon.
'Yong pagiging tapat sa isa't isa ang susi.
-At tiwala. -Tama.
Nahihirapan na akong magtiwala dahil sa mga oportunista.
Dati, takot na takot ako
na unahin ang sarili at trabaho.
Pero si Hassan,
pinapalakas niya ang loob ko at sinusuportahan ako
kaya nakakapag-focus ako sa sarili.
Natutuwa ako dahil di ko pa 'to naramdaman sa iba.
Kaya, salamat. Love you.
Dati, binabawasan ko ang liwanag ko.
Pero isa sa mga dahilan, maliban sa itsura niya,
na nakatuluyan ko si Hanoun
ay siya lagi ang unang taong pumapalakpak
sa anumang tagumpay na nakuha ko.
-Ang cute! -Mahal ko.
Sobrang saya ko na kami ang nagkatuluyan ni Hanna.
Nahanap ko 'yong tumutulong sa personal growth ko.
'Yong gustong malayo pa ang marating ko sa buhay.
Ang dapat mong tandaan sa anumang relasyon at sa buhay,
ay ang puso at pagmamahal mo.
Doon nagiging maayos ang lahat,
kaya kasama ko ang magandang babaeng ito
na nasa harap ko.
Isang araw pagkabalik ko galing sa Kenya,
binigyan niya ako ng best news ever.
Wala pa kaming sinasabihan. Naghihintay pa kami ng timing.
Habang papasok kayo, may nakita kayong luggage.
Kukunin natin ito, ilalagay sa bagahe,
at sana maputol na ang cycle.
Ang pagsira sa bagahe ay makatulong sana na maputol ang cycle.
Tara na.
Para lumabas lahat ng kinikimkim na galit
at anumang negatibong damdamin.
Ilagay n'yo ang papel sa bagahe
at sirain ito.
Excuse me! May gusto pa akong sirain.
Nakakainis, di ako kumportable sa grupo.
May konting tension.
Bagahe lang ang sisirain.
-Aalis na ako. -Okay.
Bago sila magsira ng mga bagay, umalis na ako sa event,
dahil may kailangan pa akong puntahan.
Di ko gusto na nandoon ako.
Bye!
Sige na.
Sige, Mahira.
Go, Roz! Hercules!
Okay!
Habang sinisira ko 'yon, parang sinisira ko na rin ang past ko,
mukhang handa na akong pakawalan ito.
Maraming may galit sa grupo. Grabe!
Mukhang kailangang mag-retreat ng buong grupo sa Kenya.
Tara na.
Binitiwan ko ang maraming bagay mula sa dati kong relasyon.
Pero may ilan pang kailangang ayusin.
Bye, guys. Kita na lang tayo. Bye.
Magalang kaming umalis ni Danya.
Sa totoo lang,
pakiramdam ko, hindi ko gusto 'yong energy doon.
Farhana, ano'ng nangyari sa date mo?
Sa ex mo?
Paulit-ulit na lang siya. Nakakainis na.
Kalimutan mo na. Hayaan mo.
Hindi ko matatanggap 'yon.
At iyon na. Hindi talaga.
Kaya magiging paulit-ulit na lang 'yan lagi?
Magfa-file na lang ako ng custody.
Di ko pa nagagawa. Gagawin ko na.
Nang mag-divorce kami ni Heroies, di kami nag-file ng custody,
dahil gusto naming maging co-parent.
Pero pag dumating ang sitwasyon,
kung saan kailangan na, gagawin ko talaga.
Isang chance pa siguro.
Tingnan natin.
Kailangang makahanap sila ng solusyon para sa kapakanan ng anak nila.
Sobra-sobra naman 'to!
Ang galing!
Okay, guys. May sasabihin ako.
Una sa lahat, ang saya ko na kasama ko kayo,
pero aalis na ako sa isang araw.
Kaya gusto kong i-meet ang girls
para magpaalam, kaya magkita tayo bago ako umalis.
-Mag-aaway lang tayo. -Hindi.
-Parte na 'yan. -Isang kondisyon lang!
Walang drama.
Babalik na ako sa LA.
Kaya naisip kong mag-girls' lunch
para magpasalamat.
Farhana, si LJ?
-Umalis na siya. -Bakit?
Di ko alam pero may itatanong ako kay Jwana.
Bilang kaibigan, nagmamalasakit ako kay Jwana.
Kaya ngayong umalis si LJ,
ito na ang oras
para kausapin si Jwana tungkol sa nangyari sa photoshoot.
Sa photoshoot,
sabi ng cameraman kay LJ na tumayo sa tabi mo
dahil inaayos niya tayo, tama?
Ba't mo sinabing, "Wag dito" nang malakas sa harap ng lahat?
Ikaw sa gitna, doon sa likod.
Wag dito, please. Sa iba na lang.
Pwede bang tumigil ka?
Ba't ka palaging nangingialam dito?
-Makinig ka. -Maayos naman…
-Pagod na ako. -Sinabi mong itigil ko na.
Grabe siya talaga.
Naku naman, Farhana!
Di lang ako iniinis ni Farhana, naririndi na ako sa kanya.
Pagod na ako.
Jwana, kung maraming drama sa inyo, bakit magkaibigan pa rin kayo?
Babe, ito ang di ko mapaniwalaan.
Dapat tinapos ko na ang friendship na 'to.
-Ano ba ang ginawa niya? -Ayoko na.
May dalawang kaibigan si Farhana.
-At di sila nag-uusap… -Hindi.
-…kaya inaayos niya. -Teka!
-Hindi ako "kaibigan." -Kapatid mo siya. Oo.
Nandoon ako para kay Farhana.
Parang kapatid ko na siya.
Kung di ako susuportahan ng kapatid ko…
Bakit ko pa siya naging kapatid?
Farhana, kung papipiliin ka, sino sa kanila?
Malaking isyu nga ito!
Sana naman may sumagot sa tanong.
Tungkol 'to sa akin, kay Jwana at LJ lang.
Wala silang karapatang mangialam sa friendship namin.
Kailangan na nilang tumigil
dahil nagsisimula na akong mainis.
-Sagutin mo. -Para sa akin, si Jwana ang una.
-Alam niya 'yon. -Maraming salamat.
Ang loyalty at friendship ko ay kay Jwana.
-Alam niya 'to. -Ikaw ang pinakamahal niya.
Sa wakas, may narinig din ako na may sense ngayong araw.
Oo, pero kailangang nandito si LJ para sa usapang ito,
para malaman ang sasabihin ng lahat.
Ang galing mo, Zeina.
Konting tapang naman, Farhana,
para sagutin ang tanong sa harap nina Jwana at LJ.
-Sa huli, ako si Farhana. -Oo.
Walang magsasabi kay Farhana kung ano ang dapat gawin.
Di na tayo mga bata kaya dapat may matibay tayong pananaw.
Dapat ma-assess natin nang mabuti ang mga tao sa paligid.
Di ko alam kung bakit gusto nilang mangialam.
Lalo na si Zeina…
Mukhang gusto lang niyang palalain 'to.
-Nasaan si Mahira? -Oo nga.
Ano'ng meron sa labas?
Biglang umalis si Mahira habang nag-uusap kami.
Tumingin kami sa likod at nakahiga siya sa mesa.
Tumayo kami para kumustahin siya.
Diyos ko. Mahira, ano'ng nangyayari?
-Hala! -Hindi!
-Totoo ba? -Seryoso?
Diyos ko.
Biglang lumutang si Mahira sa ibabaw ng mesa.
Para siyang lumilipad sa ere.
Tingin ko, symbolic 'yon.
Lumipad ako na parang butterfly.
Una, gusto kong pasalamatan si Ahmed El Bayed.
Di na niya kailangan ng intro.
Galing pa siya ng Saudi para magbigay ng entertainment.
Kaya salamat sa pagpunta.
-Salamat, Ahmed. -Salamat.
Grabe 'yon.
Ang daming emosyon.
Pero mas maayos na ang pakiramdam ko ngayong nakalabas na ang divorce ko.
Alam na nila.
Ready na akong magsimula ng bagong chapter ng buhay ko.
-Sige na! -Go!
Pagkatapos ng event, sumakay ako sa kotse,
at talagang napanatag ako
at handa nang magsimula ng bagong chapter ng buhay ko.
Hi!
-Kumusta? -Kumusta?
Pwede bang mag-book ng bowling alley?
-Para sa dalawa? -Oo, dalawang tao.
Makikipag-date ako kay Danya sa arcade.
Parang dati lang na puro lang kami laro at saya.
'Yong mga simpleng bagay na masaya.
Sige, heto na. Ito na 'yon.
Ito na nga.
Surprise!
-Kasama ko si Ebraheem. -Wow! May plus-one ka?
Ano ba 'to? Akala ko may date kami ngayong gabi?
Pero…
Nandito si Ebraheem.
Date night ito na may…
Kasamang third wheel.
-Alam mo kung bakit nandito si Ebraheem? -Bakit?
Dahil noong nakaraan,
parang hindi kayo besties mode.
At parang may kakaiba lang sa inyong dalawa.
Gusto kong magkaayos at makapag-move on sina Bliss at Ebraheem.
Sana makabalik na kami sa dati.
Ang tagal na naming di lumalabas.
Ayos lang ba kayong dalawa?
-Siyempre, ayos kami. -Oo naman…
Sa totoo lang, binago ng trip 'yong buhay ko…
-Bagong tao na siya. -Bagong-bago.
Alam ko ang bibigyan ng oras at mas mahalaga ang friendship natin.
Kilalang-kilala ko si Ebraheem, siya ang may pinakamalaking puso.
At pinakamadaldal din siya.
Kaya okay kami ni Ebraheem.
Pero, nag-set ako ng boundaries.
Okay ka. Ikaw ang third wheel.
Third wheel ka raw.
Third wheel daw ako?
Besties kami ni Danya. Siya ang third wheel.
Hello!
Manood kayo.
Hala!
May super special news kami ni Bliss.
Nahulaan na ni Ebraheem at sumakay na lang siya.
Akala niya biro lang
dahil magkaibigan kami at lagi kaming nagbibiruan.
Pero minsan, may mga bagay na seryoso.
Oo nga pala, matagal ko nang di nakikita si Hamdah.
Ayos lang ba siya? Kumusta na?
Medyo di ayos.
Ano?
Bakit naman?
Nagkaproblema sila ng nanay ko.
Ano?
Sa amin lang talaga 'yon,
pero nadamay ang nanay ko dahil nandoon siya.
Nakita ng nanay ko na nag-aaway kami,
at sobrang lala noon.
Medyo nagkakaproblema kami ng asawa kong si Hamdah
at hindi kami nag-uusap.
-Nakakalungkot naman. -Oo nga.
Kakakasal n'yo lang at mahal n'yo ang isa't isa.
Ang problema,
nahihirapan talaga kaming magkasundo.
Nakakalungkot talaga.
Gusto ko talagang makita siyang masaya.
Gusto kong maayos ang relasyon nila dahil mahal na mahal ko silang dalawa.
-Kailangan mong ayusin 'yan. -Oo.
Di ba, Marwan?
Dumaan din kami sa hirap at ginhawa sa relasyon namin,
pero hindi kami sumuko.
Gusto kong subukan mo ulit at ayusin 'yan.
Wag kang susuko sa relasyon n'yo, okay?
Gusto kitang makitang nakangiti, bro.
Gagawin ko ang lahat para masalba ang relasyon namin ni Hamdah.
Di basta-basta sa akin ang divorce.
Pero kung di maaayos, hindi ito nakatadhana.
Sa wakas,
magde-date kami ngayon ni Mona
para sa anniversary namin.
Second year wedding anniversary namin.
Tinakpan ko ang mata niya para masorpresa ko siya
sa setup na ginawa namin.
May dinner table sa gitna ng dagat.
At may malaking puso na puno ng mga rosas.
Ito 'yong mga paborito niya.
-Nasaan tayo? -Nandito na tayo, Marshmallow.
Nasaan nga tayo? Gusto kong makita.
Di ako makapaniwalang second year wedding anniversary na namin.
Sobrang excited talaga ako.
Gusto ko ng mga sorpresa,
pero sana alam ko rin 'yon.
Dapat may magsabi sa akin.
-Gusto kong makita. -Teka lang.
-Baby, ipakita mo na. Gusto kong makita. -Hulaan mo.
Hala! Ang cute naman!
Napakaganda. Napaka-romantic.
Sa totoo lang, kung ganito ang mga sorpresa niya
kapag hinayaan ko siyang magplano,
sige lang.
-Habibi! -I love you, Gorgeous!
Masaya akong nagustuhan mo 'tong sorpresa.
Masaya akong makita si Mona na mag-let go nang konti.
Hindi mo kayang kontrolin ang lahat.
Nag-decide akong mag-de-hoard ng maraming bagay
na hindi ko pa nagagamit sa loob ng apat, limang taon.
Okay 'yan.
Malamang magugustuhan mo 'yong extra space
para sa anumang gusto mong gawin.
Tulad ng?
-Baby room siguro. -Talaga?
Nakapag-decide na rin ako
na ilagay sa calendar ang pagbubuntis natin
ngayong August para sa birthday mo.
Hindi lang 'yon nasa calendar niya,
nakalagay pa 'yon sa countdown app.
Sana umayon ito sa gusto niya.
-Ba't ka tumatawa? Seryoso ako! -Gusto ko 'yan!
Alam ko na last year, napag-usapan na namin ang pregnancy date,
pero kinailangan akong operahan.
Ngayon, mahigit anim na buwan na simula noong maoperahan ako.
At ligtas na akong mabuntis.
Pwede pa akong manganak sa birthday ko.
-Okay? -Gusto ko 'yan.
Ang mabuntis sa birthday ko ang pinakamagandang regalo
na matatanggap ko sa buhay ko.
Pero di makokontrol ang mga ganitong bagay.
Nasa kamay ito ng Diyos,
at magiging masaya ako anumang oras, kahit saan man 'yan.
Kailangan natin sigurong magkaroon
ng maraming date night na kaya natin.
'Yong kaya nating i-sustain.
-At para d'yan… -Ano?
Mag-block ka lang ng isang araw sa calendar kada linggo.
Tawagin mong "date time",
tapos ipaubaya mo sa akin ang lahat, ako na ang bahala.
Tingin ko magkakasundo tayo na kada dalawang linggo may plano tayo,
at sa susunod na linggo, surprise naman.
Deal.
Sa unang pagkakataon, pakiramdam ko kumportable ako sa lahat.
Hindi ako napipilitan, handa na talaga ako
para magplano para sa baby, mag-let go, mag-de-hoard,
at gumawa ng pagbabago sa buhay ko.
I love you, baby. Sayaw tayo?
-Halika. -Tara na. Isayaw mo ako.
Napakagandang gabi noon.
Wala nang hihigit pa sa date na 'to.
Gusto ko lang maranasan ang sandaling ito hangga't maaari,
at alalahanin ito habambuhay.
Habibi.
Huling araw ko na sa Dubai.
Kaya magla-lunch kaming lahat ng girls.
Inimbita ko ang lahat.
Naging busy ako kasama ang pamilya ko.
Ngayon, nag-imbita si Roz para sa isang farewell lunch.
Kaya pupunta ako para makapagpaalam.
-Nandito na ako. -Uy, honey.
Kumusta na? Ano'ng bago?
Aalis ka na ba talaga bukas?
Naku! Di nga ako makapaniwala.
Girls, una sa lahat,
salamat sa napakasayang experience ko dito sa Dubai.
Ang saya ko na makilala kayo.
Salamat, Mahira. Salamat, Mona.
Sobrang effort n'yo.
Mami-miss ko talaga si Roz.
Ang saya noong nandito siya sa Dubai.
Pagkatapos ng event ni Mahira,
nagkaroon ako ng chance para tanungin si Mona sa harap ni LJ.
Maganda na malaman 'to ng lahat,
at makita ang tunay na kulay ng mga tao sa paligid.
Safa, kahapon, may na-miss kang event. Sana nandoon ka.
May na-miss kang ganap.
Ano 'yan, ha?
May usapan kahapon, okay?
Bigla na lang may nilagay si Mona on the spot.
Simpleng tanong lang 'yon.
Ano 'yong tanong?
Wala ka na do'n. Dito pa talaga?
Zeina…
Wala siyang magawa kundi magkalat ng tsismis.
Pero parang hindi kasi patas.
Kung may ganitong usapan,
dapat kaharap si LJ, hindi 'yong wala siya.
Para makuha ni Mona 'yong totoong sagot sa tanong niya
sa harap ng lahat.
May nangyayari ba na di ko alam?
Tanong lang 'yon.
Tinanong ni Mona si Farhana.
Kung papipiliin siya sa inyo ni Jwana…
-Okay? -Dahil nagkaroon ng tension.
Dahil laging sinusubukan ni Farhana na magkausap kayo ni Jwana.
Okay, gusto kong itanong ito.
Kung papipiliin ka sa amin, sino ang pipiliin mo?
Okay.
Sa akin, hindi kayo close gaya ng pagka-close n'yo ni Farhana.
Alam mo 'yon? Magkaiba 'yon.
Sige, pero bakit papipiliin mo pa siya?
Lahat kami nagtataka at natanong ko lang.
Gusto ko lang malaman. Wala akong masamang intention.
Hindi ko na matiis ang fakeness dito.
Kung may gusto kayong sabihin,
sabihin n'yo na ngayon para matapos na.
Pagod na ako.
-May sasabihin ako. -Sabihin mo na.
Sa tingin ko, mahal nina LJ at Jwana ang isa't isa
at maraming sugat, at kailangan n'yo itong pag-usapan.
Sandali lang, pero hindi.
Sarilinin mo na lang 'yang opinyon mo.
-Nagtanong siya at sinabi ko. -Please lang.
Pero wag kang magsalita ng tungkol sa akin.
-Control freak. -Gusto mong kontrolin ang lahat palagi.
Ginagawa mo sila na parang puppet.
Pwede niyang sabihin ang gusto niya.
Gusto kong magkasundo kayo. Ayoko ng drama.
Babe, makinig ka. Di na kami magkakasundo.
Tapos na 'yon! Tinapos ko na ang friendship,
at 'yon na 'yon.
-Talaga? Sige! -Oo, ako nga!
Di mo matanggap kasi ang taas ng ego mo.
-Hintayin mong magsalita ako. -Sige, magsalita ka.
Dapat kang mahiya. Dapat makaramdam ka ng hiya man lang.
Gusto mo talaga?
-Sige, magsalita ka! -Okay, fine.
Loujain. Bestie ko siya dati.
Magkatabi kaming natutulog dati.
Kinausap niya 'yong ex ko.
-Sabi niya kay Farhana… -Hindi totoo 'yan!
"Ginawa ko 'yon para magalit si Jwana."
Di 'yan totoo. Kaibigan ko siya!
Nakita ko.
Maraming nagsabi sa akin na in-add ni Loujain ang ex ko sa account niya.
Inamin pa niya at hindi man lang siya nakonsensiya.
Pwede akong makipagkaibigan sa kahit sino.
Bakit? Wala kang karapatan!
Teka, shut up!
Wag mo akong i-shut up!
-May lakas ng loob ka pang magsalita? -Oo!
-At dito pa talaga? -Oo!
-Traydor! -Sinungaling ka!
-Wala kang respeto, culture, at tradition! -Ikaw ang sinungaling! Ikaw!
-Ngayon alam na nila ang tunay mong kulay! -Sinungaling ka talaga!
May pinagdaanan ako na tulad sa kanila.
Ilang beses akong pinagtaksilan ng mga malalapit sa akin.
Alam ko kung gaano 'yon kasakit.
Ayaw kong maalala 'yon, kaya lumabas ako.
-Ayaw mo na kaibigan ko siya. -Tumahimik ka!
Galit ka dahil kaibigan ko siya.
-Wag mong… -Ayaw mo!
Di mo mapigilan!
Ba't magkaibigan kayo?
Diyos ko!
Akala mo na okay na magkaibigan kayo.
-Kung di mo ako hahayaang magsalita… -Teka. Pakinggan natin siya.
-Teka. -Pakinggan natin siya.
-Kung di mo ako hahayaang magsalita… -Sige na.
Kailangang magsalita ni LJ. Laging may dalawang side ang kuwento.
Respetuhin mo ang side ko,
o umalis ka na.
Alis.
Sinasabi niya 'yong side niya pagkatapos ng ginawa ko.
Pero nakalimutan niya 'yong ginawa niya. Parang kapatid ko na si Jwana.
At mahal na mahal ko talaga siya.
Pero may panahon na hindi siya okay.
Tinrato niya ako na parang walang kwenta.
Kinokontrol niya ako at di ko nagustuhan 'yon.
Tapos, may lalaki akong nagustuhan.
Sasabihin ko sa harap n'yo.
Ipinakilala ko siya sa kanya.
Pinuntahan niya siya, at sinabi,
"Makinig ka! Gusto ka talaga ng babaeng ito.
Mag-ingat ka, ha?
Hindi siya makapagtago ng sekreto." Tapos naging magkaibigan sila.
-Nasaktan talaga ako. -Kilala ko ang pamilya niya.
At malalapit ko silang kaibigan.
Alam mong may namamagitan sa amin.
Tingin niya, kaya niyang gawin kahit anong gusto niya sa mga tao.
Para sa kanya, "E, ano naman?"
Pero pag ginawa 'yon sa kanya, "Wag!"
Sabi nga nila, "Mata sa mata."
Higit pa ito sa isang mata.
'Yong friendship namin ng ex niya ay hindi landian.
Dahil para sa akin, wala 'yong maidadagdag sa buhay ko.
Pero gusto kong masaktan ka, gaya ng pananakit mo sa akin!
-Pero hindi 'yan maganda. -Wow! Salamat!
Grabe 'yan!
Sinabi ni LJ 'yong side niya.
Pero sana hindi na lang.
-Ang sama n'yan. -Masama nga.
Ang sama pero nakakakilabot din 'yong ginagawa niya.
Wow!
Nakikita na ng lahat ang tunay na kulay niya.
Ginawa niya ito sa sarili niya. Wala nang iba.
Nagsisi ka naman ba sa ginawa mo?
Hindi ganyan. Alam mo?
Bata pa ako four years ago, okay?
Di ko na gagawin 'yan ngayon dahil…
Pero ang ginawa ko… Diyos ko!
Di ito tungkol sa edad. Tungkol ito sa pagiging makatuwiran.
Sabi nila, "Ang isip ay regalo."
Pero mukhang di niya ginagamit ang regalo niya.
Ginawa ko ang lahat para sa 'yo. Lahat!
Ano'ng sinasabi mo? Ano'ng ibig mong sabihin?
-Kahit ano… -Jwana, para kitang kapatid.
'Yon na nga!
Para na tayong magkapatid at nagawa mo pa 'yon!
Tangina!
-LJ, kailangan mong humingi ng tawad. -Hindi!
Hindi niya inaamin na nasaktan niya rin ako!
Bakit di n'yo naiintindihan?
Ang dami niyang ginawa para saktan ako.
-Alam ko. Please… -Hindi!
Siyempre, sasabihin nila,
"Ay, Jwana. Ang lungkot-lungkot mo naman."
Dahil takot silang lahat na magsalita.
Kilala nila si Jwana.
Walang kayang lumaban sa kanya.
As in, wala.
Nagsalin ng Subtitle: Michael Manahan