BIURO ZEINY
Kolejny dzień w biurze. Domykanie umów, zarabianie kasy.
Ale dzieci chcą siedzieć ze mną, nie z nianią,
więc zabrałam do biura Alinę i Ayanę razem z zabawkami.
Pobawią się, a ja popracuję.
Tutaj pracuje mamusia.
Liczyłam, że praca z Zeiną pozwoli mi też na opiekę nad dziećmi,
ale naprawdę trudno to połączyć.
Starczy tego dobrego!
Rety, cicho!
Cześć, dziewczynki.
Mój Boże! Poważnie?
Co mam z nią zrobić?
- Co tu się dzieje? - Dzieci mnie potrzebują.
Mamy cztery nianie, ale chcą siedzieć ze mną.
Nie mogę wybrać którejś z nich,
a kazałaś mi dziś przyjść na spotkanie.
Nie jesteś gotowa, by pracować.
Wyszykowała się do pracy! Ma garnitur.
Jaki jest problem?
Dobrze się tu bawią.
Chyba żartujesz.
To ma być ostatni raz.
Miło było znowu zobaczyć dziewczynki,
ale Safa chyba po prostu chce mnie wkurzyć.
DUBAI BLING: STOLICA LUKSUSU
Heroies poprosił nas o rodzinne spotkanie.
Cześć, Aydin!
Chce o czymś pogadać.
- Cześć, Heroies. - Hej, Farhana.
Co dobrego?
Moja siostra się z nim przyjaźni, więc wezmę ją ze sobą.
Idź poskakać. Tata tu poczeka.
Lepiej nie słuchaj tej rozmowy.
Co tam?
Miło, że chciałeś zobaczyć Aydina.
Przecież zawsze chcę.
Ale super, że w gronie rodziny.
To ważne, żeby mój syn spędzał czas z nami obojgiem.
Nie chcę go pozbawiać takich rodzinnych przeżyć.
Nie chcę się kłócić.
Wiele już przecierpieliśmy. Nie chcę stawiać kolejnego muru.
Chciałem grzecznie zapytać o Aydina.
Boże, znowu do tego wracasz.
Myślisz, że po co chciałem się spotkać?
O to chodziło.
Ile mogę powtarzać?
Już zdecydowałam, a on bez końca do tego wraca.
Spróbuj zrozumieć.
Aydin nie może widywać twojej dziewczyny.
- Chcę spędzać z nim czas. - Możesz sam.
Nie rozkazuj mi.
Po co ona Aydinowi?
- Tu nie chodzi o nią. - To o co?
O mnie.
- Gdy jest u mnie, ja decyduję. - Nie.
Pomyśl o Aydinie.
Zależy mi tylko na synu.
Nikt nie wpłynie na moją decyzję.
Myślisz, że masz jakiś wybór.
Jestem jego matką.
I nikt cię nie zastąpi. Nie zabieram ci go, ale postąp słusznie.
Jestem matką Aydina. Mam do niego wszelkie prawa.
Heroies odszedł do tamtej, więc te prawa stracił.
Wiesz, co się stało. Tu jest cała historia.
- Wcale nie. - Dlaczego nadal zaprzeczasz?
Ona wiele przeszła.
Nie chce, żeby ktoś był w życiu Aydina.
- Obiecałeś mi… - Nic nie obiecywałem.
- Obiecałeś, że nikt nas nie rozdzieli. - I nikt nie chce.
Gdy pięć lat temu odchodził,
prosiłam, żeby ta kobieta nie uczestniczyła w życiu Aydina.
Obiecał to.
A teraz to? Nie ma mowy.
Takiego dokonałeś wyboru. Odszedłeś od nas do niej.
Nie. Odszedłem od ciebie.
Chcielibyście być w związku, gdzie stale na was krzyczą?
„Gdzie to? Co to jest?”
Była zraniona, rozumiem.
Ale czemu obwinia innych o rozpad związku?
To absurd. Trochę odpowiedzialności.
Czemu nie możesz przyznać, że nawaliłeś?
- Ale nie nawaliłem. - Zyskasz szacunek.
Ty to przyznaj.
- Rozwaliłaś ten związek. - Nie.
W niczym nie zawiniłaś?
Publicznie mnie obwinia, ale ja nic nie zrobiłem.
Byłem tylko nieszczęśliwy.
Możesz widywać syna, kiedy chcesz.
Farhana się zgadza.
Ale ma parę warunków. To w końcu jej syn.
- Rozumiem cię. - Spróbuj to pojąć.
Mam już dosyć tego tematu.
Wystarczy tego.
- To nie koniec. - Będzie do tego wracał.
To potrwa parę miesięcy, a potem po prostu wezmę Aydina.
Bla, bla, bla.
Posłuchałem Mahiry i grzecznie prosiłem. Nic to nie dało.
Kręcimy się w kółko.
Nie poddam się.
BIURO ZEINY
Dzień dobry!
Jestem Alina Siddiqui.
Chcesz coś napisać?
Co robisz?
Zasłona.
Usiadłam przy biurku, żeby zacząć pracę.
Alina chodziła na tych obcasach.
Była wszędzie. Jak miniaturowa Safa.
Cześć, skarbie.
Ale słodko!
Pasuje tutaj. Przyzwyczaja się do biura.
Jeśli znów będziesz mieć taki problem,
daj mi znać,
to umówimy dzieci na wspólną zabawę.
- Są grzeczne! - Możesz pracować z domu.
Ostatnio chyba nie ogarniam nieruchomości.
Nie chcę dalej pracować w nieruchomościach.
Łatwiej jest pracować dla siebie.
Byłabym swoją własną szefową.
Kontrolowałabym swoje działania i nie rozczarowywałabym Zeiny.
Przez pracę nie mam czasu dla dzieci.
Jestem wyczerpana,
a ta praca przestała być moją pasją.
Mój biznes modowy kwitnie.
- Jestem bardzo… - To koniec?
Smutne, prawda?
Tak.
Z przykrością zrezygnowałam.
Wierzyłam, że zdołam wrócić do pracy w korporacji,
ale zmieniłam się.
Od narodzin dzieci mam inne priorytety.
Fahad podupadł na zdrowiu. Także dlatego chciałabym odejść.
Nic z tym nie robi.
Muszę sprawić, by schudł.
Dasz mi numer tej trenerki?
- Tej, którą proponowałaś. - Trenerki?
- Ma spróbować jeszcze raz? - Mniej więcej.
- Już ci to nie przeszkadza? - Mniej więcej.
Nadopiekuńcza żona wyrusza na misję.
Coś szykuję.
Wysłałam.
To było świetne przeżycie. Dziękuję, że mnie przyjęłaś.
To już?
Tak.
Będzie tu teraz tak cicho.
Mniej dramy.
I fajnych strojów.
Tak.
Z Safą na pewno jest zabawniej.
Ma cechy potrzebne do bycia świetną agentką,
ale obecnie potrzebuje czego innego.
Co z przyjęciem Mahiry?
- Jak ono będzie wyglądać? - Nie wiem.
Po ceremonii Safy boję się niespodzianek.
Mahira nas zaprosiła.
Chce ogłosić coś ważnego.
Chętnie poznam ten sekret, o którym od jakiegoś czasu mówi.
Nie wiem, czy iść.
Wolę chyba spędzić czas z dziećmi i Fahadem.
- Będziesz dobrze się bawić. - Na pewno.
Włożę biało-srebrną kreację. Albo w motyle.
Biel, srebro i motyle. Trzy motywy naraz.
Może wyślę Alinę.
Lubię Mahirę,
ale nie dam rady jutro przyjść na jej przyjęcie.
Najbardziej potrzebna jestem teraz dzieciom.
Rozmawiał ze mną Ebraheem.
- Kiedy? - Na sesji zdjęciowej.
Powiedział wprost.
Co?
Że jeśli Hanna nie przeprosi, to nie odda mi praw do marki.
Co?
Nie powiedziałam tego Hannie. Nie chcę go stawiać w takim położeniu.
Ebraheem eskaluje konflikt. Stawia swoje warunki.
Hanna nie zniósłby tego najlepiej.
Co zrobisz?
Jeżeli nie przekaże mi praw,
bo Hanna go nie przeprosi,
będę musiała iść na noże.
- Serio? - Drogą prawną.
Ten spór o znak towarowy jest bardzo rozczarowujący.
Spór prawny to słaby pomysł, zwłaszcza między przyjaciółmi.
Od tego nie ma już odwrotu.
Naprawię tę sytuację.
Pobyt w Kenii już za mną.
Wróciłem do Dubaju!
Od razu lecę na koncert,
prosto za stół didżejski.
Gram na Untold Festival, piątym najlepszym festiwalu świata.
Cztery dni koncertów,
najlepsi didżeje i artyści na świecie.
Też tam będę.
Didżej z Emiratów u boku tej elity.
Nabrałem nowej energii, poprawiłem nastawienie.
Jestem gotowy, by zawładnąć sceną.
Ebraheem umówił się ze mną na koncercie.
Chętnie obejrzymy występ Blissa.
Chcę być wsparciem dla męża.
Mimo wszystkich nieporozumień DJ Bliss jest dla mnie bratem.
Będę go wspierać.
Gotowi?
Zaczynajmy imprezę.
Raz, dwa, trzy!
RAZEM W KAŻDYM TEMPIE
Lecimy dookoła świata!
Widzę cię, D! Zaczynamy!
Jesteś super!
Zobaczyłem ze sceny Danyę z transparentem.
Była wesoła i wspierająca.
Tylko jej potrzebuję.
Ale przyszedł też Ebraheem.
Byłem w szoku, bo chyba kiepsko się dogadujemy.
Ale muszę przyznać, że zawsze wspierał moją działalność.
Jego też super było zobaczyć.
Dzięki, kocham was!
Było super.
Dzięki za transparent.
„Razem w każdym tempie”.
- Byłeś niesamowity. - Dziękuję.
Rozmawiamy na żywo pierwszy raz od mojego powrotu na koncert.
Uśmiechała się jak w czasach,
gdy się poznaliśmy i robiliśmy razem takie rzeczy.
Wyjazd do Kenii pomógł ci w występie?
Tak, zrelaksowałem się aż za bardzo.
Serio?
- Fajnie było wyjechać. - Tak.
W Kenii wiele się nauczyłem o sobie,
o życiu, związkach i innych ludziach.
Mam umysł pełen wiedzy.
Czułem się, jakbym przeczytał tysiąc książek.
Gdy poleciałeś,
przeczytałam twój list.
Bardzo mnie zasmucił. Nie wiedziałam, że tak się czułeś.
W pewnym momencie myślałeś, czy nie zakończyć tego związku.
Nie wiedziałam.
Bardzo mnie to poruszyło i zasmuciło.
Tak.
Nie chcę, żebyś tak się czuł.
Ja też nie.
- Czasem za bardzo ukrywam emocje. - Tak.
Wiele się wtedy działo,
a czułem, że jestem z tym sam.
Próbowałem się z tobą porozumieć,
powiedzieć ci, co przeżywam.
Ale właściwie nigdy nie powiedziałeś.
Może nie dokładnie tymi słowami,
ale mogłaś to zauważyć.
- Były znaki. - Nie zauważyłam.
Nie wiedziałam, że jest ci tak ciężko, że myślisz o rozstaniu.
Danya na pewno już rozumie, że to poważna sprawa.
Chodzi o to, by nasza rodzina miała się jak najlepiej.
Jeśli w tym celu musiałem zrobić coś takiego,
to było warto.
Kocham cię i przepraszam.
Przepraszam, że cię nie wysłuchałam, gdy przeżywałeś te problemy.
Będę pracować nad naszym związkiem.
To on i nasza komunikacja są dla mnie najważniejsze.
Dziękuję.
Kocham cię.
Mój związek z Danyą to od dziś biała karta.
Zapiszemy ją na nowo.
Jedziemy do domu? Padam z nóg.
- Odwiozę cię. - Poproszę.
Mam naprawdę ważne wieści,
ale Bliss jest wyczerpany po koncercie.
To chyba zły moment.
Poczekam, aż wróci do domu i odeśpi.
Powiem mu w odpowiedniej chwili.
- Ale się cieszę, że zobaczę dzieci. - Ja też.
Jak codziennie idziemy z Danyą do Besties Café.
Safa poprosiła o spotkanie. Ciekawe, czego chce.
Bliss dopiero wrócił.
Powiedziałaś mu?
Tak, później.
Dobrze.
Danya ma sekret.
Dowiedziałem się pierwszy, bo mamy ciągły kontakt,
ale nie mówi nikomu innemu.
Powiedziałam mu wszystko.
Ebraheem się domyślił.
Nie powiedziałam mu.
To sprawa między małżonkami.
Niech uszanuje prywatność.
Planuję fajny dzień z Blissem. Chcesz dołączyć?
No pewnie.
Może pójdziemy do salonu gier.
- Bez szaleństw. - Byłoby fajnie.
Wiem, że Bliss i Ebraheem nie dogadują się.
Pomyślałam, że zaproszę Ebraheema.
Będą mogli porozmawiać i załagodzić konflikt.
Porozmawiam z Ebraheemem w Besties Café.
Musimy pogadać o sytuacji z Hanną. To zaszło za daleko.
- Cześć, Safa. - Hej.
Jak leci?
- Powinnam przyjść w stroju węża? - Dżins ci pasuje.
- Ani skóra, ani wąż. - Jest taki spokojny.
- Oraz radosny. - I okulary jak jajka.
Masz okazję stać się częścią Besties Café.
Okej.
Chcieliśmy spytać, czy zgodzicie się z Zeiną
na użycie waszych imion w fajnym pomyśle marketingowym.
Kawiarnie nadają nazwy różnym rozmiarom kaw.
Wymyśliłem „Zeina” i „Safa”.
- Wasz duet. - Słodkie.
- Wiesz, która to ty? - Jasne, ta mniejsza.
Jestem jak espresso. Mała, ale potężna.
Mnie pasuje, ale spytajmy Zeinę.
Może napraw wszystko, a potem spytaj.
Co się wyprawia z tym znakiem towarowym?
Miałem dać jej prawa w prezencie.
Ale nie dałeś.
Nie zdążyłem, bo Hanna wkroczył i wszystko zepsuł.
- To bez związku. - Nieprawda.
Jej mąż musi przeprosić.
Tak nie może być.
Ebraheem, zapomnij na moment o ego.
Tu nie chodzi o Hannę,
tylko o to, co masz naprawić w relacji z Zeiną.
Prezent to prezent, cokolwiek się stanie.
Można najwyżej go wycofać,
ale już obiecałeś, że jej go dasz.
- Jesteś słownym człowiekiem. - Tak, ale Hanna musi przeprosić.
Zeina i jej mąż muszą zrozumieć, kto tu rządzi.
Ebraheem.
I kropka.
To proste.
Mam już tego dosyć.
Jesteście dorosłymi facetami.
- Możecie usiąść i pogadać. - Ja mogę.
Nie potrzeba agresji.
Ale przygotuj go na to, że będzie musiał przeprosić.
Nie będę mu kazał.
Tyle.
Wiem, że Ebraheem nie żartuje.
Jeśli nie uprzedzisz Hanny, nie warto organizować spotkania.
- To byłaby strata czasu. - Albo uprzedź Hannę.
To nie w porządku wobec Zeiny. Nie zasłużyła na to.
Niech Hanna i Ebraheem to naprawią.
Doprowadzę do ich spotkania.
Zobaczysz.
Uspokój się.
To mój wielki dzień.
Dziś ogłoszę swój rozwód.
Decyzja o rozwodzie zajęła mi cztery lata.
Skoro się już zakończył,
uznałam, że pora ogłosić go jak należy.
Wygląda wspaniale. Pasuje do motywu motyli.
Separacja będzie publiczna.
Zaprosiłam całą grupę, żeby poinformować wszystkich.
Idziemy na przyjęcie Mahiry. Niedawno wróciłem z wyjazdu.
Jestem w świetnej formie psychicznej,
więc wcale nie chcę widzieć tych ludzi.
- Pasuje do motywu, dzięki! - Proszę.
Piękne.
Cieszę się na przyjęcie Mahiry.
Nikt poza mną nie wie, po co je urządza.
Oby obyło się bez afer.
To pierwsze spotkanie od sesji Mony.
W grupie jest sporo tarć i tajonych uraz.
Nie ufamy sobie nawzajem.
- Nasz motylek. - Ty dziś jesteś motylem.
Boże.
- Cześć, moja droga. - Pięknie wyglądasz.
Obecność Loujain nie robi mi różnicy.
Dla mnie ona nie istnieje.
Nie chcę kłótni z Zeiną ani jej mężem,
ale nie zamienię godności na spokój.
Hanna powinien przeprosić.
Nie chcę mówić Hannie,
że bez jego przeprosin Ebraheem nie przekaże mi praw.
Mógłby przesadzić z reakcją,
a to wszystko tylko pogorszy.
Mało brakowało.
Jest w porządku.
Ktoś spojrzał na mnie złym okiem. To dlatego psują się przedmioty.
Ochroni mnie ręka Fatimy.
No dobrze.
Dziękuję za przybycie.
Zastanawiacie się, po co was zaprosiłam.
W dzieciństwie czytaliśmy bajki. Bohaterowie żyli długo i szczęśliwie.
Ale nie każda bajka kończy się wesoło.
Krążyły plotki, bo ostatnio nie widywano mnie z mężem.
Pomimo wielu wspólnych wspomnień,
wielu przeżyć
i wielu prób ocalenia związku
z przykrością muszę ogłosić…
Dlaczego to takie trudne?
Moja bajka dobiegła końca i jestem oficjalnie rozwiedziona.
Tak.
Wiem…
Myślałam, że będzie łatwiej.
Zaskoczyła mnie moja reakcja. Nawet teraz trudno mi o tym mówić.
Jestem…
Jestem rozwiedziona. Boże.
Cierpię, ale też dobrzeję. Nie pytajcie jak.
To prawdziwa huśtawka emocji.
Pora na coś nowego.
Zdobędę to, na co zasługuję.
Na pewno.
Za nowy początek!
Zasłużyłam na nowe życie.
Niech ktoś poklepie mnie po plecach. Wiele przeszłam.
Dużo wycierpiałam i byłam cierpliwa.
Oby te wysiłki nie poszły na marne.
Dajesz z siebie wszystko, bo nie chcesz stracić rodziny.
Ja czekałam pięć czy sześć lat.
Ona też zwlekała kilka lat, bo to kobieta ma dźwigać brzemię.
Ale czasem nie pozostaje nic innego niż rozwód.
To bywa jedyna opcja.
To trudny wybór.
Rozbija się rodzinę, zwłaszcza gdy są dzieci.
Ze względu na dziecko próbowałam naprawić związek
i dlatego też zdecydowałam się odejść.
Poświęciłam część swojej godności,
by moja rodzina trwała.
Próbowałam do samego końca.
Myślę, że twoja córka zrozumie.
Będzie dzięki temu silniejsza.
- Oby. - Będzie z ciebie dumna.
Nie wiem, jak jej powiem.
Mam dosyć słuchania, jaka jestem silna.
Jestem tylko dlatego, że muszę.
Nie mam wyboru.
Czasami jest ciężko. Nie chcę już być silna.
Dla każdej kobiety w podobnej sytuacji niezwykle trudne jest to,
że musi być idealną mamą,
gdy jej życie się sypie.
Pęka ci serce, ale nie możesz tego okazać.
Musisz być wesołą, troskliwą mamą, choć nie masz sił wstać z łóżka.
Jest ci trudno, bo przeżyliście razem wiele lat.
Wpojono ci takie wartości.
Dobrze cię wychowano.
Musisz żyć dalej.
Pokaż innym, że jesteś jeszcze silniejsza,
bo zyskałaś niezależność.
Teraz możesz poświęcić się córce.
Zobaczysz, jak cudownie się rozwija.
Oby.
Mahirę łączyła głęboka więź z byłym mężem.
Szanowała tę relację.
Ale życie toczy się dalej i nie czeka na nikogo.
Nic nie dzieje się bez powodu.
Bóg ma swój plan.
Każde przeżycie czegoś nas uczy.
Lepiej nauczyć się tego teraz, niż zmarnować życie w złym związku.
To trudne i bardzo bolesne.
Współczuję jej. Ja przeżywam to samo.
Gdy mówi się o zakończonym związku,
to chodzi nie tylko o osobę, która znika z twojego życia,
ale też o utracone lata.
No dobrze.
Każdy z nas był kiedyś w związku.
Chcę przełamać zaklęty krąg.
Niech każdy z was zapisze na kartce,
jaki niesie bagaż z jakiegoś dawnego związku.
Każdy ma za sobą jakąś nieudaną relację.
Doceńmy to, co przeżyliśmy,
ale też pomóżmy innym zacząć od nowa.
Bagaż z mojego związku to to,
że ignorowałam sygnały ostrzegawcze.
Nie dawaj drugich szans. Ludzie się nie zmieniają.
Gdy znowu będę z kimś w związku,
nie zaakceptuję toksycznych zachowań.
Ani braku szacunku.
Nie wymuszam uczuć. Nie zmuszam się do miłości.
Niech rozwija się sama.
W związku najważniejsze są szczerość i zaufanie.
Trudno mi ufać innym. Ludzie to oportuniści.
Kiedyś bałam się stawiać siebie i pracę na pierwszym miejscu,
ale Hassan zachęca mnie,
bym troszczyła się o siebie.
To dla mnie nowość. Doceniam to.
Dziękuję. Kocham cię.
Dawniej zawsze tłumiłam własny blask.
Ale wyszłam za kogoś, kto nie tylko jest przystojny,
ale do tego pierwszy gratuluje mi każdego sukcesu.
Kochany.
Cieszę się, że jesteśmy razem.
Znalazłam kogoś, kto mnie wspiera,
kto chce, bym się rozwijała.
W związkach i w życiu najważniejsze jest,
by kierować się sercem i miłością.
Wtedy wszystko staje się lepsze.
Dlatego jestem mężem tej pięknej kobiety.
Gdy wróciłem z Kenii, Danya przekazała mi cudowne wieści.
Czekamy z ich ogłoszeniem na dobry moment.
Przy wejściu widzieliście bagaże.
Spakujemy do nich te kartki.
Może przełamiemy ten krąg.
Zniszczenie bagażu pomoże im to zrobić.
Chodźmy.
To pozwoli wyładować nagromadzony gniew,
pozbyć się złych emocji.
Włóżcie kartki do walizek
i zniszczcie ten bagaż.
Przepraszam! Mam z kimś na pieńku!
Nie czuję się swobodnie w grupie. Atmosfera jest napięta.
Niszczcie tylko walizki.
- Muszę lecieć. - Dobrze.
Wyszłam, zanim zaczęli rozwalać walizki.
Byłam już umówiona.
I tak nie chciałam tam być.
Na razie!
Dawaj.
Wal, Mahira.
Dajesz, Roz! Jak Herkules!
Rozbijając je, czułam, że rozbijam przeszłość.
Mogę ruszyć dalej.
Tę grupę przepełnia gniew.
Wszyscy powinni się udać do tego ośrodka w Kenii.
Zróbmy to.
Odpuściłam wiele spraw łączących się z moim związkiem,
ale wciąż zostało trochę nierozwiązanych kwestii.
Na razie!
Musimy z Danyą wyjść wcześniej.
Szczerze?
Nie taką energią chciałbym się otaczać.
Farhana, gdzie twój towarzysz?
Twój były?
Uwziął się na jeden temat. Wkurzył mnie.
Odpuść już.
Musi wiedzieć, że to odpada. Nie odpuszczę.
Czyli zamierzasz kręcić się w kółko.
Złożę wniosek o opiekę.
Nie zrobiłam tego, ale teraz zrobię.
Gdy się rozwodziliśmy, nie wnioskowaliśmy o opiekę.
Chcieliśmy wspólnie wychowywać syna.
Ale jeśli będę musiała, zawnioskuję o opiekę.
- Spróbuj jeszcze raz. - Zobaczymy.
Ze względu na syna powinni znaleźć jakieś rozwiązanie.
O Boże!
Mogę coś powiedzieć?
Świetnie się z wami bawiłam,
ale wyjeżdżam za dwa dni.
Chciałabym się jeszcze pożegnać z dziewczynami.
Spotkajmy się, zanim wyjadę.
- Pożremy się. Zawsze tak jest. - Jeden warunek! Bez kłótni.
Wracam do LA.
Chcę zabrać dziewczyny na lunch, by im podziękować.
Gdzie jest LJ?
- Wyszła. - Dlaczego?
Nie wiem, ale chcę o coś spytać Jwanę.
Jwana to przyjaciółka, zależy mi na niej.
Skoro LJ już wyszła, mogę zapytać Jwanę,
co się stało na sesji Mony.
Na sesji fotograf poprosił, by LJ stanęła obok ciebie.
Dlaczego przy wszystkich powiedziałaś, że tutaj nie?
Ty pośrodku z tyłu.
Tutaj nie. Gdziekolwiek indziej.
Przestań.
Dlaczego ciągle się w to mieszasz?
- Grzecznie pytam. - Męczy mnie to.
- Miałam przestać… - Boże!
Farhana.
Zaczyna mnie naprawdę wkurzać.
Mam tego dość.
Jwana, jakim cudem wy się wciąż przyjaźnicie?
Sama nie wiem.
Trzeba było zerwać tę przyjaźń.
- Co zrobiła? Powiedz. - Mam tego dość.
Farhana ma dwie przyjaciółki.
- Chce sprawić, by ze sobą rozmawiały. - Przestań!
- Nie jestem przyjaciółką. - Jesteście siostrami.
Wspierałam Farhanę. Jest dla mnie jak siostra.
Jeśli siostra mnie nie wspiera,
to dlaczego w ogóle jest moją siostrą?
Farhana, kogo byś wybrała, gdybyś musiała?
O to tu chodzi!
Niech ktoś się wypowie.
To sprawa naszej trójki.
Nasza przyjaźń nie powinna obchodzić innych.
Lepiej, żeby odpuścili. Zaczyna mnie to wkurzać.
- Odpowiedz. - Jwana jest dla mnie najważniejsza.
- Ona to wie. - Dziękuję.
Ma moją przyjaźń i lojalność.
Ciebie kocha najbardziej.
To dziś pierwsze sensowne stwierdzenie.
LJ powinna być przy tej rozmowie i tego wysłuchać.
Słusznie, Zeina.
Farhana, miej dość odwagi, by odpowiedzieć w obecności Jwany i LJ.
- To ja jestem Farhaną. - Tak.
Nie mówcie mi, co robić. Nie jesteśmy dziećmi.
Właśnie dlatego powinniśmy mieć swoje zdanie.
Musimy umieć oceniać ludzi.
Czemu każdy się wtrąca?
Zwłaszcza Zeina.
Chce dolać oliwy do ognia.
- Gdzie Mahira? - Właśnie.
Co tam się dzieje?
Mahira odeszła od stołu w trakcie rozmowy.
Rozglądamy się, a tam Mahira leży na stoliku.
Wstaliśmy sprawdzić, o co chodzi.
Mahira, co tu się dzieje?
Nie!
Co jest?
Nagle Mahira zaczęła się unosić nad stolikiem.
Lewitowała w powietrzu.
Bardzo symboliczne.
Fruwałam jak motyl!
Dziękuję Ahmedowi el-Bayedowi. Nie trzeba go przedstawiać.
Przyjechał do was aż z Arabii Saudyjskiej.
Dziękuję, że przyszliście.
Dzięki, Ahmed.
Intensywny dzień.
Wiele emocji.
Czuję się lepiej, odkąd wszyscy wiedzą o rozwodzie.
Jestem gotowa na nowy rozdział.
ŚWIEŻO UPIECZONA SINGIELKA
Na koniec imprezy wsiadłam do auta
i poczułam spokój.
Jestem gotowa na nowy rozdział.
Cześć.
- Jak tam? - Dobrze.
Chciałbym wynająć tor do kręgli.
- Dla dwóch osób? - Tak.
Zabieram Danyę na randkę do salonu gier.
Spędzimy miło czas jak dawniej.
Zabawa jak kiedyś.
Teraz się uda.
Uda się!
Niespodzianka!
- Jestem z Ebraheemem. - Osoba towarzysząca?
Co jest? Mieliśmy iść na randkę.
Jest tu Ebraheem.
No to chodźmy na randkę z piątym kołem u wozu.
- Wiesz, czemu go zabrałam? - Dlaczego?
Bo ostatnio nie dogadywaliście się najlepiej.
Był między wami dziwny klimat.
Chcę, żeby Bliss i Ebraheem się pogodzili.
Żeby było jak dawniej.
Dawno się nie bawiliśmy.
Wszystko między wami w porządku?
Jasne, to mój ziomek.
- Ten wyjazd zupełnie mnie zmienił. - Wrócił jako nowy człowiek.
Teraz cenię to, co ważne.
Nasza przyjaźń jest najważniejsza.
Wiem, że w głębi to Ebraheem ma największe serce.
I najdłuższy jęzor.
Nie mam problemu z Ebraheemem, ale ustaliłem sobie parę granic.
Jesteś piątym kołem.
Piąte koło!
Piąte koło?
Danya to moja psiapsi. To on jest piątym kołem.
Halo!
Uwaga!
Ups.
Mamy z Blissem wyjątkowe wieści.
Ebraheem zgadł i drążył temat.
Myślał, że to żart.
Dużo żartujemy jako kumple, ale czasem coś jest na poważnie.
Dawno nie widziałam się z Hamdah.
Co u niej? W porządku?
Nie jest najlepiej.
Co?
Co się dzieje?
- Pokłóciła się z moją mamą. - Co?
Pokłóciła się ze mną, a mama się w to włączyła.
Zobaczyła naszą kłótnię.
Było naprawdę źle.
Moja żona Hamdah i ja mamy ostatnio problemy małżeńskie.
Nie rozmawiamy ze sobą.
- Strasznie mi przykro. - Mnie też.
Jesteście tuż po ślubie, kochacie się.
Po prostu się nie dogadujemy.
Serce mi pękło.
Chciałam, żeby był szczęśliwy.
Kocham ich oboje. Chciałam, żeby im wyszło.
Związek wymaga pracy.
My też mieliśmy wzloty i upadki, ale się nie poddaliśmy.
Spróbuj jeszcze raz i postaraj się.
Nie rezygnuj ze związku, dobrze?
Chcę, żebyś się uśmiechał.
Zrobię wszystko, by uratować małżeństwo z Hamdah.
Rozwód to dla mnie poważna sprawa.
Jeśli się nie uda, to widocznie tak ma być.
RANDKA Z HASSANEM CZWARTEK, 20.00
NA ZAWSZE RAZEM
Dziś nareszcie idę na randkę z Moną.
To nasza rocznica.
Jesteśmy dwa lata po ślubie.
Zasłoniłem jej oczy, by zaskoczyć ją tym, co przygotowałem.
Mamy stolik na wodzie.
Do tego wielkie serce z róż.
Wszystko, co lubi.
- Gdzie jesteśmy? - Tutaj, słonko.
Chcę już zobaczyć.
Nie do wiary, że to już druga rocznica.
Naprawdę się cieszę.
Doceniam niespodzianki, ale wolałabym zostać uprzedzona.
Ktoś mógłby mi powiedzieć.
- Pokaż. - Nie.
- Chcę zobaczyć. - Zgadnij.
Ale słodkie!
Piękne i romantyczne.
Jeśli takie niespodzianki będzie robił,
gdy dam mu przejąć kontrolę,
to niech tak będzie.
- Habibi. - Kocham cię.
Dobrze, że ci się spodobało.
Cieszę się, że Mona trochę odpuściła.
Nie można kontrolować wszystkiego.
Uznałam, że pozbędę się wielu rzeczy,
których nie używałam od pięciu lat.
Dobry początek.
Ucieszysz się ze zwolnionej przestrzeni.
Zrobisz z nią, co tylko chcesz.
Na przykład?
- Pokój dla dziecka. - Tak?
Pomyślałam też, że wpiszę do kalendarza
zajście w ciążę sierpniu, na twoje urodziny.
Nie tylko będzie w kalendarzu,
ale będzie trwało odliczanie.
Oby wyszło tak, jak zaplanowała.
- Czemu się śmiejesz? - Wspaniałe!
Rok temu rozmawialiśmy o tym, kiedy zajść w ciążę,
ale musiałam przejść operację.
Było to już ponad pół roku temu.
Już mogę zajść w ciążę.
Wtedy urodziłabym w swoje urodziny.
- I jak? - Piękne.
To byłby dla mnie najlepszy prezent na urodziny.
Ale tego nie da się kontrolować.
Wszystko w rękach Boga.
Będę szczęśliwy niezależnie od czasu i miejsca.
Żeby się do tego przygotować,
powinniśmy jak najczęściej chodzić na randki.
To musi być powtarzalne.
W tym celu zarezerwuj sobie wybrany dzień w każdym tygodniu.
To czas na randki.
Logistykę zostaw mnie. Wszystkim się zajmę.
Może ustalmy, że w jednym tygodniu coś zaplanujemy,
a w drugim będzie niespodzianka.
Zgoda.
Po raz pierwszy czuję się z tym dobrze.
Niczego nie wymuszam, czuję się gotowa.
Mogę planować dziecko, odpuścić, pozbyć się rzeczy.
Zmienić swoje życie.
Kocham cię. Zatańczymy?
- Chodź. - Zatańcz ze mną.
Wspaniały wieczór.
Najlepsza randka, jaka mogła być.
Chcę żyć tą chwilą tak długo, jak to możliwe.
Zachowam ją na zawsze.
Mój kochany.
To mój ostatni dzień w Dubaju.
Zaprosiłam dziewczyny na lunch.
Wszystkie.
Ostatnio większość czasu spędzam z rodziną.
Dziś Roz zaprosiła nas na pożegnalny lunch.
Chcę ją pożegnać.
- Jestem! - Cześć, skarbie.
Co słychać?
Nie wierzę, że już wyjeżdżasz.
Ja też. Niewiarygodne.
Dziewczyny, pierwsza sprawa.
Dziękuję za miło spędzony czas w Dubaju.
Miło było was poznać.
Dziękuję, Mahira i Mona. Bardzo się starałyście.
Będę tęsknić za Roz.
Miło było mieć ją w Dubaju.
Po przyjęciu Mahiry uznałam, że to dobry moment,
by zadać pytanie Mony w obecności LJ.
Dobrze grać w otwarte karty
i wiedzieć, jacy ludzie nas otaczają.
Safa, możesz żałować, że ominęłaś wczoraj przyjęcie.
Trochę się działo.
Co straciłam?
Rozmawialiśmy przy stole.
Mona znienacka postawiła trudne pytanie.
Tylko zapytałam.
O co?
Nieważne. Po co to wywlekać?
Zeina.
Nie ma nic lepszego do roboty niż plotki.
Bo to niesprawiedliwe.
Uważam, że powinnyśmy poruszyć ten temat przy LJ.
Pora, by Mona dostała prawdziwą odpowiedź na pytanie.
Przy wszystkich.
Coś się dzieje za moimi plecami?
Tylko pytałam.
Mona zapytała Farhanę,
kogo by wybrała: ciebie czy Jwanę.
- Aha. - Bo było spore napięcie.
Farhana stara się zawsze sadzać was razem.
Ja chcę o to zapytać.
Kogo byś wybrała: ją czy mnie?
No dobrze.
Nie jesteście ze sobą tak blisko jak ty z Farhaną.
To zupełnie inna sytuacja.
Dlaczego każesz jej wybierać?
Wszystkie się zastanawiałyśmy. Ja to powiedziałam.
Nie miałam złych zamiarów. Byłam tylko ciekawa.
Mam już dość tego fałszu.
Chcecie coś powiedzieć? Mówcie teraz, słucham.
Mam dość.
- Ja coś powiem. - Mów.
Myślę, że LJ i Jwana się kochają.
Jest między wami uraza i musicie pogadać.
Przepraszam, że to mówię.
Zachowaj swoją opinię dla siebie.
- Pytała, więc mówię. - Nie mów na mój temat.
Wiecznie musisz wszystkich kontrolować.
Każdy ma być twoją marionetką.
Wolno jej mówić, co zechce.
Chcę, żebyście się dogadały.
My się nigdy nie dogadamy.
To ja zerwałam tę przyjaźń i tego się trzymam.
- Jasne! - Tak, to ja.
Twoje wielkie ego tego nie przyjmuje.
- Lepiej nie zaczynać. - Zacznij, słucham.
Powinnaś się spalić ze wstydu.
Chcesz zacząć?
- Słucham! - Proszę bardzo.
Loujain była moją przyjaciółką. Spałyśmy w jednym łóżku.
Rozmawiała z moim byłym.
Powiedziała Farhanie, że zrobiła to na złość mnie.
Nieprawda. To mój przyjaciel.
Widziałam to.
Dowiedziałam się, że Loujain zaobserwowała konto mojego byłego.
Przyznała się, ale nie czuje się winna.
Mogę się przyjaźnić, z kim chcę!
Nie masz prawa!
Cisza!
Nie każ mi milczeć!
- Masz czelność mówić i tu siedzieć? - Tak!
- Zdrajczyni! - Kłamiesz!
- Nie masz szacunku ani kultury! - To ty kłamiesz!
- Teraz wiedzą, jaka jesteś! - To ty kłamiesz!
Ta kłótnia przypomniała mi o sytuacji z przeszłości.
Bliskie mi osoby wiele razy mnie zdradziły.
Wiem, jak to boli.
Nie chciałam o tym myśleć, więc wyszłam.
- Bo się z nim przyjaźnię! - Zamknij się!
- To ci się nie podoba! - Przestań.
Aż cię skręca!
Po co ci taka przyjaźń?
Boże!
Ona myśli, że to jest w porządku!
- Jeśli nie dacie mi… - Pozwólcie jej mówić.
- Przerwa. - Niech mówi.
- Nie dajecie mi mówić. - Mów.
Też muszę się wypowiedzieć. Są dwie strony medalu.
Uszanujcie moją wersję wydarzeń albo się nie interesujcie.
W ogóle.
Opowiada swoją wersję. Mówi o tym, co jej zrobiłam.
Zapomniała, co sama zrobiła. Była dla mnie jak siostra.
Uwielbiałam ją.
Ale zachowała się nie w porządku.
Traktowała mnie jak gówno, poniżała.
Kontrolowała mnie.
Nie chciałam tego.
Spodobał mi się pewien facet.
Powiem wam.
Zapoznałam ich ze sobą.
Poszła do niego i powiedziała mu,
że naprawdę mi się podoba
i żeby uważał.
Nie mogła utrzymać sekretu? Zaprzyjaźniła się z nim.
- To bolało. - Znam jego rodzinę.
Przyjaźnię się z nimi.
Wiedziałaś, że mi zależy.
Uważa, że może robić, co chce.
Bez konsekwencji.
A jeśli ktoś się jej postawi?
Mówi się: „oko za oko”. Tu chodzi o coś więcej niż oko.
Nie flirtuję z jej byłym. Kumplujemy się.
Nic nie wnosi do mojego życia.
Chciałam, żebyś cierpiała jak wcześniej ja.
- To niemiłe. - Bardzo dziękuję!
To okropne.
LJ opowiedziała swoją wersję.
Szkoda.
- To było złe. - Tak, ale ona też zachowała się okropnie.
Teraz wszyscy wiedzą, jaka jest.
Sama się tak zaprezentowała.
Żałujesz, że tak zrobiłaś?
Nie o to chodzi. Cztery lata temu byłam dzieckiem.
Teraz bym tak nie zrobiła.
A co ja zrobiłam? Boże.
To nie kwestia wieku, tylko rozsądku.
Umysł jest darem.
Ona chyba go nie używa.
Robiłam dla ciebie wszystko!
O czym ty mówisz?
- Wszystko. - Byłaś jak moja siostra.
Właśnie!
Byłam dla ciebie jak siostra, a ty to zrobiłaś!
Kurwa!
- LJ, musisz ją przeprosić. - Nie.
Nie przyzna, że też mnie skrzywdziła!
Dlaczego nie rozumiecie?
Zraniła mnie na wiele sposobów.
- Proszę. - Nie!
Ich reakcja była do przewidzenia.
Biedna Jwana, jaka smutna!
Boją się cokolwiek powiedzieć.
Wiecie, jaka jest Jwana.
Nikt się jej nie stawia.
Nikt.
Napisy: Przemysław Żbikowski