SERIAL NETFLIX
Biuro Zeiny.
Kolejny pracowity dzień w biurze.
Ale moje dzieci nie chcą siedzieć z nianią, tylko ze mną.
Dlatego zabrałam tu dziś Alinę i Ayanę, i oczywiście ich zabawki,
żeby miały się czym bawić, kiedy mama jest zajęta.
Mamusia tutaj pracuje.
Zaczynając pracę, byłam pewna,
że pogodzę z nią rolę matki,
jednak to jest trudniejsze, niż się wydaje.
Mam już dość.
Cześć, dziewczynki.
ZEINA KHOURY DYREKTORKA AGENCJI NIERUCHOMOŚCI
Co ja mam z nią zrobić?
Co to znaczy? Dzieci mnie potrzebują.
Mamy cztery nianie, a one chcą być ze mną.
Nie rozdwoję się.
Kazałaś mi przyjść na spotkanie.
Nie zajmiesz się poważnie pracą. Spójrz, jak profesjonalnie wygląda.
Ma żakiet.
O co jej chodzi?
One świetnie się tu bawią. Żartujesz sobie.
Niech to będzie ostatni raz.
Dawno nie widziałam dziewczynek, więc ucieszył mnie ich widok.
Ale Safa chyba chce mnie zdenerwować.
DUBAI BLING: STOLICA LUKSUSU
Park trampolin Bounce
Spotykam się z Heroiesem, który chce rodzinnie spędzić
czas i porozmawiać ze mną.
Cześć. Co słychać?
Przyszłam z siostrą. Heroies dobrze ją zna i jest
z nią zaprzyjaźniony.
Idź poskakać. Lepiej, żebyś był daleko, kiedy będę rozmawiał z mamą.
Co powiesz?
Ładnie, że chciałeś spędzić czas z Aydinem.
Zawsze robię to chętnie.
Ale tak rodzinnie. Mój syn powinien
w wartościowy sposób spędzać czas ze swoim ojcem.
Nie chcę go pozbawiać możliwości przebywania w gronie rodzinnym.
To drażliwa sprawa, ale nie chcę, żeby znów wybuchła kłótnia
i powstała nowa bariera. Dlatego grzecznie cię proszę…
Znów podnosisz ten temat?
Właśnie po to się spotkałem.
Mówiłam mu to już tyle razy, a on ciągle wraca do tej sprawy.
Proszę, zrozum.
Aydinowi nie wolno spotykać się z twoją dziewczyną.
Chcę się z nim widywać. Przecież możesz. Nie pozwalasz mi.
Dlaczego ona ma się pojawiać w życiu Aydina?
Tu nie chodzi o nią, tylko o mnie.
Jeśli Aydin jest ze mną, niech robi to, co chce. O nie.
Chodzi mi tylko o dobro mojego syna.
Nikt nie będzie podważał mojej decyzji. Myślisz, że możesz o tym decydować?
Jestem jego matką. Nie mówię, że nie jesteś.
Nie próbuję cię zastąpić. Ale postępuj sprawiedliwie.
Jestem matką i mam prawo decydować o Aydinie.
Heroies nas zostawił i stracił to prawo.
Wiesz, co zrobiłeś. Nic nie zrobiłem. Dlaczego ciągle zaprzeczasz?
Bardzo to przeżyła i nie chce, żeby pewna osoba była
obecna w życiu Aydina.
Obiecałeś, że nikt nie stanie między mną i nim.
Nikt między wami nie staje. Kiedy pięć lat temu odchodził, poprosiłam,
żeby nie pozwolił tej kobiecie wejść w życie Aydina.
Zgodził się, a teraz chce się wycofać.
To była twoja decyzja. Odszedłeś od nas z jej powodu.
Odszedłem z twojego powodu.
Kiedy wracałem do domu, słyszałem tylko krzyki
i coraz to nowe żądania.
Kto chciałby żyć w takim związku? Rozstanie ją dotknęło,
ale dlaczego wini mnie? Ona też jest za to odpowiedzialna.
Nie chcesz się przyznać, że zawiodłeś.
Bo nie zawiodłem. Dlaczego ty nie przyznasz, że zawiodłaś?
Nie zawiodłam. I nie masz udziału w rozpadzie
naszego małżeństwa.
Opowiada wszystkim, co zrobiłem. Ale ja nic nie zrobiłem. Odszedłem,
bo nie byłem szczęśliwy.
Farhana nie ogranicza ci możliwości widywania
syna. Pewnych rzeczy ci zabrania,
bo to jej syn. Musisz to zrozumieć.
Mam dość tego tematu. Chcę się pobawić z Aydinem.
Ten temat będzie wracał. Wraca zawsze, kiedy cię widzę.
Poczekam jeszcze trzy miesiące,
a potem zabiorę Aydina.
Posłuchałem Mahiry i ładnie poprosiłem, ale nic nie uzyskałem.
Będę próbował do skutku.
Biuro Zeiny
Dzień dobry, nazywam się Alina Siddiqui.
Co pan robi?
Próbowałam się skupić na pracy, ale ciągle słyszałam Alinę,
jak stuka szpilkami.
Jest dokładnie taka jak Safa!
Jak ładnie.
Małej chyba już się podoba w biurze. Kiedy następnym razem
coś się stanie w domu,
zabierzesz swoje i moje dzieci na plac zabaw.
Przecież są grzeczne. Albo będziesz pracować zdalnie. Wyznam ci,
że nie daję tu sobie rady.
Nie chcę już zajmować się nieruchomościami.
Lepiej się czuję, kiedy mogę decydować o sobie sama.
Nie chcę sprawić Zeinie zawodu.
To pochłania tyle czasu i tak mnie męczy, że za mało czasu poświęcam dzieciom.
Zresztą już mnie to nie kręci.
Moja firma odzieżowa dobrze się rozwija.
Kończysz? Z żalem.
Robię to z ciężkim sercem. Myślałam,
że powrót do biura nie będzie mnie tyle kosztował.
Jednak widzę, że odkąd urodziłam dzieci,
ważne są dla mnie inne rzeczy niż wcześniej. Z Fahadem jest źle.
Musi schudnąć, tylko że nie chce z tym nic robić.
Dlatego chcę zakończyć swoje sprawy tutaj. Dasz mi telefon do tej trenerki?
Chcesz, żeby go trenowała?
Tak jakby. Nie przeszkadza ci? Tak jakby.
Nadopiekuńcza żona…
…ma pewien plan.
Wysłałam.
Dziękuję, że pozwoliłaś mi popracować.
Bez ciebie będzie tu cicho.
Mniej dramatów.
I mniej ładnych ciuchów.
Z Safą pracuje się bardzo przyjemnie. Mogłaby osiągać znakomite rezultaty.
Jednak…
zmieniły się jej ambicje.
Przyjdziesz na imprezę Mahiry?
Co to w ogóle będzie?
Nie wiem.
Po imprezie Safy z rezerwą odnoszę się do niespodzianek. Mahira zaprosiła nas,
bo chce
ogłosić coś ważnego.
Mówi o tej tajemniczej sprawie już od pewnego czasu.
Nie jestem pewna, czy przyjdę.
Powinnam teraz zająć
się dziećmi i Fahadem.
Ale na pewno będzie fajnie.
Motyw strojów to biel, srebro lub motyle.
Albo wszystkie trzy na raz.
To może wyślę tam Alinę.
Bardzo lubię Mahirę, ale nie będę mogła skorzystać
z jej zaproszenia.
Jestem bardziej potrzebna dzieciom.
Rozmawiał ze mną Ebraheem.
Kiedy? Na sesji Mony.
Powiedział wprost,
że nie da mi znaku, jeśli Hanna go nie przeprosi.
Jak to?!
Nic nie powiedziałam Hannie.
Ebraheem zaognia konflikt i stawia warunki zwrotu znaku.
Mojemu mężowi to by się nie spodobało.
Co zamierzasz? Jeśli będzie się przy tym upierał…
…będę musiała podjąć kroki prawne. Sprawa tego znaku towarowego
jest dla mnie przykra. Pójście do sądu nie jest
dobrym rozwiązaniem,
bo może oznaczać koniec przyjaźni. Muszę to jakoś naprawić.
Wróciłem z Kenii
i prosto z lotniska idę na swój koncert, od razu staję za konsolą.
Zaczyna się Untold Festival, jeden z pięciu najważniejszych
festiwali świata. Przez cztery dni pojawi się tu szereg
najlepszych didżejów i artystów z całego świata,
a wśród nich ja, didżej z Emiratów.
Ruszam pełen zapału i z nowym nastawieniem.
Jestem gotowy porwać publiczność.
Ebraheem zadzwonił i powiedział, że też będzie na koncercie. Cieszę się,
że razem obejrzymy występ mojego męża.
Nasze nieporozumienia są teraz nieważne. Bliss jest moim bratem
i chcę mu pokazać, że go wspieram.
Zaczynamy zabawę.
RAZEM W KAŻDYM RYTMIE
Ze sceny zobaczyłem Danyę i tablicę, którą trzymała. Dopingowała mnie.
Grałem właściwie tylko dla niej. Zobaczyłem też Ebraheema.
Najpierw się zdziwiłem, bo myślałem, że jesteśmy skłóceni. Jednak wiem,
że zawsze popierał to, co robię, więc jego widok też mnie ucieszył.
Wspaniały występ.
Dziękuję za tę tablicę.
„Razem w każdym rytmie”. Byłeś znakomity jak zawsze.
Pierwszy raz od wyjazdu rozmawiałem z Danyą osobiście.
Uśmiechała się tak,
jak wtedy, kiedy się poznaliśmy. Myślisz, że wyjazd pomógł ci w koncercie?
Tak. Ale chyba za bardzo się zrelaksowałem.
Dobrze było odpocząć od wszystkiego.
W Kenii dowiedziałem się dużo o sobie,
życiu, relacjach i o innych ludziach.
Jestem napełniony tą wiedzą. Czuję się, jakbym przeczytał tysiąc książek.
Przeczytałam twój list.
Zasmucił mnie.
Nie wiedziałam, że miałeś takie odczucia
i że rozważałeś zerwanie ze mną. Bardzo mnie to poruszyło
i przygnębiło.
Nie chcę, żebyś tak odbierał nasz związek. Ja też nie.
Czasem chyba za bardzo tłumię swoje uczucia.
W tamtym roku tyle się wokół mnie działo. Wydawało mi się,
że jestem z tym wszystkim sam.
Próbowałem ci jakoś powiedzieć, co przeżywam.
Ale nic nie powiedziałeś.
Nie wprost, ale gdybyś była bardziej uważna,
dostrzegłabyś to.
Nie zdawałam sobie sprawy z tego, że jest ci tak ciężko,
że chcesz to skończyć.
Jestem pewien, że Danya teraz rozumie, jak ta sprawa jest poważna.
Najważniejsze jest dobro naszego związku i naszej rodziny.
Zrobiłem to tylko ze względu na nas. Kocham cię.
I przepraszam. Za to,
co przeżyłeś i że nie mogłeś
się na mnie oprzeć.
Odłożę wszystko inne, żeby zająć się naszym związkiem.
Chcę, żebyśmy zawsze się rozumieli. Dziękuję.
Kocham cię.
Od dziś nasz związek
jest czystą kartą, którą możemy od nowa zapisać.
Jedźmy już do domu, bo jestem wykończony. Odwiozę cię, kochanie.
Mam dla Blissa niezwykle ważną wiadomość.
Ale lepiej nie przekazywać mu jej teraz,
kiedy jest zmęczony po tak wielkim koncercie. Niech dobrze wypocznie.
Znajdę bardziej odpowiednią chwilę. Chciałbym już zobaczyć dzieciaki.
Al Seef
Jak zwykle spotykam się dziś z Danyą w naszej kawiarni. Będzie też Safa,
która chciała ze mną porozmawiać.
Bliss jest w domu. Powiedziałaś mu?
Może później.
Danya ma sekret, którego nie chce nikomu zdradzić. Znam go,
ponieważ jesteśmy w ciągłym kontakcie.
Bliss wie wszystko. Nic nie powiedziałam Ebraheemowi,
ale się domyślił.
To sprawa między mną i mężem, więc powinien to uszanować.
Chcę spędzić z Blissem dzień na luzie. Poszedłbyś z nami? Oczywiście.
Możemy iść na przykład na kręgle. Byłoby przyjemnie.
Ponieważ Bliss i Ebraheem się poróżnili, pomyślałam,
że przy okazji takiego niezobowiązującego spotkania
mogliby
porozmawiać i wszystko sobie wyjaśnić.
Muszę koniecznie porozmawiać z Ebraheemem o jego scysji z Hanną.
Dość już tych kłótni.
Cześć.
Może powinnam przyjść w skórze węża. W dżinsie wyglądasz lepiej.
Bardziej pokojowo.
I w okularach.
Mamy propozycję dotyczącą kawiarni.
Nie wiemy, czy Zeina by na to przystała.
Chcemy wykorzystać wasze imiona marketingowo.
Kawy zależnie od wielkości mają swoje nazwy.
Co powiesz na „Zeinę” i „Safę”?
Jak Farha i Marha. Urocze!
Wiesz, która jesteś. Mała.
Jestem jak espresso, mała, ale mocna.
Nie ma sprawy. Co z Zeiną?
Pogódźcie się z nią i zapytajcie.
Co się dzieje z tym całym znakiem?
Dałem go jej w prezencie.
Nie dałeś. Nie zdążyłem,
bo Hanna wszystko zepsuł. To nie ma związku. Ma.
Jej mąż popełnił błąd i musi przeprosić. To nie jest w porządku.
Niech odłoży na bok swoje ego i nie miesza w to Hanny, tylko załatwi z Zeiną to,
co już raz załatwili.
Prezent to prezent. Jak ktoś go wycofuje, to jego sprawa.
Ale ty dałeś słowo. Jesteś człowiekiem słownym.
Jestem. Ale jej mąż musi przeprosić.
Zeina i jej mąż powinni wiedzieć,
kto tu jest szefem.
Szefem jest Ebraheem.
Powiem ci, że mam już tego dość. Przecież jesteście dorośli
i chyba możecie usiąść i porozmawiać bez agresji. Tak. Ale powiedz mu,
że najpierw musi przeprosić,
żeby był na to przygotowany.
On nie rzuca słów na wiatr, więc jeśli Hanna nie będzie
chciał przeprosić,
to lepiej tego nie robić. Zmarnujemy czas.
Zeina nie zasłużyła na to, co ją spotyka. Hanna i Ebraheem muszą to załatwić.
Przekonam ich do tego. Jeszcze zobaczysz.
Nie unoś się tak.
Dzisiaj jest moje przyjęcie,
na którym ogłoszę, że biorę rozwód.
Podjęcie decyzji
o rozstaniu z mężem zajęło mi cztery lata.
I skoro jest to już postanowione,
mogę to oficjalnie ogłosić.
Motyle pięknie się prezentują.
Tę wiadomość chcę podać do publicznej wiadomości,
dlatego zaprosiłam całą naszą grupę.
Idziemy na przyjęcie Mahiry. Będąc w Kenii,
odzyskałem równowagę psychiczną
i szczerze mówiąc, nie ze wszystkimi pragnę się spotkać.
Zgodnie z motywem, wspaniale.
Cieszę się z tego przyjęcia. Tylko ja wiem,
z jakiej jest okazji. Mam nadzieję, że obejdzie się bez awantur.
Spotykamy się pierwszy raz od sesji Mony. Wiele osób jest skłóconych,
więc atmosfera zapewne będzie napięta.
Nasz motylku. Ty jesteś dziś motylem.
Witaj, moja droga.
Jest mi obojętne, czy Loujain tu jest, czy nie.
Ona dla mnie nie istnieje.
Nie szukam zwady z Zeiną ani jej mężem.
Jednak moja godność
jest dla mnie ważniejsza niż spokój ducha. Jeśli Hanna jest mężczyzną,
powinien mnie przeprosić.
Nie powiedziałam mężowi o warunku, jaki postawił Ebraheem.
Mógłby zareagować gwałtownie i zamiast poprawić nasze stosunki,
jeszcze bardziej byśmy je pogorszyli.
To na szczęście.
Kiedy coś się tłucze, to znaczy, że ktoś rzuca na nas urok.
Chroni nas przed nim słowo chamsa.
Dziękuję, że przyszliście. Zastanawiacie się,
dlaczego was tu zebrałam.
W dzieciństwie lubiliśmy bajki, bo na ich końcu padało „żyli
długo i szczęśliwie”.
Lecz nie wszystko tak się kończy.
Dawno nie pokazywałam się z mężem, więc krążyły już plotki.
A teraz, po wielu wspomnieniach,
nowych rozdziałach i próbach ratowania…
Z żalem ogłaszam…
Nie wiem, dlaczego tak mi trudno…
Że moja bajka się skończyła
i jestem rozwiedziona.
To było trudniejsze, niż myślałam.
Nie sądziłam, że nie będzie mi to chciało przejść
przez gardło. Nawet teraz…
„Jestem rozwiedziona”. O rety!
Czuję ból i ulgę jednocześnie. Targają mną zmienne emocje.
Ale jestem gotowa otworzyć nowy rozdział życia i odzyskać swoją wartość.
Mahira zasługuje na nowe życie.
Los powinien ją poklepać po plecach.
Musiała wiele znieść, ale była cierpliwa
i jej poświęcenie nie może pójść na marne.
Najpierw walczymy, bo nie chcemy stracić rodziny.
Ja czekałam pięć czy sześć lat. To kobieta musi cierpliwie
wszystko znosić. Ale czasem okazuje się, że nie ma innego wyjścia.
To nie jest łatwa decyzja. Rozwód rozbija rodzinę.
Starałam się utrzymać małżeństwo ze względu na dziecko,
ale w końcu odeszłam - też ze względu na nie.
Zapominałam o dumie
i do ostatniej chwili
walczyłam o rodzinę.
Twoja córka cię zrozumie.
To jej doda sił. Mam nadzieję. Będzie z ciebie dumna.
Nie wiem, jak jej to powiedzieć.
Często słyszałam, że jestem silna. Nie jestem silna,
bo tego chcę, tylko dlatego, że muszę.
Nie mam innego wyjścia. Czasem chcę powiedzieć,
że już nie chcę być silna.
Najtrudniejsze dla kobiety jest poczucie, że musi zachowywać pozory,
chociaż jej życie wali się w gruzy.
Serce jej pęka, ale nie może dać po sobie tego poznać.
Musi być szczęśliwą mamę,
chociaż nie chce nawet wstać z łóżka.
Jest ci ciężko nie dlatego, że jesteś słaba, tylko dlatego,
że spędziliście razem tyle lat, co jest częścią naszej tradycji.
Życie toczy się dalej i będąc samodzielna, może zabłyśniesz jeszcze bardziej
i wychowasz swoją córkę jeszcze lepiej niż przedtem.
To oczywiste, że Mahira z szacunkiem odnosi się do lat,
kiedy z mężem tworzyli wspólnotę.
Ale życie nie kończy się na jednej osobie.
Wszystko ma swój cel,
a plan, który ma dla nas Bóg, jest zawsze najlepszy.
Nasze przeżycia są dla nas lekcją i lepiej odbyć ją w młodości,
niż zbyt późno odkryć, że to był zły związek.
Wiem, jak trudno jest o tym mówić.
Przeżywam to samo i dobrze ją rozumiem. Związek, który się rozpadł,
to nie tylko osoba,
której już nie ma w naszym życiu,
ale też stracone lata.
Każdy z nas ma za sobą jakieś związki.
Chciałabym, żebyśmy nie powtarzali błędów, dlatego napiszcie na kartkach,
jaki bagaż wynieśliście
z poprzednich związków. Nieudane związki, jakie by one nie były,
mogą nas czegoś nauczyć.
Możemy w ten sposób pomóc sobie nawzajem zacząć od nowa.
Moim bagażem jest to,
żeby nie lekceważyć sygnałów alarmowych, kiedy się pojawiają.
Nie należy dawać drugiej szansy, bo ludzie się nie zmieniają.
W następnej relacji nie chcę toksycznego zachowania i braku szacunku.
Nie wymuszam żadnych uczuć.
Wszystko musi następować naturalnie.
Najważniejsze są szczerość i zaufanie.
Już nie umiem zaufać. Ludzie są fałszywi.
Kiedyś bałam się stawiać swoje potrzeby ponad pracą.
Ale Hassan zawsze zachęca mnie, żebym siebie stawiała
na pierwszym miejscu.
Jestem mu za to wdzięczna.
Zawsze umniejszałam swoje osiągnięcia.
Jestem z Hanną nie tylko dlatego, że jest przystojny, ale też dlatego,
że jako pierwszy mi gratuluje, kiedy osiągam sukces.
Jestem szczęśliwa, że los nas połączył i mam kogoś,
żebym stawała się coraz silniejsza i lepsza. Jedyne,
kto pragnie,
co powinniśmy wynieść ze związku
i do czego warto wracać, to miłość.
Dlatego jestem z piękną damą, która siedzi naprzeciwko.
Po powrocie z Kenii usłyszałem cudowną wiadomość.
Nikomu jeszcze nie powiedzieliśmy. Wchodząc tu,
na pewno widzieliście walizki.
Zapakujemy do nich nasz „bagaż”
i przerwiemy błędne koło. Zniszczenie tego,
co się za nami ciągnie, powinno pomóc nam uwolnić
się od nagromadzonej złości
i negatywnych uczuć. Wkładamy kartki do walizek i rozbijamy je.
Mam tu kogoś, z kim mam na pieńku.
Coś mnie drażni. Wyczuwam jakieś napięcie.
Niszczymy nasz bagaż.
Muszę iść.
Byłam umówiona, więc wyszłam, zanim zaczęli niszczyć walizki.
Chyba niepotrzebnie tam przyszłam.
Rozbijając walizkę, czułam, że wymazuję złą przeszłość.
Zobaczyłem, ile w nich wszystkich jest gniewu.
Trzeba by ich szybko wysłać do Kenii.
Pozbyłam się wielu spraw z poprzedniego związku,
jednak zostało jeszcze kilka niezałatwionych.
Do widzenia. Postanowiliśmy z Danyą wcześniej wyjść.
Nie odpowiadała mi atmosfera, jaka tam panowała. Farhana,
jak ci poszło z twoim byłym?
W kółko podnosi ten sam temat. To mu ustąp.
Nie zgodzę się na to. I ciągle będziesz do tego wracać.
Wystąpię o wyłączną opiekę. W czasie sprawy rozwodowej
nie ustaliliśmy, komu przyznać opiekę,
bo chcieliśmy razem zajmować się Aydinem. Ale chyba trzeba będzie to zrobić.
Spróbuj jeszcze raz. Zobaczę.
Muszą znaleźć jakieś rozwiązanie ze względu na dobro syna.
Chcę coś powiedzieć.
Dobrze się wśród was bawiłam, ale za dwa dni wyjeżdżam.
Chciałabym się spotkać z dziewczynami
na małym pożegnaniu. Żeby posłuchać, jak się kłócimy.
Mam warunek:
żadnych kłótni.
Wracam do Los Angeles i chcę
je zaprosić na lunch.
Gdzie jest LJ? Wyszła.
Dlaczego? Nie wiem, ale chcę zapytać o coś Jwanę.
Martwię się o nią, dlatego korzystając z tego, że nie ma LJ,
porozmawiam z nią o tym, co się stało na sesji Mony.
Kiedy fotograf nas ustawiał, powiedziałaś
przy wszystkich, żeby nie stawiał LJ obok ciebie.
Możesz stanąć pośrodku? Proszę gdzieś indziej.
Mogłabyś dać mi spokój? Nie mówię nic złego. Jestem zmęczona.
Mam skończyć temat?
Farhana zaczyna mnie denerwować.
Mam już tego dość.
Nie rozumiem, dlaczego wy się przyjaźnicie.
Sama nie wiem. Chyba czas to skończyć.
Powiedz nam, co zrobiła. Nie chcę o tym mówić.
Farhana próbuje pogodzić swoje skłócone przyjaciółki.
Nie jestem przyjaciółką.
Racja, siostrą. Byłam przy Farhanie, kiedy mnie potrzebowała,
więc zaczęłam ją uważać za siostrę.
Ale jeśli ona nie wspiera mnie, to co z niej za siostra?
Którą z nich byś wybrała, gdybyś musiała? Niech to się wreszcie rozstrzygnie.
Nasza przyjaźń to sprawa między mną, Jwaną i LJ.
Pozostali niech się do tego nie mieszają,
bo zaczyna mnie to wnerwiać. Odpowiedz!
Dla mnie Jwana jest pierwsza i dobrze o tym wie.
Zawsze będę w stosunku do niej lojalna. Ciebie lubi bardziej.
Pierwsza sensowna rzecz, jaką dziś usłyszałam.
Ta rozmowa powinna się odbyć przy LJ. Brawo, Zeina!
Farhana powinna mieć odwagę,
powiedzieć to im obu. Farhana nie słucha niczyich rozkazów.
Nie jesteśmy dziećmi. Nie jesteśmy, więc musimy mieć zdecydowane poglądy
i umieć oceniać innych.
Nie wiem, dlaczego się w to mieszają. Zwłaszcza Zeina,
która chce chyba tylko dolać oliwy do ognia.
Gdzie jest Mahira?
Mahira wyszła, kiedy rozmawiałyśmy. Potem okazało się,
że leży na stojącym na zewnątrz stoliku.
Rety, co to będzie?!
Zaczęła się unosić.
Wyglądała, jakby latała w powietrzu. To miało symboliczną wymowę.
Latałam jak motyl!
Chcę podziękować Ahmedowi,
który przyjechał aż z Arabii Saudyjskiej,
żeby dać nam trochę rozrywki.
Dziękuję ci. To był dzień pełen emocji,
ale był mi potrzebny.
Teraz wszyscy wiedzą o moim rozwodzie, a ja jestem gotowa zacząć nowe życie.
Odjeżdżając,
poczułam wewnętrzny spokój. Jestem gotowa na nowy rozdział życia.
Dzień dobry. Poproszę jeden tor. Dwie osoby? Tak.
Umówiłem się z Danyą na kręgle. Chcemy przypomnieć sobie dawne czasy,
kiedy potrafiliśmy się beztrosko bawić.
Niespodzianka!
Przyprowadziłam Ebraheema. Będzie nas więcej?
Szykowałem się na randkę, a tu pojawił się Ebraheem.
To będzie randka…
z trzecim do pary.
Wiesz, dlaczego go zaprosiłam? Dlaczego? Bo mam wrażenie,
że między wami są jakieś zgrzyty.
Chciałabym, żeby się pogodzili i żebyśmy znów mogli
bawić się razem tak jak kiedyś.
Od dawna nie mieliśmy do tego okazji. Wszystko miedzy wami gra?
Pewnie. Mój wyjazd mnie odmienił.
Teraz jest jak nowy.
Wiem, że liczy się przede wszystkim nasza przyjaźń.
Ebraheem tak naprawdę ma złote serce.
Ale ma też ostry język. Pogodziłem się z nim,
jednak postawiłem pewne granice.
Jesteś trzeci do pary.
Ja?
Jesteśmy z Danyą
najbliższymi przyjaciółmi. To on jest trzeci do pary.
W życiu moim i Blissa wydarzyło się coś bardzo ważnego.
Ebraheem się tego domyślił
i zaczął sobie stroić żarty, jak to bywa między kumplami.
Ale czasem wypada zachować powagę. Dawno nie widziałam Hamdy.
Wszystko z nią dobrze?
Nie za bardzo.
Jak to?
Pokłóciła się z moją mamą.
Właściwie to ze mną, ale była przy tym mama,
wtrąciła się i wyszła straszna awantura.
Od pewnego czasu przeżywamy z Hamdą problemy małżeńskie.
Obecnie nie rozmawiamy ze sobą.
To smutne.
Przecież dopiero co się pobraliście, kochacie się.
Ale nie umiemy dojść do porozumienia.
Było mi przykro to słyszeć.
Lubię ich oboje i chciałam, żeby byli szczęśliwi.
Powinieneś pracować nad waszą relacją.
U nas też bywało raz lepiej, raz gorzej, ale nie poddawaliśmy się. Nie pozwól,
żeby to się rozpadło. Uśmiechnij się. Z całych sił będę się starał
uratować małżeństwo z Hamdą. Jeśli mi się to nie uda,
pogodzę się z wolą boską.
Randka z Hassanem dziś o dwudziestej.
Spotkam się dziś z Moną,
żeby uczcić drugą rocznicę naszego małżeństwa.
Zasłoniłem jej oczy, bo oprawa, którą przygotowałem, ma być niespodzianką.
Stół ustawiłem nad wodą,
przy nim wielkie serce z róż.
Mona uwielbia takie rzeczy.
Gdzie jesteśmy? Tutaj. Chcę zobaczyć.
Nie chce się wierzyć, że to już druga rocznica.
Czuję podniecenie, bo lubię niespodzianki.
Ale wolę o nich wiedzieć zawczasu. Ktoś powinien był mi coś powiedzieć.
Pokaż mi to już!
Jakie to urocze.
Jest przepięknie, bardzo romantycznie.
Jeśli ma mi robić takie niespodzianki…
to proszę bardzo.
Cieszę się, że ci się podoba. Cudownie, że Mona trochę odpuściła.
Nie może cały czas wszystkiego kontrolować.
Postanowiłam pozbyć się rzeczy, których nie
nosiłam
ponad cztery lata.
Wspaniale.
Zyskasz dużo wolnego miejsca, które wykorzystasz, jak zechcesz.
Na przykład na co?
Na pokój dla dziecka.
Postanowiłam też zapisać w kalendarzu,
że w sierpniu zajdę w ciążę. Na twoje urodziny.
Wstawi to nie tylko do kalendarza, ale też do aplikacji odliczającej.
Oby to się ułożyło po jej myśli.
Dlaczego się śmiejesz? ! W ubiegłym roku już
rozmawialiśmy o dziecku,
jednak potem musiałam przejść operację.
Minęło od niej pół roku
i teraz mogę zajść w ciążę.
Dziecko urodzi się w moje urodziny.
Cudownie.
Gdyby zaszła w ciążę w moje urodziny, byłby to najwspanialszy prezent,
jaki można komuś dać.
Ale takie rzeczy trudno kontrolować.
Zadowolę się każdym terminem i miejscem.
Przygotowując się do tego,
powinniśmy mieć jak najwięcej randek
i spotykać się regularnie. Zablokuj sobie w kalendarzu
jeden dzień w tygodniu, nazwij go „Randka”, a resztę zostaw mnie.
Zróbmy tak, że raz będziesz mi mówił, co planujesz,
a raz to będzie niespodzianka.
Zgoda.
Pierwszy raz czuję się komfortowo. Nikt mnie do niczego nie nakłania.
Jestem gotowa zaplanować ciążę,
przestać chomikować i wprowadzić do życia poważne zmiany.
Zatańczymy?
To był cudowny, bardzo udany wieczór.
Chciałam, żeby ta randka trwała jak najdłużej.
Zapamiętam ją na zawsze.
Restauracja La Nina
Swój ostatni dzień w Dubaju chcę spędzić z dziewczynami,
więc zaprosiłam wszystkie na lunch.
Ostatnio dużo czasu poświęcam rodzinie, ale z radością przyjęłam zaproszenie Roz.
Co u was słychać?
Nie do wiary, że już wyjeżdżasz. Mnie też trudno w to uwierzyć.
Moje panie,
chcę wam podziękować za przyjęcie mnie w Dubaju.
Cieszę się, że was poznałam.
Dziękuję, Mahiro, Mono.
Jestem wam wdzięczna.
Będzie mi brakowało Roz. Miło było ją tu gościć.
Pomyślałam, że to dobra okazja, żeby pytanie,
które Mona zadała na przyjęciu Mahiry,
padło jeszcze raz przy LJ.
Takie rzeczy powinno się
szczerze wyjaśniać przy wszystkich.
Żałuj,
że cię wczoraj nie było. Było gorąco.
Co mnie ominęło?
Wywiązała się dyskusja i Mona przyparła kogoś do muru.
To było proste pytanie. O co? Dlaczego poruszasz to przy wszystkich?
Zeina mogłaby się zająć czymś innym niż plotkami. Moim zdaniem to nie fair,
że ta rozmowa odbyła się pod nieobecność LJ.
Niech Mona pozna prawdziwą odpowiedź na swoje pytanie.
Ktoś mówił coś o mnie?
Tylko zapytałam. Zapytała Farhanę,
czy wybrałaby Jwanę, czy ciebie.
Było trochę… nerwowo.
A Farhana zawsze stara się zbliżyć cię do Jwany. Zapytam o to ciebie.
Gdybyś musiała, kogo byś wybrała?
Dobrze.
Nie jesteście mi tak bliskie jak Farhanie.
To inna sytuacja. Dlaczego w ogóle o to pytałaś?
Wszystkie się zastanawiałyśmy. Nie miałam nic złego na myśli.
Po prostu byłam ciekawa.
Mam dość tej obłudy.
Jeśli ktoś ma mi coś do powiedzenia, niech mi to powie. Ja chcę coś powiedzieć.
Myślę,
że LJ i Jwanę łączy głęboka więź,
ale dzieli jakaś przykrość. Proszę,
żebyś swoje przemyślenia zatrzymała dla siebie.
Prosiła, więc jej powiedziałam. Nie chcę, żebyś mówiła o mnie.
Wszystkich chcesz nieustannie kontrolować. To nie są twoje marionetki.
Ona może mówić, co się jej podoba. Pragnę tylko, żebyście się dogadywały.
Nigdy się nie dogadamy. To ja zakończyłam tę przyjaźń.
Ty się z tym nie pogodzisz. Uważaj, bo ja coś powiem. Powiedz. Proszę.
Powinna się wstydzić.
Na pewno tego chcesz? Tak. Loujain była moją najbliższą przyjaciółką.
Spałyśmy w jednym łóżku. A potem zabrała się za mojego byłego
i powiedziała, że zrobiła mi to na złość. Nieprawda! Jest moim kolegą.
Nieraz słyszałam o tym, co do siebie pisali.
Sama się przyznała i nawet nie ma poczucia winy.
Mam prawo wybierać sobie znajomych. Nie masz prawa. Zamknij się.
Nie mów tak do mnie!
Masz czelność opowiadać o tym przy dziewczynach. Tak!
Zdradziłaś mnie, upokorzyłaś! Nie szanujesz tradycji!
Niech wszyscy się dowiedzą, jaka jesteś.
To wszystko kłamstwa!
Ich kłótnia przypomniała mi moje przeżycia.
Nieraz zostałam zdradzona przez najbliższe osoby.
Te rany ciągle bolą. Dlatego stamtąd wyszłam.
Powinnaś siedzieć cicho dla swojego dobra. Jest moim kolegą i nic z tym nie zrobisz.
Dlaczego akurat on?
Wybrała sobie mojego byłego męża. Dajcie mi wreszcie coś powiedzieć!
Każdy ma swoją wersję tego, co się stało. Niech teraz wysłuchają,
jak to wyglądało z mojej strony.
Opowiada co jej zrobiłam, ale zapomina o tym, co zrobiła mnie.
Była dla mnie jak siostra. Kochałam ją.
Ale to się zmieniło i zaczęła mnie traktować jak szmatę,
chciała kontrolować, co robię.
Pojawił się pewien chłopak. Powiem to przy wszystkich.
Przedstawiłam ich sobie, a potem poszła do niego
i powiedziała, żeby uważał na mnie, bo mi się spodobał.
Zdradziła mój sekret i sama się z nim zaprzyjaźniła.
Cała jego rodzina jest ze mną zaprzyjaźniona.
Wiedziałaś, że coś jest między nami.
Wydaje się jej, że kiedy ona kogoś zrani, nic się nie dzieje.
Ale jej ranić nie wolno.
Mówi się „oko za oko”. To było więcej niż oko.
Znajomość z jej byłym nic dla mnie nie znaczy.
Chciałam tylko, żeby poczuła taki sam ból, jaki mi zadała.
To straszne.
LJ przedstawiła swoją wersję tej historii.
Wolałabym, żeby tego nie zrobiła.
Tak. To straszne. To, co ona zrobiła, też jest straszne.
Teraz każdy zobaczył, jaka jest.
Sama się do tego przyznała.
Miałaś chociaż wyrzuty sumienia? Żałowałaś tego?
Cztery lata temu byłam jeszcze dzieckiem.
Teraz bym tego nie zrobiła. To dopiero!
Wiek nie ma tu nic do rzeczy. Mądrość jest cnotą,
której Bóg jej poskąpił.
Robiłam dla ciebie wszystko. O czym ty mówisz?
Byłaś mi bliska jak siostra.
Dlatego robiłam dla ciebie wszystko!
Musisz ją przeprosić. Nie. Nie chce przyznać, że mnie zraniła.
Nie możecie zrozumieć, że mnie zraniła?
Teraz wszystkie będą jej współczuć.
Boją się coś powiedzieć, bo wiedzą, jaka jest. Nikt nie może się z nią równać.