Pangatlong beses na ito na sinisira mo ang pagkatao ko.
-Ano sa tingin mo… -Wag mong atakihin ang character ko.
-Dahil lang loser ka… -Tingin mo…
Pwede mo na akong ganyanin?
Guys!
Gago ka!
-Sino ka sa tingin mo? -Ebraheem!
-Sa mukha ko pa talaga? -Ebraheem!
-Guys! -Sa mukha ko pa?
-Guys! Ebraheem! -Gago ka!
-Guys! Ebraheem! -Gago ka.
Sinusubukan nila kaming paghiwalayin.
Dumating din 'yong security.
-Stop! -Sino ka ba, ha?
-Hoy! -Ano, ha?
Nagulat ako.
Hindi ako makapaniwala.
-Gago ka! -Tama na!
Binato mo ako sa mukha ng plato? Punyeta ka!
-Tama na! -Gago ka!
-Tama na, Bliss.
Dapat nakinig ako sa kanila.
Binalaan na ako ni Salem at di ako makapaniwala.
Mukhang ako naman ngayon.
Sobrang inggit naman nito.
Sinaktan ako ng kapatid ko?
Nadurog talaga ang puso ko.
Ang bilis lang ng pangyayari.
Grabe lang ito.
Tama na!
-Wag ka nang bumalik. -Ilayo mo 'yang camera!
Kagabi, ginalit mo ang leon at walang ginawa ang leon.
Di mo pwedeng ulitin 'yon sa leon
at umasang walang mangyayari, bro.
Ebraheem, hayaan mo lang sa mata mo.
Lahat ng kilos, may katapat.
Ganoon ang ginawa ni Marwan dahil kay Ebraheem.
Nang makita ko 'yon,
naalala ko lahat ng sinabi ko sa kanila.
'Yon na nga!
Salamat at tumigil na.
Tingnan natin ang mangyayari sa ospital.
Hindi ikaw, Marwan, o kahit sino, ang kayang pigilan ako.
Walang tatalo kay Ebraheem Al Samadi.
Umabot sa punto na kailangan niyang saktan 'yong mukha ko.
Bilis!
Doon sa nangyari, kailangang dalhin sa ospital si Ebraheem.
Mukhang nag-aalala talaga si Bliss sa nangyari.
Gustong humingi ng tawad ni Marwan kay Ebraheem,
pero pinigilan ko dahil nag-aalala ako na baka lumala lang.
Nag-aalala si Marwan at ramdam kong nagsisisi siya.
Sandali lang. Dito muna tayo.
Ginawa ko lang ang gagawin ng normal na tao.
Nag-react ako.
Di pa ako nakikipag-away sa buong buhay ko.
Nalungkot ako at hindi ko alam ang gagawin.
Marwan, maupo ka. Wag muna ngayon.
Ayos lang. Aksidente 'yon.
May sasabihin ako, Ebraheem.
Makinig ka nang mabuti.
Dati siguro, nakakalusot ka,
pero di sa akin.
Hindi ako ganoon.
Hindi ako, hindi ang asawa ko, hindi ang pamilya ko.
Hindi.
Di ako makapaniwala.
Nangyari ba talaga 'to?
In denial ako.
DUBAI BLING
Pagkatapos ng nangyari, pakiramdam ko hindi ko na kaya doon.
Inisip ko na mas mabuting umuwi na at kausapin si Danya.
Hi!
Musta?
Di ako umaasa sa pag-uusap namin ni Danya.
Alam kong magiging mahirap ito,
pero mas gusto kong marinig niya sa akin kaysa sa ibang tao.
Buti di ka sumama sa trip.
Nakatingin lang ako sa phone,
tapos, 'yon na nga.
Binlock ako ni Ebraheem sa lahat.
Ano'ng nangyari?
Saan ko ba sisimulan?
Nakuwento ko na 'yong ginawa niya kagabi.
Sobrang disappointed ako sa kanya.
Akala niya biro ang lahat.
-Hindi ka niya tinawagan kahapon? -Hindi.
Di ko siya minessage dahil nasabi ko na lahat sa kanya.
Suko na ako.
Kung hihilingin ko na wag niyang sabihin sa iba,
walang exception doon.
As in, wala.
Parang sinaksak ako sa puso.
Inagaw niya 'yong isang bagay na napakahalaga sa amin ni Bliss,
at binalewala niya lang 'yon.
Di ka maniniwala sa nangyari.
Ano 'yon?
Marwan?
Sabihin mo na.
Sinusubukan kong sabihin kung ano mismo ang nangyari,
pero hindi ko masabi.
Bakit ka umiiyak, Marwan?
-Ano ba ang nangyari? -Hindi ka maniniwala.
Nag-breakfast kaming mga boys,
at sumulpot rin siya.
Aakalain mong darating siya na hiyang-hiya
at nakatungo ang ulo, pero hindi, nakangiti pa nga,
kalmado, nakikipagkuwentuhan, walang pagsisisi.
Sina Fahad, Hanna, at Salem,
'yong tatlo na lagi niyang sinisraan,
nagbibigay na ngayon ng payo sa akin.
Sabi ko na ang labo lang na 'yong mga nakaaway niya dati
ang nagbibigay ng payo sa buhay.
Tapos, tumayo siya.
Ipinatong niya ang kamay sa mesa, at tinulak niya 'yong mga plato.
Nag-react ako. Di ko na maalala.
Binato ko sa kanya 'yong unang nahawakan ko.
Nagwala na siya. Di siya mapigilan noong tatlo.
Di ko inaasahan ito mula kay Ebraheem.
Sobrang mahinahon na tao si Bliss.
Bihira talagang umabot sa ganito.
Grabe, sobrang bastos lang.
Sinabi niya 'yong secret ko, walang pagsisisi, walang apology.
At ngayon, nakipag-away pa sa 'yo.
Hindi siya matino.
Hindi talaga.
Nakakalungkot na umabot sa ganito.
Di ko inisip na mangyayari ito sa amin.
Akala ko close kami. Para na kaming pamilya.
Di ko na kailangan pa ng stress.
Tapos ito pa 'yong magpapa-stress talaga sa akin.
Sorry at nangyari 'yan sa iyo.
Di ko alam kung saan tayo nagkamali
para umabot ang galit niya sa 'yo nang ganito.
Napaka-close n'yo. Para na kayong magkapatid.
Hindi ko 'yon kapatid.
Hindi.
Mas masakit dahil close talaga kami dati.
Di ko inakala na magagawa niya ito sa sarili niyang circle.
Oras na para tapusin ang palabas.
I-roll na ang credits.
Di ito gagawin ng isang kaibigan o kapamilya.
-I love you. -I love you too.
Malalampasan din natin ito.
Naniniwala ako sa 'yo.
Huling araw na ng retreat.
Para sa pagtatapos ng nakakapagod na weekend,
naisip kong imbitahan ang grupo
na mag-lunch sa beach.
Pwede na kaming magpaalam
at umuwi na pagkatapos.
-Nakaka-relax dito, ano? -Oo.
Pagkatapos ng nangyari sa breakfast,
dinala namin si Ebraheem sa ospital.
Umuwi na sina Bliss at Salem. Di na sila nakasama sa lunch.
Darating ba sina Ebraheem at Bliss?
Sina Ebraheem at Bliss…
Nasaan sila? Di sila pupunta?
Sinabi nina Hanna at Fahad sa amin ni Safa 'yong nangyari
sa breakfast nila kasama sina Bliss at Ebraheem.
Umalis na si Bliss.
-Umalis na? -Oo.
-Talaga? -May work ba…
Mukhang umuwi na siya kay Danya.
-Si Salem? -Si Salem ba?
Wala rin ba siya?
Wala rin siya.
Wala sina Ebraheem, Bliss, at Salem,
at nagtataka ako kung ano'ng nangyari.
Nagkaayos na ba sila?
Kabaligtaran.
Ebraheem.
-Hi! -Hi!
-Kumusta ka? -Hello.
Na-miss ka namin.
-Kumusta? -Ayos lang. Musta?
-Ano na? -Ayos lang ako.
-Talaga? -Ano'ng pakiramdam mo?
Mabuti.
Ano ba ang nangyari?
Dumating si Ebraheem at iba 'yong feeling ko, kaya…
Nagbreakfast kami nina Salem, Hanna, at Fahad,
kasama rin namin si Marwan.
Nag-umpisa si Salem ng usapan.
Sabi niya, "Para na kayong magkapatid,
wag na kayong magalit sa isa't isa."
Ganoon din ang sinabi ni Fahad, at ganoon din si Hanna.
Ang sagot niya, "Nagulat ako sa inyong tatlo
na pinagtatanggol n'yo pa ang nakaaway n'yo."
Sabi ko, "Bliss, pangatlong beses mo nang inaatake ang character ko.
Parang ibang tao ako, pero kilalang-kilala mo naman ako."
Kaya nagalit ako.
Tumayo ako sa mesa at ginawa ko 'to,
mabilis lang 'yon.
Siguro, natakot siya. Kinuha niya 'yong plato at hinagis sa ulo ko.
-Diyos ko! -Totoo ba?
-Hala! -Heto.
-Diyos ko! -Ano?
Seryoso?
-Naku! -Gamit ang plato?
'Yong pinakamalaking plato.
Seryoso ba?
Na-shock ako.
May hiwa at dugo.
Nakakatakot 'yon.
Di tumitigil 'yong dugo.
Hindi! Diyos ko!
Naisip ko…
na baka itong si Ebraheem,
'yong nag-provoke kay Bliss,
dahil di 'yon magagawa ni Bliss.
Tingin ko, ito nga ang nangyari.
Ano'ng nangyari pagkatapos mabasag noong plato?
Nag-black out ako. Di ko alam.
Ang alam ko lang, bumalik ako sa kanya. Gusto ko siyang resbakan.
Ibibigay ko kay Bliss ang benefit of the doubt
hanggang marinig ko ang side niya.
Di na nakontrol ang emosyon.
Sobra na.
-Gumanti ka ba, o… -Pero…
Sinubukan ko, pero sina Fahad at Salem
at si Hanna, pinigilan nila ako.
Dahil ba 'to sa nangyari kahapon?
Hindi siguro. Mukhang may iba pa.
Hindi ito basta-basta mangyayari.
Matagal mo nang kinikimkim 'yan? Para saan ba?
Dahil naiinggit ka? Dahil 42-year-old DJ ka?
Ano naman kung DJ siya?
Kung magiging kaibigan ko ang katulad ni Ebraheem
na kapag nakatalikod ako, sinisiraan ako, di pwede 'yan.
Pero sign na lang ito
kung gaano kalalim ang problema mo kay Bliss.
Marami pa. Mas malalim pa ang dahilan.
Sinubukan ko namang kausapin siya. Kinausap niya si Salem.
Pero ayaw niya akong kausapin.
Sa tingin ko naman
wala siyang intensiyon na patamaan ang mukha mo
o ang mata mo.
Pakiramdam ni Ebraheem na inatake siya at sinugatan.
Dala ng inis at galit ang mga sinasabi niya.
Ayoko talagang pansinin
'yong mga di magandang sinasabi niya.
Sa gitna ng galit, minsan nawawala ka sa sarili mo,
kaya kailangan mong kumalma, at kontrolin ang ginagawa mo…
Dapat managot tayo sa mga ginagawa natin.
Kayang magsalita ni Ebraheem. Matanda na siya.
Sabihin na niya ang gusto niya. Siya ang apektado.
Pero alam din ni Ebraheem kung ano'ng gagawin para ma-trigger
at makakuha ng reaction sa mga tao.
Paano na kayo ni Danya nito?
Hindi ito tungkol doon. Para kay Danya…
Ayokong sabihin sa kanya ang nangyari.
Siya na ang magkuwento.
Ayokong pumagitna sa kanila. Kasal sila. May mga anak sila.
Gusto ko lang lumayo hangga't maaari.
Binlock ko na sila sa Instagram. Ayoko na silang makita.
Pinakita mo sa akin kung sino ka.
Di alam ni Danya ang side ko.
Di ako excited na sabihin sa kanya 'yon. Sigurado akong kakampihan niya ako.
Pero Ebraheem,
di mo naman kailangang gawan ng drama ang lahat…
-Ayusin mo 'yong sitwasyon. -Sinubukan ko…
Inayos ko 'yong sitwasyon kahapon. Nakita n'yo naman.
Nag-aalala ako sa 'yo ngayon.
At kay Danya, dahil buntis siya.
-Baka makasama 'yong pag-block sa kanya. -Di ko ikukuwento.
Baka dapat i-message mo na siya at…
Sabihin mo, "Wala akong masamang intensiyon."
Okay, Ebraheem, pwede mo ba siyang tawagan?
Paano kung si Marwan ang sumagot?
Di siya sumasagot.
Di niya sinagot.
Gusto ko siyang kausapin at sabihing ayos lang ang lahat,
wag siyang mag-alala,
at para na kaming pamilya kaya maaayos natin ito.
'Yan ang gusto kong sabihin, pero di niya sinagot.
Maaayos pa ba 'to, Ebraheem?
Kapag nagdesisyon ako, pagdating sa kapakanan ko,
final na.
Ano'ng desisyon mo?
Ang malayo sa kanya.
Nagawa na ang damage. 'Yon ang isyu.
-May nasira siya… -Di ito tungkol sa galit.
Tungkol ito sa sakit na nananatili pagkatapos ng lahat.
Napagdaanan ko na ito. Tulad ng isyu ko kay Loujain.
Katangahan ang mga away,
pero ang pinag-aawayan n'yo ay hindi katangahan.
Sa totoo lang, pagkaalis ko kahapon,
hindi ko alam ang nangyari.
Umalis ako dahil ang sama ng loob ko,
hindi dahil nandoon siya.
Nagalit ako kasi mahal ko siya.
Seryoso!
Feeling ko napatawad mo na siya.
Napatawad ko na siya. Pwedeng tapusin ang relasyon…
pero di mo pwedeng kamuhian sila.
Pero inilagay niya kami sa ganitong sitwasyon.
Bakit madaling magtaksil ang iba? Walang halaga 'yon.
Wala sa pera ang halaga.
Hindi pera ang gumagawa sa tao, tayo ang gumagawa sa pera.
Huwag magpatangay sa pera.
Kung gusto mo ng katahimikan, hanapin mo sa loob mo, sa sarili mo.
-Totoo 'yan. -Mula sa loob.
Hindi pera ang nagdidikta ng halaga ng tao.
Mahalaga 'yong ugali.
Kung ano ang nasa loob ng tao, 'yon ang binibigyan ko ng halaga.
-Jwana, mahal ka namin. -Salamat.
Alam kong napapagaling ng oras ang lahat.
Oo. Okay…
Girls, iniimbitahan ko kayo sa isang pajama party.
Pajama party!
Para lang sa mga babae.
-May pillow fight? -Oo naman.
-Okay. -Magpapadala ako ng pajama.
Imbitado ba si Loujain?
Naku! The best 'yan.
Nalulungkot talaga ako na hindi naayos nina Jwana at LJ ang isyu nila.
Sana ay maging magkaibigan ulit sila.
Marami silang kailangang ayusin.
Guys, maraming salamat sa pagpunta.
-Napakaraming nangyari. -Salamat.
Nalulungkot ako na may ilang pagkakaibigan na nagkaroon ng problema.
Napapagaling ng panahon ang lahat.
Salamat, Zanzoun.
Tapos na ang retreat.
Nagplano ako ng retreat
para masigurong magkaayos ang mga tao,
pero hindi gumana ang plano ko.
Sa dami ng drama sa grupo,
gusto ko munang lumayo.
Dahil hindi na ako ito.
Naisip ko na mag-picnic sa beach kasama ang mga anak ko,
para magkaroon kami ng special moments.
-Wow! -Wow!
-Ang ganda! -Nagustuhan n'yo ba?
-Opo. -Oo? Favorite colors natin 'yan.
Salamat po.
-Mahal na mahal kita. -Bakasyon natin 'to.
Lumalabas ang best ko pag kasama ko sila.
At kapag kasama ko ang mga anak ko, ramdam ko na buo ako.
Sila ang mundo ko, ang lakas ko, ang lahat sa akin.
Magpi-picnic tayo sa beach.
-Cheers. -Cheers!
Cheers, Talia.
Okay. Cheers.
Ano po…
Ikakasal pa po ba kayo?
Best friends ko ang mga anak ko.
Habang tumatanda sila,
mas nag-iiba 'yong pag-uusap namin.
Siyempre, ikakasal ako sa taong gusto n'yo.
Malapit na ba akong ikasal?
Hindi.
Kung sino man ang papakasalan ko, dapat tanggap at mahal n'yo rin.
At kailangang mahal din niya kayo bilang sariling anak.
Wala na 'yong engagement ko.
Hindi na ako engaged.
Ang relasyon ko ngayon ay sa pamilya at sa sarili ko.
Gusto n'yo ba akong ikasal?
-Opo. -Opo, sa tamang tao.
Opo, pero dapat masaya rin kayo sa kanya.
Ay, baby!
Hindi lang kami ang masaya sa kanya.
Proud ako sa mga anak ko at…
Dahil mahirap 'yong naging relasyon ko sa sarili kong nanay,
'yong mga di ko naranasan kasama ang nanay ko,
ipaparanas ko sa kanila.
Alam n'yo, feeling ko, di ko lang kayo anak.
Best friends ko rin kayo.
Gano'n naman po.
Marami akong pagkukulang.
Alam n'yo, di perfect si mommy.
Kaya tandaan n'yo na natututo tayo sa ating pagkakamali.
Ang mahalaga ay mapabuti natin ang sarili natin.
Dahil sa inyo, pinipili ko lagi na maging mas mabuti pa.
Napakahalaga ng honesty sa mga bata.
Pagkatapos ng away namin ni Jwana, nag-mature talaga ako.
Pakiramdam ko, oras na para mag-let go.
Oras lang ang maghihilom ng lahat.
May surprise ako sa inyo.
Maliit lang.
-Sa 'yo ito, Talia. -Salamat po.
Initials natin 'yan.
Dahil alam n'yo ba?
Ang dami nating pinagdaanan,
tayong tatlo lang, tayo lang.
At nakayanan natin.
Best gift ito na galing po sa inyo.
-Talaga? -Opo.
Lagi kong sinasabi, "I-promise n'yo na di n'yo ako iiwan."
-Hinding-hindi po. -I-promise mo.
-Dahil di ko kayo iiwan. -Promise.
Paminsan-minsan, pinagmamasdan ko lang sila,
tinitingnan sila,
Bumabalik 'yong mga alaala nang ipinanganak sila.
Pag nakikita ko sila ngayon, nakakaramdam ako ng…
Sobrang saya, napupuno ako ng emosyon.
Seryoso ako sa "together forever."
Pagkatapos ng nangyari,
nag-decide kami ni Danya na i-meet ang buong grupo
at ikuwento sa kanila ang lahat.
Gusto ko ring makasiguro
na nandoon sina Hanna, Fahad, at Salem.
-Hi. -Kumusta?
-Mabuti.
Pagkaalis ko sa retreat,
nabalitaan ko ang nangyari kina Bliss at Ebraheem.
Ngayon, pupunta kami kay Bliss.
Ikukuwento raw niya 'yong side niya
sa nangyari sa kanila ni Ebraheem.
First time ko ulit makita si Danya mula nang malaman ko,
di na mahalaga kung paano.
Gusto ko siyang batiin. Kaya bumili ako ng bouquet.
-Congrats. -Salamat.
-Ano lang… -Ang sweet naman.
Ang sweet.
Hello. Kumusta na kayo? Kumusta?
-Mabuti. -Ayos lang?
Girls.
-Congrats. -Congrats.
-Salamat. -Kumusta ka na, Danya?
Sa totoo lang, hindi mabuti. Ang hirap, hindi madali.
Ganito ka rin ba dati?
-Oo, sa lahat ng pagbubuntis ko. -Wow.
Nagpaplano ako na i-announce sa lahat.
Pero nang malaman ko, kung paano nalaman ng lahat,
nalungkot talaga ako.
Pero nagpapasalamat ako sa inyo,
salamat talaga.
Binabati nila ako, nakaupo doon at nag-iisip,
"Hindi ganito 'yong plano ko sana."
Ang akala ko, isang taong may galit sa akin ang gagawa nito,
di ang best friend ko.
Una sa lahat, salamat sa pagpunta.
Sigurado akong nabalitaan na ninyo ang nangyari.
Napakahirap ng sitwasyon ko,
at hindi ako masaya doon.
Tingin ko, mahalaga na masabi ko ang side ko.
Sinabi sa akin ni Farhana
na gumawa ng drama si Ebraheem at nagkuwento ng mali.
Para maawa sa kanya.
Pero ayos lang, ikukuwento ko 'yong sa akin.
Sige lang, pare. Ganito talaga ang buhay.
Inilagay ka ng Diyos diyan para matuto,
at magpatuloy ka lang.
Nanginginig at nag-aalala si Marwan dahil sa dami ng nararamdaman niya.
Nahihirapan siyang magsalita. May galit at hinanakit.
Sinabi niya na inalog-alog niya ang mesa,
at nagalit ako at may binato sa kanya.
Walang katotohanan 'yon.
Tumayo siya, binagsak ang kamay
at itinulak niya lahat sa akin.
Masaya ako na sinabi ni Bliss ang side niya.
Napakaimportante noon.
Tama ba ako o mali?
May dalawang side palagi.
Sabi ni Bliss,
hindi lang basta hinampas ni Ebraheem ang mesa.
Itinulak niya lahat ng nasa mesa papunta sa kanya.
Ibang-iba ang kuwento na 'to.
Noong gabi bago 'yon, sinabi niya 'yong sekreto namin.
Ang gusto namin, kami ang magbalita noon.
Ano'ng gagawin n'yo, di ba?
-Kilala n'yo naman si Ebraheem. -Pero hindi 'yon tama…
-Di naman mabigat 'yong sekreto. -Bagay na di niya dapat sinabi.
Usapang health at buhay ng bata 'to…
-…at buhay niya. -Oo nga, sasabihin naman nila.
Pero hindi tama. Hindi, babe.
Mahal ko si Ebraheem pero dapat di niya ginawa 'yon.
Nakakapanibago lang
na iba na ang tingin n'yo kay Ebraheem ngayon.
Noong mga nakaraang taon,
nasa akin ang backlash noong kay Ebraheem,
-at walang nagsasalita tungkol doon. -Tama ka.
Nagmukha akong masamang tao,
at hindi kung sino ako.
Ang pundasyon ng friendship nina Bliss, Danya, at Ebraheem
ay si Zeina ang kaaway.
Pero kapag hindi na si Zeina ang kaaway,
ano na ang pagkakaibigan nila?
Bliss, naiintindihan ko. Nakakahiya.
Pero nakikita mo 'yong masamang ugali niya.
Immature siya. Nakakahiya ang ugali niya.
Alam ng lahat na minsan gago si Ebraheem,
pero nadismaya ako sa 'yo,
sa paghagis mo ng isang bagay.
Kilala kita, di mo sinasadya 'yon.
Alam kong reaction lang 'yon. Ayaw mo siyang masaktan.
Pero kailangang mas may kontrol ka sa sarili.
Baliw si Ebraheem.
Pero ganoon ka ba dapat magsimula ng pagharap sa sitwasyon?
Hindi, pare, hindi. Di ganyan ang tamang asal.
Marwan, di ko siya masisisi dahil nag-react lang siya,
at sana pareho nilang balikan 'yon at ayusin.
Maliit na isyu lang ito,
at gagawin ko ang lahat para maayos ang problema nila.
Hintayin natin huminahon sila at lumamig ang mga bagay.
Tapos, tutulong ako na maayos ito ng dalawang magkapatid.
Ikaw 'yong biktima hanggang doon.
Pero nang hinagis mo 'yong plato, nagkapalit kayo.
Isipin mo kung paano ka magmo-move on.
Alam ko na ang gagawin ko.
Di ko kailangan ng ganoong kaibigan.
Masama ang loob ko pero di ko hahayaang maulit 'to.
Di ko hahayaan ang taong 'yon na i-trigger ako.
Bliss, naiintindihan ko kung bakit masama ang loob mo…
Tingin ko, mahal n'yo ang isa't isa at di naman ito dapat lumaki pa.
Kailangan n'yo lang malaman kung paano ito maaayos.
Dahil di dapat balewalain ang friendship n'yo.
Sa totoo lang, di ito tungkol sa kung sino ang tama,
o sino ang masamang tao.
Dapat silang humingi ng tawad sa isa't isa.
Bliss, patunay 'yang nararamdaman mo
na di ka ganyang klaseng tao.
Sa nakita ko kay Bliss,
puno siya ng pagsisisi,
dahil malinaw naman,
na hindi siya isang marahas na tao.
Ang totoo, hindi mo talaga mapaplano ang reaction mo.
Reaction nga, e.
-Tuloy lang ang buhay. -Tama.
Alam mo, magpatuloy ka lang.
-Salamat, Fahad. -Salamat.
Alam kong nagdulot ito ng maraming…
tension at awkwardness sa grupo.
Gusto ko lang mapakinggan nila ang side ko.
Di mahalaga kung sino ang kumakampi kanino,
o ang susuportahan nila.
Alam ko ang totoo.
Alam ko ang ginawa ko at alam ko ang pinaninindigan ko.
Magkita tayo sa anniversary party?
Oo!
-Congratulations sa inyo. -Salamat.
Pinaplano namin ang ten-year anniversary.
Pero pagkatapos ng nangyari, naisip ko na baguhin natin nang konti.
Pagdating nila, sasabihin namin
na di lang ito ten-year anniversary party,
gender reveal event na rin 'yon,
at hindi pa rin imbitado si Ebraheem.
Pagkatapos ng lahat ng drama,
tamang-tama ang pajama night.
Excited ako na darating ang girls.
Naghanda ako ng caviar at feathers.
Hindi na ako makapaghintay.
Grabe naman! Ang cute mo.
Kumusta? Love ko ang room mo.
Parang girl's dream room.
Gusto ko 'yong idea ng PJ party.
Masaya ako na may girl time. Kailangan ko ito.
Hi, girls.
Hi, baby. Musta?
Welcome.
Alam ng lahat na kung may event ako,
dapat perfect 'yon.
Sobrang saya ko na nakapunta ka.
-Siyempre, para sa 'yo. -Love you.
-Hi, girlies. -Hi!
-Hi!
-Hi, babe. -Hi. Kumusta?
-Hi, Safa. Kumusta ka? -Hi.
First time ulit after ng ilang buwan,
dumating si Farhana at binati niya ako.
Sabi pa niya, "Kumusta?"
Ituturing ko 'yon na apology. Move on na kami.
Nakatalikod ako sa closet mo para hindi ko…
-Kinakausap nila ako ngayon. -Oo.
Kalahati 'yan ng collection ko.
Nasa kabilang bahay sa ibang bansa 'yong kalahati.
Alam niyang nasa nonmaterialistic journey ako,
e, bakit parang naka-exhibit lang 'yong mga Birkins niya?
Okay, girls,
meron tayong light snack ngayon.
I love caviar.
Okay, nakita n'yo ang messages ko gamit ang hair clips,
kaya nagdala ako para sa lahat.
Wow!
Tuwing may hair clips ako,
nasasabihan ako na kailangan din daw nila.
Pinili ko talaga ang hair clip ng bawat isa.
Kay Mahira, dahil single ka na nito lang…
Dalawang bagay ang sinasabi ng clip mo.
"Add me" at "No chance".
Pag may nakita kang guy at gusto mo siya, i-clip mo ang "Add me,"
at kung ayaw mo sa kanya, "No chance" naman. Ayan.
Love ko talaga si Safa. Ang cute lang niya.
Siyempre, "Push Present" sa 'yo.
-Oo naman. -Salamat.
"Shopping" at "No chance" para sa 'yo.
Salamat, baby.
"Yalla Habibi" para sa 'yo.
-Ang pinakamotivated dito. -Ano?
"Ibili mo ako ng Birkin" para sa Birkin queen.
-Salamat. -Safang-safa ito, a.
"Add me" para sa social influencer.
-Ang cute. -"Add me" nga.
Binigyan ako ni Safa. Parang gusto niyang makipagbati.
Feeling ko kailangan ko nang mag-let go.
'Yon na. Tapos na.
Sana naturuan ko na siya ng leksiyon.
Ano'ng nangyari sa asawa mo pagkaalis namin?
Masama ang loob niya…
-Grabe 'yon sa kanya. -Oo.
Kita n'yo naman…
Napakahirap umiyak para sa mga lalaki.
Nang umiyak siya, nalungkot ako.
Sa bahay, ilang beses siyang umiyak.
First time na ganoon.
Talagang mahirap para sa kanya.
Mabigat din para sa akin na makita siyang ganoon.
-Mahirap din para sa 'yo. -Sobra.
Naiipit ka sa asawa at sa best friend mo.
-At business partner ko. -Oo.
Buntis ka rin at 'yong hormones mo pa.
Oo.
Naiipit ako sa pagitan ng life partner,
asawa, ama ng mga anak ko,
at sa business partner
at best friend ko.
Sa ngayon, hindi ko iniisip ang business o sino man,
kalagayan ng asawa ko ang iniisip ko.
Nakakalungkot na umabot dito.
Sa tingin ko, sa buong buhay ko,
ito na ang pinakamasamang nagawa ng kaibigan.
-Talaga? -Oo.
Sa buhay ko.
Para akong sinaksak sa puso.
Talagang nasaktan ako.
Pwedeng sabihin ng iba, "Di naman big deal ang pagbubuntis."
Pero sa akin, oo.
At ilang beses kong sinabi sa kanya na wag na munang pag-usapan.
Sa tingin mo, bakit niya sinabi?
Di niya matiis na may moment ako at gusto lang niyang sirain 'yon.
'Yon lang ang naiisip ko.
Di kayang makita ni Ebraheem na may iba
na may masayang buhay, masayang pagsasama.
Pangarap niyang magkaroon ng anak,
pero wala siyang matatag na relasyon.
Ano pang paliwanag ang maibibigay ko?
Kaya, girls, okay.
-Mag-enjoy na lang tayo. -Sige!
-Okay?
May surprise ako para gumaan ang mood nang konti.
Naisip ko na pag-awayin sila, pero friendly, ha.
Fight!
Ang gulo-gulo lang talaga!
Walang okasyon na walang nag-aaway sa amin.
Grabe, ang saya.
May balahibo sa bibig ko. Grabe…
Ngayon, kami lang muna ni Ebraheem.
Susubukan kong alamin kung paano maayos ang relasyon,
kahit na sirang-sira na 'yon.
-Hello. -Kumusta?
-Welcome back. -Salamat.
-Kumusta? -Ayos lang.
-Kumusta ba? -Ayos lang.
-Ayos ka lang? Totoo? -Oo.
Pinagsabihan ko na sina Ebraheem at Marwan,
pero hindi nila ako pinansin.
Akala nila nanenermon lang ako o nagyayabang lang base sa experience ko.
Pero pareho nilang nalaman
na may mga problema sila sa isa't isa
na matagal nang nakatago.
Buti na lang, hindi grabe.
Ebraheem, kilala mo ako. Deretso ako magsalita.
May red flag na tayong nakita, di ba?
Sumama na ang loob ni Marwan pero nagpipigil lang siya.
Nakita ko 'yon. Akala mo nagbibiro ako.
Noong araw na iyon, sinabi niya,
"Kailangan buksan ang ating puso at sabihin ang totoo."
Sabi ko sa kanya, "Dapat aminin ng mga tao kapag mali sila."
Lahat ng sinasabi mo, Ebraheem, hindi 'yan ang dahilan.
-Hindi. -Nandoon ako at nakita ko kayo.
Kilala niya ako, pag may nanakit sa akin, ten times na mas masakit ang ibabalik ko.
Pwede akong maging best friend mo,
pero kaya ko ring maging worst enemy mo.
Ikinakalat niya na sisirain ko raw ang marriage nila.
Na hindi naman totoo. Sira na 'yon.
Di niya ako kailangan pa para doon.
Lagi na lang akong sinisisi ni Bliss para sa problema nilang mag-asawa.
Gusto kong maintindihan nina Bliss at Danya na ginagawa ko ang makakaya ko
para maisalba ang relasyon nila.
Maling-mali, pare.
Hindi dapat naging agresibo tulad nito.
-Ako ang aggressor? -Hindi. Lahat tayo. Pareho kayo.
-Salem… -Kayong dalawa.
Tumayo ako at paalis na noon.
Hindi, Ebraheem.
-Habang paalis ka… -Okay.
…tinulak mo lahat ng nasa mesa kina Hanna at Marwan.
Ganito. Tinulak mo lahat.
-Baka nadulas ako, pero hindi… -Hindi.
Maniwala ka. Totoo ang sinasabi ko. Di ka niya na-trigger.
Nag-react siya at ibinalik ang hinagis mo sa kanya.
Di mo ba nakita ang sarili mo?
Nakita kitang lumilipad, pare.
Ako?
Pakiramdam ko nalilito si Ebraheem.
Di pa niya napoproseso talaga ang nangyari.
Nilinaw ko ang lahat para sa kanya.
Di siya humingi ng tawad.
Kahit man lang, "Sorry. Di kita dapat hinagisan ng plato sa ulo."
-Sinabi niya. -Di.
-Mali. -Di ko talaga narinig.
Umiiyak siya, "Ano'ng nagawa ko?" Sumpa man.
-Talaga? -Sumpa man.
Pinapaintindi sa akin ni Salem.
Matalino siyang tao.
Alam niya na sa sinasabi niya sa akin, mapapaisip ako.
Di na niya ako pinagalitan.
Hindi ito ang core mo.
At hindi lang 'to kay Marwan.
Ganyan ka rin sa lahat.
Nagulat ako sa ginawa mo kay Hanna.
"Ano'ng meron kay Ebraheem?"
Napansin ko na ang mga argumento ni Ebraheem sa mga tao
ay laging nauuwi sa pisikal na away.
Malinaw na may personal na isyu siya.
Baka hindi sila okay ng asawa niya.
Pwedeng mawalan siya ng mga kaibigan
kapag di niya 'yon naayos.
Ano'ng gagawin mo sa business ngayon?
Sa ngayon, mga empleyado ang humahawak.
Worst case scenario, ayaw na niyang maging partner.
Gagawin namin sa civil na paraan 'yong paghihiwalay namin.
Kung may halaga sa 'yo ang friendship natin, aayusin ko ito.
Di mo dapat tinatalikuran ang pamilya.
'Yon lang.
Nag-aalala ako na 'yong brotherly bond na hinahangaan ng marami,
ay mawawala lang dahil sa walang kuwentang alitan,
na maaayos naman overnight.
-Okay, buddy? -Sige.
Sa totoo lang, parang kuya si Salem.
Mahalaga siya sa buhay ko.
May mga sinabi siya na di ko pa alam tungkol kay Bliss.
May surprise event ako para sa nanay ko,
para sa bagong business ko para sa kanya.
Inimbita ko ang lahat,
at sana nandoon sina Danya at Bliss.
Noong mga bata kami, ginagawan kami ng cake ng nanay ko.
Kahit walang-wala, marunong siyang gumawa ng cake.
Kaya nagbukas ako ng business na Call Your Mother Cakes.
Di niya alam na ginagawa ko ito.
May pinakita naman akong logo pero di niya alam. Magugulat na lang siya.
-Sino'ng inimbitahan mo? -Lahat.
Lahat? Sina Marwan at Danya?
Di ako 'yong nagtatanim ng sama ng loob.
-Salamat naman. -Para sa lahat ang imbitasyon.
Pagkatapos ng pag-uusap namin, mukhang handa siyang makipag-ayos.
At nang maramdaman ko 'yon, sabi ko, "Salamat sa Diyos. Tapos na."
Kailangan na lang kumalma ni Marwan.
Nagsimula ako ng podcast, Meet My Friendz.
Inimbitahan ko si Zeina sa podcast ko ngayon
dahil gusto ko pa siyang makilala.
-Hello! -Hi!
-Salamat sa pagpunta. -Salamat, babe.
-Salamat sa pag-imbita. -Kumusta ka?
Kasama rin natin si Farhana.
Pagkatapos ng nangyari kina Zeina at Farhana,
naisip kong imbitahan rin si Farhana
para mas makilala pa siya.
-Hi! -Uy, girl. Kumusta?
-Kumusta na? -Mabuti, babe. Kumusta ka?
Medyo lumalayo.
Fist bump?
Nakikita lang natin 'yong matigas, arogante, di magandang side ni Zeina.
May soft side kaya siya?
Kung meron, gusto kong makita 'yon.
Parang medyo weird na ginagawa natin ito ngayon,
habang may pinagdadaanan ka sa kaibigan mo.
Oo nga, e. Grabe ang plot twist.
Alam ko na ang pakiramdam na maging kaaway si Ebraheem.
Di ko pa siya naging kaaway kaya, ramdam ko ang sakit.
Ngayon, nakikita ko na…
-…'yong nakikita mo. -Nakikita natin. Oo.
Dahil napakadali na tingnan ang sitwasyon…
-…kapag wala ka doon. -Tama.
Quick check muna. Magsalita ka nga, Zeina.
Test.
Ayos na? Sige.
In three, two, one…
Welcome everyone sa isa na namang episode
ng Meet My Friendz Podcast.
Meron tayong dalawang special guests.
Isa na matagal ko nang kaibigan,
at isang bagong kaibigan kung saan bumubuo kami ng friendship.
Zeina at Farhana.
Welcome, guys.
-Salamat. -Salamat.
Kilalanin muna natin ang isa't isa.
Ako na ang magsisimula.
Zeina, kumusta ang kabataan mo habang lumalaki?
Lumaki ako sa Lebanon.
Middle child ako,
at dahil sa giyera sa Lebanon,
maraming pamilya ang nahirapan sa gastusin.
At dahil lumaki ako sa ganitong kapaligiran
kung saan may bahay ako ngayon,
pero bukas baka wala na,
nangako ako sa sarili ko,
na tatayo ako sa sarili kong mga paa.
Hindi kami mayaman.
Halimbawa,
hindi kami nakapagbakasyon bilang pamilya.
Hindi kami nakakain sa restaurants.
Mahirap ang pera,
at naniniwala akong ginawa ng mga magulang ko ang lahat.
Ang hirap ng pinagdaanan mo. Bravo, ang galing mo.
Medyo emosyonal ang kabataan ni Zeina.
Siguro, minsan, 'yong mga ganitong sitwasyon sa buhay,
ginagawa kang sobrang tatag.
-Farhana, ikuwento mo ang… -Ang kabataan ko. Sige.
Lumaki ako sa isang close at simpleng pamilya.
Nagtrabaho ang tatay ko. Nagtrabaho ang nanay ko.
Nagtrabaho ang ate ko para suportahan kami.
Kaya naman tungkol ako sa women empowerment,
dahil nakita ko 'yong kapatid ko…
Inuna niya ang trabaho para sa amin…
para masuportahan kami.
Ipinagmamalaki ko ang sarili ko pero parang may magagawa pa ako.
Gusto kong pagbutihin pa ang ginagawa ko.
At sana isang araw, paglaki ni Aydin,
maipagmalaki niya ako.
Ayaw kong dumaan si Aydin sa mga pinagdaanan ko.
-Alam ko. -Ayaw kong mahirapan siya.
Gusto kong bigyan siya ng magandang buhay dahil nahirapan ako sa buhay ko.
Nakikita namin ang ginagawa mo. Ang galing ng ginagawa mo.
At nandito kami para sa 'yo.
Mabait na bata si Aydin.
Nang marinig ko ang kuwento ni Farhana, 'yong kabataan niya,
nadagdagan ng lalim ang pagtingin ko kay Farhana.
Feeling ko, mas naiintindihan ko na siya.
Kailan ang unang beses na nawalan ka?
Nawalan?
'Yong tatay ko.
Ang tindi noong pagkawala niya,
at ang malungkot ay 'yong makita siyang nahihirapan.
Namatay siya matapos maghirap ng limang taon dahil sa cancer.
Nagiging emosyonal ako kapag nakikita kong nagtatagumpay ako,
tapos di man lang niya makikita.
At, oo…
hindi madali.
Ito ang first time na nawalan ako.
Karaniwang pangalan ang Zeina Khoury sa Lebanon,
Pero…
Hindi ako si Zeina Khoury…
Ako si Zeina Khalil Khoury.
Ipinagmamalaki kong ama ko siya.
Nakakalungkot talaga. Alam mo kung bakit?
Dahil namatay din ang tatay ni Farhana.
At iyon ang bagay na may pagkakapareho kayo.
Isipin mo 'yong araw na nalaman ko
na magkakaanak ako ng lalaki,
doon namatay ang tatay ko.
Na-imagine n'yo ba ang pakiramdam?
'Yong di na niya makikita ang anak ko…
Sa sitwasyon ko, tungkol sa tatay, lagi akong umiiyak…
Emosyon 'yon na naipon sa loob,
basta lumalabas tuwing naiisip ko siya.
Ayos ka lang?
Ang hirap.
Sana dahil dito sa podcast…
kahit di nagbago ang friendship nila ng 100 percent,
kahit 20 o 30 percent man lang,
may nagawa na ako.
Pareho silang masipag, maraming pinagdaanan.
Masaya ako pag nakikita kong nagtatagumpay sila.
Gusto kong magpasalamat sa inyong dalawa.
Mas nakilala ko pa kayong dalawa.
Kaya, salamat.
-Salamat sa oras n'yo. -Salamat, Danya.
Tatapusin ko lang ang podcast.
Salamat sa pakikinig. Sana nag-enjoy kayo.
Magkita ulit tayo sa susunod. Bye.
-Yehey! -Tapos na.
-Salamat, guys. -Okay.
Ito talaga ang gusto kong mangyari
at gusto kong mas makilala ang isa't isa,
at pakiramdam ko na-achieve natin 'yon.
-Magandang idea 'yan. -Healthy.
First time niya akong hinayaang magsalita.
Oo nga pala, may ila-launch si Ebraheem para sa nanay niya.
May invite siya.
Nagpadala rin siguro siya sa inyo.
Oo, nagpadala siya.
Gusto naming samantalahin ito para makumbinsi si Danya
na pumunta sa event ni Ebraheem,
para magkaayos sila.
Tingin mo ba makakarating ka
kahit ang event ay para sa nanay niya?
Subukan lang natin. Alam mo na…
Napapagaling ng oras ang lahat.
Pag-iisipan ko. Di ko sinasabing pupunta ako.
Pero pag-iisipan ko. Tingnan natin.
Pag-isipan mo. Dumaan ka kung kaya mo. Nandoon rin kami.
Malungkot talaga ako.
Di ko alam kung gusto kong pumunta.
Magde-decide ako kasama si Bliss.
Hi, kumusta?
-Kumusta? -Ayos lang ako.
Excited talaga ako ngayon kasi may surprise ako kay Mom.
Laging gumagawa ng cake ang nanay ko.
Naisip kong gamitin ang recipe at ibenta sa mga tao
ang Call Your Mother Cakes.
Di niya alam ang ginagawa natin pero inimbita ko ang lahat.
Kahit sina Danya at Bliss.
Kahit ako ang ginawan ng mali.
Hindi na ako makapaghintay
na makita ang reaction ng nanay ko.
Sa'eed, buksan mo ang pinto.
Kapag nasa pinto na siya?
-Surprise! -Surprise!
Tingnan mo.
Uy!
Ang ganda. Iniisip ko kung bakit pink.
Alam ko na nasa isip ni Ebraheem
na gawin ang "Call Your Mother Cakes".
Pero di ko inaasahan na sosorpresahin ako ni Ebraheem.
Nagulat talaga ako.
Minsan gumagawa siya ng cake sa anumang meron siya.
Sasabihin niya, kapag kumakain na kami,
"Guys, pasensiya na. Di ko na ito magagawa ulit."
Sabi pa niya, "Di ko alam kung ano ang nilagay ko."
Konting ganito at ganyan.
Sa likod ng bawat tagumpay ay isang babae.
Totoo 'yon.
'Yong nanay ko.
Ang ina ng isa sa atin ay wala na pero nasa mas magandang kalagayan na siya.
Gusto kong ibahagi ito sa kapatid kong si Fahad.
Kahit na nakikita niyang umaarte ako minsan,
ang sweet niya pa rin sa akin.
Dahil nirerespeto niya ang relasyon ko sa nanay ko,
at sigurado ako na mahal niya ang nanay niya at nami-miss na niya.
Kaya, ginawan ka ng kapatid mo ng surprise.
Salamat.
Kay Fahad, na nawalan ng ina.
Kakaiba ang pagmamahal ni Fahad sa nanay niya.
Gusto ko siyang bigyan ng regalo. Picture ng nanay ni Fahad.
-Ready na? -Oo.
Ay!
-Ay! Ang sweet naman. -Wow!
Ang ganda.
Ang ganda niya.
Ang sweet naman.
Salamat.
Wala pang nakagawa sa akin nito.
Wala pang gumawa nito para sa akin.
Nagulat talaga ako…
Nang makita ko, speechless ako.
Una sa lahat, binabati ko kayo,
at Ebraheem, salamat, wala akong masabi.
Di ko masabi ang nararamdaman ko. Salamat sa 'yo.
Sabi nila, "May langit sa ilalim ng paa ng mga ina."
Ikaw ang gagawa ng daan mo.
Kailangan mo lang ng panahon para maipagmalaki nila…
Sa mga gagawin mo, dapat maipagmamalaki ka ng nanay mo.
Cheers.
Tumagos sa puso ko ito.
Higit pa sa mga salita ang pagmamahal ni Fahad sa nanay niya.
Ebraheem, salamat para sa sorpresa kay Fahad.
Masyado akong naging emosyonal. Hindi ko nakilala ang biyenan ko.
Malakas talaga ang genes.
Maaga siyang kinuha,
at sana nakita pa niya 'yong anak niya…
Namatay 'yong nanay niya dahil sa health problems.
Di niya rin gugustuhin ito para sa mga anak namin.
Dapat kasama ka namin forever.
Punong-puno tayo ng emosyon dito.
Bilang isang expat sa Dubai, nami-miss ko 'yong nanay ko,
nami-miss ang luto niya, nami-miss ko siya.
Sabi ko sa sarili ko na sa susunod na taon,
sisiguraduhin ko na magkakaroon ako ng oras para sa kanya.
Iba talaga ang relationship natin sa nanay.
Sana mas malapit siya sa akin.
Sana magawa ko lahat ng ginagawa mo para sa nanay mo.
Ebraheem, nakikita ko ang pagmamahal mo para sa nanay mo.
Sana ganyan din ang relasyon ko sa nanay ko,
pero di 'yon nangyari.
Inspirasyon ito para maging mas mabuting ina,
para magkaroon ako ng ganitong relasyon sa mga anak ko.
Napakasuwerte ninyo sa isa't isa.
Hindi mabuti ang pakiramdam ng nanay ko,
kaya lagi akong nagiging emosyonal at…
Pinapaalala mo sa amin na maikli ang buhay,
na dapat talagang magkaroon tayo ng oras hangga't maaari,
dahil 'yon lang ang mayroon tayo.
Salamat, Khadejah, sa pagpapalaki ng kahanga-hangang anak.
Sana magkaanak ako na tulad niya,
na sumusuporta sa akin at nagmamahal.
God bless you both.
Sana maging successful ito. At gusto kong tikman lahat ng cakes.
Salamat.
Ang ina ang pinakamahalagang tao sa buhay natin.
Pinalaki ako ng isang nanay at naging lalaki dahil sa nanay ko.
Kayong lahat ay dahil sa mga nanay n'yo.
Tama.
Maganda ang sinabi ng lahat,
at ito ang unang beses na nagkasundo kami.
Dahil nararapat na nanay ang pinakamahalaga sa buhay mo.
Kumusta kayo?
-Nandito na ako. -Jwana.
-Sorry. -Ayos lang.
May inasikaso lang.
Hi, baby. Kumusta ka?
Nandito silang lahat.
Pero hindi ko nakita si Danya o Bliss.
Inasahan kong darating sila, sa totoo lang.
Welcome. Ito ang naggagandahang cakes namin.
Wow!
Lahat tayo ay nagsalita tungkol sa ating mga ina,
pero wala si Jwana kanina.
Di ka nakapag-share kung gaano kahalaga ang nanay sa 'yo.
Ang nanay ko,
pangalawa ang nanay ko sa Diyos.
Ang nanay ko lang ang tao na tumulong sa akin,
at tumayo sa tabi ko, malaki ang utang na loob ko sa kanya.
Di lang sa pagpapalaki sa akin, kundi sa pagpapalaki sa anak ko.
Walang kapalit ang isang ina.
Siya lang ang nasa tabi mo, anuman ang mangyari.
-God bless your nanay. -Salamat.
-Mahal ka namin. -Salamat.
At dahil diyan…
Galing ito sa puso ko,
at sana hindi kayo magalit sa akin.
-Bilang respeto sa nanay ko… -Okay.
Sa sandaling iyon,
tumingin ako kay Jwana,
at tiningnan ko si LJ,
at sa nanay ko.
Pakiramdam ko, "Ebraheem, ito na ang pagkakataon."
Ito na ang oras para magkaayos sila.
Kung hindi tayo magiging magkaibigan,
at least sana, magmahalan tayo, lalo na ang mga nanay.
Oo naman.
Dahil isa kang ina…
At si LJ ay isang ina.
Kaya, gusto kong magmahalan kayo.
Ginamit ni Ebraheem ang tamang oras para magkasama sila.
Hindi naging maayos sa akin.
Sana magawa niya. Nagdadasal talaga ako.
Sino'ng nagsabi na di ko siya mahal?
Minsan, may mga alitan tayo sa buhay,
pero laging nandiyan ang pag-ibig.
Dahil di maaalis ang pag-ibig. Ang nagmamahal, di nagtatanim ng galit.
May pagmamahal para sa kanya at sa lahat ng nanay.
Pwede bang i-hug n'yo ang isa't isa? Para sa akin?
-Ikaw muna. -Sige.
Sobrang emotional 'yong feeling noon sa akin.
Nang tumingin ako sa mga mata niya, nakaramdam ako ng lungkot,
at nakaramdam ako ng takot na tatanggi ulit ako.
Halika.
Ikaw naman.
Sige na, Jwana.
Sa wakas!
Mahal ko siya. Alam niya 'to.
Di ko siya kinamuhian. Siyempre na-miss ko siya.
Baka kagustuhan ito ng Diyos.
Pinalambot niya ang puso ko.
Na-miss kita.
Naramdaman kong mahal niya pa rin ako, at mahal ko pa rin siya.
Walang saysay na mawala ito.
Sobrang saya ko.
I love you guys.
Sana lagi kayong magkasama, mula ngayon.
Masaya ako at nagkaayos na sila.
Dahil sumuko na rin ako.
Ayos lang.
Palagi kitang mamahalin.
Ako rin.
Ang ganda niyan.
Hinihintay ng lahat ito.
Ang ganda lang na makita silang maayos na.
Sa wakas.
Parang gumaan ang pakiramdam ko,
paano pa kaya sa 'yo?
Walang saysay na mawalan ng kaibigan. Buti at nagbigay sila ng chance
na maipagpatuloy pa ang friendship nila,
at maging mas matibay kaysa dati.
Ang bigat nito sa dibdib ko, sa totoo lang.
At isa kang kahanga-hangang ina.
-I love you. -I love you too.
Naiyak talaga ako, parang wow…
Ang daming nangyari, at magkasundo na tayo ngayon.
-Maganda 'yan. Ang ganda. -Oo.
Kita n'yo? Pinagbubuklod tayo ng mga ina.
Sa totoo lang, hindi ko inaasahan sina LJ at Jwana
na maaayos nila ang lahat.
Nagulat ako.
Ngayong nagkabati na sina LJ at Jwana,
gusto kong makita kung matutulungan ako ni Salem
na kausapin ni Ebraheem si Bliss.
Pareho silang may karapatan na masaktan,
pero kailangan din nilang humingi ng tawad.
At kailangan nilang pareho na gawin ang parte nila.
Gusto ko 'yong ginawa mo.
Naging emosyonal ako sa totoo lang…
Napakaganda noon,
at lagi kong sinasabi kung gaano kalaki ang puso mo.
Napakabuti mong tao.
Gusto lang talaga naming makatulong ni Salem,
na magkasama kayo ulit nina Danya at Bliss.
Lahat kayo ay nasasaktan,
pero may malasakit kayo sa isa't isa
at wala kuwenta ang nangyayari.
Gusto ko lang malaman ni Ebraheem
na dapat ay hindi na humantong sa ganito.
Habang pinapatagal pa,
mas lalala lang ang mararamdaman nila.
Tinawagan ko si Danya noon din.
Di niya ako tinawagan.
Tinawagan ko siya para humingi ng tawad sa pagsasabi na buntis siya,
dahil iyon ang mali ko.
At hindi ko mahanap ang asawa niya.
Nagsisisi siya sa nangyari.
-Sa lahat maliban sa akin? -Hindi…
-Seryoso ba, Mona? Lahat maliban sa akin? -Hindi…
Magso-sorry siya.
-Humingi ka muna ng tawad kay Danya. -Di ko siya hahabulin.
Sinabi ni Bliss sa lahat na nagsisisi siya,
pero hindi sa akin.
Sino ba ang dapat makarinig ng "sorry" niya?
Kahambugan 'yon.
Mona, may event yata sila, di ba?
-Anniversary party nila. -Tama.
Doon siguro ang tamang lugar at oras,
para magkasama tayong lahat at ayusin ang mga bagay.
Hinding-hindi ako pupunta
sa kahit anong event na hindi ako imbitado.
Kung mas mataas ang pride nila,
at mas malaki ang ego,
magugulat sila kay Ebraheem.
Alam kong gusto n'yong gawin ang tama,
pero please lang,
wag n'yo akong idamay sa bagay na di kayo sigurado.
-Kalma lang. -Salem…
Alam mo ang problema?
May expectation siya. Meron din sila.
Tanggalin natin ang expectations nila.
Maging totoo lang tayo at bukas ang puso.
Ginawa ko ang lahat para pakalmahin siya,
para magkaayos sila at sana maging maayos na.
Ngayong araw dapat ang anniversary party,
pero pagkatapos ng ginawa ni Ebraheem
na sinabi niya 'yong secret ng pagbubuntis ko,
ginawa ko na lang itong gender reveal,
at magiging surprise ito para sa lahat.
Feeling ko girl. Ano sa tingin mo?
Kung girl sa 'yo, boy ako.
Imbitado ang lahat maliban kay Ebraheem.
Di pa siya humihingi ng tawad.
Di pa rin niya nakakausap si Bliss.
Walang saysay kung naroon siya.
Ayokong malaman niya ang gender ng anak ko
at ibalita sa buong Dubai.
Blue o pink daw ang isuot namin.
Para saan kaya ito?
Gender reveal pala!
Grabe! Hi!
-Kumusta? -Hi! Kumusta na?
-Ano sa tingin n'yo? -Boy sa akin.
-Hi. Kumusta ka, babe? -Hi! Ang ganda mo.
May gender reveal ngayon?
Malalaman natin.
-Hello! -Yes! May pink tayo.
Di ko alam na gender reveal ito.
-Surprise! -Hi!
Wow, magkasama kayo.
Sinabi nina Jwana at LJ na okay na sila.
Ang saya ko nang marinig 'yon.
Kayong dalawa lang ang naka-pink.
-Di kami nag-usap, ha. -Oo.
Pero masaya ako na magkasama kayo,
at magkaibigan ulit.
'Yan ang best surprise, sa totoo lang.
Ngayon ba ang araw o hindi? Tumango lang kayo.
-Ano? -Farhana at Safa.
-Ayos na rin kami. -Gawin nating tahimik…
Nag-hi ako sa kanya sa event ni Jwana.
Binigyan din siya ni Safa ng regalo.
-May na-miss pa ba ako? -Oo.
Ano?
Pwede ba kayong mag-hug?
-Oo. -Oo, hug naman.
Ready naman akong mag-move on. Di ko alam na may problema pala.
Nasa isip lang niya.
Di ko naman 'to pinag-aksayahan ng oras.
Masaya akong naayos na.
Salem!
-Uy. -Congratulations. God bless you.
-Kumusta? -Congrats.
-Hi! -Para sa lahat.
Nandito ang buong grupo, maliban kay Ebraheem.
Sana hindi matapos ang celebration nang wala si Ebraheem.
Lagi akong tinatanong, "Bakit mo siya pinakasalan?"
Noong nakilala ko siya, alam kong siya na,
kasi binibigyan niya ako ng kapayapaan.
Pagkatapos ng sampung taon, walang nagbago.
Siya ang pinakamamahal ko,
ang ama ng dalawa naming naggagandahang anak,
at ngayon, tatlo na.
Wala akong babaguhin sa 'yo.
Hindi mo kailangang magbago, mahal kita.
Salamat. Mahal din kita.
Napakaganda.
Una sa lahat, salamat sa pagpunta sa magandang araw na ito.
Napaka-espesyal nito sa amin.
Ano'ng masasabi ko sa ten years namin?
Napakahabang paglalakbay, mga pagsubok at tagumpay.
Danya, maraming salamat dahil nasa tabi lang kita.
Hindi ako madaling pakisamahan at masaya ako na umabot tayo dito.
Excited na ako sa susunod na 10, 20, 30, 40 years nating magkasama.
-Mahal kita. -Mahal din kita.
-Maraming salamat. -Salamat.
Ang sweet. Salamat.
Maraming pinagdaanan sina Marwan at Danya.
Masarap isantabi ang lahat at i-celebrate silang mag-asawa.
Malaking milestone ang ten years.
Tanungin n'yo ako.
Alam ko 'yan.
Ready na kayo sa gender reveal?
-Oo! -Oo! Tara na.
Malalaman na natin ang gender at sobrang excited na ako.
Ten, nine, eight,
seven, six,
five, four,
three, two, one.
Ready na kayo?
Wow!
It's a girl!
Sabi ko na. Alam ko na girl.
Feeling ko lang na babae nga.
Super excited na ako,
at di na ako makapaghintay na makita ang anak ko.
Congratulations.
Ang saya ko.
Ang gandang moment nito.
Hawakan natin ang tiyan.
-Sino'ng susunod? -Mona!
-Mona!
-Okay! -Mona!
Oo!
Ang buhay ay tungkol sa mga desisyon mo.
Nag-decide ako na mas makasama pa ang asawa ko,
at magbubuntis na ako.
Nasa calendar ko na. 'Yon na.
Mas magiging present ako sa bawat sandali.
Dumarating at nawawala ang pera.
Na-realize ko na pamilya ang pinakamahalaga.
'Yong maisip na baka mawala si Fahad, nagulo ang mundo ko.
Di ko maisip ang buhay ko na wala siya.
Ayos!
Walang permanente sa buhay.
Napakahirap para sa akin na patawarin si Loujain,
pero nag-decide ako na bigyan siya ng chance.
Sana hindi masayang ito.
Ang buhay ay puno ng mga bagay na di inaasahan.
Mangyayari ang dapat mangyari,
dahil lumalago tayo at dahil nagbabago tayo.
Na-realize ko na hindi ko makokontrol ang lahat.
Minsan, kailangang bitiwan ang mga bagay para magpatuloy,
at magsimula ng bagong chapter ng buhay ko.
'Yan ang buhay. Walang nananatiling pareho.
Nang magpakasal ako,
naisip ko na magiging fairy tale ang buhay ko.
Pero dinala ako ng buhay sa maraming hamon,
na puno ng iba't ibang pagsubok,
pero puno rin ng oportunidad at pag-asa.
Ang buhay ay puno ng sorpresa.
Ang kaibigan ay pwedeng maging kaaway,
at ang kaaway, nagiging kaibigan.
Mahalagang malaman kung sino ang mapagkakatiwalaan.
Grupo kami ng successful friends.
May masaya at mapait na mga pangyayari.
May tiwala ba ang lahat sa isa't isa?
Hindi ko alam.
Kapag ang kaibigan ay naging kaaway,
maaari 'yong maging napakasakit.
Besties kami dati ni Ebraheem.
Ngayon, hindi ko alam kung ano ang future namin.
Ang alam ko lang, may parating na bagong blessing sa amin ni Bliss.
Ang focus namin
ay bumuo ng mapagmahal na tahanan para sa mga anak namin.
Okay!
Nagpapasalamat ako.
Napakaganda ng araw na ito, puno ng pagmamahal.
Sa pagbabalik-tanaw, Hindi ko akalain na nandito ako ngayon.
Mas nakilala ko pa ang sarili ko na di ko inaakala na ganoon ako.
Pero ang hindi ko maisip
ay mula sa pinakamalapit na kaibigan ang pagtataksil.
At ang taksil na kaibigan
ay mas masahol pa sa kaaway.
Ang buhay ay puno ng sorpresa.
'Yong mga malalapit sa puso ko, hindi ko na kilala ngayon.
Nag-decide akong maging bigger person ngayon,
at gumawa ng hakbang,
para pumunta sa event nina DJ Bliss at Danya.
Hindi para sa kanila, pero para sa baby ni Danya.
Pero di ko alam kung ano ang magiging reaction ni Bliss.
Ano?
Nagulat kami nang makita si Ebraheem.
Sana magkaayos na sila.
Naka-poker face si Ebraheem.
Hindi ko siya mabasa.
Small gift at small apology
para sa pagsira ng… secret n'yo.
Ang hirap basahin ni Ebraheem.
Hindi ko alam ang iniisip niya.
Iniisip n'ya na makakapunta siya rito na may bulaklak.
Huli na ang lahat!
Hindi ba?
Nagsalin ng Subtitle: Michael Manahan