Już trzeci raz próbujesz mi zaszkodzić.
- Dlaczego sądzisz… - Przestań krytykować mój charakter.
Jesteś frajerem, ale nie możesz ze mną zadzierać!
Panowie!
Ty gnoju!
Za kogo ty się uważasz?
- W twarz?! - Ebraheem!
Bijesz mnie w twarz?!
- Panowie! - Ty śmieciu!
Zwarliśmy się. Próbowali nas rozdzielić.
Przyszła nawet ochrona.
- Przestańcie. - Za kogo ty się masz?
To był szok.
W ogóle się nie spodziewałem.
- Ty gnoju! - Przestańcie.
Walnąłeś mnie talerzem w twarz!
- Przestań. - Ty śmieciu!
Mogłem słuchać innych.
Salem mnie ostrzegał, ale nie wierzyłem.
Przyszła kolej na mnie.
Aż tak mi zazdrości?
Mój brat chciał mnie skrzywdzić? Złamał mi serce.
Konflikt błyskawicznie eskalował.
To jakiś absurd.
Dosyć tego!
- Nie idź tu. - Zabierzcie tę kamerę.
Wczoraj drażniłeś lwa, ale lew to zignorował.
Dziś znowu go drażnisz i liczysz, że nic się nie stanie?
Trzymaj to przy oku.
Akcja wywołuje reakcję.
Wywołały to działania Ebraheema.
Przypomniało mi się wszystko, co im mówiłem.
To koniec.
Dobrze, że skończyło się na tym.
Ciekawe, co powiedzą w szpitalu.
Marwan, nawet tysiąc takich jak ty nie ma ze mną szans.
Doszło do tego, że chce mi pokiereszować twarz.
Szybciej.
Ebraheem musiał jechać do szpitala.
Bliss był bardzo poruszony.
Marwan chciał przeprosić Ebraheema,
ale powstrzymałem go, bo tylko zaostrzyłby konflikt.
Czułem, że Marwan żałuje swojego czynu.
Chodź, usiądziemy.
Każdy zrobiłby to samo.
Zareagował.
Nigdy nie brałem udziału w bójce.
Było mi smutno. Nie wiedziałem, co robić.
Siadaj. Nie pora na to.
Spokojnie, to był wypadek.
Coś ci powiem, Ebraheem.
Słuchaj mnie uważnie.
Uchodziło ci to na sucho, ale ze mną ci się to nie uda.
Nie ze mną, nie z moją rodziną.
Nie.
Nie mogłem w to uwierzyć.
Wypieram to.
DUBAI BLING: STOLICA LUKSUSU
DOM MARWANA I DANYI
Po wszystkim czułem, że nie powinienem już tam być.
Uznałem, że wrócę do domu i pogadam z Danyą.
Cześć.
Siedź.
Boję się tej rozmowy.
Wiem, że będzie bolesna,
ale lepiej, żeby dowiedziała się ode mnie.
Dobrze, że zostałaś.
Spojrzałam na telefon.
Ebraheem zablokował mnie wszędzie.
Co się stało?
Od czego zacząć?
Mówiłem przez telefon, co wczoraj zrobił.
Strasznie mnie rozczarował. Wszystko bierze za żart.
- Nie dzwonił wczoraj? - Nie.
Ja też nie pisałam, bo wszystko mu już powiedziałam.
Poddaję się.
Prosiłam, by nikomu nie mówił.
Nikomu, bez wyjątków.
To był cios w serce.
Odebrał nam coś pięknego i odrzucił to jak śmieć.
- Wiesz, co dziś zaszło? - Opowiedz.
Marwan?
Powiesz mi?
Próbuję jej wszystko wyjaśnić, ale nie mogę wydusić ani słowa.
Czemu płaczesz?
- Co się stało? - To zabrzmi absurdalnie.
Jadłem śniadanie z chłopakami. W końcu się pojawił.
Sądziłem, że przyjdzie cały skruszony,
ale był uśmiechnięty i zrelaksowany.
Zero poczucia winy.
Fahad, Hanna i Salem,
których Ebraheem ciągle obgaduje,
doradzali mu, jak żyć.
Powiedziałem, że to ironiczne,
że akurat oni udzielają mu rad.
Wtedy on wstał,
położył rękę na stole i wszystko zepchnął.
Zareagowałem. Coś podniosłem i w niego rzuciłem.
Odwaliło mu. Nie utrzymali go w trójkę.
W ogóle się tego nie spodziewałam.
Bliss ma spokojną naturę.
Trudno wyprowadzić go z równowagi.
Co za bezczelność.
Wyjawia mój sekret, nawet nie przeprosi,
a do tego zaczyna bójkę.
Oszalał.
Zupełnie.
Szkoda, że do tego doszło.
Nie spodziewałam się tego.
Byliśmy jak rodzina.
Muszę teraz unikać stresu,
a oni robią coś tak stresującego.
Bardzo mi przykro.
Gdzie popełniliśmy błąd,
że zaczął cię tak nienawidzić?
Dawniej byliście jak bracia.
Nie jest moim bratem.
Byliśmy blisko, więc tym bardziej mnie to boli.
Nie sądziłem, że potraktuje tak kogoś bliskiego.
Trzeba to zakończyć. Pora na napisy końcowe.
Przyjaciel albo krewny tak nie robi.
Kocham cię.
Poradzimy sobie.
Wierzę ci.
To ostatni dzień wypadu.
Na koniec tego szalonego weekendu
zaprosiłam grupę na lunch na plaży.
Pożegnamy się i wrócimy do domu.
Można się tu odprężyć.
Po śniadaniu zawieźliśmy Ebraheema do szpitala.
Bliss i Salem już wyjechali. Nie było ich na lunchu.
Ebraheem i Bliss będą?
Ebraheem i Bliss…
Gdzie są?
Ja i Safa wiemy od mężów, co zaszło między Blissem i Ebraheemem.
Bliss wyjechał.
- Naprawdę? - Tak.
- Nie! - Pracować?
Chyba chciał wrócić do Danyi.
- A Salem? - Też nie przyjdzie?
Też nie.
Nie ma Ebraheema, Blissa i Salema.
Co tu się dzieje?
Pogodzili się dziś?
Wręcz przeciwnie.
Ebraheem!
Cześć.
- Jak się masz? - Cześć.
Tęskniliśmy.
- Jak tam? - W porządku.
- Wszystko gra? - Tak.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Co się wydarzyło?
Gdy przyszedł Ebraheem, czułam, że coś się stało.
Jedliśmy śniadanie z Salemem, Hanną, Fahadem i Marwanem.
Salem poruszył temat.
Powiedział, że jesteśmy jak bracia i nie warto się gniewać.
Fahad i Hanna powiedzieli coś podobnego.
Bliss odpowiedział tak:
„Dziwię się, że bronicie kogoś, z kim byliście skłóceni”.
Ja na to, że już trzeci raz krytykuje mój charakter.
Podważa to, kim jestem, a przecież mnie zna.
Zdenerwowałem się.
Wstałem i nagle zrobiłem tak.
On chyba się przestraszył. Wziął talerz i walnął mnie w głowę.
- Boże! - Co takiego?
- O nie! - Spójrzcie.
Co?
Niemożliwe.
- Walnął cię talerzem? - I to największym.
Nie do wiary.
Jestem w szoku.
Widziałam skaleczenie i krew.
Straszne.
Ciągle krwawi.
O Boże.
Pomyślałam sobie,
że Ebraheem musiał jakoś sprowokować Blissa,
bo to zupełnie do niego niepodobne.
Myślę, że tak właśnie było.
Co było potem?
Nie wiem, zamroczyło mnie.
Rzuciłem się i chciałem go rozerwać na strzępy.
Dam Blissowi kredyt zaufania,
póki nie przedstawi swojej wersji wydarzeń.
Emocje wzięły górę.
To było za dużo.
Oddałeś mu?
Chciałem, ale Fahad, Salem i Hanna mnie trzymali.
To przez sprawę z wczoraj?
Chyba narastało już od dawna.
Nie wzięło się z niczego.
Kisiłeś to w sobie? Po co?
Z zazdrości? Bo jesteś 42-letnim didżejem?
I co z tego?
Ebraheem próbuje się ze mną przyjaźnić,
a potem mnie obgaduje. To nie do przyjęcia.
To wyraźny znak,
że konflikt z Blissem jest poważny.
Problem jest dużo głębszy.
Próbowałem z nim rozmawiać. Dyskutował z Salemem,
ale ze mną nie chciał.
Ani trochę nie wierzę,
że celowo mierzył w twarz albo oko.
Czuć było, że uważa się za ofiarę napaści.
Przemawiał przez niego gniew.
Nie chciałam brać poważnie jego gorzkich słów.
W gniewie można się zapomnieć.
Wtedy należy odzyskać spokój.
Trzeba odpowiadać za swoje reakcje.
Ebraheem jest dorosły. Niech mówi, co zechce.
To on ucierpiał.
Ale Ebraheem umie sprowokować, wymusić pewne reakcje.
Jak to wpłynie na relację z Danyą?
Nie o to tu chodzi. Nie chcę jej nawet o tym mówić.
Niech on opowie.
Nie będę stawał między małżonkami.
Wolę się w to nie mieszać.
Zablokowałem ich już. Nie chcę mieć z nimi do czynienia.
Pokazał swoją prawdziwą twarz.
Danya nie zna mojej wersji. Nie śpieszę się, by ją opowiedzieć.
Wiem, że mnie poprze.
Nie możesz zawsze robić scen. Czasem trzeba załagodzić sytuację.
Wczoraj załagodziłem. Sami widzieliście.
Martwię się teraz o ciebie.
I o Danyę, bo jest w ciąży.
- Może się zdenerwować. - Nic jej nie powiem.
Może lepiej wyślij jej wiadomość?
Napisz, że nic nie zrobiłeś.
Zadzwonisz do niej?
A jeśli odbierze Marwan?
Nie odbiera.
Danya nie odebrała. Chciałem pogadać i ją uspokoić.
Powiedzieć, że wyjaśnimy to razem.
Niestety mi nie pozwoliła.
Da się to jeszcze naprawić?
Jeśli chodzi o moje dobro, moje decyzje są ostateczne.
- Co zrobisz? - Nie będę się do niego zbliżał.
Mleko się rozlało. To nie jest nienawiść.
Tu chodzi o ból, który po tym wszystkim zostaje.
Przeżywałam to samo.
Tak było z Loujain.
Takie kłótnie są głupie, ale ich przyczyna jest poważna.
Nie wiem, co się działo po tym, jak wczoraj wyszłam.
Nie zdenerwowało mnie to, że przyszła.
Zdenerwowałam się, bo ją kocham.
Naprawdę.
Czyli jej wybaczyłaś?
Tak, bo można zerwać z kimś kontakty,
ale nie da się zmusić do nienawiści.
To ona postawiła nas obie w tym położeniu.
Czemu niektórym tak łatwo zdradzać? Przecież nie warto.
Wartość człowieka nie zależy od pieniędzy.
Nie one stanowią o ludziach.
Nie dajcie się im porwać.
Pokój trzeba znaleźć w sercu. Należy pracować nad sobą.
Pieniądze nie określają wartości człowieka.
Liczy się charakter.
Obchodzi mnie osobowość.
Kochamy cię.
- Czas leczy rany. - Tak.
Dziewczyny, zapraszam was na imprezę w piżamach.
Piżama party!
Tylko dla pań.
- Z bitwą na poduszki? - Tak.
Przyślę wam piżamy.
Loujain przyjdzie?
Byłoby ekstra.
Przykro mi, że Jwana i LJ się nie pogodziły.
Liczę, że znów się zaprzyjaźnią.
Bardzo tego potrzebują.
Dziękuję, że przyjechaliście.
Wiele się tu działo.
Szkoda, że pewne relacje napotkały trudności.
Czas leczy rany.
Dziękujemy.
To koniec wypadu.
Sądziłam, że jest nam potrzebny,
żebyśmy mogli oczyścić atmosferę i się pogodzić.
Nie wyszło tak, jak planowałam.
W grupie jest tyle dramatów, że chciałam się od tego odsunąć.
To nie w moim stylu.
Pomyślałam, że zrobimy sobie z dziećmi piknik.
To będzie wyjątkowy czas.
- Ładne! - Podoba się wam?
- Tak. - Wybrałam nasze ulubione kolory.
Dziękujemy.
- Kochamy cię. - To taki mały wypad.
Przy dzieciach jestem lepsza.
Jestem wtedy w swoim żywiole.
Są moją opoką, moim całym światem.
Piknik na plaży!
Na zdrowie.
Na zdrowie, Talia. Pięknie.
Mamo…
Wyjdziesz kiedyś za mąż?
To moje najlepsze przyjaciółki. Dorastają, a nasze rozmowy się zmieniają.
Wyjdę za kogoś, kogo zaakceptujecie.
Czy będzie to szybko?
Nie.
Wezmę ślub z kimś, kogo pokochacie.
On też musi was kochać jak własne córki.
Zaręczyny zostały odwołane.
Nie jestem już zaręczona.
Teraz jestem w związku z moją rodziną i z sobą samą.
Chcecie, żebym wzięła ślub?
Tak, z kimś dobrym.
Ale musisz też być z nim szczęśliwa.
Kochanie.
Nie chodzi tylko o nas.
Jestem z nich dumna.
Sama miałam trudną relację z matką.
Chcę im dać wszystko, czego w tej relacji zabrakło mnie.
Czuję, że jesteście też moimi najlepszymi przyjaciółkami.
Bo tak jest.
Popełniam wiele błędów.
Nie jestem idealna.
Pamiętajcie, że możemy uczyć się na błędach.
Musimy się rozwijać.
Dzięki wam zawsze chcę być lepsza.
Z dziećmi trzeba być szczerym.
Po kłótni z Jwaną znacznie dojrzałam.
Sądzę, że pora już odpuścić.
Tylko czas zaleczy rany.
Mam dla was niespodziankę.
Taki drobiazg.
- Proszę, Talia. - Dziękuję.
Nasze inicjały.
Wiecie co?
Wiele razem przeszłyśmy.
Tylko we trzy.
I poradziłyśmy sobie.
To najlepszy prezent, jaki dałaś.
- Naprawdę? - Tak.
- Obiecajcie, że nigdy mnie nie opuścicie. - Obiecuję.
- Ja nie opuszczę was. - Obiecuję.
Czasem na nie patrzę i nagle zastygam.
Przypominam sobie czas po ich narodzinach.
Są już tak duże. Jestem przeszczęśliwa.
Zalewają mnie emocje.
Naprawdę będziemy na zawsze razem.
HOTEL THE DUBAI EDITION, CENTRUM
Uznaliśmy z Danyą, że najlepiej będzie zebrać grupę
i opowiedzieć, co się stało.
Zależało mi na tym,
by byli tam Hanna, Fahad i Salem.
Co słychać?
W porządku?
Wyjechałam wcześniej, ale słyszałam, co się wydarzyło.
Dziś widzimy się z Blissem.
Chce przedstawić swoją wersję sytuacji z Ebraheemem.
Dowiedzieliśmy się w niewłaściwy sposób, ale chcę pogratulować Danyi.
Kupiłam jej kwiaty.
- Moje gratulacje. - To strasznie miłe.
Jak się masz? W porządku?
Dziewczyny.
Gratulacje.
- Dziękuję. - Jak się czujesz?
Tak sobie. Nie jest łatwo.
Poprzednie ciąże też takie były?
Tak, wszystkie.
Chciałam wam powiedzieć,
ale zdenerwowało mnie to, jak się dowiedzieliście.
Ale dziękuję wam za dobre słowa.
Gratulują mi, a ja myślę, że nie tak to miało wyglądać.
Takiego czegoś spodziewałabym się po wrogu,
nie przyjacielu.
Dziękuję, że przyszliście.
Na pewno słyszeliście, co się stało.
Sytuacja jest okropna. W ogóle mnie to nie cieszy.
Chciałem przedstawić swoją wersję.
Wiem od Farhany, że Ebraheem grał i wcisnął im kit.
Wszyscy go żałowali.
Nie szkodzi. Ja opowiem, jak było.
Już dobrze. W życiu tak bywa.
Bóg chce, żebyśmy wyciągali wnioski,
a potem żyli dalej.
Marwan jest bardzo poruszony.
Przytłoczyło go to.
Próbuje się wytłumaczyć. Czuje gniew i gorycz.
Powiedział, że potrząsnął stołem, a ja w gniewie czymś w niego rzuciłem.
To nieprawda.
Wstał, walnął w stół i zepchnął wszystko na mnie.
Dobrze, że przedstawił swoją wersję.
To naprawdę ważne.
Mam rację?
Tak czy nie?
Każdy ma swoją wersję.
Według Blissa Ebraheem nie tylko uderzył w stół.
Popchnął wszystko, co na nim stało.
To całkiem inna historia.
Dzień wcześniej zdradził nasz sekret,
o którym sami chcieliśmy wam powiedzieć.
Co wy byście zrobili?
- Wiesz, jaki jest Ebraheem. - Ale nie można…
To nie jest wielki sekret, choć nie powinien tego mówić.
Tu chodzi o życie dziecka i matki.
- I tak chcieli powiedzieć. - Tak nie można.
Uwielbiam Ebraheema, ale istnieją nienaruszalne granice.
Miło zobaczyć, że teraz inaczej postrzegacie Ebraheema,
choć przez ostatnie lata ciągle od niego obrywałam,
a nikt nic o tym nie mówił.
Wychodziłam na złą kobietę,
inną niż w rzeczywistości.
Przyjaźń tej trójki opierała się na robieniu ze mnie wroga.
Ale skoro już nim nie jestem,
to na czym polega ich przyjaźń?
Rozumiem, że to upokarzające,
ale to źle świadczy o jego zachowaniu.
Jest niedojrzały, zachowuje się absurdalnie.
Wszyscy wiemy, że Ebraheem bywa dupkiem,
ale twój cios talerzem mnie rozczarował.
Wiem, że nie taki miałeś zamiar, że to była reakcja.
Nie chciałeś go skrzywdzić,
ale musisz lepiej nad sobą panować.
Ebraheem wariuje,
ale czy tak należy sobie z tym radzić?
Nie można się tak zachowywać.
Nie winię Marwana. Zareagował na sytuację.
Chciałbym, żeby to wyjaśnili jak najszybciej.
To drobny problem.
Zrobię, co w mojej mocy, by to naprawić.
Zaczekajmy, aż emocje opadną.
Wtedy pomyślę, jak naprawić ich relacje.
Do tej pory ty byłeś ofiarą.
Ale ten rzut talerzem wszystko zmienił.
Musisz pomyśleć, co dalej.
Muszę przestać otaczać się takimi ludźmi.
Źle mi z tym, ale to musi się wreszcie skończyć.
Nie pozwolę, by ktoś mnie tak prowokował.
Zupełnie rozumiem powody twojego gniewu,
ale uważam, że się kochacie, a konflikt niepotrzebnie eskalował.
Musicie znaleźć jakieś rozwiązanie.
Nie warto odrzucać takiej przyjaźni.
Nie będę decydować, kto ma rację,
a kto zawinił.
Powinni się nawzajem przeprosić.
Źle się z tym czujesz.
To potwierdza, że nie jesteś taki.
Odniosłem wrażenie, że Bliss bardzo żałuje.
Jasne jest, że nie skrzywdziłby nawet muchy.
Nie da się zaplanować swoich reakcji.
To w końcu reakcja.
Życie toczy się dalej. Niech to nad wami nie wisi.
Dziękujemy.
Wiem, że zrobiło się przez to nerwowo i niezręcznie.
Chciałem przedstawić swoją wersję.
Nie obchodzi mnie, kto popiera jego, a kto mnie.
Znam prawdę.
Wiem, co zrobiłem i co uważam za słuszne.
- Widzimy się na waszej rocznicy? - Tak.
- Gratulacje. - Dziękujemy.
Robimy imprezę z okazji dziesiątej rocznicy.
Teraz myślę, że warto ją trochę podrasować.
Na miejscu powiemy gościom, że świętujemy nie tylko rocznicę,
ale też ogłoszenie płci dziecka.
Ebraheem wciąż nie jest zaproszony.
DOM JWANY KARIM
Po ostatnich sporach dobrze zrobi nam piżama party.
Cieszę się, że przyjdą dziewczyny.
Przygotowałam kawior i pióra.
Już nie mogę się doczekać.
Ślicznie wyglądasz.
Pięknie tutaj.
Wymarzony pokój.
Piżama party to świetny pomysł.
Taki babski wieczór naprawdę mi się przyda.
Cześć!
Co słychać?
Witaj.
Każdy wie, że moje imprezy muszą być idealne.
Wspaniale, że jesteś.
- Przyszłam dla ciebie. - Naprawdę?
Hej, dziewczyny.
Cześć.
Cześć, Safa. Jak się masz?
Pierwszy raz od miesięcy Farhana się ze mną przywitała.
Spytała, jak się mam.
Uznam to za przeprosiny.
Usiadłam tyłem do gabloty, bo ciągle bym na nią patrzyła.
Te torebki mnie wołają.
To połowa mojej kolekcji. Drugą mam za granicą.
Staram się skończyć z materializmem,
a ona ustawia na widoku kolekcję birkinów?
Pora na lekką przekąskę.
Uwielbiam kawior.
Wiecie, że lubię się porozumiewać spinkami do włosów.
Mam spinki dla wszystkich.
Zawsze gdy noszę spinki, ktoś mi mówi, że też takie chce.
Dla każdej dziewczyny wybrałam inną spinkę.
Mahira, jesteś od niedawna singielką.
Mam dla ciebie spinkę z dwoma frazami.
„Dodaj mnie” oraz „Nie ma mowy”.
Jeśli facet ci się spodoba, przypnij sobie „Dodaj mnie”,
a jeśli nie, to przypnij „Nie ma mowy”.
Uwielbiam Safę. Jest urocza.
- Dla ciebie jest „Prezent porodowy”. - Wiadomo.
Dziękuję.
- „Weź mnie na zakupy” i „Nie ma mowy”. - Dzięki.
Dla ciebie „Yalla, habibi”, bo masz najwięcej ambicji.
- „Kup mi birkina” dla królowej birkinów. - Dziękuję!
- W stylu Safy. - I „Dodaj mnie” dla influencerki.
- Słodkie. - „Dodaj mnie”.
Chyba dała mi tę spinkę na zgodę.
Myślę, że pora o wszystkim zapomnieć.
Liczę, że dałam jej nauczkę.
Co działo się potem z Blissem?
Był bardzo zdenerwowany.
- To dla niego trudne. - Wiem.
Chyba było widać.
Facetom trudno płakać.
Poruszyło mnie to.
W domu płakał parę razy. Dotąd nie widziałam, jak płacze.
Jest mu naprawdę ciężko.
Mnie też trudno na to patrzeć.
- Też nie jest ci łatwo. - Tak.
Twój mąż ma konflikt z twoim przyjacielem.
- I wspólnikiem. - Właśnie.
- A i tak od ciąży hormony szaleją. - Tak.
Tkwię w zawieszeniu między ojcem moich dzieci
oraz wspólnikiem i najlepszym przyjacielem.
Teraz jednak nie myślę o firmie ani o nikim innym.
Zależy mi na dobru męża.
Smutne, że do tego doszło.
To chyba najgorsze, czego doświadczyłam od przyjaciela.
- Naprawdę? - Tak.
W całym życiu.
To był cios w serce.
Bardzo mnie to dotknęło.
Niektórzy powiedzą, że ciąża to nic wielkiego,
ale dla mnie to ważne.
Powtarzałam mu, żeby nikomu nie mówił.
Czemu nam powiedział?
Nie mógł znieść mojej chwili szczęścia.
Chciał ją zepsuć.
Tylko to przychodzi mi do głowy.
Nie może znieść widoku cudzego szczęścia, udanego małżeństwa.
Sam marzy o dziecku, ale ma kłopoty w związku.
Jak inaczej to wytłumaczyć?
Dziewczyny, pora na zabawę.
Przygotowałam niespodziankę na poprawę nastroju.
Bitwa na niby.
Bitwa!
Ale wariactwo.
Każde nasze spotkanie kończy się jakąś walką.
Było super.
Mam pióra w ustach.
Widzę się dziś z Ebraheemem.
Spróbuję wymyślić, jak naprawić tę przyjaźń,
choć rozbito ją w drobny mak
Cześć.
Dobrze cię widzieć.
- Jak się masz? - W porządku.
- Na pewno? - Tak.
Ostrzegałem ich obu, ale niestety to zignorowali.
Uznali, że ich pouczam lub popisuję się doświadczeniem.
Teraz się przekonali,
że od dawna żywili do siebie tłumione urazy.
Mogło skończyć się gorzej.
Wiesz, że nie owijam w bawełnę.
Dało się zauważyć sygnały ostrzegawcze.
Widziałem, że Marwan był zdenerwowany, ale to tłumił.
Uznałeś wtedy, że żartuję.
Wtedy zachęcał nas, byśmy wyznali prawdę.
Powiedziałem mu, że muszę przyznać się do błędu.
To wszystko nie jest prawdziwą przyczyną.
- Nie. - Byłem tam i was widziałem.
On mnie zna.
Na atak odpowiadam z nawiązką.
Potrafię być najlepszym przyjacielem, ale też najgorszym wrogiem.
Przekonywał innych, że chcę zniszczyć jego małżeństwo.
Ono i tak jest w gruzach.
Bez mojego udziału.
Bliss obwinia mnie o problemy z żoną.
Niech oboje pojmą, że próbuję uratować ich związek.
Cała sytuacja była nie w porządku. Nie należało stosować agresji.
- Ja byłem agresywny? - Obaj byliście.
- Salem… - Obaj.
Podniosłem się, żeby odejść.
Nie, Ebraheem.
Zepchnąłeś wszystko ze stołu na Hannę i Marwana.
W ten sposób.
- Może omsknęły mi się ręce. - Nie. Przysięgam, nie kłamię.
Nie sprowokował cię.
Odrzucił to, co na niego zepchnąłeś.
Nie widziałeś tego?
Wyskoczyłeś jak z procy.
Ja?
Ebraheemowi coś się pomieszało.
Chyba nie przetworzył tych wydarzeń.
Wszystko mu wyjaśniłem.
Nie przeprosił mnie.
Mógł przeprosić, że walnął mnie talerzem.
- Zrobił to. - Nie.
- Przestań. - Nie słyszałem tego.
Płakał i pytał, co też uczynił.
- Tak? - Przysięgam.
Salem próbuje mnie uspokoić.
Jest bardzo bystry.
Wie, że takie słowa sprawią, że wszystko znów przemyślę.
Nie przekonał mnie.
Nie jesteś taki.
Nie chodzi tylko o Marwana. Reagujesz tak na każdego.
Zdziwiło mnie twoje starcie z Hanną.
Zauważyłem, że kłótnie Ebraheema kończą się ostatnio fizycznym starciem.
To jasne, że ma osobiste problemy.
Może nie układa mu się z żoną.
Jeśli nic z tym nie zrobi, może stracić wszystkich przyjaciół.
Co zrobisz z kawiarnią?
Na razie zajmują się nią pracownicy.
W najgorszym razie Danya zrezygnuje.
Rozstaniemy się w cywilizowany sposób.
Jeśli cenisz moją przyjaźń, daj mi spróbować to naprawić.
Nie należy odwracać się od rodziny.
Martwiłem się, że ich wspaniała braterska więź
może się zerwać przez coś, co łatwo naprawić.
- W porządku? - Tak.
Salem jest jak starszy brat.
Jest dla mnie bardzo ważny.
Powiedział mi coś nowego o Blissie.
Wydaję przyjęcie dla matki na inaugurację jej nowej firmy.
Zaprosiłem wszystkich. Liczę, że Danya i Bliss przyjdą.
Gdy byliśmy mali, mama piekła ciasta.
Umiała je zrobić z niczego.
Założyłem jej firmę o nazwie Call Your Mother Cakes.
Nie mówiłem jej.
Pokazałem jej logo, ale to ma być niespodzianka.
- Kogo zaprosisz? - Wszystkich.
Marwana i Danyę też?
Nie zwykłem chować urazy.
- To dobrze. - Zaproszę wszystkich.
Odniosłem wrażenie, że Ebraheem chce się pogodzić.
Pomyślałem: „Dzięki Bogu, udało się”.
Pora uspokoić Marwana.
Założyłam podcast o nazwie Meet My Friendz.
Zaprosiłam dziś Zeinę, bo chcę ją lepiej poznać.
Cześć!
- Dziękuję, że przyszłaś. - To ja dziękuję za zaproszenie.
Przyjdzie też Farhana.
Miała konflikt z Zeiną, więc uznałam, że zaproszę je obie.
Niech poznają się lepiej.
- Cześć. - Co słychać?
- W porządku? - Tak, a u ciebie?
Trzymam dystans.
Żółwik.
Zeina zwykle jest arogancka i niemiła.
Jeśli bywa też czuła, chętnie to zobaczę.
Dziwne, że nagrywamy to teraz,
gdy twoja przyjaźń przechodzi kryzys.
Niezły zwrot akcji.
Już wiem, jak to jest mieć wroga w Ebraheemie.
Dotąd tak nie było, ale teraz rozumiem twój ból.
A ja umiem teraz spojrzeć z twojej perspektywy.
Łatwo obserwować sytuację, która cię nie dotyczy.
Zeina, powiedz coś do mikrofonu.
Test.
W porządku?
Trzy, dwa, jeden…
Witam w kolejnym odcinku podcastu Meet My Friendz.
Zaprosiłam dziś dwie osoby.
Z jedną przyjaźnię się od dawna, a z drugą właśnie buduję przyjaźń.
Zeina i Farhana.
- Witajcie. - Dziękujemy.
Poznajmy się lepiej.
Może zacznę.
Zeino, jak wyglądało twoje dzieciństwo?
Dorastałam w Libanie. Mam starsze i młodsze rodzeństwo.
Z powodu wojny wielu rodzinom brakowało pieniędzy.
Żyłam w środowisku,
w którym w każdej chwili można było stracić dom.
Obiecałam sobie,
że nie będę zależna finansowo od nikogo.
Nie jestem z bogatej rodziny.
Nigdy nie jeździliśmy na wakacje.
Nie jadaliśmy w restauracjach.
Brakowało nam stabilności finansowej,
chociaż rodzice robili, co mogli.
Przetrwałaś ciężkie czasy. Dobrze sobie poradziłaś.
Poruszyła mnie jej historia.
Czasem takie przeżycia zmuszają nas do bycia silnymi.
- A ty, Farhano? - Moje dzieciństwo?
Dorastałam w skromnej, bardzo zżytej rodzinie.
Rodzice pracowali, starsza siostra też.
Dlatego tak mi zależy na wzmacnianiu pozycji kobiet.
Moja siostra wiele poświęciła,
żeby pracować i się nami opiekować.
Jestem z siebie dumna, ale czuję, że mogłabym osiągnąć więcej.
Oby w przyszłości Aydin też był ze mnie dumny.
Nie chcę, by mój syn też to przeżywał.
- Wiem. - Niech nie musi harować.
Mnie było trudno, więc niech jemu będzie łatwiej.
Wszyscy widzimy, że świetnie sobie radzisz.
Możesz na nas liczyć.
Aydin jest cudowny.
Historia dzieciństwa Farhany sprawiła,
że poznałam ją z zupełnie innej strony.
Trochę lepiej ją rozumiem.
Kiedy pierwszy raz doświadczyłaś straty?
Straty?
Po śmierci taty.
Było to trudne przeżycie,
zwłaszcza obserwowanie jego cierpienia.
Chorował na raka przez pięć lat.
Robi mi się smutno, gdy odnoszę sukcesy, a on tego nie widzi.
To trudne.
Wtedy pierwszy raz przeżyłam stratę.
Zeina Khoury to w Libanie popularne nazwisko…
ale ja jestem Zeina Khalil Khoury.
Jestem dumna, że był moim ojcem.
To bardzo smutne.
Ojciec Farhany również nie żyje.
To was łączy.
W dniu, w którym się dowiedziałam, że będę mieć syna,
zmarł mój tata.
Pomyślcie, jak się czułam.
Nie zdążył go zobaczyć.
Gdy przypominam sobie tatę, zawsze płaczę.
Na myśl o nim gromadzą się we mnie emocje.
W porządku?
To trudne.
Liczę, że ten podcast zmienił ich relację.
Jeśli nie o 100%, to chociaż o 20 czy 30.
Obie są pracowite i wiele przeszły.
Cieszę się z ich sukcesów.
Dziękuję za udział w podcaście.
Poznałam was znacznie lepiej.
- Dziękuję za poświęcony czas. - Też dziękujemy.
Pożegnam się.
Dziękuję, że nas wysłuchaliście. Do usłyszenia w następnym odcinku.
Gotowe. Wielkie dzięki.
Chciałam, żebyśmy lepiej się poznały.
Chyba się udało.
- To był dobry pomysł. - To pomaga.
Wreszcie dała mi dojść do słowa.
Ebraheem urządza przyjęcie dla mamy.
Zaprosił nas. Was chyba też.
Tak, zaprosił.
Chciałyśmy skorzystać z okazji i przekonać Danyę do przyjścia.
Mogliby naprawić relacje.
Myślisz, że mogłabyś przyjść?
Urządza to dla swojej mamy.
Może spróbuj? Nigdy nie wiadomo.
Czas leczy rany.
Pomyślę, ale nie obiecuję.
Jeszcze zobaczę.
Wpadnij, jeśli zdołasz. My będziemy.
Jest mi smutno.
Nie wiem, czy chcę iść.
Zdecyduję z Blissem.
FIRMA EBRAHEEMA
Cześć!
Jak się masz?
Przygotowałem dla mamy niespodziankę.
Mama zawsze piekła ciasta.
Będziemy oferować ciasta według jej przepisów.
Nazwa to Call Your Mother Cakes.
Mama o niczym nie wie. Zaprosiłem wszystkich.
Nawet Danyę i Blissa, chociaż to ja jestem tu ofiarą.
Już nie mogę się doczekać, aż zobaczę minę mamy.
Sa’eed, otwórz drzwi.
Niespodzianka!
Zobacz.
Zastanawiałam się, skąd ten róż.
Wiedziałam, że Ebraheem myśli o założeniu tej firmy,
ale nie spodziewałam się takiej niespodzianki.
Byłam w szoku.
Robiła ciasta z tego, co było pod ręką.
Smakowały nam, a ona mówiła,
że nie da rady upiec takiego samego,
bo nie wie, co do niego dała.
Szczyptę tego i tego.
Za każdym mężczyzną sukcesu stoi kobieta.
To moja matka.
Matka jednego z nas jest już w lepszym świecie.
Chciałbym się zwrócić do mojego brata Fahada.
Widział moje wariactwa, ale zawsze był serdeczny.
Chyba dlatego, że szanuje moją relację z mamą.
Wiem, że kocha swoją matkę i bardzo za nią tęskni.
Mam dla ciebie małą niespodziankę.
Dziękuję.
Jako jedyny z nas stracił matkę.
Jego miłość do matki jest wyjątkowa.
W prezencie chciałbym dać mu jej portret.
- Gotowi? - Tak.
Urocze.
Jak miło.
Jest piękna.
Słodkie.
Dziękuję.
Nikt nie zrobił dla mnie czegoś takiego.
Wzruszyłem się do głębi.
Nie byłem w stanie dobyć słowa.
Przede wszystkim gratuluję.
Dziękuję, Ebraheem. To niezwykłe.
Trudno mi wyrazić swoją wdzięczność.
Mówi się, że niebo leży u stóp matki.
Trzeba iść własną drogą, ale dawać matce powód do dumy.
Niech będzie z nas dumna.
Dziękuję.
To wzruszający gest.
Fahad ogromnie kocha matkę.
Dziękuję za to, co podarowałeś Fahadowi.
Wzruszyłam się. Nigdy nie poznałam teściowej,
ale geny są silne.
Odeszła od nas za wcześnie.
Szkoda, że nie widzi, jak cudownego ma syna.
Umarła z powodu problemów zdrowotnych.
Fahad nie może tego zrobić naszym córkom.
Musi być z nami na zawsze.
Bardzo wzruszające.
Nie pochodzę z Dubaju i tęsknię tu za matką.
Brakuje mi też jej kuchni.
Obiecuję sobie, że w następnym roku
postaram się spędzać z nią więcej czasu.
Masz z matką niezwykłą relację.
Chciałabym być bliżej z własną mamą i robić dla niej tyle co ty.
Widzę, że naprawdę kochasz matkę.
Ja niestety nie miałam takich relacji z matką.
Dzięki tobie chcę być lepszą matką i zbudować takie relacje z córkami.
To szczęście, że macie siebie.
Z moją mamą nie jest najlepiej, dlatego bardzo mnie to porusza.
Życie jest krótkie,
więc spędzajmy ze sobą jak najwięcej czasu.
Tylko to się liczy.
Dziękuję, że wychowałaś tak cudownego syna.
Liczę, że kiedyś mój syn też będzie mnie kochał i wspierał.
Niech Bóg was błogosławi. Życzę wam sukcesu.
Chętnie spróbuję ciast.
Dziękuję.
Matka jest najważniejszą osobą w życiu.
Matka mnie wychowała. To dzięki niej stałem się mężczyzną.
Was wszystkich ukształtowały matki.
To prawda.
Mówili miłe rzeczy. Pierwszy raz w czymś się zgadzamy.
Matka zasługuje, byśmy stawiali ją na pierwszym miejscu.
Cześć!
- Przyszłam! - Jwana!
- Wybacz, coś mnie zatrzymało. - To nic.
Cześć, jak się masz?
Są wszyscy, ale nie widzę Danyi ani Blissa.
Spodziewałem się, że przyjdą.
Witajcie. To nasze wspaniałe ciasta.
Mówiliśmy o swoich matkach, gdy nie było Jwany.
Może teraz powiedz, co dla ciebie znaczy matka.
Dla mnie matka jest drugą osobą po Bogu.
Ona jedna przy mnie trwała i naprawdę mi pomogła.
Wiele jej zawdzięczam.
Wychowała i mnie, i moją córkę.
Nie da się zastąpić matki.
Ona będzie przy nas zawsze.
Niech Bóg chroni twoją.
- Kochamy cię. - Dziękuję.
Skoro o tym mowa…
Powiem coś z serca.
Liczę, że nie będziesz zła.
Z szacunku dla mojej matki…
Spojrzałem na Jwanę i na LJ.
Spojrzałam na mamę.
Pomyślałem, że to moja szansa.
Mam wąskie okno, by je pogodzić.
Jeśli nie udało się z przyjaźnią, powinniśmy nadal zachować miłość.
Zwłaszcza między matkami.
Oczywiście.
Jesteś matką.
LJ również.
Pragnę, byście przynajmniej się kochały.
Wykorzystuje świetny moment, by je pogodzić.
Mnie się nie udało.
Modlę się, by on dał radę.
Kto mówił, że jej nie kocham?
Zdarzają się konflikty, ale miłość trwa.
Ona jest niezmienna. Nie pozwala na nienawiść.
Kocham ją i wszystkie inne matki.
Mogłybyście się przytulić?
- Może ty pierwszy. - Dobrze.
To był bardzo wzruszający moment.
Gdy spojrzałam jej w oczy, zobaczyłam smutek.
I lęk, że znowu odmówię.
Chodź.
Twoja kolej.
Chodź, Jwana.
Nareszcie!
Zawsze ją kochałam. Ona o tym wie.
Nie nienawidziłam jej.
Tęskniłam za nią.
Może tak chciał Bóg.
Zmiękczył moje serce.
Tęskniłam za tobą.
Poczułam, że wciąż mnie kocha, a ja kocham ją.
Nie warto tego tracić.
Ale się cieszę.
Kocham was.
Obyście już zawsze były razem.
Ulżyło mi, że się pogodziły.
Zdążyłam się już poddać.
- Już dobrze. Zawsze będę cię kochać. - Ja ciebie też.
Piękne.
Wszyscy na to czekali. Wspaniale było zobaczyć ich pojednanie.
Nareszcie.
Nawet ja czuję teraz ulgę.
Nic nie jest warte utraty przyjaźni. Dobrze, że dały sobie szansę.
Odkryją, że przyjaźń może się odrodzić.
Mocniejsza niż dawniej.
Ta sprawa bardzo mi ciążyła.
Jesteś wspaniałą matką.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Zupełnie się rozkleiłam.
Tyle się wydarzyło, a teraz się pogodziłyśmy.
Bardzo miło.
Matki potrafią nas łączyć.
Nie spodziewałam się, że tak łatwo się pojednają.
Zaskoczyło mnie to.
LJ i Jwana sobie wybaczyły.
Salem pomoże mi przekonać Ebraheema, by porozmawiał z Blissem.
Mają prawo czuć się skrzywdzeni, ale obaj powinni przeprosić.
Każdy z nich musi zrobić, co trzeba.
Zrobiłeś coś cudownego. Bardzo mnie to wzruszyło.
To było piękne.
Zawsze powtarzam, że masz wielkie serce.
Jesteś świetnym człowiekiem.
Chcemy z Salemem ci pomóc pogodzić się z Danyą i Blissem.
Wszyscy czujecie się zranieni, ale jesteście sobie bliscy.
Nie warto tego tracić.
Chcę, żeby Ebraheem zrozumiał,
że to wszystko było niepotrzebne.
Im dłużej zwlekają, tym gorzej im z tym będzie.
Zadzwoniłem do Danyi tego samego dnia. Nie oddzwoniła.
Chciałem ją przeprosić, że powiedziałem o ciąży.
Popełniłem błąd.
Jej męża nigdzie nie widać.
Żałuje tego, co zrobił.
Mówi to wszystkim poza mną?
- Serio, mnie tego nie powie? - Powinien cię przeprosić.
- Ale najpierw przeproś Danyę. - Mam ją ścigać?
Bliss mówi wszystkim, że żałuje,
ale nie mnie.
Kto tu zasługuje na przeprosiny?
To arogancja.
Będą wyprawiać przyjęcie, tak?
Na rocznicę.
To będzie najlepsza okazja, żeby ich tam zebrać i wszystko wyjaśnić.
Za nic w świecie nie pójdę gdzieś, gdzie nie jestem zaproszony.
Jeśli chcą zgrywać ważniejszych,
z większym ego,
to dopiero im pokażę.
Wiem, że chcecie dobrze,
ale nie wciągajcie mnie w to, gdy nie macie gwarancji powodzenia.
Uspokój się trochę. Wiesz, w czym jest problem?
Oni czegoś oczekują. On tak samo.
Pozbądźmy się tych oczekiwań. Działajmy z czystym sercem.
Starałem się go uspokoić i doprowadzić do pojednania.
Oby się udało.
CHŁOPIEC CZY DZIEWCZYNKA
Mieliśmy dziś świętować rocznicę,
ale skoro Ebraheem uznał, że powie wszystkim o ciąży,
pomyślałam, że ujawnimy płeć dziecka.
Wszyscy będą zaskoczeni.
Czuję, że to dziewczynka. Jak myślisz?
Ja obstawiam chłopca.
Nie zaprosiliśmy Ebraheema.
Nadal nie przeprosił ani nie rozmawiał z Blissem.
Nie ma po co przychodzić.
Nie chcę, żeby wygadał płeć dziecka całemu miastu.
Mamy mieć niebieskie lub różowe stroje. O co tu chodzi?
Ogłosicie płeć dziecka!
Cześć!
Co tam słychać?
- Jak sądzicie? - To chłopiec.
- Cześć. - Pięknie wyglądasz.
- Dziś ogłosicie płeć dziecka? - Tak.
- Cześć! - Jesteście na różowo!
- Nie wiedziałam, że o to chodzi. - Niespodzianka!
Przyszłyście razem!
Jwana i LJ się pogodziły. Bardzo się ucieszyłam.
Tylko wy jesteście na różowo. Pięknie.
Nie planowałyśmy tego.
Świetnie, że znów się przyjaźnicie.
Najlepsza niespodzianka.
Czy dziś jest ten dzień?
- Na co? - Myślę o Farhanie i Safie.
Też się pogodziłyśmy.
Przywitałam się z nią u Jwany.
Naprawdę? Wszystko nas omija?
Dała mi prezent.
Co?
Przytulicie się?
Tak, uściśnijmy się.
Nawet nie wiedziałam, że był jakiś problem.
Był tylko w jej głowie. Nie zaprzątał moich myśli.
Dobrze, że się wyjaśniło.
Salem!
Moje gratulacje.
- Cześć. - Gratuluję.
Cześć wszystkim.
Oczywiście są wszyscy poza Ebraheemem.
Mam nadzieję, że przyjdzie przed końcem.
Ludzie pytają, czemu za niego wyszłam.
Od razu wiedziałam, że to on. Napełniał moje serce spokojem.
Przez dziesięć lat nic się nie zmieniło.
Jest miłością mojego życia i ojcem moich dzieci.
Nic bym w tobie nie zmieniła. Kocham cię takiego.
Dziękuję.
Piękne.
Dziękuję, że przyszliście uczcić ten wyjątkowy dzień.
Dziesięć lat małżeństwa.
Długa droga pełna wzlotów i upadków.
Dziękuję, że przy mnie trwasz.
Bywa ze mną trudno, ale cieszę się, że jesteśmy razem.
Czekam na kolejne 10, 20, 30 czy 40 lat.
- Kocham cię. - Ja ciebie też. Dziękuję.
To słodkie, dziękuję.
Marwan i Danya wiele przeszli.
Dobrze, że mogą odłożyć troski na bok i świętować rocznicę.
Dziesięć lat to szmat czasu.
Sama coś o tym wiem.
Gotowi poznać płeć?
Tak!
Dowiemy się razem z innymi. Strasznie się cieszę.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć, cztery,
trzy, dwa, jeden!
Gotowi?
To dziewczynka!
Wiedziałam!
Czułam, że noszę dziewczynkę.
Nie mogę się doczekać, aż ją poznam.
Jestem szczęśliwy. To piękna chwila.
Dotknijmy brzucha.
Kto następny?
Mona!
Życie polega na podejmowanych decyzjach.
Zdecydowałam, że będę spędzać więcej czasu z mężem
i że zajdę w ciążę.
Mam to już w kalendarzu. Zamierzam bardziej żyć chwilą.
Pieniądze są lub nie, ale najważniejsza jest rodzina.
Myśl, że mogę stracić Fahada, przeraziła mnie.
Nie wyobrażam sobie życia bez niego.
Życie to nieustanne zmiany.
Trudno było mi wybaczyć Loujain,
ale uznałam, że dam jej szansę.
Oby nie została zmarnowana.
Życie jest pełne niespodzianek.
Stanie się to, co nam pisane,
bo ciągle się rozwijamy i zmieniamy.
Zrozumiałam, że nie mogę wszystkiego kontrolować.
Czasami muszę odpuścić, by zacząć w życiu nowy rozdział.
W życiu wszystko się zmienia.
Gdy brałam ślub, wierzyłam, że będziemy zawsze razem.
Ale życie zawiodło mnie na rozdroże.
Napotkałam wiele trudności, ale też wiele szans.
Życie ciągle zaskakuje.
Przyjaciel może stać się wrogiem, a wróg – przyjacielem.
Trzeba wiedzieć, komu ufać.
Jesteśmy przyjaciółmi, odnosimy sukcesy.
Byliśmy razem w radosnych i trudnych chwilach.
Czy wszyscy sobie ufamy?
Nie wiem.
Gdy przyjaciel staje się wrogiem,
jest to potężny cios.
Byłam blisko z Ebraheemem, ale nie wiem, co niesie przyszłość.
Spodziewamy się z Blissem kolejnego dziecka.
Skupimy się na stworzeniu dzieciom kochającego domu.
Jestem bardzo wdzięczny za ten pełen miłości dzień.
Nie sądziłem, że spotka mnie coś takiego.
Odkryłem nieznane strony swojej natury.
Nie sądziłem jednak,
że zdradzi mnie ktoś najbliższy.
A przyjaciel, który zdradził,
jest gorszy niż wróg.
Życie jest pełne niespodzianek.
Najbliżsi mi ludzie są dziś dla mnie obcy.
Uznałem, że wykażę się dojrzałością
i pójdę na przyjęcie Blissa i Danyi.
Nie ze względu na nich, ale z powodu ich dziecka.
Nie wiem jednak, jak zareaguje Bliss.
Co?
Byliśmy w szoku, że Ebraheem przyszedł.
Oby zdołali się pogodzić.
Miał pokerową twarz. Nie wiedziałam, co myśli.
Drobny prezent i drobne przeprosiny za zdradzenie sekretu.
Z nim nigdy nie wiadomo.
Co on sobie myślał?
Wparował tam z kwiatami.
Już za późno.
Nie sądzisz?
Napisy: Przemysław Żbikowski