‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(คามิลล์ - วันนี้กินข้าวเที่ยงกันนะ)
‪(ฉันมีเรื่องสำคัญอยากคุยด้วย)
‪ซวยแล้ว
‪เขารู้ใช่ไหม
‪รู้อะไรล่ะ ถามจริงนะ เธอทำอะไร
‪- ตอนนี้เราจูบกันสองครั้งแล้ว ‪- ครั้งแรกไม่นับ
‪แต่ครั้งที่สองก็เกินพอแล้วนะ
‪งั้นเธอจะไม่ทำอีกเหรอ
‪มันไม่ง่ายแบบนั้นน่ะสิ
‪ทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกัน ‪มันเป็นเรื่องเดียวที่เราคิดถึง
‪มันเหมือนมีม่านบังตาบางอย่าง ‪ที่ทำให้สมองเราเบลอไปหมด
‪เธอลงโทษใคร ‪เพราะความคิดของเขาไม่ได้หรอก
‪ฉันมาจากจีนนะ เราลองแล้ว
‪ฉันว่าฉันย้ายที่อยู่ดีกว่า
‪ฉันรู้สึกผิดจริงๆ ‪ฉันชอบคามิลล์มากนะ
‪ถ้าเขารู้
‪เขาอาจจะแค่อยากเปิดอกคุยก็ได้
‪ไปเถอะ แต่เลี่ยงที่ที่มีมีดหั่นเนื้อไว้ก็ดี
‪- ฮะ ‪- ซูชิน่าจะปลอดภัย
‪หรืออาหารเอเชียอื่นๆ
‪แต่ถ้าเขาโกรธจัดจริงๆ ‪ตะเกียบก็แทงเข้าเนื้อนะ
‪อย่าถามว่าฉันรู้ได้ยังไง
‪สุดสัปดาห์นี้เราไปเที่ยวกันนะ
‪ฉันไม่อยากอยู่บ้าน
‪ลี เพื่อนฉันกับเพื่อนเจ้าสาวห้าคนของนางจะมา
‪- เลือกซื้อชุดแต่งงาน ‪- ฟังดูน่าสนุกจัง
‪- ใช่ ‪- เดี๋ยว
‪ใช้วันหยุดกับเพื่อนสาวไม่สนุกเหรอ
‪อ้อ พวกนี้สนุกตลอดแหละ
‪แต่พวกนางช็อกแน่ถ้ารู้ว่าฉันเป็นพี่เลี้ยง
‪พวกเขาเป็นเพื่อนเธอนะ ‪พวกเขาเข้าใจแน่
‪เธอน่าจะบอกพวกเขาไปเลยสิ
‪งั้นเธอก็บอกคามิลล์ไปสิ ‪ว่าหลงแฟนนางอยู่
‪โทษที
‪คืนนี้เราจะไปเที่ยวผับกัน
‪มานะ
‪ฉันต้องมีพยานให้กับชีวิตปลอมๆ ของฉัน
‪(คามิลล์ - กินข้าวตอนบ่ายโมงนะ)
‪ส่งรายละเอียดของคืนนี้มาให้ฉันแล้วกัน
‪ฉันต้องวางแผนกินมื้อเที่ยง ‪กับเพชฌฆาตของฉัน
‪ฉันมีเรื่อง...
‪อึดอัดใจจะถามเธอ
‪ฉันคุยกับเกเบรียลแล้ว
‪อ้อ เขาว่าไงล่ะ
‪เขาบอกว่าอย่าพูด
‪งั้นเธอก็น่าจะไม่พูดนะ
‪แต่ฉันอยากให้เธอบอกฉันตามตรงนะ
‪โอเค
‪ฉันเพิ่ง...
‪อยากพูดอะไรก็พูดมาเลย
‪ซาวัวร์จะสนใจรับ...
‪ธุรกิจแชมเปญของตระกูลฉันเป็นลูกค้าไหม
‪ฉันรู้ว่าธุรกิจเรามีขนาดเล็กกว่า ‪ลูกค้าปกติของเธอแต่...
‪ตายแล้ว!
‪รับสิ!
‪- แน่นอน ‪- ดีจัง
‪คือฉันกับน้องกล่อมมามน ‪ให้ยอมคุยกับบริษัทได้แล้ว
‪แต่มันเป็นธุรกิจของที่บ้าน ‪ท่านเลยระวังตัวเป็นพิเศษ
‪- แต่เพราะเราเป็นเพื่อนกัน ‪- ใช่จ้ะ
‪เพื่อนกันพันเก้าสุดๆ
‪เธอไปชาโตกับฉันนะ
‪สุดสัปดาห์นี้
‪ฉันอยากให้ท่านได้เจอเธอ ‪จะได้ฟังไอเดียจากเธอ
‪ไม่งั้นฉันต้องขับรถไปที่นั่นคนเดียว
‪เกเบรียลไม่ไปด้วยเหรอ
‪ไม่ เขาต้องทำงาน
‪อีกอย่าง เขายังโกรธ
‪ที่ฉันขอมามน ‪ให้ปล่อยเงินกู้ให้ร้านอาหารเขา
‪ฉันคิดว่าเขาไม่อยากให้เธอทำงั้นซะอีก
‪เขาไม่เคยอยากให้ใครช่วย ‪โดยเฉพาะเวลาที่ต้องการให้ช่วย
‪เขาหัวแข็งน่ะ
‪ฉันเข้าใจเขานะ
‪เขาอยากสร้างมันด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเอง
‪แค่อย่าให้ฉันพูดถึงเขา ‪ตลอดสุดสัปดาห์นี้เลยนะ
‪ที่ชาโตน่ะ
‪เธอจะไปใช่ไหม
‪โอเค ไปสิ
‪ฉันจะไปเสนอกับซาวัวร์บ่ายนี้เลย
‪ดีจังเลย!
‪ฉันไม่เคยได้ยินชื่อเลย
‪เขาจ่ายไหวเหรอ
‪- ปีที่แล้วพวกเขาทำกำไรได้เท่าไร ‪- ไม่แน่ใจค่ะ
‪ตลาดนี้อิ่มตัวแล้ว
‪ตัวตนของแบรนด์คืออะไร
‪ไม่รู้สิ
‪เธอรู้อะไรเกี่ยวกับเขาบ้าง
‪พ่อแม่เพื่อนฉันเป็นเจ้าของ ‪เธอขอให้ฉันพิจารณารับเธอเป็นลูกค้า
‪คุณไปเป็นเพื่อนกับ ‪ทายาทแบรนด์แชมเปญได้ไง
‪เธอคบกับเพื่อนฉันอยู่ เพื่อนบ้านน่ะ
‪อ้อ คนที่เธอพากลับบ้านด้วย
‪- ที่ปาร์ตี้ฟูร์ทิเอร์ ‪- ฉันไม่ได้กลับกับเขา
‪- เชฟตอนไปกินข้าวกับซิมเมอร์ไง ‪- นั่นแฟนเอมิลี่นี่
‪เปล่า นางแค่แอบชอบเขา
‪- ฉันไม่ได้พูดนะ ‪- ไม่พูดก็รู้ย่ะ
‪แล้วตอนนี้เธอจะไปเที่ยวบ้าน ‪แฟนพ่อหนุ่มนั่นงั้นเหรอ
‪ฉันแค่จะไปพบว่าที่ลูกค้าใหม่
‪ไร้สาระ
‪ฉันไปบอกเธอก็ได้ว่าซาวัวร์ไม่สนใจ
‪เธอจะปล่อยให้ชีวิตเซ็กส์ ‪เป็นตัวกำหนดเรื่องงานเหรอ
‪เราไม่เคยมีเซ็กส์กัน
‪งั้นเธอก็น่าจะมีนะ เธอดูเครียดๆ
‪เครื่องบิน! ผับ! อีกผับ!
‪รถทัวร์! อีกผับ!
‪ไม่นอน! ดื่มจ้าเธอ!
‪เพื่อนเธอสุดเหวี่ยงดีเนอะ
‪อาจจะเกินเบอร์ไปหน่อย ‪นี่ ดื่มน้ำหน่อยสิ
‪น้ำเหรอ เราอยู่ปารีสนะเธอ
‪โอ๊ย
‪เชย์ โอเค
‪เอาไว้เธอค่อยทำความรู้จักเชย์ ‪ทีหลังแล้วกัน
‪แต่นี่คือลี
‪ไม่อยากเชื่อว่าเธอจะถ่อมาถึงปารีส
‪ก็เธอไม่ยอมมาเซี่ยงไฮ้นี่
‪เราเลยต้องยกเซี่ยงไฮ้มาหาเธอ
‪เอม นี่ลี เจ้าสาวน่ะ
‪เจ้าสาวกับเพื่อนรัก
‪อ้อ ลี
‪ลี
‪จริงสิ เธอเล่าเรื่องคุณให้ฉันฟังเยอะเลย
‪เยอะจนฉันคิดว่าฉันรู้จักคุณดีเลยละ
‪ชื่นใจจัง
‪เธอรู้ไหมว่าอะไรที่นางไม่ยอมบอกฉัน
‪ทุกเรื่องในชีวิตนางที่ปารีส
‪ใช่
‪เราจะดื่มแชมเปญกันอีกเหรอ
‪ใช่!
‪ขอโทษนะ
‪ฉันเสิร์ฟเอง
‪เดี๋ยวนะ ไม่ดื่มเหรอ มันแพงมากนะ
‪เอาน่า เดี๋ยวนางก็ซื้อเพิ่ม
‪นี่เธอ!
‪ฉันขนไปเยอะเกิน
‪ฉันเคยไปไร่องุ่นแค่ที่เดียวในวิสคอนซิน ‪ในนั้นมีสนามเพนต์บอลด้วย
‪ก็เลยไม่แน่ใจว่าต้องแต่งตัวยังไง
‪ฉันอยากดูเป็นการเป็นงาน แต่สบายๆ
‪เธอไม่ได้ไปทำงานนะ ‪เธอไปเที่ยวบ้านเพื่อน
‪เราทุกคนนั่งเบียดกันข้างหน้าได้
‪เราทุกคนเหรอ
‪เกเบรียลไปด้วย ดีจัง
‪ในที่สุดเขาก็ลาได้น่ะ
‪ไง ไม่เจอคุณนานเลยนะ
‪ขึ้นเลย เบียดๆ กันหน่อยนะ
‪แต่แค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นแหละ
‪คุณ...
‪ได้ โอเค
‪ทุกคนโอเคนะ
‪- ดีครับ ‪- เยี่ยมเลยจ้ะ
‪ก้นฉันชาไปหมด ไม่รู้สึกอะไรเลย
‪มีอะไรอีกที่ฉันควรรู้ไว้
‪ทำไมแม่เธอไม่ชอบบริษัทอื่นเหรอ
‪ท่านเกลียดคนนอก
‪ไม่จริงซะหน่อย
‪ท่านต้องชอบเธอมากแน่
‪น้องชายฉันก็เหมือนกัน
‪คุณทำอะไรเนี่ย
‪อย่าไปสนใจเขา
‪น้องฉันเรียนบริหารธุรกิจใกล้จบแล้ว
‪สักวัน มามนอยากให้เรารับช่วงต่อกิจการ
‪เขาอาจจะมาเจอเราสุดสัปดาห์นี้
‪ฉันว่าเธอต้องชอบเขาแน่
‪อ้อ ใช่ คุณขอมามนหรือยังล่ะ ‪ท่านจะยอมเหรอ
‪ท่านพยายามให้ทุนคุณไปเปิดร้าน ‪แต่คุณไม่ยอม
‪เพราะงั้นสุดสัปดาห์นี้ดีกับท่านหน่อย
‪พวกท่านปลื้มเขานะ เอมิลี่ ‪เดี๋ยวเธอก็เห็น
‪ใช่ เดี๋ยวคุณก็เห็น
‪เอาดอกไม้ไปไว้อีกห้องหน่อย อิซาเบลล์
‪โอ้ ลูกรัก
‪สวัสดีจ้ะ
‪เธอคงเป็นเอมิลี่สินะ
‪- ขอบคุณที่ชวนฉันมานะคะ ‪- จ้ะ
‪ฉันไม่ได้ไปตลาดเลย ยุ่งมาก เธอไปนะ
‪ได้ครับ
‪ชาโตนี้สวยมากเลยค่ะ
‪ฉันอยากทัวร์บ้านจัง
‪เราไม่มีทัวร์ชาโตจ้ะ
‪เราอยู่ที่นี่
‪คนอเมริกันเขาพาแขกทัวร์บ้านกัน ‪เป็นธรรมเนียมค่ะ
‪งั้นเหรอ เธออยากเห็นถังขยะเราด้วยไหมล่ะ
‪แต่ถ้าเธออยากทัวร์ไร่องุ่น ‪มีรอบต่อไปในอีก 30 นาทีนะ
‪เดินตามป้ายบอกทางไปได้เลย
‪ที่รัก แม่อยากให้ลูกดูอะไรในออฟฟิศหน่อย
‪ท่านพูดว่า "บูโร" เหรอ ‪แม่เธออยากคุยงานตอนนี้เหรอ
‪เปล่า เรามีเวลาคุยงาน ‪ทั้งสุดสัปดาห์ ไม่ต้องห่วง
‪พาเธอดูบ้านหน่อย สระว่ายน้ำก็ได้ค่ะ
‪มาครับ ผมจะพาไป
‪อ้อ ฉันหาเองได้ค่ะ
‪เอมิลี่สินะ
‪โอ้ ตายแล้ว
‪สวัสดีค่ะ
‪ฉันลืมว่าเธอไม่พูดฝรั่งเศส
‪ฉันชื่อเจอรัลด์ เป็นพ่อแชมเปญ
‪เลอ แชมเปร์
‪เข้าใจไหม
‪เพราะในภาษาฝรั่งเศส "เปร์" คือ
‪พ่อ! ค่ะ เข้าใจค่ะ
‪ฉันจำคำนั้นได้
‪- อยากดื่มสักแก้วไหม ‪- ไม่ค่ะ
‪ไม่ ไม่ค่ะ ขอบคุณ
‪ฉันแค่เดินหาห้องตัวเอง
‪โอเค ได้สิ
‪เดี๋ยวฉันพาไป
‪งั้นฉันออกไปก่อนนะคะ
‪คุณเจอเจอรัลด์แล้วสินะ
‪ใช่ ขอบคุณที่เตือนกันก่อนนะ
‪เกเบรียล!
‪เจอรัลด์
‪ดื่มสักแก้วไหม
‪เอาไว้ตอนกลับมาแล้วกันครับ ‪หลุยส์ใช้ผมไปตลาด
‪เธอจะมาหลอกล่อเรา ‪ด้วยอาหารจานเด็ดอีกแล้วสิ
‪เอมิลี่ เธอลองชิม ‪"ค็อก อู วาน์" ของเขาหรือยัง
‪ไม่เคยเลยค่ะ
‪จะบอกให้นะ ‪พอมันแตะปากฉันเท่านั้นแหละ
‪ฉันก็อยากคุกเข่าต่อหน้าเขาเลย
‪เราไปตลาดกันดีกว่า
‪ใช่ โอเค ทำตามที่เมียฉันบอกเถอะ
‪นางเป็นใหญ่
‪เอาจักรยานไปสิ
‪วันนี้อากาศดีเหมาะแก่การขี่
‪- เยี่ยม ‪- ครับ
‪ฉันว่าฉันจะไปทัวร์แหละ
‪ชิมสินค้าดูหน่อย
‪ที่บ้านมีแชมเปญตั้งเยอะนะ
‪เราดื่มกันก่อนไปก็ได้
‪ฉันอยากได้ประสบการณ์เต็มๆ ‪ฉันมาทำงาน
‪คุณจะไม่ไปกับผมเหรอ
‪ไปขี่จักรยานสุดโรแมนติก ‪ไปตลาดสดน่ารักๆ น่ะเหรอ
‪เข้าท่ามาก ‪ทำไมเราไม่ฟาดกันในโรงนาเลยล่ะ
‪ที่นี่ไม่มีโรงนาหรอก ‪แต่ห้องเก็บไวน์ก็ดีอยู่นะ
‪ผมล้อเล่น
‪ฉันไม่ขำ
‪คุณหลบหน้าผมมาทั้งสัปดาห์แล้วนะ ‪แล้วยังตอนนี้อีก แค่ไปตลาดสดเองนะ
‪คุณคิดว่าเราจะเก็บมือไว้กับตัว ‪สักชั่วโมงไม่ได้เลยเหรอ
‪ฉันอยากเอามือไปไว้ที่อื่นเลยมากกว่า
‪ผมว่าคุณเวอร์ไปละ ‪เราเป็นเพื่อนกันได้นะ
‪ฉันว่าการกระทำของเรามันฟ้อง ‪ว่าเราเป็นแค่เพื่อนไม่ได้
‪- แต่ห้องเราคร่อมกันอยู่นะ ‪- ก็นั่นแหละ
‪งั้นจะเอาไง เลิกคุยกันเหรอ ‪เราจะบอกคามิลล์ว่าไง
‪เราจะไม่บอกอะไรคามิลล์ ‪เราแค่ต้องทำดีต่อกัน
‪- แต่ไม่ใช่เพื่อนเหรอ ‪- ถูก!
‪คุณตั้งกฎมาเลยสิ
‪- เพราะผมงงไปหมดแล้ว ‪- ได้ เอาง่ายๆ นะ
‪คุณไปตลาด ฉันจะไปทัวร์
‪และห้ามใครจับอะไรของอีกฝ่ายทั้งนั้น
‪และนั่นนำเรามาสู่ขั้นตอนที่ละเอียดอ่อน ‪ในกระบวนการทั้งหมด เลอ รูมัวจ์
‪แต่ละขวดจะถูกหมุนทีละนิดแบบนี้ทุกวัน
‪เพื่อเก็บเซลล์ยีสต์ตายแล้วที่คอขวด
‪"รูมัวรู" มืออาชีพสามารถหมุนได้ ‪กว่าหนึ่งหมื่นขวด
‪ต่อวัน
‪มันเป็นทักษะที่ปราณีตและแม่นยำ
‪มีใครอยากลองไหมครับ
‪คุณอยากลองไหม
‪คะ ฉันเหรอ ไม่ค่ะ ขอบคุณ
‪คนอเมริกันซะด้วย เพอร์เฟ็กต์
‪มาสิครับ ไม่ต้องห่วงนะ
‪ผมจะไม่ทำให้คุณขายหน้า ‪ต่อหน้าคนอังกฤษ
‪ล้อเล่นครับ
‪ทุกคนไปที่ชั้นเลยครับ
‪เราจะเล่นเกมกัน
‪คนแรกที่หมุนขวด ‪หนึ่งส่วนสี่รอบได้ทั้งหมดก่อน ชนะ
‪พร้อมนะครับ
‪พร้อม ระวัง เริ่ม!
‪เย้!
‪ยินดีด้วยครับ สาวมะกัน
‪คุณชนะแก้วแรกไป
‪ทุกคนก็ได้ดื่มเหมือนกันนะครับ
‪และ...
‪แด่ราชินีแห่งรูมัวร์!
‪ฉันว่าคุณควรจะแค่จิบนะคะ
‪โอ้ โทษที
‪อ้อ ไม่เป็นไรครับ
‪เดี๋ยวเราไปต่อกันที่ห้องชิมตัวอย่าง เชิญครับ
‪ทางนี้
‪- โทษนะคะ ‪- ไม่เป็นไร คุณจ่ายค่าทัวร์นี่
‪จริงๆ แล้วไม่ได้จ่ายค่ะ ‪เพื่อนฉันเป็นเจ้าของที่นี่
‪- อ้อ คุณเป็นเพื่อนพี่ผมเหรอ ‪- เอมิลี่ค่ะ
‪คุณคือน้องของคามิลล์สินะ
‪ผมทิโมธีครับ
‪แสดงว่าสักวันคุณจะได้บริหารที่นี่สินะ
‪ครับ ก็อาจจะสักวัน
‪ผมทำงานช่วงสุดสัปดาห์ที่นี่ ‪ตั้งแต่เรียนคอลเลจจบแล้ว
‪ดูเหมือนจะได้คนเก่งมาบริหารนะคะ
‪ไม่ใช่มือที่เร็วนัก แต่...
‪โอเค เข้าใจแล้ว
‪เชิญครับ ดื่มอีกสิ
‪คุณจะดื่มหรือไม่ดื่ม ‪แชมเปญขวดนี้ก็ราคาเท่าเดิมแหละ
‪แล้วถ้าคุณอยากเติมเมื่อไหร่
‪ก็สะกิดไหล่ผมได้เลยนะ
‪วันนี้ที่ตลาดมีแต่ของดีๆ
‪น่ากินทั้งนั้นเลยค่ะ มง อะมอร์
‪เอมิลี่
‪เธอต้องชิมอะบอจีนเขานะ
‪"อะบอจีน" เหรอคะ
‪มะเขือม่วงของผม
‪อ้อ ฉันแพ้ค่ะ ขอผ่านดีกว่า
‪เก่งมากเลยจ้ะ เกเบรียล
‪ขอบคุณครับ ‪บง อะเปตีต์ครับทุกคน
‪ว้าว ไก่นี่...
‪บอกแล้วว่า "ค็อก" ของเขาเลิศที่สุด
‪อร่อยมากจริงๆ ค่ะ
‪ฉ่ำมาก
‪คุณไม่ได้ลองชิมมะเขือม่วงผม
‪แต่อย่างน้อยก็ชอบ "ค็อก" ผม
‪ฉันขอเติมแชมเปญหน่อยดีกว่า
‪- เจอรัลด์ เสิร์ฟให้เธอหน่อย ‪- ไม่ต้องค่ะ ฉันรินเองได้
‪ผู้หญิงไม่ควรจับขวดบนโต๊ะอาหาร
‪ผมรู้
‪ว่ามันไร้สาระ
‪แต่มันเป็นธรรมเนียมเก่าแก่ ‪แม่ผมเขาถือ
‪ถ้าอยากให้เติมอีกก็ ‪สะกิดเท้าผมเลยนะครับ
‪- ทัวร์เป็นไงบ้างจ้ะ ‪- ดีครับ
‪แต่เราใช้สินค้าหมดเยอะกว่าปกติ
‪ผู้เข้าชมกระหายกันมากครับวันนี้
‪หลุยส์ แชมเปญของคุณพิเศษมากเลยค่ะ
‪ฉันดีใจมากที่ได้ดื่มด่ำมันค่ะ
‪- ดีจ้ะ ‪- เธอดื่มด่ำไปเยอะเลยครับ
‪ประเด็นก็คือฉันมีกลยุทธ์การตลาด
‪ที่อยากปรึกษาด้วยน่ะค่ะ
‪อีกอย่างที่เราไม่ทำกันบนโต๊ะอาหาร ‪คือการคุยธุรกิจ
‪มามนมีกฎเยอะน่ะ
‪กฎดีออกนะ
‪ฉันชอบกฎ
‪มันบังคับให้เราอยู่ในร่องในรอย
‪แด่กฎ!
‪ได้เลย ใช่ แด่กฎ
‪แด่กฎ
‪- เกเบรียล มื้อค่ำวิเศษมาก ‪- เห็นด้วย!
‪เขาน่าจะมีร้านเป็นของตัวเองจริงๆ ว่าไหม
‪ก็ตั้งใจไว้แบบนั้นครับ สักวันนะ
‪แน่นอน แต่ห้ามเรายื่นมือไปช่วย
‪มันเป็นข้อเสนอที่เอื้อเฟื้อมากครับ ‪แต่ผมรับไว้ไม่ได้
‪เกเบรียล
‪เวลามีผู้หญิงอาสาดูแลเรา ‪ก็ปล่อยให้เธอทำไปสิ
‪ดูฉันสิ เธอเคยเห็นผู้ชาย ‪ที่มีความสุขกว่านี้ไหม
‪ผมต้องไป
‪เอาซูเฟลเข้าเตา
‪ขอตัวนะครับ
‪ปล่อยเขาไปค่ะ
‪โอเค
‪ทิโมธี ช่วยถ่ายรูปให้เราหน่อยได้ไหม
‪ดื่มแชมเปญในแชมเปญ
‪(ผู้ติดตาม 21,700 คน ‪ดื่มแชมเปญในแชมเปญ)
‪(มินดี้ - ดูเหมือนเธอกับคามิลล์ ‪กลมเกลียวกันดีนะ)
‪(เอมิลี่ คูเปอร์ - เกเบรียลก็มาด้วย ‪กลมเกลียวไปนะ)
‪(สุดสัปดาห์สละโสดเป็นไงบ้าง)
‪(มินดี้ - ระห่ำ!)
‪(เชย์มีเซอร์ไพรส์ใหญ่ ‪กำลังจะไลฟ์สด ดูสิ @เครย์เชย์)
‪(เซอร์ไพรส์ล่าสุดของนาง ‪คือจับเราไปขึ้นเรือยอตช์)
‪(เอมิลี่ คูเปอร์ - ฮ่าๆ เดี๋ยวดู)
‪ในหมายกำหนดการบอกว่า ‪คืนนี้เราจะไปเพนนินซูลากันนี่
‪เปลี่ยนแผนน่ะ
‪เราต้องมาดูนักร้องคนหนึ่ง
‪มันแอบเป็นเหตุผลที่เรามาปารีสนะ
‪ณ บัดนี้ เวทีอันลือชื่อของเรา
‪ขอต้อนรับแขกพิเศษ
‪ดาวตกสวรรค์จากเซี่ยงไฮ้
‪ที่มาปารีส
‪เพื่อชุบชีวิตใหม่จากเถ้าถ่าน
‪ลี ฉันก็อยากทำนะ ‪แต่ฉันไม่ได้ร้องเพลงนานแล้ว
‪ฉันมัวแต่ยุ่งกับการเรียนบริหาร...
‪ให้ตายสิ เรารู้ว่าเธอไม่ได้เรียนบริหาร
‪และเรารู้ว่าเธอเป็นพี่เลี้ยงเด็ก
‪รู้ด้วยว่าโดนที่บ้านตัดหางปล่อยวัด
‪แล้วทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ
‪เธอจ๋า แล้วทำไมเธอไม่เล่าล่ะ
‪ไม่รู้สิ ฉันคิดว่าพวกเธอคงไม่เข้าใจ
‪มินดี้ เรื่องเดียวที่ฉันไม่เข้าใจ
‪- คือทำไมเธอมาปารีสแล้วไม่ร้องเพลง ‪- ก็ฉัน...
‪เธออยากเป็นนักร้องมาตั้งแต่เราเด็กๆ
‪- ลี ฉันก็อยากนะ... ‪- ดี
‪เพราะเชย์ทุ่มเงินหนักมาก ‪เพื่อซื้อเวลาบนเวที
‪- ฮะ ‪- ใช่ ไว้ค่อยขอบใจฉันนะ
‪ร้องเพลงอะไรล่ะ
‪เธอก็รู้ว่าเพลงอะไร
‪ไม่เอา ฉันทำเพลงนั้นเละ ‪ตอนประกวดพอฟสตาร์
‪นั่นคราวนี้ก็ร้องให้ดี
‪- ลุย! ‪- ขอต้อนรับ มินดี้ เฉิน
‪เครื่องบิน! ผับ! อีกผับ!
‪รถทัวร์! อีกผับ! ไม่นอน! ร้องเลยเธอ!
‪ไม่ คือที่จริงฉันไม่...
‪มินดี้ ร้องเลยมินดี้
‪(@เครย์เชย์ ไลฟ์สด)
‪สุดยอด!
‪แด่มินดี้!
‪ให้ตายสิ
‪แม่ทำลายชีวิตหนูกับเกเบรียล
‪แม่ หนูเบื่อที่แม่พยายามควบคุมทุกอย่าง
‪เขาบ้าที่ไม่ยอมรับเงิน ไร้สาระ!
‪สงสัยอยู่เลยว่าคุณซ่อนอยู่ไหน
‪ไม่ได้ซ่อน แค่นอนไม่หลับ
‪เพราะคุณได้ยินทุกคนทะเลาะกันในห้องเหรอ
‪อยากได้สักคูปไหม
‪โอเค ฉันอาจมาซ่อนจริงๆ
‪แค่นิดหน่อย
‪ผมมีมอเตอร์ไซค์นะ
‪เราหนีกันดีไหม
‪ความคิดนั้นไม่เคยเข้าท่าเลย
‪ไม่เหรอ
‪คุณหนีจากบ้าน
‪มาอยู่ปารีส
‪- ก็ไม่เลวนะ ‪- ฉันไม่ได้หนี
‪ฉันย้ายมาทำงานที่นี่
‪แสดงว่าคุณถูกบังคับให้มาอยู่ ‪ประเทศที่คุณพูดภาษาเขาไม่ได้
‪แบบนี้สิไม่เข้าท่า
‪เปล่านะ ฉันอยากมาเอง
‪แต่ฉันไม่ได้หนี
‪ฉันมีงานดีๆ
‪มีแฟนดีๆ เพื่อนดีๆ
‪มัน...
‪ตายจริง ฉันหนีจริงด้วย
‪ใช่ มันก็ฟังดูดีนะ
‪ก็ดีแหละ แต่...
‪ทุกอย่างถูกวางไว้หมดแล้ว แบบว่า...
‪ไม่มีอะไรให้ต้องตัดสินใจแล้ว
‪แม้แต่การตัดสินใจผิดๆ
‪ตอนนั้นฉันรู้เสมอว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪แล้วตอนนี้ล่ะ
‪ตอนนี้ฉันไม่รู้อะไรสักอย่าง
‪ทุกอย่างเป็นเรื่องใหม่
‪น่าสับสน และ...
‪บอกตามตรงนะ
‪น่ากลัวนิดๆ
‪ใช่ แต่คุณชอบใช่ไหม
‪ช้าๆ ครับ
‪คุณต้องดื่มด่ำกับมันสิ
‪โอเค
‪ขอฉันลองอีกที
‪นึกว่าเราควรเสิร์ฟแชมเปญ ‪ในแก้วฟลูตซะอีก
‪ใช่ ฟลูต...
‪เป็นตัวเลือกในทางปฏิบัติ
‪แต่คูปมันเซ็กซี่กว่า
‪มันถูกออกแบบ ‪ตามเต้านมของมารี อังตัวแนตต์
‪แก้วพวกนี้มีขนาดและรูปทรงในอุดมคติ
‪เพื่อการบำเรอ
‪ช้าๆ หน่อย คุณต้องดื่มด่ำกับมันสิ
‪(คามิลล์ - มีเซอร์ไพรส์ตอนกินข้าวเช้า)
‪(พร้อมแล้วลงมานะ)
‪(เธอโอเคไหม)
‪ซวยละ
‪ว่าไง
‪เอมิลี่
‪นี่ธีโอ
‪ยินดีที่รู้จักครับ เอมิลี่
‪คามิลล์เล่าเรื่องดีๆ ของคุณ ‪ให้ผมฟังเยอะเลย
‪อ้อ คุณทำงานกับบริษัทนี้เหรอคะ
‪ไม่ใช่นะ นี่น้องชายฉันที่บอกไง
‪แต่ฉันเจอน้องเธอแล้วเมื่อวาน...
‪ตอนทัวร์กับมื้อค่ำ
‪อ้อ ทิโมธีเหรอ เขาเพิ่ง 17
‪แต่เขาบอกว่าเขาจบคอลเลจแล้ว...
‪เด็กอายุ 17 จะจบคอลเลจได้ไง
‪คุณกำลังพูดถึงยูนิเวอร์ซิเต
‪ที่ฝรั่งเศส พูดว่าไงนะ มัธยมปลาย
‪มันน่าสับสนเกินความจำเป็นไปไหมเนี่ย
‪ขอโทษนะ ผมกัดแรงไปหน่อย
‪โอ้ พระเจ้า
‪เธอบอกว่าอยากให้ฉันรู้จักน้องชายเธอ
‪โอเคไหม และฉันไม่รู้ว่าเขา...
‪ฉันกระดกแชมเปญไปเยอะ
‪เอมิลี่ มากับฉันหน่อย
‪ซวยแล้ว
‪ฉันไม่รู้นะคะ
‪ฉันอยากให้เธอ...
‪บอกฉันมาตามตรง
‪เธอกับลูกชายฉัน...
‪ฉันไม่รู้ค่ะว่าเขาเด็กแค่ไหน
‪คามิลล์บอกว่า ‪อยากให้ฉันได้เจอน้องชายเธอ
‪แถมเขายังดูเชี่ยวชาญมากด้วย
‪เรื่องแชมเปญน่ะ
‪หยุดพูดซะที เรื่องนั้นฉันไม่สนหรอก
‪ฉันอยากรู้ว่า
‪ลูกชายฉันเป็นคนรักที่ดีไหม
‪ฉันเป็นห่วงอนาคตลูกๆ
‪มันเป็นหน้าที่ของแม่
‪และลูกน้อยของฉัน...
‪โอ๊ย ตายแล้ว อย่าบอกนะคะ ‪ว่าเป็นครั้งแรกของเขา
‪ตายจริง ดูเป็นอย่างนั้นเหรอ
‪อะไรนะ
‪เปล่าค่ะ
‪เขานุ่มนวลและน่ารักมาก
‪เดี๋ยวนะ
‪ขอโทษค่ะ
‪คุณอยากให้ลงรายละเอียดแค่ไหนคะ
‪สุดท้ายก็ได้เชื้อพ่อมาบ้างสินะ
‪สามีฉันเป็นคนรักที่ยอดเยี่ยมมาก
‪แต่นอกจากนั้น
‪เขาก็ไร้ประโยชน์พอๆ กับองุ่นเหลือใช้
‪ขอบคุณนะ เอมิลี่
‪ฉันจะเรียกรถให้เธอนั่งไปสถานีรถไฟ
‪เดาว่าเธอคงอยากหนีจาก ‪เรื่องคาวๆ ที่ก่อไว้
‪เดี๋ยวค่ะ
‪ฉันมาที่นี่เพื่อคุยกับคุณเรื่องซาวัวร์
‪แต่คุณเลี่ยงฉันตลอดสุดสัปดาห์เลย
‪ก็ได้
‪เธอรู้จักผลผลิตเหลือใช้ใช่ไหม
‪เราต้องหาผู้ซื้อใหม่ๆ
‪ไม่อย่างนั้นก็ต้องทิ้งทั้งหมด
‪เราจะทำได้ยังไง
‪แบบนี้ไงคะ
‪ขวดหนึ่งไว้ดื่ม อีกขวดไว้พ่น
‪คุณทำเงินได้เท่าเดิม ‪ไม่ว่าพวกเขาจะดื่มมันหรือไม่ ถูกไหม
‪เราทำให้แบรนด์ของคุณ ‪เป็นแชมเปญสำหรับพ่นฉลองในปารีสได้
‪แต่เอาจริงๆ จะที่ไหนก็ได้
‪ฉันได้ยินเสียงยายลุกจากหลุม ‪มาบีบคอฉันแล้วเนี่ย
‪คุณเป็นห่วงเรื่องชื่อเสียง
‪ฉันเข้าใจค่ะ นั่นคือหน้าที่คุณ
‪เราผลิตอีกยี่ห้อขึ้นมา ‪เพื่อแคมเปญพ่นฉลองดีไหมคะ
‪แต่เราจะเรียก ‪ของไร้ประโยชน์แบบนั้นว่าอะไรล่ะ
‪เอาเป็น...
‪"แชมเปร์" ไหมคะ
‪ฉันจะลองคิดดู
‪มามนบอกว่าท่านประทับใจ ‪การนำเสนอของเธอมาก
‪อ้อ ประทับใจกันทั้งบ้านนั่นแหละ
‪คามิลล์ ฉันอายจัง
‪อย่าเลย
‪ฉันรู้ว่ายังไงเธอก็จะเข้ามา ‪เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเรา
‪ฉันแค่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้
‪ฉันสัญญาเลย ‪ตอนนี้เราทำงานด้วยกันแล้ว...
‪ไม่ เอมิลี่ ไม่เป็นไรเลย
‪ฉันห้ามไม่ให้เธอนอนกับใครไม่ได้
‪- มันจะไม่แปลกเหรอ ‪- ไม่ เราโตๆ กันแล้ว
‪ยกเว้นทิโมธี
‪นี่ เป็นผู้ใหญ่หน่อยสิ
‪แค่นี้ผมก็แก่จนคุณไม่แลแล้ว
‪คำบรรยายโดย พุทธชาด กุทอง