Tak po prostu cię odciął?
Zero komunikacji.
Faceci nie są w tym najlepsi, gdy się wkurzą.
Benoît nie jest wkurzony. To koniec.
Dlatego tak trudno mi to zrozumieć.
Jeśli czuł się zagrożony przez Nicolasa,
mogliśmy to obgadać.
Kiedyś napisze o tym świetną piosenkę.
To strasznie wkurzające.
Rozumiem cię.
Sam mam problem z komunikacją.
Z Antoine'em.
Oboje macie kłopoty z facetami?
Antoine i ja mamy inne podejście do pieniędzy.
On lubi je wydawać i się nie martwić.
Więc ja martwię się za niego.
Brzmisz jak mój ojciec.
W biznesie musisz wydawać, żeby zarobić, prawda?
To prawda. Wypuszczamy właśnie nowy zapach.
Ale przydałaby nam się świeża gotówka.
Nicolas znowu do mnie napisał.
Chwila…
Myślicie, że naprawdę mu się podobam?
On też jest sexy.
Widzę, że to już koniec żałoby.
EMILY W PARYŻU
Antoine kupił właśnie konia o imieniu „Donacja”.
O rany, co za ironia.
Przechodziłem koło biura Sylvie.
Była dla kogoś bardzo miła przez telefon.
Mój Boże.
To nigdy nic dobrego.
Zła wiadomość.
Twierdza, w której miał się odbyć event dla McLarena, się wycofała.
Został tylko tydzień. Nie mogą.
Jednak mogą.
Jakiś minister kultury urządza koncert muzyki klasycznej.
Musimy znaleźć miejsce w pobliżu Grand Prix,
które nada się dla VIP-ów.
I to szybko.
Jak?
Nie znajdziemy nic lepszego.
Ta twierdza była w bondzie.
A może tor wyścigowy?
Z tygodniowym wyprzedzeniem najwyżej tor dla psów.
Obczaj jego miejscówkę w Prowansji. Firma pokrywa wszystkie koszty.
Przeszkadzamy ci, Emily?
Co?
Nie. Przepraszam.
Antoine ma w Prowansji zamek.
To raczej bastyda.
Co to ma do rzeczy?
Coś wam pokażę.
Klatę twojego chłopaka.
Szczęściara.
Nie, posiadłość Antoine'a.
Tak, znam ją. Robi wrażenie.
A czy nowa edycja McLarena nie jest lawendowa?
Czy jest lepsze miejsce, by promować to auto?
Tak, średniowieczna twierdza z X wieku, która była w filmie o Bondzie!
Może dorzuci swojego szefa kuchni?
Z którym masz to całe „zrobią to czy nie zrobią”.
- Nie zrobią. - Ale zrobili.
Podoba mi się.
Wszystko zostaje w firmie i Antoine będzie mógł się pokazać.
Skoro mowa o prezentowaniu się, wróć do tamtej fotki.
Emily znów ratuje sytuację.
Plus darmowa wycieczka do Prowansji.
- Wyjazd służbowy. - Nieważne.
Ale wam zazdroszczę.
Prowansja jest piękna.
Nie jedziesz z nami?
Myślałem, że zrobimy sobie taki wyjazd dla par.
Chciałabym. Ale to ostatni weekend wystawy Sofii.
Mam mnóstwo pracy.
Nie wiedziałam, że Sofia jeszcze jest w Paryżu.
Wystawa odniosła ogromny sukces.
Szkoda, że zostało tylko kilka dni.
To wstępne menu dla McLarena.
Proponuję proste, ekologiczne dania.
Jagnięcina marynowana w szafranie i buraczki z wodą różaną.
A na deser
malinowa napoleonka z odrobiną lawendy.
Lawenda to świetny pomysł. Nawiąże do miejsca.
Będą pod wrażeniem.
No jasne.
Zaopiekuj się tam naszymi mężczyznami.
Dobra.
Fotograf już zarezerwowany. Dzięki, Erik.
McLaren zaraz przyśle listę gości.
Barmanów już mamy.
Gabriel, masz już wszystko?
Wszystko gotowe.
Kucharze już pracują.
Może znajdzie się chwila,
by wyjść na lunch do L'Esprit du Luberon.
Co to?
Restauracja z gwiazdkami Michelin. Moje marzenie.
W takim razie musimy.
- No. - Uznaj to za wydatek biznesowy.
Cooper?
Chętnie, ale nie obiecuję. Mam mnóstwo roboty.
Zawsze pracujesz.
W takim razie idziemy sami.
Witam w Maison Lavaux. To będzie niezapomniany weekend.
Na żywo jest tu jeszcze piękniej.
Lawenda wygląda cudownie.
Nie zabrałaś go do Prowansji?
Sylvie ją uwielbia.
A to nasz gość specjalny.
O Boże.
Ale cudo.
Nigdy się tak nie cieszyłeś, i to na widok samochodu.
Proszę cię.
Zanim się rozgościcie,
może pokażę wam posiadłość?
Erik i ja podziękujemy.
Oczywiście. Dobrze znasz to miejsce.
Sylvie, zanim pójdziesz.
Chcesz omówić plan imprezy?
Znowu? Nie, wszystko jest dopięte. Jesteśmy gotowi.
Masz wolne do piątej. Odpocznij.
Ja też podziękuję.
Pójdę sprawdzić, jak idzie w kuchni.
Tędy.
Więc zostaliśmy tylko my.
Chodźcie, pokażę wam produkcję miodu i oliwy.
A później wybierzemy się na przejażdżkę.
Nie ma mowy.
Nudziara.
Sylvie.
Słyszałam, że przyjedziesz.
Bonjour, Catherine. Pamiętasz Erika?
Jak mogłabym zapomnieć?
Miło cię znów widzieć.
Mam nadzieję, że tym razem zadowolisz się pokojem dla gości.
Oczywiście. Poradzimy sobie.
O co chodziło?
Czemu Antoine mówił, że znasz to miejsce?
Mieliśmy kiedyś petite histoire d'amour.
Przed Catherine?
Niezupełnie.
To było dawno temu. Skończyło się, zanim poznałam ciebie.
Dlatego już tu byłaś. Z nim?
Przepraszam. Powinnam była ci powiedzieć.
Nie chodzi tylko o to. Antoine, Laurent…
Chcę być twoim jedynym facetem.
Jesteś.
Niezły wyjazd służbowy.
Pomyśleć, że kiedyś pracowałem w banku.
Byłem frajerem.
To fakt.
Tu masz lepsze biuro i znacznie lepsze towarzystwo.
Przepraszam.
Musimy przerwać wycieczkę.
W porządku?
Mamy mały problem w fabryce.
Alfie, musisz jechać ze mną.
To nie może poczekać?
Mamy rezerwację…
Odwołaj ją.
Miłej zabawy beze mnie.
- A ten dokąd? - Na lunch pójdziesz sam.
Musisz go zastąpić.
Nie martw się. Nic lepszego nie jadłaś.
Idziemy.
No dalej!
Przepiękne miejsce.
Dla pani, mademoiselle.
To na pani torebkę.
Co?
Stołek jest na torebkę. Krzesło jest dla ciebie.
Jasne. To ma sens.
Dziękuję.
- Witam w L'Esprit du Luberon. - Merci.
To karta win.
Chętnie państwu coś polecę.
Pyta, czy ma ci coś polecić.
Châteauneuf-du-pape.
Piękny wybór dla pięknej pary.
Smacznego.
No tak.
Bernard, co się stało?
Popełniono błąd podczas tworzenia mieszanki roztworu.
Proporcje są nieprawidłowe.
Całkiem brakuje równowagi.
Czuję tylko jaśmin.
Robimy Lavande de Lavaux bez lawendy?
Ktoś może przetłumaczyć?
Partia się nie nadaje.
Nie sprzedamy tego.
Taką chcę prowadzić restaurację.
Podawać normandzkie dania z dzieciństwa.
Nazwałbym ją Gigi.
Kim jest Gigi?
To moja babcia.
Wszystkiego mnie nauczyła.
Jak uroczo.
I zdobędziesz gwiazdkę Michelin.
- To nie takie proste. - Należy ci się.
Twoje potrawy są wspaniałe.
Muszą być doskonale, każdego dnia.
Ja muszę być doskonały.
Moja osobowość musi być widoczna w potrawach.
A potem mogę tylko mieć nadzieję, że wszystko pójdzie idealnie,
gdy zjawi się anonimowy krytyk.
A gdy ją dostanę…
muszę utrzymywać jakość, by jej nie stracić.
Może ta presja nie jest tego warta.
Jasne, że jest warta.
To moje marzenie.
Daj mi pomyśleć. Tu nie ma wyjścia.
- Myślisz od dwóch godzin. - To nie ten zapach.
Znajdziemy rozwiązanie.
Daj mi pomyśleć.
To jest dobra partia, a to zła?
Mamy troszkę dobrej i dużo złej.
Używamy tu najprostszych metod.
Są najlepsze, ale łatwiej zrobić błąd.
Nie ma tak dużej różnicy.
Nie jesteś perfumiarzem.
Tu chodzi o moją reputację!
Gdybyś bywał tu dłużej, by to nadzorować,
może nie mielibyśmy teraz kłopotu.
Zamiast bawić się w restaurację.
Monsieur bawi się w paryskiego restauratora!
To szaleństwo.
Zaczniemy od nowa.
Mamy oryginalną partię.
Trzeba ją odtworzyć.
To brzmi dość drogo.
- Koszty są nieważne. - Przeciwnie.
Może sprzedamy to hurtowo?
Czym wtedy będziemy?
Sprejem Victoria's Secret?
Czemu nie?
Bernard, za mną!
Twojego poprzednika też owinął sobie wokół palca.
Szlag by to.
Więcej nie zmieszczę.
Ja też nie.
- Smakowało? - Szef Olivier.
Było idealnie.
To jest Emily. Ja jestem Gabriel.
Wszystko było cudowne.
Dziękuję. Wiele osób lubi siadać na stołku na torebki.
Proszę się nie martwić.
Widział pan to?
Tyle słyszałem o pana kuchni,
ale nie spodziewałem się czegoś tak niesamowitego.
Dziękuję.
Tatusiu, idziemy się bawić?
Tak. Zjedliście lunch?
Merci. Nic się nie stało.
Miło, że wam smakowało.
Moim dzieciom nie podchodzi.
Są urocze.
Kiedy zechcą.
Prowadzę paryską restaurację.
Znalazł pan klucz do sukcesu.
Piękna restauracja na wsi, biegające wokół dzieci.
Jak znaleźć taką równowagę?
Dzieci nas do tego zmuszają.
Bez nich tylko byśmy pracowali.
Wierzę, że wam też się uda.
W swoim czasie.
Jak wasze dzieci docenią jedzenie,
wróćcie i zdradź mi swój sekret.
On też myśli, że jesteśmy parą.
I że moje dzieci nie docenią moich dań.
Facet nie ma pojęcia.
Proszę bardzo.
Nie, proszę.
- Ja cię zaprosiłem. - Antoine stawia.
Chyba zostawił nam wiadomość.
„Co za przyjemność gotować dla miłej pary”.
No cóż…
Nabraliśmy go.
Będzie mi cię brakowało w galerii.
I w pokoju hotelowym.
I wczoraj w taksówce.
Nie chcę wyjeżdżać.
Ja też tego nie chcę.
Może przekonam ich, by przedłużyli wystawę.
Jedź ze mną do Grecji.
Będę na Hydrze.
Mieszka tam wielu wspaniałych artystów.
Pokażę ci, nad czym pracuję.
Chciałabym.
Chętnie wyjechałabym z Paryża i spędziła z tobą czas…
Więc przyjedziesz?
Wiesz, że mam chłopaka.
Jest tak zajęty, że nawet nie zauważy, że zniknęłaś.
Ale go kocham.
Nie musisz wybierać.
Czy musimy kochać tylko jedną osobę?
Bienvenue na evencie McLaren. Imię proszę.
Theodule.
Dul-dul?
The-odule.
Piękne imię.
Pomoże mi je pan znaleźć?
Tak.
Theodule.
Czyli Ted! Jasne.
Ale samochód.
Potrzymam ci kieliszek.
Proszę.
Pięknie.
Usuń je.
Muszę się czymś zająć. Dasz sobie radę?
Oczywiście.
Dobrze.
Szeroki uśmiech. Tak.
Świetnie.
- Dziękuję. - Gdzie mój kieliszek?
Oby tobie dzień minął lepiej.
Bo u nas pełnowymiarowa katastrofa.
Co? Czemu?
Sok się zepsuł.
- Sok? - Tak nazywają perfumy.
Coś poszło nie tak.
Została mała dobra partia i całe kadzie złej.
- I to w takiej chwili. - Ale śmierdząca sprawa.
Wybacz. Zły dobór słów.
Wygląda na to, że ty też masz kłopot.
Rób swoje.
Poczekam obok,
opijając najkrótszą robotę w karierze.
Dziękuję.
Cześć.
Emily, pokaż listę. Zaprosili tu mojego męża?
Same francuskie nazwiska. Laurentów jest ze 20.
Szlag.
Powinnam się tego spodziewać.
Każdy właściciel McLarena na południu pewnie był w jego klubie.
Bienvenue na evencie McLaren.
Poproszę imię.
Ja się tym zajmę. Przywitaj się z dyrektorem McLaren.
- Poproszę imię. - Endeng.
Dobrze.
Miło was poznać.
- Tim Davies? - Tak?
Nareszcie imię łatwe do wymówienia.
Emily Cooper z Agence Grateau.
Emily. Miło cię poznać.
Wszystko jest idealne.
Dziękuję za wspaniałą organizację.
Miejsce tak wyjątkowe jak to auto.
To prawda. Jedyne w swoim rodzaju.
Duża moc i wydajność paliwowa hybrydy.
Wyprodukowaliśmy ich tylko kilkaset.
To „ekskluzywny towar”, kolekcjonerzy oszaleją.
Jak decydujecie, komu je sprzedać?
Przydzielamy je najlepszym klientom.
Gdy wchodzą na otwarty rynek, ceny szaleją.
Rzadki produkt tworzy popyt.
Właśnie. Ale tylko z dobrym produktem.
A teraz wybacz.
Dobrze.
Miłego wieczoru.
To jakiś żart.
Nazwisko?
Laurent Grateau.
Przykro mi, nie ma cię na liście.
Poważnie?
Mogę porozmawiać z twoją szefową?
Emily? Tak ma na imię?
Bardzo śmieszne.
Czemu nie mówiłeś, że przyjedziesz?
Myślałem, że wiesz.
Nie zapraszałaś mnie?
Nie wiedziałam, że cię zaproszono.
- A dziś nie jest najlepsza… - Laurent.
Ciekawe, że zawsze wszędzie się pojawiasz.
Cześć, Erik.
Ciebie też miło widzieć.
Jak miło, że razem pracujecie.
Może idź po kieliszek szampana
i przywitaj się z autem.
Jasne.
Dzięki za zaproszenie.
Nawet jeśli tego nie chciałaś.
Co to ma być?
Dopiero był w twoim mieszkaniu, a teraz tu?
Też jestem zaskoczona jego widokiem.
Nie rozumiem.
Jesteś jego żoną i masz romans ze mną
czy jesteś ze mną w związku i masz romans z mężem?
Nie mam żadnego romansu.
To dlaczego się nie rozwiedziecie?
Mówiłaś, że kiedyś robiłaś zdjęcia.
Co robisz?
Wracam do Paryża.
Co?
Erik.
Erik!
Cholera. Erik!
Zatrudniłem cię, żebyś wspierał mnie, nie moją żonę.
Zatrudniłeś mnie, bo jestem dobry.
Nie wybieram stron.
Doradzam ci, jak zarobić.
Nie powinniśmy wyrzucać tego towaru.
Bonsoir, Antoine.
Przepraszam, ale słyszałam o problemie w fabryce.
Świetnie.
Mój nowy dyrektor jest niegodny zaufania i papla.
Wybacz. Myślałem, że należy do zespołu.
Ja o tym decyduję.
Obiecuję, że więcej o niczym jej nie powiem.
Właściwie to moja wina.
Wydusiłam to z niego.
Ale dla mnie to brzmi bardziej jak szansa.
Jak to?
Wypuść perfumy jako limitowaną edycję.
Tak robi dziś McLaren.
Liczy się jakość zapachu.
Stwórz przepiękną butelkę i udostępnij je
tylko najlepszym klientom za wyższą cenę.
Gdy trafią na otwarty rynek, ceny oszaleją.
Dziękuję za wyjaśnienie prostej zasady podaży i popytu.
Czas na Bank Światowy.
Nie poszło zbyt dobrze.
Nie, kochana.
Wcale.
Dziękuję za przybycie
na event McLarena przygotowany przez Maison Lavaux.
To dla nas zaszczyt.
- To ja dziękuję. - Dziękuję.
To zaszczyt uratować twój event.
W duchu naszej nowej przyjaźni,
zainspirowany limitowaną edycją fioletowego mclarena,
chcę ogłosić nowinę od Maison Lavaux.
Wypuścimy własny limitowany zapach,
Lavande de Lavaux.
Tak ekskluzywny jak sam McLaren,
to jeden z najbardziej luksusowych zapachów na rynku.
Życzę wszystkim świetnej zabawy.
Ciekawe, kto wpadł na ten pomysł.
On jest zadowolony, a ty masz robotę? Mnie to pasuje.
Dziękuję.
A gdzie Erik?
Wyjechał.
Przeze mnie?
Nie rozumie, czemu się nie rozwodzimy.
Sama też się zastanawiam.
Pójdziemy na spacer?
Musimy coś zrobić.
Jak mamy iść do przodu,
gdy na papierze jesteśmy małżeństwem?
Chcesz się rozwieść?
A ty?
Cóż, ja…
Chcę tylko, byś była szczęśliwa.
Świstek papieru niczego nie zmienia.
Chcę cię wspierać.
I tak mam za dużo pracy.
Chwila…
To jedyny powód, dla którego się nie rozwiedliśmy?
Co?
Pszczoły!
Uciekaj!
Mam je pod sukienką!
Mam je w spodniach!
Dobra, uciekaj!
Gdzie my jesteśmy?
Jak leci? Pokój wam odpowiadał?
Tak, jest wspaniały.
Dziękuję za zaproszenie.
Cała przyjemność po mojej stronie.
- Włożę walizki do auta. - Dobrze.
Cieszę się, że jesteś szczęśliwa.
Któregokolwiek faceta wybierzesz.
Byle nie mojego męża.
W końcu w czymś się zgadzamy.
Zadzwonię po taxi.
Wyjeżdżacie?
Dziękuję za pomoc z Maison Lavaux.
Doceniam to.
Nie ma sprawy.
Cieszę się, że jesteś dyrektorem finansowym.
Potrzebowaliśmy kogoś, kto postawi się Antoine'owi
i ujarzmi jego ekstrawagancję.
Dlatego go uwielbiamy. Ale chyba da się przekonać.
Dwoje moich ulubionych współpracowników i moja żona.
Emily.
Dziękuję za inspirację.
Ludzie z McLarena zamówili już sporo butelek Lavande de Lavaux.
Chcą promować je z autem.
Super!
Niesamowite. Więc nie będziemy stratni.
Wprost przeciwnie.
Kochanie…
Nie złość się, ale jak mógłbym je produkować bez auta do pary?
To moja muza.
Co? Chyba żartujesz!
Ja jestem twoją muzą i nie stać nas na to. Alfie, proszę.
Antoine, ledwo uniknęliśmy kryzysu.
Czy to naprawdę konieczne?
Luksus to niezbędny zbytek.
Coco Chanel.
Chyba wiedziała, o czym mówi.
Mógłbyś? Nie mam czasu odprowadzić go do Paryża.
Tak, jestem pewien, że…
Znajdziemy sposób, by wpisać go w koszty.
Tak myślałem.
Do zobaczenia w biurze.
Nie tak miałeś go ujarzmiać.
No dobrze, szerokiej drogi.
Pa.
O rany.
Zawsze chciałem to zrobić.
Miałem zapytać.
Jak jedzenie w tej restauracji?
Przepyszne.
W życiu lepiej nie jadłam.
Super.
Daj mi rachunek.
Zaksięguję go.
Nie mam go.
Gabriel go wziął.
Jesteś niemożliwa jak Antoine.
Dawaj, Cooper.
Dobra, udało się.
Zobaczmy, co potrafi.
O Boże!
Napisy: Anna Kurzajczyk