Nadal jestem w szoku.
Nie powinnam była do niego pisać. To moja wina.
To nie ty prowadziłaś to auto.
Możesz czuć się winna,
a nie wszystko dzieje się z twojego powodu.
Poza tym. Do tego zdecydowanie się przyczyniłaś.
To przynajmniej spokojne miejsce.
Pierre pewnie jest tu szczęśliwy.
Tak wygląda.
EMILY W PARYŻU
Martwiliśmy się, ale wyglądasz świetnie.
Spuchnięty tylko w odpowiednich miejscach.
Miał szczęście. Złamał tylko obojczyk.
Tak mi przykro, Pierre.
Uprawiasz sporty rakietowe?
Moje obrażenia się drobne, ale mój ból jest głębszy.
JVMA zabrało mi markę i zniszczyło ją.
Nadzieję daje mi tylko fakt,
że znów razem pracujemy.
- Mam już pomysły. - Pierre.
Wiem, wiem.
Przełożenie otwarcia będzie kosztować.
Nikt z JVMA się z tobą nie kontaktował?
Nicolas do mnie wydzwania.
Nie mogę już znieść dźwięku jego głosu.
Może przekieruję je do ciebie?
Przyszliśmy zapytać o twoje zdrowie.
Nie rozmawiać o pracy.
Tak.
Rozmowy o pracy mogą cię tylko zdenerwować.
Przynajmniej wypadek nie wyciekł do prasy.
To prawda. Ani słowa na socjalach. Nikt nie wie, że tu jesteś.
I nikt się nie dowie.
- Jestem dyskretny. - Dobrze.
Jesteś w dobrych rękach.
Tak, wiem.
Damy ci odpocząć.
Tylko pozytywne myśli.
Zadzwonię.
Tak mi przykro.
To okropne.
Jeszcze gorzej.
Nie wie, że już nie pracuje dla swojej marki.
Wiem.
Tylko Pierre Cadault przeżyłby taki wypadek.
W każdym horrorze to on byłby potworem.
Doznał pewnych obrażeń,
więc musimy podejść do tego ostrożnie.
Oczywiście nie chcę kopać leżącego.
Ale on zrobił to mnie. W 2017, pamiętacie?
Zdjęcie paparazzi z Włoch?
Skierowali obiektywy bezpośrednio na mój hotelowy balkon,
gdzie odbywałem akurat fellatio alfresco.
Jak to w Rzymie.
Pierre uznał, że musi omówić to z prasą.
Nazwał mnie Drut-gory. Niestety przezwisko się przyjęło.
Wiemy, że łączy was przeszłość,
więc musimy przystopować i wymyślić jakieś rozwiązanie.
Dobrze.
Ale nie zapominajmy, że pracujecie dla mnie.
Nie dla Pierre'a.
Macie tego klienta dzięki mnie.
Nie proszę o kucyka, tylko o odrobinę wdzięczności.
Mam złe przeczucia.
Tak bywa, jak sprzedasz nazwisko.
Moda to brudny interes.
- Halo? - Nicolas, hej.
Emily, jak miło! W końcu razem pracujemy.
Możesz przestać mnie dręczyć.
Uważaj, czego sobie życzysz.
Poczekajmy z komunikatem prasowym,
że Gregory jest dyrektorem kreatywnym,
aż Pierre wyjdzie ze szpitala.
Z komunikatem możesz poczekać,
ale ogłoszę nową rolę Gregory'ego jutro na otwarciu sklepu.
Prasa i tak tam będzie.
Ale Pierre nadal nie ma pojęcia.
To niech odbierze telefon.
- A może… - Muszę kończyć.
Ważne spotkanie.
Dla mnie?
Szczęściarz ze mnie.
Właśnie myślałam to samo.
A ten widok…
Firma płaci za moje mieszkania.
Uważają, że to odbicie marki.
A tak naprawdę to odbicie mojego ojca.
Skąd ja to znam?
W kraju jestem znana jedynie jako córka Li Chena.
To w szkole z internatem po raz pierwszy byłam Mindy.
Spodobała mi się.
Mnie też.
Wiem, że to nie takie proste.
Kontynuujesz rodzinny biznes,
próbując odnaleźć własną tożsamość.
Nie dałabym rady.
Gdybym miał twój talent, też bym tego nie robił.
Przecież masz talent.
Dużo talentów.
Nicolas ogłosi rolę Gregory'ego
jutro na otwarciu.
To żadna niespodzianka.
JVMA stawia własny interes na pierwszym miejscu.
Tylko tyle? Musimy coś zrobić.
Dość już zrobiłaś. Mogłabyś zamknąć drzwi?
- Ale jak… - To biznes, Emily.
- Nawet nie… - Drzwi.
Mówi Sylvie Grateau.
Proszę przekazać panu De Leonowi,
że muszę się z nim pilnie spotkać.
Sylvie Grateau.
Jak miło cię zobaczyć po tylu latach.
Louis.
Dziękuję za spotkanie.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Nie wiem, czy wiesz,
ale mam teraz własną firmę marketingową.
Współpracuję z twoim synem przy marce Pierre'a Cadault.
Dobrze.
Musisz mieć do zaoferowania coś wyjątkowego.
Nasz klient Gregory Dupree przejmuje markę.
Staram się ułatwić to przejście.
Słyszałem o wypadku Pierre'a.
- Jak on się czuje? - Nadal jest w szpitalu.
W związku z tym chcielibyśmy opóźnić przejęcie przez Gregory'ego,
by Pierre mógł odejść z godnością, na jaką zasługuje.
Nicolas o tym decyduje.
Porozmawiam z nim, ale to jego decyzja.
Louis…
Nie można tak przekazywać władzy
od znanego projektanta do jego byłego ucznia.
Jeśli nie będą w zgodzie,
czeka nas medialna wojna.
Pamiętam, jak byłaś jedynie asystentką.
Nadal jesteś tak samo waleczna i piękna.
Cieszę się, że się nie zmieniłaś.
Ja też pamiętam, jak ty byłeś asystentem.
Wszystko pamiętam.
I mam nadzieję, że się zmieniłeś.
Na pewno nic nie możesz zrobić?
Dobrze, Sylvie.
Powiem Nicolasowi, by to opóźnił.
W tych okolicznościach musimy wykazać się szacunkiem.
A ja…
chciałbym być zapamiętany, jako pełen szacunku.
To co zamówimy na lunch?
O rany. Byłaś świetna. I wyglądasz gorąco.
I jest mi gorąco. Ten strój jest z plastiku.
Jakbym zamknęła się w woreczku strunowym.
Jak kanapka na wycieczce.
Hej.
Byłaś dziś wspaniała.
Dzięki. A noc jeszcze młoda.
W kanapce brakuje tylko ogórka.
Cześć.
Twoja szefowa rozmawiała z moim ojcem o opóźnieniu ogłoszenia roli Gregory'ego.
- Tak? - Nie wiedziałaś?
Nie ty wymyśliłaś, by zrobiła to za moimi plecami?
Jestem pewna, że nie.
Sylvie nie lubi Emily. Niewiele gadają.
Nieprawda. Rozmawiamy cały czas.
Tak naprawdę musi mnie lubić.
- Albo przynajmniej mnie szanować. - Próbuję ci pomóc.
Nie rozumiem jednego.
Tak długo zabiegałaś o naszą współpracę.
W końcu się zgodziłem, a ty nadal nie jesteś zadowolona.
To nie ma nic wspólnego ze mną ani z Sylvie.
Takie wiadomości trzeba umieć przekazywać.
Zgadzam się.
Zmiana wartownika wymaga ceremonii.
Ta będzie na otwarciu sklepu.
Nie ty decydujesz ani mój ojciec, tylko ja.
- W takim razie ustalone. - Też tak myślałem.
No dobrze.
Umieram z głodu,
więc może zapomnimy o pracy i pójdziemy na kolację?
Ja lepiej już pójdę.
Bawcie się dobrze. Do zobaczenia jutro.
W porządku. Nie chciała być piątym kołem u wozu.
- W porządku? - Tak.
GABRIEL Masz ochotę na drinka?
EMILY Jasne, wszystko w porządku?
GABRIEL Przydałaby mi się przyjazna dusza.
Emily!
Widzę, że siedzimy dziś na ziemi.
- Fajnie, co? - Tak.
Poza tym, że boję się, że stracę buty,
tak.
Pozwól.
Lepiej?
Dzięki.
To nie wino.
To japońska whisky. Pożyczyłem z restauracji.
Czemu popijasz brązowe trunki nad kanałem?
Camille opublikowała zdjęcie
z imprezy w Grecji z Sofią i jakimiś ludźmi.
Pewnie ze sobą spali.
Ale mocna ta whisky.
Spójrz na to zdjęcie.
Widzisz, jak ją obejmują?
Co to w ogóle za kolesie?
Pewnie ją podrywają.
Camille potrafi o siebie zadbać.
Napisała, że wraca do domu wcześniej,
więc zapytałem, co się dzieje,
a ona na to, że chce porozmawiać osobiście.
Dobra, to co innego.
Zerwie ze mną i to moja wina.
Nie możesz winić siebie.
A kogo mam winić?
- Wiem, o co tu chodzi. - Tak?
Bo sama chyba się domyślam,
ale nie chciałam nic mówić…
Nie wybaczyła mi za nasz romans.
Nie byliście wtedy razem,
nie zapominajmy o tym.
Wie, że zakochałem się w tobie,
gdy cię zobaczyłem.
Jak mogło być inaczej?
Już…
Już późno. Zadzwońmy po taksówkę.
Mogło być inaczej?
Wiesz co?
Nie można przewozić otwartych butelek w taksówce.
Wolałbym, byś wróciła do Chicago.
Sama bym teraz to wolała.
Zmieniłaś moje życie.
Mieliśmy nasz moment.
Czułem, że ta jedna noc…
Jestem z Alfiem, a ty z Camille.
W tym problem.
Kocham was obie.
A teraz zostanę z niczym.
- Piękna, prawda? - Tak.
Nie, no dobrze.
Dobranoc.
Pa.
Dobranoc.
- Słodkich snów. - Wzajemnie.
Jest pani silna, mademoiselle.
- W porządku? - Tak.
Będzie 26 euro.
Piżama?
Piżama regeneracyjna.
Z wszytymi cząstkami bioceramicznymi.
Stąd ta cena.
Branża snu to biznes wart 30 miliardów dolarów.
Ludzie marzą, by odpocząć.
Już widzę wielką prowokacyjną kampanię
z bilbordami w całym Paryżu:
„A ty z kim chcesz iść do łóżka?”.
Emily.
Mówię o piżamie!
Mamy problem.
- Co teraz? - Widziałam Nicolasa.
Wkurzył się, że spotkałaś się z jego ojcem.
Mnie też się to nie podobało.
Zamierza dziś wszystko ogłosić.
Więc chyba nie mamy wyboru.
Musimy porozmawiać z Pierre'em, bo tak robią przyjaciele.
To chyba najtrudniejszy dzień w mojej karierze.
Chodźmy.
Wyrzuca mnie?
Za kogo on się ma?
JVMA kupiło twoją firmę.
Wiem, że to bolesne, ale mogą zrobić z nią, co zechcą.
Wybaczcie, ale nie jestem jakimś zapomnianym projektantem.
Odkryłem się na nowo.
Tyle jeszcze muszę zrobić.
I zrobisz.
Niby kto miałby mnie zastąpić?
Gregory Dupree.
Drut-gory?
To faktycznie się przyjęło.
Moje nazwisko na jego nudnych projektach?
Potrafi tylko zrzynać z innych.
Potem nazywa to hołdem.
Co za tupet.
To obraza.
Gregory Dupree.
Po moim trupie!
Wiesz co?
Jeśli chcesz utrzymać karierę, może właśnie tak powinniśmy to rozegrać.
Zakochał się? Nie wierzę, że tak powiedział.
Był pijany.
Po alkoholu ludzie nie kłamią.
Wprost przeciwnie.
A jak zerwą i będzie potrzebował wsparcia?
To go wesprę.
Będzie tak prosto?
Nie, ale tak musi być.
Lepiej, żeby Alfie pakował ten słodki tyłeczek i wracał z Londynu.
Możemy pogadać o czymś innym? Co nowego u ciebie?
Żadnych dramatów z facetami. Jestem u szczytu kariery
i cieszę się, że pracujesz z Nicolasem
pomimo nieporozumień.
- No właśnie… - Wiem.
Było intensywnie.
Ale Nico jest pod ogromną presją.
W przyszłości też będziemy się spierać.
Ale to tylko biznes.
Nie chciałabym,
by dramaty z pracy wpłynęły na naszą relację.
Nie wpłyną.
Jesteś moją miłością.
Pierwszą i na zawsze.
Pieprzyć facetów.
Nico to super koleś, z którym się bzykam.
Nieustannie.
- Serio? - No.
Strasznie nas do siebie ciągnie.
Wystarczy, że na mnie spojrzy.
Cześć.
Jest to spojrzenie.
Wybaczcie mi.
Emily, zaczekaj.
Chcę wznieść toast.
Za nas.
Gregory Dupree będzie gwiazdą, a wy będziecie mieć dużego klienta.
Wszyscy będziemy zadowoleni.
Nawet Pierre.
Nadal zarobi krocie.
Po prostu nie będzie musiał się narobić.
No to zdrowie.
Zdrowie.
Pójdziesz ze mną?
Chcę przedstawić cię rodzinie.
Jasne.
- Trzymaj kciuki. - Po co?
- Trzymaj. - Dobra.
Jedna z najseksowniejszych kobiet w branży marketingu
luksusowych marek, Sylvie Grateau.
Bonsoir, Emi.
Wiem, że przyjaźnisz się z Pierre'em.
- Zgadza się? - Tak.
- Przyjaźnicie się? - Tak.
Kiedy możemy się spodziewać wielkiego wejścia Pierre'a Cadault?
NA ŻYWO
Pierre'a dziś chyba nie będzie.
Ale będzie obecny duchem.
Ale wszystko u niego w porządku?
Wybaczcie, nie mogę powiedzieć. Przepraszam.
Myślicie, że ludzie wiedzą, że odszedł?
Hologramy robi się tylko dla nieżywych.
Żywi przecież mogą sami przyjść.
Zróbmy sobie z nim zdjęcie.
Po raz ostatni.
Podobno Pierre'a nie będzie.
Słyszałam, że zmarł rano w szpitalu.
Ale nie chcieli odwołać otwarcia.
Zrobić wam zdjęcie?
Na cześć zmarłego Pierre'a.
Tak, dziękujemy.
Powiedzcie „smuteczek”.
Smuteczek.
Nie zapomnijcie go opublikować.
Tato, poznaj Mindy Chen.
- Byliśmy razem w Le Rosey. - Enchantée.
Chen?
Tak, twój tata też jest w branży?
Ubrania czy tekstylia?
Zamki.
Oraz zatrzaski, rzepy i inne zapięcia.
Świetnie. Bez niego nie uszylibyśmy ubrań.
Jest swego rodzaju nawozem mody.
Elegancja jest w prostocie.
Kolejne pokolenie o tym zapomina.
Mogę zrobić zdjęcie?
Tak.
Dziękuję.
Nicolas, Louis, świetna impreza.
Ale skomentujcie
tę okropną plotkę o śmierci Pierre'a.
Że co?
Pierwsze słyszę.
Nie rozmawiaj z prasą, dopóki się nie dowiesz, o co chodzi.
Pierre NIE ŻYJE! Spoczywaj w pokoju.
Widziałem ten wypadek!
Tylko nie Pierre! Cadault nie żyje?
To śmierć mody. Spoczywaj w potędze.
- Temat się rozkręca. - Domyśliłam się.
Wszyscy o tym mówią. Pierre nie żyje?
Mam wywołać łzy? Ma ktoś szpilkę?
- Co z tym zrobimy? - Ja się tym zajmę.
Jeśli królowa nie żyje,
trzeba ogłosić
następcę tronu. Czyli mnie.
Zgadzam się.
Zrobimy to teraz.
Przepraszam. Proszę o uwagę.
Przepraszam! Halo!
Witam wszystkich!
Prawdziwy Pierre Cadault!
Żaden hologram.
Nie.
Plotka o mojej śmierci była mocno przesadzona.
Prawda jest taka: to marka Pierre Cadault nie żyje.
Zginęła w momencie, gdy sprzedałem duszę JVMA.
- Co to ma być? - Gwiazdorstwo.
Zaczekajcie na kolejną odsłonę Pierre'a Cadault.
Zamknij usta, Drut-gory.
Nie jesteś w Rzymie.
Dziękuję.
Więc wy to zaaranżowaliście.
To niewiarygodne.
Nie pracujecie już dla nas ani dla Gregory'ego.
- Opuśćcie imprezę. - Chętnie.
Pierre to szanowany talent,
a kupiliście jego firmę, by wyrzucić go jak śmiecia.
Skoro tak, mnie też możecie to zrobić.
Możecie zrobić to każdemu.
Masz pojęcie, co właśnie straciłaś?
O tak.
Coś, czego nie chciałam.
Związku z tobą.
Jesteś moją bohaterką. Nie wierzę, że to zrobiłaś.
Ja też nie.
Zyskałam wroga w najpotężniejszej rodzinie w branży.
Cześć.
Wyglądasz na szczęśliwego.
Bo jestem.
Camille wróciła?
Przyjechała wczoraj.
Dobrze. I co?
Brakowało nam siebie.
Więc to…
To było problemem? Nic więcej?
Nic i nikt, a tego najbardziej się bałem.
Porozmawialiśmy, a nasz związek jest teraz silniejszy niż kiedykolwiek.
Przepraszam, że zadzwoniłem do ciebie pijany.
Pewnie mówiłem głupoty, nawet nie pamiętam.
Cieszę się, że to sobie wyjaśniliście.
Dziękuję. Ja też.
Pa.
Ale wisisz mi 26 euro za taksówkę.
Napisy: Anna Kurzajczyk