SERIAL NETFLIX
A teraz państwo młodzi ukłonią się gościom.
Za chwilę postawią swoje pierwsze kroki
jako małżeństwo.
Drodzy goście, proszę wstać
i pogratulować parze młodej.
Paro młoda, zapraszamy!
Co?
Co to?
Boże.
Dobry Boże.
To straszne.
ZAPROSZENIE
SPRAWA NR 2 NIEFORTUNNA SUKNIA ŚLUBNA
GIMBAP WOO YOUNG-WOO
Ładnie.
Zmieniłeś szynkę w gimbapie?
Co?
Tak. A co?
Nie smakuje mi.
Tak? Jedz.
Jesteś na tyle dorosła, że mogłabyś gotować dla mnie.
A ty narzekasz?
Boże.
Kiedy dorośniesz i wyjdziesz za mąż?
Nie chcesz włożyć takiej sukni ślubnej, Young-woo?
A ty chcesz włożyć taką suknię, tato?
Nie.
Ja nie chcę.
Ale każdy ojciec marzy,
by poprowadzić córkę do ołtarza.
Dla ludzi ślub to rytuał, w którym przez połączenie się w parę
osiąga się niezależność od rodziców, ale dla wielorybów…
Co?
Sama przerwałaś gadkę o wielorybach?
Chcesz usłyszeć więcej?
Cóż…
to trochę dziwne.
Od teraz nie rozmawiam o wielorybach z ludźmi, którzy nie chcą słuchać.
Bo jest ktoś, kto chce mnie słuchać.
Naprawdę?
Kto?
Jestem spóźniona.
Dobrze.
Proszę.
Do zobaczenia.
- Do zobaczenia. - Dobrze.
Boże.
Miło mi. Jestem Han Seon-young.
Jung Myeong-seok.
Kim Jeong-gu.
Wszyscy mamy dużo pracy, więc przejdźmy do rzeczy.
Tak.
Moja najmłodsza córka urodziła się, gdy miałem 47 lat.
Niedawno wyszła za syna prezesa Daehyeon Construction,
ślub odbył się w ich hotelu.
Gratulacje.
Bzdura!
Cholerne dranie z Hotelu Daehyeon.
Na weselu doszło do incydentu.
Córka prezesa miała na sobie suknię bez ramiączek,
ale gdy państwo młodzi szli do ołtarza,
suknia się zsunęła.
Jak nisko?
Dotąd.
A bielizna?
Wiecie, ile to wesele kosztowało?
Hotel powiedział, że wszystkim się zajmie,
więc poprosiłem o to, co najlepsze. Zapłaciłem 230 milionów.
Wiecie, ilu mieliśmy gości?
Tysiąc ważnych osób.
Wydałem 230 milionów wonów,
by dać się upokorzyć przed tysiącem ludzi!
Musiało być panu ciężko.
Ile dostanę od tych dupków z Hotelu Daehyeon?
Za szkody?
Trzeba będzie dokładniej sprawdzić, ale…
250-300 MILIONÓW
- …około… - Chwila.
Jeśli myślicie o kwocie niższej niż miliard,
nawet o tym nie mówcie.
Miliard?
Rozmawiał pan z kimś z Hotelu Daehyeon?
Hotel Daehyeon zaoferował zwrot kosztów wesela.
Proponują też podarunek w postaci
wartego dziesięć milionów vouchera do hotelu.
Przeliczając na gotówkę, oferują 240 milionów wonów.
To niezła oferta.
Co? Niezła?
Zostałem upokorzony!
Krewni, przyjaciele, klienci.
Zebrałem ich tam tylko po to, by zobaczyli nagie ciało mojej córki!
Wstydzę się pokazać, bo czuję się tak upokorzony!
A pan mówi, że 240 milionów to niezła oferta?
Moja duma jest tylko tyle warta?
Nie o to chodzi.
Z pana opowieści wynika, że należy się panu odszkodowanie.
Tyle że za straty moralne.
Ale precedensy pokazują, że niełatwo je uzyskać.
Nawet jeśli się udaje, kwota zwykle nie jest zbyt wysoka.
Hotel Daehyeon oferuje zwrot kosztów wesela
i voucher jako rekompensatę.
Szczerze mówiąc, to całkiem rozsądna oferta.
Ale chce pan powtórzyć wesele,
więc możemy też zawalczyć o pokrycie jego kosztów.
Hanbada jest taka sama jak Taesan.
- Słucham? - Mam 6000 pyeongów ziemi
w samym Garak-dong.
Procesy sądowe to dla mnie codzienność.
Do tej pory wszystkie prowadził Taesan.
To najlepsza kancelaria w Korei.
Ale gdy sprawa jest naprawdę poważna, dranie po prostu się wycofują.
Mówią to samo!
„Odszkodowanie zwykle jest niskie”. Bzdura!
Przyszedłem tu,
bo nie mogłem już tego słuchać, gdy płacę im krocie.
Myślałem, że w Hanbadzie będzie inaczej.
Hanbada jest inna.
I czym się różni?
„Nie jest łatwo. Nie da się”. Mówi pani dokładnie to samo!
Ile dokładnie pan chce?
Tyle, ile wynosi cena zrobienia ze mnie głupka.
Co najmniej miliard wonów.
Załatwimy to.
Pokażemy, że Hanbada dokona tego, czego nie dokonała kancelaria Taesan.
Liczę na was.
Zapłać im sowitą prowizję!
Boże.
SZKODY
Jakie mamy typy szkód?
Teoria podziału szkód wyróżnia
szkody majątkowe czynne i bierne
- i… - Krzywdy.
Szkody czynne to straty poniesione w posiadanym majątku.
Szkody bierne są wtedy, gdy ktoś nie uzyska korzyści, które mógłby uzyskać.
- A krzywdy… - Krzywdy
to straty moralne.
Mecenasie Jung, jest pan prawnikiem od wielu lat,
jak to możliwe, że nie zna pan rodzajów szkód?
Nie pytałem dlatego, że nie znam.
Pytałem jako nauczyciel.
Rozumiem.
Naprawdę?
Tak, naprawdę.
Zgodnie z teorią podziału szkód
230 milionów wydane na wesele to straty czynne.
Koszt organizacji drugiego wesela
czyli 230 milionów wonów, to szkody bierne,
bo gdyby nie ten incydent, nie musieliby go ponosić.
To nie ma sensu, bo to podwójne odszkodowanie.
Ale nasz klient…
domaga się miliarda.
Będziemy musieli zażądać minimum 500 milionów wonów.
Ale Sąd Najwyższy może przyznać
maksymalnie 100 milionów nawet w przypadku śmierci.
Ta sprawa to co najwyżej zniesławienie.
Poniesione szkody nie podchodzą pod kategorię poważnych.
Możemy zażądać co najwyżej 50 milionów.
Zgadza się.
Ale w życiu
trafia się na klientów, którzy stawiają niedorzeczne żądania.
Skoro prowadzimy tę sprawę, znajdźmy na to sposób.
Całą oprawą ślubów w Hotelu Daehyeon
zajmuje się zespół do spraw organizacji wesel.
Tym lepiej, bo sala wesela i suknia to zazwyczaj zupełnie osobne kwestie,
przez co trudno znaleźć odpowiedzialnego.
Ale w tym przypadku za wszystko odpowiada hotel.
Najważniejsza kwestia: czy to naprawdę wina Hotelu Daehyeon?
Czy zrobiono to celowo, czy nie,
musimy znaleźć powód, by zrzucić winę na hotel.
Bez niej cały pozew o odszkodowanie nie ma sensu.
Mecenasie Kwon, mecenas Choi, prowadziliście kiedyś tajne śledztwo?
- Co? - Nie.
Hotel nigdy nie wyjawi, jakie błędy popełniono
podczas szycia sukni.
Sami musimy to odkryć.
Jedźcie do Hotelu Daehyeon
na przymiarkę sukni ślubnej, udając parę młodą.
Dobrze.
Mecenas Woo, proszę wziąć Jun-ho i spotkać się z tą parą.
Dobrze.
Mogę jechać do Hotelu Daehyeon z Jun-ho,
a nie z mecenasem Kwonem?
Dlaczego?
Mecenas Kwon to nie materiał na męża?
Nie.
Co? No wiesz!
Ja też nie lubię mecenas Choi.
Spotkam się z parą młodą z mecenas Woo.
- W porządku? - Ja też wolę być sama z Jun-ho,
ale ustąpię.
Co masz na myśli?
Jesteście ze sobą blisko?
No…
Jeśli bycie blisko to rozmowa
w cztery oczy na konkretny temat,
to tak, jesteśmy blisko.
Od ślubu nie wychodzi ze swojego pokoju.
Przyszli prawnicy.
Dobrze.
Kwon Min-woo z kancelarii Hanbada, prowadzę pani sprawę.
Proszę.
Co robisz? Przywitaj się.
Tak. Dzień dobry.
Przedstaw się.
Dobrze.
Nazywam się…
Woo Young-woo, czytane z obu stron tak samo.
Kajak, inni, zakaz, radar, potop, Woo Young-woo.
Co?
Przepraszam. Jest nowa w firmie.
- Tak. - Jasne.
Proszę siadać.
Dziękuję.
Musi być pani zdenerwowana.
Cóż…
Tak.
Od ślubu mieszka pani u rodziców?
A pani mąż?
Od tego incydentu zrobiło się między nami niezręcznie.
Nasz dom jest pusty. On też zatrzymał się u rodziców.
Planujecie kolejne wesele?
Nie wiem.
Proszę spytać mojego tatę.
- Tatę? - Nasze rodziny mają różne zdania.
To skomplikowane małżeństwo.
Dziadek Jin-uka mnie uwielbiał.
Jest zaangażowany w życie kościoła i dyryguje chórem.
A ja gram na pianinie.
To on przedstawił mnie Jin-ukowi i w końcu się pobraliśmy.
Ale podobno po weselu zmienił o mnie zdanie.
Podobno chce zerwania małżeństwa.
Po weselu zmienił o pani zdanie?
Dlaczego?
Mam tatuaż Guanyin Bodhisattwy.
Rozumiem.
Guanyin Bodhisattwa.
Kiedy dowiedziała się pani o problemie z suknią?
Rano w dniu ślubu.
Podczas przymiarek była ciasna.
- Ale tego ranka była luźniejsza. - Zrobiła się luźna.
Powiedziała pani o tym pracownikom Hotelu Daehyeon?
Tak.
- Dziewczynie, która mnie ubierała. - Niemożliwe.
Ale stwierdziła, że to dlatego, że schudłam,
i wpięła szpilki od środka.
Schudła pani przed ślubem?
Nie.
Czy ktoś z pani bliskich mógłby to potwierdzić?
Może koleżanka, której skarżyła się pani na zbyt luźną sukienkę?
Nie. Moich znajomych nie było na ślubie.
Ale przecież to był pani ślub.
Tata zajął się listą gości.
To byli jego goście.
Rozumiem.
Jakieś pytania, mecenas Woo?
Tak.
Pani Kim Hwa-yeong.
Kocha pani męża?
Słucham?
Przepraszam.
To ma być pytanie?
Tak.
W pokoju jest dużo zdjęć.
Dużo portretów pani Hwa-yeong i zdjęć z przyjaciółmi i rodziną.
Ale nie ma zdjęcia pani męża.
No tak.
Pewnie są w naszym domu.
Jedno jest tam.
A obrączka na toaletce.
Nie na palcu.
Pani Kim Hwa-yeong.
Kocha pani męża?
Mój teść to dziwak.
Nie chcę nawet myśleć o tym dniu i nie wiem, czemu ich pozywa.
I to Hotel Daehyeon.
Jakby chciał wszcząć wojnę pomiędzy naszymi rodzinami.
Pan jest przeciwny?
Wściekam się na samą myśl o tym, co się stało.
To ma być wesele zorganizowane w pięciogwiazdkowym hotelu?
Ale…
Hotel Daehyeon i Daehyeon Construction są związane z Grupą Daehyeon.
Czy to nie hańba dla naszej rodziny?
To prawda, że pańska rodzina chce zerwania małżeństwa?
Tak powiedziała Hwa-yeong?
Boże.
Mój dziadek lubił Hwa-yeong
i cieszył się z tego ślubu.
Przedstawił mi ją,
a nawet przekonał moich rodziców.
I wtedy…
Wiecie o tatuażu Hwa-yeong, prawda?
Tak, mówiła nam o nim.
Mówiła, że zrobiła go dla żartu, kiedy była jeszcze niedojrzała.
Nie przejmowałem się tym.
Trudno go usunąć i jest w niewidocznym miejscu.
Ale dziadek czuł się zdradzony.
Jest stary i pobożny.
Powiedział, że nie poślubię kogoś takiego jak ona,
i kazał mi odejść, bo jeszcze nie zarejestrowaliśmy małżeństwa.
Zrobi pan to?
Nie wiem.
Zaczekamy i zobaczymy, co na to rodzina.
Rozmawiał pan o rozstaniu z panią Kim Hwa-yeong?
Trochę minęło od naszego ostatniego spotkania.
Zrobiła się wrażliwa i zaczęła chodzić do psychiatry.
Ciągle się kłócimy.
Do psychiatry?
Pani Kim Hwa-yeong jest leczona psychiatrycznie?
Nie mówiła?
Z tego, co wiem,
od czasu incydentu.
Chyba musi istnieć jakieś prawo zakazujące bogatym dojrzewać.
Nie ma takiego prawa.
Rozumiem.
To był żart.
Boże.
Po co im ten ślub? To jeszcze dzieci. Nie uważasz?
Żeby brać ślub, trzeba być psychicznie niezależnym od rodziców.
Oni nic nie potrafią zrobić sami.
Pewnie nawet nigdy sami nic nie ugotowali.
Mecenasie Kwon.
Ty gotujesz sam?
Oczywiście.
A ty nie?
Chyba nie.
Jak będziemy do siebie mówić?
Nie wiem.
Może…
będę mówić ci po imieniu?
Jun-ho?
W porządku, więc ja też będę mówił ci po imieniu.
Nie powinniśmy mówić sobie po imieniu.
Nie wiemy, co się może stać.
Masz rację.
Więc…
Skarbie?
MECENAS WOO YOUNG-WOO
Tak, mecenas Woo.
Jun-ho, czy ty też uważasz, że dorośli powinni sami sobie gotować
i być niezależni od rodziców?
No…
Nie wiem, ale to chyba dobry pomysł.
Ale orki zostają z matkami do końca życia.
Według ludzkich standardów to maminsynki…
Hej, Young-woo. Co robisz?
Su-yeon?
Rozmawiam przez telefon.
To miałaś na myśli, mówiąc o konkretnych tematach z Jun-ho?
Nie możesz tego robić w godzinach pracy.
Nie powinnaś zawracać ludziom głowy.
- Racja. - Nie zawraca.
Jestem trochę zajęty, oddzwonię później.
Dobrze.
MECENAS WOO YOUNG-WOO
Young-woo często to robi?
Nie.
Czasami.
MECENAS WOO YOUNG-WOO
Tak, mecenas Woo.
Wiesz, że więcej wiemy o ciemnej stronie Księżyca
niż o głębinach oceanu?
- Co? - Dotąd nikt nie widział
rodzącego się płetwala błękitnego.
Wydaje się, że dla płetwala, który ma rozmiar samolotu,
urodzenie młodego wielkości hipopotama, to nic trudnego.
Ale ocean jest tak rozległy i głęboki,
że ukrywa tajemnice wielorybów.
Tak.
Rozumiem.
Pani mecenas, jestem w trakcie…
Halo?
Mecenas Woo?
- Odchody płetwala są czerwone. - Przestraszyłaś mnie.
Bo kryle, ich podstawowe pożywienie, są czerwone.
Tak. Rozumiem.
Odchody waleni działają jak pompa,
która wyciąga składniki odżywcze z głębin oceanu na powierzchnię.
Walenie żerują przy dnie i wynurzają się, by wydalać na powierzchni morza.
Ich odchody są pożywką dla fitoplanktonu.
Tak. Rozumiem.
Waleń jest zwierzęciem wędrownym.
Ale 400 waleni, które żyje w Kalifornii,
przez cały rok siedzi w jednym miejscu.
Mogłyby pokonać całą Kalifornię w sześć dni,
ale się nie ruszają.
Rozumiem.
Pani mecenas, przechodzimy? Dawno tego nie robiliśmy.
Nie, mam dziś nadgodziny.
Co?
Czyli
przyszłaś za mną aż tutaj, by rozmawiać o wielorybach?
Tak, do widzenia.
To ma być czasem?
Cały czas za tobą łazi.
Nie szkodzi.
To bardzo przydatne informacje i…
kto jej wysłucha, jeśli nie ja?
Sprawiam jej tym przyjemność.
I już zawsze będziesz to robił?
Co?
Jeśli nie, to powinieneś wyznaczyć jakieś granice.
Tak będzie najlepiej dla niej.
Wszystko w porządku?
Co?
Nic mi nie jest.
TOALETA
Proszę.
- Boże. - Dziękuję.
Dziękuję.
Nie.
Jeszcze nie.
Mecenas Woo.
Jak się tu dostałaś?
Przyjechałam metrem.
Rozumiem.
Umówiłam się z mecenas Choi.
Nie mogę powiedzieć, co tu robię.
Zwłaszcza tobie.
Mecenas Choi jest chyba w toalecie, o tam.
Dobrze.
Su-yeon, to ty?
Tutaj.
Masz?
Daj.
Co do…
Young-woo, żartujesz?
W szafie nie było żadnych spodni garniturowych?
Były.
To czemu wzięłaś te?
Miałam wziąć cokolwiek.
Te wyglądały na wygodne i nie miały metki.
Boże, to się nie dzieje naprawdę.
Przynieść ci coś jeszcze?
I tak odpadam.
Musisz…
wyjść za mąż.
Mieliśmy mówić do siebie „skarbie”.
Możesz mówić mu też po imieniu,
ale używanie imion przy innych może być niebezpieczne.
Spieszymy się ze ślubem,
bo jestem przy nadziei.
Zanim zacznie być widać,
włożenie najpiękniejszej sukni świata
i ślub w Hotelu Daehyeon to moje…
Nie. To twoje marzenie.
Przez „przy nadziei”
masz na myśli „oczekiwanie na spełnienie czegoś pożądanego”?
Nie.
- Czyli… - Spaliśmy ze sobą przed ślubem.
Noszę dziecko Jun-ho.
Dbaj o…
Jun-ho.
Co z mecenas Choi? Wszystko w porządku?
- Odpadła. - Co?
Musisz się ze mną ożenić, Jun-ho.
Znaczy… skarbie.
W takim razie idziemy?
Mamy rezerwację na trzecią. Jesteśmy spóźnieni.
Dobrze, skarbie.
Ślub jest w przyszłym tygodniu?
Tak.
Cieszę się, że w ostatniej chwili znalazł się termin.
Tak.
Zwykle na salę u nas czeka się rok.
Mieliście szczęście.
Spieszymy się ze ślubem, bo jestem przy nadziei.
Słucham?
I przez „przy nadziei” nie mam na myśli
„oczekiwania na spełnienie czegoś pożądanego”. Rozumie pani?
Oczywiście, skarbie.
Pani na pewno wie, co masz na myśli.
Dobrze.
W jakim stylu sukni pani poszukuje?
Zobaczmy.
Boże.
Ta jest ładna.
Prawda?
Jest ładna, ale…
ten projekt już trochę wyszedł z mody.
I trzeba przy niej pamiętać o wielu rzeczach.
Mój skarb jest taki chudziutki.
A jeśli jej się zsunie?
To się zdarza, prawda?
Że suknia ślubna się zsuwa?
Nie, to niemożliwe.
Robimy dokładne przymiarki.
Chcę przymierzyć tę sukienkę.
Widzę, że jest pani zdecydowana.
Odważna z was para.
Pewnie dlatego wpadliśmy.
Dlatego wpadliśmy.
W porządku.
To idziemy na przymiarkę?
- Dobrze. - Pan młody może chwilę zaczekać.
Ji-hye.
Ji-hye!
Ji-hye jeszcze nie wróciła.
Gdzie ona jest? Powinna być w pracy.
Co?
Przecież kazałaś jej coś załatwić.
Piekarnia…
Powiedziała, że o 16 mają świeży chleb, i kazała mi po niego pojechać.
Jestem jej chłopcem na posyłki?
No właśnie!
Gdyby Ju-hui tu była, powiedziałaby to samo!
Co? Nie wiedziałaś?
Ju-hui wyleciała z pracy.
Ten incydent…
Z tą sukienką, która się zsunęła.
Nieważne. Muszę kończyć.
Muszę zanieść jej chleb, póki jest ciepły.
Pa.
Jun-ho? To ja, Su-yeon.
Pracownicę imieniem Ju-hui chyba zwolniono przez incydent z sukienką.
Podsłuchałam rozmowę telefoniczną.
Wypatruj pracownicy z chlebem.
Z chlebem?
Przepraszam.
Tak?
Dzień dobry.
Wie pani może,
gdzie jest Ju-hui?
Ju-hui…
Bae Ju-hui?
Tak. Jakieś trzy miesiące temu
miałem z nią konsultację, ale dziś jej nie widziałem.
Odeszła z pracy.
O co chodzi?
To długa historia.
Mogę prosić o jakiś kontakt do niej?
No…
Przykro mi, nie mogę panu podać jej danych.
Przepraszam.
- Cóż… - Jesteśmy gotowe.
Rety, wyglądasz pięknie!
Ale wąska talia!
Tak, mecenas Choi?
Sprawdziłem to, ale myślę,
- że nie będzie łatwo. - Gotowe.
Jak się pani czuje?
Jest mi bardzo niewygodnie.
Jakby ta sukienka była zrobiona z metek.
Rety, ale ma minę.
Zakochany po uszy.
Zakochałeś się?
SĄD
Suknia ślubna zsunęła się w trakcie ceremonii.
Sama myśl jest niepokojąca.
Ale czy to naprawdę aż taki problem?
Można było potraktować to z przymrużeniem oka.
A zaangażowano siedmioro prawników z dużych kancelarii,
którzy walczą o miliard wonów.
Obawiam się, że to marnowanie czasu sądu.
Powódka, pani Kim, przez ten incydent od ponad dwóch miesięcy
jest pod opieką psychiatry.
Popadła w konflikt z mężem.
Mówią nawet o zerwaniu małżeństwa.
Oskarżeni, Hotel Daehyeon, otrzymali od powodów kwotę
230 milionów wonów i zorganizowali wesele.
Jeśli ich błędy skutkują rozpadem małżeństwa,
nie można przymknąć na nie oka.
Tego incydentu nie można tak traktować.
Suknia ślubna zsunęła się z powodu
nieostrożności powódki, nie Hotelu Daehyeon.
Zatem leczenie psychiatryczne powódki i rozpad jej małżeństwa
nie są winą hotelu.
Nie będzie łatwo dowieść, kto się myli.
Chcecie państwo pójść na ugodę?
Hotel Daehyeon zaoferował rekompensatę od razu po ślubie,
ale powodowie odmówili.
Jeśli chcą wnieść pozew,
Hotel Daehyeon też nie może się wycofać.
Bo na szali leży nasza reputacja.
Wysoki Sądzie, na drodze pana sprawiedliwej decyzji
chcemy uzyskać oficjalne potwierdzenie, że ten incydent nie był winą hotelu.
Gdybym miał nazwać jej chorobę, to zespół stresu pourazowego.
Wypadek na weselu wstrząsnął nią
i zostawił traumę.
Teraz czuje się już lepiej,
ale zaraz po ślubie bezsenność, zaburzenia odżywiania
i fobia społeczna były bardzo ostre.
Czy zespół stresu pourazowego mógł być powodem rozpadu jej małżeństwa?
Jesteście prawnikami, więc powinniście wiedzieć.
Jako lekarz mam obowiązek chronić prywatność pacjenta.
Będę z panem szczery.
Potrzebujemy specjalisty, który stwierdzi, że jej choroba może być
przyczyną rozpadu małżeństwa.
Mógłby pan zeznawać w sądzie?
Dla dobra pani Kim.
Dla dobra pani Kim…
Na pewno?
Chyba nie będę mógł zeznawać.
Przykro mi.
Dziękuję.
Bita śmietana zawiera około 30 procent tłuszczu.
- Naprawdę? - Tak.
Mleko waleni i innych wielorybów jest gęstsze od bitej śmietany,
bo zawiera 30 do 50 procent tłuszczu.
Samica płetwala błękitnego produkuje 200 kilogramów mleka dziennie.
Ile przybiera na wadze młode wieloryba
po piciu go przez pół roku?
Nie wiem.
Siedemnaście ton.
Nie masz mi
do powiedzenia nic poza ciekawostkami o wielorybach?
Nie.
Rozumiem. Nie masz?
Nie.
Może umówimy się,
że od tej pory będziemy rozmawiać o wielorybach w konkretnych porach?
A nie zawsze.
Dobrze.
O której byś chciał?
Może w porze lunchu? Może być?
Możemy rozmawiać przy jedzeniu.
Dobrze.
Czyli jak nie ma pory lunchu…
Rozmawiamy o wszystkim poza wielorybami.
„Rozmawiamy o wszystkim poza wielorybami”.
No…
A jeśli rozmowa o wielorybach byłaby konieczna?
No cóż…
Wtedy możemy o nich mówić.
Tak. „Wtedy możemy o nich mówić”.
Cześć, Ji-hye.
- Przyszła pani po chleb? - Co?
Co pan tu robi?
Szukamy kontaktu do Bae Ju-hui.
To nic takiego.
Przepraszam, nie mogę podawać jej danych.
Dwa miesiące temu waszej klientce zsunęła się suknia ślubna.
Chcemy porozmawiać o tym z Bae Ju-hui.
Co chcecie wiedzieć?
Co się naprawdę stało.
Prowadzicie śledztwo?
Wiesz, że panna młoda, Kim Hwa-yeong, leczy się psychiatrycznie?
Z powodu tego incydentu jej małżeństwo się rozpada.
Będziemy działać po cichu, aby ci nie zaszkodzić.
Pomóż nam, proszę.
Nawet jeśli dam wam jej numer,
nie będzie łatwo się z nią skontaktować.
Ju-hui
wyjechała z kraju.
ŚWIADEK
OSKARŻONY
POWÓD
Czy świadek już jest?
Jedzie z daleka, więc trochę się spóźni.
Możemy prosić o trochę więcej czasu?
Z daleka? Jedzie z zagranicy?
Ile jeszcze mamy czekać?
Odnotujemy nieobecność świadka i ustalimy datę kolejnego przesłuchania.
Świadek Kang Ji-hye właśnie przybyła.
Proszę podejść.
„Przysięgam uroczyście mówić prawdę,
całą prawdę i tylko prawdę, i przyjąć karę za krzywoprzysięstwo,
jeśli się go dopuszczę”.
Strona skarżąca może zacząć przesłuchiwać świadka.
Tak jest.
Co pani robiła w dniu
ślubu pani Kim?
Jako członkini zespołu ds. organizacji wesel Hotelu Daehyeon
pomagałam pannie młodej przy sukni.
Pamięta pani,
co powiedziała pani Kim, gdy włożyła suknię ślubną?
Tak.
Zrobiła się luźna.
Co pani odpowiedziała?
Niemożliwe.
Pewnie pani schudła.
Skąd taki wniosek?
Panny młode zazwyczaj dużo chudną przed ślubem.
Wynika to z diety,
ale także z tego, że przed ceremonią
powstrzymują się od picia wody.
Nasza krawcowa ma duże doświadczenie i umiejętności.
Nie sądziłam, że zaniedbałaby przymiarki
i dopuściła do zsunięcia się sukni z powodu utraty wagi.
Nadal pani tak sądzi?
Proszę świadka?
Proszę odpowiedzieć. Nadal pani tak sądzi?
Nie.
Dlaczego?
Po weselu
dowiedziałam się o problemie z suknią.
Rankiem w dniu ślubu
suknia uszyta dla pani Kim została podarta.
To błąd Bae Ju-hui, koleżanki, która wtedy z nami pracowała.
- Nie zasługujesz na łzy! - Przepraszam.
Co teraz zrobimy?
Nie było czasu na naprawę,
więc wzięto inną sukienkę.
Ten sam projekt, ale nieco większy rozmiar.
Czyli pracownicy zespołu
ukryli to przed panią Kim?
Dyrektor zespołu
po zwolnieniu Bae Ju-hui powiedziała,
że nas też zwolni, jeśli komuś o tym powiemy.
Przyszłam tu dziś, wiedząc, że będę musiała odejść z pracy.
Nie wiedziałam, że panna młoda tak to przeżywa.
Przepraszam,
że nic nie powiedziałem wcześniej.
To wszystko.
ŚWIADEK
Czy powódka od czasu ślubu przeżywa trudne chwile?
Co?
- Tak. - Jak bardzo?
Sprzeciw.
Obrona oskarżonego dręczy powódkę niejasnymi pytaniami.
Może nie dręczy, ale podtrzymuję.
Proszę zadawać konkretne pytania.
Dobrze, zadam konkretne pytania.
Proszę pani.
Zna pani stronę internetową o nazwie Wagle?
Wagle.co.kr.
- Tak. - Napisała pani tam kilka postów
pod nickiem Sally Ride.
Zgadza się?
Proszę odpowiedzieć. Czy to prawda?
Tak.
Tytuł: „Jak zepsułam własny ślub”.
To post, który napisała pani na Wagle
8 września, tydzień po ślubie.
Proszę przeczytać na głos podkreśloną część.
Ja mam przeczytać?
„Jego rodzina chce zerwać małżeństwo.
To nawet dobrze.
Jeśli jeszcze trochę pozasłaniam się traumą,
być może nie będę musiała za niego wychodzić.
Nie będę wieść fałszywego życia z facetem, którego ledwo znam”.
Przez cały czas powódka argumentowała,
że to leczenie psychiatryczne jest powodem
rozpadu jej małżeństwa.
Potem zażądała miliarda wonów rekompensaty
od Hotelu Daehyeon.
Zgadza się?
Ale w tym poście napisała pani:
„Dobrze, że rozmawiają o zerwaniu zaręczyn.
Jeśli jeszcze trochę pozasłaniam się traumą,
być może nie będę musiała za niego wychodzić”.
Co jest prawdą?
Mówiła pani, że od czasu ślubu przechodzi pani trudny okres.
Dlaczego?
Wysoki Sądzie.
Wnoszę o uznanie postów powódki jako dowodu w sprawie.
KOLEJNY ŚLUB Z OSOBĄ, KTÓREJ NIE KOCHAM
ALE JAK DŁUGO BĘDĘ MOGŁA TAK UCIEKAĆ?
Jeśli nie powie nam pani prawdy,
nie będziemy mogli pani pomóc.
Tata…
był bardzo szczęśliwy z powodu tego małżeństwa.
Był zachwycony, że zostanie teściem członka Grupy Daehyeon.
No i te prezenty.
Prezenty?
Dziadek Jin-uka ma ziemię w Dogok-dong
i powiedział, że da mi ją po ślubie.
Jako prezent ślubny.
Najbardziej ucieszył się z tego mój tata.
Miał mnóstwo planów,
jak wykorzystać tę ziemię.
Jednak…
ja nie byłam pewna.
Powinnam dać się zmusić do takiego małżeństwa?
Mnie i Jin-ukowi na sobie nie zależy.
Czy wszyscy inni też tak żyją?
Większość ludzi nie dostaje ziemi jako prezentu ślubnego.
A Dogok-dong…
Proszę.
Nawet ten pozew. Myślę, że tata robi to ze złośliwości.
Nie wżenił mnie w rodzinę czeboli,
więc chce im dać popalić.
Wiedziałam, że miłość to nie wszystko.
Ale to moje życie.
Nie wiem, co mam zrobić.
To dobrze!
Dobrze, że miała pani dostać ziemię.
Co?
Szkody można podzielić
na trzy kategorie,
ale na dwie również.
Wiesz o tym?
Sprawdzasz mnie, bo myślisz, że nie wiem?
Mówisz o szkodach ogólnych i szczególnych?
Tak.
Szkody ogólne to takie, które występują zwyczajowo,
a szczególne to takie, które powstają w wyniku szczególnych okoliczności.
W tym przypadku koszt wesela zalicza się do szkód ogólnych.
Ale to tylko 230 milionów,
więc klientowi trudno będzie wywalczyć miliard wonów.
Ale zaszły szczególne okoliczności,
a mianowicie pani Kim miała otrzymać ziemię,
innymi słowy otrzymała obietnicę darowizny. Dobre, co?
Masz rację.
To nie jest zwykłe małżeństwo,
ale małżeństwo z gwarancją przekazania ziemi.
Gdyby suknia ślubna się nie zsunęła,
dziadek Hong Jin-uka, Hong Ju-myeong, nie zobaczyłby tatuażu pani Kim
i nie byłby rozczarowany,
a obietnica zostałaby spełniona, jak się spodziewano.
Jeśli wartość ziemi,
której pani Kim nie mogła otrzymać od Hong Ju-myeonga
z powodu błędu hotelu, potraktujemy jako szkodę szczególną,
będziemy mogli ubiegać się o znacznie wyższą kwotę odszkodowania.
Najważniejsze, że nie będziemy musieli powoływać się na straty moralne.
Bo to, czy jej problemy psychiczne wynikają z rozpadu małżeństwa,
nie ma z tym nic wspólnego.
Mecenas Woo, proszę przygotować oświadczenie w tej sprawie.
Ponieważ jest to propozycja zmiany celu roszczenia,
przedstawimy ją prezes i dyrektorowi i wspólnie to przedyskutujemy.
Tak jest.
Oświadczenie w tej sprawie…
To ile możecie mi wywalczyć?
Czy wie pan, ile ziemi pan Hong Ju-myeong
- obiecał przekazać? - Oczywiście.
Poprosiłem o pomoc rzeczoznawcę.
Na ile dokładnie ją wycenił?
- Na 33,2 miliarda wonów. - Tak.
Więc możemy zażądać odszkodowania w wysokości 33,2 miliardów wonów.
Pan Hong wiedział, że pani Kim otrzyma ziemię o wartości 33,2 miliarda,
jeśli małżeństwo dojdzie do skutku.
Możemy zażądać 33,2 miliarda
jako rekompensatę za prezent, którego z ich winy nie otrzymaliście.
Oczywiście
ta kwota nie zostanie uznana.
Takie żądanie ma sens wyłącznie w świetle prawa.
Sąd nie przyzna nam takiego odszkodowania.
Gdyby był pan sędzią, przyznałby pan 33,2 miliarda odszkodowania
za niewłaściwą suknię ślubną?
To co teraz?
Jeśli zażądamy 33,2 miliarda wonów odszkodowania,
hotel skontaktuje się z nami w sprawie ugody.
Więc pójdzie pan na ugodę za rozsądną kwotę.
Rozsądną? Czyli jaką?
Zaczniemy od 3,32 miliarda wonów,
dziesięć procent z 33,2 miliarda.
Co pan na to?
To oświadczenie zawiera wszystko, o czym była mowa.
ADWOKAT POWODÓW MECENAS WOO YOUNG-WOO
Boże!
No proszę.
Mówiliście, że Hanbada jest inna.
I że robicie świetną robotę.
Mieliście mi załatwić miliard wonów, a załatwicie mi 3,32 miliarda.
Moje zdanie się nie liczy?
To moja sprawa.
Nie chcę tego.
Siedź cicho. Dorośli rozmawiają.
I to wystarczy, by zrekompensować mi
zrujnowany ślub?
Chcesz wyrwać od nich pieniądze, bo nie dostaniesz tej ziemi?
Co za różnica, czy dostaniesz pieniądze?
Tato, przestań, proszę cię!
Zajmijcie się tym.
Liczę na was.
Chodźmy.
Oskarżony był obecny podczas spotkania obu rodzin, prawda?
Tak.
Jestem prezesem Hotelu Daehyeon,
ale też wujkiem Jin-uka.
Chętnie zaprosiłem ich na kolację.
Tego dnia pan Hong Ju-myeong obiecał powódce prezent ślubny.
- Pamięta pan? - Prezent ślubny?
Nie wiem.
Mówiło się o prezencie ślubnym?
Pan Hong Ju-myeong obiecał powódce nieruchomość w Dogok-dong.
Skomplementował go pan, mówiąc, że jest zbyt hojny.
To nie był komplement.
Powiedziałem prawdę.
Nie rozdaje się ziemi wartej dziesiątki miliardów wonów,
nawet mimo ogromnej sympatii do żony wnuka.
Czyli wie pan, że pan Hong Ju-myeong obiecał ofiarować powódce
nieruchomość wartą dziesiątki miliardów wonów?
Zgadza się?
Cóż…
Tak.
Dokąd idziesz?
Wysoki Sądzie.
Zaszły wyjątkowe okoliczności
w związku z gwarancją darowizny w ramach małżeństwa,
a oskarżony o tym wiedział.
Powódka wnosi więc o 33,2 miliardy wonów,
czyli wartość nieruchomości, którą zdobyłaby,
gdyby nie zaniedbania oskarżonego,
jako rekompensatę.
Proszę o zgodę na zmianę celu roszczenia.
Cóż…
Nie widzę przeciwwskazań.
Złóżcie wniosek o zmianę.
Tak jest.
Czy ktoś chce jeszcze coś powiedzieć?
- Więc… - Ja!
Czy powódka chce coś powiedzieć?
Chcę wycofać pozew.
Słucham?
Wycofuję pozew.
Chwila.
Jak to zatrzymać?
Co mam zrobić, by wycofać zarzuty?
Słowa „zarzuty” używa się tylko w sprawach karnych.
Powinna pani powiedzieć: „Wycofać pozew”.
To jak mam wycofać pozew?
Opłata za wycofanie pozwu jest taka jak za wygraną.
Odpowiada to pani?
Oczywiście. Nie martwię się o pieniądze.
Są dwie możliwości. Którą…
Tę prostszą.
Proszę powiedzieć sędziemu: „Chcę wycofać pozew”
w trakcie rozprawy.
I tyle?
Tak.
To proste.
Tak.
Czemu nie zrobiłam tego wcześniej?
Bo nie była pani psychologicznie niezależna od ojca.
To słowa mecenasa Kwona.
Mecenas Kwon uważa,
że ja też taka jestem.
Gotowała pani kiedyś sama dla siebie, pani Kim?
Kto ci pozwolił wycofać pozew?
Co ty robisz?
Kto ci pozwolił wycofać pozew?
Proszę pana.
Proszę się uspokoić i usiąść.
Proszę siadać.
Jeśli strona pozywająca wycofa pozew, będzie to równoznaczne z tym,
że nigdy nie złożyła wniosku.
Nadal chce pani wycofać pozew?
- Na pewno? - Tak.
Czy oskarżony zgadza się na wycofanie pozwu?
Tak, zgadzam się.
Sprawa została zamknięta, ponieważ powódka wycofała pozew.
Koniec rozprawy.
Co ty wyprawiasz?
Chcesz upokorzyć ojca?
Mój tatuaż.
Nie zrobiłam go dla żartu.
Jestem buddystką.
Co?
Mam nawet buddyjskie imię. Bo Deok-sim.
Oznacza serce Guanyin Bodhisattwy.
Co ona mówi?
To jakiś żart?
To mój pozew,
moje małżeństwo i moje życie.
Ty mała…
- Spokojnie, dyrektorze. - Wiesz, dlaczego jest mi ciężko?
Albo dlaczego chodzę do psychiatry?
Zawsze będziesz na to ślepy.
Od dziesięciu lat jesteśmy nierozłączne, a ty o niczym nie masz pojęcia.
To nie jest tylko moja przyjaciółka.
Nie tylko szkolna koleżanka.
Paro młoda, zapraszamy!
Jeśli mam brać ślub,
to z nią.
Z osobą, którą kocham.
O rany.
- Dyrektorze. - Dyrektorze.
Tędy.
Co się stało?
Wypróżniłaś się?
Przegapiłaś coś niesamowitego.
Co? Co się stało?
To było wspaniałe.
Tak.
Co?
Mówcie!
Rany.
Dzień dobry.
Cześć. Możecie siedzieć i jeść.
Usiądź tutaj.
Przepraszam za spóźnienie.
- Jadłaś? - Tak.
Co jecie?
Ciągle boli mnie brzuch.
Wzięłam owsiankę z kraba.
Ja lubię sushi z wodorostami, więc jem sushi z wodorostami.
Tak…
Rozumiem, ale mimo wszystko.
Ja stawiam.
A wy jecie owsiankę i sushi
zamiast dania za 300 000 wonów?
Nasz zespół jest bardzo…
kolorowy.
Tak, to prawda.
Smacznego.
Dobrze się spisaliście.
Roszczenie było absurdalne,
ale daliście z siebie wszystko.
Żałuję, że nie doszło do ugody.
Szkoda.
To nie nasza wina.
To córka zmieniła zdanie.
Ale dyrektor Kim musiał być pod wrażeniem waszego oddania.
Dał nam nowe sprawy.
Musimy się teraz starać.
Tak? To dobrze.
Dobra robota. Tak trzymajmy.
Wypijemy za to?
Dobra robota.
- Dobra robota! - Dobra robota!
Dobra robota.
Dziękujemy za posiłek.
Nie musicie pić, jeśli nie możecie.
Mecenas Woo!
Boże.
Wróciłam.
Jesteś.
Prawie umarłem z głodu.
Co to?
To z restauracji, w której obiad kosztuje 300 000 wonów.
Boże. Naprawdę?
Córka przyniosła mi kolację.
Nie wierzę, że dożyłem tego dnia.
Jestem już dorosła.
Zobaczmy.
Boże.
Moja Young-woo
kupiła sushi z wodorostami.
- Tak. - Ojcu, który cały dzień robił gimbap.
Kupiła sushi z wodorostami.
Tak.
W restauracji, w której podają dania za 300 000 wonów,
moja Young-woo
kupiła sushi z wodorostami.
Tak, smacznego.
Mam autyzm, więc raczej nie wyjdę za mąż.
Ale jeśli kiedyś poznam kogoś, kogo pokocham i weźmiemy ślub,
to pójdziemy razem do ołtarza.
Nie poprowadzisz mnie i nie oddasz mnie partnerowi.
Bo wyjdę za mąż jako dorosła osoba.
Jasne.
Naprawdę?
Zamiast tego dam ci bukiet.
Co?
Bo jako samotny ojciec nigdy nie byłeś żonaty.
Jak wyjdę za mąż, chciałabym, żebyś też się ożenił,
żebyś nie musiał żyć sam.
Young-woo.
Dużo o tym myślałaś, prawda?
Tak. Idę pod prysznic.
Mój czas na stanowisku prezes kancelarii Taesan był cenny.
Ale myśl o powrocie do pracy adwokata sprawia,
że serce bije mi szybciej.
Czuję się, jakbym była młodsza.
Dobrowolnie ustąpiła pani ze stanowiska.
To odważna i godna szacunku decyzja.
Taesan to najlepsza kancelaria w kraju,
więc da pani dobry przykład
innym firmom, które nie potrafią
odciąć się od systemu dziedzicznego.
Jestem bardzo dumna z ojca, że założył Taesan,
i cieszę się, że poszłam w jego ślady i zostałam prawniczką.
Ale nie zamierzam zmuszać syna, by podążał tą samą drogą.
O czym marzy pani syn?
Nie wiem. Chyba wciąż szuka swojej drogi.
Z perspektywy matki to frustrujące,
bo cały czas siedzi przed komputerem.
Myślę, że to wystarczy.
Dziękuję za poświęcony czas.
Liczę, że napiszesz dobry artykuł. Jak zawsze.
Oczywiście. Do zobaczenia.
- Dziękuję. - Tak.
Dobra robota.
Dyrektor Kim Jeong-gu przeniósł wszystkie sprawy
do kancelarii Hanbada.
Dlaczego?
Nadal jest zły, że nie załatwiliśmy mu miliarda odszkodowania?
Na to wygląda.
Co za człowiek.
Zmiana kancelarii mu nie pomoże.
W Hanbada dali mu słowo, że dostanie te pieniądze?
Cóż…
Niemożliwe.
Obiecali…
że dostanie miliard wonów?
Ponoć twierdzili, że nawet 33,2 miliarda.
ADWOKAT POWODÓW MECENAS WOO YOUNG-WOO
Woo Young-woo. Kim jest Woo Young-woo?
Ich nowa adwokat.
Powódce obiecano ziemię jako warunek małżeństwa.
Powołują się na szkody szczególne.
Ciekawe.
Typowy pomysł nowicjusza.
Czemu my jej nie zgarnęliśmy?
Sprawdzić, czy do nas aplikowała?
Nie trzeba.
Co zrobimy z dyrektorem Kimem?
Odchodzi, więc nic.
Ktoś z Hanbady go zdenerwuje i na pewno do nas wróci.
KANCELARIA HANBADA MECENAS WOO YOUNG-WOO
Wygląda na to, że młodszy pobił starszego na śmierć.
Na oczach prezesa i jego żony.
Wiesz, co on mówi?
Muszę się porozumieć z 21-latkiem z autyzmem, ale to trudne.
Co robić?
- Peng-ha! - Peng-ha!
Cicho!
Też masz autyzm!
Pytam, czy adwokat oskarżonego Woo Young-woo ma autyzm.
Mecenas Woo!
Nie jestem prawnikiem, który pomoże oskarżonemu.
Napisy: Agnieszka Putek