SERIAL NETFLIX
Boże.
Co robicie w Ganghwa?
Dzień dobry.
Musimy porozmawiać.
Chodź.
Skoro przyjechali jego bracia, później naprawię ten dach.
Tak, Jin-hyeok. Odezwę się później.
Dawno się nie widzieli.
UMOWA DAROWIZNY
Co to?
Odszkodowanie za konfiskatę ziemi.
Trzeba je sprawiedliwie podzielić.
Chyba nie sądziłeś, że należy ci się całe odszkodowanie
tylko dlatego, że pole ryżowe jest na twoje nazwisko?
Oczywiście, że nie. Inaczej bym się z wami nie skontaktował.
Pole należało do ojca, więc oczywiście
podzielę się z wami odszkodowaniem.
Dobrze. Więc zróbmy tak.
Najstarszy syn dostanie 50%, kolejny 30%,
a najmłodszy 20%.
Co myślisz, Dong-i?
Najstarszy syn powinien dostać najwięcej.
Dong-il organizuje też nabożeństwa za rodziców.
To nie tak, że jestem zachłanny.
Jest coś takiego jak prawo spadkowe.
Zgodnie z tym prawem
najstarszemu dziecku należy się więcej niż drugiemu,
a drugiemu więcej niż najmłodszemu.
Jest takie prawo?
A co? Nie wierzysz mi?
Nie.
Umowę przejrzał prawnik, który się w tym specjalizuje.
UMOWA DAROWIZNY
Mogę to jeszcze przemyśleć?
Przemyśleć?
Co przemyśleć?
Poradzisz się jakiegoś wiejskiego prawnika?
Czy zapytasz o to zarządcę wioski?
O niczym nie masz pojęcia, bo całe życie uprawiasz ziemię.
A Dong-il prowadził duży interes w Seulu.
Ja też zrobiłem niemałą karierę.
Przyszliśmy z tym do ciebie
po dokładnym rozważeniu sprawy.
Przybij tę pieczątkę.
Nasi zmarli rodzice też by tego chcieli.
Pieczęć.
Przynieś ją.
- Gdzie dokładnie… - Tutaj.
DARCZYŃCA: DONG DONG-SAM
OBDAROWANY: DONG DONG-IL, DONG DONG-I
SPRAWA 4 SPÓR TRZECH BRACI
Mecenas Woo znowu nie przyszła?
Na to wygląda.
WYPOWIEDZENIE
WYPOWIADAJĄCY UMOWĘ: WOO YOUNG-WOO
Proszę.
Chwileczkę.
- Smacznego. - Miłego dnia.
Dziękuję.
Young-woo, idzie twoja przyjaciółka.
Woo do Young do Woo
Dong do Geu do Ra-mi
Pewnie nie jadłaś śniadania. Zrobię ci gimbap.
Proszę z wieprzowiną.
- A nie może być klasyczny? - Dobrze.
Jest wcześnie rano. Czemu nie śpisz?
Bo mój ojciec mnie wkurza.
Ponoć wujkowie wrobili go w podpisanie memorandum.
Moja rodzina popadnie w ruinę!
Memorandum?
Tak, zobowiązał się, że podzieli się z nimi odszkodowaniem za wywłaszczenie.
Odszkodowanie za wywłaszczenie?
Chodzi o pole ryżowe w Ganghwa-do, tak?
Tak, należało do mojego dziadka. Ma około 5000 pyeongów powierzchni.
Dziadek zapisał ziemię ojcu.
Ale niedawno zaczęli tam budować, więc rząd wypłaca odszkodowania.
Ile?
Dziesięć miliardów.
Naprawdę?
To świetnie.
„To świetnie”.
Boże, mieszkaliśmy w Ganghwa-do ponad trzy lata.
Trzeba było kupić wtedy ziemię. Rety, wielka szkoda.
„Wielka szkoda”.
Ale mój głupi ojciec
obiecał podzielić się kasą z braćmi.
Zostaniemy z długami.
Wujek Dong-il dostanie 50 procent,
wujek Dong-i 30, a tata 20 procent.
Wszyscy mają jednosylabowe imiona? Il i I?
Dong-il, Dong-i i Dong-sam.
Z nazwiskiem są Dong Dong-il, Dong Dong-i i Dong Dong-sam.
Mój tata to Dong-sam.
Podobno imiona wymyślił mój dziadek.
Nie postarał się, co?
Swoje dzieci nazwał tak, a wiesz, jak sam miał na imię?
- Jak? - Won-bin.
Dong Won-bin.
Tylko imię miał ładne.
Tylko imię.
Czemu twój ojciec miałby zostać z długami?
Nawet jeśli dostanie tylko 20%, odszkodowanie to 10 miliardów.
Więc dostanie dwa miliardy.
Ale głupi pan Dong Dong-sam zgodził się sam zapłacić podatek.
Nie wiedząc, ile wyniesie.
Dowiedział się dwa dni temu i doznał szoku.
Ile wyniesie podatek?
No tak.
Mam to zapisane.
Łącznie 2,26 miliarda wonów
z podatkiem od czynności cywilno-prawnych i lokalnym.
Rety, nie wierzę.
Z dziesięciu miliardów wonów
moi wujkowie dostaną po pięć i trzy miliardy.
A ojciec zostanie z długiem na 260 milionów.
Poważnie rozważam zgłoszenie tego do programu Jak to możliwe?
Dlaczego twój ojciec podpisał tak niekorzystne memorandum?
Tata ma wujków za nie wiadomo kogo.
Zawsze się przechwalał, że jego bracia studiowali w Seulu,
a on pracował na roli.
Są dużo starsi,
wujek Dong-il jest aż o 12 lat starszy od taty.
Tata nie umie im się sprzeciwić.
Moi wujkowie nas nie doceniają. Mają nas za bezmózgich prostaków.
Myślą, że nie znamy żadnego prawnika.
Więc mówię: „Ja znam jednego prawnika”.
Kogo?
- Ciebie. - No tak.
Już nie jestem prawnikiem.
Co? Dlaczego?
Tak. Też chciałbym wiedzieć.
Dlaczego odchodzisz?
Skieruję cię do innego prawnika.
Masz to memorandum?
Nie, tata je ma.
Dobrze.
Chodźmy!
Zamknijmy sklep i chodźmy po to memorandum!
- Co? - Wstawaj.
- Przygotuj się. - Tak, dobrze!
- Jedziemy do Ganghwa-do! - Chodź.
Co?
Dawno nie byłem w Ganghwa-do.
Przenieśliśmy się do Seulu, gdy Young-woo poszła na studia. To już siedem lat.
Ty też wtedy przyjechałaś do Seulu, prawda?
Tak, po liceum.
Co myślisz? Wstąpimy do miasta?
Chcecie odwiedzić swoje liceum?
Po co?
Tak po prostu. Powspominać stare dzieje.
Nie ciekawi was, co słychać w dawnej szkole?
- Mnie nie. - Mnie nie ciekawi.
- Rozumiem. - Piękne trzciny.
Tak.
Ojciec przeniósł nas do Ganghwa-do, bo dokuczali mi w szkole.
Liczył, że w małej szkole na wsi będzie lepiej.
Mówią, że dzieci ze wsi są miłe.
Będzie dobrze. Inaczej niż w Seulu.
Dobrze.
Idź do pokoju nauczycielskiego.
Twoja wychowawczyni tam na ciebie czeka.
- Dobrze. - Idź.
Na wsi niewiele się zmieniło.
W szkole nazywali mnie frajerką.
Lubili sobie ze mnie żartować.
Nazywali to grą w „Przepraszam”.
Przepraszam.
Czemu to zrobiłeś?
Smacznego.
Dziękuję.
Przepraszam.
Musiałam znaleźć bezpieczne miejsce.
Na przerwach chowałam się w pokoju nauczycielskim.
Przestraszyłaś mnie.
Czemu ciągle tu przychodzisz?
Nie jest ci niewygodnie?
Nie.
A podczas lunchu w biurze ochrony.
Nic mi nie jest.
Ale choćbym nie wiem, jak się starała,
nie mogłam powstrzymać tego, co działo się na lekcjach.
A władza…
pododdziałów administracyjnych i urzędników prowincjonalnych
została wzmocniona.
To pokazuje, jak prowincjonalna władza
skoncentrowana na oficerach została wzmocniona w późnym okresie
ery dynastii Joseon.
Proszę to zapamiętać, bo zwykle jest to na teście.
Jakieś pytania?
Ja mam pytanie.
Jakie?
Gdzie robiła sobie pani oczy,
pani nauczycielko?
Wewnętrzne kąciki też.
W tym samym szpitalu?
Operacja chyba się udała, więc uczniowie są ciekawi.
- Ile pani zapłaciła? - Bardzo ładne.
- Dobrze wyszło. - Ładne.
- Gdzie je robiła? - Proszę powiedzieć.
To było złoto.
Przepraszam.
Myślałam, że się nie obrazi, jak zapyta ją prymuska.
YOUNG-WOO, ZAPYTAJ NAUCZYCIELKI, GDZIE ROBIŁA SOBIE OCZY
Przepraszam.
Myślałam, że nie będzie bolało, bo jesteś bezmózgiem.
Coś ty powiedziała? Ty chora gówniaro!
Co? W następnym życiu będziesz bębenkiem
i będziesz cały czas dostawała po łbie.
- Co? - Co jest?
Jesteście parą?
- Boże. - Serio.
Dobrze razem wyglądacie.
Powinnyście być razem.
Tak, jesteśmy parą!
Jeśli ktoś ma problem ze związkiem psycholki
i frajerki, niech wystąpi!
Hej, gnojki!
W szkole nazywali Dong Geu-ra-mi
„psycholką”.
- Chodź tu. - Boli.
Boli!
Boże.
Czy karaoke to szkoła?
Jeszcze raz przyłapię cię na karaoke w godzinach szkolnych, to koniec.
Jasne?
Jasne.
Jesteś bezczelna.
Odpowiadaj pełnymi zdaniami. Rozumiesz?
Rozumiem.
Co? Mów, jak należy!
Powiedziałam, że rozumiem!
Cholera! Ty smarkulo!
Na ekosystemy składają się
czynniki biologiczne i niebiologiczne.
Czynniki biologiczne…
WSTĘP TYLKO DLA PERSONELU
Rozkład…
Co to?
Kiedy dostała zakaz chodzenia na karaoke,
Geu-ra-mi wybrała szkolny radiowęzeł
na miejsce do śpiewania.
Patrzę na ciebie i tęsknię za tobą
Doprowadzasz mnie do szaleństwa Moja dusza oszalała
Jestem uzależniona od ciebie
Moje ciało jest uzależnione Uzależnione od ciebie
Poczuj, jak twe zmysły Reagują na mój zapach
Delikatnie owinięty wokół ciebie
Jesteś seksownym cieniem
Moje serce biło
- A teraz jest złamane - Uciszcie się!
Zwariuję przez ciebie
Zabiję cię!
Uciszcie się.
Uciszcie się i nie ruszajcie.
Żyjąc głupio Głupio, głupio, głupio
Przez ciebie oszaleję
PRZYSTANEK AUTOBUSOWY LICEUM HWAMOON
Spóźniłaś się 48 minut.
I co z tego? Chodzę do szkoły, kiedy chcę.
Czemu za mną idziesz?
Z tobą jestem bezpieczna.
A ja?
Co ja na tym zyskam?
Będę twoją przyjaciółką. Nie masz przyjaciół.
Co?
Czekaj.
Chwila. Co ja mam z tobą zrobić?
Co robić?
Nie wierzę, że frajerka powiedziała mi coś takiego.
Boże.
Chyba już wszystko w życiu widziałam.
Co robisz? Sama mówiłaś, że jesteśmy spóźnione!
Cześć, Sync. Jak się masz?
Tęskniłam za tobą.
Rety, minęło sporo czasu.
UMOWA DAROWIZNY
Co myślisz?
Jak mówiła Geu-ra-mi,
memorandum jest bardzo niekorzystne dla pana Dong Dong-sama.
Szczególnie zapis, według którego pan Dong-sam
ponosi cały koszt podatków od odszkodowania.
Nie ma w nim żadnej luki prawnej?
Nie. Wszystko jest zgodne z prawem.
Dlaczego się pan na to zgodził?
Nie powiedziałbym,
że się zgodziłem.
Mój mąż nie potrafi odmówić starszym braciom.
Chyba boi się ich bardziej niż rodziców.
Myśli, że ich słowo jest prawem.
Czy bracia pana zastraszyli?
Oczywiście, że nie. Moi bracia tacy nie są.
Obaj skończyli studia w Seulu.
Wysławiają się łagodnie i wytwornie, nie tak jak ja.
Tacy są wytworni, że wykiwali młodszego brata na kasę?
Cicho.
Wykiwali? W jaki sposób?
No…
Dong-il mówi,
że takie jest prawo.
Powiedział, że zgodnie z prawem spadkowym
najstarszemu synowi należy się
więcej niż kolejnemu, a najmłodszemu najmniej.
Pan Dong Won-bin zmarł przed 1991 rokiem?
Pan Dong Won-bin? Ach, mój ojciec.
Zmarł dokładnie 20 lat temu, czyli w 2001 roku.
Czyli to nieprawda.
Nowe prawo spadkowe stanowi, że wszystkie dzieci powinny
otrzymać równą kwotę spadku,
bez względu na datę urodzenia, płeć czy stan cywilny.
Dobra jesteś.
Ale mam mądrą kumpelę!
- Tak. - Dong-il ciągle mówił
o tym prawie spadkowym.
Nie przybiłbym pieczątki, gdyby tak nie powiedział.
To dobrze.
Pan Dong Dong-il skłamał w sprawie prawa spadkowego,
co w świetle prawa jest oszustwem.
- Odpustem? - Oszustwem.
- Oszustwem? - Tak.
To działanie wbrew zasadzie dobrej wiary i przedstawianie
jako prawdy czegoś, co nią nie jest.
Krótko mówiąc, okłamali pana.
- Tak. - Rozumiem.
Zgodnie z artykułem 110. Kodeksu cywilnego
może pan cofnąć podpis złożony w wyniku oszustwa lub przymusu.
To, co powiedział pan Dong-il o prawie spadkowym, to oszustwo.
Jeśli wziąć pod uwagę,
że obecność braci deprymuje pana Dong-sama,
możemy domagać się uznania podpisu za przymus.
Wtedy możliwe będzie anulowanie memorandum.
Czyli…
mam pozwać braci?
Pozwy stosuje się w sprawach karnych.
W tym przypadku chodzi o złożenie skargi.
Co się stało? Coś pana zmartwiło?
W takim wypadku
musiałbym iść do sądu, brać udział w procesie i tak dalej.
Pan posłucha, panie Dong Dong-sam.
Chyba nadal się nie opamiętałeś po wszystkim, co przeszedłeś.
Proszę, zadłuż się!
Oddaj wszystkie pieniądze wujkom
i do końca życia spłacajcie z mamą dług!
- Jak możesz tak mówić do ojca? - Ona ma rację.
Martwisz się o braci, a nie o nas?
Zrobię to. Jeśli tak trzeba, to to zrobię.
Więc co? Co mam zrobić?
Young-woo, będziesz nas reprezentować?
Oczywiście, że będzie.
To nie jest przypadkowa sprawa.
Chodzi o rodzinę Geu-ra-mi.
Prawda?
Tak. Będziesz patrzyła, jak ojciec twojej jedynej przyjaciółki
bankrutuje przez swoich braci?
Nie.
Już nie jestem prawnikiem.
Skieruję was do innego prawnika.
Słucham?
Cóż…
Hej. Kawał budynku.
Tak, jest straszny. Uważaj przy wchodzeniu.
Jasne.
Na co mam uważać?
Nie ma na co uważać.
O rety!
Tędy.
Znalazłam. Jung Myeong-seok.
Zapukaj i wejdź.
Nie zapukałam.
Jasne…
Ale go tu nie ma.
Nikogo tu nie ma.
Więc idź do zespołu do spraw postępowań i znajdź Lee Jun-ho.
Jakiego zespołu?
ZESPÓŁ DS. PRAWNYCH I POSTĘPOWAŃ SĄDOWYCH
Skąd będę wiedziała, który to Lee Jun-ho? Dużo ich tu.
No…
Lee Jun-ho
jest popularny.
Jak to ma mi pomóc? Opisz mi, jak wygląda.
Jest wysoki.
I przystojny.
Potrzebujemy bilingów z jego komórki.
Dobra, znalazłam. Pa.
Wiadomości i połączenia z ostatnich trzech miesięcy…
Pan Lee Jun-ho?
Tak, to ja.
Naprawdę?
- Tak. - Rozumiem.
- Zajmij się tym. - Dobrze, na razie.
Co panią tu sprowadza?
Young-woo kazała mi cię znaleźć.
- Słucham? - Woo Young-woo.
- Jest pani znajomą mecenas Woo? - Tak, przyjaciółką.
Jak ona się czuje?
Dobrze.
Właściwie to kazała mi iść do Jung Myeong-seoka.
Ale nie było go w biurze.
Właśnie idzie. To mecenas Jung.
- Jung Myeong-seok? - Gdzie Jun-ho?
Tutaj.
Oto pański
krabowy gimbap.
Dobrze.
Prawdę mówiąc,
- nie jest krabowy. - Co?
Krabowy gimbap robi się z paluszków krabowych,
których głównym składnikiem jest rdzawiec, nie krab.
Zasugeruję, by zmienić nazwę na gimbap z paluszków krabowych.
Boże, przepraszam.
Mam propozycję.
Nie gadaj niepotrzebnych rzeczy
i odbierz telefon, pani pracownico dorywcza.
Dobrze.
Halo?
Jestem u Jung Myeong-seoka.
Jestem u mecenasa Jung Myeong-seoka. Odmówił mi.
Co?
Nie chce nas bronić.
Tego nie powiedziałem. Mówię tylko, że macie małe szanse.
Bez różnicy.
Czemu nie chce?
Nie wiem. Wkurzył mnie. Powiedział, że przegramy.
Mówiłaś, że można anulować podpis złożony w wyniku oszustwa
lub przymusu?
O oszustwie pana Dong Dong-ila?
Oszustwo lub przymus…
- Co? - Artykuł 110. Kodeksu cywilnego.
Kodeks cywilny.
Nie.
Nie?
Mówi, że zna kodeks, ale nie.
- Dlaczego? - Dlaczego?
- Mecenas Woo jest… - „Mecenas Woo jest…
- …nowicjuszką… - …nowicjuszką…
- …która nie zna się na egzekucji prawa. - …która nie zna się na egzekucji prawa”.
- Co? - Co?
Sam z nią porozmawiaj.
WOO YOUNG-WOO YOUNG-WOO
- Dzień dobry, mecenas Woo. - Dzień dobry.
Pracuję w Hanbadzie od 14 lat.
Wiesz, co mnie najbardziej konsternuje?
No…
Obrotowe drzwi?
Co?
Dokumenty…
Dokumenty, które zostały już podpisane i podbite przez klienta.
Świeżo upieczony absolwent prawa nie wie,
jak straszne są takie dokumenty.
Pan Dong-sam je podbił,
ale czy nie możemy wnieść o anulowanie ze względu
na oszustwo jego braci zgodnie z artykułem 110. Kodeksu cywilnego?
- Masz dowody? - Co?
Jak udowodnisz, że go oszukali?
No…
Nie wezmę tej sprawy.
Jeśli chcesz mi coś jeszcze powiedzieć, zrób to osobiście.
Jestem zajęty. Pa.
Rozłączyłeś się.
Co? Nie…
Co?
Coś się stało?
Nie powinnaś jechać do biura?
Tak.
Powinnam jechać do biura.
- Proszę. - Co?
Kiedy…
Pospiesz się.
- Proszę. - Co?
Proszę. Idź.
- Do zobaczenia. - Dobrze.
Hej, twój fartuch.
Przepraszam.
Smacznego…
- Kto to? - Przyjaciółka mecenas Woo.
Smacznego.
Hej.
Woo do Young do Woo
Dong do Geu do Ra-mi
Jadłaś już, Young-woo?
Nie.
Gimbap Woo Young-woo?
Kiedy zdążyłaś otworzyć knajpę? Dopiero odeszłaś.
Jeśli nie anulujemy memorandum, pan Dong popadnie w ogromne długi.
Nie będę patrzyła, jak ojciec mojej jedynej przyjaciółki
bankrutuje przez starszych braci.
Jeśli ty nie weźmiesz tej sprawy, poproszę mecenas Choi albo mecenasa Kwona.
Ani mecenas Choi, ani mecenas Kwon sobie nie poradzą.
Dlaczego wciskasz tę sprawę kolegom,
skoro porażka jest nieunikniona?
Bo…
ja nie jestem już prawnikiem.
Dlaczego nie jesteś już prawnikiem?
Od kilku miesięcy tworzyliśmy drużynę.
A ty składasz wypowiedzenie,
nawet nie tłumacząc nam, dlaczego odchodzisz?
Nie przyjąłem twojego wypowiedzenia, bo nie znam jego powodu.
Dlatego, mecenas Woo, wciąż jest pani prawnikiem w kancelarii Hanbada,
i to takim, który często nie pojawia się w pracy.
- To ja już pójdę. - Dobrze.
Jako że sytuacja jest pilna, mecenas Woo, przydzielam sprawę pani.
Jako starszy stażem będę chodził z tobą do sądu w roli obserwatora.
Ale nie będę się mieszał w tę sprawę.
O wypowiedzeniu porozmawiamy później.
Mecenas Woo!
Brakowało mi naszych wspólnych lunchów.
Dobrze.
Byłaś w swoim biurze?
Zostawiłem ci coś na biurku.
A, to.
Tak, to.
Otworzyłaś?
Wyrzuciłam, bo nie wiedziałam, że to od ciebie.
No tak.
Już?
Szybko.
Young-woo.
- Chodźmy. - Dobrze.
Do widzenia.
Obrona powoda może zacząć przesłuchanie.
Powiedział pan powodowi:
„podzielmy odszkodowanie tak,
aby najstarszy syn dostał więcej od drugiego syna,
a drugi więcej od najmłodszego”. Zgadza się?
Tak.
Gdy powód się zawahał, pozwany powiedział:
„Według prawa spadkowego najstarszemu należy się więcej
niż drugiemu, a drugiemu więcej niż najmłodszemu”.
„Umowę przejrzał prawnik, który się w tym specjalizuje”. Zgadza się?
Nie. Nie przypominam sobie.
Proszę mówić prawdę.
Za składanie fałszywych zeznań grozi kara.
Sprzeciw!
Obrona strony skarżącej grozi pozwanemu
z powodu nieznajomości prawa.
Nieznajomości prawa?
Pozwany jest stroną w sprawie.
Nie może być świadkiem.
Nie może zostać ukarany za krzywoprzysięstwo.
To decyzja Sądu Najwyższego. Nie uczyli pani tego?
Czy obrona pozwanego przyznaje, że pozwany złożył fałszywe zeznania?
Nie. Proszę tylko, by nie groziła pani pozwanemu,
nie znając prawa.
Za składanie fałszywych zeznań sąd może nałożyć grzywnę
nawet na stronę w sprawie.
Zgodnie z artykułem 370., paragraf 1. Kodeksu cywilnego.
Nie uczyli pana tego?
Proszę o spokój.
Bez względu na to, czy może zostać pan ukarany,
proszę mówić prawdę. Rozumie pan?
Tak.
Zapytam jeszcze raz.
„Według prawa najstarszemu należy się
więcej niż drugiemu, a drugiemu więcej niż najmłodszemu”.
„Umowę przejrzał prawnik”.
Powiedział pan tak powodowi?
Nie.
Przestań kłamać, wujku!
Proszę usiąść.
Panie Dong Dong-i, był pan tam obecny.
Czy starszy brat mówi prawdę?
- Wujku! - Proszę o ciszę.
Jeszcze raz i zostanie pani usunięta z sali sądowej.
Panie Dong-i, proszę odpowiedzieć.
Słowa o…
prawie spadkowym…
nigdy nie padły.
Dong-il mówi prawdę.
Widzę, że treść memorandum
jest bardzo niekorzystna dla powoda.
Ale potrzeba dowodów,
że podpisał je pan w wyniku oszustwa i przymusu.
Proszę o dowody.
Ciągasz nas po sądach?
Chciwość cię zaślepiła?
Gdyby rodzice to zobaczyli,
byliby w takim szoku, że wróciliby do życia!
O czym oni mówią?
Byłoby super, gdyby wrócili do życia!
Zaraz…
Nie ma niczego, co mogłoby stanowić dowód?
SMS-y z pogróżkami, nagrania rozmów?
Albo świadek rozmowy.
Nie, nic z tych rzeczy.
Po prostu wpadli ni stąd, ni zowąd i wyciągnęli memorandum.
Czekaj, a może…
zarządca wioski coś słyszał?
Jin-hyeok?
Jin-hyeok poszedł, jak oni przyszli.
Znając go, pewnie od razu nie pojechał.
Na pewno był ciekawy.
Masz rację.
Jin-hyeok by tak po prostu nie odszedł.
Prędzej został i podsłuchiwał.
Jin-hyeok!
- To ty, Sam? - Tak.
Dobrze.
Cześć, Sam.
Pamiętasz, jak przyszedłeś naprawić nam dach?
Tak.
Nie mogłeś dokończyć pracy, bo nagle zjawili się moi bracia.
Tak.
Pojechałeś
wtedy prosto do domu?
Co?
Nie słuchałeś, o czym rozmawiałem
z braćmi?
Powiedz, że podsłuchiwałeś. Proszę.
Za kogo wy mnie macie?
Ja nie podsłuchuję.
Cholera.
Ale w tym momencie akurat wiązałem sznurówki,
więc słyszałem, o czym była mowa.
Wy nie macie problemu z dachem,
- tylko z dźwiękoszczelnością. - Jasne.
Co słyszałeś? Coś o prawie spadkowym?
Prawie padłem, gdy to usłyszałem.
Nie oglądasz telewizji? Tak łatwo cię nabrać?
Dziękuję.
Hej. Naprawdę.
Serio.
Dziękuję za to, że akurat wiązałeś sznurówki.
- Nie musisz dziękować. - Boże.
Tak, proszę.
Do Seulu daleka droga. Uważajcie na siebie.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Pa, Young-woo.
- Jedziemy. - Dobrze.
Pa.
Czekaj!
Ja dzisiaj zostanę na noc u rodziców.
- Tak? - Tak?
Dobrze.
Tak.
Hej.
Chodź tu.
Wioska Nakjo jest 30 minut drogi stąd.
- Słynie z zachodów słońca. - Co?
Nakjo to popularne miejsce na randki w Ganghwa-do.
Będziecie tam mieli prywatność.
Co?
Trzymam kciuki. Dasz radę.
To moja pierwsza wizyta w Ganghwa-do.
Dobrze.
Masz plany na resztę dnia?
Nie.
To może…
zobaczymy zachód słońca?
W Morzu Żółtym często występuje
morświnek bezpłetwy. Żyje na płytkich wodach.
Morświnek bezpłetwy ma krótki pysk
i wąskie wypustki na grzbiecie.
Wygląda, jakby się uśmiechał.
Widziałaś kiedyś wieloryba?
- Nie. - Serio?
Nie byłaś w oceanarium?
Oceanaria to więzienie dla wielorybów.
Są tam trzymane w niewoli w małych zbiornikach,
żywią się mrożonymi rybami i przez cały rok dają występy.
Delfiny, które średnio żyją 40 lat,
w oceanariach żyją tylko cztery lata.
Zdajesz sobie sprawę, jaki to stres?
Tak.
Nie wiedziałem.
Podobno w Daejeong w Seogwipo na wyspie Czedżu
często można zobaczyć
Sampala, Chunsama i Boksuna pływające z młodymi delfinami.
Sampala, Chunsama i Boksuna?
To indo-pacyficzne delfiny butlonose, które wypuszczono do morza
na Czedżu w wyniku decyzji Sądu Najwyższego,
po tym jak uwolniono je z oceanarium, gdzie musiały występować.
Kiedyś
je odwiedzę.
Mecenas Woo.
Jeśli mogę spytać,
czemu chcesz rzucić pracę prawnika?
No tak.
Zmartwiło mnie twoje wypowiedzenie.
Myślałem też o tym,
co powiedziała wtedy moja znajoma.
Źle się z tym czułem.
Nawet jako mecenas Woo Young-woo
w oczach innych ludzi jestem
autystyczną Woo Young-woo.
Autystyczna Woo Young-woo to najsłabsze ogniwo.
Kto mnie ma po swojej stronie, przegrywa.
Więc lepiej, żebym nie była po żadnej stronie.
Chcę cię mieć po swojej stronie, mecenas Woo.
Chcę mieć po swojej stronie
takiego prawnika jak ty.
Chcę cię o coś zapytać.
Słucham.
Czy mecenas Woo zostanie ukarana?
Ukarana?
Wzięła urlop bez uprzedzenia i nie przychodzi do biura.
Czuję się pokrzywdzony,
gdy bierze tylko te sprawy, które chce,
nie przestrzegając godzin i nie pojawiając się w pracy.
Tak, to zrozumiałe.
Ale to tylko tymczasowa sytuacja,
bo jeszcze nie rozpatrzyłem jej wypowiedzenia.
Niedługo się tym zajmę.
Czemu jeszcze nie rozpatrzyłeś jej wypowiedzenia?
Oczywiście
rozumiem to specjalne traktowanie ze względu na jej niepełnosprawność.
- Ale… - To nie jest specjalne traktowanie.
Mecenas Woo świetnie sobie radzi.
Wytrwale walczy w sądzie
i potrafi myśleć kreatywnie.
Jeśli weźmiesz z niej przykład, na pewno czegoś się nauczysz.
Współpracownicy powinni uczyć się od siebie nawzajem.
Żeby się rozwijać.
Jasne.
ŚWIADEK
Adwokat powoda może przesłuchać świadka.
Kiedy pozwani przyszli do domu powoda
i zakończył pan pracę na dachu,
od razu wrócił pan do domu?
- Nie. - A co pan robił i gdzie?
Usiadłem na tarasie Dong-sama i wiązałem sznurówki.
Czy w trakcie wiązania sznurówek
słyszał pan, o czym rozmawiali powód i pozwani?
Nie.
Słucham?
Nie słyszałem.
Nie słyszał pan?
Jak miałem ich słyszeć?
Byłem na zewnątrz, a Dong-sam i jego bracia w środku.
Gdy powód zadał panu wcześniej to samo pytanie,
powiedział pan, że ich słyszał.
Czemu zmienia pan zeznania?
Bo czułem, że Dong-sam chce,
żebym powiedział, że ich słyszałem.
Ale tak naprawdę tak nie było.
Nie.
To wszystko.
Boże.
Hej!
Przestań pić.
Jaki pracownik zabiera piwo klientom?
Ona i tak nie pije.
To ja zwiększam ci sprzedaż. Mam rację czy nie?
Chcesz jeszcze piwa?
Nie, dziękuję.
Ale jestem wściekła.
Wszyscy kłamią.
W tym pięknym ekosystemie żyją tylko kłamcy.
Przepraszam.
Nie spodziewałam się, że ludzie będą kłamać w sądzie.
Powinnam była najpierw znaleźć niepodważalny dowód.
Dowód?
Jak mogłaś znaleźć dowód, który nie istnieje?
To wina rodziców, że tego nie nagrali.
Cholerny dowód!
Przecież sama go nie stworzę!
Cholera!
Właśnie.
Stworzyć
dowód?
- Dziadku, przyszła twoja wnuczka! - To chyba Geu-ra-mi.
- Kochanie. - Co się dzieje?
Dziadku!
- Ciociu. - Czuję alkohol.
Co porabiacie?
Dziadku Won-bin, przyszła twoja wnuczka!
Drogi dziadku, przystojny tylko z imienia.
Proszę. Jak się masz?
Co to za zachowanie na nabożeństwie za dziadka?
Przepraszam.
Drugi raz!
Przepraszam.
Co za prostackie zachowanie. Jaki ojciec, taka córka.
Ty jesteś najlepszy, wujku.
Wykształcony pan Dong Dong-il.
Podziwiam cię.
Jesteś moim mentorem!
Oto jest znawca prawa spadkowego
i prawa w ogóle.
Twierdził, że zasięgnął opinii specjalisty,
ale w sądzie nagle o tym zapomniał.
Wielkie brawa!
- Co ona mówi? - Raz się żyje.
Żyjmy bezwstydnie jak Dong-il!
Tak się zarabia pięć miliardów!
- Tak! - Oszalałaś?
Co ty wyprawiasz?
Tak, dobrze.
Wielki brat ma rację.
Jestem jego psem.
Ja mówię „wielki”, ty „brat”.
Wielki Brat!
Czemu nie mówisz?
Dong Dong-sam!
Zabieraj stąd swoją córkę!
Dlaczego?
Geu-ra-mi powiedziała coś złego?
- Dong-sam! - Wujkowie!
Oszukaliście mojego ojca.
Nazywacie go farmerem, który zna się tylko na ryżu.
Nie doceniliście go i potraktowaliście jak bezmózgiego prostaka.
Z dziesięciu miliardów wzięliście sobie pięć i trzy.
A mojego tatę zostawiliście z 260 milionami długu.
Co to za idiotyczne prawo?
Ta darowizna…
Ty gówniaro!
- Gnojówa. - Boże.
Nic ci nie jest?
Za kogo ty się masz? Jak śmiesz bić moją córkę?
Coś ty powiedział? „Jak śmiesz”?
Tak, śmieciu!
Nazywacie się moimi braćmi?
Smarkaczu, co robisz podczas nabożeństwa za naszego ojca?
- Uderz! - Nie dotykaj mojego taty!
- Uderz mnie, draniu! - Nie dotykaj mojego taty!
Tak, policja?
Moi szwagrowie biją mojego męża i córkę.
Tak! Teraz. Boże!
Ty draniu!
Proszę wstać.
Proszę siadać.
Powód jest ranny?
Tak.
Pańska córka również?
Wysoki Sądzie.
Chcę przedstawić dowody
i raport z obdukcji.
Pozwani zaatakowali powoda i jego córkę,
którzy potrzebują odpowiednio dwóch tygodni i tygodnia, by wyzdrowieć.
Zgłaszam diagnozę powoda i pani Dong Geu-ra-mi,
a także zapis rozmowy telefonicznej z policją jako dowód w tej sprawie.
Proces dotyczy umowy darowizny
między powodem a pozwanymi.
Diagnoza i wezwanie policji nie mają związku ze sprawą.
Mają związek.
Prawo przewiduje,
że darowizna może być anulowana w jednej sytuacji.
Artykuł 556., paragraf 1., punkt 1. Kodeksu cywilnego.
Kiedy obdarowany popełni przestępstwo przeciwko darczyńcy lub jego rodzinie,
ten może zerwać kontrakt.
Pozwani, czyli obdarowani, zaatakowali powoda, darczyńcę,
i panią Dong Geu-ra-mi, jego najbliższą rodzinę.
Zrobili to wspólnie, więc podpada to pod artykuł 2.,
paragraf 2., czyli Ustawę o karaniu przemocy.
W związku z tym powód
chce zerwać umowę darowizny z pozwanymi.
Chcecie zmienić cel roszczenia?
Pragniemy zostać przy pierwotnym celu roszczenia,
czyli unieważnieniu umowy z powodu oszustwa,
i wnieść o unieważnienie umowy
zgodnie z artykułem 556., paragrafem 1.,
punktem 1. Kodeksu cywilnego jako głównego celu roszczenia.
Zaraz!
Czy napaść została sprowokowana w celu unieważnienia umowy?
Ma pan dowody na poparcie tej tezy?
Zgadzam się na zmianę celu roszczenia.
Podejmiemy decyzję na podstawie nowych dowodów.
Co to jest? Co się dzieje?
Mamy przerąbane.
Dobra robota.
Byłaś już w głównej sali konferencyjnej?
Nie, ale spotkanie nie odbywa się tam.
- Nie wiem, po co tam idziemy. - No tak.
Chcę ci coś pokazać.
Ładny widok.
To, co chcę ci pokazać, jest za tobą.
Dong-sam.
Przepraszam.
Naprawdę nam przykro.
Staramy się za takich uchodzić,
ale tak naprawdę nie jesteśmy zbyt zamożni.
Ja…
nadal spłacam długi mojej firmy.
Dong-i żyje od wypłaty do wypłaty.
Gdy usłyszałem, że odszkodowanie wyniesie miliardy…
Trudno zrozumieć ludzkie uczucia.
Szczęście w jednej chwili zniknęło
i poczułem, że to byłaby strata.
Dzielenie się z braćmi i zapłacenie podatku byłoby stratą pieniędzy.
Więc…
Dlatego wymyśliłem ten okropny plan.
Geu-ra-mi, skrzywdziliśmy cię.
Przepraszamy.
Jasne.
Usiądźcie.
Moja adwokat mówi,
że zgodnie z prawem powinienem dostać całe dziesięć miliardów.
Nie musielibyśmy już martwić się o pieniądze.
Geu-ra-mi
mogłaby wreszcie żyć w luksusie.
Więc mi na to pozwól.
Pozwól mi żyć w luksusie.
Ale ja nie jestem taki jak wy.
Nie przywłaszczę sobie czegoś, co do mnie nie należy.
Nasi zmarli rodzice by tego chcieli.
Po zapłaceniu podatku
podzielimy się po równo
we trzech.
Co wy na to?
Dziękuję, Dong-sam.
Będziemy dozgonnie wdzięczni.
Zrobiłam próbne obliczenia.
Podatek zostanie nałożony,
gdy dziesięć miliardów trafi do pana Dong-sama.
I ponownie, gdy części panów Dong-ila i Dong-i zostaną im przekazane.
Odliczając podatki, zostanie wam sześć miliardów i cztery miliony wonów.
Biorąc pod uwagę margines błędu,
ostatecznie panowie Dong-il, Dong-i i Dong-sam
otrzymają po około dwa miliardy wonów.
Tak, dziękuję.
Dziękuję.
Oto umowa.
Przeczytajcie ją, podpiszcie i przypieczętujcie.
POWÓD: DONG DONG-SAM
Spójrz na to.
Dzięki temu moja rodzina nie została wydymana.
Zapamiętam to na zawsze.
Rozumiem.
Moja Young-woo.
Moje dziecko jest już dorosłe.
Dziękuję. Przepraszam. Kocham cię.
Dobrze.
Proszę.
Mecenasie Jung.
Moje wypowiedzenie zostało przyjęte?
Jeszcze nie, ale właśnie się do tego zabieram.
Czy w takim razie mogę wrócić do pracy?
Jak sobie życzysz.
Dobrze.
Ale nie możesz brać więcej wolnego.
Wykorzystałaś wszystkie dni urlopu.
Cóż.
I tak bym nie potrafiła.
Zawsze musi mieć ostatnie słowo.
MECENAS WOO YOUNG-WOO
KANCELARIA HANBADA MECENAS WOO YOUNG-WOO
KILKA MIESIĘCY TEMU
Gwang-ho.
Kopę lat.
Han Seon-young?
Twoja córka…
aplikowała do Hanbady, prawda?
Tak.
Ale skąd to wszystko wiesz?
Widzę, że Hanbada jest inna.
Prezes osobiście ogląda aplikacje kandydatów.
To prawda.
Wcześniej byłam zajęta
i wtedy odrzucili twoją córkę.
Nie dostrzegli jej talentu.
Przyślij ją do Hanbady jeszcze raz.
Po co? Już raz ją odrzuciliście.
Rekrutacja nie dobiegła końca?
Mówiłam.
Mój zespół HR popełnił błąd,
a ja byłam wtedy zajęta.
Kto miałby zatrudnić prawniczkę,
która ukończyła z wyróżnieniem Narodowy Uniwersytet Seulski
i uzyskała najwyższą ocenę z egzaminu adwokackiego, jeśli nie my?
Seon-young.
Moja córka jest mądra,
ale ma autyzm.
Dlatego nikt jej nie zatrudnił od ponad pół roku,
odkąd skończyła prawo.
Wiem.
Te wszystkie kancelarie popełniły błąd.
Jadę do domu. Nie odprowadzaj mnie.
Dobrze.
- Seon-young. - Tak?
Dziękuję.
Ty mi dziękujesz? To dla mnie zaszczyt.
- Jadę. Wracaj do środka. - Dobrze. Pa.
- Uważaj na siebie. - Dobrze, zadzwonię.
PIERWSZY PRAWNIK Z AUTYZMEM W KOREI, WOO YOUNG-WOO
Przypomina matkę.
Mam nadzieję, że ci z Geumgang dostali nauczkę.
Jakie wysiłki?
- Wysiłki, by… - Patrz.
- …zrujnować inne firmy? - Kto kłamie?
Więc patrz między brwi. To strefa prawdy.
Gdy głaszcze się pan po udach, to wygląda, jakby pan kłamał.
I proszę nie pocierać nosa.
Będzie pan wyglądał jak Pinokio.
Z tobą zawsze są jakieś afery.
Jesteś Chaotyczna Woo Young-woo.
Ty jesteś Taktyczny Kwon Min-woo!
„Taktyczny”?
W duchu Cham Cham Cham.
Lee Jun-ho lubi Woo Young-woo.
To prawda?
Napisy: Agnieszka Putek