‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- ชื่อนามสกุลอะไรคะ ‎- กเยฮยังชิม
‎กอไก่ สระเอ ยอยักษ์
‎(สถานสงเคราะห์กูรึม)
‎ชื่อลูกสาวล่ะคะ
‎กเยฮายุน
‎ชื่อโก้มาก ว่าไหมคะ
‎ฉันตั้งชื่อแกว่าฮายุน ‎เพราะเป็นชื่อที่นิยมกันในเกาหลีค่ะ
‎นามสกุลแกแปลกแล้ว
‎อย่างน้อยชื่อก็ไม่เด่น ‎แกจะได้ใช้ชีวิตได้อย่างกลมกลืน
‎ไม่หนักเหรอคะ ‎ให้น้องนอนบนโซฟาดีไหมคะ
‎ไม่ค่ะ
‎ไม่เป็นไร
‎ฉันจะกอดไว้ค่ะ
‎หลับลึกจังเลยค่ะ กลางวันแท้ๆ
‎ฉันให้แกกินยาน่ะค่ะ
‎ยาเหรอคะ ให้ลูกกินเหรอ
‎ถ้าฮายุนตื่น
‎แกจะไม่อยากแยกจากฉันค่ะ
‎อ้อ
‎ที่อยู่คุณล่ะคะ
‎ฉันไม่ได้ทิ้งฮายุนนะคะ
‎ห้ามให้ใครรับแกไปเลี้ยง
‎ฉันจะกลับมารับแกแน่นอน
‎ค่ะ
‎- แต่ก่อนอื่น เราต้องมีที่อยู่… ‎- คำพูดฉันฟังดูไม่หนักแน่นเหรอคะ
‎ฉันไม่ได้ทิ้งฮายุนค่ะ
‎ฉันอาจจะต้องไปเข้าค่ายดัดนิสัย
‎เลยมาฝากแกไว้ชั่วคราว
‎ค่ายดัดนิสัยเหรอคะ
‎หมายถึงเรือนจำค่ะ
‎เรือนจำ
‎คุณแม่เป็นผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือเหรอคะ
‎อย่าเลือกปฏิบัติเพราะฮายุนลูกฉัน ‎เป็นลูกผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ
‎และอย่าข่มเหงแก ‎เพราะเป็นลูกอาชญากรด้วย
‎ฉันจะกลับมารับฮายุนแน่นอนค่ะ
‎ค่ะ
‎แม่
‎- แม่ ‎- ไปไม่ได้นะ
‎- แม่ ‎- ไม่ได้นะ
‎แม่
‎- ฮายุน ‎- แม่
‎- แม่…
‎จะรีบกลับมานะ
‎แม่ อย่าไปนะ
‎แม่
‎(คดี 6 ‎หากฉันเป็นวาฬ…)
‎อ้อครับ
‎- ว่าไง ‎- ทนายจองมยองซอกเรียกฉันเหรอคะ
‎อือ คือว่าทนายชเวซูยอนได้รับมอบหมาย ‎คดีสาธารณประโยชน์คดีหนึ่งครับ
‎คดีผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ ‎ถูกตั้งข้อหาชิงทรัพย์จนทำให้บาดเจ็บ
‎"คดีผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ ‎ถูกตั้งข้อหาชิงทรัพย์จนทำให้บาดเจ็บ"
‎ในมุมมองผม ‎คุณคงช่วยอะไรไม่ได้มากในคดีนี้
‎แต่จะว่าไงดี ผมว่าทนายชเวซูยอน ‎ทุ่มเทเกินเบอร์ไปหน่อย
‎ดูเหมือนเธออินกับจำเลยมากไปหน่อย
‎ผมเลยคิดว่า ‎ให้ทนายอูยองอูไปร่วมทำคดีด้วย
‎แล้วช่วยทำให้เธอ "ร่มๆ " ลงหน่อย
‎"ร่มๆ " เหรอคะ
‎อือ สรุปก็คือช่วยให้ทนายชเวซูยอนเย็นลง ‎อย่าใช้อารมณ์ร่วมกับคดีมากไป
‎แบบนี้
‎ร่มๆ
‎- ร่มๆ ‎- อือ แบบนั้นแหละ
‎- ร่มๆ ‎- ร่มๆ
‎ผ่อนคลาย ร่ม…
‎ไปได้แล้วครับ
‎- ร่ม… ‎- ทำให้เย็นลงนะครับ
‎ร่มๆ
‎เข้ามาสิ
‎เอ่อ…
‎นี่เธอยังไม่ได้เข้างาน ‎หรือยังไม่ได้เลิกงานกันแน่
‎"เลิกงาน" เหรอ เลิกงานคืออะไร
‎คือการมีชีวิตตอนเย็นเหรอ
‎สิ่งที่มีอยู่แค่ในความเพ้อฝัน ‎ไม่มีอยู่ในชีวิตจริงน่ะเหรอ
‎เอ่อ…
‎เธอไม่เป็นไรใช่ไหม งานไม่เยอะเหรอ
‎งานเหรอ
‎เยอะสิ
‎เมื่อวานฉันนั่งพิมพ์เกินสิบชั่วโมง ‎ปวดข้อมือไปหมด
‎ฉันมีอาการแอสเพอร์เกอร์อยู่แล้วด้วย
‎แต่พอเป็นแบบนี้ ‎เหมือนจะมีอาการประสาทมือชาด้วยเลย
‎ฉันเริ่มมีขนจมูกหงอกขึ้นแล้ว ‎เพราะไม่ได้หลับไม่ได้นอน
‎ฉันได้ทำคดีสาธารณประโยชน์ ‎ที่เธอรับผิดชอบอยู่ด้วย
‎คดีผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ ‎ถูกตั้งข้อหาชิงทรัพย์จนทำให้บาดเจ็บ
‎อะไรนะ คดีพี่ฮยังชิมน่ะเหรอ
‎พี่ฮยังชิมเหรอ
‎จำเลยคดีนั้นชื่อกเยฮยังชิม
‎ฉันไปเจอมาครั้งหนึ่งแล้ว พี่เขาอย่างเท่เลย
‎ให้อารมณ์เจ๊ใหญ่ขาโหด
‎ทนายจองมยองซอกคิดว่า ‎เธอทุ่มเทกับคดีนี้เกินไป
‎บอกว่าเธออินกับจำเลยเกินไป
‎- เหรอ ‎- อือ
‎เขาบอกให้ฉันมาช่วยทำให้เธอ "ร่มๆ "
‎ร่มๆ
‎อูยองอู เธอเคยไปสถานกักขังไหม
‎ไม่เคย ยังไม่เคยไปสักครั้ง
‎รีบลงชื่อขอเข้าเยี่ยมสิ ‎ไปหาพี่ฮยังชิมกันเถอะ
‎ตายจริง
‎น้องทนาย
‎สบายดีไหมคะ
‎คนนี้คือทนายอูยองอู
‎เธอจะมาทำคดีนี้ร่วมกับฉันค่ะ
‎สวัสดีค่ะ ฉันอูยองอู ‎จากสำนักงานกฎหมายฮันบาดาค่ะ
‎ไม่ว่าอ่านตามตรงหรืออ่านกลับด้าน ‎ก็ยังเป็นอูยองอู
‎กนก บวบ นลิน ยาย วาดดาว อูยองอู
‎อ้อ
‎อูฮยังอูเหรอ
‎คะ
‎- ไม่ใช่ค่ะ ‎- เรา…
‎นั่งกันก่อนดีไหมคะ
‎ค่ะ
‎การเป็นอยู่เป็นยังไงบ้างคะ ‎คงลำบากมากใช่ไหม
‎การเป็นอยู่เหรอ
‎พวกเขาให้ข้าวกิน ให้ที่นอน
‎ได้ขนาดนี้ก็เหมือนโรงแรมแล้ว
‎ฉันแค่คิดถึงฮายุนลูกสาวฉัน
‎มีแต่เรื่องนั้นแหละที่ทำให้ปวดใจ
‎ได้ยินว่าคุณกเยฮยังชิม ‎เป็นผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ
‎ทำไมไม่ใช้ภาษาถิ่นทางเหนือล่ะคะ
‎สหายอูฮยังอู
‎ฉันหลบหนีมาชาติเศษแล้วนะ ‎ทำไมพูดกับฉันแบบนั้นล่ะคะ
‎โอ้โฮ ที่โชซอนใต้แห่งนี้ ‎มีสถานกักขังอย่างกับโรงแรมแน่ะ
‎ต้องพูดแบบนี้ถึงจะสมเป็น ‎ผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือเหรอคะ
‎อ้อ ขอโทษค่ะ
‎เรามาคุยเรื่องคดีกันดีไหมคะ
‎ทนายอูยองอูเพิ่งมาครั้งแรก ‎เราเริ่มตั้งแต่ต้นกันเถอะค่ะ
‎รู้จักกับเหยื่อ คุณอีซุนยอง ‎ตั้งแต่แรกแล้วหรือเปล่าคะ
‎ไม่ อีซุนยองไม่ใช่ผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ
‎และไม่มีธุระให้มาเจอฉันด้วย
‎ฉันเจอเธอครั้งแรกตอนที่ไปรับเงินวันนั้น
‎ฉันรู้จักเธอเพราะแม่เล่าให้ฟัง
‎แม่เหรอคะ
‎หมายถึงนายหน้าผู้แปรพักตร์ ‎คุณชเวยองฮีใช่ไหมคะ
‎ไม่ใช่แม่แท้ๆ หรอก เป็นแม่บุญธรรมของฉัน
‎ทุกคนเรียกเธอว่าแม่กันทั้งนั้น
‎ขอแค่แม่คืนเงินที่ยืมฉันไปให้เรียบร้อย
‎ฉันจะสรุปนะคะ
‎เมื่อห้าปีก่อน
‎คุณกเยฮยังชิมขอให้ "แม่" ‎ซึ่งก็คือนายหน้า คุณชเวยองฮี
‎คืนเงินจำนวนสิบล้านวอนที่ยืมไป
‎จากนั้น แทนที่คุณชเวยองฮี ‎จะคืนเงินให้คุณกเยฮยังชิมโดยตรง
‎เธอบอกว่ามีเงินจำนวนหนึ่ง ‎ที่เธอต้องได้รับจากคุณอีซุนยอง
‎เลยให้คุณกเยฮยังชิม ‎ไปรับเงินนั้นแทนใช่ไหมคะ
‎อือ
‎เงินสิบล้านวอนที่อีซุนยองติดหนี้แม่ ‎จะถูกส่งต่อมาให้ฉันกับจองฮี
‎จองฮีเหรอ
‎หมายถึงคุณคิมจองฮี ‎ที่เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดเหรอคะ
‎สหายอูฮยังอู
‎ปวดหัวไหมคะที่มีตัวละครเยอะ
‎ไม่ค่ะ
‎คุณเป็นเพื่อนกับคุณคิมจองฮีใช่ไหมคะ
‎ก็ ไม่ใช่เพื่อนกันจริงๆ หรอก
‎เรารู้จักกันผ่านการแนะนำของแม่
‎ฉันก็แค่เรียกว่าเพื่อนไปอย่างนั้น
‎จองฮีก็เป็นผู้แปรพักตร์ อายุเท่าฉันด้วย
‎เมื่อได้รับเงินสิบล้านวอนจากคุณอีซุนยอง ‎คุณตั้งใจจะแบ่งกับคุณคิมจองฮีใช่ไหมคะ
‎ใช่แล้ว ประเด็นก็คืออีซุนยอง
‎จะเอาเงินให้เราแต่โดยดีได้ยังไง ‎ขนาดกับแม่ เธอยังไม่ให้เลย
‎ถ้าเราอยากจะให้เธอ ‎หยุดตีหน้าตายอ้างว่าไม่มีเงิน
‎ฉันกับจองฮีจะดูเหมือน ‎ชาวบ้านตาดำๆ ทั่วไปไม่ได้
‎โอ้โฮ ยัยนั่นไม่ล็อกประตูด้วยซ้ำเหรอ
‎ไม่กลัวบ้างหรือไง
‎ใจกล้าไม่เบา
‎จองฮี เธอต้องตั้งสติให้มั่นนะ
‎หล่อนคงไม่ให้เงินมาง่ายๆ หรอก
‎ถ้าถึงขั้นเชิดเงินแม่ ‎ก็แปลว่าร้ายไม่เบาใช่ไหมล่ะ
‎บอกตัวเองเถอะ เธอปวกเปียกจะตาย
‎บนคาบสมุทรโชซอน ‎ไม่มีใครโหดเท่าฉันแล้ว
‎ไปกันเถอะ
‎หยิบไปสักอัน
‎อีซุนยอง
‎ออกมาเดี๋ยวนี้
‎ออกมา
‎อยู่ไหนวะ
‎แก
‎คืนเงินแม่มานะ
‎- เงินอะไรคะ ‎- "เงินอะไร" เหรอ
‎แกเอาเงินแม่ไปสิบล้านวอน ‎แล้วยังไม่คืนไง
‎แก
‎ซ่อนเงินไว้ตรงไหน
‎ซ่อนในห้องนั้นสิท่า
‎ไม่ได้นะคะ
‎เมตตาฉันสักครั้งเถอะ ฐานะฉันไม่ดีน่ะค่ะ
‎นังนี่
‎นี่ นังสันดานโจร
‎แกคิดว่าฐานะพวกเราดีนักหรือไง
‎ใช่ หลบไปเลย
‎ไม่ได้นะคะ
‎ปล่อย
‎ไม่ อย่านะ
‎มัวทำอะไรอยู่
‎นี่ ปล่อยนะ ปล่อยฉัน
‎ปล่อยนะเว้ย
‎- บ้าเอ๊ย ‎- นี่
‎อีซุนยอง เอาเงินมาให้มันจบๆ เถอะน่า
‎โอ๊ย หนวกหูเหลือเกิน ‎ฉันไม่ไหวจะทนแล้วนะ
‎ฮัลโหล ตำรวจใช่ไหมคะ
‎- ฉันไม่มีเงิน ‎- โทรจากเลขที่ 52 ซอยดงแบคนะคะ
‎บ้านชั้นบนเอาอีกแล้ว เสียงดังอีกแล้ว
‎ฉันนอนไม่หลับ รีบมาเลยค่ะ
‎เฮ้อ
‎ปล่อย
‎ตำรวจมาเพราะเจ้าของบ้าน ‎ที่อาศัยอยู่ชั้นล่างโทรแจ้ง
‎คุณกเยฮยังชิมกับคุณคิมจองฮี ‎เลยถูกจับกุมในที่เกิดเหตุ ถูกไหมคะ
‎อันที่จริง เราไม่ได้ตีเธอเท่าไรเลยนะ
‎แต่ในมุมที่ตำรวจเห็น มีทั้งกระจกที่แตก
‎มีทั้งแท่งไม้ที่กลิ้งอยู่ แถมมีก้อนอิฐด้วย
‎คงจะดูรุนแรงมากเลยใช่ไหม
‎ในขณะนั้น คุณกับคุณคิมจองฮี ‎ได้ขอให้มีการพิจารณาคดีโดยคณะลูกขุน
‎คุณคิมจองฮีมาขึ้นศาล
‎และได้รับโทษจำคุกสี่ปี ‎ในข้อหาชิงทรัพย์จนทำให้บาดเจ็บ
‎แต่คุณกเยฮยังชิมหลบหนีไป ‎ก่อนการพิจารณาคดี
‎ทำไมถึงทำแบบนั้นคะ
‎สี่ปี…
‎ถ้างั้นจองฮีคงออกมาแล้วงั้นสิ
‎ค่ะ คงจะแบบนั้น
‎ทำไมถึงหนีคะ
‎จองฮีไม่มีลูก
‎แต่ฉันมีลูกสาวอยู่หนึ่งคน
‎ตอนนั้นฮายุนลูกฉันเพิ่งจะสามขวบ
‎ถ้าฉันเข้าเรือนจำ ฮายุนก็คงจะถูกทอดทิ้ง
‎ฉันเป็นผู้แปรพักตร์
‎ก็เลยตัวคนเดียว
‎แม่ก็ไม่ใช่แม่แท้ๆ
‎เพื่อนก็ไม่ใช่เพื่อนจริงๆ
‎พ่อของฮายุนก็จากโลกนี้ไป ‎ด้วยอุบัติเหตุรถชน หลังจากฮายุนเกิดไม่นาน
‎ถ้าไม่มีฉัน ก็จะไม่มีใครคอยดูแลลูกสาวฉันเลย
‎แล้วตอนนี้ล่ะคะ
‎ตอนนี้ฮายุนอยู่ที่ไหนคะ
‎ฉันฝากแกไว้ที่สถานสงเคราะห์
‎หลังจากนั้นฉันก็ไปที่สถานีตำรวจเลย
‎ถ้าจะเอาลูกไปฝากสถานสงเคราะห์ ‎ห้าปีก่อนก็น่าจะฝากได้นี่คะ
‎ถ้าฝากไว้ตั้งแต่ตอนนั้น ‎ฮายุนก็คงจะลืมฉันไปน่ะสิ
‎เพราะแกยังเด็กมาก
‎ตอนนี้แกแปดขวบแล้ว ‎เวลาที่ฉันกลับไปหาแก
‎แกก็คงจะจำแม่ตัวเองได้
‎คุณหนีไปเพื่อที่จะเลี้ยงลูกจนถึงวัยที่แก
‎จำแม่ได้เหรอคะ
‎ใช่
‎และตอนนี้ ฮายุนต้องเข้าโรงเรียนแล้ว
‎แกจะใช้ชีวิตเป็นลูกสาว ‎ของผู้หลบหนีไปตลอดไม่ได้
‎ฉันต้องรีบเข้าคุกแล้วกลับไปถึงจะถูก
‎เหมือนแม่วาฬเลย
‎หือ
‎สัญชาตญาณความเป็นแม่ของวาฬ ‎ขึ้นชื่อเรื่องความเสียสละค่ะ
‎พวกมันจำเป็นต้องทำ
‎เพราะในท้องทะเลไม่มีพื้นที่ปลอดภัย ‎สำหรับเลี้ยงลูกน้อยมากนักค่ะ
‎หลังจากหนีไป คุณใช้ชีวิตยังไงคะ
‎ตลอดเวลาห้าปี ‎คุณคงจะไม่ได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐ
‎และคงจะหางานทำยากด้วย
‎ฉันทำความสะอาดโมเต็ล
‎มันมีห้องว่างห้องหนึ่ง ‎ฉันก็เลยอยู่ที่นั่นกับฮายุน
‎คิดถึงเรื่องนั้นทีไร
‎ฉันก็รู้สึกไม่ดีเลย
‎เด็กคนอื่นได้เรียนอนุบาล
‎ได้ไปอยู่ศูนย์เด็กเล็ก
‎แต่ฮายุนมีแม่ที่ไม่ได้เรื่อง
‎แกเลยได้แต่อุดอู้ในห้องโมเต็ลทั้งวัน
‎แต่แกก็คงจะมีความสุขที่ได้อยู่กับแม่ค่ะ
‎งั้นเหรอ
‎แกจะคิดแบบนั้นเหรอ
‎ค่ะ แกน่าจะคิดแบบนั้น
‎คือว่า
‎ถ้าเกิดว่าฉันได้รับโทษสี่ปีเหมือนจองฮี
‎น้องทนายมาเยี่ยมฉันสักครั้งได้ไหม
‎ฉันรู้ว่าคงจะยุ่ง
‎แต่ช่วยพาฮายุนมาด้วยสักครั้งก็ยังดี
‎อย่าเพิ่งถอดใจแบบนั้นสิคะ ‎โทษสี่ปงสี่ปีอะไรกัน
‎คุณกเยฮยังชิมจะต้องได้รับโทษ ‎คุมประพฤติเท่านั้นค่ะ
‎เราจะทำสุดความสามารถเพื่อให้จำเลย ‎ได้รับโทษคุมประพฤติค่ะ
‎ดุเดือดจัด
‎จำเลยคนนั้นคงมีเสน่ห์ที่เกินต้านไหวสิท่า
‎แค่ได้เจอจำเลย ‎ก็พลังล้นขึ้นมาแบบนี้กันหมด
‎ภารกิจ "ร่มๆ " หายไปไหนแล้วล่ะ
‎สำหรับทนาย
‎การว่าความข้อหาชิงทรัพย์จนทำให้บาดเจ็บ ‎ยากพอๆ กับข้อหาฆาตกรรม
‎คิดว่าเพราะอะไร
‎- เพราะบทลงโทษสูงเหรอคะ ‎- ถูกต้อง
‎บทลงโทษของข้อหา ‎ชิงทรัพย์จนทำให้บาดเจ็บเป็นยังไง
‎จำคุกตลอดชีวิตหรือจำคุกไม่ต่ำกว่าเจ็ดปีค่ะ
‎พูดให้ชัดก็คือ อย่างน้อยเจ็ดปี
‎จำนวนสูงสุดที่ลดโทษได้ ‎ตามดุลยพินิจของศาลคือเท่าไร
‎การบรรเทาโทษตามเหตุบรรเทาโทษจะเกินกว่า
‎ขอบเขตการบรรเทาโทษตามกฎหมายไม่ได้
‎ในกรณีจำคุกที่มีระยะเวลากำหนด ‎จำกัดให้ลดโทษได้ครึ่งหนึ่ง
‎อย่างน้อยก็อยู่ที่สามปีหกเดือนค่ะ
‎แต่ว่าถ้าอยากได้รับโทษคุมประพฤติ ‎ต้องรับโทษจำคุกต่ำกว่าสามปี
‎ถ้าหาเหตุผลสำหรับการบรรเทาโทษ ‎ตามเหตุบรรเทาโทษ
‎รวมถึงการบรรเทาโทษตามกฎหมายแบบลวกๆ ‎แล้วไม่ได้รับการลดโทษ
‎ก็จะรับโทษคุมประพฤติไม่ได้
‎เพราะงี้การชิงทรัพย์จนทำให้บาดเจ็บ ‎จึงมักจบลงด้วยโทษจริง
‎ยิ่งไปกว่านั้น จำเลยยังหลบหนีด้วย
‎อย่าว่าแต่ลดโทษเลย ‎อาจจะถูกเพิ่มโทษด้วยซ้ำ
‎อือ
‎คดีนี้แปลกมาก
‎เรายังไม่ทันได้เริ่มเลย แต่มีคำตอบแล้ว
‎เหมือนกับว่าจำเลย ‎ได้รับการพิจารณาคดีแล้ว
‎เป็นเพราะมีผู้สมรู้ร่วมคิดเหรอคะ
‎ใช่
‎คุณกเยฮยังชิมกับคุณคิมจองฮี ‎ประเด็นปัญหาของทั้งคู่แทบเหมือนกัน
‎คุณคิมจองฮีเข้ารับการพิจารณาคดีก่อน
‎เธออ้างสิทธิ์ทุกอย่างที่อ้างได้
‎อะไรที่ยกฟ้องได้ ก็ถูกยกฟ้องไปหมดแล้ว
‎ซึ่งคำตอบก็คือ…
‎โทษสี่ปี
‎คุณกเยฮยังชิมให้การว่าขณะเกิดเหตุ ‎เธอแค่รั้งเสื้อของเหยื่อ
‎และตีเหยื่อแค่สองสามครั้งค่ะ
‎ถ้าเราอ้างว่าการทำร้ายแบบนี้ ไม่สามารถ ‎มองเป็นการทำร้ายในทางกฎหมายได้ล่ะคะ
‎นี่ เหยื่อเจ็บหนักขนาดนี้นะ ‎พูดอะไรออกมา
‎จะว่าไปแล้ว
‎พอมาดูอีกที ‎เธอดูบาดเจ็บหนักมากเลยนะคะ
‎จำเลยเป็นคนรูปร่างเล็กค่ะ
‎แน่นอนว่า สรีระผู้สมรู้ร่วมคิด ‎อาจจะใหญ่กว่าเธอ
‎แต่ถึงยังไงก็เป็นการตบตี ‎ด้วยมือเปล่าของผู้หญิงสองคนนี่คะ
‎พวกเขาไปถึงบ้านเหยื่อได้ไม่นาน ‎ก็ถูกตำรวจจับกุมในทันที
‎ก็น่าจะมีเวลาแค่ไม่มาก ‎เป็นไปได้ที่จะมีบาดแผลสาหัสขนาดนั้นเหรอคะ
‎โอเค ผมว่าเราคงต้องเช็กสักหน่อย ‎ว่ามันเป็นมายังไง
‎ค่ะ แล้วก็เราว่าจะไปพบทนาย ‎ที่เคยว่าความให้คุณคิมจองฮีด้วยค่ะ
‎เผื่อว่าจะมีส่วนที่น่าเสียดายหรือพลาดไป ‎ตอนพิจารณาคดีก่อนหน้า
‎ครับ ก็ไม่ใช่ความคิดที่แย่หรอก
‎แต่สำหรับทนาย ‎เวลาคือทรัพยากรที่สำคัญสุดครับ
‎รักษาสมดุลดีๆ อย่าใช้เวลา ‎กับคดีใดคดีหนึ่งมากเกินไป
‎- ค่ะ ‎- ค่ะ รับทราบค่ะ
‎ช่วยทำให้เธอร่มๆ ด้วย
‎ค่ะ
‎นี่ มินอู
‎ฉันจะเล่าอะไรให้ฟังอย่างหนึ่ง
‎มีใครบางคน
‎มีคนคนหนึ่ง
‎แล้วฉันก็คิดว่าฉัน
‎กำลังทำให้คนคนนั้น
‎คิดว่าฉันไม่ได้ชอบเขา
‎ทั้งที่จริงๆ แล้วนายชอบน่ะนะ
‎อือ
‎อะไรของนาย งั้นก็บอกชอบไปซะสิ
‎แต่ว่า…
‎มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นน่ะสิ
‎ทำไม
‎รักในที่ทำงานล่ะสิ
‎นี่
‎เป็นถึงหนุ่มสุดป๊อปแห่งฮันบาดา ‎จะไปเครียดอะไรเบอร์นั้น
‎นี่ จุนโฮ ‎นายก็จัดแจงเป็นหมายเลขก่อนสิ
‎เธอเบอร์หนึ่งนะ เธอเบอร์สอง ‎ส่วนเธอเบอร์สาม
‎- แล้วก็คบเรียงตามเบอร์ซะเลย ‎- ไอ้นี่พูดอะไรเหลวไหล
‎ช่างเถอะ
‎ฉันไม่บอกนายแล้ว เอาเหล้ามาดีกว่า
‎- ทนายเหรอ ‎- นี่
‎จุ้นอะไรนักหนา
‎ก็แค่ใครสักคนที่แบบว่า
‎เจอหน้ากันบ่อยๆ อะไรประมาณนั้น
‎ปัดโธ่ ทีมดำเนินคดีสินะ
‎ไหน ขอนึกแป๊บ
‎คงไม่ใช่อูยองอูแล้วหนึ่ง
‎โอ๊ย ก็บอกว่าช่างมันไง
‎นาย
‎ช่างเหอะ นายมัน…
‎นายมันโง่
‎เป็นคนโง่ที่เอาแต่คิดว่าคนนั้นเป็นใคร
‎ช่างเถอะ นอนไปเลยไป
‎ไม่ไง ก็ฉันจะช่วยนายไง
‎ฉันต้องรู้ว่าเป็นใคร ถึงจะช่วยถูก
‎บอกพี่มาสิจ๊ะ
‎จุนโฮ
‎ฉันน่ะรู้หมดแหละ
‎ฉันดูออกทุกอย่าง
‎ชเว…
‎ได้ยินที่ศาลบอกเมื่อกี้แล้วใช่ไหมครับ ‎อีกสองสัปดาห์ต้องมาที่นี่อีกนะครับ
‎- อ้อ ‎- อือ
‎ขอเศษเงินหน่อยสิ ฉันไม่มีค่ารถกลับบ้าน
‎เอาอีกแล้วนะ
‎บ้านก็ไม่มีสักหน่อย ‎ไหงมาขอค่ารถกลับบ้านล่ะครับ
‎ไปเถอะครับ
‎ทนายควอนจูโฮคะ
‎ฉันชเวซูยอนที่ติดต่อไปหา
‎ส่วนนี่ทนายอูยองอูค่ะ
‎ฮันบาดาเหรอ
‎ค่ะ ฉันติดต่อไปเพราะคดี ‎ของคุณคิมจองฮีกับคุณกเยฮยังชิม
‎ที่คุณทนายควอนจูโฮรับผิดชอบ ‎เมื่อห้าปีก่อนน่ะค่ะ
‎ผมต้องไปขึ้นศาลคดีอื่นต่อเลยครับ ‎เดินไปคุยไปดีไหมครับ
‎ค่ะ
‎คุณกเยฮยังชิมโผล่มาแล้วเหรอครับ
‎ตอนนั้นเธอหนีไป ไม่ยอมมาขึ้นศาลนี่
‎ค่ะ ใช่แล้วค่ะ
‎แต่ว่า ไม่รู้ผมจะช่วยได้หรือเปล่านะครับ
‎คดีนี้ห้าปีมาแล้ว ผมจำอะไรไม่ค่อยได้หรอก
‎อีกอย่าง ทนายของรัฐ ‎มีคดีที่ต้องรับผิดชอบจนล้นมือ
‎เหมือนต้องเคลียร์คดีให้หมดไปในแต่ละวัน
‎แบบนั้นยิ่งน่าจะมีส่วนที่น่าเสียดาย ‎ไม่ใช่เหรอคะ
‎อย่างเช่นจุดที่คุณทนายอยากสืบเพิ่ม ‎แต่สถานการณ์ไม่อำนวย
‎ก็เลยจำเป็นต้องปล่อยผ่านไปน่ะค่ะ
‎ไม่รู้สิครับ
‎คุณกเยฮยังชิมรูปร่างค่อนข้างเล็ก
‎แล้วคุณคิมจองฮีเป็นยังไงเหรอคะ
‎รูปร่างเหรอครับ
‎เท่าที่ผมจำได้ พวกเธอตัวเล็กทั้งคู่ครับ
‎นี่เป็นภาพถ่ายบาดแผล ‎ของเหยื่อ คุณอีซุนยอง
‎จำได้ไหมคะ
‎เป็นการบาดเจ็บที่สาหัสเกินกว่า
‎จะเป็นผลจากการทำร้าย ‎ของผู้หญิงตัวเล็กสองคนในเวลาสั้นๆ ไหมคะ
‎ได้ยินแบบนี้ผมก็เห็นด้วยนะ
‎แต่ว่า ทราบใช่ไหมครับ
‎ว่าหลักฐานที่ทรงพลังและมีอำนาจพลิกคดี ‎ในการพิจารณาคดีอาญาที่สุดก็คือ…
‎ก็คือ…
‎ใบวินิจฉัยของแพทย์ครับ
‎แต่ลองคิดดูนะ
‎ใบวินิจฉัยส่วนใหญ่ ‎ที่ใช้ยื่นในการพิจารณาคดีอาญา
‎เป็นการสันนิษฐานทางคลินิก ‎ที่แพทย์เขียนขึ้นโดยฟังจากคนไข้ครับ
‎มีไม่กี่กรณีหรอก ‎ที่มีผลการทดสอบเชิงวัตถุวิสัยสนับสนุน
‎ก็เลยเป็นธรรมดา ‎ที่จะมีส่วนที่น่าสงสัยและคลุมเครือ
‎แต่ก็มักจะโต้แย้งยากครับ
‎อ้อ
‎พอมาลองนึกดู ผมว่าหมอคนนั้น ‎มีอคตินิดหน่อยนะครับ
‎หมอคนนั้นเหรอคะ
‎หมอที่ออกใบวินิจฉัยให้เหยื่อน่ะครับ
‎หลังการพิจารณาคดีจบลงสักพัก ‎ผมอ่านหนังสือพิมพ์อยู่
‎แล้วบังเอิญเห็นคอลัมน์ที่หมอคนนี้เขียนครับ
‎มันเกี่ยวกับผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ ‎จะบอกว่ายังไงดีล่ะ
‎แบบว่ามันรู้สึกได้ถึงอคติที่มีต่อผู้แปรพักตร์
‎จำหัวข้อคอลัมน์ได้ไหมคะ
‎สักครู่นะครับ ผมขอเสิร์ชแป๊บ
‎นี่ไง
‎"หญิงเกาหลีรายหนึ่งที่ถูกผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ ‎ทำร้ายร่างกายได้มาหาผู้เขียน"
‎เขาพูดถึงคดีนี้ใช่ไหมล่ะครับ
‎พอได้อ่านอันนี้แล้วผมก็แอบช้ำใจ
‎และคิดว่าในคดีที่จำเลยทุกคน ‎เป็นผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ
‎ทำไมคนแบบนี้ ‎ถึงต้องมาเขียนใบวินิจฉัยให้เหยื่อด้วย
‎บ้านคุณอีซุนยอง…
‎บ้านคุณอีซุนยองอยู่ชั้นสองใช่ไหมครับ
‎ค่ะ ไปกันเลยไหมคะ
‎ครับ
‎เวรเอ๊ย
‎ไอ้บ้านเส็งเคร็งนี่
‎จะไปไหนคะ
‎ปล่อย
‎ปล่อยฉัน
‎อูยองอู เธอโอเคไหม
‎เอาเงินนั้นไปไม่ได้นะคะ
‎นังนี่
‎อย่าสำออยให้มาก
‎เราต้องโทรแจ้งตำรวจนะคะ
‎- ไม่ไหวแล้วนะ ฉันทนไม่ไหวแล้ว ‎- เดี๋ยวครับ
‎ผมว่ามีคนโทรอยู่พอดีนะครับ
‎ตำรวจใช่ไหมคะ ‎โทรจากเลขที่ 52 ซอยดงแบคนะคะ
‎โอ๊ย ฉันหนวกหูจนอยู่ไม่ได้แล้ว ‎เพราะพวกบ้านชั้นบนนั่น
‎รีบส่งตำรวจมาหน่อยนะคะ
‎นี่มันกี่ครั้งกี่หนแล้ว
‎เร็วเข้าล่ะ
‎คุณอีซุนยอง
‎เราเป็นทนายความของคุณกเยฮยังชิมนะคะ
‎เรามีเรื่องจะคุยด้วยสักครู่ค่ะ
‎ถ้าเกิดว่าฉันตายเร็วนะ
‎- คุณอีซุนยอง ‎- เป็นความผิดไอ้หนุ่มชั้นบนนั่นล้วนๆ
‎เล่นทำลาย ทุบ ปาข้าวของได้ไม่เว้นวัน
‎หัวใจฉันเต้นรัวจนไม่รู้จะตายตอนไหน
‎ถึงฉันจะอยากทำทุกวิถีทาง ‎เพื่อเฉดหัวคนพวกนั้นไป
‎แต่พอนึกถึงยัยคนนั้นที่ถูกตบตี ‎ฉันก็สงสารจับใจ
‎ตอนแรกฉันก็นึกว่าคงไม่นาน ‎อยู่ๆ ไปก็เป็นแบบนี้มาตั้งห้าปีแล้ว
‎เวลาที่บ้านชั้นบนเป็นแบบนั้น ‎คุณป้าโทรแจ้งตำรวจตลอดไหมครับ
‎โทรสิ
‎เธอคิดว่าคนตบตีเมียพรรค์นั้น ‎มันจะยอมฟังถ้าฉันห้ามเหรอ
‎แต่พอตำรวจมา เขาก็สงบลง
‎ถึงจะแค่แป๊บเดียวก็เถอะ
‎งั้นคุณป้าก็เคยโทรแจ้งตำรวจ ‎ตอนที่บ้านนั้นตีกันเมื่อห้าปีก่อนด้วยสิครับ
‎แหงสิ
‎จะว่าไป เดี๋ยวนี้พอฉันเอ่ยบ้านเลขที่
‎ป้อมตำรวจก็ส่งตำรวจมาหาฉัน
‎อย่างกับมาส่งจาจังมยอนเชียวล่ะ
‎คุณอีซุนยองล่ะครับ ได้เจอไหม
‎ไม่ค่ะ เธอไม่ตอบเลย
‎โอ๊ย โดนสามีตบน่วมซะขนาดนั้น
‎ใครมันจะโผล่หน้ามาให้เห็นล่ะ ‎ขายหน้าตาย
‎โอ๊ย ฉันล่ะเอียน
‎ผมว่าเจ้าของบ้านน่าจะโทรแจ้งตำรวจ ‎ทุกครั้งที่บ้านนั้นทะเลาะกัน
‎ถ้างั้น ก็น่าจะมีบันทึกการแจ้งเหตุ ‎ก่อนเกิดเหตุการณ์นั้นไหมครับ
‎จริงด้วยค่ะ เราคงต้องเช็ก ‎บันทึกการแจ้งเหตุ
‎- ไม่เป็นอะไร… ‎- อูยองอู
‎ค่ะ ถ้าส่งแล้ว ‎รบกวนส่งข้อความมาหน่อยนะคะ
‎ค่ะ
‎ว้าย แม่ร่วง
‎คิดยังไงกับอีจุนโฮครับ
‎- อะไรนะคะ ‎- ผมถามว่าคิดยังไงกับจุนโฮในฐานะผู้ชาย
‎ดูท่าทนายควอนมินอูจะว่างมากนะคะ
‎ผมคิดมาหลายตลบแล้ว คนที่จุนโฮชอบ ‎ยังไงก็น่าจะเป็นทนายชเวซูยอน
‎คะ
‎ทำงานที่ฮันบาดา
‎เป็นทนายของทีมดำเนินคดี ‎แล้วก็เป็นคนที่เจอเขาบ่อยๆ
‎นั่นมันชเวซูยอนชัดๆ
‎ทำไมครับ
‎ไม่ชอบจุนโฮเพราะเขาไม่ใช่ทนายเหรอ
‎คุณจุนโฮเขาพูดอะไรถึงฉันเหรอคะ
‎บอกอะไรทนายควอนมินอู
‎เปล่าหรอก
‎เราอยู่ด้วยกัน ก็เลยคุยกันหลายเรื่อง
‎อยากรู้เหรอ
‎เปล่านะคะ
‎ด้วยเหตุนี้ เราจึงอยากเรียกตัวเหยื่อ ‎คุณอีซุนยองมาเป็นพยานค่ะ
‎ศาลที่เคารพครับ
‎เหยื่อถึงขั้นถูกถามค้านแล้ว
‎ในการพิจารณาคดีห้าปีก่อนครับ
‎การเรียกเหยื่อมาเป็นพยานอีกครั้ง ‎มันไม่จำเป็นและไม่ยุติธรรมนะครับ
‎จำเลยเล่นหนีไป แล้วโผล่มาตามใจชอบ
‎มีสิทธิ์อะไรมาสั่งเหยื่อ ‎ให้ไปๆ มาๆ ด้วยล่ะครับ
‎นี่เป็นการ…
‎เป็นสิทธิ์ขั้นพื้นฐานของประชาชน ‎ที่จะได้รับการพิจารณาคดีอย่างเป็นธรรมค่ะ
‎จำเลยที่หนีไปแล้วกลับมา ‎ไม่ใช่ประชาชนของเกาหลีหรือไงคะ
‎- เหยื่อ… ‎- เดี๋ยวๆ
‎ถิ่นตระกูลของทนายคือที่ไหนครับ
‎- คะ ‎- ถิ่นตระกูลไงครับ หมายถึงนามสกุลน่ะ
‎อ้อ ตระกูลอู จากทันยางค่ะ
‎ทันยาง ก็แปลว่าอยู่ชุงชองเหนือน่ะสิ
‎ว่าแต่รีบอะไรขนาดนั้น ‎ถึงได้ขัดคำพูดคนอื่นเขาครับ
‎ไม่เหมือนกับคนชุงชองเหนือเลย
‎- คะ ‎- การขัดคำพูดคนอื่น มันดูไม่ดีนะครับ
‎อย่าทำนะครับ
‎ในศาลแห่งนี้ที่มีผมเป็นผู้พิพากษา
‎ห้ามพูดขัดคนอื่นครับ
‎อ้อ ค่ะ
‎ขอเสียมารยาทหน่อยนะครับ
‎ไม่ทราบว่าท่านผู้พิพากษาตระกูลรยู ‎จากพุงซานหรือเปล่าครับ
‎อัยการทราบเรื่องนั้นได้ยังไงครับ
‎ถ้าเป็นตระกูลรยูจากพุงซาน
‎ก็แปลว่าเป็นตระกูลเก่าแก่ ‎ที่ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านอันดงฮาฮเวน่ะสิครับ
‎ท่านผู้พิพากษาให้ความรู้สึกแบบนั้นน่ะครับ
‎เหรอครับ
‎ผมตระกูลคิมจากอันดง
‎แล้วพอดีว่าพุงซานอยู่ในเมืองอันดง ‎ถ้ามองในภาพรวม
‎ท่านผู้พิพากษากับผม ‎เป็นคนบ้านเกิดเดียวกันเลยนะครับ
‎อือ จริงด้วยนะครับ
‎ครับ
‎ยินดีที่ได้พบนะครับ
‎ครับ ยินดีที่ได้พบครับ
‎ศาลที่เคารพคะ การเรียกเหยื่อ ‎คุณอีซุนยองมาในฐานะพยาน…
‎ถิ่นตระกูลของทนายอยู่ที่ไหนครับ
‎โอ๊ะ ศาลที่เคารพคะ
‎เมื่อครู่ศาลที่เคารพพูดขัดคนอื่นนะคะ
‎อะไรนะครับ
‎ในศาลแห่งนี้ที่มีท่านเป็นผู้พิพากษา
‎ห้ามพูดขัดคนอื่นค่ะ
‎มันผิดกฎนะคะ
‎นับแต่นี้จนการพิจารณาคดีจบลง
‎ถ้าทนายมีอะไรจะพูด ‎ให้ยกมือขึ้นก่อนนะครับ
‎ห้ามเปิดปากพูดโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผม
‎มีอะไรครับ
‎ศาลที่เคารพคะ ฉัน…
‎ตระกูลชเวจากวอนจูค่ะ
‎ผู้พิพากษาชเวโบยอน ‎ที่ใช้สำนักงานชั้นเดียวกับท่าน
‎ก็ตระกูลชเวจากวอนจูค่ะ
‎เขา…
‎คือคุณพ่อฉันค่ะ
‎อ้าว
‎ลูกสาวอธิบดีผู้พิพากษาชเวโบยอนเหรอครับ
‎- ค่ะ ‎- คุณพระ
‎อธิบดีผู้พิพากษาชเวโบยอน ‎เป็นรุ่นน้องที่ผมเอ็นดูมากเลยนะ
‎เราไปกินข้าวกันบ่อยๆ ด้วยนะ
‎ผมเคยได้ยินผ่านๆ ว่าลูกชายเขาเป็นหมอ
‎สรุปว่าลูกสาวเป็นทนายความสินะ
‎เขาเลี้ยงลูกมาดีเชียวนะเนี่ย
‎แหม อิจฉาจัง
‎ขอบคุณนะคะ
‎ฉันจะเรียนคุณพ่อให้ค่ะ
‎ดีเลยครับ ดีเลย
‎เหลือเชื่อเลย
‎เราคุยกันถึงไหนแล้วนะ
‎เรากำลังคุยกันว่า ‎ให้เรียกเหยื่อมาเป็นพยานค่ะ
‎อ้อ งั้นก็เรียกมาเถอะครับ
‎อะไรนะครับ
‎ไหนๆ ก็มีการพิจารณาคดีแล้ว ‎เราก็ต้องทำให้ถูกต้องสิครับ
‎ทำไมเหรอ มีปัญหาอะไรครับ
‎เอ่อ…
‎เปล่าครับ เปล่า
‎ใช่เห็นๆ ทำมาเป็นเหนียม
‎สองคนนั้นเหมาะสมกันเนอะ
‎หนุ่มหล่อสาวสวยสุดๆ
‎เหมือนว่าจุนโฮ ‎จะชอบทนายชเวซูยอนเลย ว่าไหมครับ
‎อ้อ คุณคงไม่ค่อยดื่มกาแฟนี่เอง
‎ที่จริง ฉันเองก็…
‎ทนายอูคงไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนั้นใช่ไหม
‎คู่ฉันไปอยู่ไหนนะ
‎พยานคนต่อไป ‎คือเหยื่อ คุณอีซุนยองครับ
‎พยาน เชิญออกมาข้างหน้าครับ
‎(ทนาย จำเลย)
‎(คณะลูกขุน)
‎(อัยการ)
‎"คำปฏิญาณ"
‎"ข้าพเจ้าขอปฏิญาณว่าจะพูดความจริง ‎โดยปราศจากการปิดบังและปรุงแต่ง
‎หากโกหก
‎ข้าพเจ้ายินยอมรับโทษจากการเบิกความเท็จ"
‎ทนาย เชิญซักถามพยานได้ครับ
‎เดี๋ยวนะ
‎ทนายชเวซูยอนออกไปสิครับ
‎คะ
‎คณะลูกขุนกำลังเห็นใจเหยื่ออยู่ ‎ผมว่าเราไม่ควรแข็งกระด้าง
‎ทนายชเวซูยอนออกไป ‎แล้วพูดให้นุ่มนวลนะครับ
‎อ้อ ค่ะ
‎คุณอีซุนยองคะ สวัสดีค่ะ
‎ค่ะ
‎แค่นึกถึงเหตุการณ์เมื่อห้าปีก่อน ‎คุณก็คงจะเจ็บปวดแล้วแท้ๆ
‎ขอบคุณมากนะคะ ‎ที่มาเป็นพยานให้ในวันนี้
‎คุณมีรอยช้ำและบาดแผลเยอะเลยนะคะ
‎ได้แผลมาได้ยังไงเหรอคะ
‎ขอค้านครับ
‎เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับคดีครับ
‎จะเอาแต่ทักทายไปจนเมื่อไหร่ครับ
‎ศาลที่เคารพคะ ‎อนุญาตให้ฉันซักถามต่ออีกหน่อยเถอะค่ะ
‎เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคดีค่ะ
‎ในเมื่อยืนยันว่าเกี่ยวข้องกับคดี ‎เราจะฟังต่อไปแล้วกันครับ
‎คำค้านตกไปครับ
‎พอจะบอกได้ไหมคะว่าบาดเจ็บได้ยังไง
‎เอ่อ…
‎ค่ะ ก็…
‎ไม่ทราบว่า…
‎สามีตบตีคุณหรือเปล่าคะ
‎ขอค้านครับ
‎เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับคดีครับ
‎มีบันทึกของตำรวจระบุว่า ‎ตำรวจได้รับแจ้งว่าสามีของคุณอีซุนยอง
‎ทำร้ายร่างกายคุณอีซุนยอง ‎วันที่ 6 พฤศจิกายน 2017
‎ซึ่งเป็นสองวันก่อนเกิดเหตุค่ะ
‎การจำแนกว่าการบาดเจ็บของคุณอีซุนยอง ‎เกิดจากการทำร้ายของจำเลยทั้งหมด
‎หรือเกิดจากการทำร้ายของสามีเหยื่อ ‎เรื่องนั้นสำคัญนะคะ
‎อนุญาตให้เราตรวจสอบความจริงเถอะค่ะ
‎ผมเข้าใจที่ทนายจะสื่อนะครับ
‎ฉะนั้นให้ซักถามเฉพาะเหตุการณ์ ‎ขณะเกิดเหตุครั้งนั้นนะครับ
‎ห้ามถามเรื่องบาดแผลในปัจจุบันอีกนะครับ
‎ค่ะ
‎งั้นฉันจะถามใหม่ค่ะ
‎พยาน เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2017
‎จำได้ไหมคะว่าตำรวจได้รับแจ้งให้มาบ้านคุณ
‎ถ้าพูดถึงปี 2017…
‎มันก็ผ่านมาห้าปีแล้วนี่คะ
‎ฉันจำไม่ได้ค่ะ
‎วันนั้น คุณอีซุนยองถูกสามีทุบตี
‎เจ้าของบ้านที่อยู่ชั้นล่าง ‎จึงโทรแจ้งตำรวจค่ะ
‎มีบันทึกการแจ้งเหตุอยู่ตรงนี้ ‎คุณจำไม่ได้เหรอคะ
‎ฉันจำไม่ได้ค่ะ
‎โกหกตาใส
‎โดนสามีตบตีมาทั้งชีวิต ‎สมองเลยเลอะเลือนเหรอ
‎ทำอะไรเนี่ย เงียบเลยนะครับ
‎จำเลย คุณว่าอะไรนะครับ
‎เธอน่ะ ไม่ได้โดนเราตบมากนักหรอกค่ะ
‎ต่อให้อยากฟาดยังไง เราก็ไม่มีเวลาด้วยซ้ำ ‎เพราะตำรวจบุกเข้ามาค่ะ
‎แล้วดูจิตใจโสโครกที่มีเจตนาแฝงนั่นสิคะ
‎เธอกำลังเหมารวมบาดแผล ‎ที่ถูกสามีตัวเองทำร้ายเป็นประจำ
‎แล้วเอาทุกอย่างมาโบ้ยใส่ฉันนะคะ
‎เป็นคำโกหกทั้งนั้นเลยค่ะ
‎ศาลที่เคารพ
‎จำเลยกำลังดูหมิ่นเหยื่อ ล้อเลียนศาล
‎และไม่สำนึกผิด ‎ในสิ่งที่ตนก่อไว้เลยครับ
‎ครับ
‎ดูเป็นแบบนั้นนะครับ
‎ดูเป็นแบบนั้นจริงๆ ครับ
‎ศาลที่…
‎ต้องยกมือก่อนนะคะ
‎อะไรนะ
‎ในการพิจารณาคดีนี้ ถ้าทนายมีอะไรจะพูด
‎ให้ยกมือขึ้นก่อนถึงจะพูดได้ค่ะ
‎เราเปิดปากพูดไม่ได้ ‎ถ้าผู้พิพากษาไม่อนุญาตค่ะ
‎ทำไมล่ะครับ
‎ฉันว่าคงจะเป็นเพราะผู้พิพากษา ‎ตระกูลรยูจากพุงซานมั้งคะ
‎มีอะไรครับ
‎ครับ
‎ศาลที่เคารพ ต้องขอโทษด้วยนะครับ
‎จำเลยแค่ไม่คุ้นเคยกับการขึ้นศาล ‎จึงอารมณ์ร้อนไป
‎และพลั้งปากโดยไม่ได้มาจากใจจริง
‎ขออนุญาตหยุดพักสักครู่ ‎ให้จำเลยสงบสติอารมณ์ได้ไหมครับ
‎อัยการ มีอะไรจะซักถามพยานไหมครับ
‎เอ่อ…
‎ไม่ครับ
‎ไม่มีครับ
‎พยาน เชิญกลับบ้านเลยก็ได้ครับ
‎ผมไม่อนุญาตให้เหยื่อกับจำเลย ‎มาพบกันในห้องพิจารณาคดีนี้อีกครับ
‎เราจะพักสิบนาทีครับ
‎ทุกคนลุกขึ้นครับ
‎จำเลย
‎มีสติหน่อยนะครับ
‎คุณจะขัดขวางเราไม่ได้นะครับ
‎ขัดขวางเหรอคะ
‎ก็คุณพูดจาอ้อมโลกไปไกล
‎ฉันก็เลยจี้จุดให้ไง
‎ก็เพราะคุณจี้จุดให้ ‎มันถึงกลายเป็นแบบนี้ไงครับ
‎การพิจารณาคดีมีขั้นตอน มีรูปแบบอยู่นะครับ
‎ไม่ใช่การจิกหัวกันตามตลาด
‎ได้โปรดช่วยให้เรา ‎ได้ทำตามกลยุทธ์ของเรานะครับ
‎การจิกหัวกันตามตลาดเหรอ
‎ถ้าคุณทนายทำ เรียกกลยุทธ์ ‎พอฉันทำ เรียกการจิกหัวตามตลาดเหรอ
‎ดูถูกฉันอยู่เหรอคะ
‎- คุณทนายไม่ได้จะสื่อแบบนั้น ‎- มันจะไม่ใช่ได้ยังไง
‎น้องเข้าข้างเขา ‎เพราะตัวเองก็เป็นทนายใช่ไหม
‎ฉันทำลงไป ‎เพราะฉันหงุดหงิดเกินกว่าจะนั่งดูเฉยๆ
‎ร่มๆ
‎การพิจารณาคดีนี้ไม่ใช่เพื่อปลดปล่อย ‎ความอัดอั้นใจของคุณกเยฮยังชิม
‎แต่เพื่อรับการลดโทษต่างหากค่ะ
‎นึกถึงลูกสาว ‎ที่รออยู่ในสถานสงเคราะห์นะคะ
‎ถ้าอยากเจอกเยฮายุนเร็วขึ้น ‎แค่สักวันก็ยังดี
‎คุณต้องเชื่อฟังเรานะคะ
‎ร่มๆ
‎เอาล่ะ ร่มๆ เก่งมากครับ
‎พอแล้ว พอ
‎ต่อไปคือหมอคนนั้นใช่ไหม
‎ค่ะ
‎ถ้าเขาเห็นด้วยแต่โดยดี ‎ว่าอาจเป็นบาดแผลที่เกิดจาก
‎การทำร้ายของสามี เราก็โชคดีไป
‎แต่ถ้าเขาแสดงท่าทีแปลกๆ ‎เราก็ต้องออกตัวแรงด้วย
‎เราต้องเน้นว่าพยานมีอคติ ‎ต่อผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ
‎เพื่อลดความน่าเชื่อถือ
‎คราวนี้…
‎ทนายอูยองอูลุยนะ
‎เพราะฉัน…
‎กระด้างเหรอคะ
‎อือ ทำให้เห็นหน่อย
‎ค่ะ
‎(พยาน)
‎นี่เป็นใบวินิจฉัยอาการบาดเจ็บ
‎ที่พยานเขียนเมื่อห้าปีก่อน ‎หลังจากที่ตรวจคุณอีซุนยองด้วยตัวเองครับ
‎ช่วยอ่านส่วนที่ขีดเส้นใต้ได้ไหมครับ
‎ครับ
‎"อาการเคล็ดและตึงกระดูกคอ
‎ต้องการการรักษา 14 วัน ‎นับตั้งแต่วันที่รับการวินิจฉัย"
‎"รอยฟกช้ำและบาดแผลตามร่างกาย ‎เนื่องจากการทำร้ายร่างกายโดยไม่เลือก"
‎"ความเสียหายของรากผมและหนังศีรษะ ‎เกิดจากการกระชากผมรุนแรง"
‎พยานวินิจฉัยว่าสาเหตุของอาการเหล่านี้ ‎คืออะไรครับ
‎ครับ
‎ผมมองว่าเป็นเพราะการใช้ความรุนแรง ‎ของจำเลยที่นั่งอยู่ตรงนั้นกับผู้สมรู้ร่วมคิดครับ
‎จบการซักถามครับ
‎ทนาย เชิญถามค้านครับ
‎ก่อนเกิดเหตุสองวัน ‎ในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2017
‎มีบันทึกระบุว่าตำรวจได้รับแจ้งว่า ‎สามีของคุณอีซุนยองทำร้ายร่างกายเธอค่ะ
‎พยานเป็นผู้ออกใบวินิจฉัยในตอนนั้น ‎คุณทราบความจริงนี้ไหมคะ
‎ไม่ครับ ไม่ทราบครับ
‎งั้นเมื่อทราบความจริงแล้ว ‎พยานคิดว่าการบาดเจ็บของคุณอีซุนยอง
‎เป็นเพราะสามีทำร้ายร่างกายเหยื่อ ‎ไม่ใช่เพราะจำเลยไหมคะ
‎ไม่ครับ
‎ผมยังคงคิดว่าเป็นเพราะจำเลยอยู่ครับ
‎ทำไมคะ
‎ไม่ใช่ว่ามีชื่อคนทำร้าย ‎เขียนอยู่บนบาดแผลสักหน่อยนี่คะ
‎ผมดูออกได้จากบาดแผลครับ
‎ผมเป็นหมอนี่ครับ
‎พอจะอธิบายได้ไหมคะว่าทราบได้ยังไง ‎โดยอิงจากความจริงทางการแพทย์
‎ผมบอกความเห็นของแพทย์ ‎ในฐานะแพทย์ไปแล้ว
‎ถ้าจะให้ผมอิงจากความจริงทางการแพทย์อีก
‎ผมต้องทำอะไรอีกเหรอครับ
‎- ต้อนให้จนมุมครับ ‎- อือ
‎ต้นปี 2018
‎นี่คือคอลัมน์ที่พยานเขียน ‎อ่านหัวข้อให้ฟังได้ไหมคะ
‎ขอค้านครับ
‎เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับคดีครับ
‎- ว่ามาครับ ‎- ประโยคแรกของคอลัมน์ก็คือ
‎"หญิงเกาหลีรายหนึ่งที่ถูกผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ ‎ทำร้ายร่างกายได้มาหาผู้เขียน" ค่ะ
‎ในเมื่อพยานกล่าวถึงคดีนี้โดยตรง ‎ก็แปลว่าคอลัมน์นี้เกี่ยวข้องกับคดีค่ะ
‎คำค้านตกไปครับ
‎ทนาย เชิญต่อครับ
‎พยาน ช่วยอ่านหัวข้อของคอลัมน์ทีค่ะ
‎ศาลที่เคารพครับ
‎ผมขอไม่พูดถึงเรื่องนี้ได้ไหมครับ
‎ปฏิเสธการให้การเหรอครับ
‎เหตุผลล่ะ
‎ตั้งแต่เขียนอันนี้ ‎ผมก็โดนรุมด่าเยอะมากครับ
‎ได้รับคอมเมนต์แย่ๆ รวมถึงการโทรมาต่อว่า
‎แถมได้รับจดหมายข่มขู่ด้วยนะครับ
‎น่าเสียดาย แต่นั่นไม่เข้าข่าย ‎เหตุผลที่จะปฏิเสธการให้การครับ
‎อ่านหัวข้อมาครับ
‎"กลุ่มผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ ‎กลายเป็นกลุ่มอาชญากร"
‎พยานอ้างว่า "ผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ
‎เป็นปัญหาใหญ่ในสังคมเกาหลีอยู่แล้ว"
‎"การที่รัฐมอบเงินทุนตั้งตัว ‎ให้กับเหล่าผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ
‎ก็ไม่ต่างจากการให้เงินจูงใจในการก่อเหตุ ‎กับเหล่าอาชญากร" ค่ะ
‎ถูกต้องไหมคะ
‎เรื่องนั้น…
‎คือ
‎ผมไม่ได้ทำแบบนั้นเพราะมีอคตินะ ‎ผมช่วยแจ้งสถิติต่างหากครับ
‎ทราบไหมครับ ว่าอัตราการเกิด ‎อาชญากรรมของผู้แปรพักตร์คือเท่าไร
‎ตั้งสิบเปอร์เซ็นต์เลยนะครับ
‎มากกว่าอัตราการเกิดอาชญากรรม ‎ของคนเกาหลีโดยเฉลี่ยถึงสองเท่า
‎แถมอัตราการก่ออาชญากรรมซ้ำ ‎ยังสูงกว่าของชาวเกาหลีถึงห้าเท่า
‎ขนาดนี้แล้ว ผู้แปรพักตร์ ‎ยังไม่ใช่กลุ่มอาชญากรอีกเหรอครับ
‎ถ้างั้น ความเห็นของพยาน ‎ที่บอกได้ว่าใครคือคนที่ทุบตี
‎ด้วยการมองแค่บาดแผลของเหยื่อ
‎ไม่เกี่ยวข้องกับความคิดของพยาน ‎ที่มีต่อผู้แปรพักตร์เหรอคะ
‎อะไรนะ
‎พยานอยากจะสื่อว่า
‎ความผิดของจำเลยร้ายแรงกว่า ‎ความผิดของสามีเหยื่อ ไม่ใช่เหรอคะ
‎เพราะสามีเหยื่อเป็นคนเกาหลี
‎แต่จำเลยเป็นผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ
‎ขอค้านครับ คำถามชี้นำครับ
‎เห็นชอบครับ
‎นี่ แต่เอาตรงๆ นะ
‎การทำให้ชายเกาหลีทั่วไปคนหนึ่ง ‎เป็นสามีที่ใช้ความรุนแรง
‎เพื่อจะทำอะไรดีๆ ให้ผู้แปรพักตร์ ‎แบบนั้นมันสมควรเหรอครับ
‎อะไรนะคะ
‎พูดตรงๆ การพิจารณาคดีนี้ ‎ก็ดำเนินการด้วยภาษีของประชาชน
‎ฉะนั้นก็ควรปกป้องคนเกาหลีด้วยกันสิครับ ‎ไม่ใช่ผู้แปรพักตร์แบบนั้น
‎ทนไว้ครับ คณะลูกขุนอยู่ข้างเราแล้ว
‎ผมเคารพในความคิดเห็นของพยาน
‎แต่ผู้แปรพักตร์ก็เป็นประชาชนชาวเกาหลีครับ
‎เพราะงั้นถึงมีการพิจารณาคดีนี้ไง
‎ครับ แน่นอนว่า…
‎ก็ใช่ครับ
‎กินข้าวอยู่งั้นเหรอ
‎กินบนเรือนขี้บนหลังคาไปแล้ว ‎ยังมีหน้ากินข้าวอยู่อีกเหรอ
‎ยังกินข้าวลงอีกเหรอ ไอ้โง่เอ๊ย
‎- ทำอะไรของนาย เป็นบ้าหรือไง ‎- นายนั่นแหละบ้าไปแล้วเหรอ
‎รู้บ้างไหมว่าฉันทุ่มเทขนาดไหน ‎เพื่อให้ได้หมอธรรมมาเป็นลูกค้าเรา
‎อะไรนะ หมอธรรมเหรอ
‎เออ ไอ้เวร
‎ชมรมหมอผู้รักความยุติธรรม หมอธรรม ‎หายวับไปแล้วเพราะนาย
‎นายให้ควอนบยองกิลไปนั่งที่นั่งพยาน ‎โดยไม่รู้เลยเหรอ
‎ว่าเขาเป็นผู้บริหารหมอธรรม
‎ฉันต้องรับมือกับประธาน ‎ของที่นั่นมาตั้งเท่าไร รู้ไหม
‎คงไม่รู้หรอก
‎ควอนบยองกิลปฏิเสธ ‎ที่จะพูดถึงเรื่องคอลัมน์นั่นแล้วแท้ๆ
‎แต่ทนายความของฮันบาดา ‎ก็ยังตื๊อให้เขาพูดถึงจนได้ไง
‎ให้ตาย
‎โธ่เอ๊ย
‎มันเป็นแบบนี้เพราะนายพาพวกเด็กๆ ‎มาทำคดีสาธารณประโยชน์ใช่ไหม
‎หือ มยองซอก
‎นายเป็นทนายมาตั้งกี่ปีแล้ว ‎ทำไมยังพลาดเรื่องแบบนี้อีก
‎กับอีแค่คดีสาธารณประโยชน์
‎เพราะคดีนั่นคดีเดียว ‎เราถึงเสียลูกค้ามูลค่าหลายพันล้านไป
‎ฉันเข้าใจแล้ว พอเถอะ
‎เพื่อนร่วมรุ่นคนเดียวที่ฉันมี
‎นอกจากจะช่วยอะไรฉันไม่ได้แล้ว ‎ยังทำลายฉันอีกเหรอ
‎โว้ย หงุดหงิด
‎มีแค่ฉันนี่แหละที่ห่วงบริษัท
‎ขอโทษนะคะ ที่ไม่ได้เช็กประวัติพยานให้ดี
‎ขอโทษนะคะ ที่ทำให้เสียลูกค้า ‎มูลค่าหลายพันล้านไป
‎ไม่ใช่เรื่องที่เด็กใหม่ต้องมาขอโทษหรอก
‎ฉันสะเพร่าเอง
‎เรื่องนี้เป็นความผิดของฉัน ‎และฉันกำลังขายขี้หน้าสุดๆ เลยก็จริง
‎แต่ว่า
‎"กับอีแค่คดีสาธารณประโยชน์" "กับอีแค่ ‎ผู้แปรพักตร์คนเดียว" เราอย่าคิดแบบนั้นเลย
‎ถึงมันจะไม่ใช่คดีที่มูลค่าหลายพันล้าน
‎แต่เราก็ทำให้เต็มที่เถอะ
‎อ้อ ค่ะ
‎ค่ะ
‎อือ
‎กินให้เสร็จนะ
‎ฉันอับอายเกิน คงต้องขอตัวก่อน
‎ว้าว
‎(สร้างกฎหมายและระเบียบ)
‎- แม่ ‎- ฮายุน
‎แม่
‎แม่ขอโทษนะ
‎แม่
‎แม่ขอโทษนะ ฮายุน
‎ฮายุน
‎เก่งมาก
‎เก่งมากจ้ะ
‎กินคิมบับกัน
‎(ขาว 480 น้ำเงิน 680)
‎(รางวัลยอดเยี่ยม รางวัลความพยายาม ‎รางวัลโชคดี)
‎(งานกีฬาครอบครัว ‎ด้วยความฝันและความหวัง)
‎นี่ ยองอู กินแคนตาลูปสิ
‎ไม่ได้นะ ไม่ได้
‎ทำไมลูกพ่อหล่อแบบนี้
‎ยองอู ถือไว้นะ
‎- พ่อ ‎- ว่าไงจ๊ะ
‎ทำไมหนูไม่มีแม่
‎บทลงโทษของข้อหา ‎ชิงทรัพย์จนทำให้บาดเจ็บร้ายแรงชะมัด
‎ข้อหาฆ่าคนตายอย่างต่ำยังห้าปีเอง
‎แต่นี่ขั้นต่ำเจ็ดปีเนี่ยนะ ‎สมเหตุสมผลตรงไหน
‎เรายื่นขอให้ศาลพิจารณาเรื่องนี้ ‎ว่าขัดต่อรัฐธรรมนูญดีไหม
‎ถ้าศาลรัฐธรรมนูญ ‎วินิจฉัยว่าเรื่องนี้ขัดต่อรัฐธรรมนูญ
‎พี่ฮยังชิมอาจจะไม่มีความผิดก็ได้ไง
‎เรื่องนั้นเคยเกิดขึ้นมาหลายครั้งแล้วนะ
‎ปี 2001 ปี 2006 รวมถึงปี 2016
‎แล้วเป็นไง แห้วหมดเหรอ
‎อือ ถูกต้องตามรัฐธรรมนูญหมดเลย
‎ผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ ‎ถ้าจะพูดตรงๆ ก็คือผู้ลี้ภัยประเภทหนึ่งนี่
‎ไม่มีกฎหมายที่เอื้อให้กับ ‎ผู้ลี้ภัย ผู้อพยพ หรือชาวต่างชาติบ้างเหรอ
‎ไม่มี
‎คิดให้ดีสิ ไม่มีจริงเหรอ
‎ไม่มีจริงๆ แล้วก็ไม่ควรมีด้วย
‎มันจะเหมือนให้ใบอนุญาตก่ออาชญากรรม ‎ผู้ลี้ภัย ผู้อพยพ หรือชาวต่างชาติ
‎งั้นมันจะมีอะไรอีกล่ะ
‎อูยองอู เธอเป็นอัจฉริยะนี่
‎ใช้สมองหน่อยสิ
‎มันอาจจะดันทุรังไปหน่อย ‎แต่มีอย่างหนึ่งที่ฉันนึกออก
‎อะไรเหรอ
‎กฎหมายเกาหลีเหนือค่ะ
‎กฎหมายเกาหลีเหนือเหรอครับ
‎ที่เกาหลีเหนือก็มีข้อหาชิงทรัพย์ค่ะ
‎ประมวลกฎหมายอาญาเกาหลีเหนือ ‎มาตรา 288 ข้อหาชิงทรัพย์สินส่วนบุคคล
‎"ผู้ใดชิงทรัพย์สินส่วนบุคคลของผู้อื่น
‎โดยใช้กำลังประทุษร้าย ‎หรือขู่เข็ญเอาชีวิตหรือสุขภาพ
‎ต้องระวางโทษดัดนิสัยแรงงานไม่เกินสี่ปี"
‎แต่ตามกฎหมายอาญา
‎ที่ตีพิมพ์โดยมหาวิทยาลัยคิมอิลซอง
‎ข้อหาชิงทรัพย์ของเกาหลีเหนือ ‎เมื่อเปรียบเทียบกับของเกาหลีใต้
‎ต้องเป็นการประทุษร้ายและขู่เข็ญ ‎ในระดับที่รุนแรงมากค่ะ
‎การประทุษร้ายต้องรุนแรงมาก ‎พอจะทำให้เสียชีวิตหรือบาดเจ็บสาหัสได้
‎ส่วนการขู่เข็ญต้องเป็นการประทุษร้าย ‎ประเภทหนึ่งซึ่งส่งผลให้
‎เสียชีวิตทันทีหรือบาดเจ็บสาหัส
‎โดยที่เหยื่อไม่ได้ตอบรับ ‎คำขอของผู้ก่ออาชญากรรมค่ะ
‎ถ้าหากเป็นการประทุษร้าย ‎และขู่เข็ญที่ไม่ถึงขั้นนี้
‎ก็ไม่อาจตั้งข้อหาชิงทรัพย์ได้
‎อย่างมากก็จะเข้าข่าย ‎ข้อหาขโมยทรัพย์สินส่วนบุคคลค่ะ
‎ข้อหาขโมยทรัพย์สินส่วนบุคคลเหรอครับ
‎"ตามกฎหมายอาญาแห่งเกาหลีเหนือ ‎มาตรา 284"
‎"ข้อหาขโมยทรัพย์สินส่วนบุคคล"
‎"ผู้ใดที่ขโมยทรัพย์สินส่วนบุคคล
‎ต้องระวางโทษฝึกฝนแรงงานไม่เกินหนึ่งปี"
‎ศาลที่เคารพคะ โปรดสังเกตที่โทษค่ะ
‎ข้อหาชิงทรัพย์สินส่วนบุคคล
‎ต้องระวางโทษดัดนิสัยแรงงานไม่เกินสี่ปี
‎พูดอีกอย่างก็คือ ระวางโทษจำคุกไม่เกินสี่ปี
‎แต่โทษของข้อหาขโมยทรัพย์สินส่วนบุคคล
‎ต้องระวางโทษฝึกฝนแรงงาน ‎ไม่เกินหนึ่งปีเท่านั้นค่ะ
‎ถ้าในเกาหลีใต้ ‎นี่คือการได้รับโทษงานบริการสังคม
‎แค่เพียงไม่เกินหนึ่งปีเท่านั้นค่ะ
‎จบการบรรยาย ‎กฎหมายเกาหลีเหนือได้แล้วครับ
‎สรุปว่าคุณทนาย ‎พยายามจะเรียกร้องอะไรครับ
‎จำเลยเคยชินกับกฎหมายเกาหลีเหนือ
‎มากกว่ากฎหมายเกาหลีใต้ค่ะ
‎จำเลยเพียงพยายามทวงเงินที่ตนควรได้รับ
‎ไม่มีเจตนาถึงขั้นชิงทรัพย์ ‎โดยการกดขี่เจตจำนงเสรีของเหยื่อ
‎ยิ่งไปกว่านั้น เธอคิดไม่ถึงว่าสิ่งที่ตนกระทำ
‎จะเป็นข้อหาชิงทรัพย์จนทำให้บาดเจ็บ
‎ที่ระวางโทษจำคุกตลอดชีวิต ‎หรือจำคุกไม่ต่ำกว่าเจ็ดปีค่ะ
‎เพราะว่าที่เกาหลีเหนือ
‎การกระทำของจำเลยในระดับนี้ ‎ไม่ถือเป็นการชิงทรัพย์นั่นเองค่ะ
‎งั้นคุณทนายทั้งหลายกำลังอ้างว่า ‎จำเลยคิดว่า
‎"นี่ไม่ใช่ข้อหาชิงทรัพย์ในเกาหลีเหนือ
‎ฉันไม่ได้กำลังก่อเหตุชิงทรัพย์"
‎จะบอกว่าอย่างนี้เหรอครับ
‎ศาลที่เคารพครับ นี่เป็นตรรกะดันทุรัง ‎ที่ผมไม่เคยพบไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
‎ไม่เคยพบไม่เคยเห็นก็จริงอยู่
‎แต่ผมว่าเราน่าจะจำเป็นต้องพิสูจน์นะครับ
‎จำเลย
‎จำเลยคุ้นเคยกับการตีความกฎหมาย ‎ของเกาหลีเหนือมากกว่า
‎จึงคิดว่าการกระทำของตน ‎ไม่ใช่การชิงทรัพย์เหรอครับ
‎เอ่อ…
‎ค่ะ
‎เหรอครับ
‎สมมติว่าตอนนั้นเหยื่อไม่ให้เงิน ‎คุณตั้งใจว่าจะทำยังไงครับ
‎ไม่ได้คิดว่าต่อให้ต้องบีบบังคับ ‎ก็ต้องเอาเงินมาให้ได้เหรอครับ
‎ศาลที่เคา…
‎ศาลที่เคารพครับ
‎รบกวนแจ้งจำเลยอีกครั้ง ‎ว่าเธอมีสิทธิ์ปฏิเสธ
‎ที่จะให้การได้ไหมครับ
‎ได้สิครับ
‎จำเลย ไม่จำเป็นต้องตอบก็ได้ครับ
‎แต่ผมอยากถาม ‎เพื่อการวินิจฉัยอย่างยุติธรรมนะครับ
‎จำเลย ตอบได้ไหมครับ
‎ไม่ว่าด้วยวิธีการใด
‎ฉันก็จะเอาคืนมาให้ได้
‎ก็นั่นมันเงินฉันนี่คะ
‎ครับ
‎ถ้างั้น…
‎คุณคิดยังไงกับสิ่งที่คุณทนาย ‎ยืนกรานเมื่อครู่ครับ
‎จำเลยคิดจริงๆ เหรอครับ ‎ว่าจะต้องขู่เข็ญเหยื่อ
‎แค่ถึงขั้นที่จะไม่ถูกตั้งข้อหาชิงทรัพย์ ‎ตามกฎหมายของเกาหลีเหนือ
‎ไม่รู้สิคะ
‎พูดตามตรง ฉันไม่ทราบด้วยซ้ำ
‎ว่ากฎหมายของเกาหลีเหนือเป็นแบบนั้นค่ะ
‎ครับ
‎ขอจบเพียงเท่านี้ค่ะ
‎ครับ ถ้างั้นการแก้ต่างจบลงแค่นี้ครับ
‎คณะลูกขุนเริ่มหารือกันได้
‎ผมจะประกาศคำตัดสินหลังจากนั้นครับ
‎ทุกคนลุกขึ้นครับ
‎ผมจะไปออฟฟิศ จะไปด้วยกันไหมครับ
‎ฉันจะรอดูการประกาศคำตัดสินก่อนค่ะ
‎ฉันด้วยค่ะ
‎งั้นก็ตามนั้นครับ
‎อยู่เคียงข้างจำเลยจนถึงที่สุดนะครับ
‎ไม่ว่าผลจะออกมายังไง ‎ทั้งสองคนก็ทำดีที่สุดแล้ว
‎สหายทนายทั้งสอง
‎ทำไมหน้าตาดูห่อเหี่ยวแบบนั้นคะ
‎ไม่ใช่เหี่ยวแบบนั้น
‎ขอโทษด้วยนะคะ
‎โธ่ ขอโทษอะไรกัน
‎ถ้างั้น
‎ได้วันที่ฉัน
‎จะต้องไปเข้าคุกแล้วเหรอ
‎เปล่าหรอกค่ะ พักผ่อนสักหน่อย ‎แล้วเดี๋ยวเจอกันตอนประกาศคำตัดสินนะคะ
‎เชิญครับ
‎มีอีกคำกล่าวอ้างที่เรายังไม่ได้ลอง
‎การเรียกร้องให้พิจารณา ‎ว่าขัดต่อรัฐธรรมนูญ
‎หือ
‎ไหนเธอบอกว่าคนอื่นเคยลองแล้ว
‎แต่ผลคือถูกต้องตามรัฐธรรมนูญหมดไง
‎เดี๋ยวก่อน
‎อูยองอู
‎นี่
‎เธอจะไปไหน
‎คณะลูกขุนกำลังหารือกันแล้วนะ ‎เธอจะทำอะไรได้
‎ยังไม่ประกาศคำตัดสินสักหน่อย
‎เรายังขอให้มีการว่าความต่อไปได้
‎ฉันจะไปพบผู้พิพากษา
‎เธอไม่รู้เหรอว่าถ้าไม่มีบัตรเข้าเยี่ยม ‎ก็เข้าห้องผู้พิพากษาไม่ได้
‎งั้นก็ขอบัตรเข้าเยี่ยมเอาสิ
‎บัตรเข้าเยี่ยมไม่ใช่คูปองกินข้าวนะ ‎ไม่ใช่ว่าขอแล้วเขาจะให้
‎ต้องให้ผู้พิพากษาอนุญาตนะ
‎คิดว่าผู้พิพากษาจะอนุญาตเหรอ
‎นี่
‎สวัสดีค่ะ เราเป็นทนายความนะคะ ‎ต้องการเข้าพบผู้พิพากษาในห้องค่ะ
‎- ห้องของท่านไหนครับ ‎- รยู…
‎ห้องอธิบดีผู้พิพากษา ชเวโบยอน ‎ขั้นแปด พ่อฉันเองค่ะ
‎จุดประสงค์ที่เข้าเยี่ยมล่ะครับ
‎ได้คุยกับผู้พิพากษาไว้ไหมครับ
‎เป็นเรื่องส่วนตัวของผู้พิพากษาค่ะ
‎ผู้พิพากษาชเวโบยอนเป็นพ่อฉันเองค่ะ
‎นี่เป็นเพื่อนร่วมงาน เรามาทำธุระด้วยกัน
‎สักครู่นะครับ
‎จากโต๊ะทางเข้าชั้นหนึ่งนะครับ
‎มีคนบอกว่าเป็นลูกสาว ‎ผู้พิพากษาชเวโบยอนอยากเข้าพบ
‎ผมอยากทราบว่าคุยกันก่อนแล้วหรือเปล่าครับ
‎ชื่ออะไรครับ
‎ชเวซูยอนค่ะ
‎ทนายชเวซูยอนครับ
‎ครับ รับทราบครับ
‎เขียนชื่อและจุดประสงค์ที่เข้าเยี่ยมไว้ ‎แล้วเข้าไปได้เลยครับ
‎(ศาลฎีกาเกาหลี)
‎รู้ไหมมันมีไว้ทำอะไร
‎เอาไว้ขวางคนแบบเราไง
‎เอาไว้กันคนที่มาแก้ต่าง ‎กับผู้พิพากษานอกศาลนี่ไง
‎เราไม่ได้จะมาแก้ต่าง ‎กับผู้พิพากษานอกศาลนะ
‎เราแค่จะมาร้องขอให้ศาล ‎เริ่มการพิจารณาคดีใหม่
‎อัยการจะคิดแบบนั้นไหมล่ะ
‎ห้ามอูยองอูจอมวู่วามไปก็เท่านั้นแหละ เฮ้อ
‎ขอโทษนะคะ
‎เรามาพบผู้พิพากษารยูมยองฮาค่ะ
‎คุณเป็นใครคะ
‎อะไรกันครับ
‎เข้ามาในนี้กันได้ยังไงครับ
‎ศาลที่เคารพ เราต้องการ ‎ให้มีการพิจารณาคดีใหม่ค่ะ
‎ไม่รู้เหรอครับว่าคณะลูกขุนกำลังหารือกันอยู่
‎เราทราบค่ะ ‎ทราบด้วยว่าทำแบบนี้เสียมารยาท
‎แต่เราจำเป็นต้องมาหาผู้พิพากษาจริงๆ ค่ะ
‎มันสายเกินกว่าจะยื่นเอกสารร้องขอ ‎ให้พิจารณาคดีใหม่แล้ว
‎ไม่ได้ครับ
‎ถ้าคุณไม่พอใจอะไรขนาดนั้น ‎ก็ยื่นอุทธรณ์ซะ
‎อะไรครับ อะไรอีก
‎สุดท้ายแล้วจำเลยก็ไม่ได้รับเงินจากเหยื่อค่ะ
‎การพิจารณาคดีนี้ในข้อหาชิงทรัพย์ ‎จนทำให้บาดเจ็บจึงขัดต่อรัฐธรรมนูญค่ะ
‎เราจะเรียกร้องว่ามันขัดต่อรัฐธรรมนูญ ‎อนุญาตให้มีการพิจารณาคดีใหม่เถอะค่ะ
‎การชิงทรัพย์จนเกิดการพยายามทำร้าย ‎ไม่เท่ากับการพยายามชิงทรัพย์นะครับ
‎และต้องเป็นการพยายามทำร้าย
‎ถึงจะตั้งข้อหาชิงทรัพย์ ‎จนเกิดการพยายามทำร้ายได้ครับ
‎ตีความต่างออกไปก็ได้นี่คะ
‎การรับโทษจากข้อหาชิงทรัพย์ ‎จนเกิดการพยายามทำร้ายทำให้จำเลยได้เปรียบ
‎มากกว่าข้อหาชิงทรัพย์จนทำให้บาดเจ็บ
‎และกฎหมายอาญาห้ามตีความ
‎แบบตัดทอนเพื่อให้จำเลยได้เปรียบ ‎โดยไม่มีสาเหตุค่ะ
‎อะไรกัน นี่ขึ้นศาลเพราะไม่อยากแพ้เหรอครับ
‎ถือคติน้ำหยดลงหินทุกวัน ‎หินยังกร่อน งั้นเหรอครับ
‎ตอนแรก คุณบอกว่าการบาดเจ็บของเหยื่อ ‎ไม่ใช่การกระทำของจำเลย
‎หลังจากนั้น ก็ยกกฎหมายเกาหลีเหนือขึ้นมา ‎บอกว่าเธอไม่มีเจตนาจะชิงทรัพย์
‎พอทีนี้มาบอกว่าจำเลยไม่ได้รับเงิน
‎การพิจารณาคดีในข้อหาชิงทรัพย์จนทำให้บาดเจ็บ ‎เลยขัดต่อรัฐธรรมนูญเหรอ
‎ล้อผมเล่นอยู่หรือไงครับ
‎บ้าจริง
‎(อธิบดีผู้พิพากษา รยูมยองฮา)
‎ผมเข้าใจว่าพวกคุณไฟแรง ‎เพราะเป็นทนายความที่ยังเด็ก
‎แต่ว่า
‎ความไฟแรงมันก็มีจังหวะสมควรของมันนะครับ
‎ไม่ใช่เพราะเป็นทนายความที่ยังเด็กหรอกค่ะ
‎เราทำแบบนี้ เพราะคุณกเยฮยังชิม ‎เป็นแม่ที่ยอดเยี่ยมต่างหากค่ะ
‎เหมือนแม่วาฬ
‎อะไรนะครับ
‎คุณกเยฮยังชิมขาดสามัญสำนึก ‎และทำทุกอย่างตามที่พอใจ
‎แม้กระทั่งตอนนี้ ก็ดูเหมือนเธอจะ ‎ไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าตัวเองทำอะไรผิด
‎แต่คุณกเยฮยังชิม ‎เลือกที่จะใช้ชีวิตเป็นผู้หลบหนีตลอดห้าปี
‎เพราะไม่อยากทิ้งลูกค่ะ
‎สัญชาตญาณความเป็นแม่ ‎ไม่ใช่เหตุผลสำหรับการบรรเทาโทษก็จริง
‎แต่เธอมีความคิดที่ว่า ‎จะรอจนกว่าลูกสาวถึงวัยที่จำแม่ได้
‎หลังจากเธอถูกปล่อยตัวมา ‎เธอจะได้กลับไปหาลูกได้อีกครั้ง
‎ได้โปรดนึกถึงสถานการณ์ ‎ของแม่ที่ยอดเยี่ยม
‎ที่อดทนมาตลอดด้วยค่ะ
‎นี่คือการว่าความนอกศาลนะครับ
‎ผมจะไม่ฟังต่อ ‎และจะไม่เอาไปคิดในการตัดสินคดีด้วย
‎ผมไม่อนุมัติให้พิจารณาคดีใหม่ครับ
‎ถ้าคุณสองคนไม่ออกไปตอนนี้ ‎ผมจะเรียกตำรวจศาลมานะครับ
‎วิธีการล่าวาฬที่นิยมกันมากที่สุด ‎ก็คือการฆ่าลูกวาฬก่อน
‎ขว้างฉมวกไปหาลูกวาฬที่บอบบาง
‎เมื่อไหร่ที่ลูกวาฬว่ายไปรอบๆ ‎ด้วยความเจ็บปวด
‎แม่วาฬจะไม่มีทางห่างจากลูก
‎มันทิ้งลูกที่กำลังเจ็บปวดไปไม่ลง
‎ตอนนั้นแหละ
‎ที่ฉมวกอันที่สองถูกขว้างไปยัง
‎แม่วาฬที่เป็นเป้าหมายสุดท้าย
‎มนุษย์เรานี่นะ
‎วาฬฉลาดมากนะ
‎มันคงรู้ตัวว่าถ้าไม่ทิ้งลูกไป ‎ตัวเองก็จะตายตาม
‎แต่จนแล้วจนรอดมันก็ไม่ยอมทิ้งลูก
‎ถ้าหากฉันเป็นวาฬ
‎แม่คงจะไม่ทิ้งฉันไปใช่ไหม
‎ทุกคนลุกขึ้นครับ
‎นั่งลงครับ
‎คณะลูกขุนหารือกันเรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับ
‎ขอคำวินิจฉัยหน่อยครับ
‎ผมจะประกาศคำวินิจฉัย ‎ของคณะลูกขุนนะครับ
‎ตามข้อเท็จจริงในการสั่งฟ้อง
‎คณะลูกขุนทั้งเจ็ดคนมีมติเป็นเอกฉันท์ ‎ว่ามีความผิด
‎ความคิดเห็นในการตัดสินโทษ
‎คณะลูกขุนทั้งเจ็ดคนมีมติเป็นเอกฉันท์
‎ว่าให้จำคุกสี่ปี
‎ขอขอบพระคุณคณะลูกขุนทุกคนครับ
‎ศาลเคารพการวินิจฉัยของคณะลูกขุนอย่างยิ่ง
‎จากนี้ ศาลจะตัดสินคดีครับ
‎ลุกขึ้นเลยค่ะ
‎คำตัดสิน
‎จำเลยถูกตัดสินจำคุกหนึ่งปีเก้าเดือน
‎ทว่า ตลอดเวลาสามปี ‎นับจากสิ้นสุดการพิพากษานี้
‎จำเลยถูกตัดสินให้รอลงอาญา
‎ศาลขอสั่งให้จำเลยถูกคุมประพฤติ
‎และทำงานบริการสังคม 80 ชั่วโมง
‎ว่าไงนะ
‎คุมประพฤติค่ะ
‎คุม…
‎คุมประพฤติ…
‎ลักษณะของอาชญากรรมนี้ ‎จำเลยกระทำความผิดร่วมกับผู้สมรู้ร่วมคิด
‎ประทุษร้ายและขู่เข็ญเหยื่อ
‎ด้วยเจตนาที่จะกรรโชกทรัพย์
‎เมื่อพิจารณาถึงความหวาดกลัว ‎ที่เหยื่อรู้สึกในขณะเกิดเหตุ
‎และการที่จำเลยได้หนีไป ‎ภายหลังเกิดเหตุ โดยไม่มาขึ้นศาล
‎จึงจำเป็นต้องลงโทษจำเลยสถานหนัก
‎ทว่า เมื่อพิจารณาถึงจุดที่จำเลย ‎เป็นผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ
‎จึงไม่คุ้นเคยกับกฎหมาย ‎และกฎระเบียบเกาหลีใต้
‎จุดที่จำเลยเป็นผู้กระทำผิดครั้งแรก ‎ไม่มีประวัติอาชญากรรม
‎เหนือสิ่งอื่นใด
‎แม้ล่วงเลยมาแล้วห้าปี
‎จำเลยก็ไม่ลืมความผิดที่ตนได้กระทำ
‎และยอมเข้ามอบตัวโดยประสงค์จะรับโทษ
‎ศาลจึงคำนึงถึงปัจจัย ‎การตัดสินโทษเป็นพิเศษ
‎อ้อ
‎มอบตัว
‎จริงด้วย การมอบตัว
‎จริงด้วยแฮะ
‎ด้วยเหตุนี้ การพิจารณาถึงความได้เปรียบ ‎หรือเสียเปรียบ…
‎เรามัวแต่สนใจอย่างอื่นอยู่ ‎จนลืมไปเลยว่าพี่ฮยังชิมมอบตัว
‎การมอบตัวเป็นเหตุผลพื้นฐาน ‎สำหรับการบรรเทาโทษแท้ๆ แต่เรากลับลืม
‎เรานี่มันโง่ชัดๆ
‎ไม่ใช่เพราะท่านผู้พิพากษาฉลาดเหรอ
‎ผู้ทรงคุณวุฒิมากประสบการณ์
‎"ผู้ทรงคุณวุฒิมากประสบการณ์"
‎ผ่านการพิจารณาคดีโดยคณะลูกขุน
‎ตามกฎหมายว่าด้วยการมีส่วนร่วม ‎พิจารณาคดีของประชาชน
‎การวินิจฉัยเป็นไปตามคำตัดสิน
‎ขอบคุณค่ะ
‎ขอบใจนะ
‎แม่ วางอันนี้ก่อน
‎ดูนี่สิ สวยมากเลยเนอะ
‎ปัดโธ่ สั้นจู๋ขนาดนี้ ฉันจะใส่ยังไง
‎- แม่ ลองดูหน่อย ‎- เหมาะกับแกนะ
‎แค่ครั้งเดียวพอ
‎ไม่ได้ ตัวนี้แพงเกิน
‎ไม่เป็นไร เดี๋ยวแม่ซื้อให้
‎สำนักงานใหญ่ทำการตลาดกับวัยรุ่น
‎ช่วงนี้ก็เลยมีคุณลูกค้า ‎พาลูกสาวมาด้วยเยอะขึ้น
‎อ้อ
‎คุณลูกค้ามีลูกสาวไหมคะ
‎ฉันมีลูกชายคนเดียวค่ะ
‎อุ๊ย
‎งั้นคุณลูกค้าคงอิจฉา ‎เวลาเห็นแม่ลูกคู่อื่นมาชอปปิงด้วยกันแย่เลย
‎ถ้าอยากได้ลูกสาว ตอนนี้ก็ยังไม่สายนะคะ
‎ฉันถึงบอกให้เธอยืนมองข้างๆ ก็พอไง
‎รู้ไหมว่าราคาเต็มของแบรนด์นั้น ‎แพงหูฉี่ขนาดไหน
‎ถ้าไม่ซื้อตอนลดราคาแบบนี้ ‎ชาตินี้ก็ไม่มีวันได้ซื้อหรอก
‎ทำไมเล่า
‎- เธอก็ซื้อบ้างสิ ‎- ฉันไม่เป็นไร
‎ซื้อกระเป๋าเถอะ ‎อย่าเอาแต่สะพายใบเดิมทุกวันเลย
‎ฉันไม่ชอบห้าง
‎เดี๋ยวก็ชอบเองแหละ
‎ตื่นเต้นจัง
‎ทำอะไรอยู่
‎ไปกัน
‎อีกแล้วเหรอ
‎- ฉันอยากดูอีกหลายอย่างเลย ‎- กลับบ้านเถอะ
‎ทำไมเล่า
‎หมู่บ้านมันถูกแบ่งครึ่ง ‎ก็เลยแยกกันอยู่ตัวใครตัวมันไงล่ะ
‎มันไม่ใช่ย่าน ‎ที่จะหายไปดื้อๆ แบบนั้นได้นะครับ
‎ทั้งหมดนี้เป็นข้อมูลของถนนแฮงบกเหรอคะ
‎ทนายแทซูมีใช่ไหมคะ
‎- ราชาเสด็จเองเลย ‎- ราชาเหรอ
‎- เหมือนคุณจุนโฮจะชอบเธอนะ ‎- มันไม่ง่ายที่จะมีคนมาชอบฉันนะ
‎- หัวใจเต้นจนแทบหลุดออกมาเลยไหม ‎- ก็เคยอยู่นะ
‎เธอชอบเขาเต็มเปาเลยนะเนี่ย
‎ฉันอยากเช็กว่า ‎ฉันชอบคุณอีจุนโฮหรือเปล่าค่ะ
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์