SERIAL NETFLIX
Haengbok-ro to autostrada, którą władze prowincji Gyeonghae-do i firma Dongbang
budują wspólnie w odpowiedzi na zapotrzebowanie na transport
w planowanym mieście Hamun.
Tak będzie wyglądała trasa.
BUDOWA DROGI HAENGBOK-RO
W ten sposób będzie przechodzić przez Sodeok-dong.
GYEONGHAE-DO, KIYOUNG-SI, SODEOK-DONG
- Co? - Co to jest?
Chwila!
Haengbok-ro nie przechodzi przez Sodeok-dong!
Ona dosłownie przecina miasteczko na pół!
Żartuje pan sobie?
Chcecie przepołowić naszą wioskę?
Jak można było zaplanować taką trasę?
Urząd Gyeonghae-do zgodził się na tę trasę.
Dongbang jest jedynie wykonawcą.
Reprezentuję wydział budowlany urzędu Gyeonghae-do.
Mamy obowiązek powiadomić mieszkańców terenów, przez które będzie biegła trasa.
Ale nie będziemy jej tutaj teraz zmieniać.
Trasę wyznaczyli eksperci po długich dyskusjach.
Jestem…
Choi Han-su, reprezentuję Sodeok-dong!
Jak władze prowincji nas do tej pory traktowały?
Co to było?
- Dziesiąta linia metra? - Właśnie!
Wyrzuciliście dziesiątki mieszkańców Sodeok-dong i rozkopaliście całe miasto,
żeby zbudować dziesiątą linię metra!
A co Seul zrobił w Sodeok-dong?
Proszę powiedzieć.
- No proszę! - Spalarnię śmieci!
Tak, spalarnię śmieci.
I to nawet nie dla naszych śmieci.
Zbudowali sobie u nas spalarnię dla śmieci z Seulu!
Pomimo naszego sprzeciwu
ani Seul, ani Gyeonghae-do nie mrugnęli nawet okiem!
Co to ma do rzeczy?
Teraz rozmawiamy o Haengbok-ro.
Rozmawiamy o Sodeok-dong!
Dopiero skończyli budować metro,
a chwilę przedtem spalarnię.
A teraz to!
Co to było?
Haengbok-ro!
Tak! Chcecie, żebyśmy znów wpuścili was na naszą ziemię?
Dość tego!
Jasne?
Mieszkańcy Sodeok-dong mają dość!
BUDOWA DROGI HAENGBOK-RO
SPRAWA 7 OPOWIEŚĆ O SODEOK-DONG CZ. 1
Wybrali taką trasę, bo chcą, żebyśmy opuścili miasto.
Wyobraźcie sobie samochody jeżdżące po Haengbok-ro każdego dnia.
Tylko hałas, spaliny i kurz.
Gdy wysuwamy ten argument, Gyeonghae-do i Dongbang mówią…
Co?
- Dźwiękoszczelna ściana. - Tak.
Że dźwiękoszczelna ściana rozwiąże problem.
Ale taka ściana jest jak…
Jak co?
- Dźwiękoszczelna ściana? - Nie.
- Hej. - Mur oporowy.
Tak. Jak mur oporowy.
Dzieli miasto na połowy i izoluje je od siebie.
Rozmawialiście z kimś z Gyeonghae-do lub Dongbang w sprawie odszkodowania?
Jakiejś rekompensaty za trudności, o których pan wspomniał.
Proszę pana.
Nie zaproponowali przyzwoitej kwoty nawet tym, którym odebrano ziemie.
Myśli pan, że zapłacą tym, którzy zostali?
Nie wypłacili odpowiedniego odszkodowania?
Sodeok-dong leży w obszarze pasa zieleni.
Oficjalna cena ziemi jest o wiele niższa.
Dlatego gdy budowali metro,
ludzie, których pozbawiono ziemi, ucierpieli finansowo.
Wielu straciło dom,
a nie dostali nawet dziesięciu milionów odszkodowania.
Dokąd ktoś, kto całe życie mieszka w Sodeok-dong,
może jechać za pieniądze, które w Seulu nie starczą nawet na kaucję?
Zrobiliśmy, co w naszej mocy.
Powołaliśmy Komitet Mieszkańców, wysyłaliśmy petycje,
wystosowaliśmy setki skarg
i urządziliśmy protest przed urzędem prowincji.
I nic.
Gyeonghae-do nie ma zamiaru nas słuchać!
W takiej sytuacji pozostaje nam…
Co?
Proces.
Proces też. Ale to drugie…
Pozew?
Pozew o uchylenie decyzji w sprawie drogi Haengbok-ro?
O rany.
Tak. To właśnie chcemy zrobić.
Tak. Rozumiemy.
Ale nie znamy się na budownictwie drogowym,
więc potrzebujemy czasu, żeby zgłębić temat Haengbok-ro.
Możemy to zbadać, zanim zdecydujemy, czy przyjmujemy tę sprawę?
Oczywiście.
Ale proszę szybko podjąć decyzję.
Budowę planowanego miasta rozpoczęto już jakiś czas temu, więc…
Co?
- Łopata? - Koparka hydrauliczna?
Koparka.
Tak.
Niedługo koparka dotrze do naszej wioski.
Tak, dobrze. Będziemy w kontakcie.
Boże.
Dziękuję.
Dobrze.
Do widzenia.
Co o tym sądzicie?
Czemu zaplanowali taką trasę?
Musiało dać się poprowadzić ją inaczej.
Pewnie ze względu na koszty.
Prosta trasa oznacza krótszą drogę do zbudowania.
Jeśli tę decyzję podjęto ze względu na koszty,
możemy oskarżyć ich o naruszenie zasady proporcjonalności.
Administracja musi wybrać metodę,
która jak najmniej naruszy prawa drugiej strony.
Gyeonghae-do mieli do wyboru inne rozwiązanie,
ale go nie wybrali wyłącznie ze względu na koszty.
W ten sposób
pogwałcili zasadę proporcjonalności.
Jeśli szkody wyrządzone mieszkańcom wliczymy w koszty społeczne,
to czy nie będą większe niż korzyści płynące z budowy Haengbok-ro?
Czyli planowana trasa to konflikt interesów.
„Naruszenie zasady proporcjonalności”,
„konflikt interesów”.
To dobre argumenty.
Ale sądy z reguły nie chcą wydawać wyroków
dotyczących działań władzy wykonawczej.
Zwłaszcza gdy liczą się aspekty techniczne.
To zbyt wielka presja dla sędziego
wydawać orzeczenie dotyczące dziedziny, której nie zna.
Może to właśnie z tego powodu
tak niewielu mieszkańców wygrało w podobnych sprawach.
Chyba nigdy nie słyszałem o takim przypadku.
Najpierw pomówcie z ekspertami i posłuchajcie ich opinii.
Ta trasa jest najlepsza czy istnieją inne rozwiązania?
Musimy to wiedzieć,
zanim zdecydujemy, czy bierzemy tę sprawę.
Koreańscy inżynierowie to prostaki.
Zupełnie zignorowali ukształtowanie terenu i narysowali prostą linię.
W Europie,
planując drogę z lotniska, bierze się pod uwagę malowniczość.
Nikt tam nie buduje w linii prostej.
Wykorzystują naturalne krzywizny ziemi
i nadają drogom odpowiednią krętość.
Chcą, by ludzie mogli nacieszyć się widokiem,
tworząc idylliczną atmosferę samej drogi
i promując wizerunek kraju.
To niedorzeczne.
Z punktu widzenia inżyniera trasa nie jest taka zła.
Dobrze znam tę okolicę.
Każę studentom bazować na niej, gdy przygotowują projekty.
Po raz pierwszy usłyszałem o budowie drogi
w tym miejscu w 2016 roku.
Boże, to już sześć lat.
A gdyby Haengbok-ro omijała Sodeok-dong,
zamiast je przecinać?
Aby je ominąć,
musiałaby biec obok autostrady Pyeonghwa-ro, poniżej Sodeok-dong.
Albo tutaj.
Obok dziesiątej linii metra.
Ale puszczenie drogi obok Pyeonghwa-ro wymagałoby budowy wielu tuneli
i trudno byłoby zaprojektować skrzyżowanie.
Lepiej byłoby zrobić to obok linii metra,
ale to teren Uniwersytetu Obrony Narodowej.
Byłoby ciężko.
Jeśli nie można ominąć wioski od północy ani południa,
niech puszczą drogę pod ziemią.
Tak zwane drogi podziemne.
Czy to nie kosztuje więcej?
Raczej nie.
W rejonach, gdzie ziemia jest droga, budowa dróg podziemnych
kosztuje znacznie mniej niż budowa na powierzchni.
I dzięki takiej drodze będzie można wykorzystać tereny ponad nią.
Jeśli weźmiemy pod uwagę wartość użytkową gruntu,
to zrekompensuje ona dodatkowe koszty wynikające ze zmiany planu na podziemny.
Skoro nie ma wielkiej różnicy w kosztach,
dlaczego Gyeonghae-do lub Dongbang nie rozważają budowy drogi podziemnej?
Bo każdy,
kto buduje drogi, skończył inżynierię lądową.
A inżynieria lądowa zajmuje się budową na powierzchni.
Przeniesienie jej pod ziemię to koncept architektoniczny.
Może prosty, ale to inna przestrzeń.
To nieprawda.
Trzeba być obiektywnym.
Czy ziemia w Sodeok-dong warta jest ochrony na tyle,
by budować podziemną drogę?
Nie.
Sodeok-dong leży na przedmieściach Seulu, ale ma znaczenie wojskowe.
Usunięcie go z pasa zieleni jest mało realne.
Niemal nie ma szans, by zbudowano tam miasto.
Twierdzicie,
że nie powinniśmy wnosić pozwu?
Z tego, czego się dowiedzieliśmy,
wynika, że trudno byłoby znaleźć
lepszą opcję niż planowana trasa.
Szanse na wygranie sprawy są bardzo małe.
W postępowaniach administracyjnych na orzeczenie czeka się od trzech miesięcy
do półtora roku.
Stracimy dużo czasu i energii na proces,
którego nie mamy szans wygrać.
Nie chciałem o tym mówić.
Ale jestem majętny.
Słucham?
To bardzo bogaty człowiek.
Jego rodzina od pokoleń mieszka w Sodeok-dong,
a po przodkach odziedziczył ziemię
nie tylko w Sodeok-dong, ale w całym Kiyoung.
- Przez Kiyoung nie da się przejść… - Przestań.
…nie wchodząc na jego ziemię.
Rozumiem.
Ten pozew…
Jak to było?
Jest takie wyrażenie.
Koń…
Nie zaglądaj darowanemu koniowi w zęby?
Nie, że…
Kopać się z koniem.
Tak.
Wiem, że to jak kopanie się z koniem.
Ale chcę to zrobić.
Nawet jeśli przegramy i zostanę sam.
Zapłacę, ile chcecie.
Czy stawicie temu koniowi czoła razem ze mną?
Cóż…
Może pojedziemy do Sodeok-dong?
- Słucham? - No…
Jak możecie zdecydować,
czy wziąć tę sprawę, bez wizyty w Sodeok-dong?
Wystarczą materiały, które nam pokazaliście.
Jest dużo do zrobienia, a mało czasu.
Sodeok-dong jest blisko. To tylko godzina drogi stąd.
Tak. Nawet jeśli nam odmówicie, to w Sodeok-dong. Dobrze?
Ale mamy jeszcze inne sprawy,
- musimy… - Mecenasie, w drogę.
Szybko.
- W drogę. - Ale…
Mecenasie Jung.
To nie potrwa długo.
Tutaj.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Proszę. - Dziękuję.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Mecenas Jung idzie? - Tak, zaraz będzie.
- Jeszcze jedna osoba. - Jasne.
Pasują do siebie.
Myślisz, że Jun-ho lubi mecenas Choi?
Zamienisz się ze mną miejscami?
Ci, którzy do siebie pasują, powinni siedzieć obok siebie.
Słucham?
Co?
Szybko łapiesz, mecenas Woo.
Naprawdę.
Widzicie te czerwone flagi?
Dongbang przysłali tu ludzi, by je porozstawiali.
Oznaczają trasę budowy.
Tu zaczyna się Sodeok-dong.
Może dalej pójdziemy pieszo?
Dobrze.
Piękne miasteczko.
Miasteczko jest piękne,
ale jego mieszkańcy są jeszcze piękniejsi.
Proszę spojrzeć.
To Kim Jang-hoon z Sodeok-dong.
Hej!
Dlaczego tak na niego mówicie?
Bo jest naszym aniołem i darczyńcą.
Co roku ofiaruje ratuszowi ryż ze swoich upraw.
Dla tych z Kiyoung, którzy mają mniej szczęścia.
- Idziemy? - Tak.
No tak.
Heung-min.
- Son Heung-mina też macie? - Tak.
Son Heung-min z Sodeok-dong.
W Kiyoung…
Jak to się nazywa?
- Zawody sportowe? - Tak.
Podczas zawodów zawsze zajmujemy
pierwsze lub drugie miejsce, na przykład w przeciąganiu liny.
Ale gdy gramy w piłkę nożną, zawsze odpadamy w fazie grupowej.
Nie mogliśmy tego ogarnąć.
Dlatego założyliśmy drużynę i trenowaliśmy dzień i noc.
W zeszłym roku…
Co to było?
- Wygraliście? - Nie, ale było blisko.
- Weszliśmy do półfinału. - Tak.
Właśnie dzięki Heung-minowi.
- Tam jest. - Tak.
- Piłka nożna! - Hej.
Chcecie autograf?
- Nie, głupku. - Co?
Już się przywitałeś. Wracaj do środka.
Dobrze.
Boże.
Chodźmy.
Tędy.
Cóż za gracja.
Sodeok-dong jest pełne wyrazistych postaci.
Macie Kim Jang-hoona i Son Heung-mina.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Idziecie na pole? - Tak.
W tym domu mieszka Teresa z Sodeok-dong.
Chodźcie.
Matka Teresa?
Przewodnicząca stowarzyszenia kobiet.
- Rozumiem. - Dzień dobry.
Tereso.
Mój Boże.
To pewnie państwo prawnicy.
Dziękuję za przybycie.
W Sodeok-dong nie mamy publicznych łaźni.
Dlatego przewodnicząca Teresa ze stowarzyszenia kobiet
co miesiąc zabiera starszych do sąsiedniej wioski.
Szoruje im plecy, a potem zabiera na seolleongtang.
Ojej.
Pobieramy na to składki.
Trudno znaleźć czas i siłę, by robić to co miesiąc.
Ty dajesz radę, bo jesteś Teresą.
To nic takiego!
Państwo prawnicy,
proszę, walczcie o Sodeok-dong.
Proszę.
Zadbajcie o nas.
Proszę.
Wy też macie jakieś przezwiska?
Oczywiście.
Ja jestem…
- „Co to było z Sodeok-dong”? - Nie.
- Lee Kun-hee z Sodeok-dong. - Słucham?
Mówiłem, że jestem majętny.
A pan, prezesie?
Jestem Jang Dong-gun z Sodeok-dong.
Co?
Skąd to zdziwienie?
Jest przystojny i ma wyraziste rysy.
Gdy samotne kobiety mijają jego dom,
to co robią?
Poprawiają ubranie.
Boże!
W Sodeok-dong nie ma takich kobiet.
Średnia wieku mieszkańców to 65 lat.
Jasne.
To dlatego do tej pory się nie ożeniłeś.
Dobrze. Dość już o mieszkańcach.
Zobaczymy widok na miasto?
Podejdźmy do wiązowca na wzgórzu.
To pomnik przyrody Sodeok-dong.
Naprawdę ma status pomnika przyrody?
Nie, tylko w Sodeok-dong.
Jak Jang Dong-gun z Sodeok-dong.
No tak.
Kiedy to było? W 2016?
Na wszelki wypadek zapytaliśmy o to urząd prowincji.
Przysłali ekspertów, ale okazało się, że to za mało.
Uznali, że nie nadaje się na pomnik przyrody.
Majestatyczny.
Powinien być przynajmniej pod ochroną.
- Szkoda. - Co z tego, że nie ma tytułu?
W Sodeok-dong nie ma nikogo, kto za młodu by się na niego nie wspiął,
nie urządził pod nim przyjęcia
albo nie modlił się pod nim w chwilach rozpaczy.
Nie ma oficjalnego tytułu, ale zapewnia miastu bezpieczeństwo jako…
Jak to się nazywa?
Wiązowiec?
Drzewo stróż.
Gdy zbudują Haengbok-ro, to drzewo też zostanie ścięte.
Dobrze, chodźmy dalej.
Musimy wspiąć się na wzgórze. Jeszcze trochę.
Mecenas Woo!
- W porządku? - Tak.
Chwileczkę. Ojej.
Podarła ci się marynarka.
Tak.
Na razie włóż to.
Nie trzeba.
Jesteś w pracy. Takie ubranie byłoby nieodpowiednie.
Chodźcie. Usiądźcie tutaj. Tędy.
Dobra robota.
Ostrożnie.
Pewnie brakuje wam tchu po tej wspinaczce.
- Napijcie się sikhye na ochłodę. - Ja to zrobię.
Teresa je przygotowała.
- Proszę. - Na pewno jest pyszne.
Kto to taki?
To Eugene Park z Sodeok-dong.
Poprosiłem go, żeby dzisiaj
z okazji waszej wizyty przyszedł zagrać nam na skrzypcach.
To największy talent w Sodeok-dong.
Zaraz, gdzie to było?
- Urząd prowincji Gyeonghae-do. - Właśnie!
Pracuje tam.
Dobrze.
Spójrzcie tam.
Długo myślałem, jak pokazać wam prawdziwą wartość Sodeok-dong.
Tak naprawdę,
sądząc wyłącznie po liczbach,
Sodeok-dong nie ma wiele do zaoferowania.
Nie ma tu wielu mieszkańców, a ziemia jest tania.
Ale gdy się tu przyjedzie, widzi się, że nie o to chodzi.
To niesamowita okolica, gdzie żyją Kim Jang-hoon,
Son Heung-min, Teresa
i Eugene Park.
Choć nie chcą przyznać mu statusu drzewa chronionego,
czyż nasz wiązowiec nie jest wspaniały?
Tej wioski nie można
tak po prostu usunąć
z powierzchni ziemi.
Musimy wiedzieć wszystko o Haengbok-ro.
Od momentu, gdy zaplanowano budowę,
do wyznaczenia obszaru drogi.
Uporządkujcie akta chronologicznie i dokładnie je przejrzyjcie.
Przejrzyjcie wszystko, łącznie z przepisami i precedensami.
- Robi się. - Robi się.
Jun-ho zostawił materiały w moim biurze. Podzielcie się nimi.
Na pewno szybko się z tym uporacie, bo jest was…
To wszystko materiały o Haengbok-ro?
Raczej nie uporamy się z tym szybko.
Na pewno nie.
Cóż…
Dacie radę!
Rany.
Jadłyście? Pewnie padacie z nóg.
To chyba nie kolejne materiały?
Nie mów, że jest coś jeszcze do czytania.
Przykro mi. To kolejne materiały.
Dokumenty na temat skarg
Komitetu Mieszkańców wysłanych do Gyeonghae-do.
A to odpowiedzi Gyeonghae-do.
- Tak trzymajcie. - Dzięki.
Nie wiesz czy tylko udajesz?
Co?
Z tego, co widzę, Jun-ho chyba cię lubi.
Aha.
Nie sądzę. Pytałam go.
Pytałaś go?
O co?
Lee Jun-ho lubi Woo Young-woo.
To prawda?
Boże.
Przesłuchiwałaś go.
I co powiedział?
To…
zbyt trudne pytanie
dla dyrektora Hwang Du-yonga.
Unikał odpowiedzi wprost.
Boże, czy ty myślisz, że miłość to proces?
Co znaczy, że unikał odpowiedzi wprost?
Zmienił temat, nie udzielając jasnej odpowiedzi.
Oczywiście!
„Lee Jun-ho lubi Woo Young-woo. To prawda?”
Gdy tak pytasz, myślisz, że odpowie:
„Tak, to bezdyskusyjnie prawda”?
Nawet ja bym unikała odpowiedzi.
A ty?
Lubisz Jun-ho?
To niełatwe.
Niełatwo lubić kogoś takiego jak ja.
Co?
To wiem na pewno.
Ty jesteś piękną kobietą, ale…
ja mam autyzm.
Ty…
Nie mów takich rzeczy!
Jak to niełatwo?
Czyli
chcesz wiedzieć,
- czy Woo Young-woo lubi Lee Jun-ho? - Tak.
Zapytaj kogoś, kto się na tym zna.
Co ona wie?
Jestem femme fatale z Ganghwa-do.
Bardziej zabójcze ode mnie są tylko maty hwamunseok.
- Skup się. - Dobrze.
W porządku.
Wyobraź sobie Lee Jun-ho.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Raz, dwa, trzy.
- Raz, dwa, trzy. - Raz, dwa, trzy.
- Raz, dwa. Teraz. - Trzy.
Raz, dwa.
Jun-ho…
jest miły.
Jesteś w pracy. Takie ubranie byłoby nieodpowiednie.
Ma dobre serce.
A kiedy z nim jesteś? Denerwujesz się?
Serce wali ci jak szalone?
Chcę mieć po swojej stronie
takiego prawnika jak ty.
Kiedyś tak było.
Rany!
Rumienisz się!
Podoba ci się!
Hej.
Jeśli nie jesteś pewna, to może go dotknij?
Co?
Zmierz tętno, żeby sprawdzić, jak szybko serce ci bije, gdy go dotykasz.
Jeśli 150 razy na minutę, to tylko cię interesuje.
Ale jeśli serce wali ci jak szalone i wydaje się, że zaraz eksploduje
od tego głośnego tłuczenia, to znaczy, że naprawdę go lubisz.
Hej!
Co z tobą?
Czy ty siebie słyszysz? To przestępstwo.
Co?
Zgadza się.
Nie wolno dotykać innych bez ich zgody.
To spytaj go o zgodę.
Co?
Pierwszy raz zmierzymy się z dzieciakami z Taesan.
Dzieciakami? Od kiedy to są dla ciebie dzieciakami?
Studiowałem z jednym z nich.
To żółtodziób.
Drugi też nie wygląda na starszego.
To prawda.
Nie ma z nimi starszego prawnika?
Dzień dobry.
To mecenas Tae Su-mi, prawda?
- Co tu robi sam król? - „Król”?
Jest królem?
Do niedawna była prezesem Taesan.
Podobno zrezygnowała i wróciła do zawodu.
Widać osobiście pojawia się w sądzie.
A właśnie.
Ponoć kandyduje na ministra sprawiedliwości. Nie jest zajęta?
Przestańcie plotkować i skupcie się na sprawie. Już.
Trasa Haengbok-ro zaplanowana przez oskarżonych ma zostać
poprowadzona przez miejsce zamieszkania powodów, Sodeok-dong, dzieląc je na pół.
Proszę spojrzeć na alternatywną trasę.
Haengbok-ro może omijać Sodeok-dong od południa,
północy
albo zostać zbudowana pod ziemią.
Istnieje wiele innych opcji.
Oskarżeni nie doceniają jednak praw powodów
i przeceniają korzyści płynące z budowy drogi.
Podjęli decyzję, która oznacza konflikt interesów.
To wszystko.
POWÓD
Czy roszczenia powodów są uzasadnione?
Nie rozważyliście państwo dokładnie alternatywnych tras?
Dogłębnie je przeanalizowaliśmy.
Osobiście pokażę państwu,
dlaczego trasy zaproponowane przez powodów
nie są dobrym rozwiązaniem.
Przepraszam.
Użyłam wizerunku sędziów,
nie prosząc o pozwolenie.
To my?
Trzy kiwające się głowy w szatach?
Tak.
Ładna dziś pogoda.
Skoro nie mogę zabrać was poza sąd,
to może przejedziemy się Haengbok-ro?
Najpierw pojedziemy pierwszą drogą zaproponowaną przez powodów.
JAZDA
Gdyby wybudowano Haengbok-ro na południu, obok Pyeonghwa-ro,
droga musiałaby się ciągnąć jeszcze przez pięć kilometrów.
To nie wszystko.
Przy Pyeonghwa-ro jest spalarnia śmieci.
Jest ona niemożliwa do przeniesienia. Co więc możemy zrobić?
Trzeba zbudować tunele i wiadukty.
Nie wspominając o ostrym zakręcie, by poprowadzić drogę do Seulu.
Dodatkowa budowa kosztowałaby ponad 300 miliardów wonów,
a to tylko pięć kilometrów więcej.
Nie wspominając o tym, że droga byłaby wyboista,
co mogłoby prowadzić do wielu wypadków.
A co z drugą trasą?
JAZDA
Jeśli mamy zbudować Haengbok-ro na północy obok linii metra,
musimy przeciąć teren należący do Uniwersytetu Obrony Narodowej.
Ale uniwersytet nie wyrazi zgody, co doprowadzi do tego.
Powodowie również nie wyrażają zgody.
Bierzecie pod uwagę zdanie uniwersytetu,
ale ignorujecie życzenia mieszkańców Sodeok-dong.
Wysoki Sądzie.
Proces zasiedlania Hamun rozpocznie się w czerwcu przyszłego roku.
Jeśli ten pozew opóźni ukończenie Haengbok-ro,
w Seulu i Gyeonghae-do pojawią się niewyobrażalne korki.
Inne miasta na drodze planowanej trasy to rozumieją
i chętnie udostępniają swoje tereny.
Tylko Sodeok-dong,
najmniej zaludnione miasto w Gyeonghae-do,
nie współpracuje i sugeruje budowę podziemnej drogi.
To regionalny szowinizm i…
Jaki regionalny szowinizm?
Jak może pani tak oceniać nasze argumenty?
Inne miasta zapewne otrzymały odpowiednie wynagrodzenie za współpracę.
Są w zupełnie innej sytuacji niż Sodeok-dong.
No tak.
Rozumiem.
Złożyliście ten pozew, żeby dostać większe odszkodowanie?
- Ty… - Można zmarnować miliardy podatników
i zakłócać ruch uliczny w całej okolicy,
jeśli dostaniecie wyższe odszkodowanie?
Nawet za cenę batalii sądowej.
Czy to nie definicja regionalnego szowinizmu?
- To nie tak. - Ja…
Proszę usiąść. Spokojnie.
Wysoki Sądzie.
Budowa Haengbok-ro jest w zasadzie w toku.
Ma zostać ukończona do końca tego roku.
Jeśli decyzja o budowie zostanie cofnięta,
zmarnujemy dziesiątki miliardów wonów.
To wszystko.
Zaraz…
Proszę.
Cześć, Young-woo. Zjedz trochę chleba.
W okolicy jest nowa piekarnia.
PREZES KANCELARII TAE SU-MI
MECENAS TAE SU-MI
Co robisz?
Znasz mecenas Tae Su-mi?
Była prezesem kancelarii Taesan, ale ostatnio zrezygnowała.
Jej ojciec założył Taesan. Jest żoną prezesa Gangcheon Group.
- Mają jednego syna. - Dlaczego…
szukasz informacji o Tae Su-mi?
No tak.
Broni strony przeciwnej w sprawie, nad którą teraz pracuję.
Co?
Widziałam ją w akcji
i chociaż to strona przeciwna, była niesamowita.
Chciałabym być jak ona.
Dobrze. Tutaj.
- Czekajcie. - Stop!
- Czekajcie! - Co robicie?
- Stójcie! - Przestańcie!
Co robicie?
Kto wydał pozwolenie na budowę?
Co?
Jak to?
Przecież rząd zlecił budowę tej drogi.
Proszę posłuchać.
Jesteśmy w trakcie sprawy o wstrzymanie budowy.
- Co? Wstrzymanie budowy… - Zawieszenie prac.
Złożyliśmy wniosek o zawieszenie prac!
- Co? - To idźcie do sądu.
- Czego chcecie tutaj? - No nie mogę.
Weźmie pan na siebie odpowiedzialność, jeśli nam nie zapłacą,
bo nie skończymy na czas?
O czym pan mówi?
O tym, że budujemy dalej.
- Do góry! - Do góry!
- Ty gnojku.
- Boże. - Hej! Dupki!
- Co robicie? - Z drogi!
Puszczaj!
Zaraz.
Z drogi.
Mecenasie Jung.
Kiedy nastąpi zawieszenie?
Robotnicy weszli do miasta
i rozkopują ziemię.
Zrobił się tu straszny bałagan.
Nie ma decyzji co do zawieszenia,
więc nie można na razie wstrzymać budowy.
Poproszę sąd o przyspieszenie decyzji.
Dobrze.
Coś z Haengbok-ro?
Chyba zaczęli budowę w pobliżu Sodeok-dong.
To normalne, że tyle czekamy na decyzję o zawieszeniu prac?
Sąd chyba o tym nie zapomniał?
Niemożliwe, żeby zapomnieli.
Myślę, że będą czekali i w końcu odrzucą wniosek razem z oryginałem.
Co oznacza, że dla sędziego ta sprawa
nie ma szans na orzeczenie na korzyść powoda.
Sędziowie na pewno czują presję.
To, czy Haengbok-ro powstanie,
znacząco wpłynie na cenę ziemi w planowanym mieście Hamun.
Nierozważnie cofając pozwolenie, narażą się opinii publicznej.
Dlatego musimy znaleźć dowód na nielegalność budowy.
Sąd może cofnąć decyzję rządu tylko wtedy,
gdy uzna, że jest ona nielegalna.
Znalazłam. Przyczynę nielegalności.
Naprawdę?
Jaką?
Naruszyli zasady procesu Strategicznej Oceny Wpływu na Środowisko.
Naprawdę?
Widziałem, że dokonali już oceny.
Tak, ale istotne jest, kiedy to zrobili.
Zgodnie z Ustawą o środowisku,
strategicznej oceny należy dokonać,
gdy powstaje plan budowy, która może mieć wpływ na środowisko.
Jednakże w przypadku Haengbok-ro
plan budowy drogi powstał w 2017 roku,
a Strategicznej Oceny Wpływu na Środowisko dokonano w 2019 roku.
Naprawdę?
Czyli Gyeonghae-do popełnili błąd. Dobra robota. Zacznijmy od tego.
Nie powinniśmy włożyć więcej wysiłku w materiały do prezentacji?
Nie musimy robić gry 3D jak Taesan,
ale zróbmy coś efektownego.
Jak mamy efektownie pokazać,
że za późno dokonano oceny wpływu na środowisko?
Istnieją firmy, które robią materiały na prezentacje.
Skontaktować się z którąś i zapytać?
A może pójdziemy w drugą stronę?
Gyeonghae-do próbuje zjednać sobie sędziów
przy pomocy najlepszej kancelarii i krzykliwych materiałów,
więc my doceńmy szczerość mieszkańców Sodeok-dong
i podejdźmy do tego bardziej bezpośrednio.
Też jesteśmy dużą kancelarią,
ale zastosujemy bardziej ludzkie podejście.
Strategia emocjonalna.
No…
A jeśli złożymy wniosek o weryfikację w Sodeok-dong?
- Na miejscu? - Tak.
Na początku nie chcieliśmy wziąć tej sprawy.
Ale po wizycie w Sodeok-dong zdecydowaliśmy się ją przyjąć.
Dobrze. Na razie nie mamy powodu do weryfikacji na miejscu,
ale pomyślimy o tym.
Dobra robota, mecenas Woo.
Gwang-ho.
O Boże, przepraszam. Długo czekasz?
Długo jechałeś?
Co?
Co się dzieje?
Sprawa…
nad którą pracuje Young-woo.
Wiesz, że strony przeciwnej broni Tae Su-mi?
Naprawdę?
Od początku wiedziałaś, prawda?
- O czym? - To było dziwne.
Pani prezes przychodzi osobiście, by dać drugą szansę dziewczynie,
którą wcześniej odrzucono.
Myślisz, że przyszłam tylko jako prezes Hanbady?
Chciałam się z tobą zobaczyć.
Seon-young.
Jeśli uważasz mnie za przyjaciela,
bądź szczera.
Dałaś Young-woo pracę
ze względu na Tae Su-mi?
Skoro pytasz,
to znaczy, że plotki o tobie i Tae Su-mi są prawdziwe.
Tak.
Pozwalam tylko ten jeden raz.
Na co?
Na wykorzystanie mojej córki, żeby dopiec Tae Su-mi.
Za to, że dałaś jej pracę.
„Za to, że dałam jej pracę”? „Wykorzystanie jej”?
Jak możesz tak mówić?
Chcesz, by Hanbada była numerem jeden.
Aby to osiągnąć, musisz pokonać Taesan.
Ale to będzie trudne, jeśli Tae Su-mi zajmie się polityką.
Bo gdy zostanie ministrem, już jej nie pokonasz.
Dlatego dałaś pracę Young-woo.
Prawda?
Czyli twierdzisz,
że dałam twojej córce pracę,
żeby cały świat się dowiedział, że to nieślubne dziecko Tae Su-mi?
Jeśli moja córka dostała pracę z tak podłego powodu,
trudno.
Ale tylko ten jeden raz.
Bo to kluczowy moment.
Nigdy więcej nie pozwól im
spotkać się na sali sądowej.
O czym ty mówisz?
Gwang-ho.
Co z ciebie za ojciec?
Jeśli naprawdę myślisz, że wykorzystuję twoją córkę,
powstrzymaj mnie. Czy to nie rola rodzica?
Jeśli to zrobię,
wyrzucisz moją córkę.
Znajdziesz jakąś wymówkę, by pozbyć się jej z Hanbady.
Co?
Seon-young.
Świat nie ma Young-woo wiele do zaoferowania.
Mimo ukończenia z wyróżnieniem prawa na SNU
i uzyskania doskonałego wyniku z egzaminu adwokackiego,
nikt nie chce przyjąć dziewczyny z autyzmem.
Aplikowała wszędzie, od wielkich kancelarii po prywatne firmy,
ale nikt nawet nie zaproponował rozmowy.
Patrzyłem na to,
nie mogąc w żaden sposób jej pomóc…
Dlatego musiałem…
zachować się jak zły ojciec.
Jeśli Young-woo mnie znienawidzi, sam będę sobie winien.
Choćbym miał knuć ze złą kobietą, która wzięła ją po to, by ją wykorzystać.
Chcę dać jej szansę.
Zaczekaj.
Young-woo.
Co tu robisz, tato?
No…
- To twój ojciec? - Tak.
Dzień dobry.
Przyszedłem zobaczyć się ze znajomą.
Pójdę już.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Zobaczymy się w domu.
Dobrze.
Skąd twój ojciec zna prezes?
Słucham?
Wyszedł z jej biura, a mówił,
że przyszedł zobaczyć się ze znajomą. To znaczy, że zna prezes.
Co?
Wiesz coś o tym?
No…
Nie mówiłaś, że twój ojciec ukończył prawo na SNU?
Tak. Zgadza się.
Czyli prezes z nim studiowała.
Zaraz.
To znaczy, że dostałaś pracę po znajomości.
Co?
Po znajomości?
Nie wierzę.
Wiedziałem, że coś tu nie gra.
Miałaś plecy.
Cześć.
Możesz wziąć tę.
Nie trzeba. Zrobię też dla Young-woo.
Jesteś z mecenas Woo?
Jun-ho?
Nadal jadasz lunch z Young-woo?
Tak.
Lubisz słuchać, jak mówi o wielorybach?
No…
Mnie też na początku to nie przeszkadzało.
Cieszyłam się, że mówi mi to wszystko,
a inni ludzie muszą oglądać filmy dokumentalne.
Do płetwali błękitnych, humbaków i delfinów
fajnie się tego słuchało.
Ale gdy doszła do narwali i delfinów z rzeki Jangcy,
zaczęło mnie to męczyć.
Ja płaczę, bo oblałam test,
a ona przychodzi z najwyższą oceną
i opowiada, że Pakicetus to przodek wieloryba.
Miałam ochotę ją walnąć!
I wciąż pamiętam o tym przeklętym Pakicetusie!
Pani mecenas, chyba nie rozumiem.
Nie udawaj, że chcesz słuchać jej historii o wielorybach,
jeśli ma ci się to w końcu znudzić.
Jeśli zamierzasz ją zranić, lepiej w ogóle z nią nie zaczynaj.
Mówię ci to teraz.
Jeśli to chwilowe zauroczenie, nie bądź dla niej miły.
Moje uczucia nie są chwilowe!
To powiedz Young-woo,
że twoje uczucia nie są chwilowe!
Czemu mieszasz wszystkim w głowie?
A co ja takiego…
Young-woo.
Min-woo.
Mnie.
Przez ciebie wszyscy mamy mętlik w głowie.
Wysoki Sądzie.
Oskarżeni naruszyli proces Strategicznej Oceny Wpływu na Środowisko.
Zgodnie z Ustawą o środowisku,
oceny należy dokonać
w trakcie powstawania planu budowy mającej wpływ na środowisko.
Ale w przypadku Haengbok-ro
projekt drogi i jego wdrożenia powstał w 2017 roku,
a oceny dokonano w roku 2019.
Pojawia się zatem problem z czasem.
Proszę obronę o odpowiedź.
Prawdą jest, że oceny należy dokonać
na etapie projektowania budowy mającej wpływ na środowisko.
Pytanie tylko, kiedy ten etap ma miejsce.
Oto Standardowa Procedura Planowania Miejskiego.
Odłóżmy na bok skomplikowane słowa.
Tutaj. Proszę spojrzeć na ten fragment.
Decyzja dotycząca najlepszej trasy
została podjęta na późniejszym etapie.
Trasa Haengbok-ro została wytyczona
w październiku 2019 roku.
Ocena, o której wspomniała obrona strony skarżącej,
została dokonana w czerwcu 2019 roku.
To prawda, że dokonano jej
trochę późno w porównaniu z planami innych dróg.
Ale ewidentnie zrobiono to,
zanim powstał plan budowy wpływającej na środowisko.
To nie jest nielegalne.
To nieprawda.
Jeśli obrona pozwanego mówi prawdę,
powodowie w momencie złożenia skargi powinni byli mieć możliwość
zmiany planu budowy drogi, a więc i trasy, przed październikiem 2019 roku.
Ale odpowiedź Gyeonghae-do brzmiała:
„Projekt jest już gotowy. Zmiany są niemożliwe”.
Tak? Gdzie dokładnie mogę znaleźć to zdanie?
Dostaliśmy sporo dowodów.
Przykro mi. To kolejne materiały.
Dokumenty na temat skarg
Komitetu Mieszkańców wysłanych do Gyeonghae-do.
A to odpowiedzi Gyeonghae-do.
Trzeci kwietnia 2019.
Drugi wers trzeciego paragrafu odpowiedzi
wysłanej do Komitetu Mieszkańców.
„Projekty drogi i jej wdrożenia są gotowe,
w związku z czym nie można zmienić przebiegu trasy”.
To to zdanie.
Dowód numer cztery,
odpowiedź wysłana w imieniu władz Gyeonghae-do.
Zgadza się.
Zgodnie z tym dokumentem władze Gyeonghae-do przyznają,
że trasę wytyczono w kwietniu 2019 roku.
Oznacza to,
że argument obrony powodów sugerujący, że Strategiczna Ocena Wpływu na Środowisko
została przeprowadzona za późno,
wydaje się zasadny.
Dobra robota.
Wysoki Sądzie.
Prosimy o weryfikację na miejscu w Sodeok-dong.
Widząc na własne oczy, jak wielkie szkody
wyrządzi mieszkańcom budowa Haengbok-ro,
powinien pan mądrze ocenić sytuację.
Same złożone dowody to masa materiałów do przeanalizowania.
Proszę dołączyć do nich zdjęcie.
To za daleko, nie pojadę tam osobiście.
Wcale nie!
Sodeok-dong jest niedaleko.
Godzina drogi stąd.
Pewnych rzeczy dowiedzieć się można tylko, widząc miasto osobiście.
Wysoki Sądzie. Jeden raz. Proszę przyjechać do Sodeok-dong.
Jesteś prawniczką z Hanbady, prawda?
Pracujemy razem, a nawet nie wiem, jak się nazywasz.
Jestem Tae Su-mi.
No tak.
Nazywam się
Woo Young-woo.
Czytane z obu stron tak samo.
Kajak, inni, zakaz, radar, potop, Woo Young-woo.
Woo Young-woo?
Skąd znam to nazwisko?
W każdym razie miło cię poznać.
To było imponujące. Masz dobrą pamięć.
No…
Tak.
Dziękuję.
Pani mecenas, wezmę to.
Dziękuję.
Wszyscy jadą do biura? Mam jedno wolne miejsce.
Tak? W takim razie…
Niech Young-woo z nim jedzie.
Wsiadaj.
Chciałem wygodnie dotrzeć do biura. Co ty?
Powinnaś oddać swoje miejsce.
Zepsuci ludzie nie zasługują na wygodną podróż.
„Zepsuci”? O mnie mówisz?
Wracasz taksówką? Bo zamawiam.
Przy okazji, wiedziałaś,
że ojciec mecenas Woo ukończył prawo na SNU?
Zdaje się, że przyjaźni się z prezes.
Jak na to wpadłeś przy całym swoim zepsuciu?
Myślisz, że to zabawne?
Bawi cię, że mecenas Woo dostała pracę dzięki znajomości z prezes?
Nie powinniśmy być wściekli?
Niby dlaczego?
To niesprawiedliwe.
O czym ty mówisz?
Masz jakiś dowód?
Widziałem, jak jej ojciec wychodzi od prezes.
Zastanów się.
Hanbada, Taesan i inne kancelarie
zapewniają zatrudnienie przed ukończeniem studiów.
A ona zaczęła pracę pół roku po studiach,
bez szkolenia wstępnego i praktyk.
Czy to nie dziwne?
Ona ma znajomości.
I co z tego?
Pójdziesz z tym na policję?
A myślisz,
że prezes została prezes tylko ze względu na umiejętności?
Nie odziedziczyła stanowiska po ojcu, założycielu Hanbady?
I co z tego?
To, że pozycja naszej prezes jest problematyczna, znaczy,
że mamy przymykać oko na taką nieuczciwość?
To chcesz powiedzieć?
Czujesz się winna, bo sama też
skorzystałaś dzięki ojcu?
Czy sympatyzujesz z mecenas Woo?
Mówię tylko,
żebyś nie zgrywał świętego, bo chodzi ci tylko o dokopanie Young-woo.
Jeśli chcesz robić z tego aferę, zacznij od pani prezes.
Czepiasz się Young-woo, bo silniejszej nie dasz rady?
To Young-woo jest silna!
Nie widzisz?
Mówiłaś, że mówiliście na nią „Woo Young-woo Zawsze Pierwsza”.
To nie fair.
Woo Young-woo zawsze z nami wygrywa, a nam nie wolno jej atakować. Dlaczego?
Bo ma autyzm.
Musimy obchodzić się z nią jak z jajkiem i jej pomagać.
A nawet oddawać jej wolne miejsce w samochodzie!
Nie daj się zwieść myśli,
że Young-woo jest słaba.
Hej…
Coś nie tak?
Tak.
Nie.
Dobrze się spisałaś, mecenas Woo.
Tak, ty też się dziś spisałeś.
Zbieramy się?
Jun-ho.
Tak?
Mogę…
cię raz
dotknąć?
Słucham?
Chcę sprawdzić, czy cię lubię.
Aha.
Rozumiem.
Da się to sprawdzić
przez dotknięcie?
No…
Sprawdzę tętno, żeby dowiedzieć się,
jak szybko bije moje serce,
kiedy cię dotykam.
Czyli…
gdy mnie nie dotykasz,
serce nie bije ci szybko?
Nawet gdy jesteśmy razem?
Szkoda.
Wróciłaś?
Tak. Idę.
Young-woo.
Chcę ci coś powiedzieć.
Powiesz mi jutro.
Jestem bardzo zmęczona.
Prezes Han Seon-young to moja znajoma z uczelni.
Przyjaźniliśmy się na studiach.
Ale po skończeniu szkoły straciliśmy kontakt.
Była u mnie.
Zaproponowała, że da ci pracę w Hanbadzie.
Co?
Uznałem, że powinnaś wiedzieć.
Czyli…
dostałam pracę dzięki twojej znajomości z prezes?
Czerpię korzyści
z nepotyzmu?
Czerpiesz czy nie, jestem Seon-young bardzo wdzięczny.
Obojgu nam było ciężko, gdy nie mogłaś znaleźć pracy.
Gdy zostaniesz rodzicem, zrozumiesz,
jak ciężko jest patrzeć, gdy inni zniechęcają twoje dziecko.
Hej.
Jest jeszcze jeden powód,
dla którego Seon-young dała ci tę pracę.
Chodzi…
Chcę się całkowicie zniechęcić.
Co?
Jeśli mam się zniechęcić, chcę stawić temu czoła
i poradzić sobie z tym sama.
Bo jestem dorosła.
Young-woo.
Nie lubię, gdy wtrącasz się w moje życie
z obawy, żebym się przypadkiem
nie zniechęciła.
Nie rób tego.
Young-woo.
Young-woo!
KANCELARIA PRAWNA HANBADA
ANONIMOWA TABLICA OGŁOSZEŃ
PISZ
TYTUŁ: PRAKTYKI REKRUTACYJNE W HANBADZIE
UJAWNIENIE NIEUCZCIWYCH PRAKTYK REKRUTACYJNYCH W HANBADZIE
Gdyby nie niedorzeczna prośba jej ojca,
czy ta młoda prawniczka mogłaby pracować w Hanbadzie?
Nie przyjęli cię z takimi ocenami!
To dyskryminacja!
Szkoda, że tak późno cię przyjęli!
Czy odzwierciedlają życzenia wszystkich mieszkańców?
Do następnej rozprawy zdobądźcie zgodę mieszkańców.
Chyba cię lubię.
- Ja… - Czy on ucieka?
- Co chce mi pani powiedzieć? - Nie poznaje mnie pani?
Napisy: Agnieszka Putek