SERIAL NETFLIX
W ten sposób będzie przechodzić przez Sodeok-dong.
Wybrali taką trasę, bo chcą, żebyśmy opuścili miasto.
Dzieli miasto na połowy i izoluje je od siebie.
Piękne miasteczko.
Miasteczko jest piękne,
ale jego mieszkańcy są jeszcze piękniejsi.
W takiej sytuacji pozostaje nam…
- Co? - Proces.
Pozew o uchylenie decyzji w sprawie drogi Haengbok-ro?
Tak. To właśnie chcemy zrobić.
To mecenas Tae Su-mi, prawda?
Co tu robi sam król?
„Król”?
Dlaczego szukasz informacji o Tae Su-mi?
Chciałabym być jak ona.
Z tego, co widzę, Jun-ho chyba cię lubi.
Jeśli nie jesteś pewna, to może go dotknij?
Chcę sprawdzić, czy cię lubię.
Da się to sprawdzić
przez dotknięcie?
Dałaś Young-woo pracę ze względu na Tae Su-mi?
Skąd twój ojciec zna prezes?
Zaraz. To znaczy, że dostałaś pracę po znajomości.
Czerpię korzyści z nepotyzmu?
Young-woo!
SPRAWA 8 OPOWIEŚĆ O SODEOK-DONG CZ. 2
Dobrze spałaś?
Ani trochę. To niekomfortowe spać w obcym miejscu.
Tak myślałam. Strasznie zgrzytałaś zębami.
Co?
Oto twój gimbap Dong Geu-ra-mi.
Zostaw.
Nie ma szynki i szpinaku?
A gotowany łopian?
Sama sobie gotuj łopian.
Jedz, co dają. Gimbap Dong Geu-ra-mi.
Dobrze.
Dziękuję za posiłek.
- Dobre, prawda? - Tak, bardzo.
Dziwne.
Prawda?
Dziwnie dobre.
Pokłóciłaś się z tatą?
No…
- Nie. - Więc co?
Kazał ci odejść?
Sama odeszłam.
Tak, rozumiem, że odeszłaś.
Ale dlaczego?
Wyprowadzam się. Bo jestem dorosła.
Stać cię na to?
To ona, prawda?
Dasz wiarę?
Ujawnienie nieuczciwych praktyk rekrutacyjnych w Hanbadzie.
Odkryłem, że początkująca prawniczka z kancelarii Hanbada
czerpie korzyści z nepotyzmu.
W przeciwieństwie do innych ta prawniczka dołączyła do firmy
po zakończeniu oficjalnej rekrutacji.
Nie brała też udziału w szkoleniu dla nowych pracowników.
Jak to możliwe?
Czy to dlatego, że jej ojciec i prawniczka
piastująca najwyższe stanowisko w Hanbadzie razem studiowali?
Gdyby nie niedorzeczna prośba jej ojca,
czy ta młoda prawniczka mogłaby pracować w Hanbadzie?
Czy można nazwać uczciwym miejsce, w którym pracę dostaje się
dzięki znajomościom z wysoko postawionymi osobami?
Czuję się ograbiony, gdy widzę, że ktoś, kto używa osobistych koneksji,
zostaje prawnikiem w Hanbadzie,
gdy ja poświęciłem młodość, by się tam znaleźć.
Proszę.
Przykro mi, że czujesz się ograbiony.
Słucham?
Ty napisałeś post o Young-woo na tablicy ogłoszeń, prawda?
Proszę.
Dobra, jesteśmy wszyscy. Zacznijmy spotkanie.
Co cię tu sprowadza?
Siedźcie.
Siadajcie.
Podobno obroną strony przeciwnej w tej sprawie jest Tae Su-mi.
Tak.
To pozew o cofnięcie decyzji dotyczącej
budowy drogi przez władze Gyeonghae-do.
Bronimy mieszkańców Sodeok-dong.
I jak wam idzie?
Mamy problem z udowodnieniem,
że istnieje lepsza alternatywa dla obecnej trasy,
ale znaleźliśmy powód, by uznać budowę za nielegalną.
Za nielegalną? Jaki to powód?
Prowincja dokonała Strategicznej Oceny Wpływu na Środowisko później,
niż pozwala na to prawo.
Ale jej dokonali?
Tak.
Więc to nie jest powód, by uznać za nielegalny przebieg trasy.
Może to tylko drobna pomyłka proceduralna.
Budowa jest w toku?
Tak, złożyliśmy wniosek o zawieszenie prac,
ale go jeszcze nie przyjęto, więc budowa trwa.
Czyli przegrywacie.
Wiedzieliśmy, że nie będzie łatwo.
Może to zabrzmi dziwnie,
ale Sodeok-dong jest piękne.
Mieszkańcy są bardzo przyjaźni.
Niedługo odbędzie się weryfikacja na miejscu. Wykorzystamy to,
by przekonać sędziów, żeby zmienili zdanie.
Chcecie poruszyć ich serca?
- Tak. - Rozumiem.
To dość…
romantyczna metoda.
Ale nie wszystko działa w ten sposób.
Rozwiążcie to mniej romantycznie, a bardziej politycznie.
Mniej romantycznie, a bardziej politycznie?
Czy wśród mediów, z którymi mamy dobre stosunki,
nie znajdzie się ktoś, kto zainteresowałby się tą sprawą?
Przedstawmy ten proces jako walkę Dawida z Goliatem,
żeby podburzyć opinię publiczną.
Sędziowie poczują się nieswojo, stojąc po stronie Gyeonghae-do.
Może na to nie wygląda, ale takie podejście czasem działa.
Ludzkie serce mogą złamać
nawet bezpodstawne plotki na anonimowej tablicy ogłoszeń.
Prawda?
Tak.
Wygrajcie to.
- Słucham? - Nie przegrajcie z Tae Su-mi.
No tak. Dobrze.
Widziałaś to?
„Ujawnienie nieuczciwych praktyk rekrutacyjnych w Hanbadzie”.
No…
To…
To ty.
- Co? - Chodzi o ciebie.
Ktoś cię oczernia, twierdząc, że czerpiesz korzyści z nepotyzmu.
Skąd wiesz, że to ja?
Tylko ty zostałaś przyjęta po zakończeniu oficjalnej rekrutacji.
Ludzie gadają o tym od rana. Nie zauważyłaś nic dziwnego?
No tak.
To…
prawda.
Mój ojciec i prezes znają się ze studiów.
Ja…
czerpię korzyści z nepotyzmu.
Wszyscy dobrzy studenci SNU
odbywają praktyki w dużych firmach i przed ukończeniem studiów dostają pracę!
Byłaś najlepsza w szkole, a nikt nie chciał cię zatrudnić.
Wszyscy wiedzieli, że to niesprawiedliwe.
Ale nic z tym nie zrobili, bo uznali, że to nie ich sprawa.
Łącznie ze mną.
Mam autyzm, więc…
Hej!
Dyskryminacja osób z autyzmem jest zabroniona!
Nie przyjęli cię z takimi ocenami!
To dyskryminacja!
Nieważne, jak się tu dostałaś.
Szkoda, że tak późno cię przyjęli!
Myślę, że napisał to mecenas Kwon.
Gdy będziecie sami, walnij go w łeb.
Albo mocno w brzuch.
To przestępstwo.
Nie pozwól ludziom sobą pomiatać, idiotko.
I przestań już się nad sobą użalać!
Słyszałaś prezes, tak?
Mamy być bardziej polityczni.
I mniej romantyczni. Tak?
Tak.
- Kontaktowałeś się z nimi? - Tak.
Powinni być na czas.
Boże, to jakiś koszmar.
Boże.
- Niedługo będą. - To ich samochód?
Tak.
Proszę.
Boże.
- O Boże. - Boże.
- Dzień dobry. - Witamy.
- Akurat dzisiaj musiał padać deszcz. - O rety, dziękuję.
Dziękuję.
Boże, okropna pogoda.
KANCELARIA TAESAN
Nie macie firmowych parasoli?
Wyglądamy nieprofesjonalnie.
Mamy. Chwileczkę.
KANCELARIA HANBADA
Co?
Co tu robi facet z Jeongui Ilbo?
Pewnie Hanbada ich ściągnęła.
Mają dobre relacje.
Czytałem ich przychylne artykuły o Hanbadzie.
Starają się.
Dziś nie będzie o czym pisać.
SŁUŻBA PUBLICZNA
Wysoki Sądzie. Dzień dobry.
Na pewno jesteście zmęczeni podróżą.
Tak.
Kawał drogi.
Rety. Leje.
Proszę nas poprowadzić tak, jak ostatnio.
Dobrze.
Wysoki Sądzie.
Droga z czerwonymi flagami to…
- Jak to było? - Haengbok-ro.
To planowana trasa Haengbok-ro.
Przecina teren mieszkalny,
więc gdy zacznie się budowa, ci ludzie zostaną wyrzuceni.
Pójdziemy za flagami?
Tak. Skoro już tu przyjechałem.
Heung-min!
Wysoki Sądzie, mieszkańcy Sodeok-dong zwracają się do siebie przezwiskami.
Tu mieszka dobry piłkarz, dlatego nazywają go Son Heung-min.
Dzień dobry, panie Kim Jeong-hwan.
Heung-min.
To sędzia. Przedstaw się.
Nie nazywaj mnie tak.
Dzień dobry.
Kim Jeong-hwan.
Heung-min.
Pan Kim zaakceptował
kwotę odszkodowania za wywłaszczenie zaproponowaną przez władze prowincji.
Oto zgoda, którą podpisał pan Kim.
- Co? - O czym pani mówi?
To członek Komitetu Mieszkańców.
Jak to podpisał zgodę?
Podpisałem.
Zgodziłem się.
- Jeong-hwan! - No co?
Przyszli do mnie prawnicy i powiedzieli,
że Gyeonghae-do może podnieść kwotę odszkodowania.
Dostanę dwa razy więcej, niż proponowali wcześniej,
więc się zgodziłem.
Heung-min, jak mogłeś to zrobić za naszymi plecami?
A zrozumiałbyś moją decyzję?
Ty masz pieniądze.
Jak mógłbyś rozumieć chęć zarobienia choć trochę więcej?
I tak odbiorą nam tę ziemię.
Nie tylko ja się zgodziłem.
Cheol-min też podpisał zgodę.
Jang-hoon się zgodził?
Hej!
Jang-hoon!
Podpisałeś zgodę?
Hej!
Jang-hoon!
Pan Jang również zgodził się na konfiskatę ziemi.
Jeśli władze prowincji podniosły wysokość odszkodowań,
najpierw winne były powiadomić Komitet Mieszkańców.
To nieuczciwe kontaktować się z mieszkańcami indywidualnie
i podsuwać im do podpisu zgody.
Decyzja o podwyższeniu odszkodowania jeszcze nie została potwierdzona.
Gyeonghae-do chce tylko sprawdzić,
ile rodzin zrzeknie się ziemi w zamian za wyższe odszkodowanie.
Zgoda to tylko formalność.
Więc mamy jeszcze większy problem.
Zwodzicie mieszkańców,
tak naprawdę nie zamierzając podnosić odszkodowań.
Wysoki Sądzie, obrona oskarżonych stosuje sztuczki, by wygrać proces
i podzielić mieszkańców.
Włodarze miasta mają zbyt dużą władzę,
więc bezsilni mieszkańcy boją się im sprzeciwić.
Proszę zrozumieć życzenia dzielnych mieszkańców,
którzy odważyli się podpisać zgody.
Co?
Jak to włodarze mają za dużą władzę?
Jak to mieszkańcy boją się sprzeciwić?
O czym pani mówi?
Spośród 488 gospodarstw, których ziemia ma zostać przejęta,
łącznie 343 gospodarstwa podpisały już zgodę.
Odkąd zaczęliśmy zbierać podpisy,
w ciągu 15 dni zdobyliśmy zgodę ponad 70% gospodarstw.
Jeśli nie takie są życzenia mieszkańców, to jakie?
Wysoki Sądzie,
oto formularze zgody, które są dowodem w sprawie.
To jedynie dowód, że mieszkańcy zgadzają się na kwotę,
którą może zaoferować Gyeonghae-do.
Wyższa kwota odszkodowania jeszcze nie została potwierdzona.
Formularze zgody niczego nie dowodzą.
Proszę o spokój.
Dziś prowadzimy weryfikację na miejscu, dowody można zgłosić później.
Na razie się tu rozejrzyjmy.
Dobrze.
Nie dowiemy się, z kim rozmawiali prawnicy.
Lepiej nie przedstawiajmy więcej mieszkańców.
Pokażmy im wiązowiec.
Wysoki Sądzie.
Zabierzemy pana do miejsca, z którego widać całe miasto.
Proszę tędy.
Coś tu nie gra, prawda?
Nie, wcześniej mieszkańcy byli tacy zżyci.
To było piękne miasteczko.
Ale ludzie z Taesan byli sprytniejsi.
Podzielili mieszkańców, wykorzystując zgody jako wymówkę.
Tak.
Teraz wejdziemy na wzgórze.
Jeszcze trochę.
Boże.
- Boże. - O rety.
Nic panu nie jest?
Włożyłam dziś sportowe buty, by być gotową na takie sytuacje.
No i? To jakieś przechwałki?
Nie.
Chce pan mój płaszcz?
Może być na pana za mały, ale jak owinie ją pan wokół ramion…
Nie trzeba.
Ostrożnie.
Wchodząc na to wzgórze, trzeba być ostrożnym.
Pani mecenas.
Nie odzywaj się.
Wysoki Sądzie.
Proszę napić się sikhye.
Nie, dziękuję. Pada i jest zimno. Czemu miałbym pić sikhye?
Za chwilę zaczniemy.
Co powodowie chcieli, bym tu zobaczył? Byle szybko.
Tak.
Wysoki Sądzie,
czy naprawdę pan tego nie widzi?
Mieszkańcy bardzo odczują
pojawienie się w Sodeok-dong drogi.
Kubki.
- O rany. - Boże.
Prawdę mówiąc,
po osobistej wizycie w Sodeok-dong
nabrałem poważnych wątpliwości co do roszczeń powodów.
Nie wiem nawet, kim są.
Czy roszczenia komitetu
odzwierciedlają życzenia wszystkich mieszkańców Sodeok-dong?
Wysoki Sądzie.
To niesprawiedliwe.
Komitet zawsze był w kontakcie z mieszkańcami
i się z nimi porozumiewał.
Nie mogliśmy pokazać, jak tu jest naprawdę,
bo prawnicy użyli sztuczek, żeby nas poróżnić.
Dam wam szansę to udowodnić.
Zarówno powodom, jak i oskarżonym.
Do następnej rozprawy zdobądźcie zgody mieszkańców.
Sam muszę sprawdzić, czy więcej mieszkańców popiera
wniosek komitetu, czy decyzję władz prowincji.
Jeśli mieszkańcy
przeciwni wybudowaniu Haengbok-ro
nie będą stanowić większości,
będziemy musieli oddalić pozew.
Mój Boże.
Sprawy się pokomplikowały.
Na razie nie mam chyba o czym pisać.
- Dajcie znać, jak wszystko się wyjaśni. - Dobrze.
Przykro mi, że zmarnował pan czas.
Nie ma sprawy. Zbieram się.
Więc te niebieskie domy mogą stanąć po naszej stronie?
Tak.
A te czerwone chcą…
Czego?
- Pieniędzy? - Nie zwykłych pieniędzy.
No wiecie, tego…
- Od… - Odszkodowania!
Tak!
Zrzekną się ziemi dla odszkodowania.
Jak można się było spodziewać, domy z dala od drogi są w większości niebieskie.
Zgadza się.
Ci, którzy stracą ziemię, myślą,
że nawet niskie odszkodowanie wystarczy na przeprowadzkę.
A wizja otrzymania jeszcze więcej jest dla nich bardzo kusząca.
Ale…
już nie jestem pewien.
Naprawdę myślałem, że Heung-min i Jang-hoon zawsze będą po naszej stronie.
Ale szybko zmienili zdanie.
Zdążymy przekonać mieszkańców. Nie martwcie się.
Wydrukowałem formularze zgody.
Dobra robota.
- Chodźmy. - Dobrze.
Dobrze.
Chyba powinniście wyjść na zewnątrz.
Ja pierwsza.
Czekaj!
Szybciej.
- Chodźmy. - Szybko.
Taesan przysłali pracowników dorywczych?
My też powinniśmy?
Tak. Ale zacznijmy od zbierania podpisów.
Tak.
Skoro i tak panu zapłacą, powinien pan dostać jak najwięcej.
Proszę zapisać tu swój adres.
Dobrze.
Jest ktoś w domu?
Jestem z kancelarii Hanbada.
- Czy ktoś… - Dziękuję.
Przepraszam.
- Pójdę już. - Dobrze.
Przepraszam.
Szybciej. Wy dwaj, na prawo.
Biegiem.
Czemu tylko ja pracuję? Szybko!
Kto tam?
Kancelaria Taesan…
Mecenas z kancelarii Hanbada.
Nie żaden pracownik dorywczy.
Chwila.
O czym ty mówisz?
Świetnie ci idzie. Idź dalej.
Jestem prawnikiem z Taesan.
Wracaj do domu.
Sam wracaj do domu.
Gnojek.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Proszę.
Który oferuje odszkodowanie?
To my.
Taesan.
Proszę spojrzeć.
Jeśli spojrzy pan tutaj…
Taesan tak napompowali kwestię odszkodowań,
że każdy, z kim rozmawiam, mówi tylko o pieniądzach.
Mnie nie udało się nawet z nikim porozmawiać.
Mają przewagę liczebną.
Jak Taesan tak szybko znaleźli tyle ludzi?
Rozmawiałeś z Jun-ho?
Tak, znalazł ludzi,
ale trochę potrwa, zanim tu dotrą.
W takim razie poproszę stowarzyszenie kobiet.
Mamy za wszelką cenę zdobyć tu podpisy, tak?
Nie powiedziałbym, że za wszelką cenę…
Dziękuję.
Wszyscy się podpisali?
Pod spodem jest adres.
Proszę podać adres.
Co to jest?
- To… - Boże!
Co tak wypytujesz? Prosiłabym, gdyby to było coś złego?
- Powinienem wiedzieć. - Nie ufasz mi?
Boże.
Nie ufasz panu mecenasowi?
Zamiast podpisywać, powołując się na zaufanie…
Zaufajcie nam.
To nam coś zaśpiewajcie.
Chętnie posłucham, jak śpiewają prawnicy.
- Co? - Kto nie umie śpiewać, nie umie bronić
- Jun-ho wciąż w drodze? - Tylko podli ludzie
Zadzwonię do niego.
Kto nie umie śpiewać, nie umie bronić
Tylko podli ludzie
Kto nie umie śpiewać, nie umie bronić
- Tylko podli ludzie - Dokąd idziesz?
Po torbę. Chyba zostawiłam ją pod wiązowcem.
Pospiesz się. Każą nam śpiewać, a ty sobie idziesz.
Bit! Raz, dwa, trzy, cztery.
- Zdmuchnięta - Zdmuchnięta
- Przez wiatr - Przez wiatr
- Czy to była pusta przysięga - Czy to była pusta przysięga
Proszę podać adres.
- Gdy spadnie pierwszy śnieg - Gdy spadnie pierwszy śnieg
- Przed stacją Andong - Przed stacją Andong
- Obiecałeś, że spotkamy się - Obiecałeś, że spotkamy się
Pani adres.
- Śnieg pada - Śnieg pada
- Od wczesnego ranka - Od wczesnego ranka
- Sięga mi aż do kolan - Sięga mi aż do kolan
Co?
Tak, jesteśmy bardzo dokładni.
Proszę się nie martwić.
Tak, będę w kontakcie.
Mecenas Woo Young-woo, prawda?
Tak.
Ta torba…
No tak.
To pani?
Była pod drzewem.
Widać, że to torba prawnika,
więc zamierzałam ją zabrać i poszukać właściciela.
Dziękuję.
Wiem, skąd znam pani nazwisko, mecenas Woo.
Co?
Nie napisała pani oświadczenia w sprawie prezesa Kim Jeong-gu?
Ślub w hotelu Daehyeon.
Sprawa zsuniętej sukni ślubnej.
Tak.
Czytałam ją.
Prezes Kim powiedział:
„Hanbada wygrała sprawę, której według Taesan nie dało się wygrać”,
i mi ją pokazał.
Powołała się pani na wyjątkowe okoliczności?
Ten pomysł był tak dobry, że zapamiętałam nazwisko, mecenas Woo.
Rozumiem.
Mecenas Woo.
Lubi pani pracować w Hanbadzie?
Słucham?
Przejdzie pani do Taesan?
Chcieliście pokazać niematerialną wartość Sodeok-dong, prawda?
Miłość mieszkańców do swojego miasta i tak dalej.
Pytam o powód, dla którego poprosiliście o weryfikację na miejscu.
No…
W takich momentach Hanbada wykazuje się
naiwnością.
Nie ma nic słabszego niż ludzkie deklaracje.
Zwłaszcza gdy w grę wchodzą pieniądze.
Lepiej na tym zakończmy,
w końcu jesteśmy rywalkami.
Po zakończeniu tej sprawy proszę odwiedzić Taesan.
Hanbada to dobra kancelaria,
ale myślę, że Taesan byłby dla pani lepszym miejscem.
Wygrywajmy razem.
KANCELARIA PRAWNA TAESAN MECENAS TAE SU-MI
Myślę o tym zawsze, gdy go widzę,
ale ten wiązowiec
jest niesamowity.
To prawda.
O czym rozmawiałaś z mecenas Tae?
Co?
Widziałem, jak rozmawiałyście pod wiązowcem.
Jak ci powiem,
znowu napiszesz o tym na tablicy?
Co?
Co zrobiłem?
Co ty robisz?
Jeszcze raz zrobisz coś takiego,
a walnę cię w łeb.
Albo mocno w brzuch.
Nie pozwolę ci sobą pomiatać.
Nie wstyd ci?
Tak naprawdę nieważne, kto to napisał.
Bo koniec końców to prawda.
Twój ojciec i prezes znają się ze studiów.
To nepotyzm.
Nie masz wstydu.
Boże.
Young-woo.
Wróciłaś?
Zaraz idę. Wpadłam tylko po ubrania.
Dokąd idziesz?
Wyprowadzam się.
Pomieszkam u Geu-ra-mi, dopóki czegoś nie znajdę,
więc nie musisz się martwić.
Young-woo.
Hej. Young-woo.
- Young-woo. Ale… - Nie idź za mną.
Young-woo, porozmawiajmy.
Nie.
Jak możesz tak pochopnie podejmować tak poważną decyzję jak wyprowadzka?
Zmienię kancelarię.
Nie będę już pracowała w Hanbadzie.
Zmieniasz kancelarię? Co? Gdzie będziesz pracować?
Przechodzę do Taesan.
Dostałam ofertę od mecenas Tae Su-mi.
Nie.
Nie możesz tam przejść.
Ta kobieta…
Tae Su-mi to twoja matka!
Co?
Tae Su-mi…
cię urodziła.
To twoja mama, Young-woo.
Young-woo.
Young…
Young-woo!
Young-woo? W porządku?
Obudziłaś się?
Wszystko mnie
boli.
Boże.
Powiedzieli, że masz siniaki na całym ciele.
Bardzo boli? Poprosić o leki przeciwbólowe?
Nie.
Nie trzeba.
Na szczęście powiedzieli, że kości są całe.
Poczujesz się lepiej, jak odpoczniesz.
Boże.
Young-woo.
Przepraszam,
że nie powiedziałem ci wcześniej.
Skłamałem, że twoja matka zmarła podczas porodu.
Wiedziałam o tym.
- Co? - Babcia mi powiedziała.
Tak?
Kiedy zostałyśmy same.
Strasznie się upiła i zaczęła krzyczeć.
„Twoja matka nie umarła.
Porzuciła cię i uciekła.
Zniszczyła życie mojemu synowi i uciekła”.
Tak powiedziała.
Rozumiem.
Tae Su-mi
i ja…
pochodziliśmy z różnych światów.
Ja jestem synem biednego rolnika.
A Su-mi to córka założyciela Taesan.
Poznaliśmy się na studiach
i polubiliśmy się.
Nie wiedzieliśmy wiele o miłości.
Zostałaś poczęta,
gdy nie byliśmy na to gotowi.
Ale…
gdy Su-mi dowiedziała się o ciąży,
zupełnie się zmieniła.
Wolała wrócić do świata, z którego pochodziła,
niż wyjść za biedaka i zostać matką.
Su-mi.
- Su-mi! - Puszczaj!
Oszalałeś?
Jak mogłeś przyjść do mojego domu?
A co mam robić, skoro mnie unikasz?
Nie mogłem się z tobą skontaktować.
Daj mi chwilę. Musimy porozmawiać.
- Proszę. - Nie mamy o czym.
Hej, Su-mi.
- Su-mi! - Przestań!
Nic ci nie jest?
To nasza wina.
Co?
Urodź to dziecko.
Już o tym rozmawialiśmy.
- To… - Obiecuję.
Nie będę utrudniał ci życia.
Jeśli urodzisz to dziecko, zabiorę je i zniknę.
Rzucę studia.
Nie będę zdawał egzaminu. Nic nie zrobię.
I…
I więcej nas nie zobaczysz.
Proszę, Su-mi.
Proszę.
Proszę, Su-mi.
Proszę.
W końcu
Su-mi zgodziła się cię urodzić.
Rozpuściła plotki, że wyjechała na studia do Stanów,
ale przez całą ciążę siedziała w domu.
Ja do tego czasu skończyłem studia
i jak tylko się urodziłaś,
zabrałem cię, tak jak obiecałem.
Woo Gwang-ho?
Tak.
Proszę.
Jeszcze to.
To dziewczynka.
A co z Su-mi?
Wszystko dobrze?
Nie pytaj o nią.
Macie się już więcej nie kontaktować.
Dotrzymałem słowa.
Zrezygnowałem z adwokatury, żeby gdzieś na nią nie wpaść.
Wychowywałem cię,
pracując w innych branżach.
Teraz
bardzo tego żałuję.
Żałujesz?
Gdy widziałem, że nie możesz znaleźć pracy,
bardzo tego żałowałem.
Chyba coś sobie uroiłem.
Myślałem, że dotrzymanie obietnicy złożonej kobiecie, którą kiedyś kochałem,
czyni mnie lojalnym i porządnym.
A tak naprawdę
to nic nie znaczy.
Jesteś lojalny i porządny. Ja…
Powinienem był zostać prawnikiem.
Powinienem był cię zatrudnić i uczyć,
gdy nikt inny nie chciał.
Powinienem być dobrym ojcem
i założyć kancelarię, którą mógłbym ci przekazać.
Young-woo.
Doświadczenie nauczyło mnie,
że w życiu najważniejsza jest polityka.
Jest…
polityczny powód, dla którego Seon-young cię zatrudniła.
A Su-mi nie porzuciła cię,
bo cię nienawidziła.
To polityka nie pozwalała jej wyjść za kogoś takiego jak ja.
Nie wiedziałem, że wszyscy żyją w ten sposób.
Ciągle upierałem się przy obietnicy i lojalności…
a ostatecznie…
to moja córka musiała
zapłacić za to, że nie udało mi się w życiu.
Czy tak mogło być z wiązowcem w Sodeok-dong?
Co?
Pierwszy raz usłyszałem o budowie tej drogi w 2016 roku.
Boże, to już sześć lat.
Kiedy to było? W 2016?
Na wszelki wypadek zapytaliśmy o to urząd prowincji.
Przysłali ekspertów, ale okazało się, że to za mało.
Uznali, że nie nadaje się na pomnik przyrody.
Gdzie mój telefon? Muszę zadzwonić do mecenasa Junga.
O tej porze?
Tak. Możesz wyjść?
Obowiązuje mnie tajemnica zawodowa.
Gdzie on jest?
Dobrze.
Szybko.
Proszę.
Pospiesz się i idź, tato.
Dobrze.
MECENAS WOO YOUNG-WOO
Halo?
Panie mecenasie, mój ojciec uważa, że wszystko ma podłoże polityczne,
a za każdą decyzją kryje się jakiś polityczny powód.
I co w związku z tym?
To nie dziwne? Drzewo z Sodeok-dong.
Czemu tak pięknego drzewa nie objęto ochroną
ani statusem pomnika przyrody?
To ma coś wspólnego ze sprawą?
Jeśli wiązowiec nie został uznany za pomnik przyrody
z powodów politycznych, to owszem.
Mieszkańcy Sodeok-dong
w 2016 roku spytali o to władze prowincji.
Ale wtedy
wtajemniczeni wiedzieli już o tym, że w Sodeok-dong ma powstać droga.
Nawet profesor inżynierii lądowej.
Mecenasie Jung?
Śpi pan?
Hej.
Mecenas Woo. Wiesz, która godzina?
Jest 3.10.
O tej godzinie wszyscy śpią.
Ptaki, jagnięta, a nawet Myeong-seok.
- Co? - Nawet jeśli spróbujemy dowiedzieć się,
czy była to decyzja polityczna,
nie powinniśmy tego robić za dnia? Co możemy teraz zrobić?
Racja.
Tak.
Pogadamy jutro. Pa.
Tak.
Co?
Ostrożnie, mecenas Woo.
- Tędy. - Tak.
Dzień dobry.
NOWY POCZĄTEK KIYOUNG
By wystąpić o status pomnika przyrody dla wiązowca,
musimy pomówić z władzami Gyeonghae-do.
Komisja Dziedzictwa Kulturalnego dokonuje pierwszej oceny.
Jeśli uznają, że zasługuje na status,
spisują raport
i proszą Urząd Dziedzictwa Kulturalnego o przyznanie go.
To wy osobiście pytaliście o to Gyeonghae-do w 2016 roku?
Nie, zostawiliśmy to Yu-jinowi.
Wtedy też pracował w urzędzie prowincji Gyeonghae-do.
Ten, który gra na skrzypcach?
Tak. Eugene Park z Sodeok-dong.
A jak naprawdę się nazywa?
Park Yu-jin.
Co?
Dlatego nauczył się grać na skrzypcach.
Nazywa się tak samo jak Eugene Park.
No tak.
Nadal pracuje w urzędzie prowincji, prawda?
Oczywiście!
Powinien być w biurze.
Tak.
Pytaliśmy w Urzędzie Dziedzictwa Kulturalnego.
Nie dostali
żadnych raportów o wiązowcu z Sodeok-dong.
Czy Komisja Dziedzictwa Kulturalnego postanowiła nie pisać raportu?
No…
To było tak dawno,
że nie pamiętam dokładnie, ale chyba tak.
Z jakiego powodu?
Czy wiązowiec z Sodeok-dong
został uznany za niewystarczający, by uzyskać status pomnika przyrody?
- Co? Przez kogo? Przeze mnie? - Co? Nie.
Komisję Dziedzictwa Kultury Gyeonghae-do.
Przez Komisję Dziedzictwa Kultury?
O to pani chodzi.
Jak to było?
Czy są jakieś dokumenty ze spotkania na temat wiązowca?
Zarządca powiedział, że eksperci osobiście przyjechali,
by obejrzeć drzewo.
Muszą być jakieś materiały, protokół albo raport.
Możemy je przejrzeć?
No…
Materiały? Teraz?
Możecie chwilę zaczekać?
Poszukam ich.
Jasne.
Wróciłaś
wtedy bezpiecznie do domu?
Wtedy?
Tak.
Z biura mecenasa Junga.
Wybiegłaś tak nagle.
Wtedy
miałam bardzo wysokie tętno.
Nie dotknęłam cię,
a serce waliło mi jak młotem.
Więc…
chyba
cię lubię.
Mecenas Woo.
Ja…
Czy on…
ucieka?
- Słucham? - Park Yu-jin…
ucieka.
Co?
Hej.
Przepraszam.
Panie Park.
Panie Park?
Niech pan zaczeka.
Niech pan zaczeka!
Panie Park!
Dokąd pan idzie?
Panie Park!
Dokąd pan idzie?
Panie Park!
Dokąd pan idzie?
Cholera.
Nic panu nie jest?
Przepraszamy!
GYEONGHAE-DO KRAINA ŻYCIA I NADZIEI
Nic panu nie jest?
Odejdź!
Dlaczego tak się pan zachowuje?
Co się stało, panie Park?
Proszę się zatrzymać!
Przestań mnie gonić!
Dlaczego pan ucieka?
Proszę odpowiedzieć!
- Proszę się zatrzymać! - Co się dzieje? To przestępca?
Proszę się odsunąć!
Proszę pana!
Ja tu pracuję!
W urzędzie prowincji?
To czemu pan uciekał?
O to samo pytałem.
Czemu pan to zrobił?
Czemu pan uciekał?
Bo było mi wstyd, jasne?
Co?
Znajomy mnie zatrzymał
i powiedział, że jestem idiotą.
Powiedział, że niedługo zbudują w Sodeok-dong dziesiątą linię metra,
a potem Haengbok-ro,
więc nie powinienem zgłaszać wiązowca do statusu pomnika przyrody.
Gdyby go otrzymał,
nie mogliby zbudować metra ani autostrady.
Więc co pan zrobił?
Poprosiłem znajomych,
z którymi pracuję w urzędzie prowincji,
by wcielili się w ekspertów z Komisji Dziedzictwa Kultury
i ocenili drzewo przy zarządcy miasteczka.
I żeby powiedzieli,
że drzewo nie jest wystarczające, by uznać je za pomnik przyrody.
Nie poprosił pan nawet komisji o weryfikację?
Nie.
Teraz wiem,
że metro i Haengbok-ro nie służą naszemu miastu.
Ale wtedy
pomyślałem, że te dwie inwestycje
w końcu podwyższą wartość ziemi.
Więc…
Skąd pan ma tę parasolkę?
Tę?
Tak. Z indopacyficznym delfinem butlonosym.
To logo Kyungpo Construction.
Nie kupiłem go.
Poszedłem obejrzeć dom pokazowy i tam go dostałem.
Zdobyliście zgody wszystkich mieszkańców?
Jaki jest rezultat?
Wysoki Sądzie.
Populacja Sodeok-dong to 4176 osób, żyjących w 2513 gospodarstwach domowych.
Zgody liczone są od gospodarstwa.
Zgodę na decyzję Gyeonghae-do wyraziło dokładnie 1557 z nich,
co stanowi ponad połowę.
Czy obrona oskarżonych mówi prawdę?
Tak.
- Ale formularz… - A zatem,
jak wspomniałem na miejscu,
sąd nie ma wyboru i musi oddalić pozew.
Zamykam…
Wysoki Sądzie,
chcemy zaskarżyć decyzję sądu.
Dopóki nasz wniosek nie zostanie rozpatrzony,
proszę o zawieszenie prac.
Co?
Próbujecie grać na czas, bo wasz pozew zostanie oddalony?
Na jakiej podstawie składa pan wniosek?
Pamięta pan parasol, z który przyjechał pan na weryfikację?
Parasol?
Na pana parasolu był delfin.
Można by pomyśleć, że to delfin butlonosy zwyczajny,
ale jego ciało jest szczuplejsze i dłuższe niż u delfina zwyczajnego,
więc to z pewnością butlonos indo…
O czym pani mówi?
O delfinie butlonosym.
- Tak, Wysoki Sądzie, delfin… - Butlonos indopacyficzny.
Butlonos indopacyficzny to logo firmy Kyungpo Construction.
Parasol, który trzyma pan na zdjęciu,
rozdawano odwiedzającym dom pokazowy na osiedlu Kyungpo Ocean Park
budowanym przez Kyungpo Construction
w planowanym mieście Hamun.
Czyli pan mecenas twierdzi,
że byłem w domu pokazowym, bo zamierzam kupić mieszkanie w Hamun?
Nie wiem, skąd mam ten parasol.
Tak, gdyby jednak okazało się,
że jest pan zainteresowany kupnem mieszkania
w Hamun,
istnieje obawa, że proces będzie nieuczciwy.
Dlatego składamy wniosek.
Nie ma nic słabszego niż deklaracje, gdy w grę wchodzą pieniądze.
Nieczęsto zdarza się,
byś polecała kogoś osobiście, zwłaszcza początkującego.
Chciałabym poznać tę osobę.
Ciebie też zafascynuje.
Wygląda na naiwną.
Ale jest genialna.
Już kilka razy mnie ograła.
To chyba pierwsza początkująca prawniczka, której się to udało.
Naprawdę?
Mecenas Woo.
Miło panią widzieć.
Szczególnie w naszej kancelarii.
To szefowa działu kadr.
Dużo o pani słyszałam.
No…
Chyba powinnam porozmawiać z mecenas Tae na osobności.
Słucham?
Mam sobie iść?
Dlaczego?
Chciałam was sobie przedstawić i iść.
Myślę, że tylko pani powinna usłyszeć to,
co mam do powiedzenia.
O co może chodzić?
Porozmawiamy później.
Tak, dobrze.
Tutaj.
Zapraszam.
Co chce mi pani powiedzieć?
Nie…
poznaje mnie pani?
Co takiego?
Jestem…
córką Woo Gwang-ho.
Nie poznaje mnie pani?
Chciałam odejść z Hanbady.
Chciałam przejść do Taesan, jeśli zgodzilibyście się mnie przyjąć.
Ale ostatnio
dowiedziałam się, kim pani jest.
Więc raczej nie mogę pracować w Taesan.
Chciałam odejść z Hanbady,
uniezależnić się od ojca i dorosnąć.
Ale nie mogę zostawić ojca,
żeby przejść do firmy matki.
Zwłaszcza że moja matka
mnie porzuciła
i nawet teraz
mnie nie poznaje.
Dziękuję za propozycję.
Ale zostanę w Hanbadzie
i przy boku ojca.
Wygląda na to, że wiązowiec zostanie uznany za pomnik przyrody.
Bez względu na decyzję sądu
Gyeonghae-do musi zmienić trasę Haengbok-ro.
To dobre wieści
dla mieszkańców Sodeok-dong.
Czy…
masz do mnie żal?
Miło było
razem patrzeć na drzewo
na wzgórzu w Sodeok-dong.
Chciałam cię choć raz spotkać.
Miło było cię poznać.
Wiązowiec z Sodeok-dong w Kiyoung w prowincji Gyeonghae-do
został uznany za pomnik przyrody.
Urząd Dziedzictwa Kulturalnego stwierdził,
że drzewo nie tylko prezentuje wartość historyczną i estetyczną,
ale ze względu na doskonały stan
jest również niezwykle wartościowe jako pomnik przyrody.
Mieszkańcy Sodeok-dong
prowadzą batalię sądową,
domagając się zmiany trasy Haengbok-ro.
Budowa nie tylko podzieliłaby miasto, ale i wymagałaby usunięcia drzewa.
Pytanie brzmi, czy sąd i władze prowincji Gyeonghae-do
posłuchają głosów mieszkańców
i wezmą pod uwagę status wiązowca
jako pomnika przyrody.
Bang Gu-ppong.
Naprawdę nazywa się pan Bang Gu-ppong?
Zabrał 12 dzieci w wieku szkolnym na pobliską górę.
Co robił na górze z tymi dziećmi?
Bawili się.
Jak to jest pan głównodowodzącym
Armii Wyzwolenia Dzieci?
To moja praca.
Rzęsy!
To znaczy, że naprawdę cię lubi. Co nie?
Dużo dziś mówisz o panu Bangu.
Panu Bangowi musi być miło.
Dzieci to rozumieją.
Jedyni ludzie, którzy nie rozumieją pana Banga, to dorośli.
Napisy: Agnieszka Putek